juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Verbod van foltering
0 subrubrieken 44 rechtstreekse arresten 44 arresten in totaalRechtspunten
56Arrest n° 258.102
Verzoeker XXXXHet arrest van het EHRM van 9 maart 2010 in de zaak 41827/07, R.C. tegen Zweden, heeft betrekking op medische bewijsstukken die een asielrelaas bevestigen dat over het algemeen consistent was, niettegenstaande enkele onzekere aspecten die echter niet de algemene geloofwaardigheid van dat relaas ondermijnen. Uit het bestreden arrest blijkt daarentegen dat verzoeker zich beroept op medische attesten met als oogmerk de reeds vastgestelde ongeloofwaardigheid van het asielrelaas te herstellen.Arrest n° 258.102
Verzoeker XXXXHet arrest van het EHRM van 5 september 2013 in de zaak 61204/09, I. tegen Zweden, betreft een geval waarin de met medische stukken bewezen littekens van een verzoeker om internationale bescherming onbetwist het gevolg zijn van foltering en waarin wordt ingegaan op de inschatting van het risico dat bij een terugkeer naar het land van herkomst opnieuw een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM zal plaatsvinden. In het bestreden arrest wordt aangegeven dat en waarom het asielrelaas ongeloofwaardig wordt geacht en de bijgebrachte medisch attesten geen element vormen dat de kans aanzienlijk groter maakt op erkenning als vluchteling of toekenning van de subsidiaire beschermingsstatus.Arrest n° 258.102
Verzoeker XXXXHet EHRM acht in zijn arrest van 19 september 2013 in de zaak nr. 10499/11, R.J. tegen Frankrijk, onvoldoende de motivering in een vonnis dat een medisch attest het bestaan van een oorzakelijk verband tussen de medische vaststellingen en de verklaringen van een verzoeker niet rechtvaardigt. Het EHRM verwijst naar het recente en ernstige karakter van de verwondingen die op gedetailleerde wijze zijn weergegeven in het medisch attest van R.J. en die overeenstemmen met het asielrelaas. Het EHRM is in die zaak van oordeel dat de sterke vermoedens over de oorsprong van de verwondingen van de betrokkene niet worden weggenomen door zich in het desbetreffende vonnis enkel te beroepen op het onvolledige karakter (“caractère lacunaire”) van het asielrelaas. Anders dan in de voornoemde zaak, waar het verwondingen van recente aard (...)…Arrest n° 258.102
Verzoeker XXXXIn zijn arrest van 23 augustus 2016 in de zaak 59166/12, J.K. tegen Zweden, beschouwt het EHRM mishandeling in het verleden als een sterke indicatie voor een toekomstig reëel risico op een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM wanneer een verzoeker een algemeen coherent en geloofwaardig relaas van de gebeurtenissen heeft gedaan dat overeenstemt met informatie uit betrouwbare en objectieve bronnen over de toestand in het betrokken land. Volgens het EHRM staat het in dergelijke omstandigheden aan de overheid om elke twijfel over dat risico weg te nemen. Anders dan de situatie waarop het voormelde arrest van het EHRM betrekking heeft, verwijst de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen in de huidige zaak integendeel naar een ongeloofwaardig bevonden asielrelaas waarbij een eerdere schending van artikel 3 van het EVRM (...)…Arrest n° 255.796
Verzoeker XXXXArtikel 48/4, § 2, b) van de vreemdelingenwet, waarop het bestreden arrest is gesteund vormt de omzetting in het Belgische recht van artikel 15, b), van richtlijn 2011/95, naar luid waarvan "foltering of onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing van een verzoeker in zijn land van herkomst" moet worden aangetoond voor het bestaan van ernstige schade. Het voornoemde artikel 15, b), stemt overeen met artikel 3 van het EVRM. Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft in het arrest Elgafaji gesteld dat het in artikel 3 van het EVRM verankerde grondrecht deel uitmaakt van de algemene beginselen van gemeenschapsrecht waarvan het Hof de naleving waarborgt, dat bovendien bij de uitlegging van de draagwijdte van dit recht in de communautaire rechtsorde rekening wordt gehouden met de rechtspraak van het Europees (...)…Arrest n° 255.371
Verzoeker XXXXWaar verzoeker de beoordeling van de medische attesten door de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen betwist en daartoe ingaat op de bewijskracht en de bewijswaarde van deze attesten, blijkt uit de behandeling van het huidige cassatiemiddel dat die kritiek ongegrond (wat de bewijskracht betreft) dan wel niet-ontvankelijk (wat de bewijswaarde betreft) is. Er blijkt dan ook niet dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen een onvoldoende grondig en nauwgezet onderzoek van de medische attesten heeft gevoerd, waardoor niet zou zijn voldaan aan artikel 3 van het EVRM.Arrest n° 255.200
Verzoeker XXXXDe verzoekers hebben voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zelf laten gelden dat de verwerende partij beoogt hen uit te wijzen naar een land van doorreis, zijnde Turkije, Tunesië, Mauritanië, Algerije of Marokko (of naar een derde land), en dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen in het bestreden arrest oordeelt dat zij "na[laten] aan te tonen dat zij in voormelde landen een risico lopen op een behandeling strijdig met artikel 3 van het EVRM" en dat zij "geen gewag [maken] van concrete, op hun persoonlijke situatie betrokken elementen, waaruit een behandeling strijdig met artikel 3 van het EVRM blijkt". De verzoekers gaan uit van een foutieve lezing van het bestreden arrest als zou daarin geen onderzoek zijn gebeurd naar het reëel risico op een schending van artikel 3 van het EVRM in geval van een terugkeer naar (...)…Arrest n° 255.200
Verzoeker XXXXDe verzoekers hebben voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zelf laten gelden dat de verwerende partij beoogt hen uit te wijzen naar een land van doorreis, zijnde Turkije, Tunesië, Mauritanië, Algerije of Marokko (of naar een derde land), en dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen in het bestreden arrest oordeelt dat zij "na[laten] aan te tonen dat zij in voormelde landen een risico lopen op een behandeling strijdig met artikel 3 van het EVRM" en dat zij "geen gewag [maken] van concrete, op hun persoonlijke situatie betrokken elementen, waaruit een behandeling strijdig met artikel 3 van het EVRM blijkt". De verzoekers gaan uit van een foutieve lezing van het bestreden arrest als zou daarin geen onderzoek zijn gebeurd naar het reëel risico op een schending van artikel 3 van het EVRM in geval van een terugkeer naar (...)…Arrest n° 254.426
Verzoeker XXXXMet het bestreden arrest van de RvV wordt geen uitspraak gedaan over een verwijderingsmaatregel, maar worden enkel de vluchtelingenstatus en de subsidiaire beschermingsstatus geweigerd. Derhalve kan verzoekster geen schending van artikel 3 van het EVRM als dusdanig inroepen. Verzoekster werpt echter ook de schending van artikel 48/4 van de vreemdelingenwet op. Deze laatste bepaling neemt, meer bepaald in § 2, b), letterlijk de inhoud van artikel 3 van het EVRM over, zodat in die mate sprake is van een onrechtstreekse toetsing aan artikel 3 van het EVRM. Verzoekster geeft niet aan dat - en in welke zin - de toetsing aan artikel 48/4 van de vreemdelingenwet niet zou volstaan in het licht van artikel 3 van het EVRM. Bij het onderzoek door de RvV naar een reëel risico in hoofde van een verzoeker om internationale bescherming (...)…Arrest n° 252.889
Verzoeker XXXXM.b.t. de voorgehouden schending van de artikelen 3 en 13 van het EVRM antwoordt de RvV op verzoekers kritiek dat het “tot de taak van de asielinstanties [behoort] om te beoordelen of een verwijderingsbeslissing het beginsel van non-refoulement zou miskennen” op wettige wijze dat “noch de bestreden beslissing noch onderhavig arrest een verwijderingsmaatregel betreft daar de bevoegdheid van zowel de commissaris-generaal als de Raad zich in casu beperkt tot een beoordeling van verzoekers nood aan internationale bescherming in de zin van artikelen 48/3 en 48/4 van de vreemdelingenwet”. Verzoeker houdt dan wel voor dat de dienst Vreemdelingenbetwistingen “automatisch” een beslissing houdende bevel om het grondgebied te verlaten neemt, dit neemt niet weg dat het om een afzonderlijke beslissing gaat waartegen verzoeker (...)…Arrest n° 251.566
Verzoeker XXXXVerzoekster verzoekt om aan het Grondwettelijk Hof de prejudiciële vraag te stellen of artikel 39/2, § 2, van de vreemdelingenwet de artikelen 10, 11, 13 en 191 van de Grondwet schendt aangezien de annulatierechter die gevat wordt voor een beroep tegen een weigering tot verlenging van een verblijfsmachtiging op grond van artikel 13 van de vreemdelingenwet, geen ex nunc onderzoek uitvoert, terwijl de rechter in volle rechtsmacht op grond van artikel 39/2, § 1, van de vreemdelingenwet dit wel kan wanneer een verzoeker een schending aanvoert van de artikelen 2 en 3 van het EVRM. In zijn arrest nr. 186/2019 van 20 november 2019 heeft het Grondwettelijk Hof omtrent een quasi identieke prejudiciële vraag geoordeeld dat artikel 39/2, § 2, van de vreemdelingenwet geen schending inhoudt van de artikelen 10 en 11 van de Grondwet, (...)…Arrest n° 250.723
Verzoeker XXXXWaar de verzoekende partij uit het arrest van het EHRM van 13 december 2016 in de zaak nr. 41738/10, Paposhvili t. België afleidt “dat er slechts sprake is van een door de Lidstaat te voeren onderzoek, wanneer de Lidstaat het voornemen heeft om de betrokken vreemdeling effectief te verwijderen”, dient te worden opgemerkt dat de RvV uit de bewoordingen van de aanvankelijk BB heeft afgeleid dat de verzoekende partij wel degelijk beoogde verweerder “zonder verwijl naar de grens te doen terugleiden” en dat zij daartoe beschikte over een uitvoerbare beslissing, minstens een tegenstrijdige houding aannam. Artikel 3 van het EVRM verzet zich nochtans tegen dergelijke ambigue houding die een zinnig onderzoek naar de risico’s van een verwijdering verhindert.Arrest n° 250.723
Verzoeker XXXXArtikel 28 van de vreemdelingenwet bepaalt dat de verwerende partij de grens aanwijst waarover de vreemdeling het land zal verlaten indien hij weigert te kiezen of de documenten vernielt die hem in staat stellen naar een ander land te gaan. Deze bepaling primeert echter niet op artikel 3 van het EVRM in de zin dat de verwerende partij zonder onderzoek van een mogelijke schending van deze verdragsbepaling reeds een bevel om het grondgebied met terugleiding naar de grens en vasthouding met het oog op verwijdering zou mogen nemen alvorens de nationaliteit van de betrokkene (en daarmee de grens waarnaar hij zal worden teruggeleid) te bepalen.Arrest n° 250.723
Verzoeker XXXXHet nemen van een beslissing houdende bevel om het grondgebied te verlaten, betreft een beslissing tot verwijdering in de zin van artikel 1, 6°, van de vreemdelingenwet. De betrokken vreemdeling is ertoe gehouden de terugkeerverplichting na te leven en het bevel om het grondgebied te verlaten. De verzoekende partij moet derhalve bij het nemen van een beslissing houdende bevel om het grondgebied te verlaten reeds onderzoeken of die verwijderingsmaatregel in overeenstemming is met de normen van de internationale verdragen waardoor België gebonden is, te dezen met artikel 3 van het EVRM. Hieraan wordt geen afbreuk gedaan door de mogelijkheid voor de verzoekende partij om bij niet-naleving van het bevel om het grondgebied te verlaten over te gaan tot dwangmaatregelen met het oog op verwijdering in de zin van artikel 1, 7°, (...)…Arrest n° 250.710
Verzoeker XXXXMet het bestreden arrest worden de erkenning als vluchteling en de toekenning van de subsidiaire beschermingsstatus geweigerd aan verzoeker, doch er wordt geen verwijderingsmaatregel opgelegd. Verzoeker kan bijgevolg niet op dienstige wijze een schending inroepen van artikel 3 van het EVRM. Verzoeker werpt ook geen schending op van artikel 48/4, § 2, van de vreemdelingenwet, waarin de inhoud van artikel 3 van het EVRM is overgenomen.Arrest n° 247.254
Verzoeker XXXXIn de mate dat de verzoekende partij aanvoert dat in het licht van artikel 3 van het EVRM de vaststelling volstaat dat uit verweerders medische attesten geen onmogelijkheid tot reizen zou blijken, dient te worden opgemerkt dat de verzoekende partij voorbijgaat aan de concrete motivering van het bestreden arrest waarom die vaststelling te dezen niet volstaat als evaluatie van verweerders medische toestand. De RvV wijst er met name op dat uit verweerders medische attesten blijkt dat verweerder sedert 2014 onafgebroken is opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis en zich niet kan handhaven buiten een opnamecontext en dat de stopzetting van die behandeling een floride psychose en suïcidaliteit tot gevolg zal hebben. Deze beoordeling is geenszins in strijd met artikel 3 van het EVRM noch met artikel 74/13 van de (...)…Arrest n° 244.959
Verzoeker XXXXAnders dan verzoeker voorhoudt, wordt in het bestreden arrest niet overwogen dat het wat betreft de schending van artikel 3 EVRM volstaat dat de aanvankelijk BB geen verwijderingsmaatregel inhoudt, maar wordt geoordeeld dat verzoeker niet aannemelijk maakt dat het verblijf in een verblijfsonzekere situatie een onmenselijke en vernederende behandeling uitmaakt. Verder vermag de RvS als administratieve cassatierechter niet in de beoordeling van de zaak zelf te treden en het komt hem dus niet toe om zelf in de plaats van de eerste rechter te oordelen of deze of gene verblijfssituatie een onmenselijke of vernederende behandeling uitmaakt.Arrest n° 238.570
Verzoeker XXXXArtikel 3 van het EVRM houdt geen bijzondere motiveringsplicht in.Arrest n° 233.458
Verzoeker XXXXDe RvV heeft te dezen enkel uitspraak gedaan over de wettigheid van een beslissing tot weigering van verlenging van een machtiging tot verblijf met toepassing van artikel 9ter van de vreemdelingenwet. Vermits met het bestreden arrest geen uitspraak is gedaan over een verwijderingsmaatregel, kan verzoeker geen schending van artikel 3 van het EVRM als dusdanig inroepen. Verzoeker werpt overigens geen schending van artikel 9ter van de vreemdelingenwet op.Arrest n° 233.458
Verzoeker XXXXIndien effectief een verwijderingsmaatregel wordt opgelegd, kan verzoeker die maatregel aanvechten met de rechtsmiddelen waarover hij beschikt. In de mate dat verzoeker van oordeel is dat die rechtsmiddelen niet voldoen aan de in artikel 13 van het EVRM vastgelegde vereiste van een daadwerkelijk rechtsmiddel indien hij zich wat betreft de verwijderingsmaatregel op een schending van artikel 3 van het EVRM zou willen beroepen, kan hij dan alsnog een schending van de artikelen 3 en 13 van het EVRM opwerpen. Dit is thans echter niet aan de orde vermits het bestreden arrest geen betrekking heeft op een verwijderingsmaatregel. Daarom is verzoekers verwijzing naar het arrest van het Grondwettelijk Hof nr. 1/2014 van 16 januari 2014 en de aangevoerde rechtspraak van het EVRM te dezen niet dienstig.