juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Bevel om het grondgebied te verlaten
0 subrubrieken 44 rechtstreekse arresten 44 arresten in totaalRechtspunten
62Arrest n° 261.438
Verzoeker XXXXEen bevel om het grondgebied te verlaten heeft een andere draagwijdte dan een beslissing waarmee een aanvraag om machtiging tot verblijf onontvankelijk wordt verklaard. De belangenafweging in de laatstgenoemde beslissing is beperkter dan het door artikel 74/13 van de vreemdelingenwet vereiste onderzoek bij het opleggen van een beslissing tot verwijdering. De RvV schendt artikel 74/13 van de vreemdelingenwet wanneer hij oordeelt dat het onderzoek dat in de onontvankelijkheidsbeslissing is gemaakt over de mogelijkheid om terug te keren naar het land van herkomst, volstaat in het kader van de verwijderingsbeslissing.Arrest n° 261.327
Verzoeker XXXXIn de vreemdelingenwet bestaat een onderscheid tussen enerzijds de beslissing tot verwijdering, waarmee de illegaliteit van het verblijf van de betrokkene wordt vastgesteld en hem een terugkeerverplichting wordt opgelegd (artikel 1, § 1, 6°, van de vreemdelingenwet), en anderzijds de verwijdering zelf, waarmee de uitvoering van de beslissing tot verwijdering en dus de fysieke verwijdering wordt bedoeld (artikel 1, §1, 7° van de vreemdelingenwet). Het verweer dat België gebruik zou hebben gemaakt van de in artikel 6.6 van richtlijn 2008/115 voorziene mogelijkheid en dat daardoor voor de gedwongen tenuitvoerlegging van een terugkeerbesluit (bevel om het grondgebied te verlaten) geen bijkomende beslissing nodig zou zijn, faalt naar recht.Arrest n° 261.327
Verzoeker XXXXArtikel 74/17 van de vreemdelingenwet heeft uitsluitend betrekking op de “verwijdering” en dus op de situatie van een imminente gedwongen fysieke verwijdering van de betrokkene van het grondgebied van het Rijk. Dit artikel vormt de omzetting in het Belgische recht van en stemt vrijwel letterlijk overeen met artikel 9.1, a), en 9.2 van richtlijn 2008/115.Arrest n° 261.327
Verzoeker XXXXTe dezen is nog enkel sprake van een bestaand bevel om het grondgebied te verlaten in hoofde van verweerder doch niet van een imminente verwijdering. Bijgevolg kon de RvV geen toepassing maken van artikel 74/17 van de vreemdelingenwet, dat uitsluitend betrekking heeft op imminente gedwongen fysieke verwijdering, om tot de onwettigheid van de aanvankelijk bestreden beslissing (de beslissing dat geen gevolg kan worden gegeven aan verweerders aanvraag tot verlenging van het bevel om het grondgebied te verlaten) te besluiten. In deze zaak was goed 17 maanden voorafgaand aan de voormelde afgewezen aanvraag in hoofde van verweerder een beslissing genomen houdende bevel om het grondgebied te verlaten met beslissing tot vasthouding met het oog op verwijdering , werd verzoeker effectief ook opgesloten met het oog op repatriëring (...)…Arrest n° 260.194
Verzoeker XXXXDe beslissingen houdende bevel om het grondgebied te verlaten en tot het opleggen van een inreisverbod in hoofde van verzoeker kunnen niet worden geacht impliciet te zijn ingetrokken door de afgifte van een “bijlage 19ter” bij het indienen van zijn aanvraag tot gezinshereniging. Het bestreden arrest van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen wijst er dienaangaande terecht op dat in artikel 1/3 van de vreemdelingenwet wordt gesteld dat het indienen van een verblijfsaanvraag door een vreemdeling die reeds het voorwerp uitmaakt van een verwijderingsmaatregel, het bestaan van deze maatregel niet aantast en dat de afgifte van een attest van immatriculatie de uitvoerbaarheid van een verwijderingsmaatregel slechts opschort in afwachting van een beslissing inzake de verblijfsaanvraag.Arrest n° 259.255
Verzoeker XXXXDe Raad voor Vreemdelingenbetwistingen miskent het gegeven dat het aanvankelijk bestreden bevel om het grondgebied te verlaten niet enkel berust op “de vaststelling dat de verzoeker door zijn gedrag geacht wordt de openbare orde of de nationale veiligheid te kunnen schaden”, maar ook op het zelfstandige motief dat de betrokkene “niet in het bezit [was] van een geldig paspoort en niet van een geldig visum/verblijfstitel op het moment van zijn arrestatie”. Hij gaat er tevens aan voorbij dat, indien abstractie wordt gemaakt van het motief dat huidige verweerder door zijn gedrag geacht wordt de openbare orde of de nationale veiligheid te kunnen schaden, de minister of diens gemachtigde, overeenkomstig artikel 7, eerste lid, 1°, van de vreemdelingenwet slechts beschikt over de gebonden bevoegdheid om een bevel om het (...)…Arrest n° 259.255
Verzoeker XXXXOmtrent de keuze om geen enkele termijn toe te staan om het grondgebied te verlaten, wordt erop gewezen dat luidens artikel 74/14 van de vreemdelingenwet kan worden afgeweken van de termijn van dertig dagen, onder meer, indien er een risico op onderduiken bestaat. De in artikel 74/14, § 3, bepaalde gevallen waarin van de termijn van dertig dagen kan worden afgeweken, zijn niet cumulatief van aard. Voor het bestuur volstaat het met andere woorden, om te kunnen beslissen om geen termijn voor vrijwillig vertrek toe te kennen, dat één van de in artikel 74/14, § 3, bepaalde gevallen van toepassing is. Elk aldaar opgesomd geval levert derhalve een zelfstandige rechtsgrond op basis waarvan de minister of diens gemachtigde kan beslissen om geen termijn voor vrijwillig vertrek toe te staan. In het bestreden arrest gaat de Raad (...)…Arrest n° 258.767
Verzoeker XXXXArtikel 74/13 van de vreemdelingenwet, dat de omzetting vormt van artikel 5 van richtlijn 2008/115, bepaalt enkel dat rekening wordt gehouden met het hoger belang van het kind en het gezins- en familieleven en de gezondheidstoestand van de betrokken onderdaan doch het houdt geen bijzondere motiveringsplicht in. In de uitoefening van zijn wettigheidscontrole hoefde de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zich dan ook niet te beperken tot de uitdrukkelijke motieven dienaangaande, of het ontbreken daarvan, in de aanvankelijk bestreden beslissing. Derhalve kan, althans wat de voorgehouden schending van artikel 74/13 van de vreemdelingenwet betreft, niet worden besloten tot de onwettigheid van een bevel om het grondgebied te verlaten, enkel op grond van het ontbreken van uitdrukkelijke motieven in dat bevel over de door het (...)…Arrest n° 258.767
Verzoeker XXXXArtikel 74/13 van de vreemdelingenwet doet geen afbreuk aan de formelemotiveringsplicht die voortvloeit uit artikel 62, § 2 van de vreemdelingenwet. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen spreekt zich niet expliciet uit over de voorgehouden schending van de in artikel 62, § 2 van de vreemdelingenwet vervatte formelemotiveringsplicht, maar verwerpt de door verzoeker in zijn beroepschrift aangevoerde schending van de motiveringsplicht wel impliciet door te oordelen dat uit de in het administratief dossier aanwezige synthesenota blijkt, dat rekening werd gehouden met de in artikel 74/13 van de vreemdelingenwet vervatte elementen. Daarmee oordeelt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen impliciet maar zeker dat geen uitdrukkelijke motivering vereist was. Door te oordelen dat de belangenafweging conform artikel 74/13 van de (...)…Arrest n° 258.767
Verzoeker XXXXGelet op artikel 62, § 2 van de vreemdelingenwet is de administratieve overheid verplicht in de akte zelf de juridische en feitelijke overwegingen op te nemen die aan de bestreden beslissing ten grondslag liggen en dit op afdoende wijze. De motieven moeten daarbij kenbaar zijn hetzij vóór de beslissing wordt genomen, hetzij ten laatste met de eindbeslissing. Aangezien de overheid bij het nemen van een bevel om het grondgebied te verlaten in het bijzonder rekening moet houden met de eerbiediging van de fundamentele rechten van de betrokkene, komt het haar toe uiteen te zetten op welke wijze rekening werd gehouden met de vereiste belangenafweging voorzien in artikel 74/13 van de vreemdelingenwet.