Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Visserij

0 subrubrieken 8 rechtstreekse arresten 8 arresten in totaal

Rechtspunten

27
Arrest n° 267.839 Verzoeker XXXXDe bestraffende overheid is volgens een algemeen beginsel van behoorlijk bestuur verplicht om binnen een redelijke termijn te beslissen. De redelijkheid van de termijn moet niet in abstracto, maar wel in concreto worden beoordeeld, dit wil zeggen rekening houdend met de specifieke gegevens van de zaak. Wat een redelijke termijn is, moet in concreto worden beoordeeld, in functie van de aard en de complexiteit van de zaak en de houding van de in het geding betrokken partijen. Als een redelijke termijn moet dan ook worden beschouwd de tijd die normaal nodig is om een zaak, rekening houdend met de specifieke gegevens ervan, haar beslag te geven. Te dezen werd de redelijke termijn overschreden, rekening houdend met het tijdsverloop, hoewel de zaak niet complex is en met de coöperatieve houding van de verz. partijen en de niet (...)…Arrest n° 267.839 Verzoeker XXXXDe overbevissing van tong is verboden op grond van art. 16 van het ministerieel besluit van 20 december 2023. Deze inbreuk is strafbaar gesteld op grond van art. 56, § 3, 1°, van het decreet van 28 juni 2013 en is strafbaar met een exclusieve bestuurlijke geldboete van minimaal 100 euro en maximaal 250.000 euro. De inbreuk wordt niet betwist, maar de redelijke termijn is overschreden, zodat er reden is om de bestreden beslissing te hervormen wat de opgelegde exclusieve bestuurlijke geldboete betreft. De ernstige aard van overschrijding van de redelijke termijn in een zaak betreffende het opleggen van een exclusieve bestuurlijke geldboete die overwegend een repressief karakter heeft, die van geen enkele complexiteit getuigt en waarbij de opgelopen vertraging volledig is toe te rekenen aan de verw. partij die ter zake geen (...)…Arrest n° 267.839 Verzoeker XXXXArt. 66 van het decreet van 28 juni 2013 (de bestuurlijke verbeurdverklaring) maakt deel uit van het handhavingsrecht inzake het zeevisserijbeleid waarmee de decreetgever, via een eigen systeem van bestuurlijke handhaving, de inbreuken wil bestrijden in een bijzonder technische en (vaak) grensoverschrijdende materie die mede grotendeels door een uitgebreide Europese regelgeving wordt beheerst. Gelet op de hervormingsbevoegdheid van de RvS dient hij rekening te houden met het beginsel van de niet-terugwerkende kracht van de sanctie, zodat geen zwaardere sanctie kan worden opgelegd dan die welke gold op het ogenblik van het plegen van de inbreuk. Indien evenwel op het ogenblik van het sluiten van het debat een mildere sanctieregeling in werking is getreden, dient deze met toepassing van het beginsel van de terugwerkende (...)…Arrest n° 265.868 Verzoeker BV VITA NOVA e.a.De quotumvermindering bepaald in art. 28, § 2, eerste lid, van het ministerieel besluit van 20 december 2023 kan niet worden begrepen als een maatregel tot herverdeling van de vangst per vissersvaartuig in de zin van art. 18, eerste lid, van het besluit van 16 december 2005, aangezien daaraan ook een coëfficiënt is gekoppeld, waardoor voor het vissersvaartuig niet louter het te veel opgeviste in mindering wordt gebracht op het quotum voor de volgende toewijsperiode. Bijgevolg voorziet het ministerieel besluit van 20 december 2023 in een vorm van bestuurlijke handhaving waarvoor de minister niet bevoegd is, nu in art. 18, eerste lid, van het besluit van 16 december 2005 enkel wordt voorzien in de mogelijkheid voor de minister om de visvergunning te beperken of in te trekken. Art. 28, § 2, eerste lid, van het ministerieel (...)…Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXArt. 56, § 1, 1°, van het decreet van 28 juni 2013 stelt dat “inbreuken op administratieve verplichtingen die voortvloeien uit dit decreet, de uitvoeringsbesluiten ervan, het Europese Gemeenschappelijk Landbouwbeleid, het Europese Gemeenschappelijk Visserijbeleid, en de andere Europese akten die vorm geven aan het landbouw- en zeevisserijbeleid, vermeld in art. 6, §1, V, [BWHI]”, het voorwerp kunnen uitmaken van een exclusieve bestuurlijke geldboete. Deze bepaling voorziet niet in een delegatie aan de Vlaamse Regering. Daarnaast zijn alle voornoemde voorschriften overeenkomstig de voorgeschreven wijze bekendgemaakt. De enkele bewering dat de wettelijke basis voor de strafbaarstelling niet kenbaar zou zijn binnen ons rechtsbestel, volstaat niet om dit te weerleggen.Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXDe exclusieve bestuurlijke geldboete (art. 56, §1, 1°, decreet van 28 juni 2013) heeft een overwegend preventief en repressief karakter en is een strafrechtelijke sanctie in de zin van de artt. 6 en 7 van het EVRM. Deze bepaling moet bijgevolg bestaanbaar zijn met het inhoudelijk aspect van het beginsel van de wettigheid van de strafbaarstellingen en de straffen. De bestreden exclusieve bestuurlijke geldboete is een sanctie voor inbreuken op bepalingen die betrekking hebben op een specifieke sector, namelijk de sector van de (zee)visserij. Van personen die actief zijn in die sector mag worden verwacht dat zij de specifieke regelgeving kennen en derhalve met voldoende nauwkeurigheid de ernst van de inbreuk die zij plegen en de daarmee samenhangende zwaarte van de sanctie waaraan zij zich blootstellen, kunnen beoordelen.Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXHet is een algemeen rechtsbeginsel dat de strengheid van de wet in geval van overmacht kan worden gemilderd, beginsel waarvan het decreet 28 juni 2013 niet afwijkt. De verzoeker maakt echter geen overmacht aannemelijk omwille van de reden dat er ‘mankementen aan de elektronische platformen’ zouden zijn. Er blijken immers duidelijke richtlijnen te gelden voor situaties waarin het e-logboek niet functioneert.Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXVoor de vaststelling van een inbreuk op art. 24, lid 1, van de verordening nr. 1224/2009 moet geen sprake zijn van ‘nalatig gedrag’ of ‘kwade trouw’. Het volstaat daarentegen dat de kapitein niet binnen 24 uur nadat de aanlanding is voltooid de in art. 23 van de verordening bedoelde informatie heeft doorgestuurd naar de bevoegde autoriteit van de vlaggenlidstaat. Uit het proces-verbaal, met bewijswaarde tot het tegendeel, blijkt dat voor 33 erin vermelde visreizen de aangifte van aanlanding te laat werd ontvangen. De verzoeker levert niet het bewijs van het tegendeel. Dit volstaat om te besluiten dat de 33 inbreuken op art. 24, lid 1, van de verordening nr. 1224/2009 zijn bewezen. Er ligt geen schending van het vermoeden van onschuld voor.Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXHet begeleidend schrijven bij de bestreden beslissing vermeldt op een duidelijke en volledige wijze de beroepsmogelijkheid (bij de RvS, oordelend in volle rechtsmacht) die openstond tegen opgelegde exclusieve bestuurlijke geldboete. Verzoeker kan zich niet met goed gevolg beroepen op ‘procedurele rechtsonzekerheid’. Met ingang van 29 juni 2019 voorziet art. 59, decreet van 28 juni 2013 niet langer in een georganiseerd administratief beroep, maar wel in een beroep bij de RvS die oordeelt met volle rechtsmacht. Hij wordt bijgestaan door een raadsman waarvan in alle redelijkheid mag worden verwacht dat hij begrijpt dat de bepaling die uitvoering gaf aan een vroegere versie van voormeld art. 59, door de wijziging van die decretale bepaling zijn uitwerking heeft verloren. De legistieke onvolkomenheid dat de nutteloos geworden (...)…Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXVerzoeker voert ter adstructie van zijn grief in het middel de praktische moeilijkheden aan inzake de naleving van de aanlandingsverplichting. Dit argument heeft geen betrekking op de evenredigheid van de opgelegde sanctie, maar op de verantwoordelijkheid voor het plegen van de inbreuk en, desgevallend, het bestaan van overmacht als grond tot strafuitsluiting. Bij de beoordeling van het vierde middel is evenwel vastgesteld dat verzoeker met deze argumenten geen overmacht aannemelijk maakt.Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXBij de beoordeling van de evenredigheid van de straf met de gepleegde inbreuk houdt de RvS rekening met de zwaarte van de inbreuk, de antecedenten inzake handhaving, de wijze waarop in gelijkaardige zaken werd geoordeeld en de weerslag van de sanctie voor de betrokkene. Door binnen de vastgestelde bandbreedte van 700 euro tot 1.000 euro per gepleegde zware inbreuk, elke inbreuk te sanctioneren met een basisgeldboete van 700 euro, en deze - gelet op de concrete omstandigheden - te halveren, wordt een reële afschrikkende werking verzekerd ten aanzien van verzoeker in zijn hoedanigheid van kapitein. Dit draagt ertoe bij dat verdere toekomstige inbreuken van gelijkaardige aard daadwerkelijk worden ontmoedigd, zonder dat de sanctie verder gaat dan noodzakelijk is om dit doel te bereiken.Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXBij de beoordeling van de zwaarte van de inbreuk moet het normatief handhavingskader inzake inbreuken worden betrokken, binnen hetwelk de RvS als hervormingsrechter opereert, te dezen art. 24 van Verordening (EG) nr. 1224/2009. De door verzoeker begane inbreuk op de administratieve verplichtingen wordt als ernstig beschouwd, aangezien het niet (of laattijdig) doorsturen van de aanlandingsverklaring een directe impact heeft op het Belgische quotabeleid. De strengheid van deze sanctie staat in verhouding tot de ernst van de strafbaar gestelde feiten.Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXBij de beoordeling van de evenredigheid van de sanctie dient rekening te worden gehouden met de verhouding tussen het bedrag van de op te leggen geldboete en het economische voordeel dat uit de inbreuk voortvloeit, teneinde verzoeker ervan af te houden een dergelijke inbreuk te begaan. (cf. HvJ 11 februari 2021, nr. C-77/20, ECLI:EU:C:2021:112, punt 49). In de bestreden beslissing is bevestigd dat in hoofde van verzoeker geen economisch voordeel werd aangetoond. Evident is dan ook geen toepassing gemaakt van de in art. 56, § 6, eerste lid, van het decreet van 28 juni 2013 voorziene mogelijkheid tot vermeerdering van de geldboete. Met dit gegeven is derhalve afdoende rekening gehouden bij het bepalen van de strafmaat.Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXHet evenredigheidsbeginsel vereist ook dat rekening wordt gehouden met alle gegevens eigen aan de concrete persoon. Het evenredigheidsvereiste houdt op zichzelf niet in dat bij de bepaling van de strafmaat noodzakelijkerwijs rekening moet worden gehouden met het al dan niet “plotse” streng optreden van het handhavend bestuur en de beweerde gevolgen daarvan voor de sector.Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXHet sanctioneren van alle inbreuken die gedurende een bepaald jaar zijn begaan, zonder dat aan de overtreder de mogelijkheid werd geboden zijn gedrag bij te sturen aan de overtreden norm, ondergraaft het doeltreffende, evenredige en afschrikkende karakter van de bestraffing van inbreuken op de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid. Dit neemt echter niet weg dat het opleggen van een sanctie op zich noodzakelijk blijft, gelet op het beginsel dat een opgelegde sanctie een reële afschrikkende werking moet hebben. De bestreden beslissing heeft blijkbaar met dit argument rekening gehouden, door het basisboetebedrag te halveren. De RvS ziet evenwel geen aanleiding om, op basis van het aangevoerde argument inzake de “onredelijke termijn”, nog verder over te gaan tot mildering van de op te leggen geldboete. Er blijkt (...)…Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXHet evenredigheidsvereiste houdt op zichzelf niet in dat, wanneer meerdere afzonderlijke en voltooide inbreuken in één beslissing worden gesanctioneerd, voor alle bewezen inbreuken slechts één sanctie moet worden opgelegd. Met andere woorden: niet de optelling van de geldboeten voor onderscheiden inbreuken wordt beoordeeld, maar wel of voor elk van de gepleegde inbreuken een sanctie is opgelegd die de ernst ervan niet overstijgt. In casu is er voorts geen sprake van cumulatie van (bestuurlijke) sancties (van verschillende aard). Enkel in dat geval rust op het handhavend bestuur de verplichting zich ervan te vergewissen dat de zwaarte van het geheel van de opgelegde sancties de ernst van de inbreuken niet te boven gaat (cf. HvJ 19 oktober 2023, nr. C-655/21, ECLI:EU:C:2023:791, punt 66, met verwijzing naar HvJ 5 mei 2022, (...)…Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXDe thans gesanctioneerde inbreuken worden enkel bestuurlijk beteugeld. Er zijn geen strafrechtelijke sancties voorzien. Bij gebreke aan een parallelle strafrechtelijke sanctionering - zijnde zogenaamde “gemengde inbreuken” wat inhoudt dat de dader van eenzelfde feit op een alternatieve wijze kan worden gestraft, hetzij door de strafrechter, hetzij door middel van een administratieve geldboete waartegen hem een beroep wordt geboden voor een rechtscollege -, is er dan ook geen sprake van toepassing, op de voorliggende exclusieve bestuurlijke geldboete, van rechtsfiguren uit het strafrecht, zoals te dezen die van eenheid van opzet bij (meerdaadse) samenloop (art. 65, Oud Sw) (GwH 11 maart 2009, nr. 42/2009, punt B.7). Bovendien voorziet art. 56, § 4, van het decreet van 28 juni 2013 in een eigen regeling bij samenloop van (...)…Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXHet evenredigheidsbeginsel vereist op zich niet dat bij de bepaling van de strafmaat noodzakelijkerwijs rekening wordt gehouden met opzet of goede trouw. Dit geldt in het voorliggende geval des te meer, aangezien, zowel het niet indienen van een aangifte als het laattijdig indienen ervan een schending van art. 24 van verordening (EG) nr. 1224/2009 vormt, zonder dat opzet of kwade trouw aan de zijde van de overtreder moet worden aangetoond. Eenzelfde redenering geldt voor het inroepen van goede trouw. Overigens blijkt uit de motivering van de bestreden beslissing dat het ontbreken van kwade trouw (als verzwarende omstandigheid) expliciet is meegewogen bij de bepaling van de strafmaat, hetgeen wordt onderschreven.Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXDe eventuele gevolgen van de sanctie voor de overtreder moeten worden beoordeeld wat zijn legitieme recht betreft om zijn beroep uit te oefenen, overeenkomstig artikel 89, lid 2, van verordening (EG) nr. 1224/2009 (cf. HvJ 11 februari 2021, nr. ECLI:EU:C:2021:112, punt 54). In het licht van het doel van de sanctionering van de gepleegde inbreuk, blijkt niet - noch wordt aangevoerd - dat de door verzoeker gestelde onmogelijkheid om de exclusieve bestuurlijke geldboete te betalen, zijn legitieme recht om zijn beroep uit te oefenen in het gedrang brengt.Arrest n° 264.787 Verzoeker XXXXLuidens art. 58/1 van het decreet van 28 juni 2013 kan het bestuur beslissen dat de beslissing tot oplegging van een exclusieve bestuurlijke geldboete (gedeeltelijk) niet wordt uitgevoerd, indien gedurende een periode van vijf jaar voorafgaand aan een nieuwe inbreuk geen van de in die bepaling vermelde voorwaarden wordt geschonden. Deze bevoegdheid komt, wanneer de RvS optreedt als hervormingsrechter, eveneens aan hem toe. Een van de voorwaarden is dat geen exclusieve bestuurlijke geldboete is opgelegd voor vergelijkbare feiten. Een eerder uitgesproken strafrechtelijke sanctie of opgelegde exclusieve bestuurlijke geldboete voor feiten die voortvloeien uit hetzelfde misdadige opzet, vormt daarentegen geen beletsel om uitstel te verlenen.