Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Bewijsregels

0 subrubrieken 57 rechtstreekse arresten 57 arresten in totaal

Rechtspunten

70
Beschikking n° 15.165 Verzoeker XXXXDe in artikel 48/6, § 1, eerste lid, tweede zin, van de vreemdelingenwet bedoelde samenwerkingsplicht waaraan de verzoekers refereren, staat er niet aan in de weg dat de bewijslast in de eerste plaats op de kandidaat-vluchteling rust die zelf alle essentiële elementen voor de beoordeling van zijn asielaanvraag dient aan te brengen. Deze bepaling geldt eveneens voor een volgend verzoek om internationale bescherming. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen oordeelt dat verzoeker zelf niet heeft voldaan aan zijn medewerkingsplicht en dat er geen ernstige aanwijzingen zijn voor nieuwe elementen die de kans aanzienlijk groter maken dat de verzoekers in aanmerking komen voor internationale bescherming. Er is te dezen dan ook geen sprake van een schending van de samenwerkingsplicht, net omdat lacunes zijn vastgesteld in de (...)…Beschikking n° 15.125 Verzoeker XXXXDe beoordeling van de bewijswaarde van stukken en de opgenomen verklaringen van een verzoeker om internationale bescherming behoren tot de soevereine appreciatiebevoegdheid van de rechter ten gronde. De Raad van State treedt als administratieve cassatierechter niet in de beoordeling van de zaak zelf en vermag zich dan ook niet uit te spreken over de impact van de verschillen tussen het gehoor bij de DVZ en bij het CGVS op de geloofwaardigheid van het asielrelaas.Beschikking n° 15.077 Verzoeker XXXXDe beoordeling van de bewijswaarde van stukken en de opgenomen verklaringen van een verzoeker om internationale bescherming behoort tot de soevereine appreciatiebevoegdheid van de rechter ten gronde. De Raad van State treedt als administratieve cassatierechter niet in de beoordeling van de zaak zelf en vermag zich dan ook niet uit te spreken over de impact van de verschillen tussen het gehoor bij de DVZ en bij het CGVS op de geloofwaardigheid van het asielrelaas.Beschikking n° 15.077 Verzoeker XXXXVerzoeker voert aan dat het verslag van de DVZ volgens het bestreden arrest “tot bewijs van het tegendeel, een vermoeden van wettigheid en overeenstemming met de werkelijkheid” geniet. Hij acht dit in strijd met artikel 51/10 van de vreemdelingenwet. Verzoeker betwist niet dat het gehoorverslag door hem werd ondertekend. Voor zover verzoeker de inhoud betwist van het stuk dat zijn handtekening draagt, in de zin dat het geen getrouwe weergave zou vormen van zijn verklaringen, berust de bewijslast bij verzoeker zelf. Verzoeker verwijst naar het privilège du préalable, dat volgens hem niet geldt voor de vragenlijst van de DVZ. Met de overweging dat het gehoorverslag van de DVZ tot bewijs van het tegendeel een vermoeden van wettigheid en overeenstemming met de werkelijkheid geniet, spreekt de Raad voor (...)…Beschikking n° 15.076 Verzoeker XXXXVerzoeker voert aan dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zijn nieuwe documenten weigert “zonder enige beoordeling van hun authenticiteit, relevantie en bewijskracht”. In het bestreden arrest worden de authenticiteit en de bewijskracht van verzoekers stukken niet in twijfel getrokken doch wordt enkel de bewijswaarde ervan beoordeeld. Verzoekers kritiek mist in die mate feitelijke grondslag. De bewijswaarde wordt soeverein beoordeeld door de rechter ten gronde. De Raad van State treedt als administratieve cassatierechter niet in de beoordeling van de zaak zelf. Verzoeker stelt dat hij “niet de kans [heeft] gekregen de motieven van zijn bekering in detail uit te leggen en zijn geloof te verdedigen” doch dat hij “werd beoordeeld op een door hem, een ongeletterde, psychologisch zeer kwetsbare man, ingevulde (...)…Beschikking n° 15.043 Verzoeker XXXXDe Raad voor Vreemdelingenbetwistingen licht in het bestreden arrest eerst toe wat het begrip “buitengewone omstandigheden” in artikel 9bis van de vreemdelingenwet inhoudt, waarbij hij opmerkt dat “uit deze bepaling […] niet [blijkt] dat de verzoekende partij vrijgesteld wordt van het aantonen van buitengewone omstandigheden omwille van een bestaand legaal verblijf”. Hiermee stelt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zich niet in de plaats van het bestuur maar geeft hij enkel aan op welke wijze een ingeroepen bestaand legaal verblijf moet worden getoetst aan artikel 9bis van de vreemdelingenwet. Evenmin miskent de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen hiermee de inhoud van verzoekers aanvraag om machtiging tot verblijf. Noch in de aanvankelijk bestreden beslissing noch in het bestreden arrest wordt betwist dat verzoekers (...)…Beschikking n° 15.043 Verzoeker XXXXDe Raad voor Vreemdelingenbetwistingen kon zonder schending van de bewijskracht van de stukken oordelen dat de verwerende partij in de aanvankelijk bestreden beslissing tot weigering tot machtiging van verblijf met toepassing van artikel 9bis van de vreemdelingenwet, de door verzoeker aangehaalde banden met België in haar beoordeling heeft betrokken. Verzoeker toont de onwettigheid niet aan van de overweging dat die aangehaalde banden geen betrekking hebben op “buitengewone omstandigheden” (zoals vereist door het voormelde artikel 9bis) en dat verzoeker eraan voorbijgaat dat de aanvankelijk bestreden beslissing desgevallend slechts leidt tot een tijdelijke terugkeer (om een aanvraag om machtiging tot verblijf volgens de gewone procedure in te dienen). Verzoeker ontkracht de vaststelling in het bestreden arrest niet, dat (...)…Beschikking n° 15.042 Verzoeker XXXXDe verzoeksters herhalen in wezen hun standpunt met verwijzing naar één passage uit een stuk betreffende de algemene situatie in El Salvador. Zij gaan hiermee volledig voorbij aan de omstandige motivering in het bestreden arrest van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen waarin net concreet wordt vastgesteld dat in de individuele omstandigheden van de verzoeksters niet is aangetoond dat er geen overheidsbescherming voorhanden is. Met die concrete motivering geeft de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen geen betekenis aan het door de verzoeksters bijgebrachte stuk die in strijd is met de bewoordingen of de inhoud ervan. Veeleer vragen de verzoeksters een beoordeling van de bewijswaarde en derhalve van de zaak zelf, waarvoor de Raad van State als administratieve cassatierechter niet bevoegd is.Beschikking n° 15.041 Verzoeker XXXXAnders dan verzoekster in de toelichting van het middel nog voorhoudt, blijkt niet dat de eerste rechter de bewijskracht van de psychologische attesten heeft geschonden. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen erkent integendeel de bewijskracht van die stukken doch hij heeft wel de bewijswaarde ervan beoordeeld in het licht van de omstandigheden van de zaak. De Raad van State treedt als administratieve cassatierechter niet in de beoordeling van de zaak zelf en hij vermag derhalve niet de dienaangaande door de feitenrechter gemaakte soevereine beoordeling over te doen.Beschikking n° 12.615 Verzoeker XXXDaargelaten de vraag of verzoekster zich rechtstreeks kan beroepen op art. 4 van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004, staat de daarin vervatte samenwerkingsplicht er niet aan in de weg dat de bewijslast in de eerste plaats op de kandidaat-vluchteling rust die zelf alle essentiële elementen voor de beoordeling van zijn asielaanvraag dient aan te brengen. De RvV kon dan ook op wettige wijze stellen dat de door verzoekster bijgebrachte informatie aan de betrokken vaststellingen geen afbreuk vermag te doen omdat deze informatie van louter algemene aard is en geen betrekking heeft op haar persoon. Verzoekster gaat eraan voorbij dat volgens de door haar geciteerde rechtspraak van het HvJ de samenwerkingsplicht inhoudt dat de betrokken lidstaat actief met de verzoeker moet samenwerken om alle elementen te (...)…