Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Europese richtlijnen

0 subrubrieken 36 rechtstreekse arresten 36 arresten in totaal

Rechtspunten

47
Arrest n° 267.703 Verzoeker XXXXVerzoeker maakt niet aannemelijk dat de artikelen 12, 1, a), 14, 22 en 23 van richtlijn 2013/32 onvolledig zijn omgezet naar Belgisch recht en geschonden zouden zijn door het bestreden arrest van de RvV, waarin wordt vastgesteld dat “geen enkele rechtsregel […] de asielinstanties [verplicht] om voor een verzoeker om internationale bescherming een advocaat te voorzien tijdens de inschrijving van zijn verzoek om internationale bescherming en/of tijdens zijn interview op de dienst Vreemdelingenzaken.”Arrest n° 266.292 Verzoeker XXXXDe beoordeling van de door verzoeker voorgehouden schending van artikel 10 van richtlijn 2013/32 is niet beperkt tot de analyse van de algemene veiligheidssituatie in het licht van artikel 48/4, § 2, c), van de vreemdelingenwet zoals verzoeker ten onrechte vermoedt. De RvV steunt zich op tal van landenrapporten die hij uitdrukkelijk aanhaalt. Dat verzoeker de voorkeur geeft aan bepaalde andere bronnen en daarbij een andere beoordeling van de situatie in Afghanistan voorstelt, heeft betrekking op de bewijswaarde van de voorhanden zijnde rapporten en op de grond van de zaak.Arrest n° 264.562 Verzoeker XXXXDe in artikel 48/6, § 1, tweede zin, van de vreemdelingenwet bedoelde samenwerkingsplicht, dat de omzetting vormt van artikel 4 van richtlijn 2011/95, staat er niet aan in de weg dat de bewijslast in de eerste plaats op de verzoeker om internationale bescherming rust die zelf alle essentiële elementen voor de beoordeling van zijn verzoek dient aan te brengen.Arrest n° 263.248 Verzoeker XXXXArtikel 8 van richtlijn 2011/95 is omgezet in het Belgische recht door artikel 48/5, § 3, van de vreemdelingenwet. Verzoeker voert niet aan dat deze omzetting niet of niet correct zou zijn gebeurd, zodat hij zich bij gebrek aan rechtstreekse werking niet kan beroepen op de voornoemde richtlijnbepaling om te besluiten tot de onwettigheid van het bestreden arrest van de RvV.Arrest n° 262.217 Verzoeker XXXXHet arrest C-753/22 van 18 juni 2024 verduidelijkt het Hof van Justitie het beginsel van wederzijds vertrouwen tussen EU-lidstaten. Uit dat arrest volgt dat in het kader van een nieuwe procedure voor internationale bescherming na een eerdere erkenning als vluchteling in een andere lidstaat, in casu Griekenland, en waarbij de nieuwe aanvraag niet onontvankelijk kan worden verklaard omdat die verzoeker in die andere lidstaat een ernstig risico loopt dat hij wordt onderworpen aan een onmenselijke of vernederende behandeling, de verwerende partij overeenkomstig de richtlijnen 2011/95 en 2013/32 het verzoek opnieuw individueel, volledig en naar de actuele stand van zaken moet onderzoeken. Er moet ten volle rekening worden gehouden met de erkenningbeslissing in de andere lidstaat, in casu Griekenland, en met de elementen die (...)…Arrest n° 262.216 Verzoeker XXXXArtikel 10 van richtlijn 2011/95 is omgezet in het Belgische recht door artikel 48/3 van de vreemdelingenwet. Verzoeker voert niet aan dat deze omzetting niet of niet correct zou zijn gebeurd, zodat hij zich bij gebrek aan rechtstreekse werking niet kan beroepen op de voornoemde richtlijnbepaling om te besluiten tot de onwettigheid van het bestreden arrest.Arrest n° 262.216 Verzoeker XXXXVerzoeker vraagt (subsidiair) om volgende prejudiciële vraag te stellen aan het Hof van Justitie van de Europese Unie: “Is het verenigbaar met artikel 10, eerste lid, b) van richtlijn 2011/95/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming, om een verzoek om internationale bescherming, gegrond op een vrees voor vervolging omwille van een religieuze bekering, te weigeren omdat de bekering als ongeloofwaardig wordt beschouwd, terwijl de UNHCR richtlijnen ‘Guidelines on International Protection No.6: Religion-Based (...)…Arrest n° 262.216 Verzoeker XXXXWaar verzoeker een schending aanvoert van artikel 4.5 van richtlijn 2011/95 dient te worden benadrukt dat deze bepaling is omgezet in het Belgische recht door artikel 48/6, §4, van de vreemdelingenwet. Verzoeker voert niet aan dat deze omzetting niet of niet correct zou zijn gebeurd, zodat hij zich bij gebrek aan rechtstreekse werking niet kan beroepen op voornoemde richtlijnbepaling.Arrest n° 261.982 Verzoeker XXXXDe RvV verduidelijkt in het bestreden arrest dat, nu “[u]it hun eigen betoog blijkt dat artikel 6.4 van de [richtlijn 2008/115] reeds is omgezet in Belgisch nationaal recht, met name in artikel 9bis van de vreemdelingenwet” en “verzoekers zelf bevestigen dat artikel 6.4 van de [richtlijn 2008/115] ‘goed’ is omgezet in artikel 9bis van de vreemdelingenwet”, zij “zich niet rechtstreeks op deze bepaling [kunnen] beroepen” en een schending van dit artikel niet dienstig kan worden aangevoerd. Deze motivering volstaat voor wat de jurisdictionele motiveringsplicht betreft. Met die motivering bevestigt de RvV geenszins dat artikel 9bis van de vreemdelingenwet de omzetting is van artikel 6.4 van richtlijn 2008/115. Bovendien regelt artikel 6 van de voormelde richtlijn niet de procedure tot toekenning van een verblijfstitel en is (...)…Arrest n° 261.327 Verzoeker XXXXArtikel 74/17 van de vreemdelingenwet heeft uitsluitend betrekking op de “verwijdering” en dus op de situatie van een imminente gedwongen fysieke verwijdering van de betrokkene van het grondgebied van het Rijk. Dit artikel vormt de omzetting in het Belgische recht van en stemt vrijwel letterlijk overeen met artikel 9.1, a), en 9.2 van richtlijn 2008/115.Arrest n° 261.327 Verzoeker XXXXIn de vreemdelingenwet bestaat een onderscheid tussen enerzijds de beslissing tot verwijdering, waarmee de illegaliteit van het verblijf van de betrokkene wordt vastgesteld en hem een terugkeerverplichting wordt opgelegd (artikel 1, § 1, 6°, van de vreemdelingenwet), en anderzijds de verwijdering zelf, waarmee de uitvoering van de beslissing tot verwijdering en dus de fysieke verwijdering wordt bedoeld (artikel 1, §1, 7° van de vreemdelingenwet). Het verweer dat België gebruik zou hebben gemaakt van de in artikel 6.6 van richtlijn 2008/115 voorziene mogelijkheid en dat daardoor voor de gedwongen tenuitvoerlegging van een terugkeerbesluit (bevel om het grondgebied te verlaten) geen bijkomende beslissing nodig zou zijn, faalt naar recht.Arrest n° 261.327 Verzoeker XXXXIndien de Raad van State zou twijfelen over de uitlegging van artikel 9 van richtlijn 2008/115, verzoekt verweerder (de vreemdeling) de volgende prejudiciële vraag te stellen aan het Hof van Justitie van de Europese Unie: “Moeten artikelen 9 en 14 van richtlijn 2011/95/EU zo worden uitgelegd dat een terugkeerbesluit uitgesteld moet worden als dit in strijd zou zijn met het beginsel van non-refoulement, ongeacht de fase van uitvoering van dit besluit? Zo ja, heft het loutere feit dat een verwijdering naar een ander derde land wordt beoogd – gesteld dat deze verwijdering geen schending inhoudt van het beginsel van non-refoulement – de verplichting van uitstel op, of moeten daarvoor stappen zijn ondernomen om de verwijdering naar dit alternatief derde land ten uitvoer te leggen?”. De voorgestelde prejudiciële vraag is niet (...)…Arrest n° 261.116 Verzoeker XXXXDe RvV stelt vast dat zich geen aanvraag om machtiging tot verblijf (artikel 57/29 van de vreemdelingenwet juncto EU-uitvoeringsbesluit 2022/382: tijdelijke bescherming) in het administratief dossier bevindt, doch, anders dan de verzoekende partij (de Belgische staat) voorhoudt, stelt hij niet als voorwaarde dat dergelijke aanvraag schriftelijk wordt ingediend. Op grond van de feitelijke vaststelling dat het administratief dossier enkel een kopie van verweerders paspoort bevat en een document waarmee verweerder (de vreemdeling) toelaat om inlichtingen in te winnen over hem in andere lidstaten die richtlijn 2001/55/EG (minimumnormen tijdelijke bescherming massale toestroom ontheemden) toepassen, besluit de RvV dat de voorhanden zijnde “karige informatie” hem niet toelaat zijn wettigheidscontrole op een gedegen manier uit (...)…Arrest n° 261.116 Verzoeker XXXXNa te hebben vastgesteld dat verweerders Pools visum op 31 augustus 2022 verstreek, geeft de RvV met de overweging dat verweerders “tijdelijk verblijf in Polen” geenszins te vergelijken is met een “tijdelijke bescherming” zoals bedoeld in uitvoeringsbesluit 2022/382, voldoende duidelijk aan waarom hij van oordeel is dat verweerders verblijfsrecht de weigering van de machtiging tot verblijf als tijdelijk beschermde niet kan gronden. Verzoeker toont wat dat betreft geen schending aan van de jurisdictionele motiveringsplicht.Arrest n° 261.116 Verzoeker XXXXArtikel 2.2 van uitvoeringsbesluit 2022/382 bepaalt dat de lidstaten “dit besluit of passende bescherming uit hoofde van hun eigen nationale recht toe[passen]”. Een alternatieve bescherming moet dus “passend” zijn indien geen toepassing wordt gemaakt van de eigenlijke tijdelijke bescherming.Arrest n° 261.116 Verzoeker XXXXDe machtiging tot verblijf aan de vreemdeling (een Oekraïner) die tijdelijke bescherming geniet zoals bedoeld in artikel 57/29 (juncto richtlijn 2001/55/EG) “kan” overeenkomstig artikel 57/30 van de vreemdelingenwet worden geweigerd, als de vreemdeling gemachtigd is tot verblijf in een andere lidstaat van de EU die verplicht is om het besluit van de Raad van Europese Unie, bedoeld in artikel 57/29, § 1, (te dezen het uitvoeringsbesluit 2022/382) toe te passen. Hieruit volgt echter niet dat de verwerende partij die machtiging moet weigeren omwille van elke mogelijke vorm van visum of verblijfsvergunning in een andere lidstaat. Dit is slechts mogelijk voor zover de betrokkene ingevolge dat visum of die verblijfsvergunning geen nood zou hebben aan tijdelijke bescherming. De RvV mocht er in zijn beoordeling dus rekening mee (...)…Arrest n° 260.348 Verzoeker XXXXHet bestreden arrest en de aanvankelijk bestreden beslissing hebben betrekking op verzoeksters aanvraag tot gezinshereniging met haar echtgenoot van Belgische nationaliteit die geen gebruik heeft gemaakt van zijn recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten van de Europese Unie. Het betreft dus een zuiver interne situatie, waarop het Unierecht niet van toepassing is. Bij gebrek aan aanknoping met de bepalingen van het Unierecht kan verzoekster niet dienstig verwijzen naar de bepalingen van richtlijn 2003/86 en evenmin naar de rechtspraak dienaangaande van het Hof van Justitie van de Europese Unie.Arrest n° 256.791 Verzoeker XXXXNaar luid van artikel 10.3, b), van richtlijn 2013/32/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 'betreffende gemeenschappelijke procedures voor de toekenning en intrekking van de internationale bescherming (herschikking)' zorgen de lidstaten ervoor dat "er nauwkeurige en actuele informatie wordt verzameld uit verschillende bronnen, zoals het EASO en de UNHCR, en relevante internationale mensenrechtenorganisaties, over de algemene situatie in de landen van oorsprong van verzoekers en, waar nodig, in de landen van doorreis, en dat het personeel dat de verzoeken behandelt en daarover beslist, over deze informatie kan beschikken". Deze bepaling is, voor zover ze rechtstreekse werking zou hebben, van toepassing op "verzoeken om internationale bescherming". Ze is derhalve niet van toepassing op de intrekking (...)…Arrest n° 256.142 Verzoeker XXXXArtikel 74/13 van de vreemdelingenwet, dat de omzetting vormt van artikel 5 van richtlijn 2008/115, bepaalt enkel dat rekening wordt gehouden met het hoger belang van het kind en het gezins- en familieleven en de gezondheidstoestand van de betrokken onderdaan doch het houdt geen bijzondere motiveringsplicht in. In de uitoefening van zijn wettigheidscontrole hoefde de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zich dan ook niet te beperken tot de uitdrukkelijke motieven dienaangaande, of het ontbreken daarvan, in de aanvankelijk bestreden beslissing. Derhalve kan, althans wat de voorgehouden schending van artikel 74/13 van de vreemdelingenwet betreft, niet worden besloten tot de onwettigheid van een bevel om het grondgebied te verlaten, enkel op grond van het ontbreken van uitdrukkelijke motieven in dat bevel over de door het (...)…Arrest n° 255.796 Verzoeker XXXXArtikel 48/4, § 2, b) van de vreemdelingenwet, waarop het bestreden arrest is gesteund vormt de omzetting in het Belgische recht van artikel 15, b), van richtlijn 2011/95, naar luid waarvan "foltering of onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing van een verzoeker in zijn land van herkomst" moet worden aangetoond voor het bestaan van ernstige schade. Het voornoemde artikel 15, b), stemt overeen met artikel 3 van het EVRM. Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft in het arrest Elgafaji gesteld dat het in artikel 3 van het EVRM verankerde grondrecht deel uitmaakt van de algemene beginselen van gemeenschapsrecht waarvan het Hof de naleving waarborgt, dat bovendien bij de uitlegging van de draagwijdte van dit recht in de communautaire rechtsorde rekening wordt gehouden met de rechtspraak van het Europees (...)…Arrest n° 254.552 Verzoeker XXXXOpdat het om een “volgend verzoek” gaat in de zin van artikel 1, § 1, 20°, van de vreemdelingenwet, en artikel 2, q), van richtlijn 2013/32, geldt als enige voorwaarde dat voordien een definitieve beslissing over een vorig verzoek is genomen. De definitie van “volgend verzoek” in de voormelde bepalingen heeft ook betrekking op het verzoek om internationale bescherming dat wordt ingediend door een vreemdeling die tussen zijn vorig verzoek en zijn nieuw verzoek is teruggekeerd of beweert te zijn teruggekeerd naar zijn land van herkomst, en die opwerpt dat hij daar nieuwe feiten van vervolging heeft ondergaan (Parl.St. Kamer, DOC 54 2548/001, 23). Noch overweging 36 bij richtlijn 2013/32, noch de artikelen 40 en 41 van diezelfde richtlijn doet afbreuk aan het voorgaande. Een verwijzing naar het arrest van het Hof van (...)…Arrest n° 254.552 Verzoeker XXXXDe verzoekers verzoeken een prejudiciële vraag te stellen aan het Hof van Justitie van de Europese Unie betreffende de interpretatie van artikel 2, q), van richtlijn 2013/32. Er bestaat geen aanleiding tot het stellen van die vraag omdat de juiste uitlegging van het Unierecht zo evident is dat redelijkerwijs geen ruimte voor twijfel kan bestaan over de wijze waarop de opgeworpen vraag over de betrokken Unierechtelijke rechtsregel moet worden beantwoord. De bepaling van artikel 2, q), van richtlijn 2013/32 is duidelijk. Opdat het om een “volgend verzoek” gaat in de zin van artikel 2, q), van richtlijn 2013/32, geldt als enige voorwaarde dat voordien een definitieve beslissing over een vorig verzoek is genomen.Arrest n° 251.422 Verzoeker XXXXArtikel 12.1, a), van richtlijn 2011/95 stemt overeen met artikel 1, D, van het vluchtelingenverdrag. Het HvJ heeft in zijn arrest van 13 januari 2021 in de zaak C-507/19, XT tegen Duitsland, met verwijzing naar onder meer zijn arrest van 25 juli 2018 in de zaak C-585/16, Alheto tegen Hongarije, net als in zijn eerder arrest El Kott, gesteld dat de voornoemde bepaling van toepassing is “wanneer op basis van een individuele beoordeling van alle relevante factoren blijkt dat de betrokken staatloze Palestijn in een persoonlijke situatie van ernstige onveiligheid verkeert en de UNRWA, die door de betrokkene om bijstand is gevraagd, niet in staat is in dat gebied levensomstandigheden te bieden die stroken met de opdracht waarmee deze organisatie is belast, waardoor deze staatloze wegens omstandigheden buiten zijn wil (...)…Arrest n° 251.420 Verzoeker XXXXVerzoeker kan niet op ontvankelijke wijze een schending van artikel 46 van richtlijn 2013/32 en artikel 15 van richtlijn 2011/95 inroepen vermits deze geen rechtstreekse werking hebben en hij niet aanvoert dat de genoemde bepalingen niet, niet volledig of niet correct zouden zijn omgezet in het Belgische recht.Arrest n° 246.953 Verzoeker XXXXUit het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 17 februari 2009 in de zaak C-465/07, Elgafaji tegen Nederland blijkt dat, in een geval waarin het willekeurig geweld in het aan de gang zijnde conflict niet als zo zwaar wordt beoordeeld dat een burger die terugkeert naar het betrokken land of gebied louter door zijn aanwezigheid aldaar het in artikel 48/4, § 2, c), van de vreemdelingenwet omschreven risico loopt ("bedreiging van het leven of de persoon van een burger als gevolg van willekeurig geweld in het geval van een internationaal of binnenlands gewapend conflict"), rekening moet worden gehouden met de persoonlijke omstandigheden van een verzoeker om internationale bescherming bij het beantwoorden van de vraag of in zijn geval een bepaalde mate van willekeurig geweld volstaat voor de toekenning van (...)…Arrest n° 242.828 Verzoeker XXXXIngevolge het bepaalde in art. 40 van richtlijn 2011/95 is richtlijn 2004/83 ingetrokken met ingang van 21 december 2013.Arrest n° 242.828 Verzoeker XXXXArt. 23.2 van richtlijn 2011/95 voorziet enkel de waarborg "dat gezinsleden van de persoon die internationale bescherming geniet die zelf niet in aanmerking komen voor dergelijke bescherming aanspraak kunnen maken op de in de artt. 24 tot en met 35 genoemde voordelen, overeenkomstig de nationale procedures en voor zover verenigbaar met de persoonlijke juridische status van het gezinslid". Wat de verblijfstitels betreft, voorziet art. 24.1, tweede lid, van richtlijn 2011/95 net de mogelijkheid dat gezinsleden van de persoon die internationale bescherming geniet zelf deze beschermingsstatus niet krijgen doch dat hen overeenkomstig de nationale procedures een verblijfstitel wordt gegeven die minder dan drie jaar geldig kan zijn. Vermits de Belgische wet voorziet in een procedure om verzoekster een verblijfsrecht toe te (...)…Arrest n° 238.718 Verzoeker XXXXArtikel 35 van richtlijn 2004/38 is in het Belgische recht omgezet door artikel 42septies van de vreemdelingenwet. De verweerders laten niet gelden dat de omzetting niet of onvolledig is gebeurd zodat zij zich niet rechtstreeks op deze richtlijnbepaling kunnen beroepen.Arrest n° 238.373 Verzoeker XXXXVerzoeker toont niet aan dat de omzetting van Richtlijn 2003/86 niet correct of niet volledig zou zijn gebeurd, zodat hij niet rechtstreeks de schending van de desbetreffende bepalingen uit de richtlijn kan opwerpen. Verzoeker gaat immers voorbij aan de inhoud van artikel 12bis, § 5 en § 6, van de vreemdelingenwet waarin, in overeenstemming met artikel 11.2 van de voornoemde richtlijn, wordt bepaald dat rekening wordt gehouden met "andere geldige bewijzen die in dit verband worden overgelegd" indien de betrokken vreemdeling geen officiële documenten kan overleggen m.b.t. de vereiste bloed- of aanverwantschapsband. Verzoeker werpt de schending van het voornoemde artikel 12bis, § 5 en § 6, niet op en hij heeft overigens nooit voorgehouden dat hij de vereiste documenten niet kan overleggen.Arrest n° 235.046 Verzoeker XXXXDe verz.p. kan niet dienstig verwijzen naar overwegingen 1, 2 en 14 en artikel 11 van richtlijn 2008/115. In de eerste plaats kan de schending van deze richtlijn niet rechtstreeks worden opgeworpen nu zij is omgezet in het Belgische recht en de verz.p. niet aanvoert dat deze omzetting onvolledig of niet correct zou zijn gebeurd. In de tweede plaats kan uit het bestreden arrest niet worden afgeleid dat "het niet-naleven van eerdere terugkeerbesluiten" niet in aanmerking zou kunnen worden genomen. Het bevel om het grondgebied te verlaten waarop de verz.p. doelt, wordt met het bestreden arrest enkel niet in aanmerking genomen omdat het moet worden geacht ingetrokken te zijn.Arrest n° 232.044 Verzoeker AKRichtlijn 2004/38/EG voorziet volgens het Hof van Justitie uitsluitend dan in een afgeleid verblijfsrecht voor derdelanders die familielid zijn van een burger van de Unie in de zin van artikel 2, punt 2, van deze richtlijn, wanneer laatstgenoemde zijn recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend door zich te vestigen in een andere lidstaat dan die waarvan hij de nationaliteit heeft. Aan deze richtlijn kan dus voor derdelanders die familieleden zijn van een burger van de Unie, geen afgeleid verblijfsrecht worden ontleend in de lidstaat waarvan die burger de nationaliteit bezit. Dit is te dezen het geval zodat de richtlijn 2004/38/EG niet van toepassing lijkt.Arrest n° 230.301 Verzoeker XXXXPrecies omdat in het bestreden arrest nergens wordt gesteld dat verzoekster als actor van bescherming in de zin van artikel 48/5, § 2, van de vreemdelingenwet moet worden beschouwd, dient de door verzoekster voorgestelde prejudiciële vraag over de interpretatie van artikel 7 van de kwalificatierichtlijn niet te worden gesteld.Arrest n° 225.632 Verzoeker XXXXArtikel 1 van Richtlijn 2004/83 bepaalt dat minimumnormen worden voorzien voor personen die internationale bescherming behoeven. Voor zover artikel 9ter van de Vreemdelingenwet een ruimere bescherming voorziet dan die richtlijn, gaat het derhalve niet om een foutieve omzetting.Arrest n° 224.705 Verzoeker XXXXArtikel 4.5 van Richtlijn 2004/83 is niet in het Belgisch recht omgezet hoewel de daartoe vastgestelde termijn verstreken is. Deze bepaling is onvoorwaardelijk en voldoende duidelijk en nauwkeurig, zodat zij rechtstreekse werking heeft en de verzoekers zich er op kunnen beroepen tegen de overheid.Arrest n° 224.705 Verzoeker XXXXIngevolge artikel 4.5 van Richtlijn 2004/83 moet vast komen te staan dat de verzoeker in grote lijnen als geloofwaardig kan worden beschouwd opdat hem het voordeel van de twijfel kan worden gegund ondanks het ontbreken van bewijsmateriaal voor een aantal van zijn verklaringen. In casu blijkt uit de vaststellingen in het bestreden arrest dat kennelijk niet voldaan is aan de voorwaarden dat de verklaringen van de verzoekers samenhangend en aannemelijk zijn of dat hun verklaringen in grote lijnen als geloofwaardig kunnen worden beschouwd. Daarom is geen sprake van een schending van artikel 4.5 van Richtlijn 2004/83.Arrest n° 223.629 Verzoeker XXXXIngevolge artikel 288 VWEU is een richtlijn verbindend ten aanzien van het te bereiken resultaat voor elke lidstaat waarvoor zij bestemd is, doch wordt aan de nationale instanties de bevoegdheid gelaten vorm en middelen te kiezen. Richtlijnen hebben een rechtstreekse werking wanneer de erin opgenomen bepalingen onvoorwaardelijk en voldoende duidelijk en nauwkeurig zijn. Het gaat om een verticale rechtstreekse werking die alleen geldt indien de lidstaten de richtlijn niet of niet correct hebben omgezet binnen de vastgestelde termijn.Arrest n° 219.547 Verzoeker XXXXDe artikelen 25, 26 en 27 van de Procedurerichtlijn bepalen in welke gevallen asielaanvragen niet-ontvankelijk kunnen worden beschouwd. In het bestreden arrest is de asielaanvraag van de verzoeker wel degelijk ten gronde behandeld. Alleen al om die reden is er geen sprake van een toepassing van deze bepalingen, die immers tot de niet-ontvankelijkheid van de aanvraag zouden leiden.Arrest n° 216.653 Verzoeker XXXXArtikel 4.1 van Richtlijn 2004/83 bepaalt dat de lidstaten de relevante elementen van het asielverzoek in samenwerking met de verzoeker moeten beoordelen. Dit betekent niet noodzakelijk dat een tegensprekelijk debat moet plaatsvinden of dat de autoriteiten de informatie waarop zij voornemens zijn hun beslissing te steunen vooraf aan de asielzoeker moeten meedelen. Met de "relevante elementen" in artikel 4.2 van dezelfde richtlijn worden de verklaringen en de documentatie van de asielzoeker zelf bedoeld. De door de autoriteiten zelf ingewonnen informatie valt daar niet onder.Beschikking n° 16.788 Verzoeker XXXXDe RvV geeft duidelijk aan, nadat hij het Belgische systeem heeft geduid en middels verwijzing naar de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie, dat de aan vluchtelingen gewaarborgde rechten en grondrechten in het Belgische systeem minder worden aangetast dan hetgeen is voorzien in artikel 14, vierde en zesde lid, van richtlijn 2011/95/EU, zoals van toepassing ten tijde van het bestreden arrest. Zo houdt de loutere intrekking van de vluchtelingenstatus niet in dat de betrokkene kan worden beschouwd als iemand die niet langer rechtmatig verblijft op het grondgebied. Verzoeker behoudt zijn verblijfsrecht en de daarmee samenhangende rechten en voordelen zolang de minister van Asiel en Migratie of zijn gemachtigde niet beslist het te beëindigen. Indien deze laatste alsnog overgaat tot de beëindiging van het (...)…Beschikking n° 15.156 Verzoeker XXXXIn de mate dat verzoeker m.b.t. een redelijk intern beschermingsalternatief verwijst naar "een omvattende redelijkheidstest" die is opgenomen in de Guidelines on international protection: "Internal Flight or Relocation Alternative" within the Context of Article 1A(2) of the 1951 Convention and/or 1967 Protocol relating to the Status of Refugees van het UNHCR en die het onderzoek van vijf specifieke voorwaarden zou vereisen, dient te worden opgemerkt dat deze Guidelines geen bindende kracht hebben in het Belgische recht.Beschikking n° 15.047 Verzoeker XXXXEen richtlijnconforme interpretatie van een nationale bepaling is onder meer aan de orde in gevallen waarin de feiten van het hoofdgeding weliswaar niet binnen de directe werkingssfeer van het Unierecht vallen, maar waarin de bepalingen van dat recht van toepassing zijn op grond van de nationale wettelijke regeling indien ten aanzien van situaties waarvan alle aspecten zich binnen één lidstaat afspelen, is gekozen voor dezelfde aanpak als in het Unierecht.Beschikking n° 15.047 Verzoeker XXXXHet blijkt geenszins dat bij de wijziging van artikel 40 en volgende van de vreemdelingenwet met de wet van 8 juli 2011 werd gekozen voor dezelfde aanpak voor gezinshereniging van een derdelander met een zgn. “statische” Belg als met een andere Unieburger. Bij gebrek aan aanknoping met de bepalingen van het Unierecht kan verzoeker derhalve niet dienstig verwijzen naar de interpretatie van richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie.Beschikking n° 12.615 Verzoeker XXXDaargelaten de vraag of verzoekster zich rechtstreeks kan beroepen op art. 4 van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004, staat de daarin vervatte samenwerkingsplicht er niet aan in de weg dat de bewijslast in de eerste plaats op de kandidaat-vluchteling rust die zelf alle essentiële elementen voor de beoordeling van zijn asielaanvraag dient aan te brengen. De RvV kon dan ook op wettige wijze stellen dat de door verzoekster bijgebrachte informatie aan de betrokken vaststellingen geen afbreuk vermag te doen omdat deze informatie van louter algemene aard is en geen betrekking heeft op haar persoon.Beschikking n° 10.551 Verzoeker XXXXMen kan zich niet dienstig beroepen op de Richtlijn 2003/86/EG van 22 september 2003 van de Raad inzake het recht op gezinshereniging nu deze is omgezet in het Belgische recht en geen directe werking heeft.Beschikking n° 10.418 Verzoeker XXXXLuidens artikel 12.2 van de Richtlijn 2004/38/EG van het Europees parlement en de Raad van 29 april 2004, leidt het overlijden van een burger van de Unie niet tot het verlies van het verblijfsrecht van zijn familieleden die niet de nationaliteit van een lidstaat bezitten "indien zij vóór het overlijden gedurende ten minste één jaar in het gastland hebben verbleven." Uit niets blijkt dat de Belgische wetgever ervoor zou hebben geopteerd om die familieleden een ruimere bescherming te verlenen zodat een schending van het rechtszekerheidsbeginsel niet aan de orde is.Beschikking n° 9.297 Verzoeker XXXXUit de artikelen 12 en 23, lid 4, h, van de richtlijn 2005/85/EG volgt dat de wetgever in het geval van een hernieuwde asielaanvraag kan voorzien in een versnelde procedure zonder dat de betrokkene wordt gehoord. Dit is het geval in een beslissing tot weigering van in overwegingname op grond van artikel 51/8 van de Vreemdelingenwet. Er kon dan ook terecht worden gesteld dat voornoemde richtlijn werd omgezet in Belgisch recht.Beschikking n° 1.790 Verzoeker XXXIn het bestreden arrest wordt terecht gesteld dat de door de verz.p. aangehaalde Richtlijn 2003/86 geen directe werking had. Met de algemene verwijzing naar een gebrek aan "législation prévisible et accessible" maakt de verzoekende partij niet aannemelijk dat de Belgische wetgeving in strijd met voornoemde richtlijn zou zijn.