Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Tucht

5 subrubrieken 13 rechtstreekse arresten 14 arresten in totaal

Rechtspunten

34
Arrest n° 263.422 Verzoeker XXXXGelet op artikel II 10 VPS, valt het uitoefenen van een activiteit die ertoe leidt dat de functieplichten niet kunnen worden vervuld, binnen het bereik van de tuchtoverheid. Het is daarbij geenszins uitgesloten dat het gaat om een onverenigbaarheid die het gevolg is van een andere – wettelijke of reglementaire – bepaling dan het VPS (zoals de wet van 19 juli 1991 ‘tot regeling van het beroep van privé-detective’).Arrest n° 263.422 Verzoeker XXXXDe functie als auditor (bij Audit Vlaanderen) en de activiteit van privédetective zijn geheel en van rechtswege onverenigbaar (artikel 3, § 1, 3°, van de detectivewet). Aangezien de bestreden tuchtbeslissing van ontslag van ambtswege steunt op die door de wetgever ingestelde ambtshalve onverenigbaarheid, moest niet worden onderzocht of verzoeker in de uitoefening van die activiteit, misbruik heeft gemaakt van zijn toegang tot persoonsgegevens als auditor. De uitreiking door de FOD Binnenlandse Zaken van een vergunning om de activiteit van privédetective uit te oefenen, ook al is daarbij een onderzoek naar onverenigbaarheden uitgevoerd, is niet in rechte bindend voor de werkgever van de betrokkene die als derde, al dan niet op basis van aanvullende gegevens, tot een wettelijke of deontologische onverenigbaarheid kan (...)…Arrest n° 263.422 Verzoeker XXXXHet valt de Raad van State binnen het raam van zijn wettigheidstoezicht niet toe om zelf een onderzoek in te stellen betreffende het zich al dan niet hebben voorgedaan van gebeurtenissen en om zelf een beoordeling te maken van het bewezen zijn van de ten laste gelegde feiten of van de kwalificatie ervan als tuchtvergrijpen. De Raad van State is geen hogere beroepsinstantie. Hij is enkel bevoegd om, desgevraagd, na te gaan of de tuchtoverheid is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens – meer bepaald met inachtneming van de algemene beginselen van de bewijsvoering – of zij die correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan binnen de perken van de redelijkheid tot haar besluit is gekomen.Arrest n° 263.422 Verzoeker XXXXArtikel II 12, § 1, tweede lid, VPS stelt uitdrukkelijk dat de toestemming tot het cumuleren van activiteiten ook nodig is voor de cumulatie van beroepsactiviteiten “tijdens een verlof”. Die bepaling is op verzoeker, die zich in ziekteverlof bevond, van toepassing. Terecht is vastgesteld dat verzoeker niettemin noch een aanvraag tot cumulatie heeft ingediend, noch een melding van enige intentie daartoe heeft gedaan. Aangezien de deontologische plicht daartoe op verzoekster rustte, kan hij niet dienstig aanvoeren dat hij niet tot het indienen van een aanvraag is uitgenodigd.Arrest n° 259.279 Verzoeker XXXXDe bepalingen van deel VIII van het Vlaams personeelsstatuut (VPS) (‘Tuchtregeling’) – in het bijzonder de artikelen VIII 7 en VIII 9 VPS – refereren aan de mededeling van een “voorstel dat ertoe strekt een tuchtstraf op te leggen” en in genen dele aan een zogenaamd vooronderzoek. Als verzoekster in haar middel naar een vooronderzoek – of de afwezigheid ervan – verwijst, moet daaronder derhalve worden begrepen een aan de eigenlijke start van de tuchtprocedure voorafgegaan en buiten iedere normatieve regeling om gevoerd onderzoek. Wanneer iedere normatieve regeling ontbreekt – waaronder dus ook een bepaling die de bevoegdheid tot het voeren van dat vooronderzoek regelt – verzet niets zich ertegen dat zo een vooronderzoek wordt gevoerd door een andere overheid dan die welke bevoegd is om het tuchtvoorstel te formuleren. (...)…Arrest n° 259.279 Verzoeker XXXXDe tuchtregeling zoals die in het VPS vervat ligt, schrijft geen bijzondere bewijsmiddelen voor. Alsdan beoordeelt de tuchtoverheid op discretionaire wijze de bewijswaarde van de haar overgelegde gegevens om tot een bepaalde overtuiging te komen. De tuchtoverheid vermag haar overtuiging te steunen op alle regelmatig verkregen gegevens, bekentenissen of harde bewijzen, maar ook op vermoedens, die gevolgtrekkingen zijn van bekende feiten om te besluiten tot een onbekend feit, op voorwaarde dat die vermoedens gewichtig, bepaald en met elkaar overeenstemmend zijn.Arrest n° 259.279 Verzoeker XXXXAudit Vlaanderen heeft in zijn auditrapport onder meer gesteund op de opgevraagde selectiedossiers van de bevorderingsfuncties in 2016, op e-mailverkeer tussen personeelsleden van de Vlaamse overheid, op confrontaties van personeelsleden met gedane vaststellingen en op bevragingen van het agentschap Overheidspersoneel en het juridisch kenniscentrum binnen dat agentschap. Naast anderen werd ook aan verzoekster zelf de kans geboden haar standpunt over een en ander te doen kennen. Met die wijze van bewijsgaring voor ogen, kan verzoekster niet ervan overtuigen dat Audit Vlaanderen het vooronderzoek niet op een objectieve wijze – en dus louter à charge – zou hebben gevoerd. In die omstandigheden laat verzoekster niet begrijpen waarom bovenop het gevoerde vooronderzoek nog een bijkomend tuchtonderzoek noodzakelijk was. De (...)…Arrest n° 259.279 Verzoeker XXXXVerzoekster verdedigt de stelling dat een verweer met voor de tuchtoverheid tot dan toe onbekende stukken, die tuchtoverheid (steeds) ertoe verplicht om een nieuwe hoorzitting te organiseren. Niet alleen wijst verzoekster geen rechtsregel aan die een dergelijke verplichting voorschrijft. Ook in de door haar als geschonden aangevoerde beginselen van behoorlijk bestuur (het zorgvuldigheidsbeginsel en het redelijkheidsbeginsel) kan zo een absolute verplichting niet worden gelezen. Er kan worden aangenomen dat het van zorgvuldig bestuur getuigt wanneer bij onduidelijkheid een nieuwe oproeping gebeurt. Waarom dat ook in andere gevallen noodzakelijk zou zijn, licht verzoekster niet toe en is voor de Raad van State evenmin evident zichtbaar. Dat er in haar geval sprake is van onduidelijkheden, beweert verzoekster trouwens niet, (...)…Arrest n° 259.279 Verzoeker XXXXVerzoekster heeft geen belang bij het aanvoeren van een vermeende partijdigheid in hoofde van de betrokken secretaris-generaal, haar functionele chef. Immers, er kan niet worden aangenomen dat deze laatste een bepalende invloed heeft uitgeoefend op de bestreden beslissing (ministerieel besluit waarbij aan verzoekster de terugzetting in graad definitief wordt opgelegd). De secretaris-generaal is slechts in de allereerste fase van de tuchtprocedure opgetreden, namelijk bij het formuleren van het tuchtvoorstel. Hij maakte zelf geen deel uit van de tuchtoverheid, zoals die was samengesteld op het ogenblik dat zij aan verzoekster een tuchtstraf heeft opgelegd. Het managementcomité heeft een beslissing in eerste administratieve aanleg genomen. Tegen die beslissing heeft verzoekster een beroep ingesteld bij de raad van beroep. (...)…Arrest n° 259.279 Verzoeker XXXXVerzoekster kan niet worden verweten dat zij de evaluatie van haar proeftijd onmogelijk heeft gemaakt. De tenlastelegging (namelijk het eigen planningsdocument ‘evaluatie proeftijd’ uit Vlimpers laten verwijderen met het frauduleuze doel om de evaluatie van de eigen proefperiode onmogelijk te maken), zoals ze in het voorstel tot tuchtstraf is omschreven en in de tuchtbeslissing van het managementcomité is benaderd – en bijgevallen in de bestreden beslissing van de betrokken Vlaamse minister – is niet uitgegaan van een juiste inschatting van de feiten. In die concrete omschrijving mocht de tuchtoverheid de tenlastelegging derhalve niet voor bewezen houden.Arrest n° 259.279 Verzoeker XXXXTegen de tenlastelegging in het voorstel tot tuchtstraf (namelijk het eigen planningsdocument ‘evaluatie proeftijd’ uit Vlimpers laten verwijderen met het frauduleuze doel om de evaluatie van de eigen proefperiode onmogelijk te maken) heeft verzoekster in haar verweerschrift ingebracht dat dit teruggaat op “het verkeerde gebruik van het woord ‘verwijderen’ door de Auditor in het interview terwijl hij de term ‘annuleren’ had moeten hanteren”. Verzoekster heeft dus aangevoerd dat dit een misverstand betrof. De beslissing van het managementcomité antwoordt daarop alleen door te stellen dat “in het Auditverslag van Audit Vlaanderen uitdrukkelijk wordt aangegeven dat in eerste instantie geen vrijwillige medewerking werd verleend”. Steunend op de betrokken passage uit het auditverslag kan dit bezwaarlijk een afdoende antwoord (...)…Arrest n° 259.279 Verzoeker XXXXWanneer de tuchtoverheid een collegiaal orgaan is, wordt aangenomen dat het volstaat dat één lid van die tuchtoverheid kennis neemt van de tuchtfeiten opdat de verjaringstermijn zou aanvangen. Dat het betrokken lid ondertussen is opgevolgd door een nieuw lid, vormt in principe geen beletsel voor de toepassing van deze regel aangezien deze laatste de functie van de eerste voortzet. Een partij die meent dat principe niet geldt, moet de bijzondere omstandigheden duidelijk benoemen en toelichten.Arrest n° 259.279 Verzoeker XXXXHet blijkt dat het betrokken tuchtfeit langer dan zes maanden voorafgaand aan het instellen van de tuchtvordering aan (minstens één lid van) de tuchtoverheid bekend was. Hierop mocht de tuchtvordering ingevolge artikel VIII 22 VPS derhalve geen betrekking hebben.Arrest n° 259.279 Verzoeker XXXXBij onregelmatigheden op grond van de deontologische code voor de personeelsleden van de Vlaamse overheid geldt een spreekplicht. Die verplichting geldt voor iedereen die een integriteitsschending vaststelt. Niet enkel degenen die de inbreuken plegen, zijn verantwoordelijk.Arrest n° 258.553 Verzoeker JACOBSIngeval de raad van beroep zich met eenparigheid uitspreekt over een beroep, wordt aan die raad van beroep een beslissende bevoegdheid toegekend (artikel I 9, § 1, tweede lid, VPS), Dit impliceert dat de raad van beroep een nieuwe en definitieve beslissing heeft genomen, die in de plaats van de beroepen beslissing komt. Daarmee spoort overigens ook artikel VIII 15 VPS, dat bepaalt dat de raad van beroep zijn advies toezendt aan de overheid “bevoegd voor het definitief uitspreken van de tuchtstraf”, evenwel “[o]nverminderd artikel I 9, § 1, tweede lid”. In dit geval verwijst de administrateur-generaal in zijn beslissing naar de eenparig genomen beslissing van de raad van beroep, maakt hij vervolgens “zich deze motieven eigen”, overweegt hij dat de tuchtbeslissing van de afzetting kan worden opgelegd en geeft hij – (...)…Arrest n° 258.553 Verzoeker JACOBSWie aanvoert dat tuchtfeiten zijn verjaard, moet daarvan het concrete bewijs leveren.Arrest n° 258.553 Verzoeker JACOBSBij gebrek aan een uitdrukkelijke bepaling in het VPS die vaststelt wanneer de tuchtvordering is ingesteld, neemt de tuchtvordering een aanvang zodra de bevoegde overheid duidelijk de intentie laat blijken dat betrokkene zich voor zijn statutaire tuchtoverheid moet verantwoorden met het oog op het nemen van een tuchtsanctie. Die intentie kan onder meer worden aangetoond door een “tuchtvoorstel”. Die intentie moet hoe dan ook ondubbelzinnig zijn.Arrest n° 258.553 Verzoeker JACOBSInzake de in artikel VIII 22, eerste lid, VPS bedoelde verjaringstermijn van zes maanden voor het instellen van een tuchtvordering, moet rekening worden gehouden met artikel VIII 23 VPS. Luidens die laatste bepaling worden de “in deze titel vastgestelde termijnen” – en dus ook de voormelde verjaringstermijn – opgeschort “tussen Kerstmis en Nieuwjaar”, zijnde dus zes dagen.Arrest n° 258.553 Verzoeker JACOBSHet VPS heeft niet de overheid die in eerste aanleg bevoegd is om de tuchtstraf op te leggen, maar wel de in artikel VIII 9 VPS bedoelde overheid aangewezen om het tuchtvoorstel te formuleren. In die mate en daartoe beperkt, is de in artikel VIII 9 VPS bedoelde persoon ook als een – noodzakelijk – onderdeel van de tuchtoverheid te begrijpen en is zij een overheid bevoegd om in het ene of andere stadium van de tuchtprocedure een beslissing te nemen.Arrest n° 258.553 Verzoeker JACOBSNu geen bepaling uitdrukkelijk voorschrijft binnen welke termijn de tuchtuitspraak moet vallen, dient de overheid zowel krachtens artikel 6, lid 1, EVRM, als krachtens een beginsel van behoorlijk bestuur binnen een redelijke termijn uitspraak te doen. Als een redelijke termijn wordt beschouwd de tijd die normaal nodig is om een zaak haar beslag te geven. Het redelijk karakter van de termijn moet telkens worden beoordeeld aan de hand van de specifieke omstandigheden van de zaak, zoals de complexiteit van het dossier, het gedrag van de partijen en het belang van een tijdige beslissing voor de betrokkene. In een tuchtprocedure begint de periode voor de berekening van de redelijke termijn zoals bedoeld in artikel 6, lid 1, EVRM niet te lopen vanaf de vaststelling van de feiten, maar wel vanaf het ogenblik dat de betrokkene (...)…