Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Bevoegdheid

0 subrubrieken 31 rechtstreekse arresten 31 arresten in totaal

Rechtspunten

40
Arrest n° 238.712 Verzoeker XXXXDat de DGA niet doet blijken dat hij voldoet aan de vereisten van de bestuurstaalwet, zoals erga omnes vastgesteld in het tussenarrest, maakt hem op zich niet onbevoegd ratione materiae. Zonder dat moet worden onderzocht of de directeur-generaal zich had kunnen laten bijstaan door een taaladjunct, blijkt in elk geval niet dat de uitoefening van de aan de DGA door de tuchtwet toegewezen tuchtbevoegdheid te dezen onmogelijk zou zijn. Niet alleen biedt art. 120, derde en vierde lid, van de wet van 7 december 1998 de mogelijkheid om bij verhindering van, te dezen, een titularis van een mandaat, alle bevoegdheden die bij de wetten en reglementen aan hem zijn toegekend, te laten uitoefenen door een plaatsvervanger. Bovendien komt het in elk geval aan de verw. p. toe zich dermate te organiseren dat de functies waaraan de (...)…Arrest n° 237.811 Verzoeker VANDEVERREOp het ogenblik dat de bestreden beslissing werd opgelegd, bezat verzoeker niet de hoedanigheid van statutair personeelslid van de politiediensten in de zin van artikel 2 van de tuchtwet. Hieruit volgt dat op die datum de disciplinaire bevoegdheid van de (hogere) tuchtoverheid was uitgeput. De bestreden beslissing schendt derhalve artikel 2 van de tuchtwet.Arrest n° 237.377 Verzoeker XXXXUit de artt. 91/2 en 257/quinquies van de wet van 7 december 1998 kan worden afgeleid dat de vorige politiezones en de nieuwe politiezone gedurende een bepaalde transitieperiode gelijktijdig bestaan en functioneren. Het gelijktijdig functioneren vindt plaats vanaf de bekendmaking van het KB tot bepaling van het territoriale ambtsgebied van de nieuwe politiezone tot de instelling door de Koning van de nieuwe lokale politiezone, die een einde maakt aan het bestaan van de vorige politiezones. Voorts zijn de prerogatieven van de organen van de vorige politiezones gedurende die transitieperiode beperkt tot "de handelingen die voortvloeien uit het dagelijkse beheer, die gaan over de dringende zaken of die betrekking hebben op de lopende zaken". Omwille van de in art. 56, eerste lid, van de tuchtwet bepaalde korte (...)…Arrest n° 228.583 Verzoeker CARRISSEMOUXVolgens de verw. partij is er geen sprake van een mutatie of detachering van verzoeker, maar alleen van een interne verschuiving, waardoor verzoeker bleef deel uitmaken van de federale gerechtelijke politie en derhalve onder de bevoegdheid van de gerechtelijk directeur HCP en de directeur-generaal van de federale gerechtelijke politie valt. Verzoeker betwiste dit reeds in eerdere procedures. De RvS oordeelde dat uit niets bleek dat verzoeker niet langer behoorde tot zijn oorspronkelijke directie. Nog daargelaten dat verzoeker in dit verband in het voorliggende verzoekschrift geen nieuwe elementen bijbrengt moet hoe dan ook worden vastgesteld dat de vermelde "interne verschuiving" definitief een plaats in het rechtsverkeer heeft verkregen en als een vaststaand gegeven in aanmerking is te nemen.Arrest n° 227.612 Verzoeker VAN PARYSOvereenkomstig art. 21 van de tuchtwet worden in geval een politieambtenaar is gedetacheerd, de lichte tuchtstraffen opgelegd door de tuchtoverheden van het korps of de dienst waarbij het betrokken personeelslid is gedetacheerd. De zware tuchtstraffen worden in dat geval opgelegd door de hogere tuchtoverheid van de dienst van oorsprong. Er wordt geen onderscheid gemaakt naargelang de disciplinaire tekortkomingen vóór of na de detachering zijn gepleegd. Is de politieambtenaar niet slechts gedetacheerd, maar is hij van het ene korps of de ene dienst naar een andere gemuteerd of overgegaan, dan wordt, gelet op art. 22 van de tuchtwet, de tuchtoverheid van het nieuwe korps of de nieuwe dienst zelfs exclusief bevoegd inzake het voeren van een tuchtprocedure.Arrest n° 227.160 Verzoeker DEVILLEArt. 24 WGP bepaalt dat elke burgemeester in het politiecollege over een aantal stemmen beschikt naar evenredigheid van de dotatie die zijn gemeente in de politiezone inbrengt en dat het politiecollege slechts geldig kan beraadslagen en beslissen wanneer de meerderheid van de stemmen vertegenwoordigd zijn en dat het politiecollege beslist bij meerderheid van stemmen. Verzoekster betwist niet dat het politiecollege vanuit het oogpunt van de stemmenweging, rechtsgeldig kon vergaderen en beslissen.Arrest n° 219.335 Verzoeker BURRICKDe bevoegdheid van de tuchtoverheid raakt de openbare orde. De onbevoegdheid van de tuchtoverheid kan in elke stand van het geding kan worden aangevoerd. De omstandigheid dat hij in de loop van de administratieve procedure geen bezwaar heeft gemaakt met betrekking tot de bevoegdheid van de directeur-generaal van de DGS om als hogere tuchtoverheid zijn tuchtdossier te behandelen, staat er derhalve niet aan in de weg dat hij alsnog de onbevoegdheid van de voornoemde directeur-generaal aanvoert in zijn beroep voor de Raad van State. Deze onbevoegdheid zou overigens door de Raad van State ook ambtshalve kunnen worden vastgesteld.Arrest n° 212.770 Verzoeker HOORNEBlijkens artikel 21 van de tuchtwet is bij tuchtvervolging van een gedetacheerd personeelslid de ernst van de opgelegde tuchtstraf bepalend voor de aanwijzing van de tuchtoverheid die de straf kan opleggen: voor de lichte tuchtstraffen -die krachtens artikel 17, tweede lid, van de tuchtwet zowel door de gewone als door de hogere tuchtoverheid kunnen opgelegd worden- zijn de tuchtoverheden van de dienst waar de ambtenaar gedetacheerd is bevoegd; voor de zware tuchtstraffen - die enkel door de hoge tuchtoverheid kunnen opgelegd worden- is de tuchtoverheid van de dienst van oorsprong bevoegd. Te dezen is een lichte tuchtstraf opgelegd zodat de dienst waar betrokkene gedetacheerd is, en dus niet de dienst van oorsprong, bevoegd is voor de tuchtstraf . Het bestreden besluit is genomen door een onbevoegde overheid.Arrest n° 211.206 Verzoeker BUEKENDe bestreden beslissing is opgelegd door de hogere tuchtoverheid van de verzoeker, te dezen het politiecollege van een politiezone. De voorzitter van het politiecollege heeft alleen en qualitate qua de tuchtprocedure gevoerd. Het politiecollege is echter een collegiaal orgaan dat slechts rechtsgeldig kan vergaderen en besluiten als de meerderheid van de stemmen bedoeld in art. 24 WGP vertegenwoordigd is; de beslissingen worden dan bij meerderheid van stemmen genomen. De verwerende partij legt geen notulen voor van de bijeenkomsten van het politiecollege waarop de tuchtzaak van de verzoeker besproken is en waarop beslissingen genomen zijn. De beslissingen van de voorzitter kunnen derhalve niet aan het politiecollege worden aangerekend. De verwerende partij heeft de wettelijke voorschriften die de besluitvorming in het (...)…Arrest n° 210.637 Verzoeker PARENTDe tuchtoverheid beschikt inzake de gelijkwaardigheden inzake taalkennis slechts over een gebonden bevoegdheid : wanneer de in bijlage 14 RPPol vooropgestelde voorwaarden vervuld zijn dan is de tuchtoverheid ertoe gehouden de gelijkwaardigheid te erkennen. Een vernietiging enkel en alleen op grond van het ontbreken van een formeel motief dat betrekking heeft op een gebonden bevoegdheid biedt de verzoeker geen enkel voordeel aangezien de tuchtoverheid in voorkomend geval de bestreden beslissing kan hernemen met vermelding van het ontbrekende formeel motief.Arrest n° 208.401 Verzoeker MISSIAENDe hoofdcommissaris putte zijn bevoegdheden uit een nota van de waarnemend directeur-generaal. Het blijkt echter dat deze nooit als waarnemend directeur-generaal aangesteld is, maar als feitelijk adjunct-directeur-generaal een duidelijk onderscheiden ambt vervulde. Bovendien was het ambt van adjunct-directeur-generaal reeds afgeschaft toen hij zijn bevoegdheden delegeerde aan de hoofdcommissaris. De delegatie mist dus rechtsgrond, waardoor de hoofdcommissaris niet bevoegd was. Hetzelfde geldt voor de verdere delegatie. Daarenboven kon enkel de minister de hoofdcommissaris in een hoger ambt aanstellen. Pas tijdens de procedure voor de Raad van State overhandigde de verw. p. een dergelijke aanstellingsakte van de minister. Deze akte is niet tegenwerpelijk aan de verzoeker, want ze is niet op de correcte manier (...)…Arrest n° 203.040 Verzoeker MEERTArtikel 66bis van de Politietuchtwet staat toe dat de tuchtoverheid wordt uitgeoefend door de persoon die de titularis vervangt bij diens tijdelijke afwezigheid of verhindering. Te dezen gaat het om de tuchtbevoegdheid die aan de korpschef van verzoeker toekomt. Artikel 46 WGP legt de bevoegdheid om over de vervanging van de korpschef te beslissen ingeval van diens afwezigheid of verhindering in een ééngemeentepolitiezone uitdrukkelijk bij de burgemeester die daarvoor telkens een uitdrukkelijke beslissing moet nemen, zoals blijkt uit de parlementaire voorbereiding van artikel 172 bis van de Nieuwe Gemeentewet, waarvan artikel 46 WGP de overname is. In casu blijkt niet dat de burgemeester de vervangende korpschef heeft aangesteld.Arrest n° 202.183 Verzoeker GROOTAERTDe politietuchtwet maakt een duidelijk onderscheid tussen de gewone tuchtoverheid die de lichte tuchtstraffen mag opleggen en de hogere tuchtoverheid die exclusief bevoegd is om de zware tuchtstraffen op te leggen. Het optreden van de hogere tuchtoverheid is door de wet niet afhankelijk gemaakt van een voorafgaand optreden van de gewone tuchtoverheid. De gewone tuchtoverheid moet, wanneer zij meent dat bij haar bekend geraakte feiten een zware tuchtstraf kunnen rechtvaardigen, het dossier met opgave van haar motivatie doorspelen naar de hogere tuchtoverheid en daarmee heeft zij haar wettelijke opdracht vervuld. In die zin bekeken stelt de verw. p. terecht dat het inleidend verslag, waarvan sprake in art. 32, vierde lid niet samenvalt met art. 33 van de politietuchtwet en dat de daar vermelde vormvoorschriften niet van (...)…Arrest n° 200.562 Verzoeker HERTOGHEDe aanwijzing, in artikel 20, 2°, a, van de tuchtwet, van de directeur-generaal als hogere tuchtoverheid, is een toegewezen bevoegdheid. Het is de directeur-generaal zelf die het in artikel 38 van de tuchtwet bedoeld inleidend verslag moet opstellen. Er bestaat in casu geen beslissing tot aanwijzing van een waarnemend directeur-generaal, zoals dat mogelijk gemaakt is door artikel VI.II.77 e.v. RPPol en dat de volheid van bevoegdheden zou hebben verleend. Daargelaten de vraag of een toegewezen bevoegdheid, inzonderheid in tuchtaangelegenheden, kan gedelegeerd worden, wordt in casu vastgesteld dat een dergelijke delegatie niet bestaat.Arrest n° 199.226 Verzoeker DEPREYTEREGeen bepaling van de tuchtwet voorziet in de mogelijkheid dat een tuchtoverheid de wettelijke opdrachten, waarmee zij belast is, delegeert. Dit betekent evenwel niet dat een delegatie van deze bevoegdheden absoluut onmogelijk is. Het onpartijdigheidsbeginsel, dat voor de rechter neergelegd is in art. 831 van het Ger. W., geldt immers ook in tuchtzaken, voor zover de toepassing ervan de uitoefening van de tuchtbevoegdheid niet onmogelijk maakt. De ontstentenis van een wettelijke bepaling omtrent de mogelijkheid tot delegatie van de bevoegdheden van de tuchtoverheid betekent derhalve nog niet dat de verleende delegatie onregelmatig is.Arrest n° 199.226 Verzoeker DEPREYTEREArt. 27 van de tuchtwet heeft betrekking op het uitvoeren van het voorafgaand onderzoek en heeft aldus geen weerslag op de regelmatigheid van de delegatie verleend door de korpschef.Arrest n° 199.226 Verzoeker DEPREYTEREDe verzoeker verwijt aan de korpschef dat hij zijn tuchtbevoegdheid gedelegeerd heeft aan de directeur-personeel en niet aan een ander personeelslid binnen de dienst. Dit verwijt kan evenwel niet als een onwettigheid aan de delegatiebeslissing van de korpschef tegengeworpen worden, aangezien de verzoeker niet aantoont en uit de gegevens van het dossier niet blijkt dat er in hoofde van de directeur-personeel een juridisch of feitelijk beletsel bestond om de opgedragen taak met de vereiste objectiviteit te vervullen. Het is in die omstandigheden niet kennelijk onredelijk dat de korpschef de directeur-personeel van het korps, de tweede in bevel binnen het korps, tegen wie geen tegenindicaties bestaan, die vertrouwd is met de personeelsproblematiek en die overigens bekleed is met de graad van hoofdcommissaris, met de (...)…Arrest n° 198.352 Verzoeker VANDEWALLEDe theorie van de feitelijke of noodambtenaar kan te dezen niet dienstig worden ingeroepen. De bevoegdheid tot het voeren van een tuchtprocedure tegen verzoeker, die inspecteur van de politie is, behoort toe aan de directeur generaal van de Algemene Directie Bestuurlijke Politie. De titelvoerend directeur - generaal werd aangewezen voor een functie in het buitenland maar uit geen enkel document blijkt dat de hoofdcommissarissen die in casu hebben opgetreden, waren aangesteld als waarnemend directeur - generaal. Deze waren bijgevolg niet gerechtigd om de titel van waarnemend directeur - generaal te voeren. Uit de motivering van de bestreden beslissing kan bovendien geen enkele rechtens aanvaardbare verantwoording worden afgeleid voor het feit dat deze titel wel werd gevoerd en dat beiden de daaraan verbonden (...)…Arrest n° 185.277 Verzoeker DE JONGHEDelegatie van de tuchtbevoegdheid wordt aangenomen, ook al was dergelijke mogelijkheid niet uitdrukkelijk voorzien, omdat er deugdelijke redenen waren die de korpschef beletten zijn bevoegdheid uit te oefenen (schijn van vooringenomenheid) en de korpschef zich daarbij inpaste in de onderscheiden bevoegdheden die de tuchtwet aan de verschillende organen binnen de lokale politiezone toekent.Arrest n° 92.585 Verzoeker BOECKMANSDe omstandigheid dat de overste van het politiekorps de laakbare feiten heeft vastgesteld of er sinds meer dan zes maanden kennis van heeft genomen en gemeend heeft, hoewel het zijn plicht was, de bevoegde overheid niet te moeten informeren om een sanctie uit te spreken, kan de verjaringstermijn niet doen ingaan. De bevoegde overheid werd daardoor belet om de laakbare feiten te kennen en heeft haar in de onmogelijkheid geplaatst om de vervolging in te stellen, om de betrokkene te horen en te beslissen of er al dan niet aanleiding was om een sanctie uit te spreken.