Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Statuut Rijkspersoneel, KB 2 oktober 1937

0 subrubrieken 48 rechtstreekse arresten 48 arresten in totaal

Rechtspunten

66
Arrest n° 223.442 Verzoeker DEPESTELEIn artikel 73bis, eerste lid, van het KB van 2 oktober 1937 houdende het statuut van het Rijkspersoneel, is geen sanctie voorzien voor de niet-naleving van de vormvereiste van het akkoord van de minister bevoegd voor de ambtenarenzaken voor het vaststellen van de voorwaarden en de nadere regels van de selectietest. Dit akkoord is aldus een niet op straffe van nietigheid voorgeschreven vormvereiste. Dit akkoord is een formaliteit die uitsluitend in het belang van de overheid is gesteld. Dit betekent dat particulieren zich ter staving van een beroep tot nietigverklaring niet kunnen beroepen op het niet-vervuld zijn van die formaliteit. In de mate de verzoeker opwerpt dat het vereiste akkoord van de minister bevoegd voor ambtenarenzaken er toe strekt de voorwaarden voor een bepaalde selectie op transparante en objectieve (...)…Arrest n° 216.180 Verzoeker MISSIAENDe termijn bedoeld in art. 12, § 4, derde lid, van het KB van 2 oktober 1937 moet begrepen worden als een vervaltermijn en niet als een termijn van orde, aangezien uit de bewoordingen van art. 12 duidelijk kan worden afgeleid dat het louter verstrijken van de betrokken termijn rechtsgevolgen heeft, met name het verlenen van de gevraagde machtiging tot cumulatie. Aangezien hierdoor een beslissing is genomen, zij het van rechtswege, over de aanvraag, verliest de overheid die binnen de betrokken termijn een beslissing had kunnen nemen, de bevoegdheid om alsnog te beslissen over de cumulatieaanvraag. De bestreden beslissing kan niet gesteund worden op art. 9 van het KB van 2 oktober 1937. Anders zou de vervaltermijn zonder meer omzeild kunnen worden.Arrest n° 216.180 Verzoeker MISSIAENDe overheid die beslist over de cumulatieaanvraag moet niet punt per punt op de argumentatie van verzoekster antwoorden. Uit de weigeringsbeslissing moet wel blijken dat de argumentatie van verzoekster mee werd betrokken bij de boordeling van de cumulatieaanvraag en waarom deze argumentatie niet werd aanvaard. Te dezen blijkt de argumentatie van verzoekster neer te komen op een andere appreciatie van de risico's en de mogelijke nadelen van een cumulatie dan op een weerlegging ervan. De omstandigheid dat de overheid op niet kennelijk onredelijke gronden die risico's en nadelen anders beoordeelt dan verzoekster, kan allerminst worden gelijkgesteld met het "negeren" van de argumentatie van verzoekster.Arrest n° 208.384 Verzoeker PAULUSIndien een kandidaat voor een bepaalde functie een strafrechtelijke veroordeling heeft opgelopen, dient te worden nagegaan of de betrokkene wel voldoet aan de algemene toelaatbaarheidsvereiste van art. 16, 2°, van het KB van 2 oktober 1937, dit rekening houdend met de feiten en gedragingen die aan die strafrechtelijke veroordeling ten grondslag liggen. Zo dient zijn gedrag overeen te stemmen met de vereisten van de beoogde betrekking. Hij moet niet alleen op de datum van zijn indiensttreding een zulk gedrag vertonen, doch gedragingen in het verleden kunnen in rekening worden gebracht bij het beoordelen van het al dan niet in aanmerking komen voor een benoeming.Arrest n° 208.384 Verzoeker PAULUSEr kan op grond van art. 112, § 3, 1°, van het KB van 2 oktober 1937 slechts worden besloten tot het ambtshalve en zonder vooropzeg verlies van de hoedanigheid van ambtenaar indien 1) wordt vastgesteld dat de benoeming onregelmatig is -te dezen omdat verzoekers benoeming in strijd is met een algemene toelaatbaarheidsvereiste- en 2) deze vaststelling gebeurd is binnen de termijn van het beroep tot nietigverklaring bij de RvS, tenzij er sprake is van arglist of bedrog in hoofde van de ambtenaar.Arrest n° 208.384 Verzoeker PAULUSOvereenkomstig art. 16, 2°, van het KB van 2 oktober 1937 kan niemand tot Rijksambtenaar worden benoemd, indien hij niet voldoet aan de algemene toelaatbaarheidsvereiste dat zijn gedrag moet overeenstemmen met de vereisten van de beoogde betrekking. Deze toelaatbaarheidsvereiste is dermate ruim geformuleerd, dat elke aanwijzing van een gedrag dat niet strookt met de vereisten van de beoogde betrekking, aanleiding kan geven tot het niet vervuld zijn van deze voorwaarde, en tot de niet-benoeming van de betrokkene. Dit betekent dat een strafrechtelijke veroordeling een indicatie kan zijn dat men niet voldoet aan deze toelaatbaarheidsvereiste. Door te oordelen dat de door verzoeker gepleegde inbreuken op de drugwetgeving niet stroken met het gedrag dat van een penitentiair beambte wordt verwacht, heeft de verw. partij niet (...)…Arrest n° 208.384 Verzoeker PAULUSEen ontslag in toepassing van art. 112, § 3, 1°, van het KB van 2 oktober 1937 is geen tuchtmaatregel. Dit artikel laat geen keuze wat de te nemen maatregel betreft. Een schending van het evenredigheidsbeginsel kan dan ook niet dienstig worden aangevoerd. De verw. partij heeft terecht vastgesteld dat verzoekers benoeming onregelmatig was en dat er in zijnen hoofde sprake is van arglist of bedrog, zodanig dat wegens de vaststelling van die onregelmatigheid, alleen nog kon worden overgegaan tot de maatregel van het ambtshalve en zonder vooropzeg verlies van de hoedanigheid van Rijksambtenaar.Arrest n° 207.445 Verzoeker DE BRAUWERHet MB van 3 november 2003 schendt artikel 33bis van het KB van 2 oktober 1937 op dubbele wijze: enerzijds doordat het door de aanwijzing van bepaalde leden van de interdepartementale stagecommissie, verhindert dat stagiairs van de FOD Financiën mede worden beoordeeld door houders van een managementfunctie -2 van een andere federale overheidsdienst; anderzijds doordat het zelf deze houders van een managementfunctie -2 aanduidt, terwijl deze volgens voormeld artikel 33bis door de voorzitter van de commissie moeten worden aangeduid, hetgeen te dezen niet is gebeurd. Aldus stelt de minister zijn eigen regeling in de plaats van de regeling van het KB van 2 oktober 1937. De vaststelling dat de interdepartementale stagecommissie was samengesteld overeenkomstig het onwettig MB, noopt tot de conclusie dat het advies van deze (...)…Arrest n° 207.445 Verzoeker DE BRAUWERDe impliciete weigering om de verzoekster vast te benoemen is niet ontvankelijk, daar de eventuele vernietiging van het besluit tot afdanking (na een verlenging van de stage) niet met zich meebrengt dat zij automatisch vast benoemd zou worden. Art. 33 van het KB van 2 oktober 1937 houdt geen gebonden bevoegdheid tot benoemen in, in hoofde van de overheid, nu krachtens deze bepaling enkel de geschikt bevonden stagiair wordt benoemd, en na een gebeurlijke vernietiging een nieuw onderzoek van de geschiktheid van de verzoekster zich opdringt.Arrest n° 202.179 Verzoeker VIEIRA DE CARVALHO CANHOTODe formele motiveringsplicht, neergelegd in art. 94, tweede lid, van het Statuut Rijkspersoneel, is erop gericht de rechten van de betrokken ambtenaar te waarborgen en hem expliciet in kennis te stellen van de redenen die de minister ertoe hebben aangezet af te wijken van het advies van de Departementale Raad van Beroep. Slechts in die omstandigheden is het mogelijk dat de betrokkene, terdege geïnformeerd, de eindbeslissing op een zinvolle wijze kan aanvechten.Arrest n° 202.179 Verzoeker VIEIRA DE CARVALHO CANHOTOArt. 94, eerste lid, van het Statuut Rijkspersoneel bepaalt dat de beslissing altijd door de minister wordt genomen als het advies van de raad van beroep gunstig is. Daar de Departementale Raad van Beroep heeft geadviseerd om de tuchtmaatregel van terechtwijzing op te leggen en dit advies ten opzichte van verzoekster aldus gunstig was, was alleen de minister bevoegd om een beslissing te nemen met betrekking tot het opleggen van de tuchtstraf. De voorzitster van het directiecomité is terzake niet bevoegd.Arrest n° 200.559 Verzoeker DECEUNINCKLuidens art. 113 van het Statuut Rijkspersoneel geeft een tweede voltijdse benoeming in vast dienstverband in een andere overheidsdienst aanleiding tot ambtsneerlegging. Onder een "andere overheidsdienst" moet een nationale overheidsdienst en niet een internationale organisatie worden begrepen. De benoeming van verzoeker bij de Raad van de EU kan geen aanleiding geven tot ambtsneerlegging.Arrest n° 200.559 Verzoeker DECEUNINCKUit art. 102, 9°, van het Statuut Rijkspersoneel blijkt dat een ambtenaar zich in de administratieve stand dienstactiviteit moet bevinden om verlof wegens opdracht te kunnen krijgen. Vermits verzoeker zich, na het einde van zijn toegestane afwezigheid van lange duur wegens persoonlijke aangelegenheden, opnieuw in de stand dienstactiviteit bevond, kon hem voor een periode verlof wegens opdracht van algemeen belang worden toegekend. Verweerder meent ten onrechte dat een ambtenaar zich "op het ogenblik van zijn aanvraag" in de administratieve stand dienstactiviteit moet bevinden teneinde verlof wegens opdracht te kunnen krijgen. Dit volgt niet uit artikel 102.Arrest n° 195.654 Verzoeker VAN DEN BRANDEOp grond van artikel 159 van de Grondwet is de RvS bevoegd onwettige reglementaire bepalingen buiten toepassing te laten, aldus is hij bevoegd om die bepalingen te toetsen aan de Grondwet. Art. 112, §3, 2° van het KB van 2oktober 1937 houdt geen schending in van de artikelen 10 en 11 van de Grondwet aangezien de situatie verschillend is van de hoedanigheid van ambtenaar ingevolge de definitieve ontzetting uit de burgerlijke of politieke rechten.Arrest n° 194.328 Verzoeker XXXXArt. 79, § 1, vijfde lid van het KB van 2 oktober 1937 houdt geen discriminatie in. De bedoeling ervan is de betrokken ambtenaar de kans te geven zich persoonlijk of via een verdediger voor het directiecomité te verweren met betrekking tot de hem ten laste gelegde feiten. Wanneer de betrokkene gevolg geeft aan de oorspronkelijke oproep om te verschijnen voor het directiecomité, heeft hij die kans reeds ten volle benut. Verzoeker stelt ten onrechte dat er sprake is van een bijkomende "aanleg" waarin men zich kan verdedigen tegen de verzwaring van het tuchtvoorstel. Die mogelijkheid staat voor de betrokkene in elk geval nog open via de beroepsmogelijkheid bij de raad van beroep.Arrest n° 188.573 Verzoeker VERVONDELNaleving van het beginsel dat de bevoegde hiërarchische meerdere de tuchtvordering instelt (art. 78, § 2 statuut van het Rijkspersoneel) mag geen afbreuk doen aan de bestuurstaalwet die voorrang heeft. Aldus kan een gouverneur van de Franse taalrol en die geen voldoende kennis van het Nederlands bewijst, als hiërarchisch meerdere van een ambtenaar van de Nederlandse taalrol geen voorlopig voorstel doen t.a.v. die ambtenaar (in centrale diensten). Het feit dat de gouverneur haar bevoegdheid om ambtenaren vooraf te horen gedelegeerd heeft aan een ambtenaar van de Nederlandse taalrol, doet hieraan geen afbreuk.Arrest n° 188.407 Verzoeker VAN CAUWENBERGHEVerschillende verordenende bepalingen rangschikken de personeelsleden van het Directoraat-generaal Strafinrichtingen met een deeltijdse betrekking -onder meer de betrekking van deeltijds geneesheer-antropoloog- bij het personeel dat niet onderworpen is aan het statuut van het Rijkspersoneel.Arrest n° 186.389 Verzoeker STEPPEDe strafvordering schorst de procedure en de tuchtuitspraak. De term "strafvordering" als bedoeld in art. 81 van het statuut van het Rijkspersoneel dient in ruime zin te worden begrepen. Dit begrip omvat zowel het vooronderzoek als de vordering tot toepassing van de strafwet. De termijn van zes maanden om de tuchtvordering tegen verzoekster in te stellen nam overeenkomstig art. 81, § 5, tweede lid, een aanvang nadat het vonnis van de Correctionele rechtbank aan de minister ter kennis was gebracht. De tuchvordering die tot het bestreden besluit heeft geleid, is binnen deze termijn ingesteld.Arrest n° 184.413 Verzoeker VANDAMMELuidens art. 80 van het statuut van het Rijkspersoneel wordt een terechtwijzing in het persoonlijk dossier van de ambtenaar van ambtswege uitgewist na een termijn van zes maanden vanaf de datum waarop de straf is uitgesproken. Die uitwissing maakt de tuchtstraf zelf niet ongedaan, maar belet enkel dat er in de toekomst rekening mee wordt gehouden in een aantal ambtelijke situaties. Bijgevolg beschikt verzoekster nog steeds over een moreel belang om de nietigverklaring van de uitgewiste tuchtstraf te vorderen.Arrest n° 182.115 Verzoeker BOSSEREZLuidens art. 32, § 2, van het statuut van het Rijkspersoneel wordt onder meer het voorstel tot afdanking van de stagiair aan de minister voorgelegd, "nadat de interdepartementale stagecommissie de nodige informatie ingewonnen heeft, inzonderheid bij de betrokken dienstchefs". De "nodige informatie" is de informatie die het de interdepartementale stagecommissie mogelijk moet maken om met kennis van zaken een oordeel uit te spreken over het verloop van de stage. Het is niet vereist dat de commissie zich rechtstreeks wendt tot de dienstchefs. Niets belet dat de commissie steunt op informatie afkomstig van de dienstchefs, die haar op een onrechtstreekse wijze ter kennis is gebracht. In casu is het standpunt van de betrokken dienst, via de vertegenwoordiger van het Ministerie van Justitie, wel degelijk ter kennis van de (...)…