Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Rijksdienst voor Sociale Zekerheid

0 subrubrieken 3 rechtstreekse arresten 3 arresten in totaal

Rechtspunten

8
Arrest n° 233.770 Verzoeker XXXXVerzoeker voert aan dat de bestreden tuchtbeslissing werd betekend door de administrateur-generaal van de RSZ en dus niet door het bevoegde beheerscomité zelf en dat geen machtiging blijkt voor te liggen van het beheerscomité aan de administrateur-generaal om tot deze betekening over te gaan. Deze grief heeft betrekking op de kennisgeving van de BB. Eventuele gebreken in de kennisgeving van een beslissing kunnen geen invloed hebben op de regelmatigheid van de beslissing zelf. Het middelonderdeel kan niet tot de nietigverklaring van de BB leiden.Arrest n° 233.770 Verzoeker XXXXUit art. 94 van het KB van 2 oktober 1937 'houdende het statuut van het Rijkspersoneel' gelezen in samenhang met art. 22bis van het KB van 8 januari 1973 'tot vaststelling van het statuut van het personeel van sommige instellingen van openbaar nut' en art. 18, eerste lid, van de wet van 25 april 1963 'betreffende het beheer van de instellingen van openbaar nut voor sociale zekerheid en sociale voorzorg' volgt dat het beheerscomité van de RSZ wel degelijk bevoegd was om de uiteindelijke tuchtbeslissing te nemen. Hoewel uit voornoemd art. 94 niet rechtstreeks de bevoegdheid van het beheerscomité blijkt, volstaat een verwijzing naar dit artikel. Overigens ziet de RvS niet welke schade verzoeker zou hebben geleden door de enkele verwijzing naar voornoemd art. 94.Arrest n° 233.690 Verzoeker XXXXVoor de regelgeving inzake de stage van personeelsleden van openbare instellingen van sociale zekerheid - zoals de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid moeten de bepalingen van het KB van 2 oktober 1937 'houdende het statuut van het Rijkspersoneel' steeds in samenhang gelezen worden met het KB van 8 januari 1973 'tot vaststelling van het statuut van het personeel van sommige instellingen van openbaar nut'.Arrest n° 233.690 Verzoeker XXXXDe interparastatale stagecommissie heeft uitdrukkelijk beslist om een voorstel tot afdanking van verzoeker te formuleren. De omstandigheid dat verzoeker na afloop van zijn éénjarige stageperiode in dienst van de verwerende partij is gebleven, doet aan de voormelde conclusie geen afbreuk. Uit art. 10, § 3, van het KB van 8 januari 1973 volgt dat pas ná het verstrijken van de stageperiode van één jaar een beslissing over de beroepgeschiktheid van de stagiair mag worden genomen. Met het in dienst houden van verzoeker na de beëindiging van zijn stage werd louter de verdere afhandeling van de procedure beoogd. Deze periode kan bijgevolg geenszins worden beschouwd als een (impliciete) verlenging van verzoekers stage. Er dienden geenszins nog nieuwe stageverslagen te worden opgesteld. De regelgeving schrijft immers nergens voor (...)…Arrest n° 233.690 Verzoeker XXXXDe stagetermijn van één jaar is geen vervaltermijn waarbinnen een beslissing over de beroepsgeschiktheid moet worden genomen. Uit art. 10, § 3, van het KB van 8 januari 1973 volgt dat de stageperiode slechts een einde neemt na het volledig verstrijken van de termijn van één jaar. Wanneer reeds vóór het einde van de éénjarige stageperiode een beslissing over de beroepsgeschiktheid wordt genomen, zou de stagiair in strijd met art. 28quater, § 2, van het KB van 2 oktober 1937 juncto art. 9, § 4, van het KB van 8 januari 1973 niet de volledige in de regelgeving bepaalde stagetermijn kunnen benutten om zich optimaal te integreren binnen zijn instelling en binnen het federaal administratief openbaar ambt in het algemeen en om aan te tonen dat hij geschikt is en over de vereiste bekwaamheden beschikt om de zaken uit te voeren (...)…Arrest n° 233.690 Verzoeker XXXXVerzoeker brengt niet het minste bewijs bij van het beweerde gebrek in de begeleiding van zijn stage. Hij laat na concreet aan te tonen waarom en waarin de begeleiding van zijn stage precies zou zijn tekortgeschoten. Uit het administratief dossier blijkt alvast nergens dat verzoeker tijdens zijn stage op een wijze is begeleid die hem niet de mogelijkheid zou hebben verschaft om zich overeenkomstig art. 28quater, § 2, van het KB van 2 oktober 1937 juncto art. 9, § 4, van het KB van 8 januari 1973, optimaal te integreren binnen zijn instelling en binnen het federaal administratief openbaar ambt in het algemeen en om aan te tonen dat hij geschikt is en over de vereiste bekwaamheden beschikt om de zaken uit te voeren die verbonden zijn aan de betrekking waarvoor hij is aangewezen. De verw. p. heeft verzoeker de nodige (...)…Arrest n° 233.690 Verzoeker XXXXDe in art. 28quinquies van het KB van 2 oktober 1937 opgenomen verplichting om periodiek en regelmatig een stageverslag op te maken, strekt ertoe de betrokkene in te lichten over zijn eventueel tekortkomen, derwijze dat hij alsnog zijn wijze van dienen kan verbeteren vooraleer definitief over zijn vaste benoeming dan wel over zijn afdanking moet worden beslist. Indien de betrokkene daadwerkelijk kennis had van zijn tekortkomingen en van het feit dat die tekortkomingen een rol konden spelen bij de beoordeling van zijn prestaties op het einde van zijn stage, heeft hij er geen belang bij om het niet-regelmatig redigeren van een verslag aan te voeren. Hij heeft enkel een belang wanneer blijkt dat het redigeren van een verslag hem beter had ingelicht over de zienswijze van de verw. p. ten aanzien van de evolutie van zijn (...)…Arrest n° 91.992 Verzoeker MEEUSVerz. p. kan de onwettigheid aanvoeren van een reglementaire bepaling waarop een benoeming steunt om de vernietiging van de benoeming te bekomen. Uit het adm. doss. blijkt dat art. 14 van het K.B. van 8 november 1998, waarop de bestreden beslissing steunt, niet aan het advies van het algemeen beheerscomité werd voorgelegd. Dergelijk advies is nochtans uitdrukkelijk voorgeschreven door art. 15 van de wet van 25 april 1963. Er werd geen beroep gedaan op de hoogdringendheid. Bij gebreke van dit substantiële adviesvereiste is genoemd artikel 14 op een onwettige wijze tot stand gekomen Overeenkomstig art. 159 G.W. moet het buiten toepassing worden gelaten.