Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Ordemaatregel

0 subrubrieken 77 rechtstreekse arresten 77 arresten in totaal

Rechtspunten

172
Arrest n° 239.323 Verzoeker DUWIJNVoor het opleggen van een voorlopige schorsing bij ordemaatregel dienen overeenkomstig art. 59, eerste lid, van de tuchtwet twee voorwaarden vervuld zijn. De overwegingen in de BB volstaan en het oordeel dat de aanwezigheid van verzoeker onverenigbaar is met het belang van de dienst is niet onredelijk. De omstandigheid dat de verw. p. op grond van het arrest van het hof van beroep een mildere houding had kunnen aannemen en de bevindingen uit het moraliteitsonderzoek en de maatschappelijke enquête meer had kunnen laten doorwegen, maakt dit oordeel niet onredelijk.Arrest n° 239.323 Verzoeker DUWIJNSubjectieve partijdigheid wordt niet vermoed en mag slechts worden aangenomen indien precieze feiten of concrete aanwijzingen worden bijgebracht die deze partijdigheid aantonen. Het enkele gegeven dat een collega voor, naar verzoekers standpunt, gelijkaardige feiten, veel milder zou zijn behandeld door het politiecollege, bewijst op zich niet dat het politiecollege zich in de huidige zaak niet onpartijdig zou hebben opgesteld.Arrest n° 238.291 Verzoeker EECKHAUTDe zorgvuldigheidsplicht houdt niet in dat de bevoegde overheid gebruik zou moeten maken van het statuut van burgerlijke partij, om op die wijze inzagerecht te verkrijgen in een onderzoek. De enkele omstandigheid dat de verw. p. heeft geoordeeld zonder zich burgerlijke partij te hebben gesteld, maakt aldus de BB niet onwettig, te meer dat het te dezen overeenkomstig art. 59 van de tuchtwet volstaat dat er een opsporingsonderzoek loopt om desgevallend een voorlopige schorsing bij ordemaatregel op te leggen en verzoeker voorts niet verduidelijkt hoe de inzage van het strafdossier de verw. p. tot andere inzichten inzake het verlengen van de voorlopige schorsing had kunnen brengen.Arrest n° 238.291 Verzoeker EECKHAUTDe bepaling van art. 61 van de tuchtwet luidens dewelke de voorlopige schorsing wordt verlengd 'naar gelang van het geval' door de minister van Binnenlandse Zaken, de burgemeester of het politiecollege, doet geen afbreuk aan de door art. 59 toegewezen bevoegdheden. 'Naar gelang van het geval' doelt aldus op hetzelfde onderscheid als datgene dat in art. 59 wordt gemaakt en niet op de vraag of de zaak door de hogere dan wel door de gewone tuchtoverheid wordt behandeld.Arrest n° 238.291 Verzoeker EECKHAUTVerzoeker meent dat hij aanspraak kan maken op een verlenging van zijn voorlopige schorsing met slechts 2,5 maanden omdat de eerste voorlopige schorsing ook zo lang duurde. De wet voorziet in de mogelijkheid om voor een periode van ten hoogste vier maanden te schorsen. Het bestuur beschikt op dit vlak over een ruime discretionaire beoordelingsbevoegdheid en dient slechts te verantwoorden waarom het een voorlopige schorsing van vier maanden noodzakelijk acht. De verw. p. stelt vast dat het opsporingsonderzoek nog niet is afgerond en dat er geen zekerheid is omtrent de datum waarop het opsporingsonderzoek afgerond zal zijn. Zij acht de voorlopige schorsing noodzakelijk om de rust in het korps te bewaren en het straf- en tuchtonderzoek in alle objectiviteit en sereniteit te laten plaatshebben. Deze overwegingen ter (...)…Arrest n° 238.290 Verzoeker EECKHAUTDe bestreden ordemaatregel werd opgelegd met toepassing van art. 59 van de tuchtwet overeenkomstig welke bepaling de verw. p. gelet op het bestaan van een opsporingsonderzoek de mogelijkheid had verzoeker voorlopig te schorsen indien zijn aanwezigheid onverenigbaar was met het belang van de dienst. De beoordeling van deze voorwaarde veronderstelt per definitie een appreciatie, en bijgevolg een discretionaire beoordeling. Gelet op deze discretionaire bevoegdheid was de verw. p. er niet toe verplicht in te gaan op de vraag van verzoeker om in een lagere functie tewerkgesteld te worden.Arrest n° 238.290 Verzoeker EECKHAUTHet argument dat bepaalde personeelsleden van de politiezone van oordeel zijn dat het vertrouwen niet geschaad is, belet niet dat het politiecollege kon oordelen dat er een vertrouwensbreuk ten opzichte van haar is, hetgeen op zich volstaat om te besluiten dat verzoekers aanwezigheid onverenigbaar is met het belang van de dienst. Dat het politiecollege als hiërarchische overheid van de korpschef hierover niet zou kunnen oordelen druist in tegen de logica van de hiërarchie en de hieraan verbonden bevoegdheden en verantwoordelijkheden.Arrest n° 238.290 Verzoeker EECKHAUTVerzoeker wordt met toepassing van art. 59 van de tuchtwet bij ordemaatregel voorlopig geschorst. Hij betoogt dat de verw. p. hem een verdoken tuchtsanctie wil opleggen en steunt dit vermoeden op de loutere verwijzing in de aanhef van de BB naar onder meer art. 3 van de tuchtwet. Aangezien verzoeker geen enkele concrete aanwijzing bijbrengt op grond waarvan zou kunnen afgeleid worden dat de verw. p. hem met de ordemaatregel tuchtrechtelijk heeft willen sanctioneren moet het middel als ongegrond afgewezen worden.Arrest n° 238.290 Verzoeker EECKHAUTDe verwijzing naar het opsporingsonderzoek is niet tegenstrijdig met de stelling van de verw. p. dat de zaak niet complex is. Gelet op de niet gecontesteerde vaststellingen dat verzoeker contact heeft genomen met CIAC Fleet, dat hij een contract gesloten heeft voor de huur van de Volvo, met van de opdracht afwijkende voorwaarden en dat hij noch het politiecollege, noch de politieraad hierover heeft ingelicht, is de stelling dat het dossier geenszins complex is gerechtvaardigd.Arrest n° 236.814 Verzoeker XXXXVerzoekster meent dat het bewijs van de partijdigheid te vinden is in het feit dat zij in 2006 een klacht tegen de korpschef heeft neergelegd. De feiten waarvoor zij deze klacht neerlegde en de klacht zelf dateren van 2006, dit is 10 jaar geleden. Bovendien komt dit argument voor als een loutere overtuiging van verzoekster, temeer nu blijkt dat zij deze klacht zelf heeft ingetrokken. Het feit dat verzoekster de vernietiging heeft bekomen van een herplaatsingsbeslissing van 5 jaar terug houdt op zich niet het bewijs in van enige partijdigheid of kwaad opzet in hoofde van de korpschef. De maatregelen van de korpschef bevatten geen aanwijzingen van de partijdigheid van het politiecollege dat met unanimiteit heeft beslist, en van de intentie van het politiecollege om haar te sanctioneren. Het politiecollege heeft een eigen (...)…Arrest n° 232.045 Verzoeker DOMUit art. 61 van de wet van 13 mei 1999 volgt dat, om na een eerste beslissing tot voorlopige schorsing die schorsing te verlengen, een nieuwe beslissing is vereist. Er kan enkel tot een verlenging worden besloten, indien nog steeds is voldaan aan beide in art. 59, eerste lid, bepaalde cumulatieve voorwaarden. In de mate dat verzoekers kritiek de eerste voorwaarde vervat in voornoemd art. 59, eerste lid, betreft, volstaat de vaststelling dat - nog steeds - "een tuchtprocedure of een opsporingsonderzoek loopt of een strafvervolging werd ingesteld" tegen verzoeker. Niet vereist lijkt ter verificatie daarvan, dat de verw. p. zich bij de procureur des Konings informeert betreffende de stand van dit onderzoek. Wat de tweede voorwaarde betreft, kan tot een verlenging van de voorlopige schorsing slechts worden beslist wanneer de (...)…Arrest n° 232.045 Verzoeker DOMUit art. 61, tweede lid, van de wet van 13 mei 1999 blijkt dat enkel de burgemeester in een eengemeentezone zoals de stad Antwerpen, bevoegd is de voorlopige schorsing te verlengen. Het beschouwen als een schending van het onpartijdigheidsbeginsel, van het enkele feit dat de bevoegde overheid te dezen ook nog de hoedanigheid van orgaan van de bestuurlijke overheid - de stad Antwerpen - heeft en in die hoedanigheid ook de belangen van de stad Antwerpen vertegenwoordigt, zou aldus op het eerste gezicht onverenigbaar zijn met de eigen aard en de eigen structuur van het bestuur zoals die is bepaald door de wet van 13 mei 1999. Los van de vraag of te dezen het onderzoek mag worden toevertrouwd aan de Algemene Inspectie van de federale politie en van de lokale politie (art. 27 van de wet van 13 mei 1999), betreft dit enkel een (...)…Arrest n° 230.875 Verzoeker DOMAl heeft de korpschef pas recent een klacht tegen verzoeker ingediend en al zou hij dat hebben gedaan om de toepassing van art. 59 van de tuchtwet mogelijk te maken, enkel de burgemeester kan beslissen om op grond van voornoemd artikel een voorlopige schorsing als ordemaatregel op te leggen. De verwerende partij had bij het nemen van de BB minstens ook het belang van de dienst voor ogen. Verzoeker toont niet aan dat de BB enkel met een ongeoorloofd oogmerk zou zijn genomen, zodat geen sprake kan zijn van machtsafwending.Arrest n° 230.194 Verzoeker VAN DER STUYFTUit art. 59, tweede lid, van de tuchtwet kan worden afgeleid dat een voorlopige schorsing bij ordemaatregel en logischerwijze ook de verlenging ervan, slechts kan wanneer de aanwezigheid van de betrokken politieambtenaar onverenigbaar is met het belang van de dienst. Uit de bestreden beslissing blijkt dat er inhoudelijk eigenlijk niet wordt ingegaan op de argumentatie die verzoeker ter zake in zijn verweerschrift naar voor bracht. In de bestreden beslissing dient als het ware tussen de lijnen te worden gelezen wat de verw. partij op een meer omstandige en concrete manier uiteenzet in haar memorie van antwoord (nl. dat niet op het verweer kon worden ingegaan omdat dit deel uitmaakt van het gerechtelijk dossier). De motivering van de bestreden beslissing is op dit cruciale punt dan ook niet afdoende. Daarenboven blijkt uit (...)…Arrest n° 229.183 Verzoeker GOFFINDe ordemaatregel had een voorlopig en tijdelijk karakter, totdat de klacht tegen de verzoeker voldoende was uitgeklaard. Nu dit volgens de bestreden beslissing het geval is, beoogt de verw. partij met de herplaatsing van verzoeker in een definitieve beslissing te voorzien. Dat die definitieve beslissing niet "zonder meer" hoeft in te houden dat verzoeker zijn oorspronkelijke directeursfunctie terug mag uitoefenen, is één zaak. Een andere is dat evenmin verzoeker "zonder meer" mag worden afgehouden van een dergelijke terugkeer naar deze vroegere functie, waarvan hij geacht wordt steeds titularis te zijn gebleven. Voortgaande op de formele motivering is het nochtans precies dat laatste wat de bestreden beslissing doet zonder de mogelijkheid van terugkeer te hebben onderzocht. Dat wordt niet verholpen door de argumentatie (...)…Arrest n° 229.027 Verzoeker DOMEén zaak is de aard van de bestreden beslissing zoals die aard zich spontaan laat bepalen aan de hand van de vermeldingen van de beslissing. Een andere zaak is dat, mogelijk, de beslissing niet is wat ze lijkt te zijn, maar dat ze wezenlijk een ander karakter heeft dan normaal op zicht van haar vermeldingen moet worden aangenomen. Als voorwerp van de ordemaatregel wordt expliciet de onoverbrugbaar gebleken vertrouwensbreuk tussen het team en verzoeker aangewezen, waardoor de werking van het team in het gedrang komt. De schuldvraag wordt formeel buiten beschouwing gelaten. Dat met het oog op de goede werking van de dienst specifiek verzoeker wordt herplaatst, wordt verantwoord doordat het team een gespecialiseerd team betreft in wiens opleiding en training zwaar geïnvesteerd is en dat niet gemakkelijk vervangen kan (...)…Arrest n° 229.027 Verzoeker DOMVermijdt de korpschef in de bestreden ordemaatregel doelbewust om verzoeker een tekortkoming aan te wrijven waaraan hij hem schuldig zou achten, het belet niet dat volgens de beslissing de leidingstijl van verzoeker mee aan de basis ligt van de verstoorde verstandhouding en vertrouwensbreuk. Bijgevolg was art. 22 van het reglement op interne mobiliteit toepasselijk op grond waarvan de betrokkene diende te worden gehoord door een adviseur van HRM en het HR-comité een advies moet geven. Deze vereisten strekken ertoe de zorgvuldige totstandkoming van een eventuele ordemaatregel te waarborgen. Dat is vanzelfsprekend mede in het belang van het personeelslid. Het is niet betwist dat de besproken vereisten niet zijn nagekomen bij het nemen van het aangevochten besluit, zonder dat hoogdringendheid wordt aangetoond. Ook werd geen (...)…Arrest n° 228.009 Verzoeker VRANCKENMet de bestreden beslissing deelt de korpschef aan verzoekster mee dat zij als adviseur lokaal geïntegreerd veiligheidsbeleid onder zijn rechtstreeks gezag zal werken en wordt de functie omschreven. Het verschil met de omschrijving van verzoeksters vorige functie mag aanzienlijk worden genoemd, hoewel haar aanstellingstermijn nog niet was verstreken. Weliswaar werd intussen een nieuw organogram goedgekeurd, maar er wordt op geen enkele wijze concreet geargumenteerd waarom de voortzetting door verzoekster van de tijdelijke functie daarmee onverenigbaar is.Arrest n° 227.528 Verzoeker DE SMETUit het eerste lid van art. VI.II.89 RPPol volgt dat een herplaatsing in principe gebeurt in een vacante betrekking, wat uiteraard veronderstelt dat die betrekking ook in rechte bestaat. Dit laatste houdt te dezen in dat de betrekking dient voorzien te zijn in de door de gemeenteraad goedgekeurde personeelsformatie van het lokaal politiekorps. Een herplaatsing is voorts enkel mogelijk indien aan de betrekking ook een functiebeschrijving is gekoppeld. Te dezen blijkt verzoeker niet naar een vacante betrekking te zijn herplaatst.Arrest n° 227.528 Verzoeker DE SMETEen politieambtenaar kan slechts herplaatst worden in een betrekking waaraan het bestuur op de geëigende wijze een welbepaalde inhoud heeft gegeven en de toegangsvereisten voor die betrekking heeft bepaald. Op grond daarvan kan dan nagegaan worden of de ambtenaar in een functie terecht komt die gelijkwaardig is aan deze waaruit hij verwijderd wordt en of de herplaatsing dus op een deugdelijke grond berust. Die gelijkwaardigheid moet met de nodige soepelheid beoordeeld worden - zo is een nieuwe functie die geheel ander werk inhoudt niet a priori uitgesloten - maar in ieder geval vereist zij een vergelijking van de organieke regels voor het bezetten van de betrekkingen. Te dezen wordt verzoeker naar een niet bestaande betrekking en dus automatisch niet gelijkwaardige functie, herplaatst. Daarenboven wordt verzoeker (...)…