Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Ordemaatregel

0 subrubrieken 77 rechtstreekse arresten 77 arresten in totaal

Rechtspunten

172
Arrest n° 262.562 Verzoeker XXXXArtikel 65 van de Tuchtwet heeft tot doel om aan te geven “hoe de voorlopige schorsing na afloop van de tucht- of strafprocedure moet worden verrekend” (Parl.St. Kamer 1998-99, nr. 1965/1, 21). De voorlopige schorsing is immers een tijdelijke, bewarende ordemaatregel, die noodzakelijk moet resulteren, hetzij in een tuchtstraf, hetzij in een beslissing waarbij de voorlopige schorsing wordt beëindigd. Indien de voorlopige schorsing “aansluitend” wordt gevolgd door een zware tuchtstraf, geeft deze tuchtstraf een definitieve rechtsgrond aan de voorlopige schorsing. Wordt een lichte tuchtstraf, geen tuchtstraf of niet aansluitend een tuchtstraf opgelegd, dan wordt de voorlopige schorsing ongedaan gemaakt.Arrest n° 260.406 Verzoeker XXXXEen voorlopige schorsing is als loutere ordemaatregel die het vermoeden van onschuld intact laat, geen voorafgaande voorwaarde om een zware tuchtstraf te kunnen opleggen en de afwezigheid ervan volstaat op zich niet om te besluiten tot de onredelijkheid van de tuchtstrafArrest n° 260.010 Verzoeker XXXXDe bestreden beslissing is een herplaatsing (“wegens enigerlei oorzaak”) in de zin van artikel VI.II.85, 8°, RPPol. Op grond van die bepaling is het herplaatsen van een personeelslid mogelijk in alle gevallen waarin de korpschef dit, met het dienstbelang voor ogen, gerechtvaardigd acht en daarvoor een deugdelijke reden heeft om het personeelslid aan te wijzen voor een andere dan de eigen betrekking. Elke herplaatsing van een personeelslid in de zin van artikel VI.II.85 RPPol vereist dat er een noodzakelijk verband moet zijn tussen de in artikel VI.II.85 RPPol opgesomde reden van herplaatsing en het te herplaatsen personeelslid. Inzake een herplaatsing op basis van artikel VI.II.85, 8°, RPPol moet dat verband blijken uit de (deugdelijke) redenen waarom het betrokken personeelslid het voorwerp moet uitmaken van de (...)…Arrest n° 260.010 Verzoeker XXXXUit artikel VI.II.87 RPPol volgt dat de korpschef een politieambtenaar slechts kan herplaatsen in een betrekking – dit is een plaats op het organiek kader – waaraan het bestuur op de geëigende wijze een welbepaalde inhoud heeft gegeven door middel van een functiebeschrijving en de toegangsvereisten voor die betrekking heeft bepaald. Op grond daarvan kan dan worden nagegaan of de ambtenaar in een betrekking terecht komt die gelijkwaardig is aan deze waaruit hij wordt verwijderd en of de herplaatsing dus op een deugdelijke grond berust. De beoordeling of de betrekking waarnaar de politieambtenaar wordt herplaatst gelijkwaardig is, staat ter appreciatie van, te dezen, de korpschef. Het komt aan de Raad van State in het raam van zijn wettigheidstoezicht niet toe om desgevraagd zelf een beoordeling te maken van de vraag of (...)…Arrest n° 260.010 Verzoeker XXXXDe verwerende partij toont niet aan dat de herplaatsing van verzoeker steunt op deugdelijke motieven waarvan het feitelijk bestaan naar behoren is bewezen en die in rechte ter verantwoording van die handeling in aanmerking kunnen worden genomen, noch waarom precies verzoeker het voorwerp moet uitmaken van die herplaatsing.Arrest n° 258.435 Verzoeker XXXXDe voorlopige schorsing is immers een tijdelijke, bewarende ordemaatregel, die noodzakelijk moet resulteren, hetzij in een tuchtstraf, hetzij in een beslissing waarbij de voorlopige schorsing wordt beëindigd.Arrest n° 258.200 Verzoeker XXXXUit artikel 59, eerste lid, van de tuchtwet volgt dat, om na een eerste beslissing tot voorlopige schorsing die schorsing te verlengen, een nieuwe beslissing is vereist. Er kan enkel tot een verlenging van de lopende voorlopige schorsing worden besloten, indien bij die verlenging nog steeds is voldaan aan beide in artikel 59, eerste lid, van de tuchtwet bepaalde cumulatieve voorwaarden. Wat te dezen het vervuld zijn van de eerste voorwaarde van artikel 59, eerste lid, van de tuchtwet betreft, betwist verzoeker niet dat tegen hem drie opsporingsonderzoeken lopen. Wat de tweede voorwaarde van artikel 59, eerste lid, van de tuchtwet betreft, kan tot een verlenging van de voorlopige schorsing slechts worden beslist wanneer de bevoegde overheid - rekening houdend met alle gegevens die op dat ogenblik beschikbaar zijn of die (...)…Arrest n° 258.200 Verzoeker XXXXVerzoeker uit geen kritiek op een aantal dragende motieven van de bestreden beslissing (velenging voorlopige schorsing), met name het bestaan van drie opsporingsonderzoeken, dat de kwalificaties van de feiten die worden onderzocht ernstig zijn, dat er daardoor sprake is van een voorlopige vertrouwensbreuk en dat verzoekers moreel gezag als korpschef is aangetast, dat in die omstandigheden niet sereen kan worden samengewerkt en het belang en de goede werking van de dienst in het gedrang komen. Met deze dragende motieven is het politiecollege uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens die voorhanden waren. Noch blijkt dat zij die niet correct heeft beoordeeld. Verzoeker toont aldus niet aan dat het politiecollege, door het oordeel dat verzoekers aanwezigheid onverenigbaar is met het belang van de dienst (tweede voorwaarde (...)…Arrest n° 258.200 Verzoeker XXXXDe enige voorwaarden die artikel 59, eerste lid, van de tuchtwet formuleert ten aanzien van (een verlenging van) een voorlopige schorsing zijn enerzijds het bestaan van een tuchtprocedure, een opsporingsonderzoek of een strafvervolging – voorwaarde waarvan verzoeker niet betwist dat ze vervuld is –, en anderzijds dat de aanwezigheid van het personeelslid onverenigbaar is met het belang van de dienst. Uit de formele motivering van de bestreden beslissing blijkt dat aan deze voorwaarden is voldaan.Arrest n° 258.200 Verzoeker XXXXDe schuldvraag is in het kader van de ordemaatregel die de voorlopige schorsing is, niet aan de orde. Bijgevolg moet het bestuur geen inspanningen leveren om zelf te onderzoeken welke feiten verzoeker precies worden verweten in het kader van de opsporingsonderzoeken. De vaststelling dat verzoeker het voorwerp vormt van drie opsporingsonderzoeken, naast de afweging dat verzoekers aanwezigheid om de aangehaalde redenen onverenigbaar is met het belang van de dienst, volstaan om de ordemaatregel van de voorlopige schorsing op te leggen. Dat de feiten niet bewezen zijn, is niet relevant ter beoordeling van de vraag of verzoekers aanwezigheid onverenigbaar is met het belang van de dienst.Arrest n° 258.200 Verzoeker XXXXDe BB betreft een verlenging van een voorlopige schorsing. Verzoekers argument dat het bestuur zich niet mag verschuilen achter de formele kennisgeving door de procureur des Konings of de strafrechtelijke kwalificaties van de feiten, wordt niet gevolgd. Bij gebrek aan toelating om inzage in of een afschrift van het strafdossier te bekomen, beschikte het politiecollege niet over de mogelijkheid om meer duidelijkheid te bekomen over de aan de opsporingsonderzoeken ten grondslag liggende materiële feiten, laat staan dat het politiecollege over de mogelijkheid beschikte om die feiten aan een eigen onderzoek te onderwerpen. Het is niet onredelijk om op basis van de te dezen beschikbare informatie te besluiten dat de strafrechtelijke kwalificaties van de feiten, voorwerp van de opsporingsonderzoeken, ernstig zijn, dat ze een (...)…Arrest n° 258.200 Verzoeker XXXXVerzoekers argument dat het politiecollege – voorafgaand aan de BB tot verlenging van zijn voorlopige schorsing - geen nieuw onderzoek heeft gevoerd naar de voorwaarde van de onverenigbaarheid van zijn aanwezigheid met het belang van de dienst, wordt niet bijgevallen. Het politiecollege heeft na de eerste beslissing tot voorlopige schorsing een brief gericht aan de procureur des Konings met het verzoek om “in de mate van het mogelijke in kennis te worden gesteld van objectieve informatie over de feiten die het voorwerp uitmaken van de opsporingsonderzoeken zodat zij op een correcte manier kan optreden en reageren”. Deze brief werd door de procureur des Konings beantwoord met drie brieven (één per opsporingsonderzoek) waarvan het politiecollege kennis heeft genomen en die betrokken zijn bij de beoordeling in de bestreden (...)…Arrest n° 258.200 Verzoeker XXXXHoewel de formelemotiveringsplicht het bestuur er niet toe verplicht uitdrukkelijk te antwoorden op alle door het personeelslid tijdens de procedure opgeworpen argumenten, moet uit zijn beslissing wel kunnen worden opgemaakt dat het verweer van het personeelslid daadwerkelijk in de besluitvorming is betrokken. Hieruit volgt dat het bestuur niet uitvoerig moet antwoorden op elk van deze argumenten. Wel moet impliciet of expliciet blijken dat de argumentatie van de betrokkene in de besluitvorming werd betrokken en moet hieruit minstens impliciet kunnen worden afgeleid waarom de argumenten in het algemeen niet werden aanvaard.Arrest n° 258.200 Verzoeker XXXXHet vermoeden van onschuld wordt niet geschonden door een beoordeling van de grond van de zaak uit te stellen tot het politiecollege op basis van de resultaten van het opsporingsonderzoek met kennis van zaken kan oordelen. Om dezelfde redenen moest de verwerende partij de inhoud van verzoekers verklaring afgelegd in één van de drie opsporingsonderzoeken niet aan een deugdelijk inhoudelijk onderzoek onderwerpen.Arrest n° 258.200 Verzoeker XXXXVerzoeker wordt niet gevolgd inzoverre hij aanvoert dat artikel 59, eerste lid, van de tuchtwet en het zorgvuldigheidsbeginsel zijn geschonden, daar het politiecollege had moeten onderzoeken of geen minder ingrijpende maatregel dan een voorlopige schorsing aangewezen was, zoals zijn tijdelijke overplaatsing naar een andere functie. Vooreerst kan uit artikel 59, eerste lid, van de tuchtwet niet worden afgeleid dat de bevoegde overheid verplicht zou zijn een andere ordemaatregel dan de voorlopige schorsing te overwegen. Verder blijkt dat verzoeker nooit (minstens niet duidelijk) een dergelijk verzoek heeft geformuleerd, zodat het hem niet hoeft te verwonderen dat de bestreden beslissing (verlenging voorlopige schorsing) daar niet op antwoordt. Tot slot faalt verzoekers standpunt dat, mocht hij (tijdelijk) een andere (...)…Arrest n° 257.696 Verzoeker XXXXAan verzoeker (inspecteur van politie) werd een ordemaatregel opgelegd tot voorlopige schorsing van 4 maanden met een inhouding van wedde ten belope van 25%. Die ordemaatregel werd 15 keer verlengd en dit telkens voor 4 maanden en met een inhouding van wedde ten belope van 10%. Verzoeker vocht enkel de derde en vijftiende verlenging aan. De Raad van State vernietigde de derde verlenging. Hangende het beroep tegen de vijftiende verlenging, dat leidde tot het huidige tussenarrest, werd verzoeker door het betrokken hof van beroep vrijgesproken voor alle tenlasteleggingen. Ingevolge de mededeling van die vrijspraak door verzoeker aan het betrokken politiecollege, besliste dit college om de bestreden vijftiende verlenging op te heffen vanaf de datum van de vrijspraak door het hof van beroep. Die opheffing geldt niet voor de (...)…Arrest n° 257.380 Verzoeker XXXXDe bestreden beslissing betreft een (vijfde) verlenging van een aan verzoeker opgelegde ordemaatregel tot voorlopige schorsing voor een duur van vier maanden zonder inhouding van wedde. De initiële beslissing heeft verzoeker niet aangevochten en de aangevoerde redenen voor de spoedeisende behandeling van de eerste en de tweede verlenging zijn verworpen bij eerdere arresten van de Raad van State. Inzake de derde verlenging heeft de Raad van State, bij gebrek aan (tijdige) betaling van het rolrecht, geoordeeld dat de vordering tot schorsing als niet verricht moest worden beschouwd. Tot slot werden de aangevoerde redenen voor de spoedeisende behandeling van de vierde verlenging verworpen door de Raad van State. De thans aangevoerde redenen ter adstructie van de spoedeisendheid zijn dezelfde als die werden aangevoerd bij de (...)…Arrest n° 256.746 Verzoeker XXXXHet inleiden van een procedure voor de Raad van State kan niet deugdelijk verantwoorden dat het vertrouwen in verzoeker geschaad is, hetgeen het decisief motief is voor het voortijdig beëindigen van de aanstelling in het waarnemend ambt van korpschef. De bestreden beslissing van de betrokken politieraad waarbij wordt besloten om de aanstelling van verzoeker in het hoger ambt van hoofdcommissaris, waarnemend korpschef, stop te zetten met ingang van 1 maart 2020, schendt bijgevolg de materiële motiveringsplicht.Arrest n° 256.200 Verzoeker VOSSENDe bestreden beslissing (herplaatsing van verzoeker) verwijst weliswaar naar een aantal voorbeelden waaruit het gebrek aan flexibiliteit van verzoeker zou moeten blijken, maar de formele motiveringsplicht vereist tevens dat de motivering afdoende moet zijn. Afwezigheden wegens arbeidsongeschiktheid of het opnemen van vakantiedagen, betreffen gewettigde afwezigheden die geen deugdelijke verantwoording voor het beweerde gebrek aan flexibiliteit kunnen bieden. Dat deze afwezigheden tot spanningen binnen de dienst hebben geleid en de werksfeer zwaar hypothekeren is, bij gebreke aan enig bewijs hiervan, een loutere bewering. Het is geheel onduidelijk op grond van welke gegevens de korpschef tot die bevinding komt. Een overheid mag dan al over een ruime discretionaire bevoegdheid beschikken om een personeelslid te herplaatsen (...)…Arrest n° 256.199 Verzoeker VANDENBERGHEHet blijkt dat het feit dat de collega's niet meer met verzoeker willen samenwerken het decisief motief is voor de herplaatsing van verzoeker. Aangezien geen enkel stuk voorligt waaruit blijkt dat de collega's van verzoeker niet meer met hem willen samenwerken, blijft de verwerende partij in gebreke de bestreden beslissing te steunen op werkelijk bestaande en concrete feiten die met de vereiste zorgvuldigheid werden vastgesteld, zodat het zorgvuldigheidsbeginsel geschonden werd.Arrest n° 254.705 Verzoeker XXXXHet komt aan de bevoegde overheid toe - te dezen de korpschef - te beoordelen of het personeelslid niet langer over de vereiste medische geschiktheid beschikt voor de uitoefening van zijn huidige betrekking en, zo niet, of de nieuwe betrekking verenigbaar is met zijn gezondheidsprofiel. De artikelen VI.II.85, VI.II.86 en VI.II.87 RPPol stellen niet vast hoe de korpschef tot de beoordeling van de gezondheidstoestand en het gezondheidsprofiel van het personeelslid moet komen. De korpschef bepaalt derhalve op discretionaire wijze hoe hij tot het besluit komt dat voldaan is aan de eis dat het personeelslid niet langer over de vereiste medische geschiktheid beschikt voor de uitoefening van zijn huidige betrekking en dat de nieuwe betrekking verenigbaar is met zijn gezondheidsprofiel. Het komt aan de Raad van State binnen het (...)…Arrest n° 254.705 Verzoeker XXXXAan een overheidsonderzoek kleeft het vermoeden van wettigheid. Om de onwettigheid van de motieven van de beslissing van een korpschef aan te tonen, mag een verzoeker niet volstaan met het louter ontkennen of in vraag stellen van de feitelijke elementen waarop de beoordeling door de korpschef berust. Het is zaak van verzoeker om aanwijzingen te verschaffen die het vermoeden wettigen of aantonen dat de door de korpschef in aanmerking genomen gegevens niet juist zijn of dat hij die incorrect heeft gekwalificeerd.Arrest n° 254.705 Verzoeker XXXXUit de formele motivering van de bestreden beslissing (herplaatsing om medische redenen) blijkt uitdrukkelijk en ondubbelzinnig dat verzoekers medisch profiel, dat in de bestreden beslissing is uiteengezet, niet langer beantwoordt aan de vereisten van een personeelslid van het operationeel kader van de betrokken politieantenne, "meer bepaald aan de nodige flexibiliteit en beschikbaarheid die van hem wordt verwacht". Voorts stelt de bestreden beslissing dat het de korpschef toekomt, rekening houdend met verzoekers kwetsbare gezondheidstoestand en met zijn professioneel medische vrijstellingen, om meer aangepaste werkomstandigheden voor verzoeker te verzekeren in overeenstemming met zijn toestand en in zijn belang en dat "gelet op deze elementen en ook om de continuïteit en de goede werking van de dienst te garanderen", (...)…Arrest n° 254.705 Verzoeker XXXXDe bestreden beslissing (herplaatsing om medische redenen) berust op deugdelijke feitelijke grondslagen. De enkele vaststelling dat de bestreden beslissing een aantal voor verzoeker nadelige gevolgen heeft, of dat een voor verzoeker voordeligere beslissing mogelijk zou zijn geweest, doen op zich niet besluiten dat de opgelegde maatregel niet in een redelijk verband staat tot de motieven die leidden tot de beslissing. Het komt aan verzoeker toe om zulks aannemelijk te maken, wat hij niet doet. Vooreerst verwijst verzoeker naar zijn uitmuntend traject en zijn uitstekend functioneren binnen de betrokken politieantenne. Dat argument is bij een herplaatsing om medische redenen niet dienend ter beoordeling van de evenredigheid van de bestreden beslissing. Wat het andere takenpakket en uurrooster betreft waaraan verzoeker in de (...)…Arrest n° 254.705 Verzoeker XXXXBij de beoordeling van de redelijkheid van de bestreden beslissing (herplaatsing om medische redenen) gaat de Raad van State uit van de feiten zoals ze blijken uit de bestreden beslissing en waarvan verzoeker de onwettigheid niet heeft aangetoond, getoetst aan de door verzoeker in het middel aangevoerde argumenten die volgens verzoeker doen blijken dat de bestreden beslissing het redelijkheidsbeginsel miskent. De herplaatsing steunt op motieven waarvan is vastgesteld dat ze feitelijk juist zijn, wettig en afdoende de beslissing kunnen dragen: concreet oordeelde de korpschef dat verzoekers gezondheidstoestand een herplaatsing noodzaakte uit zijn oorspronkelijke betrekking in de betrokken politieantenne, naar een betrekking die overeenstemt met zijn graad, (medisch) profiel en competenties. Uit de bestreden beslissing (...)…Arrest n° 253.706 Verzoeker XXXXBij de BB wordt de voorlopige schorsing bij ordemaatregel zonder inhouding van de brutowedde van verzoeker (korpschef bij een lokale politiezone) voor de tweede maal met vier maanden verlengd. De initiële schorsingsbeslissing vocht verzoeker niet aan. Inzake de eerste verlenging verwierp de RvS de aangevoerde redenen van spoedeisende behandeling. Een dergelijke verlenging op grond van artikel 61 van de tuchtwet veroorzaakt in beginsel vanwege haar voorlopige, tijdelijke en niet-tuchtrechtelijke aard, aan verzoeker geen schadelijke gevolgen of nadelen die van dien aard zijn dat verzoeker het resultaat van de procedure ten gronde hierdoor niet kan afwachten. Het komt aan verzoeker toe aan te tonen dat in zijn geval bijzondere omstandigheden ertoe nopen anders te oordelen en dat hij de tijdelijke verlenging van de (...)…Arrest n° 253.021 Verzoeker XXXXUit de motivering van de BB (verlenging van een voorlopige schorsing bij ordemaatregel van verzoeker voor een duur van vier maanden met inhouding van 10 procent van de brutowedde) blijkt dat de tuchtoverheid zich uitsluitend baseert op de vaststelling dat het openbaar ministerie verzoeker strafrechtelijk vervolgt wegens ‘valsheid in geschrifte, het gebruik van valse stukken en oplichting (in het kader van verzekeringsfraude)’ en op een aantal lopende opsporingsonderzoeken, waaruit zij dan besluit dat de feiten, indien zij bewezen zijn, de waardigheid van het ambt in het gedrang brengen en het vertrouwen ernstig schaden, zodanig dat zij tot de zware tuchtmaatregel van het ontslag van ambtswege kunnen leiden. Om die reden kwalificeert de tuchtoverheid de feiten als ‘ernstig’ en meent zij dat de aanwezigheid van verzoeker (...)…Arrest n° 252.734 Verzoeker XXXXDe bestreden beslissing betreft een (eerste) verlenging van een preventieve schorsing bij ordemaatregel waarbij - uit zijn aard - een dergelijke beslissing de schuld van verzoeker buiten beschouwing laat. De eigen beoordeling van de draagwijdte van de BB, noch de enkele, in algemene termen gestelde verwijzing naar de perceptie door derden van de betekenis en de draagwijdte van de bestreden verlenging en de vermeende weerslag hiervan op de reputatie van verzoeker, toont op zich aan dat verzoeker het resultaat van de procedure ten gronde niet kan afwachten.Arrest n° 252.734 Verzoeker XXXXDat een ordemaatregel opgelegd aan de betrokkene reputatieschade berokkent, geldt voor alle personeelsleden die tegen hun wil door een dergelijke maatregel worden getroffen en ze in afwachting van een uitspraak ten gronde moeten ondergaan. Een schorsingsprocedure strekt er evenwel niet toe om élk moreel nadeel dat met een bestreden beslissing zoals een ordemaatregel gepaard gaat, versneld te kunnen ondervangen. De eventueel uit te spreken nietigverklaring verwijdert de ordemaatregel immers met terugwerkende kracht uit het rechtsverkeer en zal het vereiste rechtsherstel moeten volgen. De genoegdoening van een annulatiearrest wordt in beginsel ook geacht het moreel nadeel te herstellen, behoudens wanneer er bijzondere omstandigheden worden aangetoond die ervan kunnen overtuigen dat de aangevoerde morele schade van die aard (...)…Arrest n° 252.734 Verzoeker XXXXVerzoeker poogt de RvS ervan te overtuigen dat de hem opgelegde maatregel (verlenging voorlopige schorsing met vier maanden) bijzonder grievend en kwetsend is waarbij verzoeker als bijzondere omstandigheid vooreerst verwijst naar de maximumduur van vier maanden waarmee de (aanvankelijk) voorlopige schorsing van vier maanden werd verlengd waardoor de indruk zou zijn ontstaan dat verzoeker zware strafbare feiten heeft gepleegd. Het loutere feit dat de verwerende partij ervoor opteert de voorlopige schorsing te verlengen met de door artikel 61 van de tuchtwet toegelaten maximumduur van vier maanden toont op zich echter niet aan dat zij van oordeel is dat verzoeker zich aan zware strafbare feiten schuldig heeft gemaakt. In de mate verzoeker vervolgens verwijst naar de grotendeels incorrecte en zelfs lasterlijke berichtgeving (...)…Arrest n° 252.734 Verzoeker XXXXIn de mate verzoeker voor de vereiste spoedeisendheid nog steun zoekt in de veronderstelling dat - indien de BB (verlenging voorlopige schorsing) niet in haar tenuitvoerlegging wordt geschorst - het politiecollege ervoor zal opteren de voorlopige schorsing te verlengen zolang de opsporingsonderzoeken lopen “wat het einde van de carrière van verzoeker zou betekenen en hem sociaal zou isoleren”, is de (onherstelbare) schade die verzoeker aldus inroept hypothetisch en dus onzekerArrest n° 251.592 Verzoeker CASSAUWERSEen herplaatsing van een politieambtenaar is mogelijk o.a. wanneer dat “wegens enigerlei oorzaak” vereist is (artikel VI.II.85, 8° RPPol). Op grond van voormelde bepaling is het herplaatsen van een personeelslid mogelijk in alle gevallen waarin de korpschef zulks, met het dienstbelang voor ogen, gerechtvaardigd acht en daarvoor een deugdelijke reden heeft om het personeelslid aan te wijzen voor een andere dan de eigen betrekking. Elke herplaatsing van een personeelslid in de zin van artikel VI.II.85 RPPol, vereist voorts dat er een noodzakelijk verband moet zijn tussen de in artikel VI.II.85 RPPol opgesomde reden van herplaatsing en het te herplaatsen personeelslid. Dat noodzakelijk verband moet inzake een herplaatsing op basis van artikel VI.II.85, 8°, RPPol blijken uit de (deugdelijke) redenen waarom het betrokken (...)…Arrest n° 250.212 Verzoeker XXXXHet eensluidend advies van de minister van Justitie dat voorafgaat aan beslissing van de minister van Binnenlandse Zaken tot voorlopige schorsing van verzoeker (inspecteur van politie) voor een periode van vier maanden met inhouding van 20% van de brutowedde, betreft geen voor de Raad van State aanvechtbare rechtshandeling omdat ze verzoekers rechtstoestand niet wijzigt en derhalve geen rechtsgevolgen voor hem heeft. Het beroep is in die mate niet ontvankelijk.Arrest n° 249.410 Verzoeker XXXXDe voorlopige schorsing van verzoeker (voor de duur van vier maanden met een inhouding van de wedde ten belope van 25% van de brutowedde) staat los van de eigenlijke tuchtprocedure en zij vormt geen onderdeel van een complexe administratieve rechtshandeling waarvan de tuchtstraf het eindpunt is. Verzoeker kan zich dus niet met goed gevolg beroepen op eventuele onregelmatigheden in de beslissingen tot voorlopige schorsing en tot verlenging ervan om met toepassing van artikel 159 van de Grondwet tot de onwettigheid van de eindbeslissing in de tuchtprocedure te besluiten. Hieruit volgt dat in de mate verzoeker vraagt te onderzoeken of de beslissing tot voorlopige schorsing is gebaseerd op het schuldig gedrag van verzoeker teneinde hieruit de onwettigheid van de bestreden beslissing tot ontslag van ambtswege af te leiden, (...)…Arrest n° 249.409 Verzoeker XXXXLuidens artikel 59 van de tuchtwet is een van de twee cumulatieve voorwaarden voor een voorlopige schorsing bij ordemaatregel, dat de aanwezigheid van het betrokken personeelslid bij de lokale politie onverenigbaar moet zijn met het belang van de dienst. De dagvaarding van verzoeker (hoofdinspecteur van politie bij een lokalepolitiezone) voor de politierechtbank (wegens voertuig dronken besturen op openbare weg en voertuig besturen net na onmiddellijke intrekking rijbewijs) is een niet onbelangrijk juridisch gegeven dat, algemeen gezien, de verwerende partij toelaat de opportuniteit van zijn verdere tewerkstelling te beoordelen. Op zich rechtvaardigt dit gegeven evenwel niet dat verzoeker op dat ogenblik uit de dienst wordt verwijderd: er moet nog altijd worden aangetoond dat het belang van de dienst de actuele (...)…Arrest n° 248.760 Verzoeker XXXXBij de BB wordt de aan verzoeker opgelegde ordemaatregel (detachering van 6 maanden) verlengd. Los van het feit dat de initiële detachering op draagkrachtige motieven blijkt te zijn gesteund, blijkt dat de waarnemend directeur-generaal die de BB heeft genomen, heeft geïnformeerd naar de actuele toestand van de afdeling waar verzoeker vóór de detachering was tewerkgesteld. Uit een nota bleek dat er onrust en bezorgdheid was ontstaan i.v.m. de terugkeer van o.a. verzoeker. Hij had contact opgenomen met een aantal medewerkers en men vreesde represailles. Leidinggevenden en syndicale gesprekpartners bevestigden de onrust. Het komt de verwerende partij bij het handhaven van de goede werking van de dienst toe om, binnen de grenzen van de redelijkheid, te beoordelen hoe zij dit doel het best kan bereiken. Het is niet onredelijk (...)…Arrest n° 248.760 Verzoeker XXXXBij de BB wordt de ordemaatregel van detachering van 6 maanden die t.a.v. verzoeker is genomen, verlengd. Verzoeker krijgt oorspronkelijk 5 dagen, later verlengd met 2 dagen, om zijn verweerschrift in te dienen tegen het voorstel dat uiteindelijk leidt tot de BB (het voorstel telt 4 bladzijden en 18 bladzijden bijlage). Die termijn blijkt vanuit het standpunt van de hoorplicht in dit geval voldoende te zijn geweest. Verzoeker maakt immers niet ten volle gebruik van de beschikbare termijn om zijn geargumenteerd verweerschrift van negen bladzijden in te dienen. Dat het toekennen van een langere termijn mogelijks tot een nog beter geargumenteerd verweerschrift had kunnen leiden, toont nog niet aan dat aan de verzoeker geen ‘redelijke termijn’ is verleend om zijn verweerschrift in te dienen. Dat die termijn zich in een (...)…Arrest n° 248.759 Verzoeker XXXXEen ordemaatregel vindt zijn motief in de verstoring van de goede werking van de dienst en is erop gericht een verstoring van die goede werking te verhelpen. Die verstoring kan weliswaar voortvloeien uit het gedrag van de ambtenaar met dien verstande dat niet het schuldig bevinden aan dit gedrag de overheid tot het treffen van de maatregel brengt maar wel het gedrag op zich als een voor de goede orde verstorend element. De vraag wie best bij ordemaatregel wordt overgeplaatst hangt niet af van de vraag wie de (grootste) schuld treft maar wel wiens overplaatsing de dienst het minst verstoort, respectievelijk meest geschikt is tot het herstel van de goede werking ervan. Om het opleggen van een ordemaatregel in feite en in rechte te verantwoorden is derhalve vereist dat de overheid aantoont dat er een verstoring van de goede (...)…Arrest n° 248.759 Verzoeker XXXXDe bestreden ordemaatregel (tijdelijke detachering van verzoeker) strekt er niet toe aan te tonen dat verzoeker niet goed functioneert. De bestreden ordemaatregel beoogt niet het disfunctioneren waarvan sprake is in het auditrapport (het mogelijks bestaan van onaangepast gedrag van escorteurs, met nadruk op graaicultuur, fraude, alcoholmisbruik en het solliciteren van seksuele diensten in het buitenland) te verhelpen of - ook niet op verkapte wijze - te sanctioneren. De bestreden ordemaatregel beoogt wel de commotie en discussies, die binnen de afdeling naar aanleiding van het bekend worden van het onaangepast gedrag gevoerd worden, te doen ophouden en de sereniteit te laten terugkeren, zodat ook verdere imagoschade ten aanzien van externen vermeden wordt. Tegelijk biedt de bewarende maatregel de mogelijkheid om een (...)…Arrest n° 248.759 Verzoeker XXXXDe bestreden ordemaatregel (tijdelijk detachering van verzoeker) sterkt er niet toe om de problematieken waarvan sprake is in het in de media gelekte auditrapport te verhelpen, maar wel om de commotie en de spanningen die daardoor zijn ontstaan, en die blijven verder duren ingevolge de anonieme brief, weg te werken opdat sereniteit en rust terugkeren. Dat de bestreden ordemaatregel niet zou bijdragen tot het herstel van de goede werking van de dienst is in die context een loutere bewering. Indien de anonieme brief een aantal personeelsleden met hun initialen vermeldt, waaronder verzoeker, en indien zulks er de oorzaak van is dat de commotie blijft voortduren, dan is het niet onredelijk dat de verwerende partij heeft geoordeeld dat deze personeelsleden tijdelijk uit de dienst moeten worden verwijderd. Een schending van (...)…Arrest n° 248.759 Verzoeker XXXXDe bestreden ordemaatregel strekt er niet toe om het disfunctioneren waarvan sprake is in het auditrapport (het mogelijks bestaan van onaangepast gedrag van escorteurs, met nadruk op graaicultuur, fraude, alcoholmisbruik en het solliciteren van seksuele diensten in het buitenland) te verhelpen noch - ook niet op verkapte wijze - te sanctioneren. In de mate het middel er derhalve van uitgaat dat de bestreden detachering enkel grondslag vindt in het auditverslag en, minstens impliciet, dat de bestreden ordemaatregel zou beogen te remediëren aan de disfuncties zoals die blijken uit dit verslag, mist het feitelijke grondslag. De bestreden ordemaatregel vindt daarentegen zijn grondslag hoofdzakelijk in de anonieme brief waarin de initialen van verzoeker worden vermeld en beoogt de commotie en de discussies binnen de dienst (...)…Arrest n° 248.759 Verzoeker XXXXUit de door de verzoeker aangehaalde passage uit de BB blijkt niet dat de bestreden ordemaatregel (tijdelijke detachering van verzoeker) enkel op het auditverslag van de AIG wordt gesteund, vermits er evenzo in verwezen wordt naar de vermelding van de initialen van verzoeker, hetgeen slechts uit de anonieme brief blijkt. De vermelding van de initialen van verzoeker in de anonieme brief is het doorslaggevend motief gebleken voor de BB, waarbij de verwijzing naar het (gelekte) auditverslag enkel de context schetst. Uit de aangehaalde passage kan dan ook niet worden afgeleid dat de motivering tegenstrijdig is. Bovendien is het doel van de bestreden maatregel niet om het (gebeurlijk) aandeel of de verantwoordelijkheid van verzoeker te bepalen bij (het ontstaan of de instandhouding van) de in het auditrapport beschreven (...)…Arrest n° 247.683 Verzoeker XXXXUit de artikelen 59 en 61, van de tuchtwet volgt dat, om na een eerste beslissing tot voorlopige schorsing die schorsing te verlengen, een nieuwe beslissing is vereist. In samenhang met het artikel 61, kan hierbij enkel tot een verlenging van de lopende voorlopige schorsing worden besloten, indien bij die verlenging nog steeds is voldaan aan beide in artikel 59, eerste lid, van de tuchtwet bepaalde cumulatieve voorwaarden (1/ tegen het personeelslid van de lokale politie loopt een tuchtprocedure of opsporingsonderzoek of is een strafvervolging ingesteld; 2/ de aanwezigheid van dat personeelslid bij de lokale politie is onverenigbaar met het belang van de dienst). In casu betwist verzoeker niet dat er een opsporingsonderzoek tegen hem loopt en de voormelde eerste voorwaarde dus is voldaan. Wat de voormelde tweede (...)…Arrest n° 247.683 Verzoeker XXXXArtikel 56 van de tuchtwet betreft de termijn waarbinnen het 'inleidend verslag', akte waarmee een tuchtprocedure ingeleid wordt, moet worden betekend. Artikel 56 vindt enkel toepassing in tuchtaangelegenheden en niet in het kader van een beslissing tot schorsing bij ordemaatregel. Of de tuchtoverheid ten onrechte toepassing maakt van artikel 56, tweede lid, van de tuchtwet is een aangelegenheid die pas beoordeeld kan worden in het kader van een eventuele tuchtprocedure.Arrest n° 247.683 Verzoeker XXXXBij de BB van de betrokken burgemeester is de voorlopige schorsing bij ordemaatregel van verzoeker (inspecteur bij een lokale politiezone) verlengd. Inzoverre verzoeker stelt dat "de burgemeester standvastig [blijft] vasthouden aan het schrijven van de procureur des Konings, vervolgende partij oftewel tegenpartij in het dossier, dewelke stelt dat er elementen zouden zijn die een verdere voorlopige schorsing kunnen verantwoorden", verduidelijkt verzoeker niet welke rechtsregel of welk rechtsbeginsel de tuchtoverheid geschonden heeft door de brieven van de procureur des Konings mee in aanmerking te nemen in haar besluitvorming. In de mate verzoeker in zijn memorie van wederantwoord deze grief alsnog in verband lijkt te willen brengen met de schending van de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 dient vastgesteld dat (...)…Arrest n° 247.683 Verzoeker XXXXElke beslissing tot verlenging van de schorsing bij ordemaatregel betreft een op zichzelf staande administratieve handeling.Arrest n° 247.683 Verzoeker XXXXIn zoverre verzoeker te dezen het redelijkheidsbeginsel betrekt op een schending van de redelijketermijneis en deze eis geschonden acht, doordat de feiten waarvan hij verdacht wordt van 2015 dateren en doordat hij reeds meer dan twee jaar geschorst is terwijl een tuchtoverheid ertoe is gehouden de noodzakelijke inspanningen te leveren bij het tuchtonderzoek en de beslissing tot voorlopige schorsing, dient vastgesteld dat op grond van artikel 61 van de tuchtwet de tuchtoverheid ertoe is gerechtigd de voorlopige schorsing telkens met vier maanden te verlengen tot vier maanden na de gerechtelijke eindbeslissing, de seponering of het verval van de strafvordering. Algemene beginselen van behoorlijk bestuur kunnen niet prevaleren op uitdrukkelijke wettelijke bepalingen, waarbij de Raad van State overigens in herinnering brengt (...)…Arrest n° 246.972 Verzoeker XXXXVerzoeker is inspecteur van politie. Gelet op een beroepsziekte (gehoorschade door taak als schietmonitor) en enkele arbeidsongevallen (met o.a. 3% blijvende arbeidsongeschiktheid ingevolge posttraumatische stressstoornis (PTTS) en angststoornis) wordt hij bij BB van de korpschef bij ordemaatregel herplaatst naar de Cel Deurwaarders. Verzoeker verkiest een herplaatsing naar de onthaaldienst van een commissariaat. Verzoeker brengt geen concrete feiten en specifieke gegevens bij die aantonen waarom de BB onherroepelijke schadelijke gevolgen zou hebben voor zijn functioneren binnen de politie die van zodanige aard en omvang zijn dat hij ze niet kan lijden totdat over de grond van de zaak uitspraak wordt gedaan. Wat de financiële gevolgen betreft, blijkt niet dat hij en zijn gezin niet langer de financiële verplichtingen (...)…Arrest n° 246.626 Verzoeker VAN DER CAPELLENVoor het opleggen van de voorlopige schorsing bij ordemaatregel (artikel 59 tuchtwet) is niet vereist dat de feiten bewezen zijn. Het is derhalve ook niet vereist dat de overheid zich een oordeel zou moeten kunnen vormen over de vraag of in casu de feiten van fysieke geweldpleging buiten proportie waren alvorens die ordemaatregel te kunnen opleggen.Arrest n° 246.626 Verzoeker VAN DER CAPELLENUit artikel 59 tuchtwet volgt dat een van de twee cumulatieve voorwaarden voor het opleggen van een voorlopige schorsing bij ordemaatregel is dat een tuchtprocedure of een opsporingsonderzoek loopt of een strafvervolging is ingesteld. In de BB wordt uitdrukkelijk overwogen dat te dezen die voorwaarde is vervuld nu verzoeker het voorwerp uitmaakt van een gerechtelijk dossier en dat hem een dagvaarding voor de correctionele rechtbank werd betekend, wat volstaat opdat de betrokken voorwaarde van artikel 59 van de tuchtwet is vervuld.Arrest n° 246.626 Verzoeker VAN DER CAPELLENDe tweede in artikel 59 van de tuchtwet voorziene voorwaarde houdt in dat verzoekers aanwezigheid bij de lokale politie Brussel-Hoofdstad-Elsene onverenigbaar is met het belang van de dienst. De verwijdering uit de dienst is slechts mogelijk wanneer het bestuur redenen heeft om aan te nemen dat de aanwezigheid van de betrokkene in de dienst, wegens de feiten waarvan zij op dat ogenblik kennis heeft, onverenigbaar is met het belang van de dienst. Zij beschikt ter zake over een discretionaire bevoegdheid. Het komt aan de RvS in het raam van zijn wettigheidstoezicht niet toe om zelf deze beoordeling te maken. De RvS is enkel bevoegd om desgevraagd na te gaan of de overheid is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of zij die correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan overeenkomstig de voormelde bepalingen en (...)…Arrest n° 246.626 Verzoeker VAN DER CAPELLENVerzoekers betoog dat uit de motivering van de BB niet blijkt dat rekening werd gehouden met verzoekers goede staat van dienst en de afwezigheid van een gerechtelijk verleden is niet relevant ten aanzien van het opleggen van een voorlopige schorsing bij ordemaatregel aangezien wat telt de vraag is of de aanwezigheid van de betrokkene in de dienst verenigbaar is met het belang en de goede werking ervan zonder dat rekening moet worden gehouden met eventuele verzachtende omstandigheden.Arrest n° 246.626 Verzoeker VAN DER CAPELLENIn zoverre verzoeker in fine van zijn uiteenzetting betreffende het middel aanvoert dat, wat de procedure op zich betreft, werd vastgesteld dat tien dagen na de bestreden beslissing, nog geen notulen beschikbaar waren of "zelfs niet waren afgewerkt en getekend", wordt hij niet bijgetreden in de mate hij daaruit afleidt dat "[e]en en ander doet vermoeden dat de burgemeester […], bijgevolg zelfs geen kennis heeft genomen van het dossier, ook niet in de Nederlandse taal, teneinde erover te kunnen beslissen" en dat zij "ongetwijfeld de beslissing voorgekauwd voorgelegd [kreeg], en deze getekend [heeft] zonder zelfs te beseffen wat zij heeft getekend, en waarover de achterliggende feiten handelen". De Raad van State bedenkt daarbij dat zulk een vaag "vermoeden" dat verder niet wordt gestaafd, niet volstaat om te besluiten dat (...)…Arrest n° 246.626 Verzoeker VAN DER CAPELLENEr moet worden vastgesteld dat het door verzoeker geschonden geachte recht van verdediging (dat impliceert dat iedere persoon die in een tuchtzaak een tweetalig collectief orgaan toespreekt, het recht heeft om begrepen te worden door alle leden van dat collectief orgaan en de leden van dat orgaan de plicht hebben te begrijpen wat hun wordt medegedeeld door het personeelslid dat voor hen verschijnt, wat onder meer impliceert eensdeels dat de verklaringen van de ambtenaar door tolken worden vertaald en anderdeels dat de bescheiden die als informatie of als overtuigingsstuk ter beschikking van het collectief orgaan worden gesteld in vertaling voorhanden zijn), enkel betrekking heeft op een tuchtprocedure waarop het recht van verdediging inderdaad van toepassing is. Te dezen betreft de bestreden maatregel evenwel een (...)…Arrest n° 246.623 Verzoeker HILAERTSIs de afwezigheid volgens de bevoegde politieoverheid (die daarbij, met inachtneming van het redelijkheidsbeginsel, over een beoordelingsbevoegdheid beschikt) niet regelmatig, dan volgt uit kracht van de wet zelf de in artikel 125, derde lid, van de wet van 7 december 1998 bedoelde ordemaatregel, dit is het ontslag van ambtswege, wat leidt tot het verlies van hoedanigheid van politieambtenaar. De artikelen IX.I.5 en IX.I.6 van het RPPol leggen op gedetailleerde wijze de procedure vast die moet worden gevolgd bij een onregelmatige afwezigheid van politieambtenaren gedurende meer dan tien dagen, daarin begrepen een reglementair verankerde hoorplicht. Die bepalingen kunnen op het eerste gezicht niet los worden gezien van de artikelen X.II.3 en X.II.4 van het RPPol in die gevallen waarin de ambtenaar zijn onregelmatige (...)…Arrest n° 246.623 Verzoeker HILAERTSHet ontslag van ambtswege, bedoeld in artikel 125, derde lid, van de wet van 7 december 1998 is een maatregel die genomen wordt in het belang van de (goede werking van de) dienst, te dezen de politiedienst, en die is gestoeld op de gedachte dat de ambtenaar die meer dan tien dagen onregelmatig afwezig is gebleven, wordt geacht zijn dienst te hebben verlaten en, derhalve, uit dienst te zijn getreden. Het is dan ook geen tuchtmaatregel. In zoverre verzoeker zich beroept op het recht van verdediging, dient te worden vastgesteld dat dat recht in beginsel enkel van toepassing is in straf- en tuchtzaken doch niet bij ordemaatregelen zodat het middel in zoverre het berust op een schending van het recht van verdediging niet-ontvankelijk lijkt.Arrest n° 246.623 Verzoeker HILAERTSDe hoorplicht als beginsel van behoorlijk bestuur houdt in dat in beginsel tegen niemand een ernstige maatregel kan worden genomen die van aard is om zijn belangen ernstig aan te tasten, zonder dat hem vooraf de gelegenheid wordt geboden om zijn standpunt op een nuttige wijze te doen kennen. Wanneer de hoorplicht van toepassing is, moet de bestuurde de mogelijkheid krijgen om schriftelijk te reageren. Het is in beginsel niet vereist dat de bestuurde mondeling wordt gehoord. De hoorplicht vereist in beginsel evenmin dat de betrokkene kan afdwingen dat de hoorplicht ten overstaan van de beslissende overheid zelf wordt uitgeoefend. Het volstaat dat die overheid weet welk standpunt de betrokkene inneemt. Te dezen is de door het bestuur in acht te nemen hoorplicht en het daarmee overeenstemmende hoorrecht in hoofde van de (...)…Arrest n° 246.623 Verzoeker HILAERTSIn de mate verzoeker het redelijkheidsbeginsel geschonden acht doordat hij omstandig heeft uiteengezet waarom het medisch getuigschrift "door omstandigheden" niet tijdig werd overgemaakt zodat artikel 125 van de wet van 7 december 1998 "geen toepassing kon vinden nu vanuit verzoeker geen enkele wil tot beëindiging van de dienstbetrekking bleek, en dergelijk vermoeden in elk geval werd weerlegd", lijkt hij eraan voorbij te gaan dat uit het genoemde artikel 125 en de artikelen IX.I.5 en IX.I.6 van het RPPol prima facie volgt dat wat ter beoordeling van de verwerende partij ligt de vraag is of, rekening houdende met verzoekers argumenten die of enig ander gegeven dat hij heeft medegedeeld, zijn afwezigheid van meer dan tien dagen al dan niet onregelmatig was. Verzoeker blijkt er alsnog niet van kunnen overtuigen dat de (...)…Arrest n° 246.623 Verzoeker HILAERTSIn de mate verzoeker het redelijkheids- of het proportionaliteitsbeginsel (dat alsdan betrekking heeft op de (onredelijk geachte) verhouding tussen de vastgestelde onregelmatige afwezigheid en de daarvoor opgelegde ordemaatregel) geschonden acht, lijkt hij eraan voorbij te gaan dat de overheid op dat punt elke beoordelingsbevoegdheid ontbeert. Haar bevoegdheid is op dat vlak strikt gebonden nu de ordemaatregel van het ambtshalve ontslag bedoeld in artikel 125 van de wet van 7 december 1998 (en het verlies van hoedanigheid van politieambtenaar) volgt uit kracht van de wet zodra door de verwerende partij is vastgesteld dat het onregelmatig karakter van zijn afwezigheid van meer dan tien dagen door de politieambtenaar niet kon worden weerlegd.Arrest n° 246.214 Verzoeker BAERTIn zoverre fair play als een beginsel van behoorlijk bestuur zou dienen te worden beschouwd, veronderstelt een gebrek aan fair play alleszins onder meer dat de overheid met opzet zou hebben gepoogd verzoeker in de uitoefening van zijn rechten te belemmeren. Het komt aan verzoeker toe om zulks aan te tonen. Verzoeker levert dit bewijs niet. Verzoeker leidt het gebrek aan fair play van de korpschef af uit het feit dat tijdens zijn ziekteverlof het voorstel van ordemaatregel werd betekend en genomen, terwijl er geen noodzaak was om die maatregel tijdens zijn afwezigheid op te leggen. Geen regel noch beginsel van behoorlijk bestuur verbiedt dat de korpschef aan een politieambtenaar die afwezig is (wegens ziekte), een voorstel tot ordemaatregel betekent en/of een ordemaatregel oplegt. De enkele kritiek dat zulks te dezen is (...)…Arrest n° 246.214 Verzoeker BAERTUit de formele motivering van de BB blijkt dat verzoeker is herplaatst bij ordemaatregel. De formele motivering verschaft aan hem voldoende duidelijkheid waarom de korpschef van mening is dat zijn gedrag een verstoring van de goede werking van de dienst inhoudt en waarom hij wordt overgeplaatst. Dit volstaat in het licht van de formelemotiveringsplicht. Om te voldoen aan de vereisten van de formelemotiveringsplicht is het niet vereist dat ook de gronden van de motieven worden weergegeven. Anders dan hoe verzoeker het ziet, vereist aldus de formelemotiveringsplicht niet dat bijkomend geëxpliciteerd wordt waarop het motief (inhoudelijk) steunt dat verzoekers houding een negatieve invloed heeft op de werksfeer en de motivatie van de andere teamleden op de werkvloer en waaruit die negatieve invloed zou blijken. Evenmin moet (...)…Arrest n° 243.860 Verzoeker BAERTOm aannemelijk te maken dat de herplaatsing te dezen een verkapte tuchtstraf is, voert verzoeker aan dat hij is overgeplaatst van een functie van teamleader naar een zuivere administratieve functie. Die herplaatsing toont weliswaar aan dat verzoeker een functie met een andere inhoud uitoefent, maar dat betekent evenwel op zich nog niet dat het enkele feit van het uitoefenen van die nieuwe functie meer schade berokkent dan nodig is om de goede werking van de dienst te herstellen. Van belang ter beoordeling daarvan is ook het niet-betwiste gegeven dat de herplaatsing is gebeurd in een functie in overeenstemming met verzoekers graad en dat verzoeker niet beweert dat er een andere functie van zijn niveau vacant was waarnaar hij had kunnen worden herplaatst en die hem minder nadeel zou hebben opgelegd, terwijl ze op dezelfde (...)…Arrest n° 243.860 Verzoeker BAERTHet feit dat een herplaatsing bepaalde bijzondere lasten met zich meebrengt, met inbegrip van financiële gevolgen zoals bijvoorbeeld hogere verplaatsingsonkosten of het verlies van bepaalde toelagen verbonden met de functie of de betrekking, betekent nog niet dat hij een tuchtmaatregel wordt. Verzoeker voert aan door zijn herplaatsing de bijkomende toelage "gerechtelijke zuil" te verliezen. Het recht hebben op deze toelage is onmiskenbaar verbonden aan het uitoefenen van een betrekking binnen een van de diensten in art. XII.X1.21, § 1, eerste lid, RPPol, zijnde de zogenaamde "gerechtelijke zuil", maar is geen onderdeel van de wedde in de zin van art. XI.I.3, 3° RPPol. Te dezen houdt de bestreden beslissing terdege een herplaatsing in van verzoeker buiten de gerechtelijke zuil, maar zulks is ingegeven door het feit dat (...)…Arrest n° 243.860 Verzoeker BAERTUit het voorstel tot herplaatsing blijkt dat verzoeker, indien hij niet akkoord ging met dat voorstel en/of zijn standpunt naar voor wilde brengen, uitdrukkelijk werd uitgenodigd een verweerschrift en/of een verzoek te worden gehoord in te dienen en dat ten laatste op 30 juli 2015. Hij heeft dit evenwel nagelaten. Verzoeker stelt evenwel dat hij niet in de mogelijkheid was zijn standpunt op nuttige wijze voor te dragen. Uit de e-mails die hij op 25 en 26 juli 2015 van de dienst Gerechtelijke Afhandeling ontving, blijkt immers dat op 25 juli 2015 al vaststond dat hij zou worden herplaatst, zodat reeds bij voorbaat vaststond dat het recht om te worden gehoord toch zonder enig gevolg zou zijn gebleven. De kwestieuze e-mails gaan niet uit van de korpschef, maar van een medewerker "Noodhulp Gerechtelijke Afhandeling". Ze (...)…Arrest n° 242.848 Verzoeker XXXXVerzoeker kan niet worden gevolgd waar hij meent dat het engagement van het politiecollege in het BOC om een algemeen kader voor statutaire en medische vrijstellingen met de vakbondsorganisaties te onderhandelen wat enige tijd in beslag nemen kan, er dan toe leidt dat de korpschef niet langer bevoegd is om met betrekking tot verzoeker een beslissing te nemen. Krachtens het eerder aangehaalde art. 45 van de WGP oefent de korpschef zijn bevoegdheden, waaronder de bevoegdheid om verzoeker op grond van art. 44 WGP te herplaatsen, uit onder het gezag van het politiecollege. Uit de notulen blijkt dat het politiecollege heeft ingestemd met het beëindigen van de functie van verzoeker als hondengeleider. Hieruit blijkt, minstens impliciet, dat ook het politiecollege heeft geoordeeld dat het feit dat er binnen het BOC (...)…Arrest n° 242.848 Verzoeker XXXXAfspraken over onderhandelingen in het BOC om te komen tot een algemene regeling, vermag geen afbreuk te doen aan de wettelijke verplichtingen van de korpschef ogv art. 44 WGP. Verzoeker kon uit het engagement van het politiecollege in het BOC om over een (toekomstige) algemene regeling inzake vrijstellingen te onderhandelen, niet het rechtmatige vertrouwen koesteren dat er met het oog op de werking van de dienst geen beslissing over zijn overplaatsing cq. herintegratie zou worden genomen zolang er geen algemene regeling inzake vrijstellingen was, laat staan dat deze regeling voor hem gunstig zou zijn. Geen schending van het vertrouwensbeginsel.Arrest n° 242.848 Verzoeker XXXXDat de korpschef de algemene regeling inzake vrijstellingen niet heeft afgewacht en zodoende de dynamiek rond de algemene regeling "doorkruist" door nog een beslissing ten aanzien van verzoeker te nemen, leidt niet automatisch tot de conclusie dat de BB onredelijk, laat staan kennelijk onredelijk is. Gelet op de eindverantwoordelijkheid van de korpschef (art. 44 WGP), is te dezen niet aangetoond dat het ondenkbaar is dat enige andere korpschef, geconfronteerd zijnde met een personeelslid dat om medische redenen niet volgens de behoeften in zijn functie kan worden ingezet, daarbij ook rekening houdende met de kostprijs verbonden aan de functie, een dergelijke maatregel tot herplaatsing neemt. De hypothese dat een gunstigere oplossing mogelijk is indien de algemene regeling inzake dienstvrijstellingen zou zijn afgewacht, (...)…Arrest n° 242.848 Verzoeker XXXXVerzoeker werd door de arbeidsgeneesheer vrijgesteld van nachtdiensten. De korpschef verantwoordt de herplaatsing in hoofdorde op de opdrachten van een hondenbegeleider volgens het functieprofiel, dewelke nachtwerk impliceren. Dat de BB ook steunt op financiële overwegingen. Het in aanmerking nemen van de kostprijs van een functie, terwijl degene die die functie uitoefent niet optimaal kan ingezet worden, is een motief dat de BB deugdelijk mee kan verantwoorden.Arrest n° 242.848 Verzoeker XXXXVerzoeker werd herplaatst. Volgens verzoeker werden bij de evaluatie van zijn operationele inzetbaarheid de alternatieven onvoldoende onderzocht, zoals de vraag in welke mate voor bepaalde evenementen een hondengeleider vereist is, of nog, of andere oplossingen mogelijk zijn zoals de samenwerking met een naastgelegen politiezone. Daarmee lijkt verzoeker een opportuniteitskritiek te formuleren waarbij hij zelf de beoordeling maakt hoe de dienst moet worden georganiseerd cq. of zijn verdere tewerkstelling als hondengeleider mogelijk of wenselijk is. Die beoordeling komt evenwel - binnen de grenzen van de redelijkheid - enkel aan de bestuurlijke overheid toe en niet aan verzoeker noch aan de RvS. Hiervoor is gebleken dat de BB steunt op deugdelijk bevonden argumenten die de beslissing afdoende schragen, wat volstaat. Geen (...)…Arrest n° 242.848 Verzoeker XXXXDe wet van 10 mei 2007 'ter bestrijding van bepaalde vormen van discriminatie' strekt tot omzetting van Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 'tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep'. Het volstaat niet dat een persoon aantoont dat hij het voorwerp is geweest van een ongunstige behandeling. Tevens is vereist dat hij de feiten bewijst die erop lijken te wijzen dat die ongunstige behandeling is ingegeven door ongeoorloofde motieven. Het GwH (arrest nr. 17/2009 van 12/02/2009) overweegt ter zake dat er enkel sprake kan zijn van een omkering van de bewijslast nadat het slachtoffer feiten heeft bewezen die het bestaan van discriminatie doen vermoeden. De bewijslast ligt derhalve in de eerste plaats bij het slachtoffer. Prima facie zijn te dezen allerminst elementen (...)…Arrest n° 242.848 Verzoeker XXXXDe bestreden herplaatsing is gesteund, eensdeels, op de vaststelling dat een hondengeleider uit de aard van zijn functie deelneemt aan fenomeen-, piek-, overlast- en/of actieploegen die flexibel moeten kunnen worden ingezet rekening houdend met tijd- en plaatsgebonden fenomenen en, anderdeels, omwille van specifieke omgevingsfactoren, namelijk te dezen omwille van het (zeer) beperkte aantal hondengeleiders in de betrokken politiezone hetgeen een context-gebonden factor lijkt die de eis dat beide hondengeleiders tijdens de nacht kunnen worden ingezet prima facie wettigt. Aldus lijkt dan ook te zijn voldaan aan art. 8 van de wet van 10 mei 2007 'ter bestrijding van bepaalde vormen van discriminatie'. Een kenmerk dat verband houdt met een beschermd criterium kan als een wezenlijke en bepalende beroepsvereiste worden (...)…Arrest n° 242.848 Verzoeker XXXXVerzoeker overtuigt niet dat de weigering om bij de herplaatsing naar de interventiedienst de verdere inzet van de patrouillehond mogelijk te maken gelijk staat met discriminatie en dus strijdt met art. 14 van de wet van 10 mei 2007 'ter bestrijding van bepaalde vormen van discriminatie'. Prima facie lijkt het veeleer zo te zijn dat precies met de herplaatsing van verzoeker naar de interventiedienst een redelijke aanpassing is gerealiseerd, met name door aldus voor verzoeker een aangepaste functie te vinden die zoveel als mogelijk overeenstemt met verzoekers ambitie als politieambtenaar en waarbij ook rekening is gehouden met zijn voorkeuren. Aldus zijn maatregelen aangebracht die de beperkende invloed van een onaangepaste omgeving (nachtarbeid) op de tewerkstelling van verzoeker neutraliseren. De politiezone kan er niet (...)…Arrest n° 241.907 Verzoeker XXXXOok al is er in de beslissing van 28 april 2017 nog sprake van een "eventuele verdere tuchtrechterlijke vervolging", wordt heden vastgesteld, zoals door de verw. partij bevestigd, dat deze toepassing heeft gemaakt van art. 65, eerste lid, van de tuchtwet, zodat de voorlopige schorsing als ingetrokken wordt beschouwd. Het beroep heeft geen materieel voorwerp meer. Voor zover verzoeker aanvoert dat hij nog een belang behoudt bij de vernietiging van de bestreden beslissing omdat de verwijlintresten op de ingehouden wedde niet werden terugbetaald, is deze argumentatie, bij gebrek aan voorwerp van het beroep, niet meer aan de orde.Arrest n° 241.646 Verzoeker DOMVerzoeker toont niet aan dat de bestreden beslissing, door te verwijzen naar de omstandigheid dat de tuchtprocedure nog steeds niet is afgerond, enkel zou zijn ingegeven door de beoogde tuchtsanctie.Arrest n° 241.646 Verzoeker DOMUit art. 61 van de tuchtwet volgt dat, om na een eerste beslissing tot voorlopige schorsing die schorsing te verlengen, telkens een nieuwe beslissing tot voorlopige schorsing voor ten hoogste vier maanden is vereist, zonder dat de totale duur van de opeenvolgende voorlopige schorsingen een jaar mag overschrijden. Wanneer echter een opsporingsonderzoek loopt of een strafvervolging werd ingesteld wegens de feiten die de voorlopige schorsing motiveren, dan mag de schorsing, luidens art. 61, derde lid, tijdens de duur van de strafprocedure worden verlengd (ook al wordt hierdoor een jaar overschreden). Lastens verzoeker loopt een opsporingsonderzoek wegens feiten die de voorlopige schorsing motiveren. Dat de verw. partij het feit op zich dat de korpschef tegen verzoeker een strafklacht heeft ingesteld, nooit in aanmerking (...)…Arrest n° 241.628 Verzoeker DOMDe verw. partij heeft een eigen onderzoek gevoerd naar wat de invloed is van verzoekers aanwezigheid op het belang van de dienst in het volledige politiekorps en zij zich daartoe heeft gesteund op de gegevens waarover zij beschikte, waaronder, maar niet uitsluitend, het verslag van de vergadering van het Dircom+, waarbij door de korpschef aan de leden van het Dircom+ werd gevraagd of zij verzoeker willen opnemen in hun directie en hem een functie kunnen geven.Arrest n° 241.628 Verzoeker DOMDe omstandigheid dat de dienst HRM, tot twee maanden voor de bestreden beslissing, wel nog met verzoeker communiceerde in verband met een nieuwe functie in het kader van art. 22 van het RIM, doet geen afbreuk aan de vaststelling dat de verw. partij, met het oog op het nemen van de ordemaatregel in het kader van art. 59 van de tuchtwet tot de beslissing kon komen dat verzoekers blijvende aanwezigheid niet verenigbaar was met het dienstbelang van het gehele korps. Beide artikelen hebben een andere finaliteit: de bestreden beslissing op basis van art. 59 van de tuchtwet kadert in de tegen verzoeker ingediende strafklacht, en wordt noodzakelijkerwijze genomen, gelet op art. 65 van de tuchtwet, met het oog op het opstarten van een tuchtprocedure.Arrest n° 241.628 Verzoeker DOMAl heeft de korpschef pas recent een klacht met burgerlijke partijstelling tegen verzoeker ingediend en al zou hij dat hebben gedaan om de toepassing van art. 59 van de tuchtwet mogelijk te maken, dit neemt niet weg dat het niet de korpschef is maar enkel de burgemeester die kan beslissen om op grond van art. 59 van de tuchtwet een voorlopige schorsing als ordemaatregel op te leggen.Arrest n° 239.323 Verzoeker DUWIJNHet vervuld zijn van de voorwaarden gesteld in art. 59, eerste lid, van de tuchtwet voor het opleggen van een voorlopige schorsing moet beoordeeld worden op het tijdstip dat die beslissing genomen wordt. Verzoeker betwist niet dat op datum van de BB tegen hem een tuchtprocedure lopende was, zodat dit middelonderdeel feitelijke grondslag mist.Arrest n° 239.323 Verzoeker DUWIJNDe thans BB tot voorlopige schorsing, ook al betreft het een feitelijke verlenging van de vorige schorsingsperiode, is het resultaat van een op zich staande beoordeling van het vervuld zijn van de voorwaarden die dienaangaande in art. 59, eerste lid, van de tuchtwet worden gesteld, die niet door een eventueel gebrek in de vorige beslissing wordt aangetast.Arrest n° 239.323 Verzoeker DUWIJNVoor het opleggen van een voorlopige schorsing bij ordemaatregel dienen overeenkomstig art. 59, eerste lid, van de tuchtwet twee voorwaarden vervuld zijn. De overwegingen in de BB volstaan en het oordeel dat de aanwezigheid van verzoeker onverenigbaar is met het belang van de dienst is niet onredelijk. De omstandigheid dat de verw. p. op grond van het arrest van het hof van beroep een mildere houding had kunnen aannemen en de bevindingen uit het moraliteitsonderzoek en de maatschappelijke enquête meer had kunnen laten doorwegen, maakt dit oordeel niet onredelijk.Arrest n° 239.323 Verzoeker DUWIJNSubjectieve partijdigheid wordt niet vermoed en mag slechts worden aangenomen indien precieze feiten of concrete aanwijzingen worden bijgebracht die deze partijdigheid aantonen. Het enkele gegeven dat een collega voor, naar verzoekers standpunt, gelijkaardige feiten, veel milder zou zijn behandeld door het politiecollege, bewijst op zich niet dat het politiecollege zich in de huidige zaak niet onpartijdig zou hebben opgesteld.Arrest n° 238.291 Verzoeker EECKHAUTDe zorgvuldigheidsplicht houdt niet in dat de bevoegde overheid gebruik zou moeten maken van het statuut van burgerlijke partij, om op die wijze inzagerecht te verkrijgen in een onderzoek. De enkele omstandigheid dat de verw. p. heeft geoordeeld zonder zich burgerlijke partij te hebben gesteld, maakt aldus de BB niet onwettig, te meer dat het te dezen overeenkomstig art. 59 van de tuchtwet volstaat dat er een opsporingsonderzoek loopt om desgevallend een voorlopige schorsing bij ordemaatregel op te leggen en verzoeker voorts niet verduidelijkt hoe de inzage van het strafdossier de verw. p. tot andere inzichten inzake het verlengen van de voorlopige schorsing had kunnen brengen.Arrest n° 238.291 Verzoeker EECKHAUTDe bepaling van art. 61 van de tuchtwet luidens dewelke de voorlopige schorsing wordt verlengd 'naar gelang van het geval' door de minister van Binnenlandse Zaken, de burgemeester of het politiecollege, doet geen afbreuk aan de door art. 59 toegewezen bevoegdheden. 'Naar gelang van het geval' doelt aldus op hetzelfde onderscheid als datgene dat in art. 59 wordt gemaakt en niet op de vraag of de zaak door de hogere dan wel door de gewone tuchtoverheid wordt behandeld.Arrest n° 238.291 Verzoeker EECKHAUTVerzoeker meent dat hij aanspraak kan maken op een verlenging van zijn voorlopige schorsing met slechts 2,5 maanden omdat de eerste voorlopige schorsing ook zo lang duurde. De wet voorziet in de mogelijkheid om voor een periode van ten hoogste vier maanden te schorsen. Het bestuur beschikt op dit vlak over een ruime discretionaire beoordelingsbevoegdheid en dient slechts te verantwoorden waarom het een voorlopige schorsing van vier maanden noodzakelijk acht. De verw. p. stelt vast dat het opsporingsonderzoek nog niet is afgerond en dat er geen zekerheid is omtrent de datum waarop het opsporingsonderzoek afgerond zal zijn. Zij acht de voorlopige schorsing noodzakelijk om de rust in het korps te bewaren en het straf- en tuchtonderzoek in alle objectiviteit en sereniteit te laten plaatshebben. Deze overwegingen ter (...)…Arrest n° 238.290 Verzoeker EECKHAUTDe bestreden ordemaatregel werd opgelegd met toepassing van art. 59 van de tuchtwet overeenkomstig welke bepaling de verw. p. gelet op het bestaan van een opsporingsonderzoek de mogelijkheid had verzoeker voorlopig te schorsen indien zijn aanwezigheid onverenigbaar was met het belang van de dienst. De beoordeling van deze voorwaarde veronderstelt per definitie een appreciatie, en bijgevolg een discretionaire beoordeling. Gelet op deze discretionaire bevoegdheid was de verw. p. er niet toe verplicht in te gaan op de vraag van verzoeker om in een lagere functie tewerkgesteld te worden.Arrest n° 238.290 Verzoeker EECKHAUTHet argument dat bepaalde personeelsleden van de politiezone van oordeel zijn dat het vertrouwen niet geschaad is, belet niet dat het politiecollege kon oordelen dat er een vertrouwensbreuk ten opzichte van haar is, hetgeen op zich volstaat om te besluiten dat verzoekers aanwezigheid onverenigbaar is met het belang van de dienst. Dat het politiecollege als hiërarchische overheid van de korpschef hierover niet zou kunnen oordelen druist in tegen de logica van de hiërarchie en de hieraan verbonden bevoegdheden en verantwoordelijkheden.Arrest n° 238.290 Verzoeker EECKHAUTVerzoeker wordt met toepassing van art. 59 van de tuchtwet bij ordemaatregel voorlopig geschorst. Hij betoogt dat de verw. p. hem een verdoken tuchtsanctie wil opleggen en steunt dit vermoeden op de loutere verwijzing in de aanhef van de BB naar onder meer art. 3 van de tuchtwet. Aangezien verzoeker geen enkele concrete aanwijzing bijbrengt op grond waarvan zou kunnen afgeleid worden dat de verw. p. hem met de ordemaatregel tuchtrechtelijk heeft willen sanctioneren moet het middel als ongegrond afgewezen worden.Arrest n° 238.290 Verzoeker EECKHAUTDe verwijzing naar het opsporingsonderzoek is niet tegenstrijdig met de stelling van de verw. p. dat de zaak niet complex is. Gelet op de niet gecontesteerde vaststellingen dat verzoeker contact heeft genomen met CIAC Fleet, dat hij een contract gesloten heeft voor de huur van de Volvo, met van de opdracht afwijkende voorwaarden en dat hij noch het politiecollege, noch de politieraad hierover heeft ingelicht, is de stelling dat het dossier geenszins complex is gerechtvaardigd.Arrest n° 236.814 Verzoeker XXXXVerzoekster meent dat het bewijs van de partijdigheid te vinden is in het feit dat zij in 2006 een klacht tegen de korpschef heeft neergelegd. De feiten waarvoor zij deze klacht neerlegde en de klacht zelf dateren van 2006, dit is 10 jaar geleden. Bovendien komt dit argument voor als een loutere overtuiging van verzoekster, temeer nu blijkt dat zij deze klacht zelf heeft ingetrokken. Het feit dat verzoekster de vernietiging heeft bekomen van een herplaatsingsbeslissing van 5 jaar terug houdt op zich niet het bewijs in van enige partijdigheid of kwaad opzet in hoofde van de korpschef. De maatregelen van de korpschef bevatten geen aanwijzingen van de partijdigheid van het politiecollege dat met unanimiteit heeft beslist, en van de intentie van het politiecollege om haar te sanctioneren. Het politiecollege heeft een eigen (...)…Arrest n° 232.045 Verzoeker DOMUit art. 61 van de wet van 13 mei 1999 volgt dat, om na een eerste beslissing tot voorlopige schorsing die schorsing te verlengen, een nieuwe beslissing is vereist. Er kan enkel tot een verlenging worden besloten, indien nog steeds is voldaan aan beide in art. 59, eerste lid, bepaalde cumulatieve voorwaarden. In de mate dat verzoekers kritiek de eerste voorwaarde vervat in voornoemd art. 59, eerste lid, betreft, volstaat de vaststelling dat - nog steeds - "een tuchtprocedure of een opsporingsonderzoek loopt of een strafvervolging werd ingesteld" tegen verzoeker. Niet vereist lijkt ter verificatie daarvan, dat de verw. p. zich bij de procureur des Konings informeert betreffende de stand van dit onderzoek. Wat de tweede voorwaarde betreft, kan tot een verlenging van de voorlopige schorsing slechts worden beslist wanneer de (...)…Arrest n° 232.045 Verzoeker DOMUit art. 61, tweede lid, van de wet van 13 mei 1999 blijkt dat enkel de burgemeester in een eengemeentezone zoals de stad Antwerpen, bevoegd is de voorlopige schorsing te verlengen. Het beschouwen als een schending van het onpartijdigheidsbeginsel, van het enkele feit dat de bevoegde overheid te dezen ook nog de hoedanigheid van orgaan van de bestuurlijke overheid - de stad Antwerpen - heeft en in die hoedanigheid ook de belangen van de stad Antwerpen vertegenwoordigt, zou aldus op het eerste gezicht onverenigbaar zijn met de eigen aard en de eigen structuur van het bestuur zoals die is bepaald door de wet van 13 mei 1999. Los van de vraag of te dezen het onderzoek mag worden toevertrouwd aan de Algemene Inspectie van de federale politie en van de lokale politie (art. 27 van de wet van 13 mei 1999), betreft dit enkel een (...)…Arrest n° 230.875 Verzoeker DOMAl heeft de korpschef pas recent een klacht tegen verzoeker ingediend en al zou hij dat hebben gedaan om de toepassing van art. 59 van de tuchtwet mogelijk te maken, enkel de burgemeester kan beslissen om op grond van voornoemd artikel een voorlopige schorsing als ordemaatregel op te leggen. De verwerende partij had bij het nemen van de BB minstens ook het belang van de dienst voor ogen. Verzoeker toont niet aan dat de BB enkel met een ongeoorloofd oogmerk zou zijn genomen, zodat geen sprake kan zijn van machtsafwending.Arrest n° 230.194 Verzoeker VAN DER STUYFTUit art. 59, tweede lid, van de tuchtwet kan worden afgeleid dat een voorlopige schorsing bij ordemaatregel en logischerwijze ook de verlenging ervan, slechts kan wanneer de aanwezigheid van de betrokken politieambtenaar onverenigbaar is met het belang van de dienst. Uit de bestreden beslissing blijkt dat er inhoudelijk eigenlijk niet wordt ingegaan op de argumentatie die verzoeker ter zake in zijn verweerschrift naar voor bracht. In de bestreden beslissing dient als het ware tussen de lijnen te worden gelezen wat de verw. partij op een meer omstandige en concrete manier uiteenzet in haar memorie van antwoord (nl. dat niet op het verweer kon worden ingegaan omdat dit deel uitmaakt van het gerechtelijk dossier). De motivering van de bestreden beslissing is op dit cruciale punt dan ook niet afdoende. Daarenboven blijkt uit (...)…Arrest n° 229.183 Verzoeker GOFFINDe ordemaatregel had een voorlopig en tijdelijk karakter, totdat de klacht tegen de verzoeker voldoende was uitgeklaard. Nu dit volgens de bestreden beslissing het geval is, beoogt de verw. partij met de herplaatsing van verzoeker in een definitieve beslissing te voorzien. Dat die definitieve beslissing niet "zonder meer" hoeft in te houden dat verzoeker zijn oorspronkelijke directeursfunctie terug mag uitoefenen, is één zaak. Een andere is dat evenmin verzoeker "zonder meer" mag worden afgehouden van een dergelijke terugkeer naar deze vroegere functie, waarvan hij geacht wordt steeds titularis te zijn gebleven. Voortgaande op de formele motivering is het nochtans precies dat laatste wat de bestreden beslissing doet zonder de mogelijkheid van terugkeer te hebben onderzocht. Dat wordt niet verholpen door de argumentatie (...)…Arrest n° 229.027 Verzoeker DOMEén zaak is de aard van de bestreden beslissing zoals die aard zich spontaan laat bepalen aan de hand van de vermeldingen van de beslissing. Een andere zaak is dat, mogelijk, de beslissing niet is wat ze lijkt te zijn, maar dat ze wezenlijk een ander karakter heeft dan normaal op zicht van haar vermeldingen moet worden aangenomen. Als voorwerp van de ordemaatregel wordt expliciet de onoverbrugbaar gebleken vertrouwensbreuk tussen het team en verzoeker aangewezen, waardoor de werking van het team in het gedrang komt. De schuldvraag wordt formeel buiten beschouwing gelaten. Dat met het oog op de goede werking van de dienst specifiek verzoeker wordt herplaatst, wordt verantwoord doordat het team een gespecialiseerd team betreft in wiens opleiding en training zwaar geïnvesteerd is en dat niet gemakkelijk vervangen kan (...)…Arrest n° 229.027 Verzoeker DOMVermijdt de korpschef in de bestreden ordemaatregel doelbewust om verzoeker een tekortkoming aan te wrijven waaraan hij hem schuldig zou achten, het belet niet dat volgens de beslissing de leidingstijl van verzoeker mee aan de basis ligt van de verstoorde verstandhouding en vertrouwensbreuk. Bijgevolg was art. 22 van het reglement op interne mobiliteit toepasselijk op grond waarvan de betrokkene diende te worden gehoord door een adviseur van HRM en het HR-comité een advies moet geven. Deze vereisten strekken ertoe de zorgvuldige totstandkoming van een eventuele ordemaatregel te waarborgen. Dat is vanzelfsprekend mede in het belang van het personeelslid. Het is niet betwist dat de besproken vereisten niet zijn nagekomen bij het nemen van het aangevochten besluit, zonder dat hoogdringendheid wordt aangetoond. Ook werd geen (...)…Arrest n° 228.009 Verzoeker VRANCKENMet de bestreden beslissing deelt de korpschef aan verzoekster mee dat zij als adviseur lokaal geïntegreerd veiligheidsbeleid onder zijn rechtstreeks gezag zal werken en wordt de functie omschreven. Het verschil met de omschrijving van verzoeksters vorige functie mag aanzienlijk worden genoemd, hoewel haar aanstellingstermijn nog niet was verstreken. Weliswaar werd intussen een nieuw organogram goedgekeurd, maar er wordt op geen enkele wijze concreet geargumenteerd waarom de voortzetting door verzoekster van de tijdelijke functie daarmee onverenigbaar is.Arrest n° 227.528 Verzoeker DE SMETUit het eerste lid van art. VI.II.89 RPPol volgt dat een herplaatsing in principe gebeurt in een vacante betrekking, wat uiteraard veronderstelt dat die betrekking ook in rechte bestaat. Dit laatste houdt te dezen in dat de betrekking dient voorzien te zijn in de door de gemeenteraad goedgekeurde personeelsformatie van het lokaal politiekorps. Een herplaatsing is voorts enkel mogelijk indien aan de betrekking ook een functiebeschrijving is gekoppeld. Te dezen blijkt verzoeker niet naar een vacante betrekking te zijn herplaatst.Arrest n° 227.528 Verzoeker DE SMETEen politieambtenaar kan slechts herplaatst worden in een betrekking waaraan het bestuur op de geëigende wijze een welbepaalde inhoud heeft gegeven en de toegangsvereisten voor die betrekking heeft bepaald. Op grond daarvan kan dan nagegaan worden of de ambtenaar in een functie terecht komt die gelijkwaardig is aan deze waaruit hij verwijderd wordt en of de herplaatsing dus op een deugdelijke grond berust. Die gelijkwaardigheid moet met de nodige soepelheid beoordeeld worden - zo is een nieuwe functie die geheel ander werk inhoudt niet a priori uitgesloten - maar in ieder geval vereist zij een vergelijking van de organieke regels voor het bezetten van de betrekkingen. Te dezen wordt verzoeker naar een niet bestaande betrekking en dus automatisch niet gelijkwaardige functie, herplaatst. Daarenboven wordt verzoeker (...)…