juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Middel
1 subrubrieken 93 rechtstreekse arresten 94 arresten in totaalRechtspunten
128Arrest n° 266.538
Verzoeker XXXXIn de mate waarin verzoekster de schending aanvoert van de artikelen 5 en 6 van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) blijkt dat zij in het middel nalaat afdoende en met de vereiste precisie te duiden op welke wijze, naar haar oordeel, de ingeroepen bepalingen door de BB concreet zijn miskend. In het bijzonder laat verzoekster na om aan te tonen welk nadeel zij van de beweerde onwettigheid heeft ondervonden, alhoewel haar belang zowel door de verwerende partij, als in het auditoraatsverslag op dat punt uitdrukkelijk is betwist. Het middel kan niet worden ontvangen, minstens bij gebrek aan belang.Arrest n° 264.441
Verzoeker XXXXIn de mate verzoeker de schending aanvoert van artikel 149 van de Grondwet moet er worden op gewezen dat dat artikel niet dienstig kan worden ingeroepen, aangezien dit artikel betrekking heeft op de organen die deel uitmaken van de rechterlijke macht, en bijgevolg enkel kan worden aangevoerd tegen jurisdictionele beslissingenArrest n° 263.912
Verzoeker XXXXHet ‘statuut instellingen openbaar nut’ is naar luid van zijn artikel 1, § 1, 2°, derde gedachtestreepje, van toepassing op de ‘Gewestelijke vennootschap van de Haven van Brussel’. Artikel 430 van dit statuut schrijft voor dat de regering bij mandaat de betrekkingen toekent, verbonden aan de rangen A4, A4+ en A5 en de artikelen 430 en volgende bevatten de evaluatieprocedure voor deze mandaathouders – waarvan verzoeker er één is. Het ‘statuut instellingen openbaar nut’ is derhalve op verzoeker van toepassing. Verzoeker beroept zich – ten onrechte – op een schending van artikel 471, derde lid, van het ‘statuut gewestelijke overheidsdiensten’. In dat opzicht is het middel onontvankelijk. Het wél toepasselijke artikel 464, derde lid, van het ‘statuut instellingen openbaar nut’ luidt evenwel net eender. De verwerende partij (...)…Arrest n° 263.912
Verzoeker XXXXIn de mate dat verzoeker in de memorie van wederantwoord bij het ingeroepen zorgvuldigheidsbeginsel ook de motiveringsplicht betrekt en stelt dat een post factum-motivering wordt gegeven, geef verzoeker aan het middel op onontvankelijke wijze een nieuwe wending.Arrest n° 263.704
Verzoeker XXXXHet middel waarin verzoeker aanvoert dat “artikel V.E.41” (paragraaf 41) van ARPS – Bundel 550 is geschonden omdat zijn onmiddellijke chef geen gemotiveerd advies heeft uitgebracht over verzoekers rechtvaardiging als reactie op een voorstel van tuchtmaatregel, is onontvankelijk wegens gebrek aan belang. Immers, die kritiek betreft de fase voorafgaand aan de oorspronkelijke tuchtbeslissing, terwijl die beroepen beslissing (de beslissing van de hiërarchische overste van de onmiddellijke chef), ingevolge de devolutieve werking van de administratieve beroepsprocedure, uit het rechtsverkeer is verdwenen en de bestreden beslissing van de raad van beroep in de plaats ervan is gekomen, op grond van een autonome, eigen beoordeling van de zaak door het beroepsorgaan. De verzoeker toont ook niet aan dat het bedoelde falen afkleurt (...)…Arrest n° 262.147
Verzoeker XXXXDe vaststelling van de verwerende partij dat de toelichting bij het middel soms te wensen overlaat aan helderheid en accuratesse, kan wel worden bijgevallen. Verzoeker springt heen en weer tussen de aangevoerde beginselen, zonder de beweerde schending ervan steeds duidelijk af te lijnen. Niettemin heeft de verwerende partij de kern van verzoekers betoog zeer wel begrepen en in de memorie van antwoord kunnen weerspreken, zodat de exceptie obscuri libelli niet wordt bijgevallen.Arrest n° 262.123
Verzoeker VZW NATIONAAL SYNDICAAT VAN HET POLITIE EN VEILIGHEIDSPERSONEEL (NSPV)Het in artikel 3 van de wet van 24 maart 1999 ‘tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakverenigingen van het personeel van de politiediensten’ vervatte substantieel vormvereiste dat de bevoegde overheden alleen na onderhandeling met de representatieve vakorganisaties in het daartoe opgerichte comité, onder meer de grondregelen met betrekking tot de bezoldigingsregeling kunnen vaststellen, verleent een prerogatief aan iedere representatieve vakorganisatie. Via de ingeroepen schending van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur tracht verzoekende partij thans aan te tonen dat de overheid geen nieuw onderhandelingscomité over een ‘reeds onderhandeld punt’ meer kon samenroepen en ertoe gehouden was de afspraken, zoals vastgelegd in het protocolakkoord 537/1, te respecteren. De grief heeft aldus (...)…Arrest n° 261.556
Verzoeker XXXXDe verzoekers steunen hun beroep op hun functioneel belang: zij voeren aan dat hun prerogatieven als (vertegenwoordiger van een) erkende vakorganisatie om over het ontwerp te onderhandelen, miskend zijn. Zij steunen met andere woorden op een moreel belang dat inherent is aan hun prerogatieven. Door de niet-naleving van dit substantieel vormvereiste leiden de verzoekers een nadeel, omdat hen de waarborg van hun onderhandelingsprerogatief is ontzegd. Voorts kan de verzoekers niet kwalijk worden genomen dat zij over de voorgenomen wijziging geen opmerkingen hebben geformuleerd, nu deze wijziging al na de eerste onderhandelingen uit de documenten is verdwenen en er pas na de afronding van die onderhandelingen weer in is opgenomen. Dat de bedoelde personeelsleden ook voorheen al werden – en worden – aangeworven onder de (...)…Arrest n° 261.556
Verzoeker XXXXEen middel dat vreemd is aan de prerogatieven van de verzoekers (vakorganisatie) kan niet in aanmerking worden genomen. Anders dan de verzoekers het zien, leidt de omstandigheid dat, naar zij stellen, het middel van openbare orde is, niet tot een andere conclusie.Arrest n° 261.306
Verzoeker XXXXDe verwerende partij werpt een exceptie van niet-ontvankelijkheid op voor zover het middel tevens artikel 5, § 4, van de wet van 14 augustus 1986 en artikel 2, § 8, van het koninklijk besluit van 27 april 2007 geschonden acht. Zij laat gelden dat niet is uiteengezet in welke mate deze bepalingen geschonden zouden zijn. Haar betoog wordt niet bijgevallen. Verzoeker voert in essentie aan dat slechts tot de intrekking van een erkenning kan worden overgegaan indien niet meer is voldaan aan de in de wet en haar uitvoeringsbesluiten gestelde voorwaarden. Verzoeker argumenteert dat aan die voorwaarden voor intrekking te dezen niet voldaan is en dat de intrekking disproportioneel is. De door de verwerende partij opgeworpen exceptie obscuri libelli dient te worden verworpen.Arrest n° 260.406
Verzoeker XXXXVolgens verzoeker heeft de hogere tuchtoverheid de vormvoorwaarde van de kennisgeving door afgifte tegen ontvangstbewijs of bij ter post aangetekende brief niet nageleefd (artikel 55 tuchtwet) door van de bestreden beslissing (waarbij de zware tuchtstraf van het ontslag van ambtswege wordt opgelegd) kennis te geven via een gerechtsdeurwaardersexploot. Luidens artikel 14, § 1, tweede lid, van de RvS-wet geven de in artikel 14, § 1, eerste lid, van die wet bedoelde onregelmatigheden, zoals de schending van substantiële vormvereisten, slechts aanleiding tot een nietigverklaring als ze, in dit geval, een invloed konden uitoefenen op de draagwijdte van de genomen beslissing, de betrokkenen een waarborg hebben ontnomen of als gevolg hebben de bevoegdheid van de steller van de handeling te beïnvloeden. Verzoeker maakt niet (...)…Arrest n° 260.381
Verzoeker XXXXDe in haar laatste memorie door de verwerende partij opgeworpen exceptie dat verzoeker geen belang heeft bij diens enig middel, raakt de openbare orde. Hieruit volgt dat deze in beginsel door de verwerende partij in elke stand van het geding kan worden ontwikkeld en desnoods door de Raad van State ambtshalve wordt onderzocht. Het voorgaande staat er evenwel niet aan in de weg dat van de verwerende partij, die in die omstandigheden een nieuwe exceptie opwerpt, een loyale procesvoering moet worden verwacht. Voorts is het de verwerende partij toegelaten elementen die haar niet bekend waren op het ogenblik van het indienen van de voorafgaande procedurestukken en die pas aan het licht zijn gekomen nadien, voor het eerst in haar navolgende procedurestuk aan te voeren.Arrest n° 260.380
Verzoeker M.E.Verzoeker weerspreekt niet dat de taalkaders effectief zijn vastgesteld voordat het aanstellingsbesluit is genomen. Verzoeker levert op de koninklijke besluiten waarbij de taalkaders zijn vastgesteld geen wettigheidskritiek. Hij formuleert enkel kritiek op de terugwerkende kracht van het bestreden aanstellingsbesluit. Volgens verzoeker kan dit besluit niet terugwerken tot een periode die aan de vaststelling van de taalkaders voorafgaat. De inwilliging van dit middelonderdeel zou enkel betekenen, dat het aanstellingsbesluit moet worden vernietigd in de mate waarin het terugwerkt tot vóór die datum. Het aanstellingsbesluit blijft in ieder geval in de toekomst bestaan. Het is dus een middel dat verzoeker geen uitzicht geeft op een kans om zelf in de betrekking te worden benoemd en ze effectief te bekleden. Een (...)…Arrest n° 260.380
Verzoeker M.E.Verzoeker beweert dat CL een “onverklaarbaar voordeel van voorkennis” genoot bij de mondelinge proef, meer bepaald bij de casus die moest worden voorbereid. Daargelaten of die bewering klopt, berust die beweerde voorkennis ingevolge de keuze van de casus ofwel op toeval, ofwel is de casus met die voorkennis in gedachten bewust opgesteld om CL een voordeel te verschaffen. In het eerste geval legt verzoeker niet uit op grond van welke regel dat toevallig voordeel de test vitieert. In het tweede geval is er sprake van machtsafwending, die verzoeker evenwel niet aanvoert noch aantoont. Deze kritiek kan dus niet slagen.Arrest n° 260.047
Verzoeker XXXXVerzoeker stelt uitdrukkelijk dat de voorschriften van boek I, titel 4, hoofdstuk IV van de codex over het welzijn op het werk zijn geschonden doordat hij niet werd uitgenodigd door de preventieadviseur-arbeidsarts om de mogelijkheden van zijn re-integratie na te gaan en doordat hij geen re-integratieplan heeft ontvangen. Daarnaast bekritiseert verzoeker ook de motieven van de bestreden beslissing. Die uiteenzetting, zoals ze door verzoeker in het verzoekschrift nader wordt uitgewerkt, volstaat om als een ‘middel’ te kunnen worden beschouwd. Uit de memorie van antwoord blijkt overigens dat de verwerende partij het middel ook in die zin heeft begrepen én heeft kunnen beantwoorden. De exceptie obscuri libelli wordt verworpen.Arrest n° 260.047
Verzoeker XXXXOnder ‘middel’ in de zin van artikel 2, § 1, 3°, van het algemeen procedurereglement moet worden verstaan: de voldoende duidelijke omschrijving van de overtreden rechtsregel en van de wijze waarop die regel door de bestreden rechtshandeling wordt geschonden. Uit de plicht om de middelen in het verzoekschrift uiteen te zetten – met uitzondering van elementen die raken aan de openbare orde of de gegevens waarvan de verzoekende partij slechts ná het indienen van dat verzoekschrift kennis kon nemen – volgt dat een verzoekende partij in een later stadium van de procedure de juridische grondslag van een middel niet mag uitbreiden, noch de draagwijdte ervan wijzigen door nieuwe inbreuken op de geschonden geachte rechtsregel aan te voeren.Arrest n° 260.010
Verzoeker XXXXDe verwerende partij heeft geen memorie van antwoord ingediend. In de mate dat de verwerende partij in haar laatste memorie aanvoert wat zij reeds in de memorie van antwoord had kunnen aanvoeren, wordt die argumentatie niet in aanmerking genomen. De laatste memorie, die wezenlijk ertoe strekt de partijen de kans te bieden te reageren op het auditoraatsverslag, wordt immers oneigenlijk gebruikt en het normale verloop van de rechtsgang wordt verstoord indien zou worden aangenomen dat ze kan worden aangewend om de inhoud van een eerder niet of niet-regelmatig ingediend processtuk, dat de auditeur-verslaggever niet in zijn onderzoek van de zaak heeft kunnen betrekken, alsnog mede tot voorwerp van het tegensprekelijke debat te maken.Arrest n° 260.005
Verzoeker XXXXDe verwerende partij toont niet aan dat er op verzoekster een stelplicht rustte om haar grieven inzake partijdigheid voorafgaand aan de procedure voor de beroepscommissie te doen kennen. Overigens blijkt uit zowel het verslag van het functioneringsgesprek als uit de evaluatie duidelijk dat verzoekster de objectiviteit van haar evaluator alsdan wel degelijk in vraag heeft gesteld. Er is derhalve geen reden om tot de onontvankelijkheid van het middel te besluiten.Arrest n° 260.003
Verzoeker B.Het verval van het recht om onregelmatigheden als middel aan de rechter voor te leggen is evenwel een zware sanctie die slechts uitzonderlijk kan worden toegepast. De bewijslast berust daarenboven bij wie zich op de kwade trouw beroept. In dit geval gaat de verwerende partij aan die bewijsvoering voorbij. Zij werpt enkel op dat verzoeker de grief die het voorwerp uitmaakt van het eerste middel niet heeft voorgelegd aan de raad van beroep. Dat is een feitelijke vaststelling. Hoe hieruit een opzettelijk én bedrieglijk verzuim moet blijken, toont zij niet aan.Arrest n° 259.596
Verzoeker D.B.De verwerende partij en de tussenkomende partij leiden uit het feit dat verzoeker zijn beroep heeft ingesteld vóór de aanvang van de beroepstermijn af, dat het ontbreken van bepaalde stukken om de middelen nuttig te ontwikkelen aan verzoeker is te wijten en dat de aangevoerde middelen daarom geheel of minstens ten dele onontvankelijk zijn. De Raad van State verwerpt deze exceptie. Ten eerste omdat verzoeker met de bekendmaking bij uittreksel van de bestreden beslissing in het Belgisch Staatsblad over geen extra informatie beschikt om hem in staat te stellen de in het verzoekschrift aangevoerde middelen nader te stofferen. Verzoeker geeft overigens een redelijke verantwoording voor zijn proceshouding door erop te wijzen dat de verwerende partij in andere dossiers soms verwijst naar de publicatie op intranet en hij reeds (...)…Arrest n° 259.596
Verzoeker D.B.Het middel, ontleend aan de schending van de formelemotiveringsplicht, is niet langer ontvankelijk. Immers, verzoeker betrekt in zijn memorie van wederantwoord de hem - na de indiening van zijn annulatieberoep - bekend geworden motieven in zijn middel en geeft uitvoerig kritiek op de hem toegekende scores, zodat moet aangenomen worden dat hij verzaakt aan het middel in de mate waarin het afgeleid wordt uit de schending van de formelemotiveringswet.Arrest n° 259.596
Verzoeker D.B.Met verzoeker moet worden vastgesteld dat het bestreden benoemingsbesluit hem niet in staat stelt om na te gaan of de hem toegekende plaats in de rangschikking verantwoord is. Stukken die hem dat inzicht wel geven, ontving verzoeker pas nadat hij zijn beroep had ingesteld. Bijgevolg heeft verzoeker in zijn inleidend verzoekschrift niet de dragende motieven van de bestreden beslissing aan kritiek kunnen onderwerpen. Aan verzoeker kan dan ook niet het belang worden ontzegd om in het inleidend verzoekschrift de schending van de formelemotiveringsplicht aan te voeren. Dat verzoeker niet de bekendmaking van het bestreden besluit in het Belgisch Staatsblad heeft afgewacht, doet niet anders besluiten. De stukken die volgens de verwerende partij ertoe leiden dat het normdoel van de formelemotiveringswet is bereikt, werden immers (...)…Arrest n° 259.596
Verzoeker D.B.Het doel van de formelemotiveringsplicht sluit in principe uit dat verzoeker vrede zou moeten nemen met een mededeling van de motieven nádat hij één van die rechtsmiddelen – in casu het annulatieberoep bij de Raad van State – heeft aangewend en met de mogelijkheid die zich dan aandient om een nieuw verzoekschrift op te stellen. De neerlegging in het administratief dossier of de kennisgeving in het kader van de openbaarheid van bestuur kan de miskenning van artikel 3 van de formelemotiveringswet niet zomaar goedmaken. Verzoeker kan immers, na de neerlegging van die essentiële stukken en tenzij hij zou verkiezen alsdan een nieuw beroep in te stellen met de daarmee gepaard gaande inspanningen en tijdverlies, nog alleen in een memorie van wederantwoord de weerslag ervan op zijn middelen bespreken. De verwerende partij heeft (...)…Arrest n° 259.596
Verzoeker D.B.Verzoeker kan worden bijgevallen, dat hij ten tijde van het instellen van zijn beroep niet kon beschikken over de noodzakelijke gegevens om de schending van de materiëlemotiveringsplicht en van het gelijkheidsbeginsel uit te werken, zodat hij terecht voorbehoud mocht maken om dat te doen nadat hij kennis kon krijgen van het administratief dossier.Arrest n° 259.392
Verzoeker XXXXIn een vierde middel voert verzoeker aan dat de bevoegdheidsbepalende regels zijn miskend. Hij beroept zich op de onbevoegdheid van de steller van de akte omdat de betrokken adviseur-generaal na de vernietiging van zijn benoeming door de Raad van State, niet bevoegd is om verzoeker te evalueren voor de periode vóór 1 april 2015. Verzoeker weerspreekt in zijn aanvullende laatste memorie terecht niet de vaststelling dat dit middel niet dienstig is, omdat het niet is gericht tegen het overgebleven voorwerp van zijn beroep en niet de onwettigheid van de thans nog in geding zijnde beslissing van de beroepscommissie vermag aan te tonen. Het middel is niet ontvankelijk.Arrest n° 258.900
Verzoeker XXXXOp grond van artikel 2, § 1, eerste lid, 3°, van het algemeen procedurereglement staat het aan verzoeker om in het verzoekschrift een “uiteenzetting van […] de middelen” te geven. Het valt aan verzoeker toe om een middel – zowel de omschrijving van de rechtsregel of het rechtsbeginsel waarvan de schending wordt ingeroepen, alsook van de wijze waarop die rechtsregel of dat rechtsbeginsel door de bestreden beslissing concreet wordt geschonden – voldoende duidelijk uiteen te zetten, zodat de verwerende partij en nadien het auditoraat en de Raad van State, geen veronderstellingen moeten maken over de juiste bedoelingen van verzoeker en zo ertoe worden gebracht om in de plaats van verzoeker het middel te redigeren. Het is niet de taak van de bestuursrechter om een middel in de plaats van een verzoekende partij te construeren. (...)…Arrest n° 258.900
Verzoeker XXXXVerzoeker beperkt zich in het zesde middel tot het aanvoeren van de schending van “de vaste administratieve praktijk inzake het vergelijken van personeelsleden op basis van hun anciënniteit”. Daarmee duidt hij niet concreet aan welke rechtsregel of welk rechtsbeginsel hij hiermee precies bedoelt, wat in strijd is met artikel 2, § 1, eerste lid, 3°, van het algemeen procedurereglement. Verzoekers verwijzing in zijn memorie van wederantwoord naar randnummer 22 van zijn verzoekschrift waarin wordt vermeld “schending artikel 22 Personeelsstatuut” maakt dit zesde middel nog niet ontvankelijk. Randnummer 22 is immers opgenomen onder zijn uiteenzetting van het tweede middel. Het valt aan een verzoeker toe, wanneer hij er in zijn verzoekschrift voor opteert om verschillende middelen aan te voeren, voor elk aangevoerd middel (...)…Arrest n° 258.659
Verzoeker RAESDe verwerende partij heeft voor dagen waarvoor geen aanvraag is gedaan, noch een voorafgaande toestemming voor verlof of dienstvrijstelling is verkregen, noch een aanvraag tot telewerk werd ingediend en waarop verzoekster al evenmin op kantoor van de verwerende partij aanwezig was, aan verzoekster de mogelijkheid en eigenlijk de gunst verleend om deze dagen te beschouwen als jaarlijks verlof. Bij een eventuele nietigverklaring op grond van het door verzoekster aangehaalde argument (verzoekster stelt dat ze op die dagen wel degelijk heeft gewerkt), zou de verwerende partij er in het kader van het rechtsherstel na nietigverklaring toe gehouden zijn om verzoekster voor die dagen in non-activiteit te plaatsen. Die dagen zouden dan immers als ongewettigde afwezigheid moeten worden beschouwd op grond van de op verzoekster (...)…Arrest n° 258.614
Verzoeker XXXXDe vraag of het beantwoorden van de grieven uit het beroepschrift van die aard kan zijn dat besloten moet worden dat de toekenning van de vermelding ‘onvoldoende’ onterecht was, en bijgevolg de vraag of de vernietiging wegens schending van de formelemotiveringsplicht een invloed kan uitoefenen op de draagwijdte van de genomen beslissing (artikel 14, §1, tweede lid, RvS-wet), hangt samen met het onderzoek van de andere middelen die door verzoekster tegen de bestreden beslissing worden ingebracht. Deze middelen hebben immers betrekking op de vraag of de bestreden beslissing een miskenning inhoudt van het recht op redelijke aanpassingen voor personen met een handicap, en op de vraag of de bestreden beslissing een schending inhoudt van artikel 8, tweede lid, 1° en 2°, van artikel 13, § 1, of van artikel 15 van het (...)…Arrest n° 258.404
Verzoeker XXXXIn zoverre verzoeker in de laatste memorie zeer uitvoerig het feitelijke relaas over de “situationele context” dat de “heksenjacht” op hem moet aantonen, uitbreidt, waarbij verzoeker “in eerste instantie” ook nog verwijst naar een bij die laatste memorie gevoegde uiteenzetting van 220 pagina’s, wordt opgemerkt dat een laatste memorie van een verzoeker die in het auditoraatsverslag in het ongelijk wordt gesteld, ertoe strekt die verzoeker de gelegenheid te geven om zijn standpunt te doen kennen, zowel ten aanzien van de voorstelling die het bevoegde lid van het auditoraat geeft van de feitelijke en de juridische toedracht van de zaak, als ten aanzien van de oplossing van de opgeworpen rechtsvragen die het auditoraat voorstelt. De laatste memorie doet aldus de laatste stand kennen van de stellingen en argumenten van (...)…Arrest n° 258.222
Verzoeker ALBERTVerzoeker werd in het kader van een aan de tuchtprocedure voorafgaand vooronderzoek verhoord door zijn functionele chef en zijn hiërarchisch meerdere. De dag na dat verhoor is aan verzoeker een ordemaatregel opgelegd. Verzoekers kritiek dat die ordemaatregel aan hem is opgelegd zonder dat hij daarover voorafgaandelijk nuttig is gehoord, is onontvankelijk. Immers, het voorwerp van het huidig beroep betreft een opgelegde tuchtsanctie en niet de bedoelde ordemaatregel die geen deel uitmaakt van de tuchtprocedure.Arrest n° 258.203
Verzoeker XXXXHet in artikel 3 van de wet van 24 maart 1999 ‘tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakverenigingen van het personeel van de politiediensten’ vervatte substantieel vormvereiste dat de bevoegde overheden alleen na onderhandeling met de representatieve vakorganisaties in het daartoe opgerichte comité, onder meer de grondregelen met betrekking tot het administratief statuut kunnen vaststellen, verleent een prerogatief aan iedere representatieve vakorganisatie. Verzoekster toont evenwel niet aan dat dit substantieel vormvereiste ook een rechtstreekse waarborg biedt aan haar als personeelslid. Als personeelslid wordt zij bij die onderhandelingen immers niet betrokken.Arrest n° 258.203
Verzoeker XXXXVerzoeksters standpunt kan worden bijgevallen dat, indien er een onderhandeling in plaats van een overleg had plaatsgevonden, die tot een intensere vorm van betrokkenheid had geleid en de kans inhield om tot een andere, mogelijk gunstigere regeling te komen. De miskenning van het substantieel vormvereiste van de verplichte onderhandeling met de representatieve vakorganisaties kon aldus een invloed uitoefenen op de draagwijdte van het bestreden KB van 7 november 2021 ‘tot vaststelling van de weging van de functies van niveau A van de Algemene Inspectie van de federale politie en van de lokale politie’, zodat verzoekster overeenkomstig artikel 14, § 1, tweede lid, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State over het vereiste belang beschikt bij het middel dat de schending van die substantiële vormvereiste aanvoert.Arrest n° 258.125
Verzoeker VANDENBERGHEDe formelemotiveringsplicht heeft precies tot doel, ten opzichte van degene ten aanzien van wie de beslissing genomen wordt, hem een zodanig inzicht te geven in de motieven van die beslissing dat hij in staat is terdege te oordelen of het zin heeft zich tegen de beslissing op het stuk van haar motieven te verweren met de middelen die het recht hem ter beschikking stelt. De verwerende partij heeft echter aan verzoeker geen volledig zicht gegeven op de besluitvorming, zodat hij zich in het inleidend verzoekschrift enkel op basis van onvolledige informatie en gissingen tegen de materiële motieven van het besluit heeft kunnen verzetten. Aan verzoeker kan dan ook niet het belang worden ontzegd om in het inleidend verzoekschrift de schending van de formelemotiveringsplicht aan te voeren.Arrest n° 258.125
Verzoeker VANDENBERGHEHet doel van de formelemotiveringsplicht sluit in principe uit dat verzoeker vrede zou moeten nemen met een mededeling van de motieven nádat hij een van de rechtsmiddelen – in casu het annulatieberoep bij de Raad van State – heeft aangewend en met de mogelijkheid die zich dan aandient om een nieuw verzoekschrift op te stellen. De neerlegging in het administratief dossier of de kennisgeving in het kader van de openbaarheid van bestuur kan de miskenning van artikel 3 van de formelemotiveringswet niet zomaar goed maken. Verzoeker kan immers, na de neerlegging van die essentiële stukken en tenzij hij zou verkiezen alsdan een nieuwe vordering in te dienen met de daarmee gepaard gaande inspanningen en tijdverlies, nog alleen in een memorie van wederantwoord de weerslag ervan op zijn middelen bespreken. De verwerende partij (...)…Arrest n° 257.662
Verzoeker XXXXVerzoeker voert in het middel in essentie aan dat de bestreden beslissing de (formele- en materiële)motiveringsplicht schendt doordat de hogere tuchtoverheid voor vaststaand aanneemt dat verzoeker een bevel van een overste heeft geweigerd, hetgeen een tuchtvergrijp is dat overeenkomstig artikel 8 van de tuchtwet slechts gesanctioneerd kan worden met een zware tuchtstraf, terwijl te dezen de lichte tuchtstraf van de waarschuwing werd opgelegd. Een eventuele vernietiging van de bestreden beslissing op deze grond, kan verzoeker echter geen voordeel verschaffen. In de lezing die verzoeker aan artikel 8 van de tuchtwet geeft – en daargelaten de vraag of deze interpretatie in rechte kan worden bijgevallen – zou bij een eventuele vernietiging op grond van die interpretatie, de tuchtoverheid bij de herneming van de procedure (...)…Arrest n° 256.613
Verzoeker CALUWÉ e.a.Zoals te lezen is in het auditoraatsverslag en niet is weersproken door de verzoekers in een laatste memorie, vergt het "enig puzzelwerk" om te begrijpen bij welke (categorieën van) personen de betrokken regelgeving volgens de verzoekers precies een ongelijkheid zou teweegbrengen en om welke redenen. Ook de memorie van wederantwoord is in dat opzicht van geen nut, aangezien de verzoekers zich daarin beperken tot het louter herhalen van de uiteenzetting in het verzoekschrift, zonder zich de minste inspanning te getroosten om te reageren op het verweer in de memorie van antwoord. Het middel wordt dan ook onderzocht zoals eerst de verwerende partij en vervolgens de auditeur het hebben begrepen.Arrest n° 256.056
Verzoeker PELEMANIn zoverre verzoeker betoogt dat de mogelijkheid dat gegevens uit de tuchtprocedure zouden kunnen worden gebruikt in de strafprocedure, de vrije uitoefening van zijn zwijgrecht in de tuchtprocedure in de weg staat, komt zijn kritiek er in essentie op neer, niet dat hij gedwongen werd om zijn zwijgrecht te doorbreken, maar wel dat hij zich niet vrij voelde om te spreken, vanuit de vrees dat wat hij zou zeggen, tegen hem zou worden gebruikt in de strafprocedure. Verzoeker is de betwiste tuchtstraf opgelegd omwille van feiten die objectief zijn vastgesteld, zonder dat daartoe zijn medewerking was vereist. Het is dan ook niet duidelijk – en verzoeker blijft in gebreke om aan te voeren, laat staan aan te tonen – hoe het feit dat hij zich niet vrij zou hebben gevoeld om zijn medewerking te verlenen aan een tuchtverhoor, van (...)…Arrest n° 255.566
Verzoeker XXXXIndien het middel waarin hij de manifeste onwettigheid van de beslissing van de raad van beroep aanvoert, gegrond is, impliceert dit dat aan verzoeker ten onrechte een beoordeling, door de raad van beroep voor de diensten van de Vlaamse overheid, van zijn beroep ten gronde is ontnomen, mogelijk resulterend in een met eenparigheid genomen gunstige eindbeslissing of, bij gemis aan eenparigheid, in een toch nog gunstig advies aan de beslissende tuchtoverheid. In tegenstelling tot wat de verwerende partij opwerpt, heeft verzoeker dan ook belang bij het middel.Arrest n° 255.565
Verzoeker DUQUETIn het inleidend verzoekschrift voert verzoeker de schending aan van het redelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel. In zoverre verzoeker in zijn memorie van wederantwoord voor het eerst gewag maakt van een schending van de materiële- en de formelemotiveringsplicht, gaat hij het kader te buiten van het middel zoals dat ondubbelzinnig werd aangevoerd en ontwikkeld in het inleidend verzoekschrift. Het gaat dan ook om een nieuw middel, minstens om een nieuwe grondslag van het enige middel, hetgeen niet op ontvankelijke wijze voor het eerst in een memorie van wederantwoord kan worden aangevoerd. In die mate is het middel niet ontvankelijk. Dit gegeven impliceert dat verzoeker geacht moet worden de motieven van de beslissing niet aan kritiek te onderwerpen. Het redelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel (...)…Arrest n° 255.536
Verzoeker VAN ITTERBEEKHet betrokken personeelslid behoudt ook na zijn uitdiensttreding een moreel belang bij de nietigverklaring van een tuchtmaatregel. Een evaluatiebeslissing is in beginsel te onderscheiden van een tuchtbeslissing en heeft geen grievend oogmerk dat het behoud van een belang na een uitdiensttreding kan verantwoorden. Verzoeker voert evenwel in een eerste middel aan dat de bestreden evaluatiebeslissing (evaluatie onvoldoende) een verdoken tuchtmaatregel betreft. Hij heeft er dan ook een actueel belang bij dat alleszins dat middel wordt onderzocht.Arrest n° 255.440
Verzoeker XXXXVerzoeker heeft geen belang bij het middel, waarin hij aanvoert dat vijf van de tweeëntwintig feiten die het tuchtfeit illustreren niet bewezen zijn en dat aldus de materiëlemotiveringsplicht geschonden is. Indien zoals te dezen een algemeen gedrag als tuchtfeit wordt verweten aan een personeelslid, is immers voldaan aan de materiëlemotiveringsplicht indien het feitelijk bestaan van dit gedrag naar behoren is bewezen. Te dezen bekritiseert verzoeker vijf "verwijten en beschuldigingen" die volgens de hogere tuchtoverheid dit laakbaar gedrag illustreren, maar hij maakt niet aannemelijk dat, indien de vijf feiten waarvan volgens hem het feitelijk bestaan niet naar behoren is bewezen buiten beschouwing moeten worden gelaten, de resterende zeventien "beschuldigen en verwijten" die het tuchtfeit illustreren en die niet worden (...)…Arrest n° 255.403
Verzoeker XXXXHet 'transparantiebeginsel' - ter controle op de naleving van het gelijkheidsbeginsel bij de gunning van overheidsopdrachten - is een beginsel van aanbestedingsrecht en geen algemeen beginsel van behoorlijk bestuur. In die mate is het middel niet ontvankelijk.Arrest n° 255.212
Verzoeker PROOT e.a.Verzoeker is door de jury opgenomen op de lijst van de voor het interview in aanmerking te nemen kandidaten, dit zijn de kandidaten die zij "het meest geschikt acht om de te begeven functie uit te oefenen". Die lijst is vreemd aan de latere rangschikking. Ze geeft de erin opgenomen kandidaten enkel een uitnodiging om te verschijnen voor de jury en uitzicht op de latere rangschikking. De waardering van de kandidaten, de vergelijking van hun titels en verdiensten met het oog op hun finale rangschikking gebeurt - en moet gebeuren - na en mede op grond van het interview. Wat de jury ertoe heeft gebracht om de kandidaten te selecteren voor het interview, is dan niet meer relevant. De rangschikking heeft een autonome motivering. Verzoeker is door de sluis van de preselectie geraakt; hij toont niet aan welk nadeel hij heeft (...)…Arrest n° 254.379
Verzoeker DE BACKERArtikel 2, § 1, van hoofdstuk XII van het personeelsstatuut heeft betrekking op de verjaring van rechtsvorderingen, waarbij partijen bepaalde rechten op grond van het statuut erkend willen zien of willen afdwingen. Ze heeft niets te maken met de termijn waarbinnen de tuchtprocedure moet worden afgehandeld. Als zodanig is ze niet dienstig. Het middel is, voor zover het steunt op die bepaling, niet ontvankelijk.Arrest n° 254.378
Verzoeker XXXXKrachtens de overgangsbepaling van artikel 483 van de rechtspositieregeling van 21 maart 2018 is in beginsel deze rechtspositieregeling niet van toepassing op de stage van verzoekster, maar wel de rechtspositieregeling van 27 maart 2014. Verzoekster kan dan ook niet dienstig de schending van artikel 70 van de rechtspositieregeling van 21 maart 2018. Voor zover verzoekster voorts beoogt te doen gelden dat zelfs indien in dit geval niet de rechtspositieregeling van 21 maart 2018, maar wel de rechtspositieregeling van 27 maart 2014 van toepassing is, de secretaris-generaal en de adjunct-secretaris-generaal hoe dan ook de beslissing van de kamer van beroep niet terzijde vermochten te schuiven, geeft zij in het middel niet aan welke andere rechtsregel of welk ander rechtsbeginsel dan geschonden zou zijn. Het middel is (...)…Arrest n° 254.378
Verzoeker XXXXVerzoekster voert in het middel de schending aan van het besluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering van 27 maart 2014 ‘houdende het administratief statuut en de bezoldigingsregeling van de ambtenaren van de instellingen van openbaar nut van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest’, in het bijzonder van de artikelen 59 tot 79. Het beoogde besluit en de in het bijzonder beoogde bepalingen daarvan zijn evenwel niet van toepassing op verzoekster die personeelslid is van de Gewestelijke Overheidsdienst Brussel en in die hoedanigheid onderworpen is aan de rechtspositieregeling van 27 maart 2014 die voor de ambtenaren van het ministerie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest werd uitgevaardigd. Voor zover het middel steunt op het voormelde besluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering dat de rechtspositieregeling van de (...)…Arrest n° 254.378
Verzoeker XXXXIn de artikelen 61 en 62, eerste lid, van de rechtspositieregeling van 27 maart 2014 is bepaald dat de stagebegeleider “[a]an het begin van de stage” een eerste gesprek heeft met de stagiair waarbij een aantal punten worden verduidelijkt en dat met het oog op de voorbereiding van dat gesprek de stagebegeleider vooraf overleg pleegt met de functionele chef van de stagiair en met de dienst HRM. Er is geen precieze termijn bepaald waarbinnen dat gesprek moet plaatsvinden, noch een specifieke sanctie die daaraan is verbonden. Verzoekster toont niet aan en beweert zelfs niet dat zij in haar belangen is geschaad doordat het eerste gesprek met haar stagebegeleider pas plaatsvond toen ze al een drietal maanden tot de stage was toegelaten. Minstens vanaf dat ogenblik wist zij wat van haar werd verwacht. Bovendien heeft (...)…Arrest n° 254.378
Verzoeker XXXXHet feit dat de stage van verzoekster langer heeft geduurd dan de in artikel 64 van de rechtspositieregeling voorgeschreven termijn van één jaar, brengt allerminst met zich mee dat zij erop mocht vertrouwen te zullen worden benoemd. Bij het verstrijken van de reglementair bepaalde termijn van de proeftijd behoudt het op proef aangestelde personeelslid immers nog de hoedanigheid van stagiair totdat het bestuur een besluit neemt over de benoeming in vast verband dan wel het ontslag. Het verstrijken van de proeftijd op zich plaatst de stagiair niet in een andere hoedanigheid tegenover het bestuur. Het blijkt met andere woorden niet dat de stagetermijn van verzoekster van één jaar een vervaltermijn was waarbinnen een beslissing over haar beroepsgeschiktheid moest worden genomen. Overigens is het verzoekster zelf die in haar (...)…Arrest n° 254.378
Verzoeker XXXXVerzoekster laat in haar inleidend verzoekschrift na om precies aan te geven waaruit de schending van artikel 70 van de rechtspositieregeling van 27 maart 2014 bestaat. Zij vermeldt weliswaar dat “er geen rekening is gehouden met alle gunstige feiten”, maar zij laat in het ongewisse welke die feiten zouden zijn en hoe ze de ongunstige vaststellingen waarop de bestreden beslissing steunt, zouden vermogen te ontkrachten. Voor zover zij in haar memorie van wederantwoord in dat verband doet gelden dat zij “na het verslag van de achtste maand een volledig dossier [heeft] ingediend met opmerkingen en weerleggingen van de feiten, maar er […] geen gevolg aan [werd] gegeven”, doet zij dat laattijdig. Dit middelonderdeel is niet ontvankelijk.Arrest n° 254.378
Verzoeker XXXXVoor zover verzoekster in haar memorie van wederantwoord, met verwijzing naar sommige bepalingen van “het statuut” doet gelden dat zij de eerste negatieve opmerkingen slechts drie weken voor het einde van de stageperiode heeft mogen ontvangen, niettegenstaande het bestuur over voldoende reglementaire mogelijkheden beschikte om al eerder duidelijk te maken dat zij niet aan de verwachtingen voldeed, geeft zij aan het middel een nieuwe grondslag, wat zij niet ontvankelijk pas in de memorie van wederantwoord kan doen.Arrest n° 254.217
Verzoeker GEMISIn zoverre verzoeker aanvoert dat de verdiensten van de andere (geweerde) kandidaten niet met die van de geselecteerde en/of benoemde kandidaten werden vergeleken, heeft hij geen persoonlijk belang bij het middel.Arrest n° 254.132
Verzoeker DE NULAan verzoeker (hoofdinspecteur van politie bij de Federale Gerechtelijke Politie Antwerpen) wordt bij de BB de kandidaatstelling voor een detacheringsaanbieding geweigerd. De verzoeker acht het motief van het (te) zwaar personeelstekort niet afdoende/deugdelijk omdat het niet strookt met het beleid zoals het aangekondigd werd. De verzoeker betwist niet dat de Directeur-generaal FGP de kandidaatstelling moest adviseren en dat de kandidaatstelling niet ontvankelijk is als de Directeur-generaal zich daarmee niet akkoord verklaart. De Directeur-generaal beschikt daarbij over een discretionaire bevoegdheid, waarbij de RvS bij de wettigheidscontrole enkel de bevoegdheid heeft om na te gaan of het (te) zwaar personeelstekort werkelijk bestaat en als motief kan ingeroepen worden. In zoverre de verzoeker de RvS vraagt dit (...)…Arrest n° 254.117
Verzoeker XXXXBij de BB wordt vastgesteld dat verzoekster niet is geslaagd voor de basisopleiding 'Inspecteur van politie' wordt ze definitief afgewezen voor de basisopleiding 'Inspecteur van politie' en wordt haar de hoedanigheid van aspirant-inspecteur ontnomen. Uit het samenlezen van de artikelen 11, 12, 15 t.e.m. 17, 32 t.e.m. 36, 38 en 39 van het KB van 24 september 2015 'betreffende de basisopleiding van de personeelsleden van het basiskader van de politiediensten' en artikel IV.II.44 van het RPPol volgt, samengevat, dat de directeur van de politieschool (voor een kandidaat die is toegelaten tot Blok 2, zoals in dit geval) tijdens de opleiding een gemotiveerd voorstel tot (vroegtijdige) afwijzing kan doen op basis van verslagen over het (onvoldoende) professioneel functioneren. Een beslissing na de tweede zittijd op het einde (...)…Arrest n° 253.915
Verzoeker LECHATUit de bestreden beslissing (schorsing van het Aeromedical examiner (AME)-certificaat van verzoekster voor een periode van twee maanden) blijkt dat verzoekster twee feiten ten laste worden gelegd. In tussenarrest nr. 249.444 van 11 januari 2021 heeft de Raad van State vastgesteld dat de aan verzoekster opgelegde sanctie steunt op deze twee feiten en dat nergens uit de bestreden beslissing blijkt dat zonder het bestaan van het tweede ten laste gelegde feit de verwerende partij toch eenzelfde sanctie zou hebben opgelegd, zodat bijgevolg verzoekster afzonderlijke middelen mocht aanvoeren tegen het tweede ten laste gelegde feit.Arrest n° 253.729
Verzoeker XXXXMet de verwerende partij moet worden vastgesteld dat verzoeker in zijn inleidend verzoekschrift wat de aangevoerde onwettigheid van de ingangsdatum van de opzeggingstermijn betreft, niet vermeldt welke rechtsregel of welk rechtsbeginsel hij op dit punt geschonden acht. Een algemene verwijzing naar "[d]e statuten" is daartoe ontoereikend, terwijl de verwijzingen in de memorie van wederantwoord naar "artikel 4" van het statuut van het personeel van de "NMBS-Holding" niet alleen achterhaald lijkt, maar alleszins laattijdig is. Hetzelfde geldt voor zover verzoeker in hetzelfde middelonderdeel zich tevens erover lijkt te beklagen dat hij "zich geconfronteerd [zag] met een stage van meer dan 26 maanden, dit terwijl een stage overeenkomstig het statuut […] in beginsel 1 jaar zou mogen duren". De exceptie is gegrond. Het middel (...)…Arrest n° 253.729
Verzoeker XXXXVoor zover verzoeker in het desbetreffende middelonderdeel terloops tevens melding maakt van "Bundel 501, Titel I, Deel IV, Hoofdstuk VI, p. 2, sub C. Verslagen" en hij daarmee lijkt te doen gelden dat de verwerende partij is tekortgekomen aan de daarin vervatte regel dat om de zes maanden een verslag wordt opgesteld wanneer de stage langer dan twaalf maanden duurt, moet worden opgeworpen dat niet blijkt en verzoeker ook niet beweert, laat staan aantoont, dat hij daardoor in zijn belangen is geschaad. Dit klemt des te meer nu uit de bijlagen bij het "[o]mstandig rapport van proef" blijkt dat verzoeker in de tussentijd meermaals is gewezen op de tekortkomingen van zijn functioneren. In zoverre is het middel niet ontvankelijk.Arrest n° 253.729
Verzoeker XXXXWaar verzoeker in zijn laatste memorie nog aanvoert dat hij werd geviseerd op het vlak van zijn prestatiecoëfficiënt en werkplanning - wat door de verwerende partij ter terechtzitting wordt betwist - en dat hij "te kampen [had] met ernstige psychosociale klachten", moet worden opgeworpen dat deze grief laattijdig en bijgevolg niet ontvankelijk is. Hoe dan ook toont verzoeker niet aan hoe deze grief de onwettigheid van de bestreden beslissing met zich zou meebrengen.Arrest n° 253.564
Verzoeker XXXXDe Raad van State vermag met verzoekers breedvoerige uiteenzettingen in de memorie van wederantwoord en laatste memorie slechts rekening te houden in zoverre daarmee de draagwijdte van het middel zoals uiteengezet in het inleidend verzoekschrift niet wordt gewijzigd.Arrest n° 253.564
Verzoeker XXXXUit de lezing van het middel in het inleidend verzoekschrift blijkt dat verzoeker in essentie de regelmatigheid betwist van de derde fase van de selectieprocedure - dit is het generiek gedeelte - doordat ze volgens hem niet zorgvuldig en redelijk is verlopen. Verzoeker heeft vanzelfsprekend belang bij een zorgvuldig verloop van het onderdeel van de selectieprocedure dat ertoe heeft geleid dat zijn kandidaatstelling niet verder in aanmerking is genomen. De omstandigheid dat verzoeker geen kritiek uit op de beoordeling van het selectiebureau dat hij ongeschikt is voor de functie, welke is aangenomen door de BB doet aan dat belang geen afbreuk. Wie de regelmatigheid betwist van de wijze waarop een beoordeling tot stand is gekomen, betwist immers evenzeer de regelmatigheid van die beoordeling als zodanig.Arrest n° 253.564
Verzoeker XXXXVoor zover hij doet gelden dat de competentie ‘klantgerichtheid niveau 3’ niet op haar plaats is voor de functie van directieadviseur bij de stafdiensten, moet worden vastgesteld dat hij hiervoor gunstig werd beoordeeld. Er kan dan ook niet worden ingezien dat het mee betrekken van deze competentie bij de beoordeling van de kandidaten enig nadeel aan verzoeker heeft toegebracht, zodat hij geen belang heeft bij zijn kritiek met betrekking tot deze competentie.Arrest n° 253.389
Verzoeker VAN DE PUTTEWat de aangevoerde schending van artikel 10 van het koninklijk besluit van 2 oktober 1937 'houdende het statuut van het Rijkspersoneel' betreft, beperkt verzoeker zich tot de opmerking dat deze bepaling "relevant" is, zonder nader toe te lichten hoe de bestreden tuchtbeslissing ermee in strijd is. Eventuele aanvullingen in latere procedurestukken kunnen dit gebrek niet verhelpen. In zoverre de schending van artikel 10 van het koninklijk besluit van 2 oktober 1937 wordt aangevoerd, is het middel onontvankelijk.Arrest n° 253.286
Verzoeker XXXXAangenomen dat, zoals verzoeker laattijdig in zijn laatste memorie doet gelden, het recht op privacy waarvan hij in het middel de schending aanvoert, een grondrecht betreft dat wordt gewaarborgd door diverse grondwettelijke en internationaalrechtelijke bepalingen, moet worden vastgesteld dat verzoeker in zijn toelichting van het middel niet in het minst concreet uiteenzet, laat staan aantoont op welke wijze aan die bepalingen door de BB (houdende tuchtstraf tot afzetting met bekrachtiging van de preventieve schorsing in de bediening) is tekortgedaan. Daartoe is zijn enkele opmerking dat vaststellingen werden gedaan via een Track & Trace Policy en dat het document dat hij daarover zou hebben ondertekend, niet in het dossier van de raad van beroep was opgenomen, nietszeggend. Dat geldt evenzeer voor de loutere bewering dat (...)…Arrest n° 252.661
Verzoeker XXXXNu is vastgesteld dat het beroep gericht tegen de BB tot verbreking van de dienstneming van verzoeker moet worden verworpen, is de aan verzoeker opgelegde tuchtstraf definitief geworden en komt daarmee ook de morele afkeuring die de tuchtstraf inhoudt definitief vast te staan. In dat geval kan de vernietiging van alleen de preventieve verwijdering (tweede BB) verzoeker geen voordeel bieden. Verzoeker heeft geen belang bij het beroep gericht tegen de beslissing houdende preventieve verwijdering. De tegen die beslissing aangevoerde grieven behoeven dan ook geen onderzoek.Arrest n° 252.658
Verzoeker XXXXDe door de verwerende partij opgeworpen exceptie dat verzoeker niet het rechtens vereiste belang heeft bij het middel, kan niet worden bijgevallen. Indien verzoeker immers terecht zou aanvoeren dat zijn evaluatoren, de leden van het college van ambtenaren-generaal, het bestuurscomité en het Bureau de bij artikel 2 van het decreet van 20 juli 1831 voorgeschreven eed hadden moeten afleggen om aan de beoordeling van zijn proeftijd te mogen deelnemen en zij dat niet hebben gedaan, dan had die beoordeling door anderen moeten worden uitgevoerd, wat alleszins impliceert dat ook een andere uitkomst mogelijk was geweest. De omstandigheid dat, zoals de verwerende partij beweert, zulks zou betekenen dat ook verzoekers benoeming niet rechtsgeldig tot stand zou zijn gekomen, doet daaraan geen afbreuk, aangezien die benoeming, bij (...)…Arrest n° 252.658
Verzoeker XXXXVoor zover verzoeker in het middel "minstens een schending van het beginsel van onpartijdigheid en onafhankelijkheid" aanvoert, legt hij niet in het minst uit op welke wijze het voornoemde beginsel in het gedrang zou zijn gekomen door de aanwezigheid van K.V.G. als verslaggever op de hoorzitting van het college van ambtenaren-generaal, laat staan hoe deze aanwezigheid het advies van het college van ambtenaren-generaal zou kunnen hebben beïnvloed. In zoverre is het middel niet ontvankelijk.Arrest n° 252.658
Verzoeker XXXXHet college van ambtenaren-generaal heeft een voorstel geformuleerd om een einde te maken aan de proeftijd van verzoeker. Daarnaast heeft het college van ambtenaren-generaal beslist om verzoeker bij ordemaatregel in het belang van de dienst met onmiddellijke ingang vrij te stellen van prestaties "tot het einde van de huidige procedure". Met de beslissing die het voorwerp uitmaakt van het thans voorliggende annulatieberoep spreekt het Bureau zich uit over het "voorstel tot beëindiging van de proeftijd van een assistent". Het Bureau spreekt zich niet uit over de door het college van ambtenaren-generaal opgelegde ordemaatregel. Het middel dat van het tegendeel uitgaat, mist derhalve feitelijke grondslag.Arrest n° 252.658
Verzoeker XXXXGeen algemene rechtsregel schrijft voor dat de Raad van State in het kader van een beroep tot nietigverklaring enkel kennis mag nemen van grieven of middelen die reeds tijdens de administratieve procedure door de betrokkene werden aangevoerd. De verwerende partij wijst ook geen specifieke wettelijke bepaling aan die verzoeker uitdrukkelijk ertoe zou verplichten om, op straffe van onontvankelijkheid in de latere rechtsgang, bepaalde middelen voor te leggen in de loop van de procedure tot evaluatie van zijn proeftijd. Artikel 15bis, § 2, van het personeelsstatuut van de Kamer van Volksvertegenwoordigers is alvast geen dergelijke bepaling. De verwerende partij doet evenmin gelden dat verzoeker uitdrukkelijk afstand zou hebben gedaan van het recht om zich tegen een bepaalde onregelmatigheid te verweren. Wanneer zij de (...)…Arrest n° 252.658
Verzoeker XXXXDe verwerende partij doet terecht gelden dat in het inleidend verzoekschrift niet is verduidelijkt waarom de materiëlemotiveringsplicht geschonden zou zijn. Voor zover verzoeker in zijn memorie van wederantwoord stelt dat er sprake is van een schending van de materiëlemotiveringsplicht "in die zin dat men inhoudelijk ook niet heeft geantwoord op de punten van kritiek zoals door [hem] geformuleerd op het advies van het College van Ambtenaren-Generaal", appelleert hij aan een schending van de formelemotiveringsplicht. Bovendien is deze grief niet aangevoerd in de uiteenzetting van het middel in het inleidend verzoekschrift en is ze om die reden niet ontvankelijk. De door de verwerende partij opgeworpen exceptie is in zoverre gegrond.Arrest n° 252.658
Verzoeker XXXXMet de verwerende partij moet worden vastgesteld dat verzoeker in zijn uiteenzetting van het middel in het inleidend verzoekschrift niet uitlegt op welke wijze de bestreden beslissing het motiveringsbeginsel zou schenden. Zijn - overigens onduidelijke - toelichting in de memorie van wederantwoord is laattijdig. Het middel is niet ontvankelijk voor zover het de schending van "het motiveringsbeginsel" inroept.Arrest n° 252.658
Verzoeker XXXXMet de verwerende partij moet worden vastgesteld dat verzoeker in zijn uiteenzetting van het middel in het inleidend verzoekschrift niet toelicht op welke wijze de materiëlemotiveringsplicht geschonden zou zijn. Zijn toelichting in de memorie van wederantwoord is laattijdig en betreft hoe dan ook een grief betreffende de formele motivering van de bestreden beslissing. Het middel is derhalve onontvankelijk voor zover het de schending van de materiëlemotiveringsplicht aanvoert.Arrest n° 252.540
Verzoeker LOYENS e.a.De bestreden bevorderingen zijn gebeurd bij een KB waarbij de twintig door het bevorderingscomité aanbevolen kandidaten zijn benoemd in de graad van majoor. Dit besluit wordt gemotiveerd door de overweging “dat het bevorderingscomité van 8 oktober 2018 Ons de volgende officieren gunstig heeft aanbevolen voor benoeming tot de hogere graad en dat zij aan de vereiste bevorderingsvoorwaarden voldoen”. Die overweging in de aanhef van het BB is beslist ongelukkig geformuleerd, maar hieruit afleiden dat de koning geen eigen beoordeling heeft gemaakt gaat een brug te ver. Die overweging moet eerder zo worden begrepen dat de koning zich wenst aan te sluiten bij de aanbeveling en de rangschikking van het bevorderingscomité van 8 oktober 2018 – de (eerste) twintig kandidaten die zijn voorgedragen worden benoemd – en bij de (...)…Arrest n° 252.279
Verzoeker XXXXVoor zover de verwerende partij opwerpt dat verzoeker zijn grief m.b.t. de schending van de redelijke termijn niet eerder in de tuchtprocedure heeft aangevoerd, moet erop worden gewezen dat geen algemene rechtsregel voorschrijft dat de RvS in het kader van een beroep tot nietigverklaring of vordering tot schorsing enkel kennis mag nemen van grieven of middelen die reeds tijdens de administratieve procedure door de betrokkene werden aangevoerd. De verwerende partij wijst ook geen specifieke wettelijke bepaling aan die verzoeker uitdrukkelijk ertoe zou verplichten om, op straffe van onontvankelijkheid in de latere rechtsgang, bepaalde middelen voor te leggen in de loop van de tuchtprocedure of zelfs in het kader van het georganiseerd administratief beroep voor de raad van beroep. Wanneer de verwerende partij de voormelde (...)…Arrest n° 252.279
Verzoeker XXXXDe omstandigheid dat verzoeker “geen werkelijk financieel noch moreel nadeel” heeft ondervonden ten gevolge van de periode tussen de hem ten laste gelegde feiten en de BB (waarbij de raad van beroep beslist om aan verzoeker het tuchtrechtelijk ontslag met bekrachtiging van de preventieve schorsing als ordemaatregel op te leggen), doet niet in het minst afbreuk aan het belang van verzoeker bij het middel, dat kan bewerkstelligen dat de hem opgelegde tuchtstraf definitief uit het rechtsverkeer verdwijnt.Arrest n° 252.276
Verzoeker XXXXHet besproken middel is gericht tegen de scores die verzoeker kreeg voor ‘ervaring in de dienst’ (0/20) en ‘inzet en initiatief’ (2/10). De verwerende partij brengt daartegen in, zij het pas in de laatste memorie, dat verzoeker geen belang heeft bij het middel “nu een hogere score op de betrokken criteria niet tot een wijziging in de rangschikking zou hebben geleid”. Verzoeker gaat hier in zijn laatste memorie totaal aan voorbij. Het dringt zich nochtans wel degelijk op dat, zelfs als verzoeker voor de betrokken criteria de maximumscore had verkregen, hij dan globaal nog altijd minder punten zou hebben behaald dan de andere kandidaten. Ook met 49 + 28 = 77/100, zou hij nog steeds 11 punten – of 11 procent – minder hebben behaald dan R. K., de kandidaat die de meeste punten behaalde en dan ook werd aangesteld. Vastgesteld (...)…Arrest n° 250.145
Verzoeker SCHOCKAERTVerzoeker (statutair personeelslid bij Bpost ) is van oordeel dat de BB (met name het besluit van de eindevaluatie waarbij verzoeker niet wordt benoemd tot projectleider functie klasse H1C) enkel steunt op feitelijkheden maar niet is gemotiveerd in rechte. Echter blijkt dat het doel van de formele motiveringsplicht, wat de juridische grondslag van de BB betreft, alleszins is bereikt. Bij het lezen van deze beslissing kon verzoeker genoegzaam de juridische grond van die beslissing achterhalen zodat hij zich niet heeft kunnen vergissen over de draagwijdte van deze beslissing. Het niet formeel concreet aanduiden van de toepasselijke regelgeving heeft hem minstens niet belet de correcte regelgeving te achterhalen. Zo wordt in de BB uitdrukkelijk aangegeven dat het om het eindrapport na de initiatieperiode van 12 maanden gaat (...)…Arrest n° 250.145
Verzoeker SCHOCKAERTVerzoeker (statutair personeelslid bij Bpost) betoogt dat bij gebreke van de vermelding van de hoedanigheid, het adres en het telefoonnummer van diegene die meer inlichtingen kan verstrekken over het dossier, de BB (met name het besluit van de eindevaluatie waarbij verzoeker niet wordt benoemd tot projectleider functie klasse H1C) artikel 2, 3°, van de wet van 11 april 1994 ‘betreffende de openbaarheid van bestuur’ schendt. De verplichtingen die de verwerende partij worden opgelegd door de wet van 11 april 1994, situeren zich nadat de beslissing werd genomen. Zij hebben betrekking op de wijze van kennisgeven of van kennisnemen van de beslissing maar niet op de beslissing zelf. Een eventuele tekortkoming aan die verplichting tot openbaarheid tast de regelmatigheid van de beslissing zelf niet aan en kan bijgevolg niet (...)…Arrest n° 250.111
Verzoeker XXXXIn zoverre verzoeker voor het eerst in zijn memorie van wederantwoord verwijst naar de bestraffing van B.V.G. die voor dezelfde feiten slechts als tuchtstraf ‘TATM van 21 dagen’ heeft gekregen en dit gegeven betrekt bij het middelonderdeel, moet worden vastgesteld dat verzoeker hiermee een nieuwe invulling geeft aan het onderdeel. Deze nieuwe invulling is laattijdig en niet ontvankelijk.Arrest n° 250.058
Verzoeker BAEYENSHet blijkt niet hoe het gelijkheidsbeginsel door de bestreden beslissing zou zijn geschonden. In de uiteenzetting van zijn middel laat verzoeker immers na ook maar enigszins aan te tonen dat hij anders werd behandeld dan andere personeelsleden van de verwerende partij die zich in een identieke of vergelijkbare situatie bevonden, namelijk andere personeelsleden ten aanzien van wie door de verwerende partij werd vastgesteld dat er zich problemen met betrekking tot de bereikbaarheid tijdens hun telewerk voordeden of die hun doelstellingen niet behaalden in de zin van punt 3.2, 8°, a), tweede lid, van de ‘personeelshandleiding telewerk’, doch waarvan hun telewerk niet werd stopgezet.Arrest n° 249.259
Verzoeker VAN GORPVoor zover verzoeker in zijn laatste memorie doet gelden dat de tuchtfeiten niet zijn gebeurd ofwel sterk werden overdreven en dat de strafmaat niet in verhouding staat tot de feiten, moet worden vastgesteld dat hij hiermee twee nieuwe argumenten aanvoert die zelfs niet passen binnen het enige middel zoals uiteengezet in het verzoekschrift. Verzoeker kon deze argumenten – in wezen gaat het om nieuwe middelen – reeds in het verzoekschrift hebben aangevoerd. Voor het eerst ingeroepen in zijn laatste memorie zijn deze argumenten laattijdig en dienvolgens onontvankelijk.Arrest n° 249.172
Verzoeker GROENEWEGIn zoverre de verwerende partij opwerpt dat verzoeker geen belang heeft bij het middel omdat hij niet heeft deelgenomen aan de selectieproeven, kan zij niet worden bijgevallen. Het belang van verzoeker bestaat er juist in de voorwaarde van de selectieproeven zoals opgenomen in het bestreden besluit, onwettig te horen verklaren, zodat hij zonder deel te nemen aan en te slagen voor die proeven zijn betrekking bij de Civiele Bescherming kan behouden. De verwerende partij kan daarentegen wel worden bijgevallen waar zij stelt dat het middel beperkt moet worden tot de concrete situatie van verzoeker. Verzoeker stelt in zijn memorie van wederantwoord duidelijk en expliciet dat hij de arbeidssituatie van alle personeelsleden die niet geslaagd zijn voor de selectieprocedure beoogt. Hij werpt zich aldus op tot de verdediger van (...)…Arrest n° 249.171
Verzoeker ADRIAENS e.a.Het middel is gericht tegen artikel 2, eerste lid, van het bestreden besluit, waarin het aantal openstaande betrekkingen in de nieuwe operationele graden van de Civiele Bescherming worden vastgesteld. De Raad van State heeft bij arrest nr. 248.190 van 31 augustus 2020 artikel 2, eerste lid, van het bestreden besluit vernietigd, waardoor het middel zonder voorwerp is geworden.Arrest n° 249.171
Verzoeker ADRIAENS e.a.In zoverre in het middel onder meer de schending wordt aangevoerd van het gebrek aan “motivering en de niet afdoende motivering, [… een] manifeste beoordelingsfout en […] machtsoverschrijding”, moet worden vastgesteld dat de verzoekers niet aantonen op welke wijze die in het middel ingeroepen beginselen of voorschriften zouden zijn geschonden. Het middel is derhalve onontvankelijk in zoverre de schending hiervan wordt aangevoerd.Arrest n° 249.171
Verzoeker ADRIAENS e.a.De bepalingen van artikel 4, § 9, derde en vierde lid, van het bestreden besluit (het KB van 3 juli 2018 ‘houdende diverse maatregelen betreffende de leden van het operationeel personeel van de Civiele Bescherming’) betreffen de ‘specifieke selectie’ voor overgang naar een hogere graad. Geen van de verzoekers kwam in aanmerking om aan deze specifieke selecties deel te nemen, vermits zij niet aan de eerste selectie, met name de ‘geschiktheidstest’ bedoeld in artikel 4, § 3, hebben deelgenomen of niet ervoor geslaagd waren. De wettigheid van deze geschiktheidstest wordt in verzoekers middel niet in vraag gesteld. Het is nochtans het niet deelnemen aan of het niet slagen voor deze test die er de rechtstreekse oorzaak van is dat de verzoekers niet in de nieuwe operationele graden kunnen worden benoemd en hun dienstbetrekking (...)…Arrest n° 248.544
Verzoeker VAN SCHOOREr is de Raad van State geen "algemeen rechtsbeginsel van goed bestuur" bekend. In zoverre verzoeker de schending daarvan aanvoert, is de door de verwerende partij opgeworpen exceptie obscuri libelli gegrond en is het middel onontvankelijk.Arrest n° 248.544
Verzoeker VAN SCHOORVoor zover verzoeker in het middel een "partijdige selectie" en een "manifeste appreciatiefout" aanvoert, legt hij in zijn uiteenzetting van het middel in het inleidend verzoekschrift genoegzaam uit hoe hij respectievelijk het onpartijdigheidsbeginsel en de materiëlemotiveringsplicht geschonden ziet. De opgeworpen exceptie obscuri libelli is in zoverre niet gegrond. Het middel is in zoverre wel ontvankelijk.Arrest n° 248.366
Verzoeker XXXXIn zijn MvWA voert verzoeker nog twee nieuwe middelen aan. In het ene nieuw middel voert hij de schending aan van het vertrouwensbeginsel omdat de tuchtoverheid geen enkele voorzorgsmaatregel nam en hem op de sectie liet staan waar de gedetineerden met wiens partners hij niet-professionele contacten had gehad, verbleven, en hem zelfs liet instaan voor het goede verloop van het bezoekuur. In het andere nieuw middel stelt hij dat artikel 81, § 3, van het KB van 2 oktober 1937 ‘houdende het statuut van het Rijkspersoneel’ is geschonden omdat de tuchtoverheid de strikte termijn van 6 maanden voor het opstarten van een tuchtprocedure niet heeft gerespecteerd. Geen van beide middelen belangt de openbare orde aan. Het blijkt bovendien niet dat verzoeker deze middelen niet reeds in zijn inleidend verzoekschrift had kunnen (...)…Arrest n° 247.454
Verzoeker XXXXIn zoverre de verwerende partij in haar laatste memorie opwerpt dat verzoekster geen belang heeft bij de kritiek die tegen de onderscheiden prestatiedoelstellingen is gericht, omdat zelfs indien de kritiek van verzoekster zou worden bijgevallen nog steeds moet worden vastgesteld dat zij de meerderheid van de prestatiedoelstellingen waartegen zij geen kritiek heeft geuit niet heeft behaald, kan deze exceptie niet worden aangenomen. De evaluatie van verzoekster is immers als geheel op een onzorgvuldige wijze verlopen. Welnu, het valt niet aan de Raad van State toe om in de plaats van de verwerende partij die beoordeling over te doen. Het is de verwerende partij zelf die opnieuw tot evaluatie van verzoekster dient over te gaan. De exceptie van de verwerende partij kan dan ook niet het belang aan verzoekster ontzeggen.Arrest n° 246.544
Verzoeker VERHELLENDe grief van verzoeker dat zijn schorsing in het belang van de dienst pas op 5 oktober 2015 kon ingaan i.p.v. op 1 oktober 2015 aangezien het "formulier 93" niet samen met de aangetekende brief inzake zijn schorsing aan hem was verzonden, blijkt feitelijke grondslag te missen. Alleszins bevestigt verzoekers raadsvrouw in een brief aan de mail center manager dat haar cliënt "bij brief d.d. 1 oktober 2015, hem betekend op 2 oktober 2015" in kennis werd gesteld van zijn schorsing. Voor zover verzoeker in zijn MvWA beweert dat formulier 93 niet bij die zending was gevoegd, kan niet worden ingezien hoe hij daardoor zou kunnen zijn benadeeld, aangezien uit de voormelde brief van zijn raadsvrouw uitdrukkelijk blijkt dat hem alleszins kennis was gegeven van zijn schorsing in het belang van de dienst.Arrest n° 246.544
Verzoeker VERHELLENDe verwerende partij toont niet aan en beweert zelfs niet dat verzoeker op het ogenblik van het indienen van zijn inleidend verzoekschrift kennis diende te hebben of op zijn minst geacht mocht worden kennis te hebben van haar "richtlijn over de tuchtregeling", die zij als stuk B.1 in haar administratief dossier heeft neergelegd en waarvan in het BB geen sprake is. Bijgevolg moet worden aangenomen dat verzoeker, na de kennisname van het administratief dossier, er nog een ontvankelijk middel kon aan ontlenen en uitwerken in zijn memorie van wederantwoord. De exceptie van onontvankelijkheid van het middel is derhalve niet gegrond.Arrest n° 246.135
Verzoeker XXXXHet niet wijzen door verzoeker op mogelijke onwettigheden of onregelmatigheden inzake de toepassing van artikel 7 van de tuchtwet, ontzegt hem niet het recht om de schending van dat artikel in een latere procedure voor de RvS voor het eerst voor te leggen. De door de verwerende partij dienaangaande opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid van het betrokken middelonderdeel is bijgevolg ongegrond.Arrest n° 246.135
Verzoeker XXXXDe verwerende partij doet gelden dat, door aan te klagen dat het samen behandelen van beide tuchtvergrijpen, de tuchtprocedure langer heeft geduurd dan wanneer de twee tuchtprocedures afzonderlijk zouden zijn gevoerd, hij geen belang heeft bij het middelonderdeel. Hij heeft er volgens de verwerende partij geen belang bij dat hij sneller tuchtrechtelijk werd ontslagen. Het middelonderdeel strekt er toe te onderzoeken of de bestreden beslissing tot stand is gekomen in strijd met artikel 7 van de tuchtwet. De toepassing van dit artikel is in beginsel beperkt tot de gevallen waarin de tuchtoverheid een personeelslid meerdere tuchtfeiten daadwerkelijk kan toerekenen. Het biedt aldus de waarborg dat een nieuw tuchtvergrijp enkel bij samenhang tijdens een lopende procedure mag worden behandeld in de lopende procedure. In het (...)…Arrest n° 246.101
Verzoeker REYNDERSGeen algemene rechtsregel schrijft voor dat de RvS in het kader van beroepen tot nietigverklaring enkel kennis mag nemen van grieven of middelen die reeds tijdens de administratieve procedure door de betrokkene werden opgeworpen. De verwerende partij wijst ook geen specifieke bepaling aan in het op verzoeker toepasselijke postambtenarenstatuut, die hem uitdrukkelijk zou verplichten, op straffe van onontvankelijkheid in de latere rechtsgang, bepaalde middelen voor te dragen in de loop van het georganiseerd administratief beroep. De verwerende partij werpt evenmin op dat verzoeker uitdrukkelijk afstand zou hebben gedaan van het recht om zich tegen een bepaalde onregelmatigheid te verweren. Het bewijs van de kennis van een onregelmatigheid, laat staan het vermoeden van dergelijke kennis, volstaat op zich niet om van een (...)…Arrest n° 246.101
Verzoeker REYNDERSUit de uiteenzetting van het middel in het inleidend verzoekschrift blijkt niet voldoende duidelijk welke rechtsregel en/of welk rechtsbeginsel verzoeker nu precies geschonden acht omwille van het feit dat volgens hem met de zogenaamde 'provocatie' in de bestreden tuchtbeslissing geen rekening is gehouden. Het middel, zoals het is ontwikkeld in het inleidend verzoekschrift en eveneens in de MvWA, haalt enkel de "onjuiste interpretatie van de verplichtingen opgelegd aan de ambtenaar" aan. Dit kan bezwaarlijk worden beschouwd als een duidelijke omschrijving van het rechtsbeginsel dat en/of de rechtsregel die verzoeker geschonden acht. Het is niet de taak van de bestuursrechter om een middel in de plaats van een verzoekende partij te construeren. Het middel is niet ontvankelijk.Arrest n° 245.953
Verzoeker DE GANCKKrachtens artikel 2, § 1, 3°, van de Algemene Procedureregeling dient het inleidend verzoekschrift tot nietigverklaring bij de RvS onder meer een uiteenzetting van de middelen te bevatten. Onder een middel zoals bedoeld in de voormelde bepaling moet worden verstaan een voldoende duidelijke aanduiding van de geschonden geachte rechtsregel of van het geschonden geachte rechtsbeginsel, alsook een voldoende duidelijke omschrijving van de wijze waarop die rechtsregel of dat rechtsbeginsel volgens de verzoekende partij geschonden is. Die uiteenzetting is een essentieel onderdeel van de inleidende akte omdat ze de verw. p. moet toelaten zich te verdedigen tegen de grieven die ten aanzien van haar BB worden aangevoerd en ze tevens de RvS in staat moet stellen de gegrondheid van die grieven te beoordelen. In casu leest de (...)…Arrest n° 245.748
Verzoeker WANTEPostambtenaren beschikken niet over een verweermogelijkheid tegen het voornemen van de hogere tuchtoverheid om af te wijken van het advies van de beroepsinstantie, terwijl dit voor politieambtenaren wel is voorzien. De RvS oordeelt dat het Grondwettelijk Hof niet bevoegd is om bij wijze van prejudiciële beslissing reglementaire bepalingen, zoals deze van het administratief statuut van de postambtenaren, te toetsen aan de Grondwet. De omstandigheid dat artikel 33 van de wet van 21 maart 1991 'betreffende de hervorming van sommige economische overheidsbedrijven' tot rechtsgrond zou dienen voor de vaststelling van dat statuut, verandert daar niets aan. Het middel is niet ontvankelijk.Arrest n° 242.827
Verzoeker DE MEESTERVerzoekster voert de schending aan van de in art. 24 van de tuchtwet bepaalde adviesverlening. Voorts blijkt uit het navolgende onderzoek van de gegrondheid van het middel dat de BB leunt op het op grond van art. 24 van de tuchtwet bekomen advies. Verzoekster voert aldus in het middel een onregelmatigheid aan die een invloed kon uitoefenen op de draagwijdte van de BB. Zulks volstaat. Verzoekster moet niet aannemelijk maken dat de procureur, mocht hij beschikt hebben over haar verweer, tot een ander advies zou zijn gekomen. Om dezelfde reden gaat evenmin het argument op dat zij in de procedure haar verweermiddelen achteraf heeft kunnen aanvoeren. Verzoekster heeft belang bij het middel.Arrest n° 241.583
Verzoeker VERWINNENVoor zover verzoeker opmerkt dat hij werd verzocht zijn schriftelijke verklaring af te leggen op een formulier in de Franse taal, terwijl hij tot de Nederlandse taalrol behoort, moet worden opgeworpen dat verzoeker niet in het minst aantoont en het evenmin blijkt dat hij daardoor op enigerlei wijze gegriefd is in zijn belangen. Het bedoelde formulier strekt er immers louter toe het betrokken personeelslid formeel de mogelijkheid te geven een schriftelijke verklaring af te leggen, wat verzoeker ten volle heeft kunnen doen en heeft gedaan in de Nederlandse taal. Verzoeker heeft dan ook geen belang bij deze grief, die geen invloed heeft kunnen uitoefenen op de draagwijdte van de genomen beslissing, die hem geen waarborg heeft ontnomen en die de bevoegdheid van de steller van de handeling niet heeft beïnvloed, zoals bedoeld (...)…Arrest n° 240.357
Verzoeker VANDENDRIESSCHEDe voornaamste betrachting van iemand die voor de RvS de rechtshandeling aanvecht waardoor een concurrent wordt benoemd, is door de nietigverklaring ervan de kans te krijgen om zelf alsnog in die betrekking te worden benoemd en om ze daadwerkelijk waar te nemen. Verzoeker had als Nederlandstalige geen roeping om in de openstaande betrekkingen benoemd te worden. Verzoeker heeft bijgevolg geen toereikend belang bij het middel dat, zelfs al ware het gegrond, hem niet het nagestreefde voordeel kan opleveren, noch ertoe strekt aan te tonen dat de benoemde kandidaten evenmin aan de benoemingsvoorwaarden voldeden en dus net zo min als verzoeker aanspraak mochten maken op die benoeming.Arrest n° 238.809
Verzoeker DE CRAEMERDe cumulatiemachtiging van J.S. is ondertussen opgeheven. De verw. partij heeft, nadat zij over de cumulatieaanvraag van J.S. had beslist, haar beleid op het vlak van cumulatiemachtigingen gewijzigd in het licht van mogelijke belangenconflicten. Voor zover er initieel al een ongelijke behandeling zou zijn geweest, blijkt deze thans alleszins niet meer te bestaan en blijken alle personeelsleden aan dezelfde regels onderworpen te zijn. Verzoeker heeft geen belang meer bij het middel. Het is onontvankelijk.