Rechtspunt
Arrest n° 246.993
✕- Arrest
- n° 246.993
- Datum
- Procedure
- Nietigverklaring
- Verzoeker
- VANSTEENKISTE e.a.
- Beslissing
- Verwerping
Het is aannemelijk dat militairen, in vergelijking met personeelsleden van de FOD Buitenlandse Zaken, bij dienstreizen in het buitenland eerder in een militair milieu verblijven en dat een dergelijk verblijf gepaard gaat met een lagere kost dan een verblijf in een hotel. Verzoekster weerlegt dit allemaal niet. Het komt dan ook niet als onredelijk voor dat aan militairen slechts een percentage van de vergoeding waar personeelsleden van de FOD Buitenlandse Zaken recht op hebben, wordt toegekend. Een schending van het gelijkheidsbeginsel wordt dan ook wat dit punt betreft niet aangetoond.
Andere rechtspunten van hetzelfde arrest
- Verzoekster acht het rechtszekerheidsbeginsel geschonden door het bestreden ministerieel besluit doordat erin het vergoedingsstelsel voor militairen wordt bepaald door en dus afhankelijk is van het ministerieel besluit dat geldt voor de ambtenaren van de FOD Buitenlandse Zaken. Hoewel het vanuit wetgevingstechnisch oogpunt af te raden is om gebruik te maken van regelgeving bij verwijzing, is dit niet verboden. Voorts kan niet worden aangenomen dat militairen niet weten waar zij aan toe zijn met het bij het BB ingevoerde vergoedingsstelsel, aangezien de wijziging aan het vergoedingsstelsel voor de ambtenaren van de FOD Buitenlandse Zaken intussen vorm heeft gekregen in het ministerieel besluit van 2 juli 2018 - dit is vóór het voorliggende beroep tot nietigverklaring werd ingesteld op 3 september 2018. Bovendien kan, gelet op het beginsel van de veranderlijkheid van de openbare dienst, de toepasselijke regelgeving steeds worden gewijzigd indien er daartoe een noodzaak bestaat. Er is geen schending van het rechtszekerheidsbeginsel.
- Verzoekster acht het rechtszekerheidsbeginsel geschonden door het bestreden ministerieel besluit doordat erin het vergoedingsstelsel voor militairen wordt bepaald door en dus afhankelijk is van het ministerieel besluit dat geldt voor de ambtenaren van de FOD Buitenlandse Zaken. Hoewel het vanuit wetgevingstechnisch oogpunt af te raden is om gebruik te maken van regelgeving bij verwijzing, is dit niet verboden. Voorts kan niet worden aangenomen dat militairen niet weten waar zij aan toe zijn met het bij het BB ingevoerde vergoedingsstelsel, aangezien de wijziging aan het vergoedingsstelsel voor de ambtenaren van de FOD Buitenlandse Zaken intussen vorm heeft gekregen in het ministerieel besluit van 2 juli 2018 - dit is vóór het voorliggende beroep tot nietigverklaring werd ingesteld op 3 september 2018. Bovendien kan, gelet op het beginsel van de veranderlijkheid van de openbare dienst, de toepasselijke regelgeving steeds worden gewijzigd indien er daartoe een noodzaak bestaat. Er is geen schending van het rechtszekerheidsbeginsel.
- Verzoekster acht het rechtszekerheidsbeginsel geschonden door het bestreden ministerieel besluit doordat erin het vergoedingsstelsel voor militairen wordt bepaald door en dus afhankelijk is van het ministerieel besluit dat geldt voor de ambtenaren van de FOD Buitenlandse Zaken. Hoewel het vanuit wetgevingstechnisch oogpunt af te raden is om gebruik te maken van regelgeving bij verwijzing, is dit niet verboden. Voorts kan niet worden aangenomen dat militairen niet weten waar zij aan toe zijn met het bij het BB ingevoerde vergoedingsstelsel, aangezien de wijziging aan het vergoedingsstelsel voor de ambtenaren van de FOD Buitenlandse Zaken intussen vorm heeft gekregen in het ministerieel besluit van 2 juli 2018 - dit is vóór het voorliggende beroep tot nietigverklaring werd ingesteld op 3 september 2018. Bovendien kan, gelet op het beginsel van de veranderlijkheid van de openbare dienst, de toepasselijke regelgeving steeds worden gewijzigd indien er daartoe een noodzaak bestaat. Er is geen schending van het rechtszekerheidsbeginsel.
- Het is aannemelijk dat militairen, in vergelijking met personeelsleden van de FOD Buitenlandse Zaken, bij dienstreizen in het buitenland eerder in een militair milieu verblijven en dat een dergelijk verblijf gepaard gaat met een lagere kost dan een verblijf in een hotel. Verzoekster weerlegt dit allemaal niet. Het komt dan ook niet als onredelijk voor dat aan militairen slechts een percentage van de vergoeding waar personeelsleden van de FOD Buitenlandse Zaken recht op hebben, wordt toegekend. Een schending van het gelijkheidsbeginsel wordt dan ook wat dit punt betreft niet aangetoond.
- Het is aannemelijk dat militairen, in vergelijking met personeelsleden van de FOD Buitenlandse Zaken, bij dienstreizen in het buitenland eerder in een militair milieu verblijven en dat een dergelijk verblijf gepaard gaat met een lagere kost dan een verblijf in een hotel. Verzoekster weerlegt dit allemaal niet. Het komt dan ook niet als onredelijk voor dat aan militairen slechts een percentage van de vergoeding waar personeelsleden van de FOD Buitenlandse Zaken recht op hebben, wordt toegekend. Een schending van het gelijkheidsbeginsel wordt dan ook wat dit punt betreft niet aangetoond.
- Het is aannemelijk dat de verschillende personeelscategorieën elk hun eigen verantwoordelijkheid, taken en sociale verplichtingen hebben en dat deze voor de hogere personeelscategorieën gepaard gaan met hogere uitgaven dan voor de lagere personeelscategorieën. Verzoekster weerlegt dit allemaal niet. In die zin is het dan ook niet onredelijk dat het bedrag van de toegekende vergoeding wordt gedifferentieerd naargelang de personeelscategorie. Het gemaakte onderscheid berust op een objectief, relevant en pertinent criterium. Er wordt ook wat dit punt betreft geen schending van het gelijkheidsbeginsel aangetoond.
- Het is aannemelijk dat de verschillende personeelscategorieën elk hun eigen verantwoordelijkheid, taken en sociale verplichtingen hebben en dat deze voor de hogere personeelscategorieën gepaard gaan met hogere uitgaven dan voor de lagere personeelscategorieën. Verzoekster weerlegt dit allemaal niet. In die zin is het dan ook niet onredelijk dat het bedrag van de toegekende vergoeding wordt gedifferentieerd naargelang de personeelscategorie. Het gemaakte onderscheid berust op een objectief, relevant en pertinent criterium. Er wordt ook wat dit punt betreft geen schending van het gelijkheidsbeginsel aangetoond.
- Het is aannemelijk dat de verschillende personeelscategorieën elk hun eigen verantwoordelijkheid, taken en sociale verplichtingen hebben en dat deze voor de hogere personeelscategorieën gepaard gaan met hogere uitgaven dan voor de lagere personeelscategorieën. Verzoekster weerlegt dit allemaal niet. In die zin is het dan ook niet onredelijk dat het bedrag van de toegekende vergoeding wordt gedifferentieerd naargelang de personeelscategorie. Het gemaakte onderscheid berust op een objectief, relevant en pertinent criterium. Er wordt ook wat dit punt betreft geen schending van het gelijkheidsbeginsel aangetoond.