Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Statuut Rijkspersoneel, KB 2 oktober 1937

0 subrubrieken 48 rechtstreekse arresten 48 arresten in totaal

Rechtspunten

66
Arrest n° 254.049 Verzoeker XXXXDe oproeping waarmee de tuchtprocedure wordt opgestart en waarbij de betrokkene met toepassing van artikel 78, § 2, van het KB van 2 oktober 1937 'houdende het statuut van het rijkspersoneel' voor het eerst wordt uitgenodigd om geconfronteerd te worden met de ten laste gelegde tuchtfeiten, betreft een substantieel onderdeel van de tuchtvervolging, te meer daar die oproeping bepalend is voor het beoordelen van de verjaring van de tuchtfeiten in het licht van artikel 81, § 3, van het KB van 2 oktober 1937.Arrest n° 245.123 Verzoeker XXXXIn de mate dat verzoekster de schending aanvoert van art. 79, § 2, van het KB van 2 oktober 1937 door de aanwezigheid van J.-M.D. tijdens de zitting van het directiecomité en door diens deelname aan de beraadslaging, moet worden opgemerkt dat verzoekster zich louter beperkt tot de bewering dat J.-M.D. met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid aan de basis ligt van de tuchtprocedure, zonder hiervoor ook maar enig bewijs te leveren. Uit het administratief dossier blijkt niet dat J.-M.D. op enige wijze heeft deelgenomen aan het instellen van de tuchtvordering of aan de tuchtprocedure.Arrest n° 245.123 Verzoeker XXXXIn zoverre verzoekster art. 79, § 2, van het KB van 2 oktober 1937 geschonden acht door de aanwezigheid op de zitting en de deelname aan de beraadslaging van het directiecomité van "een aantal leden van het directiecomité die al in 2005 in dit orgaan zetelden", laat verzoekster na te specificeren om welke leden het precies gaat, laat staan dat zij ook maar enigszins verklaart op welke wijze die leden hebben deelgenomen aan het instellen van de tuchtvordering of aan de tuchtprocedure.Arrest n° 245.123 Verzoeker XXXXOvereenkomstig art. 81, § 5, eerste lid, van het KB van 2 oktober 1937, moet de tuchtoverheid de tuchtvordering instellen binnen zes maanden vanaf de vaststelling van de feiten. De tuchtoverheid mag die termijn ten volle benutten. In casu is de tuchtvordering ingesteld met de uitnodiging van 27 september 2013 voor een verhoor door verzoeksters hiërarchische meerdere. Zo al moet worden aangenomen dat de verw. partijen sinds 5 april 2013 op de hoogte waren van de tuchtfeiten, blijkt de tuchtvordering aldus te zijn ingesteld binnen de door art. 81, § 5, eerste lid, van het KB van 2 oktober 1937 voorgeschreven termijn. Gelet hierop, kan dan ook niet worden ingezien dat de verw. partijen onzorgvuldig zouden hebben gehandeld doordat zij in de tijdspanne van 5 april 2013 tot en met 9 september 2013 geen enkel initiatief zouden (...)…Arrest n° 245.123 Verzoeker XXXXBij arrest van 30 juni 2015 heeft de RvS het KB van 17 september 2014 vernietigd. Om tegemoet te komen aan de in het arrest vastgestelde onwettigheden, heeft de minister van Landbouw op 16 juli 2015 een nieuw tuchtbesluit genomen. Luidens het bestreden besluit wordt de tuchtstraf opgelegd met ingang van 1 november 2014. Ingevolge de vernietiging van het KB van 17 september 2014 moet dit KB geacht worden nooit te hebben bestaan en volledig uit het rechtsverkeer te zijn verdwenen. De tuchtstraf opgelegd bij het bestreden besluit is dan ook een nieuwe tuchtstraf. Luidens art. 81, § 1, tweede zin, van het KB van 2 oktober 1937 kan een tuchtstraf geen uitwerking hebben over de periode vóór de uitspraak. Deze bepaling is op zich duidelijk en behoeft geen interpretatie. Bijgevolg mag de bestreden tuchtstraf geen uitwerking (...)…Arrest n° 238.561 Verzoeker DEWILVerzoeker betoogt dat de raad van beroep adviseerde om de tuchtstraf van de terugzetting op te leggen, maar verder niet preciseerde. Volgens verzoeker bedoelde de raad van beroep een terugzetting "naar CA1", nu hij zich op het ogenblik van de feiten in "de graad CA2" bevond. Art. 77, § 1, KB van 2 oktober 1937, zoals het toentertijd van toepassing was, maakte een onderscheid tussen een terugzetting en een lagere inschaling. Art. 77, § 5, bepaalde voorts dat de "[t]erugzetting wordt opgelegd door toekenning van een graad in een lager niveau of van een lagere klasse". De BB vermag te stellen dat ze het advies van de raad van beroep bijvalt om verzoeker terug te zetten in graad, met de specificatie dat het om een terugzetting in "de graad DA4" gaat. Een terugzetting "naar CA1", die door verzoeker wordt vooropgesteld, zou (...)…Arrest n° 238.246 Verzoeker HAESEBROEKDe termijn van 30 dagen waarin het definitieve voorstel van de directieraad aan de verz. partij betekend moet worden is een dwingende vervaltermijn waaraan een duidelijke sanctie is gekoppeld (art. 79, §3, van het KB van 2 oktober 1937). De verw. partij verwart het nemen van de beslissing met de notulering ervan. De kennisgeving is laattijdig. De omstandigheid dat de notulen van de directieraad later werden goedgekeurd (overeenkomstig het huishoudelijk reglement), verandert daar niets aan. Het definitieve voorstel werd eerder genomen en was onmiddellijk uitvoerbaar. Bij gebrek aan een tijdige kennisgeving van het definitieve voorstel, wordt de directieraad geacht af te zien van de tuchtprocedure en kon het beheerscomité geen tuchtsanctie meer opleggen.Arrest n° 234.007 Verzoeker PIETERSUit de lezing van art. 6bis van het KB van 2 oktober 1937 en de benoemingsvoorwaarden uit de incompetitiestelling, blijkt dat er te dezen voor geopteerd werd om de vacante betrekkingen van adviseur-generaal in de klasse A4 in te vullen enkel door middel van een bevordering naar de hogere klasse van ambtenaren van de FOD Financiën die op datum van de benoeming bekleed zijn met de klasse A3. Een dergelijke invulling van vacante betrekkingen enkel door middel van een bevordering naar de hogere klasse - en dus niet gelijktijdig door mobiliteit - impliceert dat een ambtenaar die reeds in het kader van een eerdere bevorderingsprocedure in de klasse A4 werd bevorderd, niet langer in aanmerking komt om nogmaals tot de klasse A4 te worden bevorderd, ook niet wanneer de bevordering betrekking heeft op een andere functie. Een (...)…Arrest n° 233.770 Verzoeker XXXXArt. 81, § 3, van het KB van 2 oktober 1937 bevat de normatieve verplichting voor de tuchtoverheid tot schorsing van de tuchtprocedure én de tuchtuitspraak ingeval van strafvordering. In dat geval moet de tuchtoverheid het resultaat van de strafrechtelijke procedure dus afwachten: haar bevoegdheid ter zake is gebonden. Wanneer de tuchtoverheid een tuchtsanctie zou opleggen zonder te wachten op de uitspraak van de strafrechter, schendt zij deze rechtsregel en begaat zij in beginsel een onwettigheid. Daargelaten de vraag of de verw. p. bij het opstarten van de tuchtprocedure reeds had moeten weten dat de strafvordering gaande was, heeft verzoeker door de omstandigheid dat de tuchtprocedure slechts in een later stadium van de procedure werd geschorst geen nadeel geleden. De tuchtprocedure is immers geschorst vóór de (...)…Arrest n° 233.770 Verzoeker XXXXDe strafprocedure en de tuchtprocedure staan onafhankelijk van elkaar. Art. 81, § 3, van het KB van 2 oktober 1937 stelt dat, ongeacht het resultaat van de strafvordering, alleen de administratieve overheid oordeelt over de gepastheid een tuchtstraf uit te spreken. De omstandigheid dat er op strafrechtelijk vlak werd geopteerd voor strafbemiddeling, belet aldus niet dat verzoeker op tuchtrechtelijk vlak de tuchtstraf van het ontslag van ambtswege kan worden opgelegd.Arrest n° 233.690 Verzoeker XXXXDe in art. 28quinquies van het KB van 2 oktober 1937 opgenomen verplichting om periodiek en regelmatig een stageverslag op te maken, strekt ertoe de betrokkene in te lichten over zijn eventueel tekortkomen, derwijze dat hij alsnog zijn wijze van dienen kan verbeteren vooraleer definitief over zijn vaste benoeming dan wel over zijn afdanking moet worden beslist. Indien de betrokkene daadwerkelijk kennis had van zijn tekortkomingen en van het feit dat die tekortkomingen een rol konden spelen bij de beoordeling van zijn prestaties op het einde van zijn stage, heeft hij er geen belang bij om het niet-regelmatig redigeren van een verslag aan te voeren. Hij heeft enkel een belang wanneer blijkt dat het redigeren van een verslag hem beter had ingelicht over de zienswijze van de verw. p. ten aanzien van de evolutie van zijn (...)…Arrest n° 232.689 Verzoeker VANDENBROUCKEArt. 16, § 1, 2°, van het KB van 2 oktober 1937 stelt enkel een toelaatbaarheidsvoorwaarde vast met het oog op een benoeming, maar biedt als zodanig geen rechtsgrond voor een beslissing tot afdanking van een reeds (op proef) benoemde ambtenaar die niet aan die voorwaarde blijkt te voldoen. De bestreden beslissing zoekt geen steun in een andere mogelijke rechtsgrond. De RvS heeft er dan ook geen nader onderzoek naar verricht.Arrest n° 232.689 Verzoeker VANDENBROUCKEDe beoordeling van de toelaatbaarheidsvoorwaarde van art. 16, §1, 2°, van het KB van 2 oktober 1937 impliceert de uitoefening van een discretionaire bevoegdheid door de overheid, waarbij, op grond van de formele motiveringsplicht, in de beslissing zelf melding moet worden gemaakt van concrete bevindingen die de overheid ertoe hebben gebracht te besluiten dat de betrokkene géén gedrag heeft dat in overeenstemming is met de eisen van de beoogde betrekking. Het zonder meer verwijzen naar het niet meedelen van een 'veroordeling' wegens valsheid in geschrifte volstaat daartoe niet, zonder afweging van de wezenlijke elementen van die uitspraak.Arrest n° 232.004 Verzoeker JENNEHet ontslag van ambtswege bedoeld in art. 112, § 3, 5°, van het KB van 2 oktober 1937 is geen tuchtmaatregel maar een maatregel die genomen wordt in het belang van de dienst. Het bestuur mag enkel tot bedoeld ontslag overgaan wanneer, gelet op de concrete omstandigheden van de zaak, het vermoeden dat de betrokken ambtenaar niet langer in dienst wenst te blijven niet geacht kan worden weerlegd te zijn. Daarbij is niet van belang of het door betrokkene aangebrachte motief ter weerlegging van dat vermoeden de toets van de wettigheid kan doorstaan. Dat motief moet immers als louter feitelijk gegeven in aanmerking worden genomen. Verzoekster heeft haar afwezigheid trachten te rechtvaardigen. Die afwezigheid kan dus niet worden gezien als zijnde het gevolg van haar vrijwillige uitdiensttreding. Een brief waarin gewag gemaakt (...)…Arrest n° 231.796 Verzoeker XXXXDoor de verwerende partij is afgeweken van de door art. 94 van het KB van 2 oktober 1937 voorgeschreven tuchtprocedure doordat de minister, na het advies van de raad van beroep te hebben ontvangen, buiten elke procedure om een tweede maal het standpunt van het directiecomité heeft gevraagd. Zelfs indien dit tweede voorstel inhoudelijk niet zou verschillen van het eerder gedane definitief voorstel, is er niettemin sprake van een 'nieuw' voorstel van het directiecomité doordat dit comité, met kennis van het gemotiveerde gunstig advies van de raad van beroep, desondanks toch bij zijn standpunt blijft. Vastgesteld zij dat de minister en ook de koning effectief rekening hebben gehouden met dit element aangezien de minister in het definitief voorstel van tuchtsanctie ernaar verwijst en er uitdrukkelijk op heeft gesteund en de (...)…Arrest n° 230.085 Verzoeker DEWILArt. 79, § 1, vijfde lid, van het KB van 2 oktober 1937 moet in samenhang gelezen worden met het vierde lid. Het geldt slechts voor de situatie dat de ambtenaar of zijn verdediger zonder geldige reden niet verschenen is en voor de situatie dat de zaak voor de tweede maal ter zitting komt, zelfs indien de betrokkene een geldige reden kan aanvoeren. Voornoemd art. 79, § 1, vijfde lid, is niet van toepassing op de situatie van verzoeker die wél verschenen is op de zitting van het directiecomité en zich ten volle heeft kunnen verdedigen.Arrest n° 230.085 Verzoeker DEWILHet definitieve voorstel van tuchtsanctie werd overeenkomstig art. 79, § 3, van het KB van 2 oktober 1937 aan verzoeker bij aangetekende brief betekend. De omstandigheid dat de bijgevoegde kopij van het uittreksel van de notulen van het directiecomité niet mede de ondertekening van de notulen weergeeft, doet daaraan geen afbreuk, nu verzoeker niet betwist dat de kopij overeenstemt met de originele notulen en hij die kopij niet van valsheid heeft beticht.Arrest n° 227.125 Verzoeker XXXXUit art. 81, § 3, eerste lid, KB van 2 oktober 1937 blijkt dat een strafvordering moet zijn ingesteld tegen het tuchtrechtelijk vervolgde personeelslid opdat de tuchtprocedure zou worden geschorst. Aangezien dit niet het geval is, is te dezen deze bepaling niet van toepassing.Arrest n° 227.125 Verzoeker XXXXOp grond van art. 81, §2, tweede lid, KB 2 oktober 1937 kan een in de loop van een eerste tuchtprocedure nieuw ten laste gelegd feit tot een nieuwe (tweede) tuchtprocedure aanleiding geven zonder dat de eerste tuchtprocedure onderbroken wordt. Op het eerste gezicht blijkt niet dat de tuchtoverheid op dat ogenblik reeds op de hoogte was van de feiten die aan verzoeker in het kader van de tweede tuchtprocedure werden ten laste gelegd en dat het eerste gezicht dan ook dat de eerste tuchtprocedure reeds lopende was op het ogenblik dat de tuchtoverheid kennis kon hebben van de feiten die verzoeker uiteindelijk in het kader van de tweede tuchtprocedure ten laste zijn gelegd.Arrest n° 223.442 Verzoeker DEPESTELEOp grond van artikel 20 van het KB van 2 oktober 1937 houdende het statuut van het Rijkspersoneel, wordt het niet uitdrukkelijk uitgesloten dat een vergelijkende selectie uit meerdere fasen kan bestaan en dat een kandidaat enkel tot een volgende fase wordt toegelaten indien hij voor de voorgaande fase geslaagd is. De overheid is enkel gebonden door de uiteindelijke rangschikking van een dergelijke selectie, hetgeen nog niet betekent dat de verschillende fasen van de selectie niet eliminerend kunnen zijn.Arrest n° 223.442 Verzoeker DEPESTELEIn artikel 73bis, eerste lid, van het KB van 2 oktober 1937 houdende het statuut van het Rijkspersoneel, is geen sanctie voorzien voor de niet-naleving van de vormvereiste van het akkoord van de minister bevoegd voor de ambtenarenzaken voor het vaststellen van de voorwaarden en de nadere regels van de selectietest. Dit akkoord is aldus een niet op straffe van nietigheid voorgeschreven vormvereiste. Dit akkoord is een formaliteit die uitsluitend in het belang van de overheid is gesteld. Dit betekent dat particulieren zich ter staving van een beroep tot nietigverklaring niet kunnen beroepen op het niet-vervuld zijn van die formaliteit. In de mate de verzoeker opwerpt dat het vereiste akkoord van de minister bevoegd voor ambtenarenzaken er toe strekt de voorwaarden voor een bepaalde selectie op transparante en objectieve (...)…Arrest n° 216.180 Verzoeker MISSIAENDe termijn bedoeld in art. 12, § 4, derde lid, van het KB van 2 oktober 1937 moet begrepen worden als een vervaltermijn en niet als een termijn van orde, aangezien uit de bewoordingen van art. 12 duidelijk kan worden afgeleid dat het louter verstrijken van de betrokken termijn rechtsgevolgen heeft, met name het verlenen van de gevraagde machtiging tot cumulatie. Aangezien hierdoor een beslissing is genomen, zij het van rechtswege, over de aanvraag, verliest de overheid die binnen de betrokken termijn een beslissing had kunnen nemen, de bevoegdheid om alsnog te beslissen over de cumulatieaanvraag. De bestreden beslissing kan niet gesteund worden op art. 9 van het KB van 2 oktober 1937. Anders zou de vervaltermijn zonder meer omzeild kunnen worden.Arrest n° 216.180 Verzoeker MISSIAENDe overheid die beslist over de cumulatieaanvraag moet niet punt per punt op de argumentatie van verzoekster antwoorden. Uit de weigeringsbeslissing moet wel blijken dat de argumentatie van verzoekster mee werd betrokken bij de boordeling van de cumulatieaanvraag en waarom deze argumentatie niet werd aanvaard. Te dezen blijkt de argumentatie van verzoekster neer te komen op een andere appreciatie van de risico's en de mogelijke nadelen van een cumulatie dan op een weerlegging ervan. De omstandigheid dat de overheid op niet kennelijk onredelijke gronden die risico's en nadelen anders beoordeelt dan verzoekster, kan allerminst worden gelijkgesteld met het "negeren" van de argumentatie van verzoekster.Arrest n° 208.384 Verzoeker PAULUSIndien een kandidaat voor een bepaalde functie een strafrechtelijke veroordeling heeft opgelopen, dient te worden nagegaan of de betrokkene wel voldoet aan de algemene toelaatbaarheidsvereiste van art. 16, 2°, van het KB van 2 oktober 1937, dit rekening houdend met de feiten en gedragingen die aan die strafrechtelijke veroordeling ten grondslag liggen. Zo dient zijn gedrag overeen te stemmen met de vereisten van de beoogde betrekking. Hij moet niet alleen op de datum van zijn indiensttreding een zulk gedrag vertonen, doch gedragingen in het verleden kunnen in rekening worden gebracht bij het beoordelen van het al dan niet in aanmerking komen voor een benoeming.Arrest n° 208.384 Verzoeker PAULUSEr kan op grond van art. 112, § 3, 1°, van het KB van 2 oktober 1937 slechts worden besloten tot het ambtshalve en zonder vooropzeg verlies van de hoedanigheid van ambtenaar indien 1) wordt vastgesteld dat de benoeming onregelmatig is -te dezen omdat verzoekers benoeming in strijd is met een algemene toelaatbaarheidsvereiste- en 2) deze vaststelling gebeurd is binnen de termijn van het beroep tot nietigverklaring bij de RvS, tenzij er sprake is van arglist of bedrog in hoofde van de ambtenaar.Arrest n° 208.384 Verzoeker PAULUSOvereenkomstig art. 16, 2°, van het KB van 2 oktober 1937 kan niemand tot Rijksambtenaar worden benoemd, indien hij niet voldoet aan de algemene toelaatbaarheidsvereiste dat zijn gedrag moet overeenstemmen met de vereisten van de beoogde betrekking. Deze toelaatbaarheidsvereiste is dermate ruim geformuleerd, dat elke aanwijzing van een gedrag dat niet strookt met de vereisten van de beoogde betrekking, aanleiding kan geven tot het niet vervuld zijn van deze voorwaarde, en tot de niet-benoeming van de betrokkene. Dit betekent dat een strafrechtelijke veroordeling een indicatie kan zijn dat men niet voldoet aan deze toelaatbaarheidsvereiste. Door te oordelen dat de door verzoeker gepleegde inbreuken op de drugwetgeving niet stroken met het gedrag dat van een penitentiair beambte wordt verwacht, heeft de verw. partij niet (...)…Arrest n° 208.384 Verzoeker PAULUSEen ontslag in toepassing van art. 112, § 3, 1°, van het KB van 2 oktober 1937 is geen tuchtmaatregel. Dit artikel laat geen keuze wat de te nemen maatregel betreft. Een schending van het evenredigheidsbeginsel kan dan ook niet dienstig worden aangevoerd. De verw. partij heeft terecht vastgesteld dat verzoekers benoeming onregelmatig was en dat er in zijnen hoofde sprake is van arglist of bedrog, zodanig dat wegens de vaststelling van die onregelmatigheid, alleen nog kon worden overgegaan tot de maatregel van het ambtshalve en zonder vooropzeg verlies van de hoedanigheid van Rijksambtenaar.Arrest n° 207.445 Verzoeker DE BRAUWERHet MB van 3 november 2003 schendt artikel 33bis van het KB van 2 oktober 1937 op dubbele wijze: enerzijds doordat het door de aanwijzing van bepaalde leden van de interdepartementale stagecommissie, verhindert dat stagiairs van de FOD Financiën mede worden beoordeeld door houders van een managementfunctie -2 van een andere federale overheidsdienst; anderzijds doordat het zelf deze houders van een managementfunctie -2 aanduidt, terwijl deze volgens voormeld artikel 33bis door de voorzitter van de commissie moeten worden aangeduid, hetgeen te dezen niet is gebeurd. Aldus stelt de minister zijn eigen regeling in de plaats van de regeling van het KB van 2 oktober 1937. De vaststelling dat de interdepartementale stagecommissie was samengesteld overeenkomstig het onwettig MB, noopt tot de conclusie dat het advies van deze (...)…Arrest n° 207.445 Verzoeker DE BRAUWERDe impliciete weigering om de verzoekster vast te benoemen is niet ontvankelijk, daar de eventuele vernietiging van het besluit tot afdanking (na een verlenging van de stage) niet met zich meebrengt dat zij automatisch vast benoemd zou worden. Art. 33 van het KB van 2 oktober 1937 houdt geen gebonden bevoegdheid tot benoemen in, in hoofde van de overheid, nu krachtens deze bepaling enkel de geschikt bevonden stagiair wordt benoemd, en na een gebeurlijke vernietiging een nieuw onderzoek van de geschiktheid van de verzoekster zich opdringt.Arrest n° 202.179 Verzoeker VIEIRA DE CARVALHO CANHOTODe formele motiveringsplicht, neergelegd in art. 94, tweede lid, van het Statuut Rijkspersoneel, is erop gericht de rechten van de betrokken ambtenaar te waarborgen en hem expliciet in kennis te stellen van de redenen die de minister ertoe hebben aangezet af te wijken van het advies van de Departementale Raad van Beroep. Slechts in die omstandigheden is het mogelijk dat de betrokkene, terdege geïnformeerd, de eindbeslissing op een zinvolle wijze kan aanvechten.Arrest n° 202.179 Verzoeker VIEIRA DE CARVALHO CANHOTOArt. 94, eerste lid, van het Statuut Rijkspersoneel bepaalt dat de beslissing altijd door de minister wordt genomen als het advies van de raad van beroep gunstig is. Daar de Departementale Raad van Beroep heeft geadviseerd om de tuchtmaatregel van terechtwijzing op te leggen en dit advies ten opzichte van verzoekster aldus gunstig was, was alleen de minister bevoegd om een beslissing te nemen met betrekking tot het opleggen van de tuchtstraf. De voorzitster van het directiecomité is terzake niet bevoegd.Arrest n° 200.559 Verzoeker DECEUNINCKLuidens art. 113 van het Statuut Rijkspersoneel geeft een tweede voltijdse benoeming in vast dienstverband in een andere overheidsdienst aanleiding tot ambtsneerlegging. Onder een "andere overheidsdienst" moet een nationale overheidsdienst en niet een internationale organisatie worden begrepen. De benoeming van verzoeker bij de Raad van de EU kan geen aanleiding geven tot ambtsneerlegging.Arrest n° 200.559 Verzoeker DECEUNINCKUit art. 102, 9°, van het Statuut Rijkspersoneel blijkt dat een ambtenaar zich in de administratieve stand dienstactiviteit moet bevinden om verlof wegens opdracht te kunnen krijgen. Vermits verzoeker zich, na het einde van zijn toegestane afwezigheid van lange duur wegens persoonlijke aangelegenheden, opnieuw in de stand dienstactiviteit bevond, kon hem voor een periode verlof wegens opdracht van algemeen belang worden toegekend. Verweerder meent ten onrechte dat een ambtenaar zich "op het ogenblik van zijn aanvraag" in de administratieve stand dienstactiviteit moet bevinden teneinde verlof wegens opdracht te kunnen krijgen. Dit volgt niet uit artikel 102.Arrest n° 195.654 Verzoeker VAN DEN BRANDEOp grond van artikel 159 van de Grondwet is de RvS bevoegd onwettige reglementaire bepalingen buiten toepassing te laten, aldus is hij bevoegd om die bepalingen te toetsen aan de Grondwet. Art. 112, §3, 2° van het KB van 2oktober 1937 houdt geen schending in van de artikelen 10 en 11 van de Grondwet aangezien de situatie verschillend is van de hoedanigheid van ambtenaar ingevolge de definitieve ontzetting uit de burgerlijke of politieke rechten.Arrest n° 194.328 Verzoeker XXXXArt. 79, § 1, vijfde lid van het KB van 2 oktober 1937 houdt geen discriminatie in. De bedoeling ervan is de betrokken ambtenaar de kans te geven zich persoonlijk of via een verdediger voor het directiecomité te verweren met betrekking tot de hem ten laste gelegde feiten. Wanneer de betrokkene gevolg geeft aan de oorspronkelijke oproep om te verschijnen voor het directiecomité, heeft hij die kans reeds ten volle benut. Verzoeker stelt ten onrechte dat er sprake is van een bijkomende "aanleg" waarin men zich kan verdedigen tegen de verzwaring van het tuchtvoorstel. Die mogelijkheid staat voor de betrokkene in elk geval nog open via de beroepsmogelijkheid bij de raad van beroep.Arrest n° 188.573 Verzoeker VERVONDELNaleving van het beginsel dat de bevoegde hiërarchische meerdere de tuchtvordering instelt (art. 78, § 2 statuut van het Rijkspersoneel) mag geen afbreuk doen aan de bestuurstaalwet die voorrang heeft. Aldus kan een gouverneur van de Franse taalrol en die geen voldoende kennis van het Nederlands bewijst, als hiërarchisch meerdere van een ambtenaar van de Nederlandse taalrol geen voorlopig voorstel doen t.a.v. die ambtenaar (in centrale diensten). Het feit dat de gouverneur haar bevoegdheid om ambtenaren vooraf te horen gedelegeerd heeft aan een ambtenaar van de Nederlandse taalrol, doet hieraan geen afbreuk.Arrest n° 188.407 Verzoeker VAN CAUWENBERGHEVerschillende verordenende bepalingen rangschikken de personeelsleden van het Directoraat-generaal Strafinrichtingen met een deeltijdse betrekking -onder meer de betrekking van deeltijds geneesheer-antropoloog- bij het personeel dat niet onderworpen is aan het statuut van het Rijkspersoneel.Arrest n° 186.389 Verzoeker STEPPEDe strafvordering schorst de procedure en de tuchtuitspraak. De term "strafvordering" als bedoeld in art. 81 van het statuut van het Rijkspersoneel dient in ruime zin te worden begrepen. Dit begrip omvat zowel het vooronderzoek als de vordering tot toepassing van de strafwet. De termijn van zes maanden om de tuchtvordering tegen verzoekster in te stellen nam overeenkomstig art. 81, § 5, tweede lid, een aanvang nadat het vonnis van de Correctionele rechtbank aan de minister ter kennis was gebracht. De tuchvordering die tot het bestreden besluit heeft geleid, is binnen deze termijn ingesteld.Arrest n° 184.413 Verzoeker VANDAMMELuidens art. 80 van het statuut van het Rijkspersoneel wordt een terechtwijzing in het persoonlijk dossier van de ambtenaar van ambtswege uitgewist na een termijn van zes maanden vanaf de datum waarop de straf is uitgesproken. Die uitwissing maakt de tuchtstraf zelf niet ongedaan, maar belet enkel dat er in de toekomst rekening mee wordt gehouden in een aantal ambtelijke situaties. Bijgevolg beschikt verzoekster nog steeds over een moreel belang om de nietigverklaring van de uitgewiste tuchtstraf te vorderen.Arrest n° 182.115 Verzoeker BOSSEREZLuidens art. 32, § 2, van het statuut van het Rijkspersoneel wordt onder meer het voorstel tot afdanking van de stagiair aan de minister voorgelegd, "nadat de interdepartementale stagecommissie de nodige informatie ingewonnen heeft, inzonderheid bij de betrokken dienstchefs". De "nodige informatie" is de informatie die het de interdepartementale stagecommissie mogelijk moet maken om met kennis van zaken een oordeel uit te spreken over het verloop van de stage. Het is niet vereist dat de commissie zich rechtstreeks wendt tot de dienstchefs. Niets belet dat de commissie steunt op informatie afkomstig van de dienstchefs, die haar op een onrechtstreekse wijze ter kennis is gebracht. In casu is het standpunt van de betrokken dienst, via de vertegenwoordiger van het Ministerie van Justitie, wel degelijk ter kennis van de (...)…Arrest n° 182.115 Verzoeker BOSSEREZLuidens art. 32, § 1, van het statuut van het Rijkspersoneel legt de directeur-generaal van de vorming, indien de verslagen van de vormingsdirecteur over het geheel niet gunstig zijn voor de stagiair of indien de stagiair niet voldoet aan de verplichtingen i.v.m. de eindverhandeling, het geval aan de interdepartementale stagecommissie voor en maakt hij te dien einde een verslag op dat hij aan de stagiair meedeelt. Het is de directeur-generaal niet verboden om voor het opstellen van zijn verslag gebruik te maken van gegevens afkomstig uit verslagen die zijn opgesteld door andere personen, zoals bv. de vormingsdirecteurs van de stagiair. Uit de redactie van zijn verslag blijkt dat de directeur-generaal zich de gegevens afkomstig uit de verslagen van de vormingsdirecteurs heeft eigen gemaakt. Het verslag is niet door een (...)…Arrest n° 180.636 Verzoeker BRUGGEMANDe geheime stemming is een substantieel vormvoorschrift in art. 54, derde lid, van het Statuut Rijkspersoneel. Alleen een geheime stemming kan de vrijheid en de onafhankelijkheid van de leden van het college van dienstchefs tegenover de betrokken persoon waarborgen.Arrest n° 177.943 Verzoeker D'HOOGHEOvereenkomstig art. 42, § 1, eerste lid en art. 70bis, eerste lid van het statuut rijkspersoneel is de afgevaardigd bestuurder van SELOR de ultieme verantwoordelijke voor de selectie van het rijkspersoneel en draagt deze de eindverantwoordelijkheid op het vlak van de toelaatbaarheid van de kandidaten tot de proeven. De vaststelling, door de personeelsdienst van het bestuur van herkomst dat een kandidaat de deelnemingsvereisten vervult, is niet meer dan een niet-bindend voorstel. Enkel de afgevaardigd bestuurder van SELOR kan een beslissing nemen over de toelaatbaarheid tot de selectie.Arrest n° 176.007 Verzoeker CASTROKrachtens de artt. 90 tot 93 van het statuut van het rijkspersoneel beschikt de interdepartementale raad van beroep voor het uitbrengen van eindadvies m.b.t. voorgenomen tuchtstraffen over de volheid van bevoegdheid die te dezen in eerste instantie was verleend aan het personeelscomité "belastingen en invorderingen". Het oordeel van de raad van beroep moet dan ook gezien worden als een in tweede aanleg uitgebracht advies dat, krachtens de devolutieve werking van het beroep, in de plaats is gekomen van de eerder door het betrokken personeelscomité uitgebrachte advies, waardoor dat laatstgenoemde advies geen rechtsgevolgen meer heeft. Verzoeker heeft er enkel belang bij beroep in te stellen tegen de uiteindelijke tuchtbeslissing zelf en tegen het voorstel van de raad van beroep, maar niet tegen dat van het personeelcomité.Arrest n° 165.126 Verzoeker VAN DEN BRANDELuidens art. 34, tweede lid, Sw. heeft de ontzetting haar gevolgen met ingang van de dag waarop de op tegenspraak of bij verzet gewezen veroordeling onherroepelijk is geworden. Naar luid van art. 112, § 3, 2, van het K.B. van 2 oktober 1937 houdende het statuut van het rijkspersoneel, verliest de ambtenaar die niet meer zijn burgerlijke of politieke rechten geniet, ambtshalve en zonder vooropzeg de hoedanigheid van ambtenaar. De overheid diende gelet op het gezag van gewijsde van het arrest, de beslissing te laten terugwerken tot de dag waarop de uitspraak onherroepelijk is geworden.Arrest n° 164.240 Verzoeker HUYGHEDe termijn van 15 dagen waarvan sprake in art. 94 is een termijn van orde, zodat de overschrijding ervan geen onregelmatigheid oplevert. De overschrijding ervan heeft bovendien meegebracht dat verz. p. werd doorbetaald en dat zij op administratief vlak anciënnitiet bleef opbouwen.Arrest n° 157.622 Verzoeker VIERA DE CARVALHO CANHOTOVerz. p. vecht de tuchtstraf houdende blaam aan. Krachtens art. 101 van het K.B. van 2 oktober 1937 houdende het statuut van het rijkspersoneel kan een rijksambtenaar in actieve dienst steeds zijn rechten op bevordering laten gelden. Zijn recht op bevordering kan alleen worden ontzegd wanneer dit uitdrukkelijk door de minister is beslist. Een dergelijke beslissing kan slechts worden genomen in welbepaalde gevallen, zoals de tuchtvervolging wegens een ernstig vergrijp waarbij de ambtenaar op heterdaad is betrapt of waarbij er voldoende aanwijzingen van schuld zijn (art. 3 van het K.B. van 1 juni 1964 betreffende de schorsing van rijksambtenaren in het belang van de dienst). Er is geen MTHEN.Arrest n° 140.507 Verzoeker VERVONDELUit art. 81 § 5, van het Statuut Rijkspersoneel moet worden afgeleid dat de tuchtoverheid dient te beschikken over informatie die uitgaat van de gerechtelijke overheid zelve en dat informatie uit tweede of derde hand niet volstaat om de verjaringstermijn van zes maanden te doen ingaan.Arrest n° 140.507 Verzoeker VERVONDELArt. 78 §4, van het Statuut Rijkspersoneel: de hiërachische meerdere dient de voorgestelde tuchtstraf te betekenen binnen de 5 dagen nadat de tuchtrechtelijk vervolgde ambtenaar de notulen van het verhoor heeft geviseerd. Dit is echter een termijn van orde. Bovendien kan niet worden ingezien in welke mate het overschrijden van die termijn verzoekers rechten zou hebben geschaad.Arrest n° 136.166 Verzoeker DEJONCKHEEREDoor te wijzen op diverse verzwarende omstandigheden en op het feit dat, daar het om recidive gaat, het vertrouwen in verz. p. definitief werd geschonden, wordt afdoende verantwoord waarom de lichtere straf die door de Raad van Beroep was voorgesteld, niet was aangewezen.