Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Redelijke termijn

0 subrubrieken 57 rechtstreekse arresten 57 arresten in totaal

Rechtspunten

74
Arrest n° 267.287 Verzoeker XXXXWanneer in de regelgeving een specifieke termijn is bepaald, wordt vooralsnog aangenomen dat de redelijketermijneis niet dienstig kan worden aangevoerd. Verzoeker zet prima facie in zijn verzoekschrift niet uiteen dat de tuchtoverheid de bepalingen van artikel 81, § 3, van het statuut van het rijkspersoneel heeft geschonden, laat staan dat hij overtuigend toelicht op welke wijze die bepaling zou zijn geschonden. De RvS bedenkt daarbij overigens, ten overvloede, dat naar luid van artikel 81, § 4, van het statuut van het rijkspersoneel in geval van een strafvordering met betrekking tot dezelfde feiten, de voormelde verjaringstermijn van zes maanden wordt gestuit tot op de dag dat de tuchtoverheid verneemt dat een beslissing werd uitgesproken en dat die beslissing in kracht van gewijsde is getreden. De RvS oordeelt dat er (...)…Arrest n° 267.287 Verzoeker XXXXVolgens artikel 6, lid 1, EVRM heeft iedereen er recht op dat zijn zaak binnen een redelijke termijn wordt behandeld door een onafhankelijke en onpartijdige instantie die zal beslissen over betwistingen inzake rechten en plichten van burgerlijke aard. Deze bepaling is vooralsnog ook van toepassing op tuchtprocedures die tegen ambtenaren worden gevoerd. De termijnbeoordeling op grond van artikel 6, lid 1, EVRM, houdt in dat in een tuchtprocedure de periode voor de berekening van de redelijke termijn zoals bedoeld in deze bepaling, begint te lopen vanaf het ogenblik dat de betrokkene op de hoogte is gebracht van het feit dat hem mogelijk tuchtfeiten ten laste worden gelegd en eindigt met het bepalen en ter kennis brengen van de tuchtstraf.Arrest n° 267.287 Verzoeker XXXXDe vraag of een tuchtprocedure binnen een redelijke termijn is afgehandeld moet in de eerste plaats in globo worden onderzocht, rekening houdend met de reglementair voorgeschreven procedurestappen en met de feitelijke stappen tijdens de besluitvorming die noodzakelijk bleken – zoals het stellen van onderzoeksdaden. Een onderzoek van elk van die onderscheiden fasen en de al dan niet gegeven verantwoording voor de duur ervan, kan dan nodig zijn om tot een besluit te komen over het al dan niet redelijk karakter van het volledige tijdsverloop. Wanneer het totale tijdsbeslag op zich niet ervan doet blijken dat de redelijketermijneis is geschonden, kan die schending vervolgens toch blijken uit een onverantwoord lang stilzitten van het bestuur tijdens de ene of andere fase van de tuchtprocedure. Daartoe moet de verzoekende (...)…Arrest n° 266.062 Verzoeker XXXXHet startpunt van de redelijke termijn als algemeen beginsel van behoorlijk bestuur – in de regel is dat dus het ogenblik waarop de tuchtoverheid kennis heeft van de tuchtfeiten – kan niet los worden gezien van de hiermee samenhangende eis dat de tuchtoverheid een adequaat beeld moet hebben van die feiten, welke voldoende precies en bewijskrachtig moeten zijn vastgesteld.Arrest n° 260.292 Verzoeker XXXXDe redelijketermijneis als beginsel van behoorlijk bestuur is van toepassing wanneer in de regelgeving geen specifieke termijn is bepaald waarbinnen door het bestuur moet worden gehandeld. In tuchtzaken geldt hij, althans wanneer de regelgever niet uitdrukkelijk in verjaringstermijnen heeft voorzien, niet alleen voor het voeren van de eigenlijke tuchtprocedure vanaf het ogenblik dat het betrokken personeelslid ervan op de hoogte is gebracht dat hem mogelijke tuchtfeiten ten laste worden gelegd tot de kennisgeving van de finale tuchtbeslissing, maar ook voorafgaand aan die procedure, wanneer de tuchtoverheid feiten heeft vastgesteld of daarvan kennis heeft genomen en zij moet beoordelen en beslissen of op grond van die feiten de tuchtprocedure tegen het betrokken personeelslid moet worden ingesteld. In tuchtzaken (...)…Arrest n° 260.292 Verzoeker XXXXHet valt niet uit te sluiten dat de tuchtoverheid een miskenning van de redelijke termijn bij het voeren van de eigenlijke tuchtprocedure goedmaakt door haar in rekening te brengen bij het bepalen van de strafmaat. Dat is evenwel niet mogelijk wanneer de tuchtoverheid reeds daaraan voorafgaand niet binnen een redelijke termijn ertoe gekomen is de tuchtprocedure in te leiden. Zoals bij het verstrijken van een door de regelgever bepaalde verjaringstermijn is het teloorgaan van de tuchtbevoegdheid dan het onvermijdelijke gevolg.Arrest n° 260.292 Verzoeker XXXXHet eindpunt van de redelijke termijn bij het instellen van de tuchtvordering, tegelijk aanvangspunt van de tuchtvordering en startpunt van de erop volgende termijn voor de behandeling van de tuchtprocedure, is – bij gebrek aan een uitdrukkelijk voorschrift hierover dat vaststelt wanneer de tuchtvordering is ingesteld – het ogenblik waarop de bevoegde overheid duidelijk de intentie laat blijken dat betrokkene zich voor zijn statutaire tuchtoverheid moet verantwoorden met het oog op het nemen van een tuchtsanctie.Arrest n° 259.277 Verzoeker V.Het is een beginsel van behoorlijk bestuur dat een tuchtprocedure moet worden afgehandeld binnen een redelijke termijn. Dit beginsel is van toepassing wanneer in de regelgeving geen specifieke termijn is bepaald waarbinnen de procedure moet worden afgehandeld. De redelijkheid van de termijn moet voor elk geval afzonderlijk worden beoordeeld waarbij inzonderheid rekening dient te worden gehouden met het belang voor de betrokkene, met de complexiteit van de zaak en met de houding en het gedrag van de partijen.Arrest n° 259.277 Verzoeker V.De verplichting om een tuchtzaak zonder verwijl af te handelen houdt niet alleen verband met het beëindigen van de onzekerheid waarin een tuchtrechtelijk vervolgde ambtenaar zich bevindt, maar ook met de ordentelijke werking van een administratie, die vereist dat elke verstoring van de orde zo spoedig mogelijk wordt hersteld.Arrest n° 259.277 Verzoeker V.Als een redelijke termijn wordt beschouwd de tijd die normaal nodig is om een zaak haar beslag te geven. Daarbij komt dat de redelijkheid van de termijn in concreto moet worden beoordeeld, rekening houdend met de concrete omstandigheden van de zaak.Arrest n° 259.277 Verzoeker V.Een tuchtvordering wordt geacht te zijn ingesteld op het ogenblik dat de tuchtoverheid laat blijken dat een personeelslid zich voor bepaalde feiten moet verantwoorden met het oog op het opleggen van een tuchtsanctie, en de betrokkene aldus op de hoogte is gebracht van het feit dat hem mogelijk tuchtfeiten ten laste worden gelegd. De periode die in aanmerking moet worden genomen voor de berekening van de redelijke termijn eindigt met het nemen en ter kennis brengen van de tuchtstraf.Arrest n° 259.277 Verzoeker V.Ook indien de gehele tuchtprocedure de redelijke termijn niet overschrijdt, is het niet a priori uitgesloten dat binnen deze procedure de overheid niet steeds voldoende zorgvuldig en diligent heeft gehandeld. Opdat een verzoekende partij in het geval dat de tuchtzaak in globo is afgehandeld binnen een redelijke termijn, niettemin de schending van de redelijketermijneis kan doen aannemen op grond van het specifieke verloop van de tuchtprocedure, dient zij echter aan te tonen dat het beweerd onverantwoorde getalm tijdens onderscheiden procedurestappen haar belangen heeft aangetast – bijvoorbeeld omdat getuigen niet meer bereikbaar zijn of hun verklaringen niet langer betrouwbaar zijn.Arrest n° 258.553 Verzoeker JACOBSNu geen bepaling uitdrukkelijk voorschrijft binnen welke termijn de tuchtuitspraak moet vallen, dient de overheid zowel krachtens artikel 6, lid 1, EVRM, als krachtens een beginsel van behoorlijk bestuur binnen een redelijke termijn uitspraak te doen. Als een redelijke termijn wordt beschouwd de tijd die normaal nodig is om een zaak haar beslag te geven. Het redelijk karakter van de termijn moet telkens worden beoordeeld aan de hand van de specifieke omstandigheden van de zaak, zoals de complexiteit van het dossier, het gedrag van de partijen en het belang van een tijdige beslissing voor de betrokkene. In een tuchtprocedure begint de periode voor de berekening van de redelijke termijn zoals bedoeld in artikel 6, lid 1, EVRM niet te lopen vanaf de vaststelling van de feiten, maar wel vanaf het ogenblik dat de betrokkene (...)…Arrest n° 256.914 Verzoeker XXXXArtikel 28, §4, van het administratief statuut van Skeyes houdt in dat de tuchtvordering die is ingeleid tegen een personeelslid van de verwerende partij, van rechtswege wordt geschorst gedurende de in voorkomend geval ingestelde strafvordering en dat die schorsing, eveneens van rechtswege, blijft duren totdat een in kracht van gewijsde gegane uitspraak is gedaan over die strafvordering. De omstandigheid dat aldus in een schorsing van rechtswege is voorzien, impliceert dat het bestuur omtrent het ingaan en het voortbestaan van de beoogde schorsing tot de in kracht van gewijsde gegane uitspraak over de strafvordering, zelfs geen uitdrukkelijke beslissing hoeft te nemen. De schorsing is uitvoerbaar louter uit kracht van de voormelde norm als zodanig. De schorsing van rechtswege leidt tot de temporele onbevoegdheid van de (...)…Arrest n° 255.427 Verzoeker XXXXDe tuchtwet voorziet niet in een termijnstelling binnen dewelke de hogere tuchtoverheid haar voornemen om af te wijken van het advies van de Tuchtraad aan het betrokken personeelslid moet ter kennis brengen. Deze afwezigheid van normatieve termijnstelling stelt de hogere tuchtoverheid evenwel niet vrij van haar plicht tot zorgvuldigheid die te dezen inhoudt dat zij verplicht is om binnen een redelijke termijn over de tuchtvordering een uitspraak te doen welke ook de inhoud van die uitspraak moge zijn - gunstig of ongunstig - voor het betrokken personeelslid. Zij mag derhalve niet talmen met het nemen van de beslissing tot afwijken en met de kennisgeving ervan zonder dat hiervoor een redelijke verantwoording bestaat.. Door niet met de nodige voortvarendheid de procedure verder te zetten en zo verzoeker onnodig in (...)…Arrest n° 255.403 Verzoeker XXXXDe tuchtprocedure werd opgestart op 3 mei 2018 voor feiten van 26 april 2018. De bestreden tuchtbeslissing werd genomen op 10 mei 2022, waarvan verzoeker op 20 mei 2022 kennis heeft genomen. In acht genomen dat de tuchtoverheid pas op 4 januari 2021 voldoende informatie had over de feiten om met kennis van zaken de tuchtprocedure af te handelen, het gegeven dat de lopende tuchtprocedure verzwaard werd met nieuwe feiten die samen met de intitiële feiten moesten worden behandeld en gelet op de reglementair voorgeschreven procedurestappen in de tuchtprocedure, kan de RvS niet besluiten dat verzoeker in globo onredelijk lang heeft moeten wachten op de uitkomst van de tuchtzaak.Arrest n° 255.403 Verzoeker XXXXVerzoeker voert aan dat de tuchtoverheid in de periode van 3 mei 2018 (opstarten tuchtprocedure) tot 29 maart 2019 (beslissing onderzoeksraad om te wachten op bijkomende informatie over de gerechtelijke procedure alvorens een advies uit te brengen) en in de periode van 4 januari 2021 (kennisname van het vonnis) en 10 mei 2022 (bestreden tuchtbeslissing) onverantwoord lang heeft stilgezeten. Verzoeker beweert echter niet dat hij daardoor een bijzonder nadeel heeft geleden, laat staan dat hij dit staaft. Een schending van de redelijketermijneis door het tijdsverloop in die fase van de tuchtprocedure kan dan ook niet worden aangenomen. Bovendien heeft de tuchtoverheid tevergeefs op verschillende tijdstippen bij het federaal parket geïnformeerd en dat intussen nieuwe feiten aan de reeds lopende procedure werden toegevoegd, (...)…Arrest n° 255.403 Verzoeker XXXXDe verw. partij had noch op 29 maart 2019 (naar aanleiding van verkeerde en eenzijdige verklaringen van verzoeker over de feiten), noch op 2 april 2019 (louter kennis van het gegeven dat verzoeker zich schuldig had gemaakt aan slagen en verwondingen) voldoende kennis. Nadere inlichtingen en een afschrift van het strafdossier werden niet verstrekt, ondanks de herhaalde vraag van de verw. partij. De verw. partij had pas een voldoende kennis van de feiten na de kennisname van het vonnis op 4 januari 2021. Op 25 februari 2021 heeft de tuchtoverheid voor die feiten een tuchtprocedure opgestart tegen verzoeker. Er kan niet worden aangenomen dat een dergelijk tijdsverloop onredelijk is.Arrest n° 255.403 Verzoeker XXXXMet een loutere verwijzing naar het feit dat het niet meer mogelijk was om hem te schorsen bij wijze van ordemaatregel omdat alle redelijke en wettelijke termijnen waren overschreden, kan niet aantonen dat de verw. partij de redelijketermijneis heeft miskend.Arrest n° 254.379 Verzoeker DE BACKERVerzoekers onmiddellijke chef heeft binnen de twee maanden na de vaststelling van het betrokken feit ten laste van verzoeker, een strafvoorstel geformuleerd. Het betrokken feit betreft dat “[d]e voorziene procedure, opgenomen in punt 9.1 van het Consigne PAT 0.2.1.2.3 van B-RN.1 […] niet gevolgd [werd] om bij afwezigheden van meer dan dertig dagen uit de dienst van treinbegeleider, de volledige ontvangsten te storten en het Ibis-toestel en zijn lader af te geven in de CT”. Na het afwikkelen van de tuchtprocedure, met inbegrip van de administratieve beroepsprocedure, heeft dat strafvoorstel geresulteerd in de tuchtbeslissing van de raad van beroep. De omstandigheid dat die laatstgenoemde beslissing werd vernietigd bij arrest van de Raad van State, om reden – onder meer – dat een deugdelijke motivering ontbrak voor wat (...)…Arrest n° 253.528 Verzoeker XXXXHet is een beginsel van behoorlijk bestuur dat de tuchtoverheid, wanneer haar in de regelgeving daarvoor geen specifieke termijn is opgelegd, de tuchtprocedure tegen het betrokken personeelslid afhandelt binnen een redelijke termijn. Die termijn begint te lopen vanaf het ogenblik dat het betrokken personeelslid ervan op de hoogte wordt gebracht dat hem mogelijk tuchtfeiten ten laste worden gelegd en eindigt met het nemen en ter kennis brengen van de tuchtstraf. De redelijkheid van de termijn voor het afhandelen van de tuchtprocedure moet voor elk geval afzonderlijk worden beoordeeld, waarbij in het bijzonder rekening moet worden gehouden met het belang voor de betrokkene, met de complexiteit van de zaak en met de houding en het gedrag van de partijen. De verplichting om een tuchtzaak zonder verwijl af te handelen, houdt (...)…Arrest n° 252.817 Verzoeker XXXXUit artikel 78, § 3, van het koninklijk besluit van 2 oktober 1937 'houdende het statuut van het rijkspersoneel' blijkt niet dat de notulen van het verhoor van de ambtenaar binnen een bepaalde termijn, of zelfs onmiddellijk zouden moeten worden opgesteld. Er wordt enkel bepaald dat de ambtenaar wordt gehoord tussen de veertiende en de dertigste dag - in dit geval werd die termijn nageleefd - niet dat de notulen moeten worden opgesteld binnen diezelfde termijn. In dit geval zijn de betrokken notulen 14 dagen na de hoorzitting per gewone post naar verzoeker verzonden en zijn ze hem ook nog eens 20 dagen na de hoorzitting overhandigd. Verzoeker blijkt meermaals uitdrukkelijk te zijn verzocht om het proces-verbaal te ondertekenen alsook zijn eventuele opmerkingen bij het verslag aan de verwerende partij te bezorgen. Echter (...)…Arrest n° 252.279 Verzoeker XXXXDe redelijketermijneis als beginsel van behoorlijk bestuur is van toepassing wanneer in de regelgeving geen specifieke termijn is bepaald waarbinnen door het bestuur moet worden gehandeld. In tuchtzaken geldt hij niet alleen voor het voeren van de eigenlijke tuchtprocedure vanaf het ogenblik dat het betrokken personeelslid ervan op de hoogte is gebracht dat hem mogelijk tuchtfeiten ten laste worden gelegd tot de kennisgeving van de finale tuchtbeslissing, maar ook voorafgaand aan die procedure, wanneer de tuchtoverheid feiten heeft vastgesteld of daarvan kennis heeft genomen en zij moet beoordelen en beslissen of op grond van die feiten de tuchtprocedure tegen het betrokken personeelslid moet worden ingesteld, althans wanneer de regelgever niet uitdrukkelijk in een verjaringstermijn heeft voorzien. Wat de duur van de (...)…Arrest n° 252.279 Verzoeker XXXXHet valt niet uit te sluiten dat de tuchtoverheid een miskenning van de redelijke termijn bij het voeren van de tuchtprocedure goedmaakt door ze in rekening te brengen bij het bepalen van de strafmaat. Dat lijkt evenwel niet mogelijk te zijn wanneer de tuchtoverheid reeds daaraan voorafgaand niet binnen een redelijke termijn ertoe gekomen is de tuchtprocedure in te leiden. Zoals bij het verstrijken van een door de regelgever bepaalde verjaringstermijn lijkt dan het teloorgaan van de tuchtbevoegdheid het onvermijdelijke gevolg.Arrest n° 251.127 Verzoeker XXXXDe periode die voorafgaat aan het opstarten van de tuchtprocedure tegen verzoeker mag evenwel niet in aanmerking worden genomen bij het beoordelen van de redelijke termijn. De redelijke termijn geldt immers slechts aanvullend ten aanzien van een normatief geregelde termijn – zoals in casu de verjaringstermijn van zes maanden, die zoals uit de beoordeling van het eerste middel is gebleken, door de verwerende partij is gerespecteerd – en het bestuur mag dan ook een dergelijke termijn ten volle benutten. In die omstandigheden wordt besloten dat een doorlooptijd van zeventien maanden voor alle procedurestappen niet buiten het normale verwachtingspatroon valt.Arrest n° 251.126 Verzoeker XXXXUit het voorgaande blijkt dat er eenentwintig maanden verstreken zijn tussen het opstarten van de tuchtprocedure en de BB. De verwerende partij heeft de in het koninklijk besluit van 2 oktober 1937 voorgeschreven vervaltermijnen gerespecteerd, doch voor het overige in diverse fasen nagelaten om de procedure voldoende te benaarstigen. Zij heeft een aantal haar opgelegde termijnen zonder enige verantwoording schromelijk overschreden. Gelet op de hiervoor uiteengezette omstandigheden wordt besloten dat de behandeling van verzoekers tuchtzaak in zijn geheel bekeken ongerechtvaardigde vertragingen heeft opgelopen, zodat de redelijketermijnvereiste is miskend. Dat binnen die eenentwintig maanden ook de beroepsprocedure werd doorlopen, rechtvaardigt de verschillende vertragingen in de loop van de volledige procedure nog niet.Arrest n° 250.211 Verzoeker XXXXIn zoverre verzoeker aanvoert dat "het normdoel van artikel 56" van de tuchtwet is geschonden doordat de hogere tuchtoverheid ruim vier maanden heeft gewacht alvorens de tuchtprocedure op te starten, zet hij niet uiteen welk normdoel van die bepaling zou zijn geschonden zeker nu blijkt dat het inleidend verslag binnen de in artikel 56, eerste lid, van de tuchtwet bepaalde verjaringstermijn van zes maanden na de kennisneming of vaststelling van de feiten door de tuchtoverheid is betekend en die termijn ertoe strekt de politieambtenaar te garanderen dat hij korte tijd nadat de tuchtoverheid op de in de tuchtwet bepaalde wijze kennis heeft van de feiten, uitsluitsel krijgt over zijn onzekere situatie. Het feit dat, volgens verzoeker, de hogere tuchtoverheid tijdens de verjaringstermijn van zes maanden "nodeloos vier maanden (...)…Arrest n° 250.211 Verzoeker XXXXKan het stilzitten van de tuchtoverheid tussen de kennisneming van de feiten en de betekening van het inleidend verslag, ondanks de naleving van de verjaringstermijn van artikel 56, eerste lid, op zichzelf een schending van het beginsel van de redelijke termijn inhouden? De redelijkheid van de duur van een tuchtprocedure moet niet alleen worden beoordeeld aan de hand van de totale duur van de procedure, maar ook aan de hand van de zorgvuldigheid waarmee de tuchtoverheid deze in de tussenliggende fasen heeft gevoerd, in functie van de concrete omstandigheden van de zaak, de aard en de complexiteit van de zaak, het gedrag van verzoeker en dat van de tuchtoverheid. In elke fase van de procedure moet worden nagegaan of er in het licht van deze factoren sprake is van niet-gerechtvaardigde vertraging van de procedure. De (...)…Arrest n° 247.395 Verzoeker DE BRABANTEREr kan niet worden aangenomen dat de verwerende partij heeft nagelaten om de feiten snel te onderzoeken en de genomen maatregelen zo kort mogelijk op de feiten te laten volgen. Te rekenen vanaf de laatste dag van de feiten - 30 mei 2016 - tot de notificatie van de definitief genomen maatregelen aan verzoeker - op 13 september 2016 - is immers slechts een periode van iets meer dan drie maanden verstreken, waarin dan nog de zomervakantie begrepen is. Verzoeker maakt in zijn inleidend verzoekschrift ook gewag van zijn "buitenlandse reis van 5 weken […] gepland in de zomervakantie". In het licht van die gegevens kan niet worden aangenomen dat de verwerende partij artikel 101 van ARPS-bundel 550, dat voorschrijft dat de strafmaatregelen zo kort mogelijk moeten volgen op de feiten die er aanleiding toe geven, zou hebben (...)…Arrest n° 241.980 Verzoeker XXXXDe redelijke termijnvereiste is van toepassing wanneer in de regelgeving geen specifieke termijn is bepaald waarbinnen de procedure moet worden afgehandeld. In dit geval legt een normatieve tekst (art. 81, § 3, van het KB van 2 oktober 1937 'houdende het statuut van het Rijkspersoneel') uitdrukkelijk een verjaringstermijn van zes maanden op aan de tuchtoverheid voor het instellen van de tuchtvervolging. De redelijke termijn geldt slechts aanvullend ten aanzien van een normatief geregelde termijn en het bestuur mag dan ook een dergelijke termijn ten volle benutten.Arrest n° 241.980 Verzoeker XXXXTussen de oproeping van verzoeker voor het tuchtverhoor over het eerste tuchtdossier en de finale tuchtbeslissing over de beide tuchtdossiers samen is bijna één jaar verstreken. Een dergelijke termijn op zich lijkt bezwaarlijk als onredelijk te kunnen worden beschouwd, in acht genomen dat een tweede dossier aan de lopende tuchtprocedure werd toegevoegd en de administratieve beroepsprocedure haar beslag diende te krijgen. Bovendien kan op het eerste gezicht geen abnormale vertraging in de afhandeling van de tuchtprocedure worden ontwaard. Evenmin werd verzoeker door de tuchtoverheid in het ongewisse gelaten, waardoor hij erop zou hebben mogen vertrouwen dat hem geen tuchtsanctie zou worden opgelegd.Arrest n° 241.447 Verzoeker XXXXEen tuchtvordering wordt geacht te zijn ingesteld op het ogenblik dat de tuchtoverheid laat blijken dat een personeelslid zich voor bepaalde feiten voor de tuchtoverheid moet verantwoorden, met het oog op het opleggen van een tuchtsanctie.Arrest n° 241.447 Verzoeker XXXXTe dezen is de vertraging in de afhandeling van de tuchtprocedure hoofdzakelijk toe te schrijven aan de omstandigheid dat de verw. partij heeft beslist om het ministerieel besluit in te trekken omdat zij van oordeel was dat niet de minister, maar de Koning bevoegd was om aan verzoekster een tuchtstraf op te leggen. Uit het intrekkingsbesluit blijkt dat die intrekking niet lichtzinnig is gebeurd. Ook voor de RvS bevestigt de verw. partij deze overtuiging. In die omstandigheden kan de keuze om het ministerieel besluit in te trekken haar niet ten kwade worden geduid. Dat achteraf is gebleken dat de verw. partij ten onrechte van oordeel was dat de minister onbevoegd was, doet daaraan geen afbreuk. Vervolgens diende door de Koning een nieuw tuchtbesluit te worden genomen. Bovendien situeerde de periode waarbinnen de (...)…Arrest n° 238.561 Verzoeker DEWILVerzoeker betwist de redelijkheid van de termijn die de verw. p. nodig heeft gehad om na het vernietigingsarrest een nieuwe beslissing te nemen over zijn tuchtzaak. Het vernietigingsarrest hield niet alleen een beoordeling in van het gegrond bevonden middel, maar tevens van zeven ongegrond bevonden middelen. Bij het hernemen van de tuchtprocedure vermocht de verw. p. na te gaan welke opties zij na het vernietigingsarrest nog had, daarbij rekening houdend met alle relevante elementen die zij tegen elkaar diende af te wegen. Dit kan redelijkerwijze verklaren dat eerst de juridische dienst en vervolgens de minister elk ongeveer anderhalve maand de tijd hebben genomen, waardoor een termijn van drie maanden is verstreken tussen de kennisgeving van het vernietigingsarrest en het ogenblik dat de thans bestreden, nieuwe (...)…Arrest n° 238.561 Verzoeker DEWILDe bij art. 94, derde lid, KB van 2 oktober 1937 voorgeschreven termijn is een termijn van orde. De loutere omstandigheid dat hij niet is gerespecteerd, noopt niet ertoe tot de onwettigheid van de tuchtbeslissing te besluiten. Dit is in casu des te meer het geval doordat de verw. p. zich in een andere, meer complexe situatie bevond dan diegene die door de voormelde reglementaire bepaling wordt beoogd. Zij was immers niet alléén geplaatst tegenover een advies van de raad van beroep, maar ook tegenover een vernietigingsarrest van de RvS.Arrest n° 237.377 Verzoeker XXXXWat de schending betreft van de redelijketermijnvereiste bestaat er geen absolute drempel waaronder of waarboven de duur van een tuchtprocedure noodzakelijkerwijze redelijk of onredelijk is. De beoordeling van het normale of abnormale karakter van de duur van een tuchtprocedure gebeurt immers in het licht van de omstandigheden van de zaak en aan de hand van de volgende criteria: de complexiteit van de zaak, de houding van degene lastens wie een tuchtprocedure wordt gevoerd en van de bevoegde autoriteiten, alsook het belang van de zaak voor de betrokken partijen. Te dezen komt het, zeker in het raam van een prima facie-onderzoek, aan verzoeker toe voldoende aannemelijk te maken dat die duur, in het licht van de omstandigheden van de zaak en aan de hand van de voormelde criteria, abnormaal lang is. Inzake het stilzitten (...)…Arrest n° 236.468 Verzoeker VAN MIEGHEMDe periode voor de berekening van de redelijke termijn zoals bedoeld in artikel 6, lid 1, EVRM begint te lopen vanaf het ogenblik dat de betrokkene op de hoogte is gebracht van het feit dat hem mogelijk tuchtfeiten ten laste worden gelegd en eindigt deze met het nemen en ter kennis brengen van de tuchtstraf. De periode tijdens dewelke de tuchtvordering door de strafvordering wordt geschorst omdat de tuchtoverheid krachtens de toepasselijke regelgeving verplicht is te wachten op het resultaat van de strafrechtelijke procedure, wordt in aanmerking genomen voor de beoordeling van de redelijke termijn. Gebeurlijke vertragingen bij de afwikkeling van de strafprocedure kunnen bijgevolg aan de tuchtoverheid worden toegeschreven. In deze zaak is de periode voor de berekening van de redelijke termijn beginnen lopen vanaf 15 april (...)…Arrest n° 235.401 Verzoeker ANTHONISSENLuidens artikel 94, derde lid, van het koninklijk besluit van 2 oktober 1937 dient het tuchtbesluit te worden genomen binnen vijftien dagen vanaf de betekening van het advies van de raad van beroep. Verzoeker heeft geen beroep ingediend bij de bevoegde raad van beroep en is er dan ook geen advies door die raad verstrekt geworden. Bovendien dient te worden vastgesteld dat artikel 94 van het koninklijk besluit van 2 oktober 1937 in geen sanctie voorziet op de overschrijding van de daarin bepaalde termijn. Deze termijn dient derhalve te worden beschouwd als een termijn van orde, waarvan de overschrijding op zich niet de nietigheid meebrengt van het bestreden tuchtbesluit. De overheid blijft ook na het verstrijken van een dergelijke termijn van orde bevoegd om alsnog een beslissing te nemen en slechts onredelijke schendingen (...)…Arrest n° 235.401 Verzoeker ANTHONISSENHet tuchtbesluit is genomen vier maanden na de melding van verzoeker dat hij afstand had gedaan van de beroepsmogelijkheid bij de bevoegde raad van beroep. Dit betekent niet dat daaruit meteen moet worden afgeleid dat de redelijke termijn werd overschreden. Zelfs zo te dezen een termijn van vier maanden is verstreken vanaf de melding van verzoeker dat hij afstand doet van de beroepsmogelijkheid bij de interdepartementale raad van beroep tot aan de uiteindelijke tuchtbeslissing, dient te worden vastgesteld dat de ganse tuchtprocedure in totaal minder dan tien maanden heeft geduurd. Al de verschillende stappen die in casu zijn doorlopen, hebben ertoe geleid dat een termijn van niet meer dan tien maanden is verstreken vanaf het instellen van de tuchtprocedure tot de uiteindelijke tuchtbeslissing. Dat de staatssecretaris (...)…Arrest n° 230.085 Verzoeker DEWILDe omstandigheid dat de termijnen van orde, voorzien in art. 79, § 1, eerste lid, van het KB van 2 oktober 1937, zeer kort werden overschreden, impliceert nog niet dat de redelijke termijn in het gedrang zou zijn gekomen. Binnen negen maanden na de vaststelling van de ten laste gelegde feiten en binnen zes maanden na het opstarten van de tuchtprocedure werd een eindbeslissing genomen. Uit niets blijkt dat de verwerende partij nodeloos zou hebben getalmd. Geen overschrijding van de redelijke termijn.Arrest n° 229.581 Verzoeker DE WINNELuidens art. 56 van de tuchtwet moet het inleidend verslag aan het personeelslid worden betekend binnen de zes maanden na de kennisneming of de vaststelling van de feiten door een bevoegde tuchtoverheid. De tuchtwet legt dus zelf een termijn op ter bescherming van de rechten van het betrokken personeelslid. De wettelijke regeling primeert op de verplichtingen die de tuchtoverheid moet nakomen overeenkomstig de beginselen van behoorlijk bestuur. Er is, zeker nu de wettelijke regeling een vervaltermijn instelt die het bestuur niet toelaat te dralen, geen reden om te onderzoeken of de verw. partij binnen de wettelijke termijn waarover zij beschikte en die zij naleefde, voldoende diligent gehandeld heeft en de redelijke termijn heeft overschreden.Arrest n° 227.766 Verzoeker COUDERHet bestuur moet zich zo organiseren dat het in staat is zijn bevoegdheden uit te oefenen overeenkomstig de geldende regels en beginselen, waaronder de redelijke termijn. Praktische en organisatorische moeilijkheden binnen het bestuur, veroorzaakt door bijvoorbeeld de moeilijke samenstelling van de Raad van Beroep, kunnen door dit bestuur niet worden ingeroepen om een overschrijding van de redelijke termijn te rechtvaardigen. Zelfs zo kan worden aangenomen dat het operationaliseren van een Raad van Beroep enige tijd in beslag kan nemen, kan een uitzonderlijk lange tijdspanne voor een geval waarin geen bijzondere moeilijkheden worden aangetoond, bezwaarlijk worden aanvaard.Arrest n° 227.160 Verzoeker DEVILLEDe mogelijkheid om op grond van art. 56, tweede lid, van de tuchtwet de tuchtvordering uit te stellen tot na de kennisname van een gerechtelijke beslissing, neemt niet weg dat het bestuur ook de verplichting heeft om binnen een redelijke termijn klaarheid te brengen in de toestand van het personeelslid. Tot de miskenning van de redelijke termijn-eis kan slechts besloten worden wanneer het bestuur inert gebleven is, het slechts een pro-forma onderzoek heeft ingesteld of nagelaten heeft de voor de hand liggende onderzoekingen te verrichten terwijl zij op geen enkele wijze interfereerden met het strafonderzoek. Te dezen is het pas na de mededeling van de gerechtelijke eindbeslissing en het strafdossier dat de tuchtoverheid over voldoende elementen kon beschikken om op tuchtrechtelijk vlak verdere initiatieven te nemen.Arrest n° 211.053 Verzoeker NEYRINCKHet is een beginsel van behoorlijk bestuur dat de tuchtoverheid, ook wanneer geen bepaling zulks uitdrukkelijk voorschrijft, binnen een redelijke termijn over de tuchtvordering uitspraak moet doen. Om te beoordelen of een termijn onredelijk lang is moet er rekening worden gehouden met de concrete omstandigheden van de zaak zoals de complexiteit van de zaak, het gedrag van de betrokkene of van de overheid. Te dezen zijn er tussen het begin van de tuchtprocedure en de eindbeslissing 20 maanden verlopen. Een groot deel van de vertragingen die de procedure opliep is het gevolg van het feit dat de verzoeker in de loop van de procedure enkele keren afwezig is geweest wegens ziekte waarbij de afwezigheid de tweede keer verschillende maanden heeft geduurd. De verwerende partij had inderdaad de tuchtprocedure sneller kunnen (...)…Arrest n° 210.637 Verzoeker PARENTHet lijdt geen twijfel dat een termijn van zes jaar en zeven maanden voor het instellen van een tuchtprocedure als lang kan beschouwd worden. Onredelijk lang is het in dit geval evenwel niet wanneer rekening gehouden wordt met de inspanningen die de verwerende partij geleverd heeft om een correct zicht te krijgen op de situatie van de verzoeker. Zij heeft geregeld gevraagd naar de inzage van het gerechtelijk dossier in een zaak waarin de verzoeker, na eerst de feiten te hebben toegegeven, ze vervolgens steeds is blijven ontkennen.Arrest n° 203.942 Verzoeker BERVOETSVerzoeker heeft de hem ten laste gelegde feiten bekend tijdens de hoorzitting en, overigens, deze nogmaals in zijn verzoekschrift en memorie van wederantwoord toegegeven. Nu verzoeker die feiten heeft bekend, mag het bestuur ze voor bewezen aannemen. Die feiten werden ook duidelijk vermeld in het tuchtverslag en het tuchtdossier bevat de er op betrekking hebbende stukken. Noch de regels van de bewijsvoering, noch het aangevoerde voorschrift betreffende de samenstelling van het tuchtdossier zijn geschonden. De in aanmerking genomen feiten waren geenszins verjaard bij het instellen van de tuchtprocedure en er is geen schending van de redelijke - termijneis.Arrest n° 203.577 Verzoeker LAISNEZAangezien de verwerende partij, alhoewel ze van mening is dat de feiten zeer zwaar zijn, aangezien zij er de zwaarste sanctie voor oplegt, niettemin gedurende meer dan twéé jaar nadat zij kennis had gekregen van het strafvonnis, geen enkele handeling heeft gesteld met het oog op het instellen van een strafvordering, zij zelfs niet de moeite heeft genomen om bij de rechtbank te informering naar het verzet en al van 2001 op de hoogte was van de gepleegde feiten, moet worden besloten dat ten aanzien van de feiten die hebben geleid tot de strafrechtelijke veroordeling van verzoeker in 2002, de redelijke termijn voor het instellen van een tuchtprocedure niet werd in acht genomen.Arrest n° 201.142 Verzoeker ThirionEen organiek personeelsreglement bepaalt dat het personeelslid beschikt over een termijn van drie dagen om tegen een tuchtrechtelijke beslissing beroep in te stellen en vervolgens over een termijn van 15 dagen, te rekenen van het instellen van zijn beroep, om zijn verweermiddelen schriftelijk te doen gelden. Ten aanzien van deze gegevens lijkt de termijn van 3 dagen om het beroep in te stellen geenszins onredelijk.Arrest n° 199.970 Verzoeker MOORSAangezien het Vlaams personeelsstatuut in zijn artikel VIII 20 bepaalt dat een strafvordering de tuchtprocedure en de tuchtuitspraak schorst, was de verwerende partij gehouden de tuchtprocedure te schorsen. Na de einduitspraak over de strafrechtelijke procedure, werd de tuchtprocedure onmiddellijk verder gezet en is deze op twee maanden afgewerkt, wat niet als een onredelijke termijn kan beschouwd wordenArrest n° 199.211 Verzoeker MAHOHet is een beginsel van behoorlijk bestuur dat de tuchtoverheid, ook wanneer geen bepaling zulks uitdrukkelijk voorschrijft, binnen een redelijke termijn over de tuchtvordering uitspraak moet doen. Te dezen heeft verzoeker slecht negenendertig maanden nadat hij om verantwoording werd gevraagd met betrekking tot de hem ten laste gelegde feiten en in kennis werd gesteld van het voorlopig tuchtvoorstel, kennis genomen van het bestreden besluit en werd de tuchtprocedure beëindigd. Er is geen aanwijsbare reden voorhanden waarom de raad van beroep achttien maanden nodig had om de zaak te behandelen en tot een advies te komen. De duur van deze periode is dan ook kennelijk onredelijk. Dit volstaat om te doen besluiten dat de tuchtprocedure de redelijke termijnvereiste schendt.