juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Tuchtprocedure
0 subrubrieken 144 rechtstreekse arresten 144 arresten in totaalRechtspunten
255Arrest n° 258.462
Verzoeker XXXXUit het samenlezen van de artikelen 29 en 38quater van de tuchtwet en van de artikelen 8 en 9 van het KB van 26 november 2001 tot uitvoering van de tuchtwet volgt, dat de tuchtrechtelijk vervolgde politieambtenaar over een termijn van dertig dagen beschikt om zijn schriftelijk, zijn mondeling of zijn schriftelijk én mondeling verweer voor te bereiden en om dienovereenkomstig ofwel enkel een schriftelijk verweer in te dienen ofwel een schriftelijk verweer gepaard met een vraag tot mondeling verhoor ofwel een vraag tot mondeling verhoor. Daar de politieambtenaar, behoudens akkoord van zijnentwege, over de volledige verweertermijn moet kunnen beschikken, heeft dit tot gevolg dat het mondeling verhoor slechts kan worden gehouden na het verstrijken van de termijn van dertig dagen, eventueel verlengd met de termijn voor de (...)…Arrest n° 258.459
Verzoeker XXXXVermits het inleidend verslag de tuchtprocedure initieert dient de bevoegde tuchtoverheid de ten laste gelegde feiten – waarvan zij meent over voldoende objectief vastgestelde gegevens te beschikken om deze (voorlopig) voor bewezen te kunnen houden – voldoende duidelijk en concreet te omschrijven, zodat het betrokken personeelslid zich hiertegen kan verdedigen. De tuchtoverheid heeft in dit geval in het inleidend verslag nagelaten de feiten te concretiseren daar zij deze niet in tijd en ruimte situeert, noch de precieze omstandigheden verduidelijkt waarin zij zouden hebben plaatsgevonden, zodat verzoeker zelf op zoek is gegaan welke concrete feiten hem precies ten laste worden gelegd. Bovendien merkt verzoeker terecht op dat hij – hoewel hij inderdaad uitvoerig heeft gerepliceerd – niet zeker is of dit wel voldoende is (...)…Arrest n° 258.437
Verzoeker XXXXArtikel 28 WGP schrijft niet voor dat in de notulen de stemuitslag moet worden opgenomen. Het bestaan van een beslissing van een politiecollege en het vervullen van de wettelijk vereiste vormvoorschriften moeten weliswaar blijken uit de notulen van de vergadering. Niet vereist is evenwel dat de notulen gewag maken van de precieze stemmenverdeling onder de verschillende leden van het politiecollege, daar dit om een objectief en vast gegeven gaat dat in het kader van een individuele beslissing niet meer kan worden betwist en waarvan de vermelding ook niet wettelijk vereist is. De notulen zijn bovendien authentieke akten waarmee ook wordt aangetoond dat de wettelijk voorgeschreven vormen inzake het houden van de vergadering en de regelmatigheid van de stemmingen geëerbiedigd zijn. Uit het uittreksel uit de notulen van de (...)…Arrest n° 258.436
Verzoeker XXXXArtikel 37 van de tuchtwet is geschonden daar de tuchtoverheid niet uiterlijk binnen vijftien dagen na het verstrijken van de in artikel 35 bedoelde termijn van dertig dagen een uitspraak heeft gedaan, noch haar beslissing heeft meegedeeld binnen die termijn van vijftien dagen.Arrest n° 258.435
Verzoeker XXXXNoch artikel 65, noch enige andere bepaling van de tuchtwet, schrijft voor dat de tuchtstraf waarmee in toepassing van artikel 65 van de tuchtwet een definitieve rechtsgrond wordt verleend aan de voorlopige schorsing, op dezelfde feiten moet berusten als die die ten grondslag lagen aan de voorlopige schorsing.Arrest n° 258.435
Verzoeker XXXXArtikel 7 van de tuchtwet verzet er zich tegen dat de feiten die konden worden opgenomen in het inleidend verslag maar het niet zijn, nog het voorwerp kunnen uitmaken van een afzonderlijke tuchtprocedure.Arrest n° 258.435
Verzoeker XXXXArtikel 7, van de tuchtwet regelt de samenloop van tuchtvergrijpen. Er is sprake van samenloop van tuchtvergrijpen wanneer een personeelslid verschillende tuchtvergrijpen heeft gepleegd, terzelfdertijd of op verschillende tijdstippen, zonder dat hiervoor reeds een tuchtstraf werd uitgesproken. Beoogd wordt aldus het geval waarin verschillende tuchtvergrijpen, die elk afzonderlijk een tuchtvervolging kunnen genereren, aan een personeelslid ten laste worden gelegd. Het eerste en tweede lid van artikel 7 van de tuchtwet bepalen wanneer bij samenloop al dan niet een nieuwe tuchtprocedure moet worden ingeleid. De algemene regel (eerste lid) is dat, wanneer aan een personeelslid meer dan één tuchtvergrijp wordt toegerekend, slechts één tuchtprocedure kan worden aangespannen en slechts een enkele tuchtstraf kan worden opgelegd. (...)…Arrest n° 258.435
Verzoeker XXXXWezenlijk voor de toepassing van artikel 7 van de tuchtwet is het tijdstip van de toerekening van het tuchtvergrijp aan het personeelslid: dit is het ogenblik waarop de tuchtoverheid een voldoende klare kijk heeft op het bestaan van de feiten en op de mogelijke aanrekening ervan aan het personeelslid zodat zij in staat is om door het opstellen van een inleidend verslag de aanzet te geven voor het opstarten van een tuchtvordering. Het gebruik van de term “toerekening” in het eerste lid van artikel 7 van de tuchtwet verwijst aldus naar de daadwerkelijke tenlastelegging, hetgeen gebeurt in het inleidend verslag.Arrest n° 258.435
Verzoeker XXXXArtikel 65 van de tuchtwet gebiedt niet dat een tuchtstraf in aansluiting op een voorlopige schorsing “moet” worden uitgesproken. Dat artikel regelt enkel het lot van de voorlopige schorsing indien in aansluiting op deze ordemaatregel geen tuchtstraf wordt opgelegd, wat in principe niet belet dat op een later tijdstip alsnog een tuchtstraf wordt opgelegd. Bijgevolg is artikel 65 van de tuchtwet niet in strijd met de geest van de tuchtwet, noch met andere bepalingen van de tuchtwet.Arrest n° 258.435
Verzoeker XXXXUit de door de verwerende partij aangehaalde parlementaire voorbereiding blijkt dat artikel 65 van de tuchtwet tot doel heeft aan te geven “hoe de voorlopige schorsing na afloop van de tucht- of strafprocedure moet worden verrekend” (Parl.St. Kamer 1998-99, nr. 1965/1, 21). Dat is precies wat artikel 65 van de tuchtwet regelt. De voorlopige schorsing is immers een tijdelijke, bewarende ordemaatregel, die noodzakelijk moet resulteren, hetzij in een tuchtstraf, hetzij in een beslissing waarbij de voorlopige schorsing wordt beëindigd. Indien de voorlopige schorsing “aansluitend” wordt gevolgd door een zware tuchtstraf, geeft deze tuchtstraf een definitieve rechtsgrond aan de voorlopige schorsing. Wordt een lichte tuchtstraf, geen tuchtstraf of niet aansluitend een tuchtstraf opgelegd, dan wordt de voorlopige schorsing (...)…Arrest n° 258.435
Verzoeker XXXXHet is niet omdat het aansluiten van de tuchtstraf aan de voorlopige schorsing een voorwaarde is om aan de tuchtstraf, als uitzondering op de principiële niet-terugwerkende kracht van bestuurshandelingen, toch terugwerkende kracht te kunnen verlenen en de voorlopige schorsing zo als het ware op te slorpen en er een definitieve rechtsgrond aan te verlenen – hypothese die wordt geregeld in artikel 65, tweede lid, van de tuchtwet –, dat artikel 65, eerste lid, van de tuchtwet niet onverkort van toepassing zou zijn in de andere hypothese dat met name aansluitend aan de voorlopige schorsing hetzij een lichte tuchtstraf, hetzij geen tuchtstraf wordt opgelegd, in welke beide gevallen de voorlopige schorsing als ingetrokken wordt beschouwd.Arrest n° 257.972
Verzoeker XXXXHet optreden van de hogere tuchtoverheid is door de wet niet afhankelijk gemaakt van een voorafgaand optreden van de gewone tuchtoverheid. De in artikel 32 van de tuchtwet vervatte verplichting van de gewone tuchtoverheid om disciplinair gedrag van een politieambtenaar, dat haar ter kennis is en dat volgens haar met een zware tuchtstraf bestraft moet worden, aan de hogere tuchtoverheid ter kennis te brengen, betekent niet dat die hogere tuchtoverheid voor haar handelen afhankelijk is van een voorafgaande beslissing van de gewone tuchtoverheid.Arrest n° 257.972
Verzoeker XXXXArtikel 38 van de tuchtwet onderwerpt de beslissing van de hogere tuchtoverheid om zich rechtstreeks met de feiten te belasten niet aan vormvereisten. Alleen moet de hogere tuchtoverheid de gewone tuchtoverheid in kennis stellen van het feit dat zij zich rechtstreeks met de feiten heeft belast.Arrest n° 257.825
Verzoeker XXXXArtikel 8 van het koninklijk besluit van 26 november 2001 bepaalt voorts de wijze van kennisgeving aan de bevoegde tuchtoverheid van de aanvraag tot mondeling horen, met name tegen ontvangstbewijs of bij een ter post aangetekende brief. Deze bepaling noch enige andere norm stellen evenwel de sanctie vast indien deze formaliteit wordt miskend. Het betrokken vormvoorschrift betreft derhalve een niet-substantiële pleegvorm: het houdt enkel waarborgen in voor de afzender aangezien er een bewijs wordt opgemaakt van, te dezen, het afgeven van de aanvraag tot horen. Als verzoeker bij het aanvragen van het mondeling horen de waarborgen die de in artikel 8 van het koninklijk besluit van 26 november 2001 bepaalde wijzen van kennisgeving garanderen onbenut laat door gebruik te maken van een gewone brief, stelt hij zich derhalve (...)…Arrest n° 257.787
Verzoeker XXXXArtikel 24 van de tuchtwet bepaalt de gevallen waarin de hogere tuchtoverheid, alvorens zij een personeelslid van het operationeel kader van de politiediensten een zware tuchtstraf oplegt, het advies moet inwinnen van, in het voorliggende geval, de procureur des Konings. Deze adviesverplichting is een substantiële verplichting die ertoe strekt de mening van bepaalde overheden waaraan geen bestraffingsbevoegdheid is toegekend - te dezen de procureur des Konings gelet op de omstandigheid dat feiten werden gepleegd die rechtstreeks betrekking hebben op de uitvoering van een opdracht van gerechtelijke politie - te doen kennen inzake een voorstel tot het opleggen van een zware tuchtstraf.Arrest n° 257.787
Verzoeker XXXXLuidens artikel 24, derde lid, van de tuchtwet moet het advies van, te dezen, de bevoegde procureur des Konings worden verleend binnen een termijn van twintig dagen te rekenen van de dag waarop "het voorstel tot straf" aan die procureur wordt toegestuurd. Eens die termijn verstreken is, wordt die procureur geacht geen aanvullend advies te willen verstrekken. Op het eerste gezicht is deze termijn van twintig dagen een vervaltermijn. Het derde lid van artikel 24 van de tuchtwet bepaalt immers uitdrukkelijk het rechtsgevolg dat aan het verstrijken van de termijn van twintig dagen is verbonden, met name dat - te dezen - de procureur des Konings geacht wordt geen aanvullend advies te verstrekken. Hieruit volgt dat een buiten die wettelijke termijn verstrekt advies op het eerste gezicht uitgaat van een overheid die niet langer (...)…Arrest n° 255.993
Verzoeker XXXXDoor volledig abstractie te maken van de duidelijk redengeving waarom het herverhoor werd geweigerd, geeft verzoeker niet aan waarom de reden om verhoor te weigeren, niet deugdelijk zou zijn, derwijze dat het niet-ingaan op zijn vraag tot horen, tot gevolg heeft dat de tuchtstraf onregelmatig is omdat niet alle elementen van de zaak behoorlijk onderzocht werden en zodoende de zorgvuldige besluitvorming heeft geschonden. Zijn kritiek betreft aldus op het eerste gezicht enkel een eigen subjectieve appreciatie van de reden van de weigering van het verhoor. Een dergelijke eigen aanname, veronderstelling en kritiek zonder enig begin van bewijs volstaat niet om aannemelijk te maken dat de bestreden beslissing onzorgvuldig tot stand is gekomen.Arrest n° 255.993
Verzoeker XXXXOp de tuchtoverheid rust, vanuit het oogpunt van de zorgvuldige feitenvinding, slechts de plicht alle nuttige gegevens bij de besluitvorming te betrekken. De omstandigheid dat aan die (welwillendheids)getuigen niet het door verzoeker gewenste (positieve) gevolg wordt gekoppeld, toont op zich niet aan dat de tuchtoverheid onzorgvuldig is geweest bij de feitenvinding, tenzij verzoeker het tegendeel aannemelijk maakt. Dat doet verzoeker niet, zodat hij te dezen tekort schiet in zijn stelplicht.Arrest n° 255.993
Verzoeker XXXXAan een overheidsonderzoek kleeft het vermoeden van wettigheid, zodat het voor een verzoeker niet volstaat om elementen aan te voeren die volgens verzoeker niet bij de besluitvorming werden betrokken, zonder hierbij aannemelijk te maken dat, door dit niet te doen, de besluitvorming op onzorgvuldige wijze heeft plaatsgevonden derwijze dat de bestreden beslissing hierdoor onwettig is. Dat doet verzoeker niet. Hij beperkt zich tot het opzij schuiven van de redenen waarom de feiten bewezen zijn en gekwalificeerd worden als tuchtvergrijp en tot te wijzen op een aantal andere feitelijkheden om aan te tonen dat, naar zijn overtuiging, de bestreden beslissing op een onzorgvuldige wijze tot stand is gekomen.Arrest n° 255.993
Verzoeker XXXXDe omstandigheid dat een deel van de aan verzoeker ten laste gelegde feiten zich in de privésfeer voordeden, is op zich niet bepalend voor de vraag of die feiten een tekortkoming aan de beroepsplichten uitmaakt.