juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Tucht
14 subrubrieken 55 rechtstreekse arresten 254 arresten in totaalRechtspunten
103Arrest n° 250.273
Verzoeker XXXXVerzoekers grief dat het vertrouwensbeginsel geschonden werd vermits plots de beleidslijn, zoals die blijkt uit een antwoord op een parlementaire vraag van een voormalige minister van binnenlandse zaken in 1999, verlaten wordt, is ongegrond. Hij gaat er namelijk ten onrechte vanuit dat uit het antwoord van de minister blijkt dat het opnemen van een bestuursfunctie op zich geen concrete uiting van een politieke overtuiging is. Dit is naar het oordeel van de minister enkel het geval wanneer de betrokkene enkel deelneemt aan besloten vergaderingen en niet openbaar optreedt in zijn functie. Het is gebleken dat deze voorwaarden in dit geval niet vervuld zijn. De grief kan aldus niet leiden tot de nietigverklaring van de BB waarbij aan verzoeker (hoofdcommissaris van politie bij de Federale politie) de zware tuchtstraf van de (...)…Arrest n° 250.273
Verzoeker XXXXHet standpunt van verzoeker dat de BB (waarbij aan verzoeker, hoofdcommissaris van politie bij de Federale politie, de zware tuchtstraf van de inhouding van brutowedde van 5% gedurende 1 maand wordt opgelegd) haar grondslag vindt in een schending van artikel 127 WGP, terwijl deze wettelijke bepaling niet verenigbaar is met de vrijheid van vereniging en de vrijheid van meningsuiting, vervat in respectievelijk artikel 27 en 19 van de Grondwet, steunt op de stelling dat het louter opnemen van een bestuursfunctie in een politieke partij volgens de tuchtoverheid volstaat om te besluiten dat verzoeker de door artikel 127, derde lid, WGP voorgeschreven plicht om er zich van te onthouden in het openbaar uiting te geven aan zijn politieke overtuiging en zich openbaar in te laten met politieke activiteiten, heeft geschonden. (...)…Arrest n° 250.273
Verzoeker XXXXVerzoeker (hoofdcommissaris van politie bij de Federale politie) vraagt om de volgende vragen voor te leggen aan het Grondwettelijk Hof: (1) “Schendt artikel 127 van de WGP het in art. 27 van de Grondwet erkende recht om zich te verenigen en het hieronder begrepen recht tot deelname aan de activiteiten van verenigingen in die zin dat er betekenis is gegeven aan art. 127 WGP dat het opnemen van een bestuursmandaat in een politieke partij door een politieambtenaar gelijkgesteld is met het in het openbaar uiting te geven aan hun politieke overtuiging en zich in het openbaar in te laten met politieke activiteiten en aldus verboden door dergelijke politieambtenaar, alwaar het opnemen van dergelijk bestuursmandaat nu net de participatie aan de (politieke) vereniging en haar activiteiten uitmaakt.”; (2) “Schendt artikel 127 van (...)…Arrest n° 249.838
Verzoeker XXXXHet onpartijdigheidsbeginsel waarborgt, voor zover van toepassing op organen van actief bestuur, zowel de persoonlijke onpartijdigheid als de structurele onpartijdigheid van het orgaan van actief bestuur, op het vlak van het verloop van de procedure en het tot stand komen van haar beslissingen. Verzoeker verduidelijkt niet of hij de schending van de subjectieve dan wel de structurele onpartijdigheid beoogt aan te voeren, maar uit de uiteenzetting van het middel lijkt te moeten begrepen worden dat hij de schending van de subjectieve onpartijdigheid beoogt aan te voeren. Subjectieve partijdigheid wordt niet vermoed en kan slechts worden aangenomen indien precieze feiten of concrete aanwijzingen worden bijgebracht die deze partijdigheid aantonen. In dit geval blijkt de verzoeker niet de voormelde feiten of aanwijzingen te (...)…Arrest n° 249.498
Verzoeker XXXXWat de kritiek betreft inzake punt 44 van de deontologische code van de politiediensten, zoals die is vastgesteld bij koninklijk besluit van 10 mei 2006, bepaalt het tweede lid ervan dat “[de personeelsleden] […] er bovendien over [waken] om zich bij de geplande diensten niet onder invloed van alcohol aan te bieden.” Het aan verzoekster ten laste gelegde tuchtvergrijp kan op het eerste gezicht worden ingepast in de voornoemde deontologische plicht. Het “in het juiste perspectief” plaatsen van de betrokken vergadering en de deducties die verzoekster daaruit afleidt, noch het standpunt dat zij de geplande dienst heeft aangevat en dat zij niet onbeschikbaar voor de dienst was, zijn prima facie relevant bij de beoordeling van de inbreuk op de in artikel 44 van de deontologische code bepaalde deontologische plicht, zodat (...)…Arrest n° 249.498
Verzoeker XXXXHet zorgvuldigheidsbeginsel houdt in dat het bestuur zijn beslissing op zorgvuldige wijze moet voorbereiden. Dit impliceert dat de beslissing dient te steunen op werkelijk bestaande en concrete feiten die met de vereiste zorgvuldigheid werden vastgesteld. De overheid is onder meer verplicht om zorgvuldig te werk te gaan bij de voorbereiding van de beslissing en de feitelijke en juridische aspecten van het dossier deugdelijk te onderzoeken, zodat zij met kennis van zaken kan beslissen. Het komt aan verzoekster toe om met concrete gegevens aannemelijk te maken dat de handelwijze van de hogere tuchtoverheid niet doet blijken van het vereiste zorgvuldig handelen. Het formuleren door verzoekster van eigen aannames, veronderstellingen en kritieken zonder enig begin van bewijs, volstaan niet om aannemelijk te maken dat de (...)…Arrest n° 249.412
Verzoeker XXXXIn de mate dat verzoeker in het middelonderdeel de schending aanvoert van het algemeen rechtsbeginsel “fraus omnia corrumpit”, verbiedt dat elk bedrog of elke oneerlijkheid met het oogmerk om te schaden of winst te behalen. Het veronderstelt derhalve een bepaald oogmerk. Met de, overigens niet door enig bewijselement ondersteunde, bewering dat “de overheid (of haar aangestelden)” verzoeker (binnen dezelfde politiezone) “oproept (zelfs ‘vordert’) om te tolken – hoewel er een verbod geldt om te tolken bij een verhoor gevoerd door een andere politieambtenaar – en vervolgens op grond hiervan deze persoon tuchtrechtelijk bestraft” zodat er volgens verzoeker sprake is van uitlokking, wordt alvast het bewijs van dat oogmerk niet geleverd.Arrest n° 249.412
Verzoeker XXXXIn de mate dat verzoeker aanvoert dat de hogere tuchtoverheid bij haar beoordeling van de tuchtsanctie niet in rekening zou hebben gebracht dat andere politieambtenaren van de zone hem als tolk vorderden – wat volgens hem zou aantonen dat de nieuwe richtlijnen nog niet door iedereen waren gekend – ontslaat de enkele omstandigheid dat, naar verzoeker beweert, anderen de richtlijnen ter zake niet kennen of niet naleven, verzoeker niet van de verplichting om zelf de richtlijnen na te leven, te meer daar het ingestelde verbod om te tolken op hem, als tolk, rust en niet op degenen die hem verzoeken of “vorderen” om te tolken. Het op algemene wijze aangevoerde argument dat de weigering om als tolk een opdracht te aanvaarden een misdrijf vormt, leidt niet tot een ander besluit. Zonder dat de Raad van State moet onderzoeken of (...)…Arrest n° 249.412
Verzoeker XXXXUit de bestreden beslissing blijkt dat verzoeker tuchtrechtelijk is vervolgd voor het miskennen van zijn ambtsplichten en voor het in het gedrang brengen van de waardigheid van het ambt, door in strijd met de vigerende richtlijnen als tolk te hebben opgetreden bij het verhoor gevoerd door een andere politieambtenaar terwijl dit als politieambtenaar niet is toegelaten. Uit de bestreden beslissing blijkt dat de hogere tuchtoverheid in haar beoordeling van deze tenlastelegging het feit heeft meegenomen dat verzoeker sinds 3 juni 2008 een cumulatiemachtiging bezit, maar dat hij er zich niet op kan beroepen om zich niet te houden aan de korpsrichtlijnen. De hogere tuchtoverheid wijst er in de bestreden beslissing op dat de machtiging immers expliciet als voorwaarde voorziet dat verzoeker “erover moet waken dat het belang van (...)…Arrest n° 249.267
Verzoeker XXXXToegespitst op het voorliggende middel, volgt uit de materiëlemotiveringsplicht dat de tuchtoverheid onder meer feitelijke vaststellingen als bewijsmiddel kan aannemen om tot haar overtuiging te komen en dat zij, binnen de hiervoor gestelde grenzen, op discretionaire wijze de bewijswaarde ervan beoordeelt.Arrest n° 249.267
Verzoeker XXXXVerzoeker (inspecteur van politie bij de Federale Politie) nuttigde alcoholische dranken op het ogenblik dat hij was onderworpen aan het stelsel van bereik- en terugroepbaarheid. De tenlastelegging luidt: “tijdens een privé aangelegenheid, twee à drie glazen bier te hebben geconsumeerd terwijl [verzoeker] contacteerbaar en terugroepbaar was als onderhandelaar OBN/NEGO”. Gedurende de uren dat verzoeker valt onder het voormelde stelsel, heeft hij de beroepsplicht om ernaar te handelen en om aldus te allen tijde beschikbaar te zijn voor het kunnen hervatten van de dienst. In het licht van de beroepsverplichtingen die inherent zijn aan de toestand van bereik- en terugroepbaarheid, blijft de hogere tuchtoverheid bij haar kwalificatie van de tenlastelegging als tuchtvergrijp binnen haar appreciatieruimte door te oordelen dat (...)…Arrest n° 249.267
Verzoeker XXXXDe miskenning van elke beroepsplicht - ongeacht de formele bron waarin die is vervat - maakt een tuchtvergrijp uit bedoeld in artikel 3 van de tuchtwet. In dit geval betreft het de beleidsnota van de federale politie ‘Integraal alcohol- en drugsbeleid’ waaruit o.a. blijkt dat de medewerkers zich bij de dienstaanvang niet mogen aanbieden onder invloed van alcohol en dat zij hun taken moeten uitvoeren zonder enige indicatie van alcoholgebruik.Arrest n° 249.267
Verzoeker XXXXDe directeur-generaal die als hogere tuchtoverheid de tuchtstraf aan verzoeker heeft opgelegd, behoort tot het Franse taalkader. Hij kon slechts in overeenstemming met de bestuurstaalwet over de tuchtzaak van verzoeker beslissen wanneer het bewijs wordt voorgelegd dat hij zelfstandig de zaak in het Nederlands kon behandelen, wat betekent dat hij door een taalexamen het bewijs moet hebben geleverd van de daarvoor vereiste kennis van het Nederlands. Aangezien de bestuurstaalwet vereist dat het tuchtdossier van verzoeker geheel in het Nederlands wordt afgehandeld, dient de hogere tuchtoverheid het bewijs voor te leggen van de kennis van het Nederlands die “even goed” is als deze van zijn diploma, of toch zeker het bewijs van een kennis die hem toeliet te kandideren voor het tweetalige kader overeenkomstig artikel 43, § 3, (...)…Arrest n° 249.266
Verzoeker XXXXDe BB stelt dat gelet op de verschillende overeenstemmende gedetailleerde getuigenverklaringen, de feiten (brengen van de Hitlergroet) afdoende bewezen zijn. Op basis van de totstandkoming van de bestreden beslissing, de verklaringen waarvan een neerslag is opgenomen in het administratief dossier en de motieven die in de bestreden beslissing zijn opgenomen, komt het de RvS niet voor dat de tuchtoverheid de grenzen van diens discretionaire bevoegdheid heeft geschonden bij het nemen van de bestreden beslissing. Integendeel, de bestreden beslissing motiveert duidelijk en uitdrukkelijk op welke wijze een bepaalde waarde wordt geacht aan de verschillende afgelegde verklaringen. De bestreden beslissing antwoordt bovendien op de door verzoeker in het verweerschrift opgeworpen kritiek waardoor bijkomend concreet wordt vermeld op (...)…Arrest n° 249.266
Verzoeker XXXXHet vermoeden van onschuld houdt in dat eenieder tegen wie een tuchtvervolging is ingesteld, voor onschuldig wordt gehouden totdat zijn schuld in rechte is komen vast te staan. De tuchtoverheid kon op basis van de voorliggende gegevens, binnen de grenzen van haar discretionaire bevoegdheid, de feiten als bewezen verklaren. Aangezien vaststaat dat de totstandkoming van dit bewijs niet is gebeurd met miskenning van het zorgvuldigheidsbeginsel, staat ook vast dat de tuchtfeiten zijn bewezen en de tuchtoverheid kon overgaan tot het opleggen van een tuchtsanctie.Arrest n° 248.790
Verzoeker XXXXHet komt aan verzoeker toe om met concrete gegevens aannemelijk te maken dat de handelwijze van de hogere tuchtoverheid niet doet blijken van het vereiste zorgvuldig handelen. Het formuleren door verzoeker van eigen aannames, veronderstellingen en kritieken zonder enig begin van bewijs, volstaan niet om aannemelijk te maken dat de bestreden beslissing op een onzorgvuldige wijze tot stand is gekomen. In dit geval worden de (feitelijke) kritieken van verzoeker waaruit het onzorgvuldig handelen van de hogere tuchtoverheid zou moeten blijken, door de RvS als niet ernstig beoordeeld. Verzoeker maakt niet aannemelijk dat de beoordeling door de hogere tuchtoverheid van zijn uitspraak als “volstrekt ongepast, onrespectvol en onprofessioneel”, waarbij die “daarenboven beledigend [kan zijn] naar bepaalde bevolkingsgroepen toe” en (...)…Arrest n° 248.790
Verzoeker XXXXUit de overwegingen van de BB blijkt op afdoende wijze waarom en op grond waarvan de verwerende partij de feiten bewezen acht, op welke bewijsmiddelen zij daarvoor steunt, alsook waarom de tuchtstraf werd opgelegd en waarom, naar het oordeel van de hogere tuchtoverheid, de verdere samenwerking met verzoeker onmogelijk werd geacht en het ontslag van ambtswege wordt bevolen. Dit volstaat in het licht van de formelemotiveringsplicht. Uit de behandeling van het enig middel blijkt overigens dat verzoeker de motieven van de bestreden beslissing op het eerste gezicht afdoende kent en er zich heeft kunnen tegen verweren.Arrest n° 248.790
Verzoeker XXXXDe Raad van State moet bij zijn onderzoek naar het afdoende karakter van de formelemotiveringsplicht rekening houden met het geheel van de formele motivering en niet met een of meerdere - door verzoeker bekritiseerde - onderdelen van de motivering op zich. De motivering in haar geheel moet immers afdoende zijn. Niet blijkt dat het kwestieuze beperkt fragment afbreuk doet aan de gemaakte vaststelling dat de hogere tuchtoverheid duidelijk verantwoordt waarom zij de als ernstig gekwalificeerde feiten sanctioneert met de zware tuchtstraf van het ontslag van ambtswege.Arrest n° 248.790
Verzoeker XXXXHet feit dat maar één persoon verzoekers uitspraak heeft gehoord, lijkt op het eerste gezicht niet tegenstrijdig te zijn met de vaststelling van de hogere tuchtoverheid in de bestreden beslissing dat de uitspraak van verzoeker hoorbaar was voor derden: het feit dat slechts één persoon de uitspraak heeft gehoord, sluit niet uit dat het gesprek gevoerd in een cafetaria van het gerechtsgebouw (prima facie tijdens de bedieningsuren) ervan, door anderen kon worden opgevangen en dus hoorbaar was voor derden. Dat volstaat om in deze stand van het geding de grief dat er tegenstrijdigheden staan in de motivering van de bestreden beslissing niet ernstig te bevinden.Arrest n° 248.790
Verzoeker XXXXVerzoekers kritiek op het afdoende karakter van de formele motivering van de strafmaat – in die zin dat die niet afdoende is omdat niet is uiteengezet waarom het tuchtverleden nog steeds relevant is en de positieve functioneringsnota’s, de positieve samenwerking en het relatieve gewicht van de voorliggende feiten ver overtreft en waarom de opgelegde tuchtstraf (met zijn verregaande gevolgen voor verzoeker) moet worden opgelegd “voor een relatief onbeduidend incident – gaat op het eerste gezicht uit van het standpunt dat de formelemotiveringsplicht de eis inhoudt om de uitgedrukte motieven inzake de (keuze van de) strafmaat ter zake nog verder te expliciteren en om aldus de “motieven van de motieven” van de opgelegde straf(maat) aan te geven. Deze verplichting is niet vervat in de formelemotiveringsplicht. Voorts maakt de (...)…