juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Vlaamse Regulator voor de Media
4 subrubrieken 21 rechtstreekse arresten 28 arresten in totaalRechtspunten
55Arrest n° 254.075
Verzoeker DE VLAAMSE RADIO- EN TELEVISIEOMROEPORGANISATIE, NV VAN PUBLIEK RECHTVerzoekster leest in artikel 6 besluit van de Vlaamse regering van 21 maart 2014 ‘betreffende de stimuleringsregeling voor de audiovisuele sector, vermeld in artikel 184/1 van het decreet van 27 maart 2009 betreffende radio-omroep en televisie’ (“uitvoeringsbesluit stimuleringsregeling”) enkel beperkingen die worden opgelegd aan de dienstenverdeler. Artikel 6, 6°, van het uitvoeringsbesluit stimuleringsregeling evenwel is een rechtenregeling: het regelt “de rechten van de participerende dienstenverdeler op de audiovisuele productie”. Te dezen geeft de verwerende partij in de bestreden beslissing aan artikel 6, 6°, a), van het uitvoeringsbesluit stimuleringsregeling dan ook geen verkeerde uitlegging door erin te lezen dat de verz.p. het betreffende coproductieproject niet niet-lineair en niet in open net mag ter (...)…Arrest n° 250.633
Verzoeker NV B.G. - CONSULTINGUit artikel 143/3, § 2, eerste lid, van het mediadecreet volgt, zoals ook de VRM vaststelt in de bestreden beslissing, dat de erkende netwerkradio-omroeporganisatie wel haar zendschema mag aanpassen, maar geen wijzigingen mag aanbrengen in de concrete invulling van het programma-aanbod.Arrest n° 249.113
Verzoeker C.V. TVV DIGITAALDe bestreden beslissing van de VRM steunt op een negenenzestig bladzijden tellend onderzoeksrapport, dat geacht moet worden deel te zijn van de motivering die de keuze voor de tussenkomende partij moet verantwoorden. Het valt niet te begrijpen hoe verzoekster kan beweren dat de bestreden beslissing niet formeel gemotiveerd is. Voor zover zij meent dat de verwerende partij ook uitdrukkelijk moet motiveren waaróm zij kiest voor een bepaalde beoordelingsmethode en waaróm zij in het kader van de toetsingscriteria zekere gegevens onderzoekt eist zij een verantwoording van de motieven ("de motieven van de motieven") en gaat zij uit van een draagwijdte die de formelemotiveringswet van 29 juli 1991 niet heeft. Zulks is een probleem van materiëlemotiveringsplicht. Het volstaat dat verzoekster de redenen kan achterhalen die de (...)…Arrest n° 249.113
Verzoeker C.V. TVV DIGITAALDat er geen transparantiebeginsel is in de zin van een rechtsbeginsel met een in alle rechtsdomeinen uniforme invulling, betekent echter niet dat er in hoofde van het bestuur geen transparantieverplichtingen bestaan bij het nemen van de thans bestreden beslissing; integendeel wordt deze eis opgenomen in de machtigingsrichtlijn en de kaderrichtlijn zoals aangevoerd in het middel.Arrest n° 247.199
Verzoeker NV MEDIALAANZoals de Raad van State reeds eerder overwoog in arrest nr. 220.919 mag de VRM zich in beginsel steunen op de vaststelling in concreto van het uitgesproken commercieel karakter van de voorliggende communicatie en het gegeven dat in de regel een vergoeding wordt betaald door bedrijven om een louter commerciële en zuiver promotionele voorstelling op televisie te laten afspelen. In de voorliggende zaak gaat de algemene kamer van de VRM effectief in concreto in op het uitgesproken promotionele karakter van de kwestieuze communicatie, die rechtstreeks aanspoort tot het gebruik van het veilingplatform VakantieVeilingen. De loutere vermelding van VakantieVeilingen niet de reden om een administratieve geldboete op te leggen. In het bestreden besluit worden de fragmenten met verwijzingen naar het veilingplatform uitvoerig (...)…Arrest n° 247.199
Verzoeker NV MEDIALAANVerzoekster betwist de accuratesse van de gemaakte vaststellingen met betrekking tot de beoordeelde fragmenten niet. Zij overtuigt voorts niet dat de in concreto gevoerde analyse in de aangehaalde beslissing de verwerende partij er niet toe mocht brengen om deze fragmenten een uitgesproken promotioneel karakter toe te schrijven. Tegenover de overweging over de "schaarse gegevens die Medialaan aanbrengt" in de bestreden beslissing omtrent de eventuele financiële of andere vergoeding, werpt verzoekster tegen dat zij die vergoeding niet louter heeft ontkend, maar dat zij ook bepaalde interne e-mails heeft vermeld op de hoorzitting van 14 mei 2018. Er moet worden opgemerkt dat hiervan geen bewijs voorligt. Verzoekster heeft nooit een afschrift van deze e-mails neergelegd als overtuigingsstuk. Naar het oordeel van de Raad van (...)…Arrest n° 242.892
Verzoeker NV MEDIALAANVerzoekster is uitdrukkelijk en niet "impliciet" in kennis gesteld van de haar concreet ten laste gelegde feiten en er wordt haar op grond van die feiten een inbreuk verweten als bedoeld bij artikel 91 mediadecreet. Verzoekster voerde in haar verweer voor de algemene kamer zélf aan dat een sponsorvermelding enkel strijdig is met het mediadecreet als ze rechtstreeks aanspoort tot consumptie en dat dit volgt uit artikel 91, eerste lid, 2°, mediadecreet. Zij heeft voorts een inhoudelijk verweer gevoerd, uitgaande van haar lezing van de regelgeving inzake sponsorvermelding en de jurisprudentie van de VRM en de Raad van State, en heeft betwist dat de geviseerde sponsorvermelding een ingekorte reclameboodschap zou zijn of rechtstreeks aanzet tot aankoop of consumptie. Uit niets blijkt dat verzoekster niet wist welke (...)…Arrest n° 242.892
Verzoeker NV MEDIALAANVerzoekster toont niet aan dat de regulator met de in concreto gemaakte beoordeling zijn beoordelingsvrijheid te buiten gaat. Uit het geheel van beelden, voice-over vermelding en slogans kan de regulator op wettige wijze oordelen dat deze producten worden aangeprezen. Het is niet omdat verzoekster het met die beoordeling niet eens is, dat ze onwettig is.Arrest n° 242.892
Verzoeker NV MEDIALAANUit artikel 228, eerste lid, mediadecreet volgt dat de verwerende partij de mogelijkheid heeft om uiteenlopende administratieve sancties op te leggen, gaande van de waarschuwing tot de intrekking van de erkenning van de omroeporganisatie. Zij mag ook een administratieve geldboete opleggen, tot 125.000 euro. Door aan verzoekster een boete op te leggen van 10.000 euro heeft zij allesbehalve de zwaarst mogelijke (geld-)boete opgelegd, maar slechts een fractie van wat wettelijk is toegestaan. Bij het bepalen van de hoogte van de geldboete houdt de verwerende partij rekening met eerder aan verzoekster opgelegde sancties, het significante marktaandeel van het omroepprogramma en het hoge tarief voor de sponsorvermelding. De beslissingen van de verwerende partij uit 2016 kunnen worden betrokken bij de bepaling van de hoogte van (...)…Arrest n° 227.001
Verzoeker VZW EUREGIO MEDIAArtikel 56, eerste alinea, VWEU houdt een verbod in voor het vaststellen of handhaven van nationale regels die beperkingen opleggen inzake het vrije verkeer van diensten voor de onderdanen van andere lidstaten, zijn. De beperkingen kunnen evenwel worden gerechtvaardigd op grond van de openbare orde, de openbare veiligheid en de openbare gezondheid. Te dezen kreeg de verz. p. een administratieve geldboete opgelegd, onder meer wegens schending van artikel 144, tweede lid van het Mediadecreet dat de samenwerking regelt van lokale radio-omroeporganisaties dewelke onafhankelijk opereren of samenwerken met andere lokale radio-omroeporganisaties binnen de Vlaamse Gemeenschap zonder dat dit mag leiden tot gestructureerde eenvormigheid in het programmabeleid. De volgens de verw. p. enige zinvolle lezing van voormeld artikel 144, (...)…Arrest n° 220.919
Verzoeker VZW ANTWERPSE TELEVISIEDe vrijheid van meningsuiting, zoals gewaarborgd door artikel 10 EVRM, omvat de vrijheid om meningen en informatie door te geven en strekt zich uit tot communicatiemiddelen als de omroepactiviteiten. Artikel 37 van het mediadecreet volgt de logica van artikel 10 EVRM en bepaalt dat de vrijheid van meningsuiting is gewaarborgd voor omroepactiviteiten en beschermt ook commerciële communicatie. De omroepactiviteiten zijn vrij en kunnen, onder voorbehoud van wat in het mediadecreet is bepaald voor omroepdiensten, aan geen enkele vormvereiste of voorafgaande controle worden onderworpen. De noodzaak om in het mediadecreet commerciële communicatie te regelen, is onder meer ingegeven vanuit de bekommernis om de kijkers en de cultuur te beschermen tegen commerciële invloeden en om de redactionele verantwoordelijkheid en (...)…Arrest n° 220.919
Verzoeker VZW ANTWERPSE TELEVISIEArtikel 2, 5°, van het mediadecreet definieert commerciële communicatie als een overkoepelend begrip. Uit de opbouw van het mediadecreet blijkt voorts dat eerst regels worden vastgelegd die op alle vormen van commerciële communicatie betrekking hebben en vervolgens worden voor specifieke vormen van commerciële communicatie eigen bepalingen vastgelegd. Te dezen is de feitelijke beoordeling van het promotionele karakter van de uitgezonden reportages en reclameboodschappen gesteund op talrijke elementen zoals het sterk aanprijzend en verkoopbevorderend karakter ervan, het filmen op locatie, het gebruik van voice-over, de talrijke lovende woorden en de gebruikte beeldruimte. De verz. p. onderneemt geen poging om deze elementen tegen te spreken, noch de conclusie eruit dat het programma hierdoor een promotionele inslag heeft. (...)…Arrest n° 220.919
Verzoeker VZW ANTWERPSE TELEVISIEHet bewijs van de feiten mag door alle bewijsmiddelen worden geleverd en de Raad van State oordeelt of het bestuur, met de gegevens die hem voorlagen, terecht tot het bewezen zijn van de feiten heeft kunnen besluiten. Het staat de verz. p. vrij tegenbewijs te leveren tegen zowel het sterk promotioneel geachte karakter van de betrokken uitzendingen als het in de bestreden beslissing aangenomen vermoeden dat ze niet anders dan tegen betaling of soortgelijke vergoeding tot stand kunnen zijn gekomen. Te dezen heeft de verz. p. zich er echter toe beperkt enkel verklaringen op eer over te maken waarbij de betrokken winkels of dienstverleners een door haar opgesteld voorgedrukt formulier ondertekenden, waarin wordt vermeld dat zij voor de betrokken uitzendingen niet hebben betaald. De verz. p. kan niet worden bijgevallen dat (...)…Arrest n° 220.919
Verzoeker VZW ANTWERPSE TELEVISIEHet behoort tot de bevoegdheid van de VRM om de bewijswaarde van neergelegde documenten te beoordelen. Hij mag zich uitspreken over de bewijswaarde van de neergelegde stukken zonder klacht te moeten indienen bij het parket wegens valsheid in geschrifte en te moeten wachten op de uitspraak van het bevoegd rechtscollege in dit verband. Aan de voorgelegde stavingsstukken kan ook om andere redenen dan hun gebrek aan authenticiteit bewijskracht worden ontzegd, bijvoorbeeld omdat ze geen officieel karakter hebben of omdat ze op vraag werden ingevuld. Te dezen acht de verw. p. de verklaringen op eer niet geloofwaardig, namelijk omdat ze zijn ingevuld op vraag van de betrokken omroeporganisatie zelf en op daartoe door die omroeporganisatie opgestelde voorgedrukte formulieren.Arrest n° 220.919
Verzoeker VZW ANTWERPSE TELEVISIELuidens artikel 81, § 5, tweede lid, van het mediadecreet, zijn publi-reportages geen reclamespots, omdat ze gelet op hun redactionele en informatieve inhoud, meer tijd in beslag nemen. Het gegeven dat ze niet kunnen worden beschouwd als spots doet echter geen afbreuk aan hun promotioneel karakter en neemt dus niet weg dat deze reportages ook "televisiereclame" betreffen waarop het in artikel 79, §1 neergelegde scheidingsbeginsel van toepassing is. Dit houdt in dat "televisiereclame" duidelijk herkenbaar moet zijn en moet kunnen worden onderscheiden van de rest van het programma-aanbod. De vereiste scheiding tussen reclame en "redactionele inhoud" moet niet plaatsvinden in de publi-reportage zelf, maar door een aan- en afkondiging om ze te onderscheiden van de andere niet-promotionele programmaonderdelen of programma's. (...)…Arrest n° 220.919
Verzoeker VZW ANTWERPSE TELEVISIEArtikel 228, eerste lid, van het mediadecreet bepaalt de mogelijke sancties die de verw. p. kan opleggen in geval zij inbreuken op de reglementering inzake reclame, telewinkelen, sponsoring en boodschappen van algemeen nut op radio en televisie vaststelt. Blijkens dat artikel heeft de verw. p. de mogelijkheid om een administratieve geldboete tot 125.000 euro op te leggen zodat de te dezen oplegde boete van 2.000 euro geenszins onredelijk of onevenredig is. De verw. p. heeft slechts een fractie van wat wettelijk is toegestaan als boete opgelegd.Arrest n° 220.918
Verzoeker VLAAMSE MEDIA MAATSCHAPPIJ (VMMa)Er rijst een bevoegdheidskwestie met betrekking tot 'teletekst' als bedoeld en gedefinieerd in artikel 2, 50°, van het mediadecreet. Uit de definitie van teletekst in het decreet, de geciteerde verantwoording ervan en de amendementen die "voor alle duidelijkheid" expliciteren dat verschillende reeksen bepalingen uit het mediadecreet ook van toepassing zijn op teletekst, blijkt niet dat de decreetgever ook maar enig onderscheid heeft willen maken tussen de onderscheiden functies van teletekst (teletekst als programmaondersteunende tekstdienst of teletekst als een autonome op tekst gebaseerde dienst). Hieruit volgt dat de decreetgever teletekst heeft opgevat als een culturele aangelegenheid zoals bedoeld in artikel 4, 6°, BWHI. Dit betekent dan ook dat de verw. p. te dezen conform het mediadecreet handelde en dat een (...)…Arrest n° 220.918
Verzoeker VLAAMSE MEDIA MAATSCHAPPIJ (VMMa)In de veronderstelling dat het Grondwettelijk Hof (eerste prejudiciële vraag) zou oordelen dat de regelgeving van teletekst in haar geheel exclusief toegewezen is aan de gemeenschappen, wordt door de verz. p. een tweede prejudiciële vraag opgeworpen. De verz. p. is immers van mening dat teletekst niet op zichzelf bestaat omdat er andere met teletekst vergelijkbare tekstdiensten bestaan die via andere media worden doorgestuurd of verspreid welke onder de federale overheid ressorteren. Zij stelt teletekst in relatie tot die andere informatiediensten en argumenteert dat het vaststellen van de regels die op de inhoud en verspreiding betrekking hebben, minstens wat de bescherming van minderjarigen betreft, de bevoegde overheden verplicht tot samenwerking. Er wordt van uitgegaan dat de regelgeving van andere op tekst (...)…Arrest n° 219.953
Verzoeker NV VLAAMSE MEDIA MAATSCHAPPIJ (VMMa)Luidens artikel 220, § 2 van het mediadecreet jo. artikel 16 van het procedurebesluit dient de beslissing waarin wordt besloten over te gaan tot een procedure op tegenspraak met de documenten die erop betrekking hebben naar de betrokkene gestuurd te worden met vermelding van de gronden waarop de procedure steunt en kan de betrokkene binnen vijftien dagen na ontvangst zijn opmerkingen schriftelijk aan de Regulator meedelen. De betrokkene kan worden opgeroepen om door de algemene kamer te worden gehoord. Indien de betrokkene hiertoe verzoekt, moet hij door de algemene kamer worden gehoord. Te dezen wordt aan de verz. p. per brief meegedeeld dat tegen haar een procedure op tegenspraak wordt ingesteld wegens een aantal inbreuken op het mediadecreet en wordt het onderzoeksrapport hierbij als bijlage gevoegd. Daarin worden de (...)…Arrest n° 219.953
Verzoeker NV VLAAMSE MEDIA MAATSCHAPPIJ (VMMa)In artikel 2, 35° en 41° van het mediadecreet worden de begrippen "reclame" en "sponsoring" gedefinieerd terwijl artikel 91 van het mediadecreet de voorwaarden bepaalt waaraan gesponsorde omroepdiensten en programma's moeten voldoen. Te dezen blijkt dat de verw. p. de begrippen reclame en sponsoring op correcte wijze heeft begrepen. Commerciële communicatie is het koepelbegrip dat beide definities omvat. De inhoud van de boodschap is een ijkpunt bij uitstek om ook het oogmerk te begrijpen en dus om de beide vormen van commerciële communicatie vanuit dit oogpunt van elkaar te onderscheiden. Door vast te stellen dat de spot in kwestie aanzet tot kopen -en dus de "levering tegen betaling van goederen" beoogd als bedoeld in artikel 2, 35° van het Mediadecreet- oordeelt de regulator dat ze méér doet dan louter merkbekendheid (...)…Arrest n° 219.953
Verzoeker NV VLAAMSE MEDIA MAATSCHAPPIJ (VMMa)Wat de concrete vraag betreft of de betrokken spot al dan niet een rechtstreeks koopbevorderende boodschap bevat, dient herinnerd dat het niet aan de Raad van State toevalt om zich bij de beoordeling van de feitelijke gegevens in de plaats te stellen van de overheid. In de uitoefening van zijn wettigheidstoezicht is de Raad enkel bevoegd na te gaan of deze overheid bij de beoordeling is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of zij die correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan in redelijkheid tot haar besluit is kunnen komen.Arrest n° 210.977
Verzoeker NV SBS BELGIUMHet feit dat een bepaald televisieprogramma van een bepaalde omroep gedurende een aantal afleveringen wordt gecontroleerd houdt geen schending van het vermoeden van onschuld in. Noch artikel 169 van de mediadecreten noch het kaderbesluit monitoring sluiten uit dat een bepaald programma gedurende een aantal afleveringen wordt gecontroleerd. In het kaderbesluit wordt de opdracht gegeven "op bepaalde tijdstippen en op basis van steekproeven, gerichte controles" uit te voeren. Monitoring bij wijze van steekproef sluit immers niet uit dat, naast een controle op regelmatige tijdstippen van de omroeporganisaties, waarbij deze overeenkomstig het kaderbesluit per soort worden onderverdeeld en zoveel als mogelijk simultaan worden gecontroleerd gedurende een bepaald tijdsblok, een aantal specifieke programma's (bij wijze van (...)…Arrest n° 210.977
Verzoeker NV SBS BELGIUMVisuele of auditieve vermeldingen van producten, merknamen of logo's in de afleveringen van een onderzocht programma, kunnen wel degelijk worden getoetst aan de bepalingen van artikel 105 van de mediadecreten. De omstandigheid dat het gaat om producten of diensten of merknaam- of logovermeldingen van ondernemingen die het programma sponsoren brengt niet met zich mee dat dit artikel niet meer kan worden toegepast. Voormeld artikel 105 maakt immers geen uitzondering voor het vertonen of vermelden (in de programma's zelf) van producten, diensten, merknamen of logo's die afkomstig zijn van sponsors, noch beschouwt het dit vertonen of vermelden als "niet te vermijden". Zelfs al kan deze activiteit worden omschreven als "product-placement", dan nog, beschouwt de decreetgever deze als een vorm van reclame en dient bijgevolg (...)…Arrest n° 210.977
Verzoeker NV SBS BELGIUMVisuele of auditieve vermeldingen van producten, merknamen of logo's in de afleveringen van een onderzocht programma, kunnen niet worden beschouwd als sponsorvermeldingen in de zin van artikel 106 van de mediadecreten. Dit artikel heeft betrekking op "vermelding[en] van naam en/of logo van de sponsor" die voorkomen aan het begin of het einde van de gesponsorde programma's, welke verplicht zijn, of aan het begin of het einde van een programmaonderdeel, tijdens sportwedstrijden en in aankondigingsspots, welke onder bepaalde voorwaarden toegestaan zijn, doch niet op zulke vermeldingen binnen het programma zelf. Vermeldingen van sponsors binnen het programma zelf vallen dus wel degelijk onder de toepassing van artikel 105 van de mediadecreten. Aan de artikelen 105 en 106 ligt immers de doelstelling van de decreetgever ten (...)…Arrest n° 210.977
Verzoeker NV SBS BELGIUMBij de controle van de wettigheid of reclame-uitingen al dan niet vermijdbaar zijn in de zin van artikel 105 van de mediadecreten, moet worden opgemerkt dat het aan de Raad van State in het kader van de wettigheidscontrole op grond van artikel 14, § 1, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State niet toekomt om hieromtrent een eigen beoordeling te maken. Dit valt in de eerste plaats toe aan de Vlaamse Regulator voor de Media. De Raad is enkel bevoegd om na te gaan of de overheid bij haar kwalificatie is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of zij die correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan in redelijkheid tot haar besluit is gekomen. Te dezen brengt de verz. p. geen voldoende gegevens aan die de Raad van State ertoe zouden kunnen brengen aan te nemen dat de "aangeklaagde vermeldingen (...)…Arrest n° 210.976
Verzoeker NV SBS BELGIUMEr kan niet worden aanvaard dat de beteugeling van inbreuken gedurende de termijn voor uitvoering van richtlijn 2007/65/EG door de Vlaamse Regulator voor de Media op de toen nog geldende en nog niet gewijzigde bepalingen van de mediadecreten, de verwezenlijking van het door die richtlijn voorgeschreven resultaat ernstig in gevaar zou brengen. Het beoogde resultaat, waaronder de weglating van de voorwaarde over de maximale totale duur van telewinkelblokken per dag, werd immers tijdig bereikt door de omzetting van artikel 18bis van de richtlijn audiovisuele mediadiensten, zoals gewijzigd door artikel 3 van de richtlijn 2007/65/EG, in artikel 82 van het nieuwe mediadecreet van 27 maart 2009. De verw. p. kon dan ook terecht stellen dat de Vlaamse omroepen, gezien de versoepelde regels met betrekking tot reclame en (...)…Arrest n° 210.976
Verzoeker NV SBS BELGIUMEr is geen sprake van een schending van het beginsel van de terugwerkende kracht van de mildere strafwet nu het betrokken artikel van de mediadecreten op basis waarvan aan de verz. p. een administratieve geldboete werd opgelegd, niet is gewijzigd in de periode tussen de gecontroleerde uitzendingen op 23 juli 2008 en het moment waarop de bestreden beslissing werd genomen, zijnde 15 december 2008. Dit artikel werd pas gewijzigd na het nemen van de bestreden beslissing.Arrest n° 210.974
Verzoeker NV VLAAMSE MEDIA MAATSCHAPPIJDe beoordeling van een programma als een "uit zelfstandige onderdelen samengesteld programma" komt toe aan de Vlaamse Regulator voor de Media waarbij de de Raad van State zijn oordeel niet in de plaats van de Vlaamse Regulator voor de Media mag stellen. De Raad is enkel bevoegd om na te gaan of de regulator bij zijn kwalificatie is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of hij die correct heeft beoordeeld en of hij op grond daarvan in redelijkheid tot zijn besluit is gekomen. Dat het Explanatory Report bij het Europees verdrag inzake grensoverschijdende televisie een spelprogramma ("game show") aanhaalt als typevoorbeeld van een programma samengesteld uit afzonderlijke onderdelen, staat er niet aan in de weg dat de verw. p. na een onderzoek in concreto van de elementen eigen aan de zaak wettig kan aannemen dat het (...)…Arrest n° 210.973
Verzoeker BVBA MTV NETWORKS BELGIUMInzoverre de verz. p. betoogt dat het door middel van een privé-onderneming opnemen van de te controleren beelden een schending inhoudt van het auteursrecht, kan zij niet gevolgd worden nu de uitgevoerde vastleggingen van uitzendingen of de opnames niet bedoeld zijn voor reproductie of distributie van die uitzendingen, doch wel en uitsluitend om haar taak van toezicht, zoals die haar is opgedragen bij de mediadecreten, te kunnen uitoefenen. Het is immers, om reden van bewijsvoering, onderzoek en rechten van verdediging, dat die taak van toezicht maar kan gebeuren als uitzendingen ook worden geregistreerd. Zolang de regulator zich houdt aan die wettelijke opdracht, kunnen dergelijke registraties niet worden beschouwd als reproducties in de zin van de auteurswet.Arrest n° 210.973
Verzoeker BVBA MTV NETWORKS BELGIUMHet doorlopend karakter van de banners en pancartes, waarbij de kijker wordt uitgenodigd deel te nemen aan een chat via sms tegen betaling, maakt niet dat een dergelijke banner of pancarte op zich niet kan worden beschouwd als een telewinkelspot die, in zijn gangbare betekenis, "een korte, in tijd beperkte boodschap, meestal tussen redactionele programma's geplaatst" veronderstelt. Met andere woorden, het doorlopend karakter van de telewinkelspots, bestaande uit een opeenvolging van uitnodigingen deel te nemen aan een chat en de chat-berichten zelf, tijdens de gehele duur van de betrokken redactionele programma's - en dus niet "tussen redactionele programma's" - maakt juist dat ze niet voldoen aan de voornoemde bepaling van artikel 101, § 1, tweede lid van de Mediadecreten.Arrest n° 210.973
Verzoeker BVBA MTV NETWORKS BELGIUMArtikel 170, § 5, van de mediadecreten legt de verplichting op aan de Vlaamse regering om hij het bepalen van de procedures en termijnen voor het opleggen van sancties, het recht om gehoord te worden op tegenspraak te garanderen. Ter uitvoering van deze verplichting voorziet het procedurebesluit erin dat de betrokken omroep wordt ingelicht over de feitelijke en juridische gronden van de tegen hem ingestelde procedure op tegenspraak, doch niet over de aard en de grootte van de mogelijke sanctie. Deze informatie is evenwel terug te vinden in artikel 176 van de mediadecreten zodat de verz. p. zich hieromtrent, schriftelijk dan wel mondeling, wel degelijk kon verdedigen in de procedure voor de regulator hetgeen zij nagelaten heeft te doen.Arrest n° 210.972
Verzoeker NV VLAAMSE MEDIA MAATSCHAPPIJHet ambtshalve opstarten van een procedure op tegenspraak betreft geenzins het ambtshalve onderzoek zoals bedoeld in artikel 20 van het reglement van orde maar wel de beslissing tot het inzetten van een procedure op tegenspraak die daarop volgt zoals bedoeld in artikel 21 van het reglement van orde en artikel 16, § 1 van het procedurebesluit. Artikel 20 heeft enkel betrekking op de eventuele beslissing van de algemene kamer om aan de onderzoekscel een specifieke opdracht te geven tot ambtshalve onderzoek. Artikel 20 van het reglement van orde en het kaderbesluit hebben betrekking op twee te onderscheiden situaties. Ze hebben met elkaar gemeen het vooronderzoek en de beslissing gescheiden te houden, en komen aldus tegemoet aan de eis van onafhankelijkheid en onpartijdigheid. Dat eerst een vooronderzoek door de (...)…Arrest n° 210.972
Verzoeker NV VLAAMSE MEDIA MAATSCHAPPIJEen classificatie van de opgenomen beelden door gebruik van software van een privé-onderneming maakt niet dat de verwerende partij hierdoor haar eigen beoordelings- of onderzoeksbevoegdheid van de opnames zou hebben afgestaan. Dit overzicht is, net zoals de opnames zelf, een louter technisch hulpmiddel dat de bevoegdheid van de Vlaamse Regulator voor de Media onaangeroerd laat.Arrest n° 210.972
Verzoeker NV VLAAMSE MEDIA MAATSCHAPPIJUit artikel 20 van het reglement van orde kan geen gebod afgeleid worden dat de algemene kamer verplicht om een individuele, voorafgaande machtiging aan de onderzoekscel te geven, noch een verbod om een algemene machtiging aan de onderzoekscel te geven. In artikel 20 lezen dat een individuele, voorafgaande machtiging is vereist vooraleer de onderzoekscel een onderzoek kan starten, gaat te ver en stemt niet overeen met de woorden en doelstelling van de tekst.Arrest n° 210.971
Verzoeker NV VLAAMSE MEDIA MAATSCHAPPIJDe verz. p. vordert de nietigverklaring van de thans bestreden beslissing omdat zij is gesteund op een onwettig reglementair besluit, zijnde het kaderbesluit monitoring van 22 april 2005 van het Vlaams Commissariaat voor de Media (kaderbesluit monitoring). Op grond van artikel 169, § 1 van de mediadecreten is de algemene bevoegdheid tot handhaving van de Vlaamse mediaregelgeving toegekend aan de Vlaamse Regulator voor de Media (VRM). Inzonderheid is de algemene vergadering belast met de specifieke taak van toezicht op de naleving van en de beteugeling van de inbreuken op de mediadecreten. Dit toezicht worden uitgeoefend hetzij naar aanleiding van een verzoek van de Vlaamse regering, hetzij naar aanleiding van een klacht hetzij ook ambtshalve. Noch de mediadecreten van 2005, noch het procedurebesluit bepalen of preciseren (...)…Arrest n° 210.971
Verzoeker NV VLAAMSE MEDIA MAATSCHAPPIJTe dezen stelt zich de vraag of de betwiste sms-applicaties, uitgezonden tijdens een muziekprogramma waarbij aan de kijker, via doorlopend in beeld gebrachte banners en pancartes, de mogelijkheid wordt geboden om tegen betaling en via het gebruik van sms allerlei commentaar op het scherm te doen verschijnen, een aanbieding tot amusement betreffen of dat zij beschouwd moeten worden als telewinkelen. Gelet op de interpretatie van het begrip telewinkelen door het Hof van Justitie in zijn arrest C-195/06, kon de verw. p. te dezen terecht vaststellen dat de betwiste sms-applicaties waarbij aan de kijker de mogelijkheid wordt geboden om tegen betaling allerlei commentaar op het scherm te doen verschijnen, geen deel uitmaken van de redactionele inhoud van de uitzending en de voortgang ervan niet beïnvloeden: de muziekvideoclips (...)…Arrest n° 210.971
Verzoeker NV VLAAMSE MEDIA MAATSCHAPPIJLuidens artikel 101, §1 van de mediadecreten en de interpretatieve mededeling van de Commissie over bepaalde aspecten van de bepalingen van de richtlijn "Televisie zonder Grenzen" betreffende televisiereclame dienen telewinkelspots tijdens de onderzochte periode duidelijk als dusdanig als telewinkelen herkenbaar te zijn en duidelijk onderscheiden te zijn van de programma's door optische en/of akoestische middelen. Het gebruik van een splitscreen waarbij de sms-applicaties onderaan het beeldscherm in langwerpige pancartes worden uitgezonden, voldoet niet aan voormelde vereiste. De "banners" worden immers niet uitgezonden in een deel van het scherm, ruimtelijk gescheiden van een ander stuk van het scherm met daarin het volledig beeld van de uitgezonden videoclip. Ze worden integendeel duidelijk bovenop de muziekvideoclips (...)…Arrest n° 210.971
Verzoeker NV VLAAMSE MEDIA MAATSCHAPPIJDe verz. p. betwist de hoogte van de haar opgelegde boete daar deze, gelet op haar beperkte schaalgrootte, onredelijk en onevenredig is. Artikel 176 van de mediadecreten biedt aan de Vlaamse Regulator voor de Media de mogelijkheid om een administratieve geldboete tot 125.000 euro op te leggen. Door een boete op te leggen van 2.500 euro heeft de verw. p. in casu dan ook niet de zwaarst mogelijke geldboete opgelegd, maar slechts een fractie van wat wettelijk is toegestaan. Bovendien wijst het bedrag van de opgelegde boete er veeleer op dat verw. p. wel degelijk met de schaalgrootte van de verz. p. rekening heeft gehouden.Arrest n° 208.674
Verzoeker de VLAAMSE RADIO- EN TELEVISIEOMROEP (VRT)Artikel 97, § 1, tweede lid, van de mediadecreten bepaalt dat de televisieomroep van de Vlaamse Gemeenschap enkel reclame mag brengen met het oog op zelfpromotie. Luidens artikel 6, § 2, van voormelde decreten behoort het verrichten van merchandising- en nevenactiviteiten, voorzover ze samenhangen of verband houden met omroepactiviteiten, eveneens tot het maatschappelijk doel van de VRT. Aldus kan reclame voor merchandisingactiviteiten in voorkomend geval als toegelaten zelfpromotie bestempeld worden. De Raad van State ziet niet welke bepaling van de mediadecreten in beginsel zou verbieden dat de VRT bij wijze van zelfpromotie -het aanprijzen van zichzelf- een merchandisingactiviteit -die per definitie gericht is op het behalen van voordelen uit programma's- door middel van uitgezonden boodschappen onder de aandacht van (...)…Arrest n° 194.650
Verzoeker VLAAMSE RADIO-EN TELEVISIEOMROEP, naamloze vennootschap van publiek rechtDe naleving van het verbod van discriminatie tussen de onderscheiden filosofische of ideologische strekkingen vereist niet dat er steeds in elk individueel programma noodzakelijk en onder alle omstandigheden voor moet worden gezorgd dat alle strekkingen worden vertegenwoordigd, zolang maar kan worden aangetoond dat in andere programma's de andere strekkingen wel verhoudingsgewijze aan bod zijn kunnen komen. Te dezen waren de twee verkiezingsdebatten, waarvoor een politieke partij niet werd uitgenodigd, gelet op de specificiteit van hun inhoud, de geselecteerde deelnemers en hun tijdstip, dermate speciaal en anders in vergelijking met de andere informatieve programma's over de verkiezingen, dat de Vlaamse Regulator voor de Media rechtsgeldig kon voorbijgaan aan het gegeven dat de klager wel aan bod is kunnen komen in de (...)…Arrest n° 194.650
Verzoeker VLAAMSE RADIO-EN TELEVISIEOMROEP, naamloze vennootschap van publiek rechtArt. 7 van het gecoördineerde mediadecreten bepaalt dat de verz. partij autonoom zijn programma-aanbod en uitzendschema vaststelt. Die autonomie wordt evenwel begrensd door de verplichtingen van niet-discriminatie en van politieke en ideologische onpartijdigheid die in art. 111bis van de gecoördineerde mediadecreten aan de verz. partij worden opgelegd. De programma-autonomie kan niet worden ingeroepen om die verplichtingen niet na te komen.Arrest n° 194.650
Verzoeker VLAAMSE RADIO-EN TELEVISIEOMROEP, naamloze vennootschap van publiek rechtIn een partijpolitiek en communautair verdeeld land als België, met een proportioneel verkiezingssysteem, waar geen enkele politieke partij bij parlementsverkiezingen een meerderheid behaalt, is de vorming van een regering na verkiezingen het resultaat van, vaak zeer langdurige, onderhandelingen tussen verschillende politieke partijen. Uiteraard spelen de politieke machtsverhoudingen daarbij een rol, doch daarin kan bezwaarlijk een objectieve reden worden gevonden om, op een ogenblik dat de verkiezingen nog moeten plaatshebben en de verkiezingsuitslag nog niet bekend is, uitsluitend de zogenaamde in andere media gedoodverfde kandidaat premiers uit te nodigen. De omstandigheid dat twee van de uitgenodigde lijstaanvoerders uiteindelijk ook premier zijn geworden, doet aan het voorgaande geen afbreuk.Arrest n° 194.650
Verzoeker VLAAMSE RADIO-EN TELEVISIEOMROEP, naamloze vennootschap van publiek rechtDe omstandigheid dat die keuze niet zou zijn ingegeven door de politieke of ideologische voorkeur van de redactieleden maar gesteund is op wat in andere media wordt aangevoerd, doet geen afbreuk aan de vaststelling dat door die keuze afbreuk wordt gedaan aan de verplichting tot politieke en ideologische onpartijdigheid. De consensus in die andere media, belet niet dat een inbreuk op de onpartijdigheidsverplichting kon vastgesteld worden nu zij redelijkerwijze kon aannemen dat door een debat te organiseren waarbij enkel die in andere media aangemerkte kandidaat-premiers worden uitgenodigd een verkeerde indruk bij de bevolking kan worden gewekt dat bij de federale verkiezingen ook de eerste minister wordt verkozen.Arrest n° 194.650
Verzoeker VLAAMSE RADIO-EN TELEVISIEOMROEP, naamloze vennootschap van publiek rechtHet feit dat de wijze waarop de verz. partij zijn opdracht overeenkomstig art. 6 van de gecoördineerde mediadecreten vervult, niet behoort tot de geschillen waarover de kamer van onpartijdigheid en bescherming van minderjarigen van de Vlaamse Regulator voor de Media op grond van artikel 169, § 3 van de gecoördineerde mediadecreten uitspraak doet, betekent niet de kamer bij haar oordeel over geschillen die rijzen naar aanleiding van de toepassing van art. 111bis van de gecoördineerde mediadecreten geen rekening zou mogen houden met andere bepalingen van de gecoördineerde mediadecreten. Volgens de gebruikelijke interpretatieregels moeten wettelijke bepalingen immers in hun onderlinge samenhang worden gelezen.Arrest n° 187.279
Verzoeker VERSTREPEN e.a.In het auditoraatsverslag wordt vastgesteld dat de bij het VCM bestaande bezwaarregeling bij de inwerkingtreding van de regels betreffende de VRM is afgeschaft, dat de VRM de rechtsopvolger is van het VCM met inbegrip van de hangende procedures, dat niettegenstaande de afschaffing van de beroepsprocedures aan verzoeker toch een tweede kans is gegeven om zijn zaak te bepleiten voor de VRM, dat verz. nooit op een verkeerd been is gezet door de VRM maar correct is ingelicht over de werkwijze die de VRM zich voornam te volgen, dat verz. inconsequent is omdat zijn grieven impliceren dat hij over géén administratieve beroepsprocedure kon beschikken, dat hij er niettemin gebruik van heeft gemaakt zonder evenwel de wettigheid ervan in vraag te stellen bij de VRM, dat uiteindelijk de opgelegde sanctie niet is verhoogd en (...)…Arrest n° 181.885
Verzoeker NV VLAAMSE RADIO-EN TELEVISIEOMROEPHet feit dan een programma ook ten aanzien van volwassenen niet aanvaardbaar is, sluit niet uit de Kijk- en Luisterraad mag oordelen dat dergelijk programma eveneens inbreuk maakt op de specifieke bescherming van minderjarigen in de zin van art. 78, §1 van de gecoördineerde mediadecreten. Deze bepaling sluit overigens geenszins radioprogramma's van dergelijke toetsingsbevoegdheid uit.Arrest n° 181.885
Verzoeker NV VLAAMSE RADIO-EN TELEVISIEOMROEPVerz. merkt op dat jongeren geenszins tot het doelpubliek van het programma behoren en dat quasi is uitgesloten dat zij kennis hebben genomen van de controversiële uitspraken. De bestreden beslissing (waarbij de Vlaamse Kijk- en Luisterraad (thans de Vlaamse Regulator voor de Media) een overtreding van de mediadecreten vaststelt en als sanctie oplegt om deze uitspraak uit te zenden op kosten van de omroep zelf) heeft dit bezwaar uitdrukkelijk afgewezen door te stellen dat het programma voor iedereen toegankelijk is, ook voor kinderen. Voor de beoordeling van motivering dient ook rekening te worden gehouden met motivering van de klacht zoals die in de bestreden beslissing wordt weergegeven. Door de klacht zonder voorbehoud gegrond te verklaren heeft verw. zich die motieven eigen gemaakt. Het hoeft geen betoog dat de (...)…Arrest n° 181.885
Verzoeker NV VLAAMSE RADIO-EN TELEVISIEOMROEPVoor wat betreft de opmerking van de verz. dat de sanctie niet werd gemotiveerd, bedenkt de R.v.St. dat de lichtste sanctie bestaat in de waarschuwing met de vraag de overtreding stop te zetten. Dit kan bezwaarlijk als passend worden beschouwd, aangezien de vraag om de overtreding stop te zetten op het ogenblik van de uitspraak zonder voorwerp zou zijn. De Vlaamse Kijk- en Luisterraad diende verder niet specifiek te motiveren waarom de uitspraak in een nieuwsuitzending diende te gebeuren. De maatregel beoogt het uitzenden van de uitspraak van de Vlaamse Kijk- en Luisterraad, wat evident een nieuwsgegeven is en een nieuwsuitzending zo dicht mogelijk het tijdstip van de uitzending van de gewraakte uitspraken benadert.Arrest n° 181.885
Verzoeker NV VLAAMSE RADIO-EN TELEVISIEOMROEPHet middel dat de schending aanvoert van art. 10 EVRM vertrekt vanuit een verkeerde premisse. De bestreden beslissing (waarbij de Vlaamse Kijk- en Luisterraad (thans de Vlaamse Regulator voor de Media) een overtreding van de mediadecreten vaststelt en als sanctie oplegt om deze uitspraak uit te zenden op kosten van de omroep zelf) sluit niet uit dat interviews worden uitgezonden waarin door derden onaanvaardbare verklaringen worden gedaan. In het concrete geval ging het immers niet om een derde, maar om een VRT-personaliteit die geïnterviewd wordt. Het feit dat deze geen werknemer is van de VRT, maar op zelfstandige basis zijn medewerking verleent, is niet relevant. De gecoördineerde mediadecreten, evenmin trouwens als de luisteraars, maken immers terzake geen onderscheid.Arrest n° 181.885
Verzoeker NV VLAAMSE RADIO-EN TELEVISIEOMROEPDe bestreden beslissing waarbij de Vlaamse Kijk- en Luisterraad (thans de Vlaamse Regulator voor de Media) een overtreding van de mediadecreten vaststelt en als sanctie oplegt om deze uitspraak uit te zenden op kosten van de omroep zelf, raakt de betrokken omroep rechtstreeks en ongunstig. Het rechtens vereiste belang bij een annulatieberoep, dat erin bestaat dat nadeel ongedaan te maken, gaat in de regel niet teloor door het enkele feit dat de bestreden beslissing is uitgevoerd en op die manier haar effect heeft gehad. De uitvoering van de opgelegde sanctie (uitzending van de uitspraak) doet het bestaan van de beslissing zelf (de gegrondverklaring van de klacht) niet teniet. De Raad ziet dan ook geen enkele reden aan verz. het belang te ontzeggen om met de gevorderde nietigverklaring die officiële afkeuring te doen (...)…