juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Tucht
0 subrubrieken 26 rechtstreekse arresten 26 arresten in totaalRechtspunten
51Arrest n° 253.628
Verzoeker DE ALGEMENE CENTRALE VAN HET MILITAIR PERSONEEL (ACMP)De BB houdt in dat het dossier van adjudant A.R. wordt verzonden naar het directoraat-generaal Human Resources (het DGHR) met het voorstel om een statutaire maatregel van disciplinaire aard op te leggen. Een dergelijke beslissing is een louter voorbereidende handeling die op zich de rechtstoestand van het betrokken personeelslid dat syndicaal afgevaardigde is, niet wijzigt en de tuchtoverheid die de tuchtbeslissing moet nemen, niet bindt. Overeenkomstig de artikelen 8, 1°, en 11, 1°, van het koninklijk besluit van 14 oktober 2013 'tot vaststelling van de procedure betreffende de statutaire maatregelen toepasselijk op de militairen van het actief kader en tot wijziging van meerdere koninklijke besluiten betreffende de militaire tucht' kunnen respectievelijk de DGHR en de minister van Defensie immers nog beslissen om de (...)…Arrest n° 253.389
Verzoeker VAN DE PUTTEIn overeenstemming met de formelemotiveringswet bevat de eerste BB de motieven die eraan ten grondslag liggen: verzoeker wordt een tuchtstraf opgelegd omdat hij professionele gegevens die als vertrouwelijk worden beschouwd in de media heeft verspreid en hij in zijn communicatie (een facebookbericht) een duidelijk gebrek aan respect toont voor de politieke overheid en impliciet lichtzinnig kritiek uit op de activiteiten van Defensie. Anders dan verzoeker beweert, wordt ook uitgelegd welke informatie uit het facebookbericht als vertrouwelijk wordt beschouwd, namelijk "aantal vlieguren, aantal passagiers, prijzen". De formelemotiveringsplicht reikt niet zover dat in de BB ook moet worden toegelicht waarom die informatie vertrouwelijk is.Arrest n° 253.389
Verzoeker VAN DE PUTTEDe verwerende partij kon redelijkerwijze oordelen dat verzoeker professionele gegevens - "aantal vlieguren, aantal passagiers, prijzen" - heeft bekendgemaakt. Verzoeker beweert dat hij slechts een krantenartikel deelde en voor de inhoud van het facebookbericht enkel steunde op openbare bronnen, maar de inhoud van het facebookbericht is veel concreter en gedetailleerder dan de informatie die in de pers is verschenen. De verwerende partij maakt aannemelijk dat verzoeker die details enkel kon achterhalen door het raadplegen van een informaticasysteem van Defensie en dat het dus gaat om professionele gegevens.Arrest n° 253.389
Verzoeker VAN DE PUTTEHet door artikel 19 van de Grondwet en artikel 10 van het EVRM gewaarborgde recht op vrije meningsuiting geldt ook voor ambtenaren. Zij hebben onder meer een spreekrecht, dat de vrijheid insluit om kritiek te geven op het beleid van de overheid. De vrijheid van meningsuiting en het spreekrecht doen echter geen afbreuk aan de plicht tot discretie die eigen is aan het openbaar ambt. De discretieplicht strekt zich uit tot feiten en documenten waarvan een ambtenaar kennis neemt door zijn ambt of die hem ter gelegenheid van de dienst bekend zijn geworden. Ze is niet beperkt tot stukken die formeel als 'vertrouwelijk' zijn geclassificeerd, inzonderheid in de zin van de wet van 11 december 1998 'betreffende de classificatie en de veiligheidsmachtigingen, veiligheidsattesten en veiligheidsadviezen'. Voor militairen wordt die (...)…Arrest n° 253.389
Verzoeker VAN DE PUTTEDe verwerende partij heeft terecht geoordeeld dat de door verzoeker in de media verspreide professionele gegevens over "aantal vlieguren, aantal passagiers, prijzen", waarvan verzoeker enkel kennis heeft door het raadplegen van een informaticasysteem van Defensie, een vertrouwelijk karakter hebben uit hun aard. De discretieplicht verzet zich ertegen dat die gegevens in de media worden verspreid. Dat op die gegevens geen classificatie rust, doet aan die conclusie geen afbreuk. De verwerende partij oordeelt ook niet onredelijk, als zij meent dat verzoeker met het publiceren van het facebookbericht een gebrek aan respect vertoont voor de politieke overheid en lichtzinnig kritiek uit op de activiteiten van Defensie. Niet enkel heeft verzoeker vertrouwelijke gegevens over vluchten van politici bekendgemaakt, maar daarenboven (...)…Arrest n° 253.389
Verzoeker VAN DE PUTTEN.a.v. een facebookbericht waarin hij opmerkingen formuleert over het gebruik van vliegtuigen voor dienstreizen door twee ministers, wordt aan verzoeker door de korpscommandant in beroep een tuchtstraf opgelegd van twee dagen licht arrest. Er wordt hem verweten dat hij vertrouwelijke, professionele gegevens (aantal vlieguren, aantal passagiers, prijzen…) in de media heeft verspreid en dat hij in zijn communicatie een duidelijk gebrek aan respect toont voor de politieke overheid en impliciet lichtzinnige kritiek uit op de activiteiten van Defensie. Verzoeker toont m.b.t. de bestreden tuchtbeslissing geen schending aan van de formelemotiveringsplicht, de materielemotiveringsplicht en de richtlijn 'Tuchtvergrijpen met betrekking tot de vrijheid van mening en meningsuiting' (DGHR-SPS-CARDI-003) van 3 april 2008.Arrest n° 253.389
Verzoeker VAN DE PUTTEWat de motivering in rechte betreft, klaagt verzoeker aan dat in de bestreden tuchtbeslissing enkel wordt verwezen naar art. 4.d, (4), van de richtlijn 'Tucht-vergrijpen met betrekking tot de vrijheid van mening en meningsuiting' (DGHR-SPS-CARDI-003) van 3 april 2008 waarin wordt vermeld "informatie, die van nature of krachtens de voorschriften der militaire overheden een geheim of vertrouwelijk karakter heeft, bekend hebben gemaakt aan personen die niet gerechtigd zijn daarvan kennis te nemen". Voor zover verzoeker hiermee een schending aanvoert van de formelemotiveringsplicht moet worden opgemerkt dat anders dan bij het strafrecht (geen misdrijf zonder wet) de omschrijving van tuchtfeiten niet is gecodificeerd. Een gedraging kan deontologisch laakbaar zijn en een tuchtvergrijp vormen, zonder dat dit specifiek in een (...)…Arrest n° 253.389
Verzoeker VAN DE PUTTEVerzoeker voert aan dat afgelegde verklaringen wijzen op een voorafgaandelijk onderzoek door een hogere instantie terwijl daar geen melding van wordt gemaakt en hij daarvan geen inzage heeft gekregen zodat hij zich niet correct heeft kunnen verdedigen. Uit het dossier blijkt dat de korpscommandant inderdaad inlichtingen heeft ingewonnen omtrent mogelijke acties tegen verzoeker en de te volgen procedure. Die inlichtingen blijken echter geen betrekking te hebben op het facebookbericht van verzoeker en ze hebben geen invloed gehad op de bestreden tuchtbeslissing (genomen n.a.v. dat facebookbericht) en de motieven ervan. Dat verzoeker geen inzage heeft gekregen van die informatie heeft hem derhalve niet in zijn belangen geschaad, zodat van een schending van het recht van verdediging geen sprake is.Arrest n° 253.389
Verzoeker VAN DE PUTTEWanneer een verzoekende partij aanvoert dat een opgelegde maatregel (in dit geval een overplaatsing) die zich naar de vorm als een maatregel van inwendige orde aandient, in werkelijkheid een verkapte tuchtmaatregel is, valt het aan haar toe om het voor de Raad van State geloofwaardig te maken dat, ondanks de schijn van het tegendeel, de bestreden beslissing er uitsluitend of hoofdzakelijk toe strekt haar te bestraffen wegens disciplinaire tekortkomingen. Tot het bestaan van een dergelijke, niet-veruitwendigde bedoeling, kan niet worden besloten op grond van loutere subjectieve gevoelens van de verzoekende partij. Integendeel dient zij, met verwijzing naar concrete omstandigheden, aannemelijk te maken dat het determinerend, maar niet uitgedrukte motief van de maatregel erin bestaat haar te bestraffen. Verzoeker maakt in (...)…Arrest n° 253.389
Verzoeker VAN DE PUTTEOnder het recht op vrije meningsuiting zoals gewaarborgd in artikel 19 van de Grondwet en artikel 10 EVRM valt ook een spreekrecht voor de ambtenaar, dat de vrijheid insluit om kritiek te geven op het beleid van de overheid. Dat spreekrecht doet echter geen afbreuk aan de verplichting voor de ambtenaar om tijdens en buiten de uitoefening van zijn ambt elke handelwijze te vermijden die het vertrouwen van de bevolking in de overheidsdienst kan aantasten, zodat de uitoefening van het spreekrecht tuchtrechtelijk mag worden bestraft. Inzonderheid de discretieplicht, die als bijzondere beroepsverplichting een beperking vormt op de vrije meningsuiting van de militair, is onder meer overgenomen in artikel 171 van de wet van 28 februari 2007 'tot vaststelling van het statuut van de militairen en kandidaat-militairen van het (...)…Arrest n° 252.661
Verzoeker XXXXOp een verzoekende partij die zich beroept op de schending van het recht van verdediging en het vermoeden van onschuld rust een stelplicht en het valt dan ook aan verzoeker toe om concreet aan te tonen op welke wijze het recht van verdediging en het vermoeden van onschuld zijn miskend door een loutere aanmaning vanwege de ondervrager om de waarheid te spreken. Dit doet verzoeker niet. In zoverre de schending wordt aangevoerd van het recht van verdediging en het vermoeden van onschuld is het middelonderdeel onontvankelijk. Met een loutere aanmaning om de waarheid te spreken, heeft de commandant van de koninklijke school voor onderofficieren (KSOO) geen standpunt ingenomen over verzoekers schuld, minstens licht verzoeker niet toe op welke wijze.Arrest n° 252.661
Verzoeker XXXXIn het tussenarrest is vastgesteld dat in het proces-verbaal en in de BB (de beslissing van de minister van Defensie tot verbreking van ambtswege van de dienstneming van verzoeker als kandidaat-beroepsonderofficier) het verweer van verzoeker afdoende is beantwoord. De verwerende partij oordeelt dat verzoekers verweer niet van aard is om de bewezen feiten te weerleggen en het volstaat dan dat de verwerende partij verwijst naar de determinerende reden die haar beslissing verantwoordt, zijnde de vaststelling dat verzoeker de spilfiguur is van "verbale en non-verbale gewelden" en dat "de feiten voldoende bewezen [worden] geacht", alsook dat verzoeker "in elk geval" anders had kunnen en moeten reageren. Voorts moet worden vastgesteld dat verzoeker niet verduidelijkt welke gegevens de verwerende partij niet in aanmerking zou (...)…Arrest n° 252.661
Verzoeker XXXXNu is vastgesteld dat het beroep gericht tegen de BB tot verbreking van de dienstneming van verzoeker moet worden verworpen, is de aan verzoeker opgelegde tuchtstraf definitief geworden en komt daarmee ook de morele afkeuring die de tuchtstraf inhoudt definitief vast te staan. In dat geval kan de vernietiging van alleen de preventieve verwijdering (tweede BB) verzoeker geen voordeel bieden. Verzoeker heeft geen belang bij het beroep gericht tegen de beslissing houdende preventieve verwijdering. De tegen die beslissing aangevoerde grieven behoeven dan ook geen onderzoek.Arrest n° 250.111
Verzoeker XXXXIn tegenstelling tot wat verzoeker (beroepsvrijwilliger met de graad van eerste soldaat) beweert, blijken uit de overwegingen van de bestreden ministeriële beslissing (waarbij verzoeker van ambtswege uit zijn ambt wordt ontzet en met definitief verlof geplaatst) op afdoende wijze de redenen waarom de minister van oordeel is dat de adviezen van de korpscommandant en van de onderzoeksraad, wat betreft het bepalen van de strafmaat, niet gevolgd kunnen worden. In zoverre verzoeker de formelemotiveringsplicht geschonden acht, omdat de minister aanneemt dat de feiten onomstotelijk vaststaan niettegenstaande het verweer van verzoeker, kan verzoeker evenmin worden bijgevallen. In de motivering wordt gesteld dat de onderzoeksraad unaniem van oordeel is dat de feiten bewezen zijn en dat het advies van de onderzoeksraad (enkel) (...)…Arrest n° 250.111
Verzoeker XXXXDe tuchtoverheid heeft bij de uitoefening van haar tuchtbevoegdheid een discretionaire beoordelingsbevoegdheid, zowel op het stuk van de bewezenverklaring, als op het vlak van de tuchtrechtelijke kwalificatie van de ten laste gelegde feiten. De tuchtoverheid beoordeelt in beginsel op discretionaire wijze de bewijswaarde van de gegevens uit het tuchtdossier om tot een bepaalde overtuiging te komen. Het komt aan de Raad van State binnen het raam van zijn wettigheidstoezicht, niet toe om zelf een beoordeling te maken van het bewezen zijn van de ten laste gelegde feiten of van de kwalificatie ervan als tuchtvergrijpen. De Raad van State is enkel bevoegd om desgevraagd na te gaan of de tuchtoverheid is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of zij die correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan binnen de perken (...)…Arrest n° 250.111
Verzoeker XXXXIn tegenstelling tot wat verzoeker aanvoert, volgt uit de richtlijn DGHR-SPS-ETHIQ-002 (interne richtlijn ‘Specifieke procedure – Drugs/Illegale psychoactieve middelen’ van DGHR) niet dat in geval van seponering van de strafklacht, geen statutaire maatregel meer mag worden opgelegd. Dit is louter een mogelijkheid en geen verplichting. Bovendien verliest verzoeker uit het oog dat de strafklacht hier geseponeerd werd specifiek om voorrang te geven aan een tuchtrechtelijke afhandeling en niet omdat de feiten niet bewezen zouden zijn. Dat de feiten niet bewezen zouden zijn kan uit de briefwisseling met de procureur evenmin worden afgeleid. Het middel is niet gegrond, zonder dat moet worden onderzocht of de voormelde richtlijn een “lex” of algemene regel is waarop het aangevoerde beginsel patere legem quam ipse fecisti van (...)…Arrest n° 250.111
Verzoeker XXXXHet redelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel mogen geschonden worden genoemd wanneer een beslissing, waarvan wordt vastgesteld dat ze op deugdelijke grondslagen berust, inhoudelijk dermate van het normale beslissingspatroon afwijkt dat het ondenkbaar is dat enige andere zorgvuldig handelende overheid in dezelfde omstandigheden die beslissing zou nemen. Het valt de Raad van State niet toe, bij zijn controle van de naleving van deze beginselen, zijn eigen beoordeling in de plaats te stellen van de beoordeling van de bevoegde administratieve overheid. Hij vermag in de uitoefening van zijn wettigheidstoezicht, desgevraagd, enkel na te gaan of de administratieve overheid op grond van juiste en correct beoordeelde feitelijke gegevens, in redelijkheid tot haar beslissing is kunnen komen. In de mate dat verzoeker, (...)…Arrest n° 250.110
Verzoeker XXXXBij de bestreden ministeriële beslissing wordt verzoeker (beroepsvrijwilliger met de graad van korporaal) van ambtswege uit zijn ambt ontzet en met definitief verlof geplaatst ingevolge vaststelling van drugsgebruik (cocaïne) bij een drugscontrole door de politie in de eenheid van verzoeker. Verzoekers grief dat de feiten niet bewezen zijn, minstens dat er - gelet op de tegenexpertises die hij heeft bijgebracht (twee bijkomende testen afgenomen bij zijn huisarts: een negatief bloedstaal op de dag van de feiten en een negatief urinestaal twee dagen na de feiten) - gerede twijfel bestaat over het bewijs, blijkt ongegrond. Verzoeker betwist namelijk de analyse in het pv van de voorzitter van de onderzoeksraad niet dat de tegenexpertises niet het bewijs leveren dat het resultaat van de eerste urinetest foutief was. Ook (...)…Arrest n° 250.110
Verzoeker XXXXAnders dan verzoeker (beroepsvrijwilliger met de graad van korporaal) meent, blijkt uit de overwegingen van de bestreden ministeriële beslissing (waarbij verzoeker van ambtswege uit zijn ambt wordt ontzet en met definitief verlof geplaatst) waarom de minister het advies van de onderzoeksraad niet heeft gevolgd. Vooreerst wijst de minister van Defensie erop dat hij discretionair oordeelt wat de meest adequate maatregel is. Dit is correct, aangezien het advies van de onderzoeksraad op dit punt niet bindend is. Daarnaast weerlegt de minister het argument van de onderzoeksraad dat het drugbeleid binnen de krijgsmacht in beweging is, door erop te wijzen dat hij niet gebonden is door een ontwerp. Dat er ten tijde van het bestreden besluit binnen de Krijgsmacht nog steeds een nultolerantiebeleid geldt, is bijgevolg correct. In (...)…Arrest n° 250.110
Verzoeker XXXXVolgens verzoeker wordt het nultolerantiebeleid niet coherent toegepast aangezien aan eerste soldaat B.V.G., die eveneens positief werd getest op druggebruik, slechts een tijdelijke ambtsontheffing bij tuchtmaatregel werd opgelegd, terwijl hij bij de bestreden ministeriële beslissing van ambtswege uit zijn ambt wordt ontzet en met definitief verlof geplaatst. Verzoeker gaat er evenwel aan voorbij dat B.V.G. een cruciale rol heeft gespeeld in een opsporingsonderzoek met betrekking tot harddrugs waarbij zijn informatie heeft geleid tot een belangrijke arrestatie. Daarom is gevraagd een minder strenge statutaire maatregel op te leggen. De minister is ingegaan op die vraag en heeft om die reden slechts een tijdelijke ambtsontheffing bij tuchtmaatregel opgelegd aan B.V.G., hetgeen in het ministerieel besluit gemotiveerd wordt (...)…Arrest n° 250.110
Verzoeker XXXXVerzoeker is bij de bestreden ministeriële beslissing van ambtswege uit zijn ambt ontzet en met definitief verlof geplaatst, terwijl eerste soldaat B.V.G. slechts een tijdelijke ambtsontheffing bij tuchtmaatregel werd opgelegd, hoewel beiden positief testten op druggebruik. Volgens verzoeker is er sprake van een schending van het gelijkheidsbeginsel. Hij voert aan dat hij en eerste soldaat B.V.G. zich in een vergelijkbare situatie bevinden. Verzoeker en B.V.G. zijn op het ogenblik van het bewuste tuchtfeit beiden militair (1), die op dezelfde dag een positief urinestaal hadden voor dezelfde harddrug (2) en die beiden volgens het drugsbeleid binnen Defensie onder een nultolerantie vallen (3). Hij lijkt echter uit het oog te verliezen dat eerste soldaat B.V.G. – in tegenstelling tot hem – zijn medewerking heeft verleend (...)…Arrest n° 250.110
Verzoeker XXXXIn zoverre verzoeker het redelijkheids- en het evenredigheidsbeginsel geschonden acht omdat de minister, wat de strafmaat betreft, afwijkt van de adviezen van de korpscommandant en de onderzoeksraad, kan hij niet worden gevolgd. De loutere vaststelling dat op grond van die adviezen een lichtere sanctie kon worden opgelegd, volstaat niet om te besluiten dat de minister daarbij de grenzen van de redelijkheid en de evenredigheid heeft overschreden. Daartoe moet worden aangetoond dat de beslissing dermate afwijkt van het normale beslissingspatroon, of dat er een zodanige wanverhouding bestaat tussen die motieven en de inhoud ervan, dat het niet denkbaar is dat een andere zorgvuldig handelende overheid in dezelfde omstandigheden tot die besluitvorming zou komen. Het is niet ondenkbaar dat een andere zorgvuldig handelende (...)…Arrest n° 250.054
Verzoeker POLAVDERIn zijn arrest nr. 243.597 van 5 februari 2019 heeft de RvS de BB geschorst na een middelonderdeel ernstig te hebben bevonden. Geoordeeld werd dat de in artikel 13, § 2, tweede lid, van het KB van 21 november 2007 ‘tot vaststelling van de werking van sommige instanties binnen Defensie en van de verschijningsprocedure voor deze instanties’ geregelde specifieke procedure miskend is, waardoor verzoeker niet de mogelijkheid had om zijn verdediging te voeren. De verwerende partij heeft geen verzoek tot voortzetting van de rechtspleging ingediend en heeft niet gevraagd om te worden gehoord. De verwerende partij heeft tegen de beoordeling in het schorsingsarrest klaarblijkelijk niets in te brengen. Ook de RvS ziet geen reden om de onwettigheid die in het schorsingsarrest voorlopig is vastgesteld, uiteindelijk niet ook ten (...)…Arrest n° 246.412
Verzoeker VAN DE PUTTEVerzoeker is beroepsonderofficier, bekleed met de graad van adjudant, bij BruMil (Brussels Military Airport Melsbroek) Smd P&F en tewerkgesteld in de 15de Wing te Melsbroek. Hij publiceerde een facebookpost waarin hij twee ministers viseerde omwille van dienstreizen met privéjets en liet daarover voor een weekblad een interview afnemen. Bij beslissing van de korpscommandant is aan verzoeker de tuchtstraf van twee dagen licht arrest opgelegd. Aangezien die beslissing reeds volledig uitwerking heeft gekregen, kan de schorsing ervan geen nuttig effect meer hebben. De spoedeisendheid van de vordering tot schorsing wordt bijgevolg niet aangetoond.Arrest n° 243.292
Verzoeker XXXXTen aanzien van verzoeker wordt een statutaire maatregel genomen waarbij zijn wedde gedurende vijftien dagen met 5% wordt verminderd. De BB steunt op de veroordeling van verzoeker door de politierechter. De RvS kan de appreciatie van de bewezen feiten door de verw. p. verre van onredelijk bevinden. De omstandigheid dat die feiten zich hebben afgespeeld in de privésfeer staat er niet aan in de weg dat de verw. p. dergelijke feiten als niet-tolereerbaar mag beschouwen in hoofde van een militair van wie mag worden aangenomen dat hij een voorbeeldfunctie heeft. Dit geldt nog des te meer ten aanzien van verzoeker die een leidende functie bekleedt. Dat de bewezen feiten de faam van de krijgsmacht en van verzoeker zelf in het gedrang kunnen brengen, kan bezwaarlijk worden betwist. De omstandigheid dat aan deze feiten geen (...)…Arrest n° 243.292
Verzoeker XXXXTen aanzien van verzoeker wordt een statutaire maatregel genomen waarbij zijn wedde gedurende vijftien dagen met 5% wordt verminderd. De BB steunt op de veroordeling van verzoeker. Verzoeker werd door de politierechter strafrechtelijk veroordeeld ter beteugeling van een inbreuk op de verkeerswetgeving. De thans BB legt aan verzoeker voor hetzelfde feit een maatregel op van geheel andere aard, namelijk een statutaire maatregel die verzoeker in zijn belangen beoogt te treffen ter vrijwaring van het belang van de dienst, nu het feit dat werd vastgesteld en ernstig bevonden, geacht wordt niet in overeenstemming te zijn met "de staat van militair overeenstemmend met [verzoekers] personeelscategorie". Geen schending van het algemeen rechtsbeginsel non bis in idem.Arrest n° 243.292
Verzoeker XXXXHet is niet ondenkbaar dat enige andere overheid aan haar personeelslid met een gezagsfunctie de relatief lichte statutaire maatregel van inhouding van 5% van de wedde gedurende vijftien dagen oplegt, op grond van de strafrechtelijke veroordeling van dat personeelslid en in acht genomen dat dit bovendien een herhaling betreft. Verzoeker beweert, maar toont niet aan dat de maatregel in rekening zal moeten worden gebracht in het advies van de bevorderingscomités inzake bevorderingsvoordrachten. Bovendien maakt verzoeker niet duidelijk hoe hem dat concreet in zijn loopbaan zou belemmeren. Het feit dat verzoeker een perfecte staat van dienst zou hebben en nooit eerder het voorwerp was van een maatregel van disciplinaire aard, doet de RvS niet tot de onevenredigheid van de opgelegde maatregel besluiten.Arrest n° 240.916
Verzoeker HOUSENMet het meedelen van zijn intentie verzoeker van ambtswege te ontslaan, is de minister tegemoetgekomen aan art. 20, tweede lid van het KB van 14 oktober 2013 'tot vaststelling van de procedure betreffende de statutaire maatregelen toepasselijk op de militairen van het actief kader en tot wijziging van meerdere koninklijke besluiten betreffende de militaire tucht'. Deze reglementaire verplichting heeft tot doel de betrokkene in staat te stellen zich te verdedigen tegen de voorgenomen maatregel, hetgeen impliceert dat de betrokkene weet welke statutaire maatregel de minister overweegt, zo niet zou hij niet in staat zijn zich hier met kennis van zaken tegen te verdedigen. In die omstandigheden is het meedelen van de intentie om verzoeker van ambtswege te ontslaan, geen blijk van vooringenomenheid.Arrest n° 240.916
Verzoeker HOUSENDat de tuchtoverheid het standpunt van de onderzoeksraad inzake de beoordeling van de strafmaat niet heeft gevolgd, maakt daarom deze keuze niet onredelijk. Het niet bijtreden van en het niet hetzelfde gewicht geven aan de door verzoeker voorgelegde verzachtende omstandigheden en persoonlijke situatie, maakt de opgelegde straf niet onredelijk. Het standpunt van verzoeker, gesteund op de beoordeling door de onderzoeksraad, geeft weliswaar blijk van een eigen feitelijke beoordeling van de strafmaat die verschilt van die van de hogere tuchtoverheid, maar door dat standpunt niet bij te treden, is de verw. p. de grenzen van een redelijke uitoefening van haar beoordelingsvrijheid niet te buiten gegaan.Arrest n° 235.345
Verzoeker WYNSBERGHEVerzoeker werd door het hof van beroep veroordeeld wegens valsheid in geschriften. Dit arrest is gewezen bij verstek en verzoeker heeft er verzet tegen aangetekend. Dit arrest met gezag van gewijsde heeft uitspraak gedaan over het bewijs van de in dit arrest vervatte strafrechtelijk vervolgde feiten en de tuchtoverheid kon zich daarop steunen. Er wordt niet betwist dat de feiten waarvoor verzoeker in dit arrest werd veroordeeld, ook aan de basis liggen van de voorliggende tuchtvordering. Uit niets blijkt dat de onderzoeksraad in zijn advies dit arrest verkeerd zou hebben voorgesteld, dat bepaalde gegevens er uit ten onrechte niet in aanmerking zouden zijn genomen, of dat het onderzoek door de onderzoeksraad niet objectief en onpartijdig zou zijn gevoerd. Het enkele feit dat de voorzitter op de hoorzitting bij de (...)…Arrest n° 229.485
Verzoeker WYNSBERGHEDe tuchtoverheid komt, door te oordelen dat zij op grond van de rechterlijke uitspraak, waarbij de verzoeker bij verstek wordt veroordeeld, zich een duidelijk beeld kon vormen omtrent het bestaan en de ernst van de feiten en de toerekening ervan aan verzoeker - en dus de tuchtvordering "heractiveren" - tot een conclusie die de grenzen van haar appreciatiebevoegdheid niet te buiten gaat. Het gegeven dat de verzoeker tegen dat arrest verzet heeft aangetekend leidt niet tot een andere conclusie. Aangezien de tuchtvordering en de strafvordering in principe onafhankelijk zijn van elkaar, kan het enkel aanwenden van het rechtsmiddel van verzet in strafzaken - dat immers op zich niet het verval inhoudt van het verstekarrest - op zich immers niet beletten dat de tuchtoverheid oordeelt dat zij op grond van de tussengekomen (...)…Arrest n° 222.303
Verzoeker KLOECKDe duur van de bestreden maatregel waarbij hem de tuchtstraf wordt opgelegd van zestig dagen tijdelijke ambtsontheffing is niet kennelijk onredelijk, in acht genomen de omstandigheid dat het reglement voorziet dat de korpscommandant in geval van het uitoefenen van een bijberoep tijdens een periode van afwezigheid om gezondheidsredenen er toe gehouden is een procedure tot verschijning voor een onderzoeksraad met het oog op ontslag van ambtswege voor te stellen.Arrest n° 212.261
Verzoeker LABANOWSKIArtikel 15 §5 van het KB dat de tuchtprocedure voor militairen regelt, bepaalt dat de betrokkene in gehoord moet worden door de autoriteit die in hoger beroep beslist. Deze verplichting is algemeen en geldt ook voor het nemen van een beslissing over de ontvankelijkheid van het beroep. De bepaling is dus slechts een concretisering van wat reeds begrepen is in het algemeen beginsel van het recht van verdediging, dat ook in tuchtzaken van toepassing is.Arrest n° 211.397
Verzoeker HERMANSKon het bestuur zelf geen nadere gegevens inwinnen over de juiste plaats van verzoeker in de gemaakte vaststellingen, dan had het desnoods de gegevens, verkregen in het strafonderzoek, kunnen afwachten om met volledige kennis van zaken de bewijsstukken te kunnen beoordelen en uit te maken of de verzoeker écht als een bezitter van drugs -in de zin zoals zij dat bedoelt, dit wil zeggen dat dit niet kan geduld worden van een militair- kon beschouwd worden. Door dit niet te doen en de verzoeker onmiddellijk voor het bezit van drugs tuchtrechtelijk te straffen, heeft de verwerende partij een beslissing genomen zonder over een deugdelijke grondslag te beschikken.Arrest n° 211.067
Verzoeker JOOSDe krijgsmacht hanteert een nultolerantie t.a.v. het gebruik van harddrugs. De militairen zijn daarvan op de hoogte gebracht door het algemeen order-J/817. Die basisopstelling is verantwoord en niet kennelijk onredelijk. Het is bovendien redelijk te stellen dat verzoeker, als officier, een voorbeeldfunctie heeft m.b.t. de naleving van die richtlijnen. De opgelegde straf (ontslag van ambtswege) is niet kennelijk onredelijk.Arrest n° 207.324
Verzoeker JADOULHet voor bewezen houden van een tuchtvordering betekent niet dat het vermoeden van onschuld, waarvan de betrokkene tijdens het strafonderzoek geniet, miskend wordt of met andere woorden, de ontstentenis van strafrechtelijke uitspraak verhindert niet dat de tuchtinbreuk op grond van zelfstandig verzamelde gegevens voor bewezen wordt gehouden. In casu kon de verw.p. op grond van de door haar verzamelde gegevens de tenlasteleggingen niet voor bewezen houden.Arrest n° 207.324
Verzoeker JADOULDe tuchtoverheid heeft de tuchtvordering gekoppeld aan de strafrechtelijke kwalificatie: aan de verzoeker wordt een bepaald misdrijf, omschreven in het strafwetboek, ten laste gelegd. De tuchtrechtelijke bestraffing is slechts mogelijk wanneer alle componenten van het strafrechtelijk omschreven misdrijf bewezen zijn. Het bewijs van de tuchtfeiten valt aldus samen met het bewijs van de strafrechtelijk vervolgde feiten, waarvoor de gerechtelijke instanties instaan. Dit betekent dat de tuchtoverheid, voor het bewijs van de feiten, afhankelijk is van de uitkomst van het onderzoek van die gerechtelijke instanties. Zij kon op eigen gezag de feiten niet voor bewezen houden en de verzoeker op die grond ontslaan.Arrest n° 199.408
Verzoeker RIJNDERSDe ontneming van graad van beroepsofficier is slechts een statutair gevolg dat de wet zelf aan de onvoorwaardelijke uitgesproken levenslange of tijdelijke ontzetting van één der rechten opgesomd in artikel 31 van het Strafwetboek verbindt. Het is dienvolgens geen tuchtmaatregel, begrepen als maatregel waarbij de tuchtoverheid, in de uitoefening van een discretionaire bevoegdheid in het belang van de goede werking van de dienst, het betrokken personeelslid bestraft voor het schuldige gedrag waarmee het de goede werking in het gedrang heeft gebracht. Derhalve stond de ontneming van graad van onderofficier er niet aan in de weg dat de minster ten aanzien van verzoeker alsnog een statutaire maatregel van disciplinaire aard nam . Er is geen schending van het beginsel non bis in idem.Arrest n° 198.176
Verzoeker DE KEYEVerzoeker maakt niet duidelijk welke rechtsregel hem het recht zou verlenen om door de verwerende partij gehoord te worden nadat de onderzoeksraad advies heeft gegeven. De rechten van verdediging van een onderofficier die het voorwerp uitmaakt van een tuchtprocedure zijn geregeld in artikel 32 van het KB VAN 25 oktober 1963.Arrest n° 197.279
Verzoeker LABANOWSKIHet opleggen van een tuchtstraf is voor alle overheidsperoneelsleden een administratieve handeling in de zin van artikel 14 § 1 van de RvS - wet, met uitzondering van de tuchtstraffen die aan militairen worden opgelegd krachtens de wet van 14 januari 1975 houdende het tuchtreglement van de Krijgsmacht.
De volgende prejudiciële vraag wordt gesteld aan het Grondwettelijk Hof: "Schendt artikel 14 § 1 van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973, de artikelen 10 en 11 van de Grondwet, indien het in die zin wordt geïnterpreteerd dat tuchtstraffen die aan militairen worden opgelegd op grond van de wet van 14 januari 1975 houdende het tuchtreglement van de Krijgsmacht geen voor vernietiging vatbare handelingen zijn, terwijl tuchtstraffen die worden opgelegd aan andere overheidspersoneelsleden dat wel (...)…Arrest n° 196.214
Verzoeker DE BUYSSCHERVerzoeker voert een schending aan van de artt. 24 en 25 van het KB van 25 oktober 1963 (betreffende het statuut van de onderofficieren van het actief kader) omdat hij niet in kennis werd gesteld van het verslag waarin de feiten zij opgenomen die voldoende ernstig zijn om een definitieve ambtsontheffing op te leggen. Verwerende partij heeft echter alles gedaan dat in haar mogelijkheden lag om het desbetreffende stuk aan verzoeker te betekenen. Dat zij hier niet in geslaagd is, is louter te wijten aan de houding van verzoeker, die aan verwerende partij geen duidelijkheid heeft verstrekt over zijn effectieve verblijfplaats. Verzoeker moet de gevolgen dragen van zijn eigen nalatigheid.Arrest n° 196.214
Verzoeker DE BUYSSCHERDe onderzoeksraad heeft geen kennelijk onredelijke beslissing genomen door, bij ontstentenis van ernstige aanwijzingen dat het voor de verzoeker absoluut onmogelijk was om , ondanks de staking van het openbaar vervoer, voor de onderzoeksraad te verschijnen, de zaak buiten zijn aanwezigheid te behandelen.Arrest n° 196.214
Verzoeker DE BUYSSCHERArt. 43 van het KB van 25 oktober 1963 (betreffende het statuut van de onderofficieren van het actief kader) schrijft voor wat aan verzoeker moet medegedeeld worden. Het proces verbaal van de hoorzitting dat werd overgemaakt bevat in essentie niets meer dan dat verzoeker afwezig was op de hoorzitting. Echter het proces verbaal van de uitspraken en adviezen dat werd overgemaakt aan verzoeker bevat wel degelijk de beslissing van de onderzoeksraad zoals artikel 43 van het voornoemde KB voorschrijft. Deze zending werd op het adres van verzoeker aangeboden maar zij werd niet afgegeve, verzoeker heeft de zending nadien ook niet afgehaald. De verzoeker kan het bestuur niet verwijten dat zijn rechten van verweer werden geschonden.Arrest n° 185.280
Verzoeker DE JONGHEOvereenkomstig art. 15, § 2, van de wet van 27 december 1961 kunnen de evaluatienota's aangewend worden voor het opleggen van een tuchtmaatregel, zoals het ontslag van ambtswege (art. 25). Alzo heeft de korpscommandant van verzoeker op grond van het evaluatieverslag over het jaar 2007 en de voorgaanden die hem bekend waren, besloten dat de wijze van dienen van verzoeker niet beantwoordde aan de voorwaarden die zijn staat en functie vereisten. De uiteenzetting die hem tot die conclusie brengt vindt steun in de bijgevoegde documenten en toont de redelijkheid ervan aan. De onderzoeksraad en de minister hebben op die stukken kunnen voortbouwen en dienden het dossier niet verder met concrete feiten te staven.Arrest n° 185.280
Verzoeker DE JONGHEGeen schending van het beginsel "non bis in idem" doordat het ontslag van ambtswege ook zou steunen op eerder opgelopen militaire tuchtstraffen. Deze straffen hebben immers een andere draagwijdte dan de tuchtstraffen voorzien in de wet van 27 december 1961(betreffende het statuut van de onderofficieren van het actief kader van de Krijgsmacht). Verzoeker werkt tevens een schending van het beginsel op doordat rekening zou zijn gehouden met eerdere tijdelijke schorsingen. De bestreden beslissing steunt echter niet op feiten die tot deze tuchtstraffen hebben geleid, maar wel op het feit dat verzoeker uit die tuchtstraffen blijkbaar niets geleerd heeft en zijn ongedisciplineerde houding bestendigd heeft.Arrest n° 178.526
Verzoeker BONAMIVerzoeker voert aan dat de verwerende partij, na hem met haar beslissing van 7 juni 2007 zijn graad ontnomen te hebben en hem teruggeplaatst te hebben in de graad van soldaat-vrijwilliger, hem met de bestreden beslissing voor dezelfde feiten een tweede tuchtmaatregel oplegt, hetgeen strijdig is met het beginsel "non bis in idem". Overeenkomstig artikel 3, § 1, 2° van de wet van 12 juli 1973 betreffende het statuut van de vrijwilligers van het actief kader van de Krijgsmacht heeft de onvoorwaardelijk uitgesproken ontzetting uit één der rechten opgesomd in artikel 31 van het Strafwetboek van rechtswege de ontneming van de graad tot gevolg. Artikel 18quinquies van dezelfde wet bepaalt dat de vrijwilliger die zonder uitstel veroordeeld wordt tot de ontzetting uit één der rechten bedoeld in artikel 31, 1° en 6° van het (...)…Arrest n° 168.469
Verzoeker VAN LOOYIn het bestreden besluit wordt niet op afdoende wijze verantwoord waarom het voorstel van de korpscommandant om verz. gedurende 7 dagen te schorsen, diende verzwaard te worden tot een schorsing van 14 dagen. Dit voorstel werd immers bijgevallen in twee adviezen van de hiërarchische meerderen van verz. De omstandigheid dat de minister de aard van van de tuchtstraf - een tijdelijke ambtsontheffing - niet gewijzigd heeft, kan niet tot gevolg hebben dat de minister geen uitleg verschuldigd zou zijn wanneer hij een dergelijke tuchtstraf, door de verlenging van haar duur, verzwaart.Arrest n° 93.849
Verzoeker VAN DEN VLOETArtikel 25, tweede lid, van de wet van 27 december 1961 bepaalt dat de Minister van Landsverdediging zijn beslissing tot ontslag van ambtswege uit het ambt slechts kan nemen na raadpleging van een onderzoeksraad. Nergens is bepaald dat dit advies bindend is, zodat de Minister er kan van afwijken indien hij dit nodig acht. Het feit dat de leden van de onderzoeksraad niet unaniem hebben geadviseerd belet de minister niet een beslissing tot ontslag te nemen.Arrest n° 86.476
Verzoeker RYSERHOVEArt. 22 van de wet van 14 januari 1975 geeft een opsomming van de tuchtstraffen die aan de militairen kunnen opgelegd worden. Het opleggen van de in art. 22 bedoelde tuchtstraffen is verboden door art. 43 van dezelfde wet voor dezelfde feiten als die waarvoor reeds een strafrechtelijke veroordeling werd uitgesproken. Art. 43 belet evenwel niet dat voor dezelfde feiten als die waarvoor reeds een strafrechtelijke veroordeling werd uitgesproken eventueel een andere, statutaire, maatregel wordt opgelegd dan de tuchtmaatregel zoals opgesomd in art. 22. De statutaire maatregel "ontslag van ambtswege", bedoeld in artikel 25 van de wet van 27 december 1961, is verenigbaar met art. 43.Arrest n° 69.331
Verzoeker VZW O.S.S.Krachtens artikel 38 van de wet van 14 januari 1975 houdende het tuchtreglement van de krijgsmacht heeft de Koning de bevoegdheid om tot de afschaffing van die tuchtraad over te gaan. De parlementaire voorbereiding van een wet kan niet kan worden aangevoerd tegen de klare en duidelijke tekst ervan waardoor het middel ongegrond is.Arrest n° 69.331
Verzoeker VZW O.S.S.Het bestreden besluit wijzigt het K.B. van 19 juni 1980 waarbijde tuchtprocedure vereenvoudigd wordt. De inperking van de rechten van verdediging waarmee de nieuwe procedure gepaard gaat, is niet onevenredig aangezien er nog toch voldoende waarborgen zijn om de rechten van verdediging te handhaven.