juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Annulatiebevoegdheid
0 subrubrieken 43 rechtstreekse arresten 43 arresten in totaalRechtspunten
45Arrest n° 266.502
Verzoeker XXXXDe RvV beantwoordt verzoeksters kritiek dat ten onrechte geen rekening werd gehouden met bepaalde elementen uit het dossier. Door na te gaan of die elementen in de voorliggende zaak al dan niet pertinent zijn, heeft hij zijn in artikel 39, § 2, bepaalde bevoegdheid als annulatierechter niet geschonden doch heeft hij enkel nagegaan of de verwerende partij er al dan niet toe gehouden was deze elementen wél uitdrukkelijk in de aanvankelijk bestreden beslissing te betrekken omdat zij gebeurlijk tot een andere beslissing hadden kunnen leiden. De RvV stelt uitdrukkelijk dat verzoekster niet aantoont of niet verduidelijkt op welke wijze zij met de kwestieuze elementen het verblijf en het gezinsleven in Spanje zou kunnen bewijzen, zonder zich zelf hierover ten gronde uit te spreken. Wat verzoeksters kritiek tegen de beoordeling (...)…Arrest n° 264.921
Verzoeker XXXXDe RvV geeft aan welke de rechtsgrond is die door de bestreden beslissing is vermeld. Verzoeker kan dan ook niet worden gevolgd waar hij stelt dat de RvV de beslissing van het bestuur wettig verklaart door zich te steunen op een nieuwe rechtsgrond die niet terug te vinden is in de beslissing van het bestuur. Er is geen schending van artikel 39/2, §2, van de vreemdelingenwet.Arrest n° 261.183
Verzoeker XXXXDe RvV heeft geen eigen onderzoek van verzoekers huwelijk gevoerd noch oordeelt hij op grond van een eigen onderzoek dat het om een schijnhuwelijk gaat. De RvV gaat zijn bevoegdheid niet te buiten en spreekt zich niet zelf uit over het huwelijk van verzoeker als burgerlijk recht. Dat het huwelijk wordt gekwalificeerd als een schijnhuwelijk, volgt uit de aanvankelijk bestreden beslissing tot intrekking van verblijf, die zich volgens de RvV op niet kennelijk onredelijke wijze heeft gesteund op een vonnis van de rechtbank in Den Haag. Waar de RvV vaststelt dat het niet relevant is dat na dat vonnis geen nietigverklaring volgde en dat ook het motief dat verzoeker niet aannemelijk maakt dat er thans wel sprake zou zijn van een duurzame levensgemeenschap steunt op een juiste feitenvinding, beoordeelt hij de juistheid en (...)…Arrest n° 260.951
Verzoeker XXXXDoor te overwegen dat verzoeker nooit een gezinsherenigingsaanvraag op basis van een gezamenlijke vestiging heeft ingediend, treedt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zijn beoordelingsbevoegdheid niet te buiten, maar refereert hij enkel aan andere mogelijkheden waarover een vreemdeling beschikt en stelt hij feitelijk vast dat verzoeker geen gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid om een recht op verblijf te verkrijgen op grond van een gezamenlijke vestiging.Arrest n° 260.815
Verzoeker XXXXWanneer de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen met toepassing van artikel 39/2, § 2, van de vreemdelingenwet uitspraak doet als annulatierechter, is zijn jurisdictionele toetsing in beginsel beperkt tot de aangevoerde middelen. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen mag ambtshalve geen middelen opwerpen die niet van openbare orde zijn.Arrest n° 260.668
Verzoeker XXXXDe Raad voor Vreemdelingenbetwistingen heeft zijn in artikel 39/2, § 2, van de vreemdelingenwet vastgelegde annulatiebevoegdheid overschreden en zich in de plaats van het bestuur gesteld door zelf motieven betreffende de voorgelegde stukken en de bewijswaarde ervan toe te voegen in plaats van enkel de wettigheid van de motieven uit de aanvankelijk bestreden beslissing te beoordelen.Arrest n° 258.101
Verzoeker XXXXDoor te oordelen dat de verwerende partij niet op afdoende wijze heeft vastgesteld dat er “in casu gewichtige redenen zijn om het aan verzoekster gegeven voordeel terug te vorderen”, houdt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen rekening met en beoordeelt hij elementen die zich hebben voorgedaan na de voor hem aangevochten beslissing (tot weigering van verblijf van meer dan drie maanden zonder bevel om het grondgebied te verlaten, na aanvraag voor verblijfskaart als familielid van een burger van de Unie), namelijk de afgifte van de F-kaart en de intrekking ervan (er is sprake van het per vergissing afgeven van een F-kaart door de betrokken gemeente). Hij overschrijdt daarmee zijn in artikel 39/2, § 2, van de vreemdelingenwet vervatte bevoegdheid als annulatierechter.Arrest n° 250.715
Verzoeker XXXXVoor zover verzoekers aanvoeren dat de RvV zijn wettigheidstoezicht zou zijn te buiten gegaan door zich zelf uit te spreken over het gevaar voor de openbare orde dat van eerste verzoeker zou uitgaan (georganiseerde drugscriminaliteit), blijkt dat de RvV net erkent dat in de aanvankelijk BB (de beslissing tot beëindiging van het verblijfsrecht van eerste verzoeker) eerste verzoekers hoedanigheid van leidend persoon in de bende wordt vermeld, terwijl in het arrest van het hof van beroep van Luik die hoedanigheid niet wordt aanvaard in hoofde van eerste verzoeker. De verzoekers tonen dan ook niet aan dat de RvV wat dat betreft de inhoud van het arrest van het hof van beroep zou hebben miskend. Met de overweging dat eerste verzoeker onbetwistbaar een vooraanstaande rol in de bende speelde, geeft de RvV geen betekenis of (...)…Arrest n° 240.996
Verzoeker XXXXIn het verzoekschrift tot nietigverklaring werd enkel het beperkte karakter van de motivering van het aanvankelijk bestreden BGV bekritiseerd. Deze kritiek werd als dusdanig niet betrokken op de voorwaarden van art. 43, eerste lid, 2°, van de vreemdelingenwet en er werd evenmin aangevoerd dat geen BGV kon worden gegeven met toepassing van art. 7, eerste lid, 3°, van de vreemdelingenwet omdat huidige verweerder een burger van de Unie is. Door het aanvankelijk bestreden BGV te toetsen aan de artikelen 7, eerste lid, 3°, en 43, eerste lid, 2°, van de vreemdelingenwet zonder dat hij daartoe was gevat, heeft de RvV ambtshalve uitspraak gedaan over een schending van die bepalingen, zonder dat blijkt dat ze van openbare orde zijn, en aldus zijn in art. 39/2, § 2, van de vreemdelingenwet vastgelegde bevoegdheid als (...)…Arrest n° 240.917
Verzoeker XXXXDe RvV vermag als annulatierechter desgevraagd te onderzoeken of het bestuur rekening heeft gehouden met "het hoger belang van het kind, het gezins- en familieleven en de gezondheidstoestand van de betrokken onderdaan van een derde land" (art. 74/13 van de vreemdelingenwet) bij het nemen van een beslissing houdende bevel om het grondgebied te verlaten, dit aan de hand van de door de door de partijen verstrekte gegevens en de gegevens van het administratief dossier. Hij dient zich daarbij niet te beperken tot de eventuele uitdrukkelijke motieven dienaangaande in de bij hem aangevochten beslissingen. Art. 74/13 van de vreemdelingenwet houdt immers geen bijzondere motiveringsplicht in. Door dit te onderzoeken heeft de RvV zijn in art. 39/2, § 2, van de vreemdelingenwet vastgelegde bevoegdheid niet overschreden.Arrest n° 235.356
Verzoeker XXXXVerzoekster houdt voor dat de RvV het in andere zaken wel onredelijk heeft geacht dat een inreisverbod voor de maximumduur wordt opgelegd op grond van slechts één bevel om het grondgebied te verlaten. Daargelaten de vaststelling dat arresten van de RvV geen precedentwaarde hebben voor andere zaken, oordeelt de RvV soeverein of een voor hem aangevochten beslissing al dan niet redelijk is.Arrest n° 235.342
Verzoeker XXXXWaar de aanvankelijk bestreden beslissing tot niet-inoverwegingneming van een asielaanvraag is genomen met toepassing van art. 57/6/3 van de vreemdelingenwet en daartegen met toepassing van artikel 39/2, § 1, derde lid, 4°, van die wet enkel een annulatieberoep openstaat, blijkt uit de motivering van het bestreden arrest uitdrukkelijk dat de RvV verzoekers annulatieberoep heeft beoordeeld met hervormingsbevoegdheid. Aldus is art. 39/2, § 1, derde lid, 4°, van de vreemdelingenwet geschonden. Vermits de door verzoeker opgeworpen schending van de bevoegdheid van een rechtscollege de openbare orde raakt, is het verweer betreffende de vraag in welke mate verzoeker erdoor zou zijn benadeeld, niet relevant. De vaststelling dat verzoekers beroep werd verworpen volstaat.Arrest n° 234.511
Verzoeker XXXXDe RvV heeft zijn onderzoek of huidige verweerder bij een gehoor informatie had kunnen aanreiken die de strekking van de op dat ogenblik nog te nemen beslissing had kunnen beïnvloeden, gedaan om na te gaan of de nakoming van de hoorplicht zin had en of het vastgestelde gebrek dienaangaande tot de vernietiging van de aanvankelijk bestreden beslissing kon leiden. De RvV heeft zich in het bestreden arrest dus niet in de plaats van het bestuur gesteld om zelf te oordelen of de kwestieuze informatie effectief tot een andere beslissing moest leiden. Geen overschrijding van de in artikel 39/2, § 2, van de vreemdelingenwet vastgelegde annulatiebevoegdheid.Arrest n° 233.719
Verzoeker XXXXDe RvV steunt zich voor zijn beslissing niet op gegevens waarover het bestuur niet kon beschikken bij het nemen van de aanvankelijk BB. Hij stelt enkel vast dat verzoeker niet concretiseert welke specifieke omstandigheden hij zou hebben aangevoerd indien hij zou zijn gehoord en die tot een andere afloop van de administratieve procedure hadden kunnen leiden. De RvV spreekt zich dus niet uit over eventuele specifieke omstandigheden, hij stelt enkel vast dat verzoeker er geen concretiseert. Verzoeker toont derhalve niet aan dat de RvV zijn in artikel 39/2, § 2, van de vreemdelingenwet vastgelegde annulatiebevoegdheid heeft overschreden.Arrest n° 233.222
Verzoeker XXXXDe RvV heeft zijn in artikel 39/2, § 2, van de vreemdelingenwet vastgelegde annulatiebevoegdheid overschreden en zich in de plaats van het bestuur gesteld door zelf motieven betreffende het actuele karakter van de bedreiging (ar. 43, eerste lid, 2°, vreemdelingenwet) toe te voegen in plaats van enkel de wettigheid van de motieven uit de aanvankelijk bestreden beslissing te beoordelen.Arrest n° 232.141
Verzoeker XXXXEen voorgehouden verkeerde interpretatie van een wettelijke bepaling houdt geen verband met een overschrijding van de annulatiebevoegdheid van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.Arrest n° 232.141
Verzoeker XXXXIn het bestreden arrest wordt gesteld dat "uit het administratief dossier, het voormeld advies [van de ambtenaar-geneesheer] en uit de bestreden beslissing niet blijkt dat de ziekte van de eerste verz.p. niet ernstig is". De RvV stelt daarmee niet zelf vast dat de ziekte van de huidige eerste verweerder niet ernstig is, hij stelt enkel vast dat zulks niet blijkt uit de aanvankelijk bestreden beslissing. Daarmee overschrijdt hij zijn annulatiebevoegdheid niet.Arrest n° 227.899
Verzoeker XXXXDe RvV wijst in het bestreden arrest terecht op de ruime appreciatiebevoegdheid waarover de verz.p. bij het nemen van beslissingen betreffende aanvragen om machtiging tot verblijf op grond van artikel 9bis van de vreemdelingenwet beschikt. Dit belet niet dat de verz.p. de rechtsonderhorige op afdoende wijze moet verduidelijken op welke wijze zij deze bevoegdheid aanwendt en waarom de door de betrokkene aangevoerde elementen geen aanleiding kunnen geven tot de toekenning van de gevraagde machtiging tot verblijf. Volgens de RvV werd met de aanvankelijk bestreden beslissing niet aan deze voorwaarde voldaan. Daarmee heeft de RvV slechts vastgesteld dat de bewoordingen van de aanvankelijk bestreden beslissing niet volstaan om deze beslissing te dragen en heeft hij noch artikel 9bis van de Vreemdelingenwet geschonden noch zijn (...)…Arrest n° 226.401
Verzoeker XXXXDe ruime appreciatiebevoegdheid waarover de verz.p. bij het nemen van beslissingen betreffende aanvragen om machtiging tot verblijf op grond van artikel 9bis van de vreemdelingenwet beschikt, belet niet dat zij de rechtsonderhorige op afdoende wijze moet verduidelijken op welke wijze zij deze bevoegdheid aanwendt en waarom de door de betrokkene aangevoerde elementen geen aanleiding kunnen geven tot de toekenning van de gevraagde machtiging tot verblijf.Arrest n° 226.067
Verzoeker XXXXIn het bestreden arrest wordt een schending van artikel 12bis, § 7, van de vreemdelingenwet aangenomen en wordt het enige middel in die mate gegrond verklaard. Het wordt niet betwist dat huidige verweerster de schending van die bepaling in het verzoekschrift tot nietigverklaring bij de RvV had opgeworpen. Bijgevolg heeft de RvV niet op grond van een nieuw middel of een ambtshalve middel tot de vernietiging van de eerste aanvankelijk bestreden beslissing besloten. Evenmin is er sprake van een schending van het recht van verdediging in die zin dat de partijen geen tegenspraak zouden hebben kunnen voeren over een middel op grond waarvan tot de vernietiging van die beslissing is besloten.