Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Tuchtstraffen

0 subrubrieken 43 rechtstreekse arresten 43 arresten in totaal

Rechtspunten

62
Arrest n° 263.601 Verzoeker XXXXWie aanvoert dat zijn gezondheidstoestand een verschoningsgrond vormt voor de ten laste gelegde tuchtvergrijpen, draagt daarvan de bewijslast. Dit betekent dat de betrokkene het bewijs van de als verschoningsgrond aangevoerde gezondheidstoestand moet leveren, alsook het bewijs dat de ten laste gelegde tuchtvergrijpen, op het ogenblik dat ze werden gepleegd, daadwerkelijk worden verschoond door de aangevoerde gezondheidstoestand. Van een verschoningsgrond kan slechts sprake zijn, wanneer de betrokkene aantoont dat de ten laste gelegde feiten te wijten zijn aan omstandigheden die volledig buiten zijn wil gelegen zijn.Arrest n° 259.138 Verzoeker XXXXHet middel wordt geconcipieerd vertrekkende van het uitgangspunt dat in het inleidend verslag een koppeling gemaakt wordt met feiten die de tuchtoverheid ter kennis kwamen na het initiëren van de tuchtprocedure, waarna deze opgenomen werden in het definitieve voorstel van straf, zodat artikel 7, tweede lid van de tuchtwet geschonden werd. Dit argument is inconsistent in zoverre het stelt dat in het inleidend verslag verwezen wordt naar feiten die de tuchtoverheid ter kennis kwamen na het initiëren van de tuchtprocedure. De tuchtprocedure wordt immers slechts geïnitieerd met de betekening van het inleidend verslag. Er kan derhalve geen sprake zijn van een initiëren van de tuchtprocedure vooraleer het inleidend verslag betekend werd. Dit argument mist dan ook grondslag. In het middel zoals in het verzoekschrift uiteengezet (...)…Arrest n° 256.485 Verzoeker XXXXEen aan verzoeker opgelegde zware tuchtstraf van inhouding van wedde (20 november 2018) werd door de RvS vernietigd (arrest 20 april 2021). Aan verzoeker werd bij de bestreden beslissing (9 juni 2021) opnieuw de zware tuchtstraf van inhouding van wedde opgelegd. Dergelijke tuchtsancties worden op het tuchtstrafblad vermeld en worden overeenkomstig artikel 57 van de tuchtwet pas na vijf jaar uitgewist. Wat betreft de eerste sanctie was de inschrijving onwettig, aangezien de sanctie zelf onwettig was. Verzoeker heeft wel de negatieve gevolgen hiervan gedurende twee en een half jaar moeten ondergaan. De tuchtoverheid is van oordeel dat verzoeker zelf de gevolgen moet dragen van het feit dat hij gebruik maakt van de hem door de wet geboden mogelijkheden om zijn belangen en rechten te vrijwaren (verzoek tot heroverweging bij (...)…Arrest n° 253.460 Verzoeker XXXXUit de formele motivering van de BB (ontslag van ambtswege) blijkt dat de hogere tuchtoverheid haar conclusie dat het vertrouwen onherroepelijk is geschonden en iedere samenwerking onmogelijk is geworden, steunt op de zeer ernstige aard van de feiten en de verzwarende omstandigheid van "de snelle opvolging" van de verschillende feiten en dit gerelateerd aan verzoekers voorbeeldfunctie, het in het gedrang erdoor kunnen doen komen van de geloofwaardigheid en het imago van de politie. De ernst van de gepleegde feiten is een relevant gegeven bij de bepaling van de strafmaat en dus ook bij haar beoordeling dat er een sprake is van een definitieve vertrouwensbreuk die immers (noodzakelijkerwijze) impliceert dat een van de twee zwaarste tuchtstraffen wordt opgelegd. Te dezen blijkt uit de formele motivering van de BB dat de (...)…Arrest n° 253.460 Verzoeker XXXXIn de mate dat verzoeker doet gelden dat de hogere tuchtoverheid de positieve elementen minimaliseert, terwijl zij de tuchtfeiten en de gevolgen ervan uitvergroot, doet het niet bijtreden van en het niet hetzelfde gewicht geven aan die omstandigheden op zich niet blijken dat de hogere tuchtoverheid, bij het bepalen van de strafmaat, de grenzen van een redelijke uitoefening van haar behoordelingsruimte inzake de keuze van de strafmaat te buiten is gegaan. Verzoekers eigen opvatting maakt, getoetst aan beoordeling door de hogere tuchtoverheid van de ernst van de feiten, de verzwarende omstandigheid van "de snelle opvolging" van de verschillende feiten, gerelateerd aan verzoekers voorbeeldfunctie en de weerslag ervan op de openbare dienst - te weten de geloofwaardigheid en het imago van de politie - niet aannemelijk dat de (...)…Arrest n° 251.594 Verzoeker XXXXDe tuchtoverheid beschikt inzake het bepalen van de strafmaat over een ruime discretionaire bevoegdheid die slechts begrensd wordt door de redelijkheid.Arrest n° 251.158 Verzoeker XXXXVerzoekster gaat in haar middel eraan voorbij dat een tuchtstraf van eerdere datum dan de BB (tuchtsanctie van het ontslag van ambtswege) bekleed is met het vermoeden van wettigheid en derhalve haar uitvoerbare kracht behoudt tot op het ogenblik van de gebeurlijke vernietiging ervan. Tot zolang de onwettigheid ervan niet met gezag van gewijsde is vastgesteld door de rechter, mag de hogere tuchtoverheid bij haar optreden uitgaan van dit vermoeden en er dus op steunen. Te dezen ligt geen vaststelling van onwettigheid van de eerdere – bij de RvS aangevochten - tuchtstraf voor, zodat die tuchtstraf voor wettig moet worden gehouden.Arrest n° 251.158 Verzoeker XXXXBij haar kritiek dat de formele motivering niet concreet en precies is en loutere stijlformules bevat, gaat verzoekster uit van een zeer selectieve lezing van de gegeven formele motivering. In het licht van het verzuim om de formele motivering in haar geheel te betrekken bij haar kritiek, maakt verzoekster niet aannemelijk dat de formele motivering inzake de strafmaat niet voldoende concreet of precies is. De enkele omstandigheid dat verzoekster een ander standpunt heeft en zich niet kan vinden in (het geheel van) de gegeven formele motivering, maakt die alvast daarom niet onwettig.Arrest n° 251.158 Verzoeker XXXXIn de mate dat verzoekster het motief bekritiseert dat haar gedrag doet blijken van een schending van het imago of de geloofwaardigheid van de politie, beperkt verzoekster zich tot het weergeven van een eigen feitelijke beoordeling van die impact, maar dat maakt op zich niet aannemelijk dat de hogere tuchtoverheid in verband met de beoordeling van de strafmaat (bij de BB wordt aan verzoekster de tuchtsanctie van ontslag van ambtswege opgelegd), haar beoordelingsruimte te buiten is gegaan door te oordelen dat die feiten het imago en de geloofwaardigheid van de politie schenden. Eenzelfde conclusie geldt inzake verzoeksters kritiek op het motief dat niet is aangetoond dat van het andere politiepersoneel niet kan worden geëist dat het nog met verzoekster samenwerkt. Op zich lijkt dit een gevolgtrekking te zijn die de hogere (...)…Arrest n° 250.211 Verzoeker XXXXBij de BB legt de directeur-generaal van de Gerechtelijke politie aan verzoeker (inspecteur van politie bij de Federale politie) de zware tuchtstraf van het ontslag van ambtswege op wegens het op vraag van een derde, die verzoeker dan nog nauwelijks lijkt te kennen en zelfs nooit in levende lijve heeft gezien, meermaals raadplegen en doorspelen van info van databanken (Algemene Nationale Gegevensbank en het Rijksregister) zonder de noodzaak voor de vervulling van zijn wettelijke opdracht van bestuurlijke of gerechtelijke politie. De hogere tuchtoverheid schaart zich, wat de strafmaat betreft, ten volle achter het advies van de Tuchtraad en bovendien steunt zij zich op specifieke vaststellingen m.b.t. de weerslag van de feiten op de werking van de dienst, de ernst van de feiten, de weerslag van de feiten op het aanzien (...)…Arrest n° 250.110 Verzoeker XXXXVolgens verzoeker wordt het nultolerantiebeleid niet coherent toegepast aangezien aan eerste soldaat B.V.G., die eveneens positief werd getest op druggebruik, slechts een tijdelijke ambtsontheffing bij tuchtmaatregel werd opgelegd, terwijl hij bij de bestreden ministeriële beslissing van ambtswege uit zijn ambt wordt ontzet en met definitief verlof geplaatst. Verzoeker gaat er evenwel aan voorbij dat B.V.G. een cruciale rol heeft gespeeld in een opsporingsonderzoek met betrekking tot harddrugs waarbij zijn informatie heeft geleid tot een belangrijke arrestatie. Daarom is gevraagd een minder strenge statutaire maatregel op te leggen. De minister is ingegaan op die vraag en heeft om die reden slechts een tijdelijke ambtsontheffing bij tuchtmaatregel opgelegd aan B.V.G., hetgeen in het ministerieel besluit gemotiveerd wordt (...)…Arrest n° 250.110 Verzoeker XXXXVerzoeker is bij de bestreden ministeriële beslissing van ambtswege uit zijn ambt ontzet en met definitief verlof geplaatst, terwijl eerste soldaat B.V.G. slechts een tijdelijke ambtsontheffing bij tuchtmaatregel werd opgelegd, hoewel beiden positief testten op druggebruik. Volgens verzoeker is er sprake van een schending van het gelijkheidsbeginsel. Hij voert aan dat hij en eerste soldaat B.V.G. zich in een vergelijkbare situatie bevinden. Verzoeker en B.V.G. zijn op het ogenblik van het bewuste tuchtfeit beiden militair (1), die op dezelfde dag een positief urinestaal hadden voor dezelfde harddrug (2) en die beiden volgens het drugsbeleid binnen Defensie onder een nultolerantie vallen (3). Hij lijkt echter uit het oog te verliezen dat eerste soldaat B.V.G. – in tegenstelling tot hem – zijn medewerking heeft verleend (...)…Arrest n° 250.110 Verzoeker XXXXIn zoverre verzoeker het redelijkheids- en het evenredigheidsbeginsel geschonden acht omdat de minister, wat de strafmaat betreft, afwijkt van de adviezen van de korpscommandant en de onderzoeksraad, kan hij niet worden gevolgd. De loutere vaststelling dat op grond van die adviezen een lichtere sanctie kon worden opgelegd, volstaat niet om te besluiten dat de minister daarbij de grenzen van de redelijkheid en de evenredigheid heeft overschreden. Daartoe moet worden aangetoond dat de beslissing dermate afwijkt van het normale beslissingspatroon, of dat er een zodanige wanverhouding bestaat tussen die motieven en de inhoud ervan, dat het niet denkbaar is dat een andere zorgvuldig handelende overheid in dezelfde omstandigheden tot die besluitvorming zou komen. Het is niet ondenkbaar dat een andere zorgvuldig handelende (...)…Arrest n° 249.861 Verzoeker XXXXVerzoekster voert in het verzoekschrift de schending aan van het redelijkheids- en evenredigheidsbeginsel. Geconfronteerd met het auditoraatsverslag waarin wordt geoordeeld dat het middel niet ontvankelijk is omdat verzoekster ter uiteenzetting van het middel zonder verdere uiteenzetting stelt dat de tuchtsanctie niet in verhouding staat tot de gepleegde feiten en ze het antwoord van de verwerende partij niet tegenspreekt in haar memorie van wederantwoord zodat de vraag is of verzoekster volhardt in het middel, heeft verzoekster niet de gelegenheid benut die een laatste memorie biedt om nog een andere visie op de beoordeling door het auditoraat weer te geven. Zij verzuimt immers om op de bespreking van het middel in het auditoraatsverslag nog te reageren. In die omstandigheden en na een eigen onderzoek, ziet de Raad van (...)…Arrest n° 249.410 Verzoeker XXXXDe voorlopige schorsing van verzoeker (voor de duur van vier maanden met een inhouding van de wedde ten belope van 25% van de brutowedde) staat los van de eigenlijke tuchtprocedure en zij vormt geen onderdeel van een complexe administratieve rechtshandeling waarvan de tuchtstraf het eindpunt is. Verzoeker kan zich dus niet met goed gevolg beroepen op eventuele onregelmatigheden in de beslissingen tot voorlopige schorsing en tot verlenging ervan om met toepassing van artikel 159 van de Grondwet tot de onwettigheid van de eindbeslissing in de tuchtprocedure te besluiten. Hieruit volgt dat in de mate verzoeker vraagt te onderzoeken of de beslissing tot voorlopige schorsing is gebaseerd op het schuldig gedrag van verzoeker teneinde hieruit de onwettigheid van de bestreden beslissing tot ontslag van ambtswege af te leiden, (...)…Arrest n° 249.410 Verzoeker XXXXIn de mate dat verzoeker aanvoert dat de bestreden beslissing tot ontslag van ambtswege het non bis in idem beginsel schendt, wordt vastgesteld dat de beslissing tot voorlopige schorsing van verzoeker (voor de duur van vier maanden met een inhouding van de wedde ten belope van 25% van de brutowedde) is vernietigd. Los van de vaststelling dat die vernietiging steunt op een ander motief dan dit waarop verzoeker thans de onwettigheid van de bestreden beslissing steunt - zodat het gezag van gewijsde van dit arrest zich in elk geval niet uitstrekt tot de thans aangevoerde wettigheidskritiek - wordt derhalve omwille van de declaratoire aard van dit vernietigingsarrest die (vernietigde) beslissing geacht nooit te zijn genomen en geen rechtsgevolgen te hebben gehad. Er is derhalve in elk geval geen grond meer om te onderzoeken (...)…Arrest n° 249.410 Verzoeker XXXXVerzoeker verliest inzake zijn bemerking dat de politierechtbank hem maar één straf oplegde die bovendien de minimumstraf is, uit het oog dat, in het licht van de autonomie van het tuchtrecht ten opzichte van het strafrecht (GwH 16 februari 2012, nr. 20/2012, punt B.2.), de tuchtoverheid weliswaar rekening dient te houden met de beoordeling van de feiten door de strafrechter, doch dat ten aanzien van de beoordeling van de strafmaat en de keuze van de tuchtstraf de strafrechter geen enkele bevoegdheid heeft en die er dan ook geen uitspraak over mag doen. De hogere tuchtoverheid is bijgevolg op geen enkele wijze gebonden door de straf en de motieven daartoe in de strafrechtelijke uitspraak. Hieruit volgt dat het loutere feit dat de strafrechter oordeelt dat de tenlastegelegde feiten samenhangen en dat één straf moet worden (...)…Arrest n° 249.267 Verzoeker XXXXHet algemeen rechtsbeginsel non bis in idem, dat onder meer ook is opgenomen in artikel 4, lid 1 van het ten opzichte van België op 1 juli 2012 in werking getreden Protocol nr. 7 bij het EVRM, verbiedt een persoon te vervolgen of te berechten voor een tweede “misdrijf” voor zover identieke feiten of feiten die in hoofdzaak dezelfde zijn, eraan ten grondslag liggen. Dit beginsel belet niet dat identieke feiten of feiten die in hoofdzaak dezelfde zijn, aanleiding kunnen geven tot een maatregel met bestraffend karakter terwijl die is voorafgegaan door maatregelen die dit karakter niet hebben. In dit geval blijkt niet dat de door verzoeker aangehaalde maatregelen – die hij niet met een beroep tot nietigverklaring heeft bestreden en derhalve definitief zijn en als wettig moeten worden beschouwd - van bestraffende aard zijn. (...)…Arrest n° 249.267 Verzoeker XXXXDe in de BB opgenomen motivering verschaft aan verzoeker voldoende duidelijkheid over de determinerende motieven waarom de hogere tuchtoverheid de zware straf van de terugzetting in weddeschaal oplegt. Dit volstaat in het licht van de formelemotiveringsplicht. Voorts gaat de formelemotiveringsplicht te dezen niet zover dat ze de hogere tuchtoverheid ertoe zou verplichten te expliciteren waarom zij de in het inleidend verslag initieel voorgestelde straf heeft behouden ondanks het feit dat in de loop van de tuchtprocedure is komen vast te staan dat oorspronkelijke tenlasteleggingen lastens verzoeker niet meer in aanmerking werden genomen. De enkele omstandigheid dat verzoeker zich niet kan vinden in de gegeven formele motivering en meent dat de hogere tuchtoverheid had moeten verantwoorden waarom de strafmaat ongewijzigd (...)…Arrest n° 249.267 Verzoeker XXXXWat de schending van de materiëlemotiveringsplicht betreft, blijkt uit de bestreden beslissing waarom aan verzoeker de zware straf van de terugzetting in weddeschaal is opgelegd. Verzoeker bekritiseert deze motieven niet maar beperkt zich tot het eigen standpunt dat volgens hem dit beginsel is geschonden omdat er geen motieven zijn waarom de oorspronkelijk voorgestelde straf is behouden “ondanks het wegvallen van meerdere tenlasteleggingen”. Met die enkele kritiek maakt verzoeker niet concreet aannemelijk dat de hogere tuchtoverheid bij het bepalen van de strafmaat niet is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, noch dat zij die niet correct heeft beoordeeld, noch dat zij op grond daarvan niet binnen de perken van de redelijkheid tot haar besluit is kunnen komen.