Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Geldelijk statuut

0 subrubrieken 20 rechtstreekse arresten 20 arresten in totaal

Rechtspunten

49
Arrest n° 250.040 Verzoeker JANSVerzoeker geeft weliswaar blijk van een andere feitelijke beoordeling van de zaak doch maakt hiermee niet aannemelijk dat de verwerende partij bij de beoordeling van de “bijzonder nuttige beroepservaring” tot een conclusie is gekomen die de grenzen van de redelijkheid te buiten zou gaan. Te dezen behoeft de beslissende overheid het advies van de korpschef niet in te winnen en blijkt uit de bestreden beslissing afdoende welke de determinerende motieven zijn - die overigens niet onredelijk zijn beoordeeld - die er de politieraad zijnerzijds toe hebben gebracht te oordelen dat te dezen de aanwezige ervaring niet kon worden beschouwd als “bijzonder nuttige beroepservaring”, wat volstaat en waaruit overigens - impliciet maar zeker - blijkt waarom het standpunt van de korpschef niet is bijgetreden. Het middel waarin de (...)…Arrest n° 248.186 Verzoeker MARIENDe terugbetaling van ‘buitengewone kosten opgelopen voor het onderwijs van de kinderen van de militair gedurende een dienstperiode in het buitenland’ moet onderscheiden worden van de ‘aanvullende vergoeding voor schoolkosten’, die een specifieke vergoedingsregeling betreft. De terugbetaling van de voormelde buitengewone kosten gebeurt met toepassing van artikel 10ter van de wet van 20 mei 1994 ‘houdende de geldelijke rechten van de militairen’ juncto het KB van 27 april 2007 ‘betreffende de terugbetaling van bepaalde buitengewone kosten opgelopen door de militair’ juncto het MB van 28 april 2007 tot uitvoering van het voormelde KB. Met toepassing van artikel 4, § 2, van het MB van 28 april 2007 kan de directeur-generaal human resources de terugbetaling toelaten van de buitengewone kosten opgelopen voor het onderwijs van (...)…Arrest n° 248.186 Verzoeker MARIENHet voorliggende beroep tot nietigverklaring heeft betrekking op de terugbetaling van buitengewone kosten voor het onderwijs van de kinderen van de militair naar aanleiding van een dienstperiode in het buitenland (art. 10ter wet van 20 mei 1994 ‘houdende de geldelijke rechten van de militairen’). Verzoeker heeft zijn aanvraag voor de terugbetaling van de voormelde kosten niet gericht tot de daarvoor bevoegde overheid. Die dienst onderzocht onterecht de aanvragen als aanvragen voor een ‘aanvullende vergoeding voor schoolkosten’. Het is pas met het beroepschrift dat de aanvraag werd voorgelegd aan de bevoegde instantie, namelijk de chef van de divisie Administratieve Expertise. Blijkens de motivering van de BB heeft deze chef de aanvraag wel onderzocht als een aanvraag voor de terugbetaling van voormelde buitengewone (...)…Arrest n° 248.186 Verzoeker MARIENBij de BB wordt een aanvraag tot terugbetaling van buitengewone kosten voor het onderwijs van de kinderen van de militair naar aanleiding van een dienstperiode in het buitenland (art. 10ter wet van 20 mei 1994 ‘houdende de geldelijke rechten van de militairen’) afgewezen. Uit de motivering van de BB blijkt dat de verwerende partij heeft nagegaan of verzoekers aanvraag voldoet aan de voorwaarden die worden gesteld door artikel 10ter, § 1, en § 3, van de wet van 20 mei 1994 en de artikelen 3 en 4 van het KB van 27 april 2007 ‘betreffende de terugbetaling van bepaalde buitengewone kosten opgelopen door de militair’. De verwerende partij overweegt dat verzoeker vrijwillig zijn kandidatuur voor de betrekking in Dayton heeft gesteld en dat hij bij die beslissing rekening had moeten houden met de gevolgen voor het onderwijs (...)…Arrest n° 248.186 Verzoeker MARIENDe terugbetaling van buitengewone kosten voor het onderwijs van de kinderen van de militair naar aanleiding van een dienstperiode in het buitenland (art. 10ter wet van 20 mei 1994 ‘houdende de geldelijke rechten van de militairen’) vereist dat het gaat om onafwendbare kosten die de militair oploopt bij de uitvoering van zijn opdracht, waarvoor geen specifieke vergoedingsregeling bestaat. In casu wordt niet betwist dat aan die laatste vereiste is voldaan. De vraag is enkel of de kosten al dan niet onafwendbaar zijn. Het begrip onafwendbaar wordt in de wet van 20 mei 1994 niet gedefinieerd. Ook in de parlementaire voorbereiding wordt het begrip niet verduidelijkt. In die omstandigheden dient het begrip in zijn spraakgebruikelijke betekenis te worden begrepen. In het woordenboek Van Dale wordt onder onafwendbaar verstaan (...)…Arrest n° 248.186 Verzoeker MARIENDe BB is gesteund op artikel 10ter van de wet van 20 mei 1994 ‘houdende de geldelijke rechten van de militairen’ en niet op artikel 12bis van het MB van 3 februari 1975 ‘genomen ter uitvoering van het koninklijk besluit van 15 januari 1962 tot vaststelling van het vergoedingsstelsel toepasselijk op de militairen die dienstreizen volbrengen’, zoals de verzoeker het onterecht stelt. Artikel 12bis van het MB van 3 februari 1975 heeft betrekking op de aanvullende vergoeding voor schoolkosten en is vreemd aan de BB over de terugbetaling van buitengewone kosten voor het onderwijs van verzoekers kinderen in België. In de BB werd de aanvraag getoetst aan artikel 10ter van de wet van 20 mei 1994 en daarbij werd geenszins het standpunt ingenomen dat die terugbetaling afhankelijk is van de voorwaarde dat dit onderwijs ook in het (...)…Arrest n° 248.186 Verzoeker MARIENVoor zover verzoeker aanvoert dat in de mate dat artikel 10 van de wet van 20 mei 1994 ‘houdende de geldelijke rechten van de militairen’ zelf niet de kwalificaties bepaalt waarvan de toekenning van de erin beoogde toelagen afhankelijk wordt gemaakt en in zoverre het de koning machtigt om op onbeperkte wijze de minister van Defensie toe te staan de hem verleende bevoegdheden uit te oefenen, voornoemd artikel 10 op discriminerende wijze afbreuk doet aan de in artikel 182 van de Grondwet gewaarborgde rechten, lijkt dit zo te moeten worden begrepen dat verzoeker van oordeel is dat artikel 10 van de wet van 20 mei 1994 het gelijkheidsbeginsel schendt. Naast de vaststelling dat verzoeker wellicht artikel 10ter van de wet van 20 mei 1994 bedoelt (i.v.m. de terugbetaling van buitengewone kosten voor het onderwijs van de (...)…Arrest n° 248.186 Verzoeker MARIENVerzoeker vraagt dat de volgende prejudiciële vraag aan het Grondwettelijk Hof zou worden gesteld: “Houdt artikel 10 ter § 3, 2° van de wet van 20 mei 1994 houdende de geldelijke rechten van de militairen een schending in van de artikelen 10 en 11 van de Grondwet, doordat het aan de Koning de bevoegdheid opdraagt de Minister van Landsverdediging toe te laten om de buitengewone kosten die de militair oploopt naar aanleiding van een dienstreis, een dienstperiode in het buitenland en een mutatie terug te betalen volgens de nadere regels die Hij bepaalt, met als gevolg dat de rechten tot terugbetaling van kosten van bepaalde militairen worden beperkt door de Koning of door de Koning en de Minister, terwijl artikel 182 van de Grondwet aan de wetgever de bevoegdheid voorbehoudt om de rechten en de verplichtingen van de (...)…Arrest n° 248.156 Verzoeker PEELAERS-PELSMAEKERS e.a.Het leerstuk van de lopende zaken berust op een grondwettelijke gewoonte. De regering is in die periode in haar bevoegdheden beperkt omdat de parlementaire controle op haar is weggevallen of sterk is verminderd. Traditioneel worden drie categorieën van lopende zaken onderscheiden. Een eerste categorie betreft de zaken die behoren tot het dagdagelijkse beleid. Het zijn de zaken waarvan de afhandeling, ook al kan daar de uitoefening van enige discretionaire bevoegdheid mee gepaard gaan, geen beslissing over de oriëntatie van het beleid impliceert, omdat het gaat over de gewone uitvoering of toepassing van de in de wet neergelegde voorschriften. Een tweede categorie betreft de zaken die de normale voorzetting of beëindiging zijn van een vóór het regeringsontslag of ontbinding van de parlementaire vergadering ingezette (...)…Arrest n° 248.156 Verzoeker PEELAERS-PELSMAEKERS e.a.De RvS oordeelt dat het middel niet gegrond is waarin verzoekers (hoofdinspecteurs van politie met bijzondere specialisatie) aanvoeren dat het gelijkheidsbeginsel (vervat in de artikelen 10 en 11 van de Grondwet, artikel 1 van het Prot. Nr. 12 EVRM en artikel 26 BUPO-Verdrag), artikel 37 van de wet van 3 juli 2005, en het proportionaliteitsbeginsel worden geschonden doordat de artikelen 3 en 9 van het bestreden koninklijk besluit van 20 juni 2019 'tot wijziging van de geldelijke rechtspositie van het personeel van de politiediensten' een discriminerend onderscheid zou invoeren tussen de hoofdinspecteurs zonder bijzondere specialisatie en de hoofdinspecteurs met bijzondere specialisatie, zonder dat dit redelijk verantwoord wordt op basis van een objectief criterium. De artikelen 3 en 9 van het bestreden besluit hebben, (...)…Arrest n° 248.156 Verzoeker PEELAERS-PELSMAEKERS e.a.Verzoekers behouden na de inwerkingtreding van het bestreden koninklijk besluit van 20 juni 2019 'tot wijziging van de geldelijke rechtspositie van het personeel van de politiediensten' het recht op de forfaitaire vergoeding voor werkelijke onderzoekskosten zolang zij geen mobiliteit maken naar een betrekking buiten de gerechtelijke zuil, gelet op het vierde lid van artikel XI.IV.3 RPPol, toegevoegd bij artikel 19 van het bestreden besluit. Aangezien het bestreden besluit de vergoeding voor werkelijke onderzoekskosten niet aan de verzoekers ontneemt, is er geen sprake van een vermindering van het beschermingsniveau, laat staan dat het een aanzienlijke vermindering van het beschermingsniveau zou betreffen, wat volstaat om vast te stellen dat het in artikel 23 van de Grondwet vervatte standstill-beginsel niet wordt (...)…Arrest n° 246.993 Verzoeker VANSTEENKISTE e.a.Verzoekster acht het rechtszekerheidsbeginsel geschonden door het bestreden ministerieel besluit doordat erin het vergoedingsstelsel voor militairen wordt bepaald door en dus afhankelijk is van het ministerieel besluit dat geldt voor de ambtenaren van de FOD Buitenlandse Zaken. Hoewel het vanuit wetgevingstechnisch oogpunt af te raden is om gebruik te maken van regelgeving bij verwijzing, is dit niet verboden. Voorts kan niet worden aangenomen dat militairen niet weten waar zij aan toe zijn met het bij het BB ingevoerde vergoedingsstelsel, aangezien de wijziging aan het vergoedingsstelsel voor de ambtenaren van de FOD Buitenlandse Zaken intussen vorm heeft gekregen in het ministerieel besluit van 2 juli 2018 - dit is vóór het voorliggende beroep tot nietigverklaring werd ingesteld op 3 september 2018. Bovendien kan, (...)…Arrest n° 246.993 Verzoeker VANSTEENKISTE e.a.Het is aannemelijk dat militairen, in vergelijking met personeelsleden van de FOD Buitenlandse Zaken, bij dienstreizen in het buitenland eerder in een militair milieu verblijven en dat een dergelijk verblijf gepaard gaat met een lagere kost dan een verblijf in een hotel. Verzoekster weerlegt dit allemaal niet. Het komt dan ook niet als onredelijk voor dat aan militairen slechts een percentage van de vergoeding waar personeelsleden van de FOD Buitenlandse Zaken recht op hebben, wordt toegekend. Een schending van het gelijkheidsbeginsel wordt dan ook wat dit punt betreft niet aangetoond.Arrest n° 246.993 Verzoeker VANSTEENKISTE e.a.Het is aannemelijk dat de verschillende personeelscategorieën elk hun eigen verantwoordelijkheid, taken en sociale verplichtingen hebben en dat deze voor de hogere personeelscategorieën gepaard gaan met hogere uitgaven dan voor de lagere personeelscategorieën. Verzoekster weerlegt dit allemaal niet. In die zin is het dan ook niet onredelijk dat het bedrag van de toegekende vergoeding wordt gedifferentieerd naargelang de personeelscategorie. Het gemaakte onderscheid berust op een objectief, relevant en pertinent criterium. Er wordt ook wat dit punt betreft geen schending van het gelijkheidsbeginsel aangetoond.Arrest n° 245.994 Verzoeker DECUYPEREUit artikel XI.III.12, eerste lid, 2° RPPol en artikel XI.4 UBPol volgt, dat de verw. p. geen enkele discretionaire bevoegdheid heeft om te beoordelen of de functietoelage (voor motorrijder) al dan niet toegekend kan worden. Haar bevoegdheid is gebonden. Het werkelijk voorwerp van het beroep is een betwisting over een subjectief recht, waarvoor de RvS op grond van de artikelen 144 en 145 van de Grondwet zonder rechtsmacht is. Op grond van die bepalingen zijn de hoven en rechtbanken bevoegd om kennis te nemen van geschillen over subjectieve rechten. Of de verw. p. bovenvermelde bepalingen correct heeft geïnterpreteerd/toegepast staat ter beoordeling van de bevoegde justitiële rechter.Arrest n° 240.655 Verzoeker VANDICKELENVerzoekster toont helemaal niet aan dat de bestreden regeling afbreuk doet aan haar bij de federale overheid verworven rechten. Integendeel, voorziet de bestreden regeling uitdrukkelijk erin dat het overgedragen personeelslid vooreerst de premie behoudt die het bij de federale overheid genoot op grond van zijn slagen voor een gecertificeerde proef en voorts ook de garantie heeft van een herinschaling bij de afloop van de competentiepremie op basis van de weddeschaal die bij de federale overheid zou worden toegekend. Verzoeksters verworven rechten zijn aldus afdoende gewaarborgd. De bepaling van art. VII 179, § 3, van het Vlaams personeelsstatuut dat het overgedragen personeelslid tijdens de geldigheidsduur van de competentiepremie geen schaalanciënniteit verwerft, ontneemt aan het betrokken personeelslid niets dat het (...)…Arrest n° 240.655 Verzoeker VANDICKELENVerzoekster voert de schending aan van het grondwettelijk gelijkheidsbeginsel, doordat de bestreden regeling het overgedragen personeelslid dat de competentiepremie ontvangt, op het vlak van de voortgang van de functionele loopbaan bij de Vlaamse overheid en de bevorderingskansen die mede gebaseerd zijn op een minimaal vereiste schaalanciënniteit, benadeelt ten aanzien van het overgedragen personeelslid dat die competentiepremie niet ontvangt. In dit geval worden de overgedragen personeelsleden door de bestreden regeling op het vlak van het verwerven van anciënniteit in de Vlaamse salarisschaal waarin zij op het ogenblik van hun overdracht zijn ingeschaald, verschillend behandeld al naargelang zij op het ogenblik van hun overdracht al dan niet een competentietoelage ontvangen die zij behouden en waaraan de waarborg (...)…Arrest n° 240.654 Verzoeker COLLE e.a.Het is niet betwist dat de verw. partij naar aanleiding van de overdracht van de verzoekers aan de Vlaamse Regering, de maaltijdcheques die hen door de Vlaamse overheid zouden worden toegekend, ter waarde van 1.540 euro, in rekening heeft gebracht, om vervolgens op grond van het resultaat van die bewerking hun inschaling in een Vlaamse salarisschaal te bepalen. Luidens art. 88, § 2, BWHI behouden de personeelsleden bij hun overheveling ten minste de bezoldiging en de anciënniteit die zij hadden of zouden verkregen hebben indien zij in hun dienst van herkomst het ambt hadden blijven uitoefenen dat zij bij hun overplaatsing bekleedden. Het is de bedoeling van de bijzondere wetgever dat de "verkregen rechten" van de overgedragen personeelsleden behouden blijven en dat "de rechten van het betrokken personeel niet geschaad (...)…Arrest n° 240.654 Verzoeker COLLE e.a.De maandelijkse forfaitaire vergoeding voor verblijfkosten, waarop verzoekers als reizende ambtenaren bij de federale overheid recht hadden en die een federale reglementaire grondslag heeft en dus verworven is, blijft bij hun overheveling niet behouden, noch wordt zij gecompenseerd door een gelijkwaardige vergoeding in het kader van het Vlaams personeelsstatuut. Het ingeroepen motief van de "interne billijkheid met Vlaamse personeelsleden" vermag niet in de weg te staan aan de toepassing van het gewaarborgd behoud van verworven rechten. Dat "niet meer voldaan is aan de toen geldende toekenningsregels" is niet meer dan een bewering die de stelling van de verzoekers dat "[z]ij […] nog steeds op dezelfde wijze controles op het dierenwelzijn [dienen] uit te voeren" niet weerlegt. De verw. partij maakt bovendien niet in het (...)…Arrest n° 240.654 Verzoeker COLLE e.a.De maaltijdcheques die door de verw. partij op grond van het Vlaams personeelsstatuut worden toegekend, maken geen volwaardige bezoldigingscomponent uit en zijn niet als "loon" te beschouwen, waardoor ze niet rechtsgeldig in aanmerking kunnen worden genomen bij de inschaling van de overgedragen personeelsleden. Gelet reeds op die vaststelling kunnen de verzoekers niet meer dienstig aanvoeren dat het in aanmerking nemen van de maaltijdcheques een beperking zou impliceren van hun vrijheid om naar goeddunken van hun loon gebruik te maken.