Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Middel

1 subrubrieken 93 rechtstreekse arresten 94 arresten in totaal

Rechtspunten

128
Arrest n° 266.538 Verzoeker XXXXIn de mate waarin verzoekster de schending aanvoert van de artikelen 5 en 6 van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) blijkt dat zij in het middel nalaat afdoende en met de vereiste precisie te duiden op welke wijze, naar haar oordeel, de ingeroepen bepalingen door de BB concreet zijn miskend. In het bijzonder laat verzoekster na om aan te tonen welk nadeel zij van de beweerde onwettigheid heeft ondervonden, alhoewel haar belang zowel door de verwerende partij, als in het auditoraatsverslag op dat punt uitdrukkelijk is betwist. Het middel kan niet worden ontvangen, minstens bij gebrek aan belang.Arrest n° 264.441 Verzoeker XXXXIn de mate verzoeker de schending aanvoert van artikel 149 van de Grondwet moet er worden op gewezen dat dat artikel niet dienstig kan worden ingeroepen, aangezien dit artikel betrekking heeft op de organen die deel uitmaken van de rechterlijke macht, en bijgevolg enkel kan worden aangevoerd tegen jurisdictionele beslissingenArrest n° 263.912 Verzoeker XXXXHet ‘statuut instellingen openbaar nut’ is naar luid van zijn artikel 1, § 1, 2°, derde gedachtestreepje, van toepassing op de ‘Gewestelijke vennootschap van de Haven van Brussel’. Artikel 430 van dit statuut schrijft voor dat de regering bij mandaat de betrekkingen toekent, verbonden aan de rangen A4, A4+ en A5 en de artikelen 430 en volgende bevatten de evaluatieprocedure voor deze mandaathouders – waarvan verzoeker er één is. Het ‘statuut instellingen openbaar nut’ is derhalve op verzoeker van toepassing. Verzoeker beroept zich – ten onrechte – op een schending van artikel 471, derde lid, van het ‘statuut gewestelijke overheidsdiensten’. In dat opzicht is het middel onontvankelijk. Het wél toepasselijke artikel 464, derde lid, van het ‘statuut instellingen openbaar nut’ luidt evenwel net eender. De verwerende partij (...)…Arrest n° 263.912 Verzoeker XXXXIn de mate dat verzoeker in de memorie van wederantwoord bij het ingeroepen zorgvuldigheidsbeginsel ook de motiveringsplicht betrekt en stelt dat een post factum-motivering wordt gegeven, geef verzoeker aan het middel op onontvankelijke wijze een nieuwe wending.Arrest n° 263.704 Verzoeker XXXXHet middel waarin verzoeker aanvoert dat “artikel V.E.41” (paragraaf 41) van ARPS – Bundel 550 is geschonden omdat zijn onmiddellijke chef geen gemotiveerd advies heeft uitgebracht over verzoekers rechtvaardiging als reactie op een voorstel van tuchtmaatregel, is onontvankelijk wegens gebrek aan belang. Immers, die kritiek betreft de fase voorafgaand aan de oorspronkelijke tuchtbeslissing, terwijl die beroepen beslissing (de beslissing van de hiërarchische overste van de onmiddellijke chef), ingevolge de devolutieve werking van de administratieve beroepsprocedure, uit het rechtsverkeer is verdwenen en de bestreden beslissing van de raad van beroep in de plaats ervan is gekomen, op grond van een autonome, eigen beoordeling van de zaak door het beroepsorgaan. De verzoeker toont ook niet aan dat het bedoelde falen afkleurt (...)…Arrest n° 262.147 Verzoeker XXXXDe vaststelling van de verwerende partij dat de toelichting bij het middel soms te wensen overlaat aan helderheid en accuratesse, kan wel worden bijgevallen. Verzoeker springt heen en weer tussen de aangevoerde beginselen, zonder de beweerde schending ervan steeds duidelijk af te lijnen. Niettemin heeft de verwerende partij de kern van verzoekers betoog zeer wel begrepen en in de memorie van antwoord kunnen weerspreken, zodat de exceptie obscuri libelli niet wordt bijgevallen.Arrest n° 262.123 Verzoeker VZW NATIONAAL SYNDICAAT VAN HET POLITIE EN VEILIGHEIDSPERSONEEL (NSPV)Het in artikel 3 van de wet van 24 maart 1999 ‘tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakverenigingen van het personeel van de politiediensten’ vervatte substantieel vormvereiste dat de bevoegde overheden alleen na onderhandeling met de representatieve vakorganisaties in het daartoe opgerichte comité, onder meer de grondregelen met betrekking tot de bezoldigingsregeling kunnen vaststellen, verleent een prerogatief aan iedere representatieve vakorganisatie. Via de ingeroepen schending van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur tracht verzoekende partij thans aan te tonen dat de overheid geen nieuw onderhandelingscomité over een ‘reeds onderhandeld punt’ meer kon samenroepen en ertoe gehouden was de afspraken, zoals vastgelegd in het protocolakkoord 537/1, te respecteren. De grief heeft aldus (...)…Arrest n° 261.556 Verzoeker XXXXDe verzoekers steunen hun beroep op hun functioneel belang: zij voeren aan dat hun prerogatieven als (vertegenwoordiger van een) erkende vakorganisatie om over het ontwerp te onderhandelen, miskend zijn. Zij steunen met andere woorden op een moreel belang dat inherent is aan hun prerogatieven. Door de niet-naleving van dit substantieel vormvereiste leiden de verzoekers een nadeel, omdat hen de waarborg van hun onderhandelingsprerogatief is ontzegd. Voorts kan de verzoekers niet kwalijk worden genomen dat zij over de voorgenomen wijziging geen opmerkingen hebben geformuleerd, nu deze wijziging al na de eerste onderhandelingen uit de documenten is verdwenen en er pas na de afronding van die onderhandelingen weer in is opgenomen. Dat de bedoelde personeelsleden ook voorheen al werden – en worden – aangeworven onder de (...)…Arrest n° 261.556 Verzoeker XXXXEen middel dat vreemd is aan de prerogatieven van de verzoekers (vakorganisatie) kan niet in aanmerking worden genomen. Anders dan de verzoekers het zien, leidt de omstandigheid dat, naar zij stellen, het middel van openbare orde is, niet tot een andere conclusie.Arrest n° 261.306 Verzoeker XXXXDe verwerende partij werpt een exceptie van niet-ontvankelijkheid op voor zover het middel tevens artikel 5, § 4, van de wet van 14 augustus 1986 en artikel 2, § 8, van het koninklijk besluit van 27 april 2007 geschonden acht. Zij laat gelden dat niet is uiteengezet in welke mate deze bepalingen geschonden zouden zijn. Haar betoog wordt niet bijgevallen. Verzoeker voert in essentie aan dat slechts tot de intrekking van een erkenning kan worden overgegaan indien niet meer is voldaan aan de in de wet en haar uitvoeringsbesluiten gestelde voorwaarden. Verzoeker argumenteert dat aan die voorwaarden voor intrekking te dezen niet voldaan is en dat de intrekking disproportioneel is. De door de verwerende partij opgeworpen exceptie obscuri libelli dient te worden verworpen.Arrest n° 260.406 Verzoeker XXXXVolgens verzoeker heeft de hogere tuchtoverheid de vormvoorwaarde van de kennisgeving door afgifte tegen ontvangstbewijs of bij ter post aangetekende brief niet nageleefd (artikel 55 tuchtwet) door van de bestreden beslissing (waarbij de zware tuchtstraf van het ontslag van ambtswege wordt opgelegd) kennis te geven via een gerechtsdeurwaardersexploot. Luidens artikel 14, § 1, tweede lid, van de RvS-wet geven de in artikel 14, § 1, eerste lid, van die wet bedoelde onregelmatigheden, zoals de schending van substantiële vormvereisten, slechts aanleiding tot een nietigverklaring als ze, in dit geval, een invloed konden uitoefenen op de draagwijdte van de genomen beslissing, de betrokkenen een waarborg hebben ontnomen of als gevolg hebben de bevoegdheid van de steller van de handeling te beïnvloeden. Verzoeker maakt niet (...)…Arrest n° 260.381 Verzoeker XXXXDe in haar laatste memorie door de verwerende partij opgeworpen exceptie dat verzoeker geen belang heeft bij diens enig middel, raakt de openbare orde. Hieruit volgt dat deze in beginsel door de verwerende partij in elke stand van het geding kan worden ontwikkeld en desnoods door de Raad van State ambtshalve wordt onderzocht. Het voorgaande staat er evenwel niet aan in de weg dat van de verwerende partij, die in die omstandigheden een nieuwe exceptie opwerpt, een loyale procesvoering moet worden verwacht. Voorts is het de verwerende partij toegelaten elementen die haar niet bekend waren op het ogenblik van het indienen van de voorafgaande procedurestukken en die pas aan het licht zijn gekomen nadien, voor het eerst in haar navolgende procedurestuk aan te voeren.Arrest n° 260.380 Verzoeker M.E.Verzoeker weerspreekt niet dat de taalkaders effectief zijn vastgesteld voordat het aanstellingsbesluit is genomen. Verzoeker levert op de koninklijke besluiten waarbij de taalkaders zijn vastgesteld geen wettigheidskritiek. Hij formuleert enkel kritiek op de terugwerkende kracht van het bestreden aanstellingsbesluit. Volgens verzoeker kan dit besluit niet terugwerken tot een periode die aan de vaststelling van de taalkaders voorafgaat. De inwilliging van dit middelonderdeel zou enkel betekenen, dat het aanstellingsbesluit moet worden vernietigd in de mate waarin het terugwerkt tot vóór die datum. Het aanstellingsbesluit blijft in ieder geval in de toekomst bestaan. Het is dus een middel dat verzoeker geen uitzicht geeft op een kans om zelf in de betrekking te worden benoemd en ze effectief te bekleden. Een (...)…Arrest n° 260.380 Verzoeker M.E.Verzoeker beweert dat CL een “onverklaarbaar voordeel van voorkennis” genoot bij de mondelinge proef, meer bepaald bij de casus die moest worden voorbereid. Daargelaten of die bewering klopt, berust die beweerde voorkennis ingevolge de keuze van de casus ofwel op toeval, ofwel is de casus met die voorkennis in gedachten bewust opgesteld om CL een voordeel te verschaffen. In het eerste geval legt verzoeker niet uit op grond van welke regel dat toevallig voordeel de test vitieert. In het tweede geval is er sprake van machtsafwending, die verzoeker evenwel niet aanvoert noch aantoont. Deze kritiek kan dus niet slagen.Arrest n° 260.047 Verzoeker XXXXVerzoeker stelt uitdrukkelijk dat de voorschriften van boek I, titel 4, hoofdstuk IV van de codex over het welzijn op het werk zijn geschonden doordat hij niet werd uitgenodigd door de preventieadviseur-arbeidsarts om de mogelijkheden van zijn re-integratie na te gaan en doordat hij geen re-integratieplan heeft ontvangen. Daarnaast bekritiseert verzoeker ook de motieven van de bestreden beslissing. Die uiteenzetting, zoals ze door verzoeker in het verzoekschrift nader wordt uitgewerkt, volstaat om als een ‘middel’ te kunnen worden beschouwd. Uit de memorie van antwoord blijkt overigens dat de verwerende partij het middel ook in die zin heeft begrepen én heeft kunnen beantwoorden. De exceptie obscuri libelli wordt verworpen.Arrest n° 260.047 Verzoeker XXXXOnder ‘middel’ in de zin van artikel 2, § 1, 3°, van het algemeen procedurereglement moet worden verstaan: de voldoende duidelijke omschrijving van de overtreden rechtsregel en van de wijze waarop die regel door de bestreden rechtshandeling wordt geschonden. Uit de plicht om de middelen in het verzoekschrift uiteen te zetten – met uitzondering van elementen die raken aan de openbare orde of de gegevens waarvan de verzoekende partij slechts ná het indienen van dat verzoekschrift kennis kon nemen – volgt dat een verzoekende partij in een later stadium van de procedure de juridische grondslag van een middel niet mag uitbreiden, noch de draagwijdte ervan wijzigen door nieuwe inbreuken op de geschonden geachte rechtsregel aan te voeren.Arrest n° 260.010 Verzoeker XXXXDe verwerende partij heeft geen memorie van antwoord ingediend. In de mate dat de verwerende partij in haar laatste memorie aanvoert wat zij reeds in de memorie van antwoord had kunnen aanvoeren, wordt die argumentatie niet in aanmerking genomen. De laatste memorie, die wezenlijk ertoe strekt de partijen de kans te bieden te reageren op het auditoraatsverslag, wordt immers oneigenlijk gebruikt en het normale verloop van de rechtsgang wordt verstoord indien zou worden aangenomen dat ze kan worden aangewend om de inhoud van een eerder niet of niet-regelmatig ingediend processtuk, dat de auditeur-verslaggever niet in zijn onderzoek van de zaak heeft kunnen betrekken, alsnog mede tot voorwerp van het tegensprekelijke debat te maken.Arrest n° 260.005 Verzoeker XXXXDe verwerende partij toont niet aan dat er op verzoekster een stelplicht rustte om haar grieven inzake partijdigheid voorafgaand aan de procedure voor de beroepscommissie te doen kennen. Overigens blijkt uit zowel het verslag van het functioneringsgesprek als uit de evaluatie duidelijk dat verzoekster de objectiviteit van haar evaluator alsdan wel degelijk in vraag heeft gesteld. Er is derhalve geen reden om tot de onontvankelijkheid van het middel te besluiten.Arrest n° 260.003 Verzoeker B.Het verval van het recht om onregelmatigheden als middel aan de rechter voor te leggen is evenwel een zware sanctie die slechts uitzonderlijk kan worden toegepast. De bewijslast berust daarenboven bij wie zich op de kwade trouw beroept. In dit geval gaat de verwerende partij aan die bewijsvoering voorbij. Zij werpt enkel op dat verzoeker de grief die het voorwerp uitmaakt van het eerste middel niet heeft voorgelegd aan de raad van beroep. Dat is een feitelijke vaststelling. Hoe hieruit een opzettelijk én bedrieglijk verzuim moet blijken, toont zij niet aan.Arrest n° 259.596 Verzoeker D.B.De verwerende partij en de tussenkomende partij leiden uit het feit dat verzoeker zijn beroep heeft ingesteld vóór de aanvang van de beroepstermijn af, dat het ontbreken van bepaalde stukken om de middelen nuttig te ontwikkelen aan verzoeker is te wijten en dat de aangevoerde middelen daarom geheel of minstens ten dele onontvankelijk zijn. De Raad van State verwerpt deze exceptie. Ten eerste omdat verzoeker met de bekendmaking bij uittreksel van de bestreden beslissing in het Belgisch Staatsblad over geen extra informatie beschikt om hem in staat te stellen de in het verzoekschrift aangevoerde middelen nader te stofferen. Verzoeker geeft overigens een redelijke verantwoording voor zijn proceshouding door erop te wijzen dat de verwerende partij in andere dossiers soms verwijst naar de publicatie op intranet en hij reeds (...)…