Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Tucht

1 subrubrieken 25 rechtstreekse arresten 32 arresten in totaal

Rechtspunten

48
Arrest n° 262.346 Verzoeker XXXXVerzoeker moet worden bijgevallen in zijn standpunt dat de omzendbrief geen verordenend karakter heeft en bijgevolg niet de rechtsgrond voor de bestreden beslissing kan vormen. De verwijzing in de bestreden beslissing naar enkel een niet-verordenende omzendbrief is evenmin erg zorgvuldig. Anders dan verzoeker betoogt evenwel, is de Raad van State niet ervan overtuigd dat het de bestreden beslissing daarom aan elke rechtsgrond ontbreekt. De aangehaalde omzendbrief vermeldt immers uitdrukkelijk als "wettelijke basis", het besluit van de Vlaamse regering van 8 december 1993 'betreffende de controle op de afwezigheid wegens ziekte' ("ziektecontrolebesluit"). Dat moest voor verzoeker bij het ter hand nemen van de omzendbrief ook voldoende duidelijk zijn.Arrest n° 260.540 Verzoeker H.G.V.D.S.H.1.Ter beoordeling van de strafmaat heeft de kamer van beroep voorts overwogen dat de tussenkomende partij "door het oprichten van een nieuwe school in een ander net, […] een nadeel [bezorgt] aan de school waar zij tewerkgesteld is", maar dat "uit niets blijkt dat zij de principes van het GO! afgewezen heeft: zij is immers opgekomen voor haar project zonder het GO! in woord of daad af te vallen". Uit wat voorafgaat blijkt dat de kamer van beroep het oprichten van een nieuwe school buiten het Gemeenschapsonderwijs in dit concrete geval wel degelijk als een deloyale houding van de tussenkomende partij heeft beschouwd en dat zij dit bij de beoordeling van de strafmaat ook in rekening heeft gebracht.Arrest n° 259.639 Verzoeker H.G.V.D.S.W.Het vereiste van de instemming van de bevoegde instantie van de betrokken godsdienst met de op te leggen tuchtstraf, is van bij de totstandkoming van het rechtspositiedecreet in artikel 61, § 1, tweede lid, opgenomen. Ook al komt het niet tot uiting in het opschrift van het rechtspositiedecreet - en daargelaten of voor de voormelde bepaling een bijzondere meerderheid is vereist - moet worden vastgesteld dat het zelf is aangenomen met een tweederdemeerderheid van de uitgebrachte stemmen.Arrest n° 259.639 Verzoeker H.G.V.D.S.W.Artikel 61, § 1, van het rechtspositiedecreet, meer in het bijzonder het tweede lid van deze bepaling bepaalt dat aan een leraar levensbeschouwelijk onderricht slechts een tuchtstraf kan worden opgelegd "op voorstel" of "met instemming" van de bevoegde instantie van de betrokken godsdienst of de niet-confessionele zedenleer. Niet betwist is dat het voorstel van de tuchtstraf ten laste van MI niet uitgaat van de betrokken bevoegde instantie. De verzoekende partij meent wél dat het CIO heeft "ingestemd" met de tuchtstraf, nu het volgens haar volstaat dat de bevoegde instantie erkent dat de betrokken leraar een inbreuk op de ambtsplichten heeft gepleegd. Die zienswijze kan de Raad van State niet bijvallen. Het 'instemmen' vereist dat blijkt dat de bevoegde instantie akkoord is gegaan, het eens is met de voorgenomen (...)…Arrest n° 259.639 Verzoeker H.G.V.D.S.W.Door te voorzien in een tussenkomst van de bevoegde instantie onttrekt artikel 61, § 1, tweede lid, van het rechtspositiedecreet de tuchtbevoegdheid niet aan de raad van bestuur van de scholengroep. Immers, de voormelde bepaling verhindert niet dat de tuchtoverheid in gesprek gaat met de bevoegde instantie om haar ervan te overtuigen alsnog met het voornemen tot het opleggen van een tuchtstraf in te stemmen. Eventueel kan een tuchtoverheid ook de voorgenomen sanctie matigen om de instemming van de bevoegde instantie te verkrijgen. De bevoegde instantie mag dan wel bij het besluitvormingsproces omtrent de tuchtmaatregel zijn betrokken, de bevoegdheid tot beslissen blijft wel degelijk bij de tuchtoverheid berusten.Arrest n° 253.731 Verzoeker DEMETSZoals de kamer van beroep schrijft, mag een tuchtprocedure niet lichtzinnig worden gestart, mag het bestuur zich, vooraleer het standpunt inneemt over het opstarten van een tuchtvordering, informeren en loopt de verjaringstermijn dan in beginsel vanaf het ogenblik dat het over voldoende informatie beschikt. De algemeen directeur heeft, gelet op de tegenstrijdige verklaringen van de betrokkenen, niet onzorgvuldig gehandeld door zich hierover middels een opdracht aan de onderzoekscel nader te willen informeren. De algemeen directeur heeft die opdracht op 24 maart 2020 gegeven en hiertoe niet nodeloos getreuzeld. Evenmin wordt beweerd dat het onderzoek door de onderzoekscel onverantwoord lang heeft aangesleept. De verjaringstermijn neemt dan een aanvang bij de mededeling van het onderzoeksrapport op 14 oktober 2020. Op 18 (...)…Arrest n° 253.731 Verzoeker DEMETSHet klopt dat verzoeker en zijn collega G een andere kijk hebben op het verloop van de gebeurtenissen dan de ondervraagde leerlingen. De tuchtoverheid ontkent ook niet dat hun verklaringen op sommige punten tegenstrijdig zijn. De gevolgtrekking daaruit is dat de tuchtoverheid binnen de grenzen van haar discretionaire bevoegdheid tot een eigen overtuiging over die feiten komt. Zij is daarbij niet verplicht de conclusies van de onderzoekscel te volgen, noch moet zij automatisch verzoeker het voordeel van de twijfel gunnen, als zij meent niet te moeten twijfelen en tussen die tegenstrijdige verklaringen een keuze te kunnen maken.Arrest n° 253.731 Verzoeker DEMETSDe brief die op die datum aan verzoeker is geschreven, heeft als "hoofding" de vermelding 'tuchtprocedure in toepassing van artikel 61 en 64 van het decreet rechtspositie Uitnodiging hoorzitting in het kader van de tuchtmaatregel 'schorsing voor één maand''. Aldus heeft de tuchtoverheid overeenkomstig artikel 19, § 1, vierde lid, van het tuchtbesluit verzoeker meegedeeld dat hij aan een tuchtprocedure is onderworpen en "de reden die daartoe aanleiding geeft". Die bepaling verplicht de tuchtoverheid niet om de bedoelde mededeling in bepaalde sacrale, op straffe van nietigheid voorgeschreven bewoordingen te stellen. De strekking van de brief van 18 november 2020 is naar het oordeel van de Raad van State duidelijk en het ontbreken van het woord 'tuchtonderzoek' heeft verzoeker niet in zijn rechten geschaad.Arrest n° 253.731 Verzoeker DEMETSDe tuchtoverheid mag steunen op het informatief onderzoek van de onderzoekscel, zonder dat zij zelf die verhoren of het onderzoek van de "plaats delict" moet overdoen. Zij beoordeelt de bewijswaarde van het gevoerde onderzoek op het ogenblik van haar beslissing. Zo verzoeker voorts van oordeel is dat de informatie in het onderzoeksverslag onvolledig is, dan stond het hem vrij bijkomend onderzoek te suggereren en bijvoorbeeld te vragen om getuigen op te roepen. Dat heeft hij niet gedaan. Voor zover het middel de schending van artikel 19, § 1, eerste lid, van het tuchtbesluit aanvoert, is het ongegrond.Arrest n° 252.354 Verzoeker VERSTREPENDe tuchtoverheid dient aan te tonen dat er geen verband is tussen de opgelegde tuchtstraf en het aangeven of bekendmaken van de onregelmatigheden. Uit de formele motivering van de bestreden beslissing blijkt dat de verwerende partij een onderscheid heeft gemaakt tussen “het melden van bepaalde feiten c.q. beschuldigingen, ook wanneer zij door het personeelslid kennelijk onbewezen blijven of zelfs na onderzoek niet voor waar kunnen worden aangenomen”, dat kadert in de meldingsplicht van het personeelslid en “de verdere verspreiding van de beschuldigingen door het personeelslid”, wat een schuldig gedrag is van verzoekster dat wel als tuchtfeit wordt aangenomen.Arrest n° 251.877 Verzoeker MARCELISHet feit dat verzoekster niet langer tewerkgesteld wordt in weddeschaal 106 maar in weddeschaal 158 – daargelaten of dit een “aanzienlijk” weddeverlies oplevert – betekent op zich niet dat dit doelbewust is gedaan met het oogmerk om haar te straffen. Ook het gegeven dat verzoekster volgens de algemeen directeur aan de basis ligt van de ordeverstoring, levert nog niet het bewijs dat de bestreden beslissing een verkapte tuchtmaatregel is. Wat moet worden aangetoond, is dat het determinerend, maar niet uitgedrukte motief van de overplaatsing erin bestaat haar voor dit gedrag te bestraffen. Wat voorafgaat leidt tot de conclusie dat verzoekster in de toelichting bij het middel niet aantoont dat de bestreden overplaatsing een verdoken tuchtsanctie is.Arrest n° 249.252 Verzoeker DE PAUWZoals elk openbaar bestuur vermag de verwerende partij voor de voorbereiding of de opvolging van haar optreden of ter ondersteuning ervan een beroep te doen op haar administratieve diensten, mits zij daarbij de toepasselijke regelgeving in acht neemt. In zijn arrest nr. 144.324 van 12 mei 2005 heeft de RvS reeds overwogen "dat er niets mis is met een bestuur dat, als het klachten ontvangt en alvorens op te treden en de klacht ernstig te nemen, beslist aanvullend onderzoek naar de vermeende feiten te doen", voor welk aanvullend onderzoek dan vanzelfsprekend de eigen administratie mag worden ingeschakeld.Arrest n° 249.252 Verzoeker DE PAUWAnders dan verzoeker beweert, is de onderzoekscel bij het uitvoeren van dit onderzoek naar het functioneren van verzoeker er niet als ware hij een onderzoeksrechter toe gehouden een onderzoek à charge en à décharge uit te voeren. Ook het charter van de onderzoekscel bevat niet de verplichting om steeds een onderzoek à charge en à décharge uit te voeren, noch is dat te lezen in de concrete opdracht die hij kreeg in deze zaak. Bovenal echter verliest verzoeker uit het oog dat het bewijs van de tuchtinbreuk en het finale oordeel erover niet bij de onderzoekscel berust, maar bij de raad van bestuur van de scholengroep (in eerste aanleg) en, vervolgens, door de kamer van beroep (in beroep).Arrest n° 249.252 Verzoeker DE PAUWWat betreft de schending van het evenredigheidsbeginsel, kan worden opgemerkt dat de tuchtoverheid bij het bepalen van de aard en de zwaarte van de tuchtstraf beschikt over een ruime appreciatiebevoegdheid, die de redelijkheid als grens heeft. Zij moet daarbij rekening houden met de aard van de ten laste gelegde feiten, de tuchtrechtelijk vervolgde persoon, de omstandigheden waarin de feiten zijn gepleegd, de goede werking van de dienst en de weerslag van de inbreuk en de bestraffing op het gedrag van andere personeelsleden. De RvS mag zich bij de beoordeling van de redelijkheid van de opgelegde tuchtstraf niet in de plaats van de tuchtoverheid stellen. Hij vermag enkel een volkomen in wanverhouding tot de fout staande straf als onwettig te kwalificeren, dit is een straf waarvan het in redelijkheid ondenkbaar is dat (...)…Arrest n° 247.732 Verzoeker XXXXDe bepaling schrijft geen specifieke formaliteiten voor, die op straffe van nietigheid vervuld moeten worden, noch het gebruik van welbepaalde bewoordingen. Voor zover bij artikel 19, § 1, vierde lid, van het tuchtbesluit vormvereisten zijn opgelegd, zijn die bijgevolg ten hoogste te begrijpen als substantiële vormen. Welnu, het miskennen van een substantiële vorm kan slechts de nietigverklaring verantwoorden, indien de belanghebbende hierdoor in zijn rechten is geschaad en een nadeel heeft geleden. Verzoeker toont niet aan dat hij door de begeleidende brief verschalkt kon zijn en in onwetendheid zijn gebleven over de opstart van de tuchtprocedure. Integendeel blijkt uit zijn verweer dat hij de inhoud van de beslissing van de raad van bestuur met betrekking tot de opstart van de tuchtprocedure zeer goed kende.Arrest n° 247.732 Verzoeker XXXXVolgens verzoeker betreft de tenlastelegging omtrent het busvervoer evenwel een nieuw feit "dat geen verband heeft met de lopende tuchtprocedure". Blijkbaar had verzoeker het liever gezien dat voor deze tenlastelegging, die volgens hem dus vreemd is aan de andere tuchtfeiten, een afzonderlijke tuchtprocedure gevoerd zou zijn, met dus de kans op een bijkomende, tweede tuchtstraf. Het is een raadsel welk belang hij daartoe kan doen gelden. Hoe dan ook biedt artikel 19, § 1, derde lid, van het tuchtbesluit de tuchtoverheid enkel de mogelijkheid om een aparte procedure te voeren, maar zij is niet ertoe verplicht. Geen van de door verzoeker aangehaalde bepalingen en beginselen staat daaraan in de weg en het waarborgt verzoeker bovendien dat voor het geheel van de hem ten laste gelegde feiten slechts één tuchtstraf mag worden (...)…Arrest n° 247.732 Verzoeker XXXXVoor zover verzoeker beweert dat een raad van bestuur enkel bevoegd zou zijn om op te treden tegen tuchtfeiten die zijn gepleegd vanaf de datum waarop hij actief is ("een mandaat heeft") en niet voor feiten die zijn gepleegd tijdens een vorige bestuursperiode van een eventueel anders samengestelde raad van bestuur, faalt het middel naar recht. Niet de datum waarop de feiten zijn gepleegd, maar wel die waarop de tuchtoverheid ze vaststelt of er kennis van neemt is bepalend voor de verjaringstermijn.Arrest n° 247.732 Verzoeker XXXXVerzoeker gaat bovendien eraan voorbij dat de kamer van beroep geenszins de bewijswaarde van het onderzoeksverslag op zichzelf kwalificeert, maar wel het verslag "dat door de scholengroep tot het hare wordt gemaakt". Dit houdt in dat de tuchtoverheid weliswaar mag voortgaan op de expertise van de leden van de onderzoekscel aan wie de opdracht is gegeven en niet zelf andermaal de onderzoeksverrichtingen moet overdoen, maar ook dat zij zich het rapport eigen maakt. Niets belet de tuchtoverheid, met andere woorden, om zich het rapport niét eigen te maken indien daartoe reden blijkt te zijn. Met andere woorden, het bewijs van de tuchtinbreuk wordt geleverd door de raad van bestuur van de scholengroep (in eerste aanleg) en, vervolgens, door de kamer van beroep (in beroep). Het is immers de tuchtoverheid die de inhoud van het (...)…Arrest n° 247.732 Verzoeker XXXXMet het treffen van een beslissing vooraleer zekerheid bestaat over de juistheid van het verslag van het verhoor schept de tuchtoverheid voor zichzelf het risico dat de betrokkene zich in het kader van zijn verzet tegen de tuchtstraf bij de kamer van beroep kan beroepen op de onjuistheid van de vermeldingen van het proces-verbaal, maar dit vitieert op zich het tuchtstrafbesluit niet.Arrest n° 247.732 Verzoeker XXXXVerzoeker neemt ten onrechte op de korrel dat voor de tenlasteleggingen geen uitdrukkelijke "toetsing" is gedaan "aan de toepasselijke wetsbepalingen". Anders dan bij het strafrecht - nullum crimen sine lege, geen misdrijf zonder wet - is de omschrijving van tuchtfeiten in de plichtenleer niet gecodificeerd. Een gedraging kan bijgevolg deontologisch laakbaar zijn en een tuchtvergrijp vormen, zonder dat zulks specifiek in een wetsbepaling moet zijn neergeschreven.