Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Wettigheid

0 subrubrieken 22 rechtstreekse arresten 22 arresten in totaal

Rechtspunten

34
Arrest n° 268.065 Verzoeker D.K.E.Verzoeker voert aan dat de beslissing van de beroepsinstantie van de verw. p. van 29 september 2025 steunt op een verkeerde rechtsgrondslag, namelijk het examen- en onderwijsreglement van de UGent voor het academiejaar 2024-2025 (hierna: OER 2024-25). De R. Stvb. had deze onwettigheid, die de openbare orde raakt, ambtshalve moeten onderzoeken en hij heeft in het arrest geen motieven hieromtrent opgenomen. Aan de bestuursrechter kan niet worden verweten dat hij niet heeft geantwoord op een middel dat hem niet werd voorgelegd. De rechter die nalaat een middel dat de openbare orde raakt ambtshalve aan te voeren, schendt niet de jurisdictionele motiveringsplicht. Verzoeker lijkt in het middelonderdeel ook rechtstreeks de schending te willen aanvoeren van het OER 2025-26 maar betwist niet dat hij die grief niet aan de (...)…Arrest n° 263.701 Verzoeker XXXXDe decreetgever heeft met betrekking tot de aanhangigmaking van een geding bij de Raad voor betwistingen inzake studievoortgangsbeslissingen gepreciseerd dat “een feitelijke omschrijving […] van de ingeroepen bezwaren” volstaat in het gedinginleidend verzoekschrift (artikel II.294, § 2, eerste lid, en derde lid, 4°, CHO, zoals gewijzigd bij decreet van 16 juni 2017). Door aan te nemen dat hij het sub 15 weergegeven bezwaar van verzoekster, zoals zij het feitelijk heeft omschreven en gemotiveerd, enkel mag onderzoeken als een “middel” vanuit het oogpunt van artikel 113 OER, omdat deze bepaling door verzoekster uitdrukkelijk is aangevoerd zonder vast te stellen dat dit het enige bezwaar is dat verzoekster blijkens haar feitelijke uiteenzetting heeft ingeroepen, schendt de Raad voor betwistingen inzake (...)…Arrest n° 263.701 Verzoeker XXXXHet administratief dossier is geen processtuk als bedoeld in voormeld artikel 4 van het procedurebesluit. Noch artikel 4 van het procedurebesluit, noch een andere bepaling, treft het verzuim om het administratief dossier binnen de vervaltermijn neer te leggen met de verplichte sanctie van de niet-ontvankelijkheid of een andere sanctie (vergelijk bijvoorbeeld met artikel 21, derde lid, RvS-Wet en met artikel 26, § 2; artikel 26/6, derde lid; artikel 27, tweede lid; artikel 59, § 2, derde lid; artikel 62, vierde lid, en artikel 74, § 2, tweede lid, van het procedurebesluit).Arrest n° 258.047 Verzoeker BALTUSDe Raad voor betwistingen inzake studievoortgangsbeslissingen wijst erop "dat verzoekster in casu de mogelijkheid tot inzage is geboden in de documenten die tot de eindscore hebben geleid" en "dat verzoekster heeft gedraald met de aanvulling van het intern beroep in functie van de inhoud van de gecorrigeerde examenkopijen". Deze Raad "is in de gegeven omstandigheden niet van oordeel dat […] de hoorplicht niet is nageleefd". De Raad heeft op deze wijze de draagwijdte van de hoorplicht niet geschonden, namelijk of verzoekster over de mogelijkheid beschikte om op nuttige wijze haar standpunt uiteen te zetten. In zoverre faalt het middel naar recht. Of verzoekster effectief op nuttige wijze haar standpunt heeft kunnen uiteenzetten, vergt een beoordeling van de feitelijke gegevens van de zaak, waartoe de Raad van State in (...)…Arrest n° 254.756 Verzoeker AMEELDoor vast te stellen dat het diploma van verzoekster geen betrekking heeft op een geaccrediteerde opleiding en mitsdien niet is uitgereikt door een onderwijsinstelling als bedoeld in artikel 1, 3°, BVR van 14 juni 2013, heeft de rechter vastgesteld dat dit diploma geen studiebewijs is in de zin van artikel 9 BVR van 14 juni 2013 en dat dit artikel geen toepassing heeft op haar aanvraag. Het middelonderdeel, dat van de tegenovergestelde opvatting uitgaat, faalt naar recht.Arrest n° 254.756 Verzoeker AMEELDe betwisting die aan de eerste rechter werd voorgelegd, handelt over de niveaugelijkwaardigheid van een buitenlands studiebewijs. Uit de bepalingen van het BVR van 14 juni 2013 vloeit voort dat de noodzakelijk geachte erkenning slaat op het aangeboden hoger onderwijs zelf. Door te oordelen dat het niet volstaat dat de BNU als hogeronderwijsinstelling is erkend, dat die universiteit de opleiding niet zelf aanbiedt en dat aldus van een dergelijke erkenning geen sprake is voor de opleiding die verzoekster heeft gevolgd en waarvan zij de niveaugelijkwaardigheid beoogt te doen vaststellen, heeft de eerste rechter dus geen voorwaarden toegevoegd.Arrest n° 249.042 Verzoeker D'HAENENSHet middel van verzoeker is niet geadstrueerd als een juridische bewijsvoering omtrent het gelijkheidsbeginsel, maar komt in wezen neer op een uitnodiging aan de RvS om de beoordeling van de wettigheid van de beslissing van de verwerende partij over te doen, waarbij de RvS noodzakelijk kennis moet nemen van de feiten van het geding zoals het bestaan van de zogenaamde 'knip' of het al dan niet "inhoudelijk alleszins identiek" zijn van bepaalde vakken. De RvS reedt als cassatierechter niet in de beoordeling van de feiten.Arrest n° 249.042 Verzoeker D'HAENENSIn het bestreden arrest stelt de R.Stvb terecht vast dat wat voorligt geen examentuchtbeslissing is. De eerste rechter stelt even terecht vast dat de rechten van verdediging niet van toepassing zijn. De "rechten van verdediging" zijn, daargelaten een door verzoeker niet aangehaald anders luidend voorschrift, niet van toepassing op een evaluatiebeslissing. Het eerste middelonderdeel, dat uitgaat van het tegendeel, faalt naar recht. De hoorplicht vindt als ABBB geen toepassing wanneer de betrokken regelgeving de rechten van de bestuurde expliciet regelt.Arrest n° 247.200 Verzoeker AOUNWaar hij op alludeert is dat de bodemrechter aan de beroepsinstantie bevel gaf om een nieuwe beslissing te nemen. Niet alleen is die vingerwijzing uitermate vaag, bovendien kan ze niet begrepen worden als een definitieve uitspraak over een rechtspunt, laat staan over een rechtspunt dat nog aan de orde moet komen, in het kader van een nog niet bestaande, toekomstige beslissing. In het thans door verzoeker bestreden arrest oordeelt de R. Stvb. over een nieuwe beslissing van de interne beroepsinstantie door de nieuwe feitelijke gegevens, met name de nieuwe motieven van de verwerende partij, aan de rechtsregels te toetsen. Deze rechter neemt daarbij geen beslissing over een in het eerdere arrest al definitief beslecht geschilpunt dat hij in het navolgende geding zou moeten respecteren, op gevaar anders de gevolgen van het (...)…Arrest n° 247.200 Verzoeker AOUNMet deze toelichting laat verzoeker na te concretiseren op welke wijze het bestreden arrest elk van de in het middel aangevoerde bepalingen schendt. Alleszins zijn de aangevoerde algemene beginselen van behoorlijk bestuur niet van toepassing op een administratief rechtscollege.Arrest n° 238.532 Verzoeker XXXXHet opleidingsonderdeel in kwestie is een stage die geëvalueerd wordt door middel van permanente evaluatie. Het opleggen van een "bijkomende evaluatie" valt in beginsel onder de bij art. II.292, § 1, eerste lid, 2°, a), VCHO aan de R.Stvb. toegewezen bevoegdheden om de nieuwe beslissing aan voorwaarden te onderwerpen, die kunnen inhouden dat "een nieuw examen (of onderdeel daarvan)" worden georganiseerd. Dat die "bijkomende evaluatie" de totaliteit van het opleidingsonderdeel betreft, doet niet anders besluiten. Dat die "bijkomende evaluatie" "een jaar later en dus een jaar 'ervaring rijker'" tot stand komt, doet al evenmin anders besluiten. Door evenwel op te leggen dat bij die "bijkomende evaluatie" een welbepaalde score wordt bevestigd, dan wel dat een hogere score wordt toegekend, miskent de R.Stvb. de hem bij art. (...)…Arrest n° 237.787 Verzoeker DE RUYCKVerzoekster, die zelf heeft nagelaten het OER bij haar verzoekschrift te voegen, kon, gelet op art. II.298, § 1, eerste lid, VCHO en artikel II.300 VCHO, het ontbreken van het OER in het dossier op het enkele zicht van het voor de bodemrechter neergelegde administratief dossier vaststellen. Indien verzoekster van oordeel was dat het dossier niet volledig was, inzonderheid omdat het OER ontbrak waaraan de R.Stvb. de BB moest toetsen, dan lag het op haar weg dit euvel aan de feitenrechter kenbaar te maken, inzonderheid in de wederantwoordnota of uiterlijk op de terechtzitting. Dat blijkt verzoekster niet te hebben gedaan. Het middel is nieuw en, bijgevolg, onontvankelijk. Hetzelfde geldt voor het ontbreken van crusiale overtuigingsstukken in het dossier, hetgeen verzoekster aan de feitenrechter kon kenbaar maken, in de (...)…Arrest n° 237.782 Verzoeker EL ABBOUDIDaargelaten de vraag of uit art. II.285, tweede lid, van de Codex Hoger Onderwijs volgt dat de R.Stvb. "zich over het gehele verzoek diende uit te spreken", moet in elk geval worden vastgesteld dat de bodemrechter door het middelonderdeel onontvankelijk te verklaren, er wel degelijk uitspraak over heeft gedaan.Arrest n° 237.782 Verzoeker EL ABBOUDIBetreffende de tijdigheid van het intern beroep. Het ontbreken van een handtekening op een beslissing kan een middel zijn om voor de bevoegde rechter de nietigverklaring te vorderen van die beslissing. Iets anders is het dat het ontbreken van de handtekening van de steller van die beslissing op de kennisgeving van die beslissing zou betekenen dat de beroepstermijn geen aanvang zou nemen of dat de beslissing zelf daardoor ipso facto voor onbestaande moet worden gehouden. Die sancties volgen alvast niet uit de bepalingen waarvan verzoekster de schending heeft aangevoerd.Arrest n° 237.782 Verzoeker EL ABBOUDIHet betreft de tijdigheid van het intern beroep. Uit art. II.283, tweede lid, van de Codex Hoger Onderwijs, volgt dat de kennisname van de beslissing bepalend is voor het doen ingaan van de beroepstermijn tegen een examentuchtbeslissing. Art. 118, § 3, van het onderwijs- en examenreglement bepaalt niets over het ingaan van de beroepstermijn, maar schrijft voor dat de kennisgeving van de examentuchtbeslissing gebeurt "bij aangetekend schrijven", evenwel zonder in enige sanctie te voorzien bij de miskenning van deze verplichting. Noch uit art. II.283, tweede lid, van de Codex Hoger Onderwijs, noch uit art. 118, § 3, van het onderwijs- en examenreglement van de verw. p. vloeit voort dat alleen de aangetekende verzending van de lastens verzoekster getroffen examentuchtbeslissing de beroepstermijn doet ingaan. (in casu: (...)…Arrest n° 236.289 Verzoeker PRINSENVerzoeker voert een schending aan van de artikelen 1319, 1320 en 1322 BW. De R.Stvb. geeft aan de bedoelde e-mail van verzoeker een interpretatie die niet bestaanbaar is met de bewoordingen ervan. Immers, verzoeker hield de vraag of hij de betrokken modules waarvoor de geluidsopnames ontbreken wenst te herdoen "in beraad". Dat betekent zoveel als dat verzoeker zich over die vraag nog 'bedenkt' en 'nog niet tot een besluit is gekomen'. Daarmee is niet bestaanbaar de interpretatie van de R.Stvb. dat verzoeker - weze het "impliciet" - heeft geweigerd de modules opnieuw af te leggen. Middelonderdeel gegrond.Arrest n° 235.177 Verzoeker KNOPSHet bestreden arrest spreekt de onbeperkte geldigheidsduur van het bewijs van bekwaamheid niet tegen. Het blijkt niet dat art. II.240 Codex Hoger Onderwijs, al dan niet gelezen in samenhang met art. II.245, geschonden zou zijn, doordat het bestreden arrest zou inhouden, zoals verzoekster meent, dat er een discrepantie kan bestaan tussen twee beslissingen van verschillende onderwijsinstellingen betreffende eenzelfde basiscompetentie. De R.Stvb. stelt in het bestreden arrest geenszins dat het CVO-diploma van leraar van verzoekster niet in rekening kan worden gebracht, maar enkel dat wanneer geen vrijstelling werd gevraagd voor een opleidingsonderdeel en daarvoor werd ingeschreven en examen afgelegd, elke prestatie in het kader van dat opleidingsonderdeel dan op zijn merites wordt beoordeeld en dat het CVO-diploma van (...)…Arrest n° 233.491 Verzoeker VRIJE UNIVERSITEIT BRUSSELBij artikel II.205, eerste lid, van de Codex Hoger Onderwijs krijgen de instellingen van hoger onderwijs door de decreetgever het recht toegekend om de inschrijving van studenten te weigeren wanneer hun leerkrediet kleiner is dan of gelijk is aan nul. De decreetgever laat het aan de betrokken instelling over om de bedoelde studenten te weigeren, toe te laten met verhoogd inschrijvingsgeld of toe te laten zonder meer. Artikel II.205 van de Codex Hoger Onderwijs, gelezen in het licht van de autonomie waarover de instellingen van hoger onderwijs beschikken, verzet zich niet ertegen dat de laatstgenoemden die keuze bij algemene beleidsmaatregel vaststellen in een onderwijs- en examenreglement. Door van de tegenovergestelde opvatting uit te gaan, schendt de BB de in het middel aangevoerde bepaling. Middel gegrond.Arrest n° 232.534 Verzoeker XXXXDe verw. p.streeft het verwerven van een gereglementeerde bijzondere beroepstitel na. De BB staan eraan in de weg dat zij toegang krijgt tot een door verzoekster georganiseerde opleiding leidend naar die beroepstitel. Zoals de bedoelde opleiding in de specialistische geneeskunde wordt aangeboden, is deze ingebed in een 'master-na-masteropleiding', in de zin van art. II.190 van de Codex Hoger Onderwijs. De toegang tot die master-na-master is afhankelijk gemaakt van twee toelatingsvoorwaarden, namelijk (i) beschikken over een diploma basisarts en (ii) beschikken over een 'aanvaardingsattest'. Deze vaststellingen leiden tot het besluit dat verzoekster onmiskenbaar heeft aangenomen dat de in geding zijnde opleiding (mede) beheerst wordt door de Vlaamse regelgeving inzake onderwijs, in het bijzonder de Codex Hoger Onderwijs. (...)…Arrest n° 230.689 Verzoeker ARTESIS PLANTIJN HOGESCHOOL ANTWERPENDe verzoekende partij heeft naar aanleiding van een bekwaamheidsonderzoek een beslissing genomen, waarbij erkend werd dat de verwerende partij verscheidene competenties kon bewijzen, daarbij verwijzend naar de opleidingsonderdelen waarvoor die competenties als eerder verworven werden beschouwd. Die beslissing is een 'studievoortgangsbeslissing', in de zin van artikel I.3, 69°, c), van de Codex Hoger Onderwijs, waartegen beroep kon worden ingesteld bij de R. Stvb. Een dergelijk beroep werd niet ingesteld. Die beslissing moet dus geacht worden definitief te zijn. De bodemrechter heeft zijn oordeel over het bekwaamheidsonderzoek in de plaats gesteld van de studievoortgangsbeslissing, terwijl dit onderzoek alleen toevalt aan de validerende instanties zoals vermeld in art. II.232, § 1, van de Codex Hoger Onderwijs. Dat (...)…Arrest n° 224.261 Verzoeker PAPENArtikel 35 van het decreet van 26 maart 2004 betreffende de openbaarheid van het bestuur is van toepassing zowel op de initiële studievoortgangsbeslissing als op de beslissing na intern beroep. Uit de stukken waarop de RvS acht mag slaan blijkt dat noch in de studievoortgangsbeslissing zelf, noch in de kennisgevingsbrief van deze beslissing de beroepstermijn wordt vermeld. De ontstentenis van dit vermelden heeft als gevolg dat de termijn voor het indienen van het extern beroep nooit is aangevangen, wat betekent dat de eerste rechter het beroep om die reden niet onontvankelijk mocht hebben verklaard. Schending van artikel 35 van het decreet van 26 maart 2004 betreffende de openbaarheid van het bestuur.Arrest n° 221.646 Verzoeker PLANTIJN HOGESCHOOLDe bodemrechter geeft aan het begrip examenfraude een uitleg die niet verenigbaar is met de defintie daarvan in artikel 96 van het onderwijs- en examenreglement van de Plantijn Hogeschool. Immers, de Raad voor betwistingen inzake studievoortgangsbeslissingen heeft daaraan een voorwaarde toegevoegd door te stipuleren dat, om van examenfraude te kunnen gewagen, de dader niet in de wetenschap mag verkeren dat een actieve medewerking van een personeelslid van de onderwijsinstelling, waarover hij geen macht heeft, vereist is om het opzet te doen slagen. De bodemrechter verantwoordt niet naar behoren van recht waarom de bepalingen van het artikel 96 OER zich zonder toevoeging van de door hem gestelde voorwaarde, buiten het wettelijke bevindt.Arrest n° 221.646 Verzoeker PLANTIJN HOGESCHOOLVerweerder betwist uitdrukkelijk dat hij de intentie had om fraude te plegen. De RvS merkt in dat verband ten overvloede op dat hij, net zoals als de Raad voor betwistingen inzake studievoortgangsbeslissingen in de beslissing waarvan beroep, zich niet uitspreekt - en als cassatierechter zich niet vermag uit te spreken - over de vraag of de versie van de student over het feitenverloop al dan niet geloofwaardig is.Arrest n° 220.242 Verzoeker UNIVERSITEIT GENTDoor zich niet over het geslaagd zijn voor een welbepaald opleidingsonderdeel, maar over competenties uit te spreken, geeft de rechter aan het begrip "uitzonderlijke omstandigheden" in het OER een interpretatie die geheel consistent is met artikel 33 van het flexibiliseringsdecreet, dat de examencommissie opdraagt zich te beraden over de vraag of de betrokken student de doelstellingen van het opleidingsprogramma -te onderscheiden van het opleidingsonderdeel- globaal verwezenlijkt heeft. Aangezien verw.p. voor alle andere opleidingsonderdelen een credit behaalde, is het niet verwonderlijk, nog minder onwettig, als de rechter dat onderzoek wezenlijk beperkt tot "de noodzakelijke competenties voor het opleidingsonderdeel 'Modellen van empirisch onderzoek I', waartoe volgens de […] studiefiches ook het opleidingsonderdeel (...)…Arrest n° 220.242 Verzoeker UNIVERSITEIT GENTDe R.Stvb. geeft in de bestreden beslissing wel degelijk blijk van een onderzoek naar de concrete gegevens van de voorliggende zaak en hun specificiteit inzake volgtijdelijkheid, de door verw.p. specifiek behaalde en niet behaalde credits en de omschrijving van de competenties in de voor deze opleiding voorliggende studiefiches. Door voorts te citeren uit een eerdere beslissing en te stellen dat hij "niet in[ziet] waarom hij er in deze zaak anders zou moeten over oordelen" maakt de rechter zich de redenering van de eerdere beslissing eigen. Dat het in de zaak 2011/003 om een andere opleiding gaat doet niet ter zake, aangezien het de redenering met haar gevolgtrekking is die wordt doorgetrokken.Arrest n° 220.242 Verzoeker UNIVERSITEIT GENTDe betrokken onderwijsinstelling kan er redelijkerwijze niet omheen dat er sprake is van uitzonderlijke omstandigheden, welke bewoordingen uit het OER in het licht van artikel 33 van het flexibiliseringsdecreet enkel zo kunnen worden opgevat dat verw.p. ook zonder een credit behaald te hebben voor "Statistiek I", in de gegeven omstandigheden dan toch minstens geacht moet worden "globaal" de doelstellingen van het voorafgaande opleidingsprogramma bereikt te hebben. Gegeven dat de studiefiche een gunstige beoordeling van de competenties veronderstelt als voorwaarde om toegelaten te worden tot het opleidingsonderdeel en gegeven de begin- en eindcompetenties van de drie betreffende opleidingsonderdelen, heeft de feitenrechter in zijn redenering niet aan de studiefiches een draagwijdte gegeven die deze niet hebben.Arrest n° 215.283 Verzoeker UNIVERSITEIT GENTArtikel 52 §1, 2e van het flexibiliseringsdecreet maakt geen onderscheid tussen de verschillende soorten contracten bij de drie mogelijkheden om de inschrijving van een student te weigeren. Dat één van die mogelijkheden specifiek betrekking heeft op examen- of creditcontracten, impliceert niet dat de twee andere weigeringsgronden enkel voor diplomacontracten zouden gelden.Arrest n° 210.195 Verzoeker UNIVERSITEIT GENTIndien aan het begrip "examenkans" de invulling gegeven wordt dat elke student mag herkansen ongeacht de eerder behaalde resultaten, is dit slechts in overeenstemming met artikel 31 van het flexibiliseringsdecreet voor zover een slechter resultaat bij de herkansing niet in de plaats komt van het behaalde creditbewijs.Arrest n° 207.973 Verzoeker EL MESBAHIDe overweging dat verzoekster er volgens de rechter niet in geslaagd is om concrete en precieze gegevens aan te leveren voor een schending van het gelijkheidsbeginsel volstaat om die vraag van verzoekster af te wijzen. De feitenrechter moet niet zelf een vergelijking van examenkopijen uitvoeren en alzo de gelijke wijze van beoordeling van de verwerende partij nagaan eenmaal hij heeft vastgesteld dat er geen minimale aanzet aanwezig is die het vertrouwen in de objectiviteit van de examinatoren aantast.Arrest n° 205.003 Verzoeker VAN DER HIJDENHet gezag van gewijsde van een rechterlijke uitspraak kan niet worden geschonden door het rechtscollege zelf dat de uitspraak heeft gedaan en dat nadien uitspraak moet doen in een ander geschil, zelfs tussen dezelfde partijen.Arrest n° 205.003 Verzoeker VAN DER HIJDENArtikel 46, § 2, noch een van de andere door verzoeker aangevoerde bepalingen van het flexibiliseringsdecreet of het onderwijs- en examenreglement (OER) van verwerende partij schrijven voor dat die "stukken" waar het onderzoek op uitgevoerd wordt, enkel de vermeldingen op het creditbewijs en op de zogenaamde ECTS-studiefiches mogen zijn, of sluiten uit dat een vergelijking doorgevoerd wordt naar de respectievelijke vakinhouden teneinde de "inhoudelijke aansluiting" van de op de fiches geformuleerde competenties te concretiseren. Door te oordelen dat uit de regelgeving niet kan worden afgeleid dat het instellingsbestuur zich zou moeten beperken tot de vergelijking van de ECTS-fiches en dat het bestuur, bij het equivalentieonderzoek van de competenties die verzoeker geacht wordt te bezitten als houder van een creditbewijs (...)…Arrest n° 205.003 Verzoeker VAN DER HIJDENArt. 58, § 2, 3°, van het structuurdecreet wordt door het bestreden besluit niet miskend door de draagwijdte ervan te situeren op het niveau van de accreditatieprocedures, zonder concrete doorwerking op de vergelijking van competenties bij een individuele vrijstellingsaanvraag op basis van een creditbewijs.Arrest n° 205.003 Verzoeker VAN DER HIJDENIn het bestreden besluit oordeelt de Raad voor betwistingen inzake studievoortgangsbeslissingen dat art. 32, tweede lid, OER dat stelt dat aan de UG geen deelvrijstellingen kunnen worden toegekend, in strijd is met de artt. 2, 27°, 46 en 49 van het flexibiliseringsdecreet en op basis van art. 159 G.W. buiten toepassing moet worden gelaten. Het te dezen in cassatie aangevoerde middel is vreemd aan die beoordeling en oefent er geen wettigheidskritiek op uit. Het kan dan ook niet tot nietigverklaring leiden, nu verzoeker enkel de schending aanvoert van een bepaling die volgens een niet aangevochten oordeel van de bodemrechter op grond van artikel 159 van de Grondwet buiten toepassing moet blijven.Arrest n° 190.520 Verzoeker JACOBSMet de in art. II.14, tweede lid, van het decreet van 19 maart 2004 (betreffende de rechtspositieregeling van de student, de medezeggenschap in het hoger onderwijs, de integratie van bepaalde afdelingen van het hoger onderwijs voor sociale promotie in de hogescholen en de begeleiding van de herstructurering van het hoger onderwijs) bedoelde termijn, heeft de decreetgever aangegeven dat een student ook tegen het uitblijven van een beslissing op intern beroep kan opkomen bij de Raad voor betwistingen inzake studievooruitgangsbeslissingen. Immers, volgens de bepalingen van dat artikel, moeten de beslissingen na intern beroep aan de student ter kennis worden gebracht binnen een termijn van vijftien kalenderdagen, die ingaat op de dag na deze waarop het beroep is ingesteld. Wordt binnen die vijftien dagen geen beslissing (...)…