juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Bedrijfsrevisoren
0 subrubrieken 7 rechtstreekse arresten 7 arresten in totaalRechtspunten
12Arrest n° 262.869
Verzoeker XXXXNaar luid van artikel 57, § 1 van de wet 7 december 2016 kan het College elke persoon als bedoeld in artikel 54, § 1, derde lid, een termijn opleggen waarbinnen deze zich dient te conformeren aan sommige bepalingen van het toepasselijke wetgevende en reglementaire kader, en dient af te zien van herhaling van die gedraging. In geval van hoogdringendheid kan het College, voor deze termijn, de uitoefening van de volledige of van een deel van de activiteit door de bedrijfsrevisor verbieden en de inschrijving in het register schorsen. De hoogdringendheid dient te worden beoordeeld op het ogenblik dat een hersteltermijn wordt opgelegd. De vraag die daarbij voorligt, is of eerst de hersteltermijn dient te worden afgewacht om een schorsing van de beroepsactiviteiten te bevelen. De verzoekende partij kijkt voor de beoordeling van (...)…Arrest n° 257.637
Verzoeker XXXXUit zowel de tekst van de in het eerste middel geschonden geachte bepalingen van de wet van 7 december 2016 als uit de parlementaire voorbereiding erbij blijkt dat de wetgever een duidelijke cesuur heeft beoogd tussen het nemen van ordemaatregelen door het College enerzijds en het sanctioneren van laakbaar gedrag door de daartoe speciaal binnen de FSMA (gespecialiseerde) sanctiecommissie, anderzijds. Wat meer bepaald de "individuele aspecten" van het toezicht betreft, zal het publiek toezicht op het beroep van de bedrijfsrevisoren voortaan, eensdeels, door het College worden uitgeoefend en zullen er, anderdeels, sancties worden opgelegd door de sanctiecommissie van de FSMA naar aanleiding van een saisine door het College. Wanneer het College het nodig acht (lees: en wat dus ook haar verantwoordelijkheid is), zo (...)…Arrest n° 257.637
Verzoeker XXXXTe dezen, kan er naar het oordeel van de Raad van State niet aan worden voorbijgegaan dat - ondanks de overwegingen in de bestreden beslissing over het algemeen economisch belang die een ordemaatregel kunnen schragen -, de bestreden terechtwijzing luidens de bewoordingen ervan wel degelijk een hoofdzakelijk repressief oogmerk heeft. Dit blijkt uit de overwegingen van de bestreden terechtwijzing waarin tot uitdrukking wordt gebracht dat het nodig wordt geacht een sanctie op te leggen en waarin uitgebreid wordt ingegaan op het bepalen van de strafmaat. Daaruit blijkt onmiskenbaar de primaire bedoeling om verzoeker te bestraffen voor ernstige inbreuken die hem worden verweten en waarvoor hij wordt gesanctioneerd, zonder dat de uitvoerige, andersluidende uitweidingen van de verwerende partij in haar procedurestukken tot een (...)…Arrest n° 257.637
Verzoeker XXXXDe concrete maatregelen waarover het College als centraal toezichtsorgaan en eindverantwoordelijke voor het toezicht, beschikt, worden opgesomd in artikel 57 van de wet van 7 december 2016. Daaruit blijkt dat het College over een aanmaningsbevoegdheid beschikt, wat betekent dat het College een termijn kan opleggen waarbinnen de betrokkene "zich dient te conformeren aan sommige bepalingen van het toepasselijke wetgevende en reglementaire kader, en dient af te zien van herhaling van die gedraging". Bij gebrek daaraan kan het College (i) zijn standpunt met betrekking tot de gedane vaststellingen bekend maken, (ii) de betaling van een dwangsom opleggen of, (iii) de bedrijfsrevisor gelasten zich voorlopig (voor de duur die het College bepaalt) te onthouden van elke beroepsmatige dienstverlening of van bepaalde diensten; (...)…Arrest n° 257.637
Verzoeker XXXXIn artikel 57, § 5, dat de bestreden terechtwijzing tot rechtsgrond strekt, kan niets meer worden gezien dan de mogelijkheid voor het College om in die gevallen waarin het opleggen van een termijn geen nut meer heeft - gedane zaken nemen immers geen keer - , de betrokken bedrijfsrevisor alsnog, bij wijze van ordemaatregel, terecht te wijzen opdat het kwestieuze gedrag niet wordt herhaald. De terechtwijzing is de enige ordemaatregel die het College rest met name wanneer de feiten die de bedrijfsrevisor worden verweten, hoewel zij vaststaan, de oplegging van een in paragraaf 1 bedoelde termijn niet verantwoorden, bijvoorbeeld - zo blijkt uit de parlementaire voorbereiding -"wanneer de feiten betrekking hebben op een situatie uit het verleden die niet langer actueel is". In de Franse tekst van de memorie van toelichting (...)…Arrest n° 228.408
Verzoeker ERNST & YOUNG BEDRIJFSREVISORENDe in artikel 36, § 1, van de wet van 22 juli 1953 voorziene injuncties kunnen als ordemaatregelen worden beschouwd aangezien zij de verplichting opleggen om binnen de door de Raad van het Instituut van de Bedrijfsrevisoren opgelegde termijn en op de door die Raad vastgestelde wijze een einde aan de omstreden toestand te maken. Niets wijst erop dat het opleggen van een informatieverplichting met als bedoeling de commissaris van de vennootschap toe te laten zijn onafhankelijkheid bij het uitvoeren van zijn mandaat te beoordelen, is ingegeven door de wil om te bestraffen of méér lasten dan nodig voor het herstel van de goede werking van de dienst wil opleggen. Er is geen sprake van een verkapte tuchtmaatregel.Arrest n° 223.762
Verzoeker XXXXDe beslissing tot intrekking van de hoedanigheid van bedrijfsrevisor van de verz. p. op grond van artikel 8, §3 van de wet van 22 juli 1953 impliceert dat de verz. p. geen opdrachten die wettelijk zijn voorbehouden aan een bedrijfsrevisor meer vermag uit te oefenen. Waar in de regel zou kunnen worden aangenomen dat een dergelijke opgelegde beëindiging van de beroepsactiviteit van bedrijfsrevisor een moeilijk te herstellen en ernstig nadeel kan berokkenen aan de betrokkene, blijkt dit te dezen, gelet op de bijzondere omstandigheden, evenwel niet het geval: de verz. p. blijkt geen werkzaamheden meer te verrichten die wettelijk zijn voorbehouden aan bedrijfsrevisoren, zij toont niet aan dat zij ingevolge de bestreden beslissing haar "andere professionele werkzaamheden", die klaarblijkelijk geen revisorale opdrachten zijn, (...)…Arrest n° 222.778
Verzoeker CVBA ERNST & YOUNG BEDRIJFSREVISORENDe thans bestreden beslissing van de Raad van het Instituut van de Bedrijfsrevisoren legt aan de verz. p. op onmiddellijk ontslag te geven als commissaris. Artikel 36, § 1 van de wet van 22 juli 1953 laat de Raad van het Instituut van de Bedrijfsrevisoren toe om middels een injunctie een einde te stellen aan het gedrag van een bedrijfsrevisor dat strijdig is met artikel 14, § 3 van voornoemde wet. Te dezen wordt in de bestreden beslissing vastgesteld dat de hernieuwing van het commissarismandaat van de verz. p. een onafhankelijkheidsprobleem stelde in hoofde van de verz. p. omdat zij reeds een andere opdracht had aanvaard (tussenkomst in de verkoop van aandelen). Evenwel betrof het gedrag dat volgens de verw. p. de onafhankelijkheid van de verz. p. in het gedrang bracht en waaraan zij middels een injunctie een einde zou (...)…Arrest n° 222.778
Verzoeker CVBA ERNST & YOUNG BEDRIJFSREVISORENVoor zover de thans bestreden beslissing de verz. p. ertoe verplicht onmiddellijk ontslag te geven als commissaris, moet worden aangenomen dat deze verplichting zal impliceren dat zij haar mandaat van commissaris verliest en dat de vennootschap een andere bedrijfsrevisor zal dienen aan te stellen die haar plaats zal innemen. Een uitspraak over een eventueel annulatieberoep zal daaraan niets meer kunnen veranderen. Het commissarismandaat van de verz. p. zou aldus teloorgaan en het valt te verwachten dat dit verlies niet herstelbaar zal zijn in natura. Dit onherstelbaar nadeel moet geredelijk ook ernstig worden genoemd, nu de verz. p. tot ontslag wordt gedwongen om reden dat zij zou zijn tekortgekomen aan haar wettelijk voorgeschreven onafhankelijkheidsplicht. De reputatieschade die daardoor kan worden berokkend, lijkt - (...)…Arrest n° 222.778
Verzoeker CVBA ERNST & YOUNG BEDRIJFSREVISORENVoor zover de thans bestreden beslissing de verz. p. ertoe verplicht haar aanvaardingsprocedure ten aanzien van nieuwe opdrachten aan te passen, moet worden vastgesteld dat de opgelegde aanpassing van de aanvaardingsprocedure ertoe lijkt te strekken dat de vaste vertegenwoordigers van de verz. p. als commissaris voldoende informatie krijgen over nieuwe opdrachten met betrekking tot de vennootschap waarin het commissarismandaat wordt uitgeoefend, opdat zij in de mogelijkheid zouden zijn hun standpunt te bepalen over de bedreiging van hun onafhankelijkheid bij de uitoefening van het commissarismandaat en over het gevolg dat daaraan dient te worden verbonden op het vlak van het behoud van het commissarismandaat. Het valt niet in te zien hoe een dergelijke opgelegde informatieplicht, die een louter interne uitwerking lijkt (...)…Arrest n° 213.922
Verzoeker TORFSArtikel 19, tweede lid van de wet van 22 april 1999 is op zich duidelijk: iemand die de hoedanigheid van bedrijfsrevisor heeft, kan niet tevens de hoedanigheid van belastingconsulent bezitten. De samenlezing van deze bepaling met de bepaling van artikel 19, derde lid verandert niets daaraan. Deze laatstgenoemde bepaling laat weliswaar toe dat aan iemand die de hoedanigheid van bedrijfsrevisor heeft ook de hoedanigheid van accountant wordt verleend, met dien verstande dat de betrokkene de in artikel 38, 3° van de voormelde wet bedoelde werkzaamheden niet mag uitoefenen voor ondernemingen waarin hij revisorale opdrachten uitoefent, maar impliceert geenszins dat deze bedrijfsrevisor- accountant ook de hoedanigheid van belastingconsulent kan verkrijgen. Anders zou worden ingegaan tegen de duidelijke bepaling van artikel 19, (...)…Arrest n° 185.580
Verzoeker VERMEERENDe verw. partij heeft artikel 1 van het besluit van de Commisie voor het Bank- en Financiewezen van 6 april 1993 (over het erkenningsreglement voor revisoren en revisoren vennootschappen bij kredietinstellingen en beleggingsondernemingen) correct toegepast. Bovendien vindt het door haar gehanteerde beoordelingscriterium van de ervaring inzake revisoropdrachten bij kredietinstellingen en beleggingsondernemingen wel degelijk zijn grondslag in art. 1, eerste lid, 3 ° van dit reglement. Het stond de verw. partij vrij om in de uitoefening van haar appreciatiebevoegdheid ter zake enkel die specifieke ervaring in aanmerking te nemen en niet de ervaring van kredietinstellingen die op een andere wijze tot stand zijn gekomen.