juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Inreisverbod
0 subrubrieken 19 rechtstreekse arresten 19 arresten in totaalRechtspunten
28Arrest n° 262.023
Verzoeker XXXXDe RvV overweegt dat het inreisverbod van 3 jaar is genomen met toepassing van artikel 74/11, § 1, tweede lid, 1° en 2°, van de vreemdelingenwet en dat uit die bepalingen reeds een verplichting volgt tot het opleggen van dergelijk verbod, wat verzoeker niet betwist. De RvV is van oordeel dat specifiek is gemotiveerd waarom is geopteerd voor een geldingsduur van 3 jaar. Verder blijkt dat de RvV verzoekers kritiek inzake de duur niet verwerpt omwille van het beperkte aantal bijkomende stukken maar omwille van de aard ervan, zoals vastgesteld door de verwerende partij in haar beslissing. In de mate dat verzoeker aanvoert dat de verwerende partij inzake het inreisverbod “op een kennelijk onredelijke wijze” heeft gehandeld en dat de RvV “dit [had] moeten vaststellen”, vraagt hij een beoordeling van de zaak zelf, waarvoor de (...)…Arrest n° 261.818
Verzoeker XXXXUit de motieven van het bestreden arrest blijkt dat de RvV is nagegaan of de verwerende partij bij het opleggen van het inreisverbod van 10 jaar rekening heeft gehouden met de ernst van de bedreiging voor de openbare of de nationale veiligheid en of zij rekening heeft gehouden met alle specifieke omstandigheden van de zaak. Verzoeker laat na aan te geven met welke specifieke omstandigheden in zijn geval geen rekening zou zijn gehouden en die de RvV had moeten in aanmerking nemen om tot een ander oordeel te komen. Een schending van artikel 44nonies van de vreemdelingenwet wordt derhalve niet aangetoond.Arrest n° 261.818
Verzoeker XXXXDe RvV beperkt zich niet tot het louter herhalen van de argumenten van de verwerende partij, maar motiveert wel degelijk waarom verzoekers argumenten omtrent de opgeworpen schending van het proportionaliteitsbeginsel verworpen worden. Zo wijst de RvV erop dat in het betrokken inreisverbod van 10 jaar wordt vastgesteld dat verzoekers partner en de kinderen hem kunnen bezoeken in Nederland of het contact kunnen onderhouden door moderne communicatiemiddelen, dat het gezinsleven ondergeschikt is aan het vrijwaren van de openbare orde tegen de zeer verstrekkende en schadelijke gevolgen van georganiseerde drugshandel, dat er in Nederland een penitentiaire instelling is die even ver gelegen is van de woonplaats van verzoekers gezin als van de penitentiaire instelling in België waarin hij nu is opgesloten en dat verzoeker (...)…Arrest n° 260.194
Verzoeker XXXXDe beslissingen houdende bevel om het grondgebied te verlaten en tot het opleggen van een inreisverbod in hoofde van verzoeker kunnen niet worden geacht impliciet te zijn ingetrokken door de afgifte van een “bijlage 19ter” bij het indienen van zijn aanvraag tot gezinshereniging. Het bestreden arrest van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen wijst er dienaangaande terecht op dat in artikel 1/3 van de vreemdelingenwet wordt gesteld dat het indienen van een verblijfsaanvraag door een vreemdeling die reeds het voorwerp uitmaakt van een verwijderingsmaatregel, het bestaan van deze maatregel niet aantast en dat de afgifte van een attest van immatriculatie de uitvoerbaarheid van een verwijderingsmaatregel slechts opschort in afwachting van een beslissing inzake de verblijfsaanvraag.Arrest n° 260.109
Verzoeker XXXXHet arrest van het Hof van Justitie van 17 september 2020, JZ, in de zaak C-806/18, heeft enkel betrekking op de strafbaarstelling van een illegaal verblijf van een derdelander jegens wie de stappen van de bij richtlijn 2008/115 ingestelde terugkeerprocedure zijn doorlopen zonder dat de betrokkene het grondgebied van de lidstaten daadwerkelijk heeft verlaten. Het Hof van Justitie oordeelt in dit arrest dat, in een situatie waarin de betrokkene het gastland na de vaststelling van het terugkeerbesluit niet heeft verlaten en aan de daarbij opgelegde terugkeerverplichting bijgevolg nooit is voldaan, deze betrokkene zich bevindt in een illegale situatie die voortvloeit uit een oorspronkelijk illegaal verblijf en niet uit een later illegaal verblijf dat het gevolg is van een overtreding van een inreisverbod in de zin van (...)…Arrest n° 252.002
Verzoeker XXXXNaar luid van artikel 74/11, § 3, van de vreemdelingenwet kan een inreisverbod niet ingaan tegen de bepalingen betreffende het recht op internationale bescherming, zoals gedefinieerd in de artikelen 9ter, 48/3 en 48/4 van die wet. Overeenkomstig het voornoemde artikel 74/11, §3, kan een aanvraag om machtiging tot verblijf om medische redenen dus worden ingediend door een vreemdeling die het voorwerp uitmaakt van een inreisverbod. Het bestaan van een inreisverbod (en - gelet op het arrest van 26 juli 2017 van het HvJ in de zaak C-225/16, Ouhrami tegen Nederland en het arrest nr. 151/2019 van 24 oktober 2019 van het Grondwettelijk Hof - naar analogie van een ministerieel besluit tot terugwijzing) belet dan ook niet dat een machtiging tot verblijf op grond van artikel 9ter van de vreemdelingenwet kan worden toegekend. Door (...)…Arrest n° 249.735
Verzoeker XXXXDe RvV overweegt dat de vreemdelingenwet niet voorziet dat een aanvraag om machtiging tot verblijf (met toepassing van art. 9bis vreemdelingenwet) “zonder voorwerp” kan worden verklaard op grond van het motief dat een inreisverbod werd betekend aan de betrokkene, zodat die motivering dus juridische grondslag mist. De RvS oordeelt dat de RvV de artikelen 1, 8°, 74/11 en 74/12 van de vreemdelingenwet juncto de artikelen 3.6 en 11 van richtlijn 2008/115 schendt door te oordelen dat de Belgische Staat ertoe was gehouden de aanvraag om machtiging tot verblijf die tot het bestreden arrest heeft geleid in aanmerking te nemen niettegenstaande het aan huidige verweerder opgelegde inreisverbod. De vraag of in de aanvankelijk bestreden beslissing kon worden gesteld dat de aanvraag ingevolge het bestaande inreisverbod “zonder (...)…Arrest n° 249.735
Verzoeker XXXXUit de omschrijving van “inreisverbod” in artikel 1, 8°, van de vreemdelingenwet blijkt dat een inreisverbod ook een verblijfsverbod inhoudt.Arrest n° 249.735
Verzoeker XXXXArtikel 74/11, § 3, tweede lid, van de vreemdelingenwet bepaalt dat het inreisverbod niet kan ingaan “tegen de bepalingen betreffende het recht op internationale bescherming, zoals gedefinieerd in de artikelen 9ter, 48/3 en 48/4” van de vreemdelingenwet. Een uitzondering voor artikel 9bis van de vreemdelingenwet of de daarin bedoelde “buitengewone omstandigheden” wordt niet voorzien. Artikel 9bis van de vreemdelingenwet heeft overigens betrekking op een gewone machtiging tot verblijf die kan worden toegekend doch niet op een recht op verblijf dat moet worden erkend noch op een vorm van internationale bescherming. De in deze laatste bepaling bedoelde “buitengewone omstandigheden” hebben enkel betrekking op de mogelijkheid de aanvraag in te dienen in België in plaats van via de gewone in artikel 9 van dezelfde wet (...)…Arrest n° 249.735
Verzoeker XXXXArtikel 74/12 van de vreemdelingenwet voorziet de mogelijkheid voor de vreemdeling om de opheffing of de opschorting van het inreisverbod te vragen om humanitaire redenen, in principe nadat hij het grondgebied vrijwillig heeft verlaten. Artikel 74/14, § 1, derde lid, van de vreemdelingenwet voorziet dan weer de mogelijkheid voor de vreemdeling om een verlenging te vragen van de toegekende termijn om het grondgebied te verlaten “op grond van het bewijs dat de vrijwillige terugkeer niet kan worden gerealiseerd binnen de toegekende termijn”. Op grond van het vierde lid van deze bepaling kan “zo nodig, […] deze termijn worden verlengd om rekening te houden met de specifieke omstandigheden eigen aan zijn situatie, zoals de duur van het verblijf, het bestaan van schoolgaande kinderen, het afronden van de organisatie van het (...)…Arrest n° 249.735
Verzoeker XXXXIn zijn arrest van 26 juli 2017 in de zaak C-225/16, Ouhrami tegen Nederland, heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie overwogen dat een eventueel inreisverbod een middel vormt “om de doeltreffendheid van het terugkeerbeleid van de Unie te vergroten, door te waarborgen dat gedurende een bepaalde periode na de verwijdering van een illegaal verblijvende derdelander, deze persoon niet legaal zal kunnen terugkomen op het grondgebied van de lidstaten” en dat aan deze doelstelling “afbreuk [zou] worden gedaan indien de weigering van een dergelijke derdelander om gevolg te geven aan de terugkeerverplichting en mee te werken in het kader van een verwijderingsprocedure hem in staat zou stellen zich geheel of ten dele te onttrekken aan de rechtsgevolgen van een inreisverbod, wat het geval zou zijn indien het tijdvak waarin (...)…Arrest n° 249.735
Verzoeker XXXXHet Hof van Justitie van de Europese Unie heeft in antwoord op een prejudiciële vraag in zijn arrest van 8 mei 2018 in de zaak C-82/16, K.A. en anderen tegen België, gesteld dat richtlijn 2008/115, met name de artikelen 5 en 11 ervan, “aldus [moet] worden uitgelegd dat zij zich niet verzet tegen een praktijk van een lidstaat die inhoudt dat hij een verblijfsaanvraag met het oog op gezinshereniging die op zijn grondgebied is ingediend door een derdelander, familielid van een Unieburger die de nationaliteit van die lidstaat bezit en zijn recht op vrij verkeer nooit heeft uitgeoefend, niet in aanmerking neemt op de enkele grond dat deze derdelander de toegang tot het grondgebied is verboden”. Vermits het Hof deze praktijk in principe toelaat voor aanvragen met betrekking tot het recht op gezinshereniging, is ze a fortiori (...)…Arrest n° 248.391
Verzoeker XXXXDe voorwaarde van het belang bij een administratief cassatieberoep bestaat hierin dat een verzoeker, na een gebeurlijke vernietiging van de door hem bestreden jurisdictionele beslissing, enig voordeel moet kunnen putten uit een gebeurlijk nieuw onderzoek van de zaak door het administratief rechtscollege. Het belang bij een cassatieberoep voor de Raad van State moet niet enkel bestaan bij het instellen van dat beroep maar ook gedurende de gehele procedure, tot op het ogenblik van de uitspraak. Het kan teloorgaan door omstandigheden die zich in de loop van het geding voordoen. Daarenboven moet een verzoeker wiens belang in de loop van het geding op grond van relevante gegevens in vraag wordt gesteld, daarover standpunt innemen en het behoud van zijn belang aantonen. Bij het bestreden arrest van de RvV van 7 februari 2019 (...)…Arrest n° 245.826
Verzoeker XXXXOmdat het terugkeerbesluit geen termijn voor vrijwillige terugkeer voorzag, moest dit op grond van artikel 74/11, § 1, van de vreemdelingenwet iuncto artikel 11 van richtlijn 2008/115 gepaard gaan met een inreisverbod. De derdelander bevond zich derhalve in een uitzonderingsgeval van artikel 6.2 van richtlijn 2008/115 zodat de verwerende partij verplicht was een terugkeerbesluit op te leggen, gepaard met een inreisverbod. De RvV heeft de voornoemde bepalingen geschonden door te overwegen dat de verzoekende partij bij het opleggen van een inreisverbod geen of onvoldoende rekening heeft gehouden met de aan verweerder afgegeven (tijdelijke) Italiaanse verblijfsvergunning.Arrest n° 245.826
Verzoeker XXXXDe RvV is van oordeel dat de verzoekende partij, indien zij verweerder met de aanvankelijk BB een inreisverbod wilde opleggen, eerst overleg had moeten plegen met de Italiaanse autoriteiten. Het voorafgaand overleg met een andere lidstaat is echter enkel voorzien indien een lidstaat overweegt een verblijfstitel toe te kennen aan een derdelander die reeds valt onder een door een andere lidstaat opgelegd inreisverbod. Deze regeling is niet van toepassing op een lidstaat die overweegt een inreisverbod op te leggen aan een derdelander die reeds een verblijfstitel van een andere lidstaat heeft. Door zo te oordelen heeft de RvV artikel 74/11 van de vreemdelingenwet geïnterpreteerd in strijd met artikel 25.2 van de Schengenuitvoeringsovereenkomst.Arrest n° 245.653
Verzoeker XXXXDe RvV oordeelde dat er een onzorgvuldig overheidsoptreden was omdat deze de aanvraag om machtiging tot verblijf op grond van artikel 9bis van de vreemdelingenwet louter zonder voorwerp verklaarde op basis van een uitgereikt inreisverbod en zonder elementen aangaande verzoekers gezinsleven te beoordelen. Uit het arrest van 26 juli 2017 in de zaak C-225/16, Ouhrami tegen Nederland van het HvJ kan echter niet op algemene wijze worden afgeleid dat bij de beoordeling van een aanvraag om machtiging tot verblijf geen rekening mag worden gehouden met het bestaan van een inreisverbod, zolang de betrokkene niet het grondgebied van de lidstaten heeft verlaten. De overheid schendt art. 9bis van de vreemdelingenwet dan ook niet door de met toepassing van die bepaling ingediende aanvraag niet in aanmerking te nemen, omwille van een (...)…Arrest n° 239.088
Verzoeker XXXXArtikel 5 van het ministerieel besluit van 18 maart 2009 voorziet dat aan de personeelsleden van de dienst Vreemdelingenzaken die minimaal een functie van adviseur uitoefenen of tot de A3-klasse behoren, delegatie wordt verleend voor de toepassing van (onder meer) artikel 74/11, § 1, derde en vierde lid. In het licht van verzoekers kritiek dat de hoedanigheid van adviseur vereist was, volstaat de algemene vaststelling in het bestreden arrest niet, dat het niet wordt betwist dat N. B. attaché is. Het bestreden arrest voldoet wat dat betreft niet aan de vereisten van de jurisdictionele motiveringsplicht.Arrest n° 235.353
Verzoeker XXXXNaar luid van artikel 74/11, § 1, van de vreemdelingenwet wordt de duur van het inreisverbod vastgesteld door rekening te houden met de specifieke omstandigheden van elk geval. Een inreisverbod kan meer dan vijf jaar bedragen indien de betrokken vreemdeling een ernstige bedreiging vormt voor de openbare orde of de nationale veiligheid. Met verwijzing naar de overwegingen in het correctionele vonnis acht de RvV het niet kennelijk onredelijk verzoeker te beschouwen als een ernstig, reëel en actueel risico op een nieuwe schending van de openbare orde. Als administratieve cassatierechter vermag de RvS niet in de beoordeling van de feiten te treden en het komt hem dus niet toe in de plaats van de annulatierechter zelf de voorgehouden specifieke omstandigheden of het gevaar voor de openbare orde te beoordelen. Verzoeker toont (...)…Arrest n° 235.344
Verzoeker XXXXDe RvV kon in het bestreden arrest op wettige wijze vaststellen dat het aan verzoeker opgelegde inreisverbod tevens een verbod inhield om gedurende drie jaar op het grondgebied van het Rijk te verblijven, zodat ook een eventuele vernietiging van de aanvankelijk bestreden beslissing slechts tot een nieuwe weigering van de aanvraag tot machtiging tot verblijf op grond van art. 9bis van de vreemdelingenwet zou kunnen leiden en zodat de verzoekers geen belang hebben bij de vernietiging van de aanvankelijk bestreden beslissing waarbij de aanvraag zonder voorwerp werd verklaard.Arrest n° 234.226
Verzoeker XXXXDe duur van het inreisverbod moet overeenkomstig art. 74/11, § 1, eerste lid, van de vreemdelingenwet worden vastgesteld door rekening te houden met de specifieke omstandigheden van het geval. De RvV beperkt zich te dezen niet tot het feit dat verzoeker geen gevolg heeft gegeven aan een vroegere beslissing tot verwijdering maar wijst onder meer op de vaststelling in de aanvankelijk bestreden beslissing dat verzoeker na vijf bevelen om het grondgebied te verlaten nog steeds geen stappen heeft ondernomen om het grondgebied te verlaten. Dit vormt wel degelijk een afzonderlijke motivering voor de duur van het inreisverbod. Verzoeker ontkracht ook niet de vaststelling in het bestreden arrest dat hij op geen enkele wijze toelicht welke overige specifieke omstandigheden ten onrechte buiten beschouwing zouden zijn gelaten in de (...)…