Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Luchtvaart

0 subrubrieken 22 rechtstreekse arresten 22 arresten in totaal

Rechtspunten

53
Arrest n° 262.285 Verzoeker NV BRUSSELS AIRLINES e.a.De verwerende partij wijst erop dat skeyes de vergoedingen vaststelt voor haar diensten en dat het aan de gewone rechter toevalt om de wettigheid van de tarieven die zij toepast te beoordelen. Het voorwerp van huidig beroep is evenwel de goedkeuring door de Koning van het beheerscontract en niet een beslissing van skeyes omtrent haar tarieven, zodat dit verweer doel mist. Of de Raad van State rechtsmacht heeft om het beheerscontract te vernietigen, hoeft in deze zaak niet te worden onderzocht. Voorwerp van huidig beroep is niet het beheerscontract. De rechtshandeling waarvan de verzoekers de nietigverklaring vorderen, is het koninklijk besluit waarbij goedkeuring wordt verleend aan (een wijziging van) dat beheerscontract.Arrest n° 262.285 Verzoeker NV BRUSSELS AIRLINES e.a.De verzoekers betwisten niet dat hun middelen tot nietigverklaring zien op de regelmatigheid van de inhoudelijke wijzigingen aan de beheersovereenkomst. Zij viseren in de drie aangevoerde middelen meer bepaald de wettigheid van de bepaling, in artikel 33 van het gewijzigde beheerscontract, van emissiefactor P en afstandsfactor S in de formule ter berekening van de heffing die hen wordt aangerekend voor elke opstijging. Met de verzoekers en de tussenkomende partijen kan worden aangenomen dat het bestreden besluit, door goedkeuring te verlenen aan (een wijziging van) het beheerscontract en ervoor te zorgen dat er aldus uitvoering aan wordt verleend, zich de eventuele onwettigheden die kleven aan bepaalde clausules van dat beheerscontract eigen maakt. Die clausules worden evenwel door artikel 3, § 5, van de wet (...)…Arrest n° 262.171 Verzoeker V.G.De bevoegdheidverdelende regels en het feit dat de gewesten bevoegd zijn voor de strijd tegen geluidshinder betekenen niet dat de federale overheid bij het uitoefenen van haar bevoegdheid voor de uitrusting en de uitbating van de luchthaven Brussel-Nationaal of inzake het ontwerpen van regels van algemene politie en reglementering op het verkeer en vervoer, geen enkele maatregel zou kunnen nemen die gevolgen heeft voor de geluidsomgeving op en rond de luchthaven Brussel-Nationaal of niet ook de beperking van geluidshinder zou mogen nastreven. De uitoefening ervan mag evenwel het (Vlaamse) gewest niet beletten een efficiënt beleid inzake de strijd tegen de geluidshinder te voeren of de uitoefening van de gewestelijke overheid niet overdreven moeilijk of onmogelijk maken.Arrest n° 262.171 Verzoeker V.G.Zowel de verz. als de verw. partij beschikken over de bevoegdheid om exploitatiebeperkingen in de zin van Verordening (EU) nr. 598/2014 op te leggen en zijn aldus onderworpen aan de verplichtingen die voortvloeien uit die verordening. Bijgevolg kan en moet de verw. partij een bevoegde instantie in de zin van art. 3 van die Verordening aanwijzen die verantwoordelijk is voor de procedure die moet worden gevolgd bij het vaststellen van exploitatiebeperkingen. Art. 2, eerste lid, van het bestreden besluit, dat een dergelijke (federale) instantie aanduidt, bevat aldus geen schending van de bevoegdheidverdelende regels. Aangezien het federale beleid, binnen de eigen bevoegdheden, gevolgen kan hebben voor de geluidshinder en de vorm kan aannemen van exploitatiebeperkingen in de zin van de Verordening, zijn de tegen art. 2, (...)…Arrest n° 262.171 Verzoeker V.G.Het bestreden besluit zelf bevat als dusdanig geen exploitatie-beperkingen in de zin van art. 2, lid 6, van Verordening (EU) nr. 598/2014. Art. 3 van het bestreden KB bevat enkel een machtiging aan de minister om zulke exploitatiebeperkingen op te leggen. Deze niet-gespecificeerde machtiging kan slechts betrekking hebben op exploitatiebeperkingen die kaderen binnen de federale bevoegdheden. Dit vloeit voort uit de grondwettelijke en wettelijke bepalingen die de bevoegdheidsverdeling binnen België regelen. Voor de wettigheid van het KB is niet vereist dat het KB dit uitdrukkelijk bevestigt. Art. 3 van het bestreden besluit betreedt dus niet de bevoegdheid van de verz. partij en vormt op zich evenmin een belemmering van de bevoegdheidsuitoefening door of van het beleid van de verz. partij. Art. 3, eerste lid, van het (...)…Arrest n° 262.171 Verzoeker V.G.Met verklaringen in de pers over een voorgenomen ministerieel besluit kan de RvS bij de beoordeling van het bestreden besluit geen rekening houden. Dezelfde vaststelling geldt voor voorheen aangenomen koninklijke of ministeriële besluiten. Zelfs als daarmee destijds maatregelen zijn getroffen die tot de bevoegdheid van de gewestelijke overheden behoren, volgt daaruit nog niet dat ter uitvoering van het thans bestreden besluit dezelfde of gelijkaardige maatregelen, die tot de bevoegdheden van de gewestelijke overheden behoren, zullen worden genomen. In zoverre de verz. partij kritiek uit op de voorheen aangenomen besluiten, moet bovendien worden vastgesteld dat deze besluiten niet meer voor vernietiging vatbaar zijn en deze kritiek niet is gericht op het thans bestreden besluit. Dat art. 4, tweede lid, van het bestreden (...)…Arrest n° 262.171 Verzoeker V.G.Het loutere feit van het gebrek aan overeenstemming tussen de partijen over de draagwijdte van een bevoegdheidsconforme lezing van het bestreden besluit, schept op zich geen bevoegdheidsconflict of normconflict, laat staan dat het de onwettigheid van een norm met zich meebrengt die zou leiden tot de nietigheid ervan.Arrest n° 262.171 Verzoeker V.G.Art. 5, § 1, van de luchtvaartwet bevat een zeer ruime machtiging aan de Koning. Deze bepaling moet wel bevoegdheidsconform worden gelezen. Het bevat geen machtiging om maatregelen of exploitatiebeperkingen op te leggen buiten de federale bevoegdheid. De omstandigheid dat een exploitatiebeperking opgelegd door de federale overheid gevolgen heeft op het vlak van geluid op of rondom de luchthaven valt niet uit te sluiten en geeft op zich geen aanleiding tot de vaststelling van een schending van de bevoegdheidverdelende regelen. Dergelijke schending zou slechts kunnen worden aangenomen wanneer het de gewestelijke overheid overdreven moeilijk of onmogelijk wordt gemaakt om haar beleid op het vlak van de strijd tegen de geluidshinder op een efficiënte wijze te kunnen voeren. Het bestreden besluit voorziet slechts in de (...)…Arrest n° 261.945 Verzoeker M.De bestreden beslissing verwijst naar de bepalingen ARA.GEN.355, e), en ARA.FCL.300, e) en f), van Verordening (EU) nr. 1178/2011. Deze bepaling legt de bevoegde autoriteit – in casu het Directoraat-Generaal Luchtvaart (DGLV) – de verplichting op om de gepaste procedures uit te werken om de integriteit van de examens te waarborgen. Daarnaast legt de bepaling vast welke straf moet worden opgelegd indien de examenprocedures niet in acht zijn genomen tijdens het examen en wanneer bewezen is dat de aanvrager heeft gespiekt. De bestreden beslissing legt de straffen op waarvan sprake is in de bepalingen e) en f) van bepaling ARA.FCL.300. Daaruit blijkt dat de bestreden beslissing toepassing maakt van deze bepalingen. Zoals ook uit het verweer van de verwerende partij blijkt, past de bestreden beslissing aldus de straf toe die (...)…Arrest n° 261.945 Verzoeker M.In de huidige stand van de procedure wordt aangenomen dat het niet-naleven van de procedures voor de inzage, in redelijkheid dus niet tot gevolg kan hebben dat geoordeeld wordt dat de examenprocedures niet in acht zijn genomen “tijdens het examen”, zoals bedoeld in bepaling ARA.FCL.300, e), of dat er sprake is van “spieken” of bedrog bij de theorie-examens, zoals bedoeld in bepaling ARA.FCL.300, f), van Verordening (EU) nr. 1178/2011. Door aan te nemen dat het niet-naleven van het reglement van de inzage beschouwd moet worden als het niet in acht nemen van de examenprocedures tijdens het examen en als bewijs van spieken of bedrog bij het examen, lijkt de bestreden beslissing een onjuiste toepassing te maken van de bepalingen van bepaling ARA.FCL.300. De bestreden beslissing lijkt deze bepaling te schenden door er een (...)…Arrest n° 261.945 Verzoeker M.Met de bestreden beslissing wordt aan verzoeker een onvoldoende opgelegd voor het gehele PPL(H)-examen én wordt hem ook een tijdelijk verbod opgelegd tot 15 mei 2025 om nog deel te nemen aan een theorie-examen voor het behalen van een bewijs van bevoegdheid, bevoegdverklaring of certificaat conform Verordening (EU) nr. 1178/2011. Deze beslissing maakt het hem voorlopig onmogelijk om op korte termijn een bewijs van bevoegdheid, bevoegdverklaring of certificaat conform Verordening (EU) nr. 1178/2011 te behalen. Verzoeker wijst er ook op dat hij na 30 juni 2025 eerst nog een verdere opleiding zal moeten volgen om opnieuw te mogen deelnemen aan examens. Vooreerst moet worden vastgesteld dat verzoeker nalaat om concrete, precieze en pertinente gegevens aan te reiken die aantonen dat hij ernstige schadelijke gevolgen lijdt (...)…Arrest n° 261.945 Verzoeker M.Verzoeker voert wel aan dat het doorlopen van een vernietigingsprocedure ertoe leidt dat de bestreden beslissing volledig uitwerking zal hebben gekregen gelet op het essentieel tijdelijk karakter van deze beslissing. Met deze argumentatie richt verzoeker zich enkel tegen de bestreden beslissing voor zover daarin een verbod van twaalf maanden wordt opgelegd om deel te nemen aan een theorie-examen voor het behalen van zijn vergunning als privépiloot en niet tegen de beslissing om hem een onvoldoende te geven voor het volledige PPL(H)-examen. Gelet hierop wordt de stelling van verzoeker dat door het tijdsverloop van een vernietigingsprocedure de bestreden beslissing volledig uitwerking zou hebben gekregen en hij zijn actueel belang zou verliezen hoe dan ook niet aangetoond. Daarbij volstaat het niet te stellen dat de (...)…Arrest n° 261.945 Verzoeker M.Verzoeker verklaart niet waarom een gebeurlijke nietigverklaring hem geen volledige genoegdoening meer zou kunnen bezorgen. Verzoeker vordert immers ook de nietigverklaring van de beslissing waarbij hem een onvoldoende wordt gegeven voor het volledige PPL(H)-examen. Voorafgaand aan de bestreden beslissing was verzoeker geslaagd verklaard voor zeven van de negen onderdelen van het PPL(H)-examen. Na een eventuele nietigverklaring zou verzoeker dus geslaagd zijn voor zeven van de negen onderdelen. Indien verzoeker na 15 mei 2025 en vóór 30 juni 2025 met goed gevolg de twee overblijvende examenonderdelen waarvoor hij niet slaagde zou afleggen, zal dit, indien de beslissing om hem een onvoldoende toe te kennen voor het volledige PPL(H)-examen nietig zou worden verklaard, zelfs indien dit na 30 juni 2025 gebeurt, ertoe leiden (...)…Arrest n° 249.773 Verzoeker GEERAERTSHet is redelijk dat er bij de aanwijzing rekening wordt gehouden met een billijke spreiding van de aan te wijzen kandidaten over de verschillende betrokken wijken. Daar volgt evenwel nog niet uit dat er geen billijke spreiding is als niet van elke wijk een kandidaat wordt aangewezen. Er zijn maar drie plaatsen en het wordt terecht niet door verzoeker betwist dat, zoals de verwerende partij opmerkt, "het vanuit praktische overwegingen niet mogelijk is om iedere woonkern te laten vertegenwoordigen in het controleorgaan".Arrest n° 246.753 Verzoeker TOUSSAINTMet de beslissing om inbreuken op de reglementering en de vliegprocedures te bestraffen met de sanctie van de schorsing van het bewijs van bevoegdheid als beroepspiloot oefent de verwerende partij een discretionaire bevoegdheid uit. Zij beschikt met andere woorden over een beoordelingsvrijheid bij het beantwoorden van de vraag of in de concrete omstandigheden een maatregel wordt opgelegd en zij heeft een appreciatiemarge bij het begroten van de omvang van die maatregel. Het valt dan ook niet aan de Raad van State als rechtscollege toe om zich in de plaats van het bestuur te stellen en te beoordelen of het bestuur dezelfde beslissing genomen zou hebben indien het enkel rekening had gehouden met vier in plaats van vijf tenlasteleggingen. Of het bestuur ook tot dezelfde sanctie zou hebben besloten indien de rechten van (...)…Arrest n° 242.777 Verzoeker TOUSSAINTDe schorsing van het bewijs van bevoegdheid als beroepspiloot voor een periode van vijf maanden moet worden beschouwd als een maatregel die verzoeker beoogt te straffen omwille van zijn gedrag, namelijk het overtreden van de geldende regelgeving inzake luchtvaart. Ze heeft een uitgesproken repressief karakter doordat ze vooral leed wil toevoegen aan verzoeker. Ze heeft niet als voornaamste doel de veiligheid van het luchtverkeer te verzekeren of te bevorderen. De bestreden beslissing is dan ook ontegensprekelijk een bestraffende administratieve maatregel. Op een dergelijke maatregel zijn, zoals in straf- en in tuchtzaken, de rechten van verdediging van toepassing. De rechten van verdediging houden onder meer in dat een straf maar kan worden opgelegd nadat de betrokkene de gelegenheid heeft gekregen om te worden gehoord (...)…Arrest n° 241.448 Verzoeker NV AVIAPARTNER BELGIUMIn artikel 4, § 1, van het ministerieel besluit van 19 november 2014 worden aan het DGLV, dat dient te beslissen over een aanvraag en toezicht dient uit te oefenen op een erkende onderneming, de nodige instrumenten aangereikt voor het uitoefenen van zijn opdrachten. Voor zover het DGLV dit nuttig acht, kan het hiervan gebruikmaken. Dit houdt echter geen verplichting in om voor de beoordeling van een erkenningsaanvraag in alle omstandigheden naar deze instrumenten te grijpen. Het valt niet uit te sluiten dat het DGLV reeds op basis van de stukken die door de aanvrager ervan worden voorgelegd, in staat is om de erkenningsaanvraag zorgvuldig te beoordelen. Het zou integendeel veeleer van onzorgvuldigheid getuigen, indien voormeld artikel zo zou worden uitgelegd dat van het DGLV zou worden vereist dat het in alle (...)…Arrest n° 241.448 Verzoeker NV AVIAPARTNER BELGIUMHet DGLV heeft met verwijzing naar artikel 6, § 5, van het ministerieel besluit van 19 november 2014 aan de verzoekende partij gevraagd of de moedervennootschap Aviapartner Holding garant staat voor de verzoekende partij en zich engageert om de nodige financiële middelen ter beschikking te stellen om ervoor te zorgen dat zij kan voldoen aan haar financiële verplichtingen. De verzoekende partij heeft daarop geantwoord dat de moedervennootschap thans niet voor haar garant staat. Het DGLV heeft vervolgens vastgesteld dat de verzoekende partij niet voldoet aan de financiële bepalingen van artikel 6, § 1, van het ministerieel besluit van 19 november 2014 en haar financiële toestand aldus als onvoldoende beoordeeld. Het heeft daarop beslist om aan de verzoekende partij slechts een voorlopige erkenning uit te reiken. Dat de (...)…Arrest n° 238.850 Verzoeker BVBA STYL AVIATIONLuidens art. 22, § 2, derde lid, van het KB van 15 maart 1954 'tot regeling der luchtvaart' wordt de erkenning van de technische onderhoudsdienst door de minister of zijn gemachtigde 'onder opgaaf van redenen' geweigerd, geschorst, ingetrokken of beperkt. Er wordt niet aangevoerd, noch wordt aangetoond dat met de woorden 'onder opgaaf van redenen' in een strengere motiveringsverplichting is voorzien dan hetgeen wordt voorgeschreven in de wet van 29 juli 1991.Arrest n° 238.850 Verzoeker BVBA STYL AVIATIONHet toestel was op het ogenblik van de IDS bij een andere erkende technische dienst voor onderhoudswerkzaamheden - een concurrerende firma - gestald, werd daar onderhouden en was door die concurrerende firma al gedemonteerd vooraleer de inspecteur ter plaatse is gekomen. Bovendien zijn de foto's die als "ondersteunend materiaal" zijn gebruikt en die de bewuste gebreken moeten aantonen, op verschillende tijdstippen genomen. Tevens blijkt dat op de gedemonteerde stukken geen serienummer is aangebracht. Deze door de verz. p. op aannemelijke wijze aangebrachte gegevens kunnen twijfel doen rijzen of sommige "findings" en bevindingen wel onweerlegbaar aan de verz. p. kunnen worden toegeschreven. De verw. p. slaagt er niet in de opgeworpen onjuistheid van de feitelijke gegevens te ontkrachten zodat de door haar in aanmerking (...)…Arrest n° 235.413 Verzoeker COLENBIE e.a.Luidens artikel 2, § 2, van het KB van 14 september 1994 'tot vaststelling van de vliegverkeersregelen' dat ten tijde van de bestreden besluiten van kracht was, worden de ATS-routes, dit zijn bepaalde routes bestemd om de nodige kanalisering van het verkeer te waarborgen teneinde toe te laten de luchtverkeersdienstverlening te verzekeren vastgesteld bij besluit van de minister belast met het Bestuur van de Luchtvaart of door de directeur-generaal van het Bestuur van de Luchtvaart. Dit besluit of die instructie heeft een gebiedend karakter en moet worden gevolgd door Belgocontrol. Hieruit volgt dat een instructie van de minister van Mobiliteit over een vluchtroute rechtsgevolgen sorteert. Het vaststellen van vluchtroutes bij besluit van de staatssecretaris voor Mobiliteit is bijgevolg van verordenende aard en voor (...)…Arrest n° 220.951 Verzoeker GHYLLEBERTDe verz. p. heeft een aanvraag ingediend tot het verkrijgen van een tijdelijke toelating voor het overvliegen van het Belgisch grondgebied met de hem toebehorende in Frankrijk ingeschreven autogiro. Een dergelijke toelating kan slechts verleend worden wanneer de bewuste autogiro beantwoordt aan de vereisten van artikel 3 van het koninklijk besluit van 16 maart 2009. Te dezen wordt verzoekers aanvraag geweigerd omdat de vigerende algemene principes van de Belgische luchtvaartreglementering het gebruik van de autogiro niet toelaten waardoor niet voldaan is aan artikel 3, 1°, van het koninklijk besluit van 16 maart 2009. Evenwel verduidelijkt noch de bestreden beslissing, noch het administratief dossier over welke vigerende algemene principes het gaat. Daarenboven is het ook volstrekt onduidelijk waarom die vigerende (...)…Arrest n° 216.751 Verzoeker STROOBANTSDe bestreden beslissing is een administratieve maatregel met het oog op het verzekeren van de luchtvaartveiligheid. De maatregel is er immers op gericht om een vergunninghouder, van wie wordt vermoed dat hij de luchtvaartreglementering niet meer beheerst wegens het niet naleven van de reglementering, te onderwerpen aan een controle wat zijn kennis van de reglementering betreft. Een dergelijke administratieve maatregel is geen straf in de zin van artikel 2 van het Strafwetboek, noch in de zin van artikel 6 van het EVRM, aangezien enkel de veiligheid van het luchtverkeer wordt beoogd en de maatregel evenredig is met het beoogde doel, mede gelet op de maximale duur. Bijgevolg kan de schending van het strafrechtelijk legaliteitsbeginsel niet dienstig worden aangevoerd. Evenmin kan het beginsel non bis in idem worden (...)…Arrest n° 216.368 Verzoeker BELGIAN AIR TRANSPORT ASSOCIATIONUit artikel 33 van de Grondwet volgt dat de administratieve overheid slechts over die bevoegdheid beschikt die haar door de Grondwet en door de wet, het decreet of de ordonnantie is toegewezen, bevoegdheid die zij moet uitoefenen op de wijze die door de Grondwet en de wet, het decreet of de ordonnantie is voorgeschreven. Wanneer aan een administratief orgaan een bevoegdheid wordt toegewezen, en in het algemeen belang een functie wordt georganiseerd, schendt dit bestuursorgaan de bevoegdheidsregeling zo het deze toegewezen bevoegdheid delegeert of subdelegeert, tenzij wanneer het gaat om detailmaatregelen van bijkomstig belang. In casu kan artikel 5 van de wet van 27 juni 1937 houdende herziening van de wet van 16 november 1919, betreffende de regeling der luchtvaart, niet worden beschouwd als een uitdrukkelijke (...)…Arrest n° 216.368 Verzoeker BELGIAN AIR TRANSPORT ASSOCIATIONDe aangevoerde rechtsgrond van artikel 52 van het koninklijk besluit van 15 maart 1954 tot regeling van de luchtvaart, volstaat niet voor het uitvaardigen van de aanvullende bepalingen van de bestreden circulaire, die betrekking hebben op de regeling van vlieg- en diensttijdbeperkingen en rusttijden voor de bemanningsleden in de burgerluchtvaart. Dergelijke bepalingen, die worden uitgevaardigd met het oog op de bescherming van het burgerluchtvaartpersoneel, kunnen niet worden gekwalificeerd als "technische exploitatiemaatregelen" in de zin van artikel 52 van voormeld koninklijk besluit. De loutere omstandigheid dat de bepalingen inzake de vlieg- en diensttijdbeperkingen en rusttijden zijn opgenomen in subdeel Q van bijlage III bij de Verordening nr. 3922/91 inzake de harmonisatie van technische voorschriften en (...)…Arrest n° 216.368 Verzoeker BELGIAN AIR TRANSPORT ASSOCIATIONDe verw. p. wijst er nog op dat het Directoraat-Generaal Luchtvaart de bevoegdheid inzake het uitvaardigen van de aanvullende bepalingen rechtstreeks put uit artikel 8.4 van de Verordening nr. 3922/91 en uit punt 2.1. van de OPS 1.1090 zoals vermeld in bijlage III, onderdeel Q bij die Verordening. De beide voormelde bepalingen blijken de bevoegdheid voor het uitvaardigen van de aanvullende bepalingen respectievelijk toe te schrijven aan, enerzijds, "de lidstaat" en anderzijds "de autoriteit". De implementatie, uitvoering en aanvulling van Europese regelgeving door de lidstaten wordt waargenomen op grond van de regels van het eigen constitutionele bestel, en dus met inachtname van de geldende bevoegdheidsregels en de voorgeschreven pleegvormen. In die zin wordt in de Verordening dan ook verwezen naar "de lidstaat", wat (...)…Arrest n° 216.368 Verzoeker BELGIAN AIR TRANSPORT ASSOCIATIONHet begrip autoriteit wordt in artikel 2, i) van de Verordening nr. 3922/91 gedefinieerd als "de bevoegde autoriteit die de vergunning tot vluchtuitvoering (VTV) heeft verleend". De verw. p. poneert, zonder enige verwijzing naar wettelijke of reglementaire bepalingen, dat het Directoraat-Generaal Luchtvaart als Belgische burgerluchtvaartautoriteit dient te worden beschouwd. In dit verband wordt gewezen op het koninklijk besluit van 15 maart 1954, dat de bevoegdheid tot het inschrijven van luchtvaartuigen, het uitreiken van het bewijs van luchtwaardigheid, het uitreiken van vergunningen voor personeel en de toelating tot exploitatie van geregelde luchtvaartdiensten telkens toekent aan "de minister die met het bestuur der luchtvaart is belast of zijn gemachtigde". Daarenboven blijkt de bevoegdheid tot het vaststellen van (...)…Arrest n° 198.860 Verzoeker WEYNS e.a.In het arrest 187.998 van 17 november 2008 van de algemene vergadering heeft de RvS geoordeeld dat voor de toepassing van het KB van 15 september 1994 (tot vaststelling van de vliegverkeersregelen) een "baan" valt onder "ATS-route", en dat aangezien de ATS-routes worden vastgelegd "bij beslissing van de Minister belast met het bestuur van de luchtvaart of door de directeur-generaal van het Bestuur van de Luchtvaart", een instructie van de minister van Mobiliteit over het preferentieel baangebruik rechtsgevolgen sorteert. Dit impliceert ook dat de Ministerraad terzake niet bevoegd is, zodat diens opdracht aan de staatssecretaris om Belgocontrol te instrueren inzake het preferentieel baangebruik, niet meer is dan een onderdeel van een politiek akkoord, dat geen rechtsgevolgen heeft, zolang de bevoegde staatssecretaris of (...)…Arrest n° 198.860 Verzoeker WEYNS e.a.De vergelijking van het werkelijke baangebruik in de perioden 31 januari tot 13 maart in respectievelijk 2008 en 2009 is niet dienstig om te besluiten dat de verz. partijen geen belang hebben bij hun beroep, nu dat werkelijk baangebruik een conjunctureel gegeven is en niet zomaar volgt uit de aangevochten structurele regeling.Arrest n° 187.998 Verzoeker COOMANS e.a.Het middel gaat ervan uit dat het gebruik van baan 02/20 tot aan de eerste bestreden beslissing over het preferentieel baangebruik uitzonderlijk was. Uit de feitelijke gegevens, die niet door de verz. partijen betwist worden, blijkt dat baan 20 intrinsiek geschikt is om gebruikt te worden als baan voor het opstijgen en dat die baan ook effectief deel uitmaakte van het preferentieel baangebruik, zij het dat ze omwille van de beperkte capaciteit minder gebruikt werd dan de banen 25R en 25L. In die omstandigheden kan moeilijk worden voorgehouden dat het gebruik van baan 20 uitzonderlijk is, in die zin dat het invoeren van een intenser gebruik van die baan alleen maar door dwingende redenen verantwoord zou kunnen worden. Het middel mist feitelijke grondslag.Algemene vergaderingArrest n° 187.998 Verzoeker COOMANS e.a.De keuze tussen het concentratiemodel en het spreidingsmodel is een zaak van opportuniteit. Het staat niet aan de RvS om zich te mengen in de keuze die de verw. partij heeft gemaakt, tenzij deze kennelijk onredelijk zou zijn. De enkele omstandigheid dat de verw. partij heeft gekozen voor een ander systeem dan gewenst door de verzoekers om te komen tot een billijke spreiding van de hinder, heeft nog niet tot gevolg dat de bestreden beslissing inzake het preferentieel baangebruik kennelijk onredelijk is.Algemene vergaderingArrest n° 187.998 Verzoeker COOMANS e.a.Met de twee bestreden beslissingen (inzake het preferentieel baangebruik en inzake vliegprocedures) heeft de verw. partij getracht een regeling te treffen die leidt tot een meer billijke spreiding van de geluidshinder, voor zover zulks verenigbaar is met de eisen van capaciteit en veiligheid. Dat sommige inwoners daarbij meer hinder ondervinden dan voorheen, is een normaal uitvloeisel van de optie om de hinder over de verschillende zones te spreiden. Dit gevolg van de bestreden beslissingen toont op zich niet aan dat de beslissing strijdig is met het oogmerk dat de verw. partij nastreeft.Algemene vergaderingArrest n° 187.998 Verzoeker COOMANS e.a.In milieuzaken kan de verantwoordelijkheid van de overheid vanuit een dubbel oogpunt bekeken worden: ze kan rechtstreeks verantwoordelijk zijn voor de hinder door deze te veroorzaken, maar ze kan ook nalaten de rechten van de burgers behoorlijk te beschermen. In het laatste geval wordt rekening gehouden met de in het middel ingeroepen standstill-verplichting. Zoals het GwH reeds in meerdere arresten heeft gesteld, staat het standstill-beginsel eraan in de weg dat de bevoegde overheid het beschermingsniveau dat wordt geboden door de toepassing van de regelgeving in aanzienlijke mate vermindert, zonder dat er daarvoor redenen zijn die verband houden met het algemeen belang. De opvatting van de verz. partijen dat er slechts een vermindering van het beschermingsniveau kan zijn als er daarvoor dwingende redenen zijn, vindt (...)…Algemene vergaderingArrest n° 187.998 Verzoeker COOMANS e.a.Het doel dat met de bestreden instructies inzake het preferentieel baangebruik en vluchtprocedures wordt nagestreefd, wordt in die instructies expliciet verwoord, met name te antwoorden op de bezwaren die de RvS heeft uiteengezet in zijn arrest nr. 126.669 van 19 december 2003 tegen de wijze waarop de beslissing van de Ministerraad van 3 december 2003 tot stand is gekomen. Uit dat antwoord blijkt dat gestreefd wordt naar een spreiding van de hinder. Dit betreft een beleidskeuze waarover de RvS zich niet heeft uit te spreken. Het volstaat te dezen vast te stellen dat die beleidskeuze op zich niet kennelijk onredelijk is.Algemene vergaderingArrest n° 187.998 Verzoeker COOMANS e.a.De verw. partij betwist het belang van de verz. partijen omdat deze er ‘onweerlegbaar' naar zouden streven terug te keren naar een vorige toestand, die onwettig werd verklaard door het Hof van Beroep van Brussel in zijn arrest van 17 maart 2005. Dit kan echter niet worden afgeleid uit hun vordering. Ze stellen immers dat zij nog meer dan voorheen gediscrimineerd worden, hetgeen niet onweerlegbaar betekent dat zij streven om naar een vorige toestand terug te keren, maar integendeel, dat zij streven naar een andere regeling. Evenmin beogen zij hiermee het gezag van gewijsde van het arrest aan te vechten. Een eventuele vernietiging van de bestreden beslissing inzake het baangebruik op zaterdag, betekent trouwens niet automatisch een terugkeer naar een vorige toestand.Algemene vergaderingArrest n° 187.998 Verzoeker COOMANS e.a.De eerste vier verz. partijen zijn inwoners van de zogenaamde Noordrand. Zij zetten uiteen dat zij ten gevolge van de bestreden beslissing inzake het baangebruik op zaterdag rechtstreekse schade en hinder ondervinden. Zij maken in het bijzonder melding van de gevolgen van de bestreden beslissing op hun gezondheid. Ze wonen in de omgeving van de luchthaven. Op grond van de door hen meegedeelde gegevens kan in redelijkheid niet worden betwist dat zij hinder ondervinden van het luchtverkeer van en naar de luchthaven. Een regeling die een wijziging aanbrengt in het preferentieel baangebruik is voorts van aard gevolgen te hebben voor de omvang en de frequentie van de hinder die de verz. partijen voortaan zullen ondergaan. Aan de wettigheid van dit belang wordt geen afbreuk gedaan door het feit dat een eventuele vernietiging (...)…Algemene vergaderingArrest n° 187.998 Verzoeker COOMANS e.a.Wanneer een v.z.w. die niet haar persoonlijk belang aanvoert, voor de RvS optreedt, is vereist dat haar maatschappelijk doel van bijzondere aard is en, derhalve, onderscheiden van het algemeen belang, dat zij een collectief belang nastreeft, dat haar maatschappelijk doel door de bestreden beslissing inzake het baangebruik op zaterdag kan geraakt worden en dat niet blijkt dat dit maatschappelijk doel niet of niet meer werkelijk wordt nagestreefd. De vijfde verz. partij heeft haar statuten niet neergelegd, hoewel zij in het auditoraatsverslag daartoe uitdrukkelijke werd uitgenodigd. De RvS stelt evenwel vast dat de verz. partij in het verzoekschrift tot nietigverklaring de statutaire bepaling in verband met haar doel letterlijk heeft aangehaald. In de gegeven omstandigheden is de RvS van oordeel dat hij hierop kan steunen (...)…Algemene vergaderingArrest n° 187.998 Verzoeker COOMANS e.a.Ambtshalve wordt de vraag opgeworpen naar de incidentie op het belang van latere beslissingen, ten gevolge van latere arresten van de RvS en het Hof van Beroep, met inbegrip van de wekelijkse noodinstructies. De latere instructies van algemene aard maken het voorwerp uit van beroepen bij de RvS die nog steeds aanhangig zijn. De latere noodinstructies zijn van louter tijdelijke aard en kunnen niet geacht worden in de plaats te treden van de thans bestreden beslissing met betrekking tot het preferentieel baangebruik op zaterdag of enige andere instructie van algemene aard. De verz. p. behouden hun belang.Algemene vergaderingArrest n° 187.998 Verzoeker COOMANS e.a.Uit het verloop van de regelingen inzake het preferentieel baangebruik op zaterdag, vanaf de instructie van 28 februari 2004 tot aan de bestreden beslissing van 16 juni 2005, blijkt dat de verw. partij ervan is uitgegaan dat zij, ingevolgde technische redenen en rechterlijke uitspraken, over steeds minder mogelijkheden beschikte, om uiteindelijk over geen andere mogelijkheid meer te beschikken dan die waarop zij in de bestreden beslissing is uitgekomen, te weten terugvallen op de laatste beslissing die niet het voorwerp uitmaakt van een rechterlijke maatregel tot schorsing of vernietiging. Die redenering steunt op een aantal feitelijke beoordelingen. Het staat aan de RvS om na te gaan of die beoordeling in rechte en in feite aanvaardbaar zijn, in het bijzonder of ze niet kennelijk onredelijk zijn. De verw. partij gaat er (...)…Algemene vergaderingArrest n° 187.998 Verzoeker COOMANS e.a.Door de opeenvolgende rechterlijke uitspraken die de verdere uitvoering van onderdelen van het in bestreden beslissingen in de eerste samengevoegde zaak vervatte spreidingsplan onmogelijk maakten, kon de bestreden beslissing in de tweede samengevoegde zaak inzake het preferentieel baangebruik op zaterdag niet meer ten volle aan de bedoeling een evenwichtige verdeling van de geluidshinder te bevorderen beantwoorden. Hieruit volgt echter niet dat besloten moet worden dat de bestreden beslissing niet strookt met het doel dat ermee wordt nagestreefd.Algemene vergaderingArrest n° 187.998 Verzoeker COOMANS e.a.Afgezien van de vraag of de kritiek van de verz. partijen dat de instructies van 28 februari 2004 die de meest recente en overgebleven beslissingen zijn, waardoor niet kon worden teruggekeerd naar een regeling vóór die instructies, wel een wettigheidskritiek op de bestreden beslissing inzake het preferentieel baangebruik op zaterdag zelf inhoudt, dient te worden vastgesteld dat de bestreden beslissing niet tot gevolg heeft dat teruggekeerd wordt naar het concentratiemodel, toegepast tussen 1999 en 2003. De verw. partij doet immers geen afbreuk aan de gelding van de instructies van 28 februari 2004 en wordt er eerder teruggekeerd naar de situatie vóór 1999, doch met behoud van de onderdelen van het spreidingsplan van 28 februari 2004 die betrekking hebben op de vliegroutes. Daarenboven kon de verw. partij er (...)…Algemene vergaderingArrest n° 187.998 Verzoeker COOMANS e.a.De thans bestreden beslissing inzake het preferentieel baangebruik op zaterdag houdt een afwijking in van de regeling die is opgelegd bij de instructies van 28 februari 2004, voornamelijk ten gevolge van rechterlijke uitspraken die er ondertussen zijn gekomen. Gelet op de bedoeling zich te richten naar die uitspraken, en mede gelet op de bedoeling om, na het arrest nr. 145.837 van 13 juni 2005 (houdende schorsing van de tenuitvoerlegging van de instructie van 13 en 20 mei 2005), tot een snelle oplossing te komen, kan aan de verw. partij niet verweten worden dat zij de bestreden beslissing genomen heeft zonder een onderzoek van de impact ervan op de grondrechten van de verz. partijen.Algemene vergaderingArrest n° 177.168 Verzoeker VANDERHULSTDe federale overheid is bevoegd gebleven voor de organisatie en het verzekeren van de veiligheid van het luchtverkeer, ook t.a.v. luchthavens en vliegvelden die onder de bevoegdheid van de gewesten vallen en dit zowel t.a.v. private als openbare luchtvaartterreinen.Arrest n° 159.615 Verzoeker DE BECKER e.a.Verz. pn. zijn buurtbewoners van de luchthaven in Zaventem en bestrijden de beslissing tot afschaffing van het 'omkeringsprincipe' en de invoering van 'de meest geschikte baan'. Verz. pn. tonen niet aan dat door de beslissing het nadeel dat ze ondergaan door de uitbating van de luchthaven, zou worden vergroot. Het is niet uitgesloten dat door te kiezen voor 'de meest geschikte baan' er ook minder vluchten boven die zone worden uitgevoerd, wat een vermindering van het nadeel zou meebrengen.Arrest n° 158.606 Verzoeker CORNELIS e.a.Verz. pn. vorderen de schorsing van de beslissing van de Belgische Staat van 21 april 2006 waarin voor de luchthaven van Zaventem voorzien wordt in het preferentieel gebruik van baan 20 op alle zaterdagen van 15 tot 23 uur. De bestr. besl. vindt geen steun in de rechterlijke uitspraken waarin zij haar verantwoording zoekt. Aldus steunt zij niet op adequate en relevante motieven.Algemene vergaderingArrest n° 158.606 Verzoeker CORNELIS e.a.Verz. pn. vorderen de schorsing van de beslissing van de Belgische Staat van 21 april 2006 waarin voor de luchthaven van Zaventem voorzien wordt in het preferentieel gebruik van baan 20 op alle zaterdagen van 15 tot 23 uur. Door de bestr. besl. leiden de verz. pn. aanzienlijke bijkomende geluidshinder gedurende praktisch de gehele weekends, zijnde een rustperiode bij uitstek. Het nadeel is in casu des te ernstiger daar het afbreuk doet aan door de Grondwet beschermde fundamentele rechten.Algemene vergaderingArrest n° 145.837 Verzoeker DE BECKER e.a.Verzoekers vragen de schorsing van het integrale besluit van 13 mei 2005 resp. 20 mei 2005 van de Minister van Mobiliteit, houdende onder meer de wijziging van het preferentieel baangebruik. Deze besluiten werden genomen ter tenuitvoerlegging van 's Raads arrest nr. 144.320 waarbij een gelijkaardig besluit werd geschorst. De oplossing die met de bestreden besluiten wordt aangebracht, neemt voor een deel van de omwonenden van de luchthaven grotendeels de geluidshinder op zaterdag weg, doch hiermee ontstaat nog een grotere concentratie van hinder voor een andere groep van omwonenden, waartoe verzoekers behoren. Er bestaat onevenredigheid tussen de hinder door geluidsoverlast die zij moeten ondervinden en de hinder die andere inwoners uit de omgeving van de luchthaven Brussel-Nationaal ondervinden. De overheid moet er zorg (...)…Arrest n° 145.837 Verzoeker DE BECKER e.a.Verz. pn. vragen de schorsing van het integrale besluit van de Minister van Mobiliteit, houdende o.m. de wijziging van het preferentieel baangebruik. Deze besluiten werden genomen ter tenuitvoerlegging van 's Raads arrest nr. 144.320 waarbij een gelijkaardig besluit werd geschorst. De oplossing die met de bestreden besluiten wordt aangebracht, neemt voor een deel van de omwonenden van de luchthaven grotendeels de geluidshinder op zaterdag weg, maar hiermee ontstaat nog een grotere concentratie van hinder voor een andere groep van omwonenden, waartoe verz. pn. behoren. Er bestaat onevenredigheid tussen de hinder door geluidsoverlast die zij moeten ondervinden en de hinder die andere inwoners uit de omgeving van de luchthaven ondervinden. De overheid moet er zorg voor dragen dat de hinder zo gelijkmatig mogelijk wordt (...)…Arrest n° 138.978 Verzoeker HUTSEBAUT e.a.De in de bestreden beslissing opgenomen vliegroutes hebben op het eerste gezicht rechtsgevolgen (de 'luchtvaartinlichtingen zijn geenszins vrijblijvend, aangezien deze voor de piloten een dwingend karakter hebben') en gelden minstens als criterium waarmee BELGOCONTROL rekening zal moeten houden. Het betreft derhalve een aanvechtbare administratieve rechtshandeling.Arrest n° 138.978 Verzoeker HUTSEBAUT e.a.De verzoekers vorderen enkel de schorsing van een klein deel van de in de bestreden beslissing opgenomen vliegroutes. Het feitelijk wegvallen van die routes zou de zeer complexe samenhang van het geheel van de routes in de war sturen. De nieuwe vliegprocedures zijn immers opnieuw onderzocht en vastgesteld vanuit het oogpunt van veiligheid, geluidsimpact en impact op luchtvervuiling met inachtname van het beginsel van gelijkheid van openbare lasten, een billijke verdeling van de last en de spreiding. Een gedeeltelijke schorsing zou een feitelijke onwerkzaamheid van het gehele systeem teweegbrengen. Dit komt er in wezen op neer dat de RvS meer zou schorsen dan verzoekers uitdrukkelijk en met kennis van zaken hebben gevraagd en dat de RvS wordt gevraagd de beslissing te hervormen.