Rechtspunt
Arrest n° 247.203
✕- Arrest
- n° 247.203
- Datum
- Procedure
- Nietigverklaring
- Verzoeker
- XXXX
- Beslissing
- Verwerping
Voor zover het beroep gericht is tegen "de navolgende beslissingen waarbij tot benoeming zou worden overgegaan in de vacante functies van bestuursrechter in de Raad voor Vergunningsbetwistingen en het Milieuhandhavingscollege" moet worden vastgesteld dat dergelijke benoemingsbeslissingen op het ogenblik dat verzoekster het voorliggende beroep instelde, niet waren genomen. Bijgevolg konden ze op dat ogenblik niet het voorwerp uitmaken van een beroep tot nietigverklaring en is het voorliggende beroep in zoverre voorbarig en niet ontvankelijk. De omstandigheid dat de verwerende partij naderhand effectief dergelijke benoemingsbeslissingen heeft genomen, verandert niets daaraan. Overigens bestrijdt verzoekster de navolgende benoemingsbeslissingen met een afzonderlijk bij de RvS ingesteld beroep tot nietigverklaring.
Andere rechtspunten van hetzelfde arrest
- Voor zover het beroep gericht is tegen de beslissing van de selectiecommissie om verzoekster uit te sluiten van verdere deelname aan de selectie van bestuursrechters voor de RvVb én tegen de beslissing van de selectiecommissie om verzoekster uit te sluiten van verdere deelname aan de selectie van bestuursrechters voor het MHHC, moet worden opgemerkt dat meerdere vorderingen slechts bij uitzondering ontvankelijk in één enkel verzoekschrift kunnen worden aangevochten, namelijk indien de goede rechtsbedeling daardoor wordt bevorderd en meer bepaald indien dergelijke vorderingen, wat hun voorwerp of grondslag betreft, zo nauw samenhangen dat het als waarschijnlijk voorkomt dat vaststellingen gedaan of beslissingen genomen m.b.t. de ene vordering, een weerslag zullen hebben op de uitkomst van de andere vordering. In dit geval betwist verzoekster in haar middelen de regelmatigheid van de selectieprocedure voor bestuursrechters van het MHHC en de RvVb. Zij voert onder meer aan dat niet wettig kon worden beslist om een gemeenschappelijke schriftelijke proef voor de selectie van deze bestuursrechters te organiseren. Die aangevoerde onregelmatigheid tast het door verzoekster behaalde resultaat op die schriftelijke proef aan, zowel voor zover dat resultaat geldt in het kader van de selectie van bestuursrechters voor het MHHC, als voor zover dat resultaat geldt in het kader van de selectie van bestuursrechters voor de RvVb. In beide selectieprocedures heeft dat resultaat geleid tot de (...)…
- De in het middel aangevoerde rechtsregels (artikel 49, § 4, van het decreet van 4 april 2014 en de artikelen 10 en 11 van de Grondwet) en beginselen (vertrouwensbeginsel, zorgvuldigheidsbeginsel en materiëlemotiveringsbeginsel en algemeen rechtsbeginsel patere leqem quam ipse fecisti) staan er niet aan in de weg dat de schriftelijke proef voor de functie van bestuursrechter bij de RvVb en de schriftelijke proef voor de functie van bestuursrechter bij het MHHC, die in de respectieve selectiereglementen zoals ze werden bekrachtigd door de algemene vergadering van de Vlaamse bestuursrechtscolleges precies dezelfde inhoud hebben gekregen, gemeenschappelijk werden georganiseerd. Die gemeenschappelijke organisatie betreft louter de materiële uitvoering van de selectieverrichtingen en behoefde aldus geen voorafgaande, uitdrukkelijke beslissing van de Vlaamse Regering, die dan nog aan de kandidaten ter kennis diende te worden gebracht. Verzoekster toont bovendien niet aan dat die gemeenschappelijke organisatie niet bestaanbaar zou zijn geweest met de door de algemene vergadering van de Vlaamse bestuursrechtscolleges bekrachtigde selectiereglementen. Dienvolgens blijkt ook niet dat de kandidaten in hun verwachtingen zouden zijn verschalkt, noch dat de respectieve selectiecommissies, door ervan uit te gaan dat de schriftelijke proef regelmatig is verlopen, hun bevoegdheid zouden hebben overschreden. Overigens valt het niet in te zien en toont verzoekster niet aan hoe de (...)…
- Voor zover verzoekster doet gelden dat de algemene vergadering van de Vlaamse bestuursrechtscolleges niet heeft beslist, noch heeft bekrachtigd dat één of meerdere externe deskundigen aan de selectiecommissies werden toegevoegd, moet met de verwerende partij worden vastgesteld dat de selectiereglementen die wel door de algemene vergadering werden bekrachtigd, de samenstelling van de selectiecommissies bepalen en erin voorzien dat deze commissies worden bijgestaan door externe deskundigen, óók voor de organisatie van de schriftelijke proef. Verzoekster wijst geen normatieve bepaling of beginsel aan op grond waarvan de individuele aanwijzing van die deskundigen door de algemene vergadering zelf had moeten gebeuren.
- De decretaal vereiste kennis van en ervaring in het Vlaamse recht inzake ruimtelijke ordening en het Vlaamse milieurecht (artikel 49, § 1, tweede lid, van het decreet van 4 april 2014) is cumulatief geformuleerd. Er dient immers voldoende expertise (of grondige kennis) van beide materies aanwezig te zijn om effectief lid te kunnen worden van het specifieke bestuursrechtscollege en dit geldt zowel voor de RvVb als voor het MHHC. In de memorie van toelichting bij het ontwerp dat het decreet van 4 april 2014 is geworden, wordt gesteld dat die voorwaarde noodzakelijk is om verschillende redenen. Zo wordt er onder meer gewezen op "de multi-inzetbaarheid van de bestuursrechters in de verschillende domeinen waarvoor de Vlaamse bestuursrechtscolleges bevoegd zijn". Uit niets blijkt dat die vereiste bijzondere expertise of grondige kennis voor de kandidaten van de selectie van bestuursrechters voor het MHHC minder mocht zijn wat het Vlaamse recht inzake ruimtelijke ordening betreft dan wat het Vlaamse milieurecht betreft of dat die expertise of kennis voor de kandidaten van de selectie van bestuursrechters voor de RvVb minder mocht zijn wat het Vlaamse milieurecht betreft dan wat het Vlaamse recht inzake ruimtelijke ordening betreft.
- Verzoekster meent dat de schriftelijke proef eenzijdig de kennis van het Vlaamse recht inzake ruimtelijke ordening heeft getoetst, nu slechts 10% van de vragen betrekking had op de specifieke materie van de handhaving. Uit de pv's van de selectiecommissies over de schriftelijke proef blijkt dat 40% van de inhoud van de schriftelijke proef (en dus gequoteerd op /40) betrekking heeft op het domein van het Vlaamse recht inzake ruimtelijke ordening, 40% (en dus gequoteerd op /40) op het domein van het Vlaamse milieurecht en 20% (en dus gequoteerd op /20) op het domein van het Vlaamse recht inzake procesvoering en rechtsbescherming in bestuurlijke of rechterlijke aangelegenheden. Verzoekster weerlegt deze verdeling, die getuigt van een redelijk evenwicht tussen de te toetsen kennisgebieden, als zodanig niet. Het loutere feit dat alleen de vierde vraag specifiek betrekking zou hebben op de bestuurlijke handhaving laat nog niet toe te besluiten tot een onredelijk onevenwicht in de vraagstelling, aangezien vanuit het oogpunt van de kennis die artikel 49, § 1, tweede lid, van het decreet van 4 april 2014 vergt van de kandidaat-bestuursrechters, ook een grondige kennis mag worden verwacht van het Vlaamse (materiële) milieurecht en van het Vlaamse recht inzake ruimtelijke ordening. Derhalve kan verzoeksters standpunt met betrekking tot de onevenwichtigheid en eenzijdigheid van de selectieproef niet worden bijgevallen.
- De door verzoekster voorgestelde vraag aan het Grondwettelijk Hof gaat er niet alleen verkeerdelijk vanuit dat de gehele selectieprocedure voor bestuursrechters bij de RvVb en het MHHC gemeenschappelijk werd georganiseerd, maar steunt bovendien evenzeer ten onrechte op de foutieve veronderstelling dat geen rekening is gehouden met "de noodzakelijkerwijs specifieke aard van respectievelijk de Raad voor Vergunningsbetwistingen en het Milieuhandhavingscollege" en dat de vraagstelling van de schriftelijke proef getuigt van onevenwichtigheid en eenzijdigheid. De voorgestelde vraag is dan ook niet prejudicieel en dient niet aan het Grondwettelijk Hof te worden gesteld.
- Voor zover verzoekster ten slotte doet gelden dat zij verschalkt is door de puntenverdeling tussen de gestelde vragen, dient erop te worden gewezen dat verzoekster geen rechtsregel of rechtsbeginsel aanwijst waardoor de selectiecommissie ertoe verplicht zou zijn om de deelnemers aan de schriftelijke selectieproef vooraf in kennis te stellen van de puntenverdeling tussen de gestelde (sub)vragen. Indien verzoekster zich daardoor verschalkt voelt, is dat geheel ten onrechte. Ten slotte beweert verzoekster slechts, maar toont zij niet aan dat vraag 3 a) van de schriftelijke proef onevenredig met punten is bedeeld.
- Luidens de selectiereglementen voor de selectie van bestuursrechters, respectievelijk bij de RvVb en bij het MHHC, zoals die werden vastgesteld door de respectieve selectiecommissies en bekrachtigd door de algemene vergadering van de Vlaamse bestuursrechtscolleges, strekt de schriftelijke proef tot "[de] beoordeling van [de] grondige kennis [van de kandidaten] in de domeinen van het Vlaamse recht inzake ruimtelijke ordening en van het Vlaamse milieurecht en hun grondige kennis van procesvoering en rechtsbescherming in bestuurlijke of rechterlijke aangelegenheden". De schriftelijke proef beoogt de kennis van de kandidaten in de genoemde rechtsdomeinen te toetsen. Dit oogmerk beantwoordt aan de benoemingsvoorwaarden die zijn bepaald in artikel 49, § 1, tweede lid, 2° en 3°, van het decreet van 4 april 2014, namelijk "een grondige kennis hebben van en minstens tien jaar nuttige ervaring hebben in de domeinen van het Vlaamse recht inzake ruimtelijke ordening en van het Vlaamse milieurecht" en "een grondige kennis hebben van procesvoering en rechtsbescherming in bestuurlijke of rechterlijke aangelegenheden". De schriftelijke proef is derhalve alvast naar haar oogmerk een louter kennisexamen. Verzoekster toont niet aan dat de proef door de aard van de gestelde vragen de facto geen dergelijk examen zou zijn. De omstandigheid dat er verschillende scores zijn toegekend door de onderscheiden correctoren toont helemaal niet aan dat het niet om een kennisproef zou gaan. Ook de (...)…
- Luidens de selectiereglementen voor de selectie van bestuursrechters, respectievelijk bij de RvVb en bij het MHHC, zoals die werden vastgesteld door de respectieve selectiecommissies en bekrachtigd door de algemene vergadering van de Vlaamse bestuursrechtscolleges, strekt de schriftelijke proef tot "[de] beoordeling van [de] grondige kennis [van de kandidaten] in de domeinen van het Vlaamse recht inzake ruimtelijke ordening en van het Vlaamse milieurecht en hun grondige kennis van procesvoering en rechtsbescherming in bestuurlijke of rechterlijke aangelegenheden". De schriftelijke proef beoogt de kennis van de kandidaten in de genoemde rechtsdomeinen te toetsen. Dit oogmerk beantwoordt aan de benoemingsvoorwaarden die zijn bepaald in artikel 49, § 1, tweede lid, 2° en 3°, van het decreet van 4 april 2014, namelijk "een grondige kennis hebben van en minstens tien jaar nuttige ervaring hebben in de domeinen van het Vlaamse recht inzake ruimtelijke ordening en van het Vlaamse milieurecht" en "een grondige kennis hebben van procesvoering en rechtsbescherming in bestuurlijke of rechterlijke aangelegenheden". De schriftelijke proef is derhalve alvast naar haar oogmerk een louter kennisexamen. Verzoekster toont niet aan dat de proef door de aard van de gestelde vragen de facto geen dergelijk examen zou zijn. De omstandigheid dat er verschillende scores zijn toegekend door de onderscheiden correctoren toont helemaal niet aan dat het niet om een kennisproef zou gaan. Ook de (...)…
- Te dezen betreft het een selectie voor bestuursrechter bij de RvVb en het MHHC. Verzoekster toont het aangevoerde gemis aan een deugdelijke materiële grondslag van de toegekende punten niet aan. De selectiecommissies, waarvan de deskundigheid wordt vermoed en niet is weerlegd, beschikken over een ruime discretionaire beoordelingsmarge bij de verbetering van de schriftelijke proef. Met haar uitvoerige, schematische kritiek op het door de selectiecommissies aangewende modelantwoord nodigt verzoekster de RvS als het ware uit zich in de plaats van de selectiecommissies te stellen. Die bevoegdheid valt de RvS evenwel niet toe. Haar kritiek overtuigt de RvS er alvast niet van dat de selectiecommissies de redelijke grenzen van hun discretionaire beoordelingsbevoegdheid hebben overschreden. Hetzelfde dient te worden opgemerkt ten aanzien van verzoeksters kritiek op de haar toegekende punten, die zij een "[g]ebrek aan zorgvuldigheid, objectiviteit en kennelijke onredelijkheid [verwijt]". Tot slot valt helemaal niet in te zien hoe de omstandigheid dat het "richtinggevend" modelantwoord door één lid van de selectiecommissies zou zijn voorbereid, maar klaarblijkelijk door de andere verbeteraars van de schriftelijke proef is bijgevallen, dat antwoord ondeugdelijk zou maken en aldus de wettigheid van de bestreden beslissingen zou aantasten.
- Te dezen betreft het een selectie voor bestuursrechter bij de RvVb en het MHHC. Verzoekster toont het aangevoerde gemis aan een deugdelijke materiële grondslag van de toegekende punten niet aan. De selectiecommissies, waarvan de deskundigheid wordt vermoed en niet is weerlegd, beschikken over een ruime discretionaire beoordelingsmarge bij de verbetering van de schriftelijke proef. Met haar uitvoerige, schematische kritiek op het door de selectiecommissies aangewende modelantwoord nodigt verzoekster de RvS als het ware uit zich in de plaats van de selectiecommissies te stellen. Die bevoegdheid valt de RvS evenwel niet toe. Haar kritiek overtuigt de RvS er alvast niet van dat de selectiecommissies de redelijke grenzen van hun discretionaire beoordelingsbevoegdheid hebben overschreden. Hetzelfde dient te worden opgemerkt ten aanzien van verzoeksters kritiek op de haar toegekende punten, die zij een "[g]ebrek aan zorgvuldigheid, objectiviteit en kennelijke onredelijkheid [verwijt]". Tot slot valt helemaal niet in te zien hoe de omstandigheid dat het "richtinggevend" modelantwoord door één lid van de selectiecommissies zou zijn voorbereid, maar klaarblijkelijk door de andere verbeteraars van de schriftelijke proef is bijgevallen, dat antwoord ondeugdelijk zou maken en aldus de wettigheid van de bestreden beslissingen zou aantasten.