Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Wettigheid

0 subrubrieken 12 rechtstreekse arresten 12 arresten in totaal

Rechtspunten

18
Arrest n° 266.467 Verzoeker V.E.Luidens artikel 33, § 1, eerste lid, van de wet van 1 augustus 1985 wordt het bedrag van de hulp naar billijkheid bepaald. Naar luid van artikel 14, § 2, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State treedt de afdeling Bestuursrechtspraak in het geval van een cassatieberoep niet in de beoordeling van de zaak zelf. Bijgevolg komt het de Raad van State als administratieve cassatierechter niet toe de beoordeling van de feiten over te doen. Verzoeker wijst op het “schrijnend groot verschil” tussen “de begroting van de schade in gemeen recht”, “versus de beoordeling in ‘billijkheid’ door de commissie”. Hij neemt hij op de korrel dat de commissie een volgens hem verouderde tabel heeft gehanteerd, wat haar beslissing “verregaand onredelijk” maakt. Met die kritiek toont verzoeker niet aan hoe de commissie de billijkheid (...)…Arrest n° 265.204 Verzoeker L.E.In het enige middel verwijt verzoekster de commissie een schending van het gelijkheidsbeginsel, door in haar beslissing verzoekster anders te behandelen dan wanneer zij met haar partner, de zoon van het slachtoffer, gehuwd zou zijn. Verzoeksters kritiek is erop gericht dat zij als met de zoon van het slachtoffer wettelijk samenwonende geen gelijke behandeling krijgt dan wanneer zij met die zoon gehuwd zou zijn. Het gaat volgens haar niet op om te stellen dat een wettelijk samenwonende partner geen aanverwant kan zijn. Verzoekster vergelijkt haar situatie met andere woorden met deze van de “aanverwanten tot en met dezelfde graad”, bedoeld in artikel 31, eerste lid, 2°, van de wet van 1 augustus 1985. De commissie oordeelt dat verzoekster niet beschouwd kan worden als een aanverwant in de tweede graad, omdat verzoekster en (...)…Arrest n° 256.706 Verzoeker INTRESEen opzettelijke gewelddaad bestaat uit een materieel element en een moreel element waarbij het materieel bestanddeel van de opzettelijke gewelddaad de aanwending is van geweld tegen een persoon en waarbij het moreel element bestaat in het opzet van de dader om de gewelddaad te plegen. De gewelddaad moet intentioneel gepleegd zijn door de dader. In hoofde van de dader moet de wil aanwezig zijn om geweld aan te wenden tegen een persoon. In tegenstelling tot wat verzoeker stelt met verwijzing naar de artikelen 510 en 518 Sw, had in casu de brandstichter wel het opzet om brand te stichten maar niet om tegen verzoeker fysiek geweld aan te wenden. Uit de bestreden beslissing blijkt dat verzoeker zich niet bevond in of op de in brand gestoken plaats op het ogenblik van het misdrijf, hij is nadat de brand was opgemerkt door de (...)…Arrest n° 252.592 Verzoeker XXXXArtikel 31, eerste lid, 2°, van de wet van 1 augustus 1985 'houdende fiscale en andere bepalingen' (hierna: de wet van 1 augustus 1985) , vereist dat de persoon "overleden is als rechtstreeks gevolg van een opzettelijke gewelddaad". Nu het begrip 'gewelddaad' niet in de wet van 1 augustus 1985 wordt omschreven, lijkt het logisch voor de juiste betekenis daarvan te rade te gaan bij de definities van de Strafwet. In de beslissing van de commissie wordt dan ook terecht verwezen naar artikel 483 Sw, dat geweld omschrijft als "daden van fysieke dwang gepleegd op personen". Een opzettelijke gewelddaad bestaat uit een materieel element en een moreel element waarbij het materieel bestanddeel van de opzettelijke gewelddaad de aanwending is van geweld tegen een persoon en waarbij het moreel bestanddeel bestaat in het opzet van de (...)…Arrest n° 246.939 Verzoeker XXXXLuidens art. 33, § 1, eerste lid, van de wet van 1 augustus 1985 wordt het bedrag van de hulp naar billijkheid bepaald. Binnen de door art. 33, § 2, van dezelfde wet gestelde grenzen, bepaalt de commissie op onaantastbare wijze de hoogte van de toe te kennen financiële hulp die zij in verhouding acht tot de door verzoeker geleden schade. Het middel dat ervan uitgaat dat het bedrag moet worden gemotiveerd, faalt derhalve naar recht.Arrest n° 246.939 Verzoeker XXXXLuidens art. 32, § 1, van de wet van 1 augustus 1985 dient voor de toekenning van een hulp aan de personen als bedoeld in art. 31, 1°, van dezelfde wet de commissie te steunen op de volgende bestanddelen van de geleden schade: "4° een verlies of vermindering aan inkomsten ten gevolg van de tijdelijke of blijvende arbeidsongeschiktheid". Het verlies van premies moet worden geacht te vallen onder de rubriek "een verlies of vermindering aan inkomsten", in de mate dat premies deel uitmaken van het beroepsinkomen van verzoeker.Arrest n° 246.939 Verzoeker XXXXLuidens art. 32, § 1, van de wet van 1 augustus 1985 dient voor de toekenning van een hulp aan de personen als bedoeld in art. 31, 1°, van dezelfde wet, de commissie onder meer te steunen op de volgende bestanddelen van de geleden schade: "1° de morele schade".Uit de parlementaire bespreking volgt dat het begrip morele schade ruim moet worden geïnterpreteerd en dat het de pijn, de smart of enig ander moreel leed, zoals in casu pretium doloris en genoegenschade omvat. Bovendien moet de commissie de door de partijen aangevoerde feiten en stukken onderzoeken in concreto, zonder dat zij daarbij rekening dient te houden met de juridische omschrijving die de partijen aan de feiten hebben gegeven.Arrest n° 218.489 Verzoeker MAKENGO e.a.De verbetering van een beslissing van de Commissie waarbij aan het slachtoffer een recht op financiële hulp werd toegekend, kan geen wijziging, uitbreiding of beperking van de in die beslissing bevestigde rechten inhouden. Bovendien moet een verbetering betrekking hebben op schrijf- en rekenfouten of op klaarblijkelijke onnauwkeurigheden. In casu is de verbeterde beslissing gebaseerd op het in leven zijn van het slachtoffer, wat achteraf beschouwd niet juist blijkt te zijn. Dit gegeven is echter zo fundamenteel voor de beoordeling van het recht op financiële steun dat het niet kan worden beschouwd als een klaarblijkelijke onnauwkeurigheid die door middel van een verbetering in een beschikking kan worden rechtgezet. Bijgevolg miskent de bestreden beschikking artikel 36 van het koninklijk besluit van 18 december 1986.Arrest n° 215.520 Verzoeker EL KADDOURIVoor wat betreft de beslissingen van de strafrechter over burgerlijke rechtsvorderingen is ingevolge artikel 23 van het Gerechtelijk Wetboek het gezag van het rechterlijk gewijsde beperkt tot vorderingen waarin de gevorderde zaak dezelfde is, waarin de vordering op dezelfde oorzaak berust en tussen dezelfde partijen bestaat, en waarin de vordering door hen en tegen hen in dezelfde hoedanigheid gedaan is. Gelet op de eigenheid van het verzoek om financiële hulp voor de Commissie moet worden vastgesteld dat de gevorderde zaak in de bestreden beslissing verschilt van die in de voorafgaande vonnissen van de strafrechter over de burgerrechtelijke schadevergoeding. Bovendien zijn de partijen in de twee zaken niet dezelfde, aangezien voor de strafrechter de daders van het misdrijf de tegenpartij waren terwijl in casu de (...)…Arrest n° 205.875 Verzoeker BUYCKArtikel 31bis, §1, van de wet van 1 augustus 1985, zoals van toepassing op het ogenblik van de bestreden beslissing, bepaalt duidelijk dat de driejarige termijn loopt vanaf de beslissing van het onderzoeksgerecht, m.a.w. vanaf de dag waarop het onderzoeksgerecht uitspraak doet, en dus niet vanaf de dag waarop het slachtoffer van deze uitspraak kennis krijgt. De wetgever heeft aldus gewild dat het slachtoffer niet lijdzaam zou blijven maar dat hij integendeel zelf tijdig het nodige zou doen om op de hoogte te worden gebracht van de stand en de uitkomst van het strafonderzoek.Arrest n° 188.772 Verzoeker LAMBRECKSZowel uit de parlementaire voorbereiding als uit het arrest nr. 61/98 van 4 juni 1998 van het Grondwettelijk Hof blijkt dat er geen subjectief recht op de toekenning van de financiële hulp bestaat.Arrest n° 188.772 Verzoeker LAMBRECKSEnkel de limitatief opgesomde rechthebbenden komen in aanmerking voor de financiële hulp aan slachtoffers van opzettelijke gewelddaden. In geen geval kan uit de parlementaire voorbereiding worden afgeleid dat de wetgever de bedoeling zou hebben gehad om een vordering ex haerede te erkennen. De Commissie oordeelt te dezen dan ook wettig dat de wet van 1 augustus 1985 afwijkt van het gemeen recht en dat de limitatieve opsomming van de categorieën van rechthebbenden met zich meebrengt dat verzoeker niet tegelijkertijd ook een financiële tegemoetkoming kan bekomen als erfopvolger van zijn zus voor het leed dat zij heeft geleden.Arrest n° 188.772 Verzoeker LAMBRECKSHet recht op de financiële hulp aan de slachtoffers van opzettelijke gewelddaden ontstaat niet op het ogenblik van het schadelijk feit -de opzettelijke gewelddaad- of van het indienen van het verzoek om hulp, doch wel op het ogenblik dat de Commissie beslist om de hulp toe te kennen. Voordien is er geen recht op deze hulp en kan de aanspraak op een hulp dus niet tot de nalatenschap van een overleden slachtoffer behoren. Het recht op de hulp ontstaat evenmin bij de uitbetaling ervan. Wanneer het rechtstreeks slachtoffer na de toekenning van de financiële hulp overlijdt, behoort de schuldvordering met betrekking tot die hulp tot diens nalatenschap en kan ze eventueel door diens erfgenamen worden uitgeoefend indien de hulp nog niet is uitbetaald.Arrest n° 188.771 Verzoeker DESCAMPSDe bestreden beslissing houdende de onontvankelijkverklaring van de aanvraag tot schadeloosstelling steunt op artikel 31 van de wet van 1 augustus 1985 houdende fiscale en andere bepalingen. Op grond van deze bepaling kunnen, naast de rechtstreekse slachtoffers, eveneens bepaalde familieleden van de slachtoffers in aanmerking komen voor het verkrijgen van hulp. Uit de motieven van de bestreden beslissing blijkt dat het ontzeggen van de hoedanigheid van "(rechtstreeks) slachtoffer" steunt op de vaststelling dat de feiten gepleegd zijn op de dochter van de verzoeker en zijn echtgenote, niet op deze laatsten zelf. Die feitelijke vaststelling, die in cassatie onaantastbaar is, wordt door de verzoeker overigens niet betwist. Gelet op de draagwijdte van artikel 31, 1°, heeft de Commissie uit de gedane vaststellingen wettig (...)…Arrest n° 188.771 Verzoeker DESCAMPSArtikel 31, 1°, van de wet van 1 augustus 1985 houdende fiscale en andere bepalingen heeft enkel betrekking op de slachtoffers op wier persoon de gewelddaad is gepleegd en niet op eventuele derden die ten gevolge van de gewelddaad op dat slachtoffer zelf ook schade lijden. Door ervan uit te gaan dat een verzoeker voor de Commissie het rechtstreekse slachtoffer moet zijn van een opzettelijke gewelddaad, geeft de bestreden beslissing geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting.Arrest n° 186.397 Verzoeker VAN DER VEKENDe verzoekster doet terecht gelden dat het risico dat de dader onbekend is, niet wordt gedekt door haar polis rechtsbijstand. De verwerende partij werpt tevergeefs op dat wanneer de dader onbekend is hetzelfde probleem rijst als wanneer hij insolvabel is. Het kan zijn dat er evenveel reden is om zich voor beide risico's te laten verzekeren, doch dit doet niets af aan de vaststelling dat de verzoekster enkel verzekerd is tegen insolvabiliteit van de dader. In haar verzekeringspolis is het risico van een onbekende dader niet opgenomen.Arrest n° 186.397 Verzoeker VAN DER VEKENNadat verzoeksters klacht werd geseponeerd, heeft zij zich burgerlijke partij gesteld bij de onderzoeksrechter. Omdat de dader onbekend is gebleven, met als gevolg dat de feiten niet aan één of meer personen kunnen worden toegeschreven, heeft het bevoegde onderzoeksgerecht de onderzoeksrechter vervolgens ontlast van het onderzoek. Door de verzekeringspolis, in strijd met de bewoordingen ervan, zo te interpreteren dat de onbekend gebleven dader wordt gelijkgesteld met de insolvabele dader, verplicht de bestreden beslissing de verzoekster om haar verzekeraar desnoods langs gerechtelijke weg te dwingen tot het uitkeren van een vergoeding. Aldus geeft de bestreden beslissing aan de polis een uitleg die niet te verenigen is met het subsidiariteitsbeginsel vervat in artikel 31bis, § 1, 5°, van de wet van 1 augustus 1985 (...)…Beschikking n° 4.435 Verzoeker XXXDe Commissie geeft in haar beslissing te kennen dat het onderzoek van een ingediende aanvraag in voorkomend geval pas aangevat kan worden nadat er uitsluitsel is over de mogelijkheden om langs een andere weg de gehele of gedeeltelijke vergoeding van de geleden schade te verkrijgen. Mede gelet op het feit dat de termijn bepaald bij artikel 31bis, § 1, 4°, van de wet van 1 augustus 1985 een strikte termijn is, waaraan in elk geval voldaan moet worden, doet de beslissing van de Commissie niet blijken van een kennelijke onredelijkheid.