Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Basiswet

0 subrubrieken 41 rechtstreekse arresten 41 arresten in totaal

Rechtspunten

52
Arrest n° 234.096 Verzoeker AIT DAHMANEUit de parlementaire voorbereiding van Artikel 144, § 6, derde lid, van de basiswet blijkt dat het advies van de arts moet worden gegeven vooraleer de beslissing tot opsluiting in een strafcel wordt genomen. De gevangenisdirecteur moet kennis kunnen nemen van het advies alvorens te beslissen, anders loopt hij het risico dat hij een sanctie neemt die niet mag worden uitgevoerd. De verwerende partij betwist niet dat alvorens tot opsluiting in een strafcel te beslissen, er geen advies van een adviserende arts werd ingewonnen waarbij deze heeft verklaard aan de gevangenisdirecteur dat er geen medische tegenaanwijzingen zijn voor de opsluiting in de strafcel die werd overwogen. Bijgevolg werd artikel 144, § 6, derde lid, van de basiswet geschonden. De reeds bestaande opvolging in het kader van het individueel bijzonder (...)…Arrest n° 233.909 Verzoeker RACHIDVerzoeker wordt verhinderd om zijn geloof te belijden, in de vorm van het geknield bidden gedurende de wandeling in de gevangenis, zodat moet worden onderzocht of is voldaan aan de voorwaarden van artikel 9.2 van het EVRM. De godsdienstbelevenis en -belijdenis worden door de basiswet onderworpen aan de inachtneming van de rechten van anderen. Te dezen moet worden opgemerkt dat enkel het uiten van de godsdienstige overtuiging van verzoeker wordt beperkt in het kader van zijn hechtenis. De externe godsdienstvrijheid, in tegenstelling tot de innerlijke geloofsvrijheid, is niet absoluut en kan worden beperkt als aan een aantal voorwaarden is voldaan. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft in het arrest nr. 35021/05 geoordeeld dat de wens van andere gevangenen om niet te worden gestoord door de (...)…Arrest n° 231.472 Verzoeker ROUSSEAUIn zoverre verzoeker ingevolge de gehanteerde berekeningswijze van uur tot uur het vertrouwensbeginsel geschonden acht, stelt de Raad van State vast dat de verwachting die volgens verzoeker in zijn hoofd zou zijn gecreëerd, steunt op een becijfering van de duur van de straf door de gevangenisdirecteur in het kader van een in het verleden opgelegde tuchtstraf. Los van de vraag of verzoeker wel rechtmatige verwachting vermag af te leiden uit een eerdere blijkbaar contra legem-toepassing, mag te dezen hoe dan ook deze verwachting niet worden beschouwd als een "rechtmatige" verwachting die uit het handelen van de verwerende partij kan worden geput. Aangezien uit de instructie vervat in de collectieve brief nr. 124 van 6 september 2013 betreffende het tuchtregime van gedetineerde blijkt dat tuchtstraffen van uur tot uur (...)…Arrest n° 231.472 Verzoeker ROUSSEAUVerzoeker laat na enig bewijs bij te brengen van zijn beweerde uitdrukkelijke vraag tot inkijken van de meldingsverslagen. Verzoeker verwijt aldus aan de tuchtoverheid niet voorafgaand aan de bestreden beslissing kennis te hebben genomen van de meldingsverslagen ondanks zijn verzoek. Deze grief kan niet worden aangenomen.Arrest n° 231.030 Verzoeker IPEKCIVerzoeker uit in wezen kritiek op de wijze waarop de gevangenisdirecteur aan feitenvinding heeft gedaan. De gevangenisdirecteur heeft bij de uitoefening van zijn tuchtbevoegdheid een discretionaire beoordelingsbevoegdheid, zowel op het vlak van de bewezenverklaring als op het vlak van de tuchtrechtelijke kwalificatie van de ten laste gelegde feiten. Indien zoals te dezen, een tuchtregeling geen bijzondere bewijswaardering voorschrijft, beoordeelt de tuchtoverheid op discretionaire wijze de bewijswaarde van de gegevens uit het tuchtdossier om tot een bepaalde overtuiging te komen. Uit de gegevens van de zaak blijkt dat de gevangenisdirecteur het bewijs van de feiten afleidt uit de inhoud van het tuchtrapport waaromtrent verzoeker tegenspraak heeft kunnen voeren, alsook uit de gegevens verstrekt tijdens de hoorzitting. (...)…Arrest n° 229.934 Verzoeker WYFFELSArtikel 108, § 2, van de basiswet maakt de fouillering op het lichaam afhankelijk van een afzonderlijke beslissing van de gevangenisdirecteur. Het bestaan van een individuele en afzonderlijke beslissing wordt niet vermoed. De penitentiaire beambten zelf kunnen daarover geen standpunt innemen, ook geen voorlopig standpunt. Het tegendeel aannemen miskent het opzet van de wetgever, die het onderzoek op het lichaam, wegens de aantasting van het eergevoel, als een veel ingrijpender maatregel dan het onderzoek aan de kledij aanmerkt. Artikel 108, § 2, van de basiswet garandeert met andere woorden aan de gedetineerde dat een gedwongen fouillering op het lichaam slechts kan plaatsvinden na een beslissing daartoe van de gevangenisdirecteur. Dat houdt in dat de gedetineerde in kennis wordt gesteld van die beslissing alvorens hij (...)…Arrest n° 228.197 Verzoeker AFKIRArtikel 144, § 5, van de basiswet voorziet niet in een sanctie voor het geval de daarin vermelde termijn van zeven dagen niet wordt gerespecteerd. In casu blijkt verzoeker alleszins binnen de voorgeschreven termijn te zijn gehoord en heeft hij zelf om "uitstel van de behandeling van het tuchtrapport" verzocht. Er kan niet worden ingezien en verzoeker maakt ook niet aannemelijk dat hij op enigerlei wijze in zijn belangen is geschaad doordat het verhoor niet binnen de voormelde termijn van zeven dagen werd beëindigd.Arrest n° 226.726 Verzoeker BORTOKALIEen gedetineerde dient de mogelijkheid te hebben om zich op een advocaat te beroepen bij het tuchtverhoor. Dit geldt des te meer nu artikel 144, § 4, van de Basiswet bepaalt dat de gedetineerde het recht heeft zich tijdens de tuchtprocedure te laten bijstaan door een advocaat. Het komt echter aan de verz. p. toe om aan te tonen dat zij wel degelijk om de bijstand van een raadsman heeft verzocht. Te dezen slaagt de verz. p. daar niet in. Waar zij lijkt te stellen dat een stuk van het administratief dossier gegevens bevat die niet overeenstemmen met hetgeen zij als haar keuze heeft opgegeven, moet worden vastgesteld dat zij deze stukken van intellectuele onjuistheid of valsheid beticht, zonder ze evenwel ook daadwerkelijk in rechte van valsheid te betichten voor de bevoegde rechter.Arrest n° 226.726 Verzoeker BORTOKALIArtikel 144, § 3, van de Basiswet dient niet op die wijze te worden geïnterpreteerd dat in het formulier houdende de mededeling aan de gedetineerde inzake de tuchtprocedure zelf de tenlastelegging dient te worden vermeld. Te dezen betwist de verz. p. niet dat bij de mededeling aan de gedetineerde inzake de tuchtprocedure aan haar een kopie van de verschillende rapporten aan de directeur werd overgemaakt waaruit de tuchtfeiten blijken. De verz. p. is bijgevolg in kennis gesteld van de tenlastelegging en zij is op grond hiervan in staat om over de tenlastelegging tegenspraak te voeren.Arrest n° 223.884 Verzoeker LENOIRArtikel 145, § 3 van de basiswet van 12 januari 2005 betreffende het gevangeniswezen en de rechtspositie van gedetineerden, zoals vervangen door artikel 13 van de wet van 2 maart 2010, bepaalt dat indien de in afwachting van de tuchtprocedure genomen bijzondere veiligheidsmaatregel wordt omgevormd in een vergelijkbare sanctie, de duur van de voorlopige maatregel in mindering wordt gebracht van deze tuchtsanctie. Dit is een voor de gedetineerde, die een bijzondere veiligheidsmaatregel dient te ondergaan, voordelige bepaling. Te dezen wordt aan de thans bestreden beslissing terugwerkende kracht verleend. Nu er onduidelijkheid bleek te bestaan omtrent de voorlopige maatregel, was de opgelegde afzondering reeds op 3 maart 2012 afgelopen. Daargelaten de vraag of de verz. p. zich kan beroepen op de onwettigheid van de (...)…Arrest n° 217.536 Verzoeker MINNERArtikel 82, 1°, van het algemeen reglement geeft een opsomming van de tuchtstraffen die aan de gedetineerden opgelegd kunnen worden. De aan de verzoekers opgelegde tuchtstraf van ‘strikt regime' is daar niet bij doch de benaming van de straf waarmee de gunsten van een gedetineerde worden ingetrokken is niet belangrijk. De verwijzing naar de term ‘strikt regime' is op zich dan ook niet in strijd met artikel 82, 1°, van het algemeen reglement. Wanneer het begrip ‘strikt regime' echter geen vooraf bepaalde inhoud heeft en de draagwijdte van de maatregel niet in de bestreden beslissing zelf is opgenomen, kunnen de gedetineerden op het ogenblik dat zij de maatregel opgelegd krijgen de draagwijdte van de tuchtstraf niet of niet volledig inschatten. Dit opent voor het bestuur dan ook mogelijkheden om de inhoud van de maatregel (...)…Arrest n° 217.535 Verzoeker ANNOTBlijkens artikel 108 van de basiswet wordt er een onderscheid gemaakt tussen, enerzijds, het onderzoek aan de kledij (§1) en, anderzijds, de meer ingrijpende fouillering op het lichaam (§2). Evenwel dient de aan een gedetineerde opgelegde verplichting om zich tot op het lichaam -dit wil zeggen geheel- te ontkleden, hetgeen impliceert dat zulks ook effectief gecontroleerd wordt, beschouwd te worden als een fouillering op het lichaam, ook wanneer er geen inspectie gebeurt van de intieme delen. Deze stellingname wordt versterkt door de vaststelling dat de wetgever ook het bevel om de mond te openen als een fouillering op het lichaam heeft aangemerkt, hetgeen evident een minder ingrijpende aantasting van het eergevoel inhoudt dan een verplichting om zich geheel naakt te laten bekijken. Aldus wordt de ontkleding tot op het (...)…Arrest n° 216.723 Verzoeker DEWITTEArtikel 108, § 2, van de basiswet maakt de fouillering op het lichaam afhankelijk van een individueel bevel van de gevangenisdirecteur. Het bestaan van een individueel en voorafgaand bevel, als bedoeld in voormeld artikel, wordt niet vermoed. De penitentiaire beambten zelf kunnen daarover geen standpunt innemen, ook geen voorlopig. Het tegendeel aannemen miskent het opzet van de wetgever, die het onderzoek op het lichaam, wegens de aantasting van het eergevoel, als een veel ingrijpender maatregel dan het onderzoek aan de kledij aanmerkt en dit om te "vermijden dat een praktijk, die in de realiteit van de penitentiaire praxis in sommige gevallen als een noodzaak wordt beschouwd, zich in feite toch zou doorzetten, zonder enige wettelijke grondslag", en die daarvoor "een beperkende regeling" ingevoerd heeft, door (...)…Arrest n° 216.723 Verzoeker DEWITTEDe vereiste dat snel en efficiënt moet kunnen opgetreden worden, teneinde te vermijden dat verboden voorwerpen en substanties niet tijdig door fouillering op het lichaam zouden ontdekt kunnen worden en de gevangenis zouden worden binnengesmokkeld, is niet van aard om een uitholling van de door artikel 108, § 2, van de basiswet aan de gedetineerde geboden garantie te verantwoorden, temeer nu de verw. p. niet aantoont, noch aannemelijk maakt, dat een schriftelijk bevel, anders dan een mondeling of telefonisch bevel, dermate vertragend zou werken dat de orde en de veiligheid in de gevangenis in het gedrang zouden komen. Dit geldt nog meer, gelet op de huidige telecommunicatiemiddelen en de mogelijkheid tot het gebruik van voorgedrukte formulieren. De door de verw. p. aangevoerde omstandigheid dat gedetineerden geregeld nog (...)…Arrest n° 216.723 Verzoeker DEWITTEArtikel 108, § 2, van de basiswet garandeert aan de gevangene dat een gedwongen fouillering op het lichaam slechts kan plaatsvinden na een bevel daartoe van de gevangenisdirecteur. Dat houdt in dat de gevangene in kennis wordt gesteld van die beslissing alvorens hij gedwongen kan worden het onderzoek op het lichaam te ondergaan. Waarmee het bestuur dan ook in alle duidelijkheid het noodzakelijk bewijs levert dat de beslissing van de directeur aan de fouille op het lichaam voorafgaat. Teneinde de Raad van State toe te laten om na te gaan of de aan een tuchtsanctie voorafgaande beslissing van de directeur tot fouille op het lichaam van een gedetineerde met inachtneming van de wettelijke waarborgen voor deze laatste is geschied, moet uit het administratief dossier blijken dat het bevel tot fouillering op het lichaam (...)…Arrest n° 216.284 Verzoeker GROOTAERTHet argument van de verw. p. dat het EHRM enkel bijzonder ingrijpende en potentieel vernederende acties als een schending van artikel 3 van het EVRM aangemerkt heeft, doet niets af aan de vaststelling dat de wetgever duidelijk blijk gegeven heeft van de bedoeling om een ontkleding tot op het naakte lichaam als een ernstige aantasting van de persoonlijke waardigheid te beschouwen en dergelijke fouillering afhankelijk te stellen van een voorafgaande toelating van de gevangenisdirecteur.Arrest n° 209.383 Verzoeker ELIDRISSIKrachtens artikel 116 van de basiswet wordt de verz. p. voor de duur van twee maanden in een bijzonder veiligheidsregime geplaatst. In tegenstelling tot wat de verz. p. beweert, namelijk dat er sprake is van een verdoken tuchtmaatregel, is de opgelegde maatregel en de verantwoording die er in het bestreden besluit aan wordt gegeven, ingegeven door de bekommernis van het bestuur om te verhinderen dat de verzoeker in het bezit komt van een gsm -hetgeen onmiskenbaar terecht als een "expliciet veiligheidsrisico" in een gevangenis wordt aangemerkt- en kan het niet ontkend worden dat de antecedenten van de verzoeker aantonen dat dit veiligheidsrisico wel degelijk aanwezig is. Het feit dat hij recent geen tuchtstraffen meer opgelopen heeft, doet hieraan geen afbreuk.Arrest n° 209.383 Verzoeker ELIDRISSIDe omstandigheid dat de uitvoerende macht nog geen maatregelen heeft genomen om het door artikel 118, § 10 van de basiswet ingestelde beroep tegen een opgelegde individuele bijzondere veiligheidsmaatregel effectief te maken, houdt op zich niet in dat de Raad van State bevoegd wordt om betwistingen te beslechten, zelfs niet wanneer zulks zou betekenen dat geen enkele rechter daarvoor bevoegd is.Arrest n° 207.833 Verzoeker OSAMADe aangevoerde schending van artikel 108, §2 van de basiswet kan niet worden weerhouden daar de verzoeker niet het voorwerp is geweest van een fouille op het lichaam, in dit geval een onderzoek van zijn mond buiten zijn wil om. De penitentiair beambte heeft de verzoeker geenszins het bevel gegeven om de mond te openen. Hij heeft enkel tijdens de kledijfouille "een onbekende substantie gezien in de mond van (de verzoeker)" -wat slechts een feitelijke vaststelling is- en de gevangene gevraagd "om het aan (hem) te geven". Dat de verw. p. in een later stadium van de procedure een formulier 266 heeft voorgebracht waarin de gevangenisdirecteur de toelating geeft voor een fouille op het lichaam met het oog op de plaatsing in een veiligheidscel, doet aan die vaststelling niets af.Arrest n° 206.924 Verzoeker BOUHAJRAVoor een onderzoek van de kledij is er krachtens artikel 108, § 1, van de basiswet geen voorafgaande, afzonderlijke beslissing van de directeur vereist. In dat geval volstaat het dat het onderzoek wordt uitgevoerd door daartoe door de directeur gemandateerde leden van het bewakingspersoneel, overeenkomstig de door de directeur gegeven richtlijnen. De verzoeker brengt geen enkel gegeven aan dat aannemelijk maakt dat wel degelijk een fouillering op het lichaam heeft plaatsgehad noch laat hij gelden dat het geld bij hem werd teruggevonden op een plaats die met een louter onderzoek van de kledij niet zou kunnen worden gecontroleerd.