Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Middel

1 subrubrieken 93 rechtstreekse arresten 94 arresten in totaal

Rechtspunten

128
Arrest n° 266.538 Verzoeker XXXXIn de mate waarin verzoekster de schending aanvoert van de artikelen 5 en 6 van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) blijkt dat zij in het middel nalaat afdoende en met de vereiste precisie te duiden op welke wijze, naar haar oordeel, de ingeroepen bepalingen door de BB concreet zijn miskend. In het bijzonder laat verzoekster na om aan te tonen welk nadeel zij van de beweerde onwettigheid heeft ondervonden, alhoewel haar belang zowel door de verwerende partij, als in het auditoraatsverslag op dat punt uitdrukkelijk is betwist. Het middel kan niet worden ontvangen, minstens bij gebrek aan belang.Arrest n° 264.441 Verzoeker XXXXIn de mate verzoeker de schending aanvoert van artikel 149 van de Grondwet moet er worden op gewezen dat dat artikel niet dienstig kan worden ingeroepen, aangezien dit artikel betrekking heeft op de organen die deel uitmaken van de rechterlijke macht, en bijgevolg enkel kan worden aangevoerd tegen jurisdictionele beslissingenArrest n° 263.912 Verzoeker XXXXHet ‘statuut instellingen openbaar nut’ is naar luid van zijn artikel 1, § 1, 2°, derde gedachtestreepje, van toepassing op de ‘Gewestelijke vennootschap van de Haven van Brussel’. Artikel 430 van dit statuut schrijft voor dat de regering bij mandaat de betrekkingen toekent, verbonden aan de rangen A4, A4+ en A5 en de artikelen 430 en volgende bevatten de evaluatieprocedure voor deze mandaathouders – waarvan verzoeker er één is. Het ‘statuut instellingen openbaar nut’ is derhalve op verzoeker van toepassing. Verzoeker beroept zich – ten onrechte – op een schending van artikel 471, derde lid, van het ‘statuut gewestelijke overheidsdiensten’. In dat opzicht is het middel onontvankelijk. Het wél toepasselijke artikel 464, derde lid, van het ‘statuut instellingen openbaar nut’ luidt evenwel net eender. De verwerende partij (...)…Arrest n° 263.912 Verzoeker XXXXIn de mate dat verzoeker in de memorie van wederantwoord bij het ingeroepen zorgvuldigheidsbeginsel ook de motiveringsplicht betrekt en stelt dat een post factum-motivering wordt gegeven, geef verzoeker aan het middel op onontvankelijke wijze een nieuwe wending.Arrest n° 263.704 Verzoeker XXXXHet middel waarin verzoeker aanvoert dat “artikel V.E.41” (paragraaf 41) van ARPS – Bundel 550 is geschonden omdat zijn onmiddellijke chef geen gemotiveerd advies heeft uitgebracht over verzoekers rechtvaardiging als reactie op een voorstel van tuchtmaatregel, is onontvankelijk wegens gebrek aan belang. Immers, die kritiek betreft de fase voorafgaand aan de oorspronkelijke tuchtbeslissing, terwijl die beroepen beslissing (de beslissing van de hiërarchische overste van de onmiddellijke chef), ingevolge de devolutieve werking van de administratieve beroepsprocedure, uit het rechtsverkeer is verdwenen en de bestreden beslissing van de raad van beroep in de plaats ervan is gekomen, op grond van een autonome, eigen beoordeling van de zaak door het beroepsorgaan. De verzoeker toont ook niet aan dat het bedoelde falen afkleurt (...)…Arrest n° 262.147 Verzoeker XXXXDe vaststelling van de verwerende partij dat de toelichting bij het middel soms te wensen overlaat aan helderheid en accuratesse, kan wel worden bijgevallen. Verzoeker springt heen en weer tussen de aangevoerde beginselen, zonder de beweerde schending ervan steeds duidelijk af te lijnen. Niettemin heeft de verwerende partij de kern van verzoekers betoog zeer wel begrepen en in de memorie van antwoord kunnen weerspreken, zodat de exceptie obscuri libelli niet wordt bijgevallen.Arrest n° 262.123 Verzoeker VZW NATIONAAL SYNDICAAT VAN HET POLITIE EN VEILIGHEIDSPERSONEEL (NSPV)Het in artikel 3 van de wet van 24 maart 1999 ‘tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakverenigingen van het personeel van de politiediensten’ vervatte substantieel vormvereiste dat de bevoegde overheden alleen na onderhandeling met de representatieve vakorganisaties in het daartoe opgerichte comité, onder meer de grondregelen met betrekking tot de bezoldigingsregeling kunnen vaststellen, verleent een prerogatief aan iedere representatieve vakorganisatie. Via de ingeroepen schending van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur tracht verzoekende partij thans aan te tonen dat de overheid geen nieuw onderhandelingscomité over een ‘reeds onderhandeld punt’ meer kon samenroepen en ertoe gehouden was de afspraken, zoals vastgelegd in het protocolakkoord 537/1, te respecteren. De grief heeft aldus (...)…Arrest n° 261.556 Verzoeker XXXXDe verzoekers steunen hun beroep op hun functioneel belang: zij voeren aan dat hun prerogatieven als (vertegenwoordiger van een) erkende vakorganisatie om over het ontwerp te onderhandelen, miskend zijn. Zij steunen met andere woorden op een moreel belang dat inherent is aan hun prerogatieven. Door de niet-naleving van dit substantieel vormvereiste leiden de verzoekers een nadeel, omdat hen de waarborg van hun onderhandelingsprerogatief is ontzegd. Voorts kan de verzoekers niet kwalijk worden genomen dat zij over de voorgenomen wijziging geen opmerkingen hebben geformuleerd, nu deze wijziging al na de eerste onderhandelingen uit de documenten is verdwenen en er pas na de afronding van die onderhandelingen weer in is opgenomen. Dat de bedoelde personeelsleden ook voorheen al werden – en worden – aangeworven onder de (...)…Arrest n° 261.556 Verzoeker XXXXEen middel dat vreemd is aan de prerogatieven van de verzoekers (vakorganisatie) kan niet in aanmerking worden genomen. Anders dan de verzoekers het zien, leidt de omstandigheid dat, naar zij stellen, het middel van openbare orde is, niet tot een andere conclusie.Arrest n° 261.306 Verzoeker XXXXDe verwerende partij werpt een exceptie van niet-ontvankelijkheid op voor zover het middel tevens artikel 5, § 4, van de wet van 14 augustus 1986 en artikel 2, § 8, van het koninklijk besluit van 27 april 2007 geschonden acht. Zij laat gelden dat niet is uiteengezet in welke mate deze bepalingen geschonden zouden zijn. Haar betoog wordt niet bijgevallen. Verzoeker voert in essentie aan dat slechts tot de intrekking van een erkenning kan worden overgegaan indien niet meer is voldaan aan de in de wet en haar uitvoeringsbesluiten gestelde voorwaarden. Verzoeker argumenteert dat aan die voorwaarden voor intrekking te dezen niet voldaan is en dat de intrekking disproportioneel is. De door de verwerende partij opgeworpen exceptie obscuri libelli dient te worden verworpen.Arrest n° 260.406 Verzoeker XXXXVolgens verzoeker heeft de hogere tuchtoverheid de vormvoorwaarde van de kennisgeving door afgifte tegen ontvangstbewijs of bij ter post aangetekende brief niet nageleefd (artikel 55 tuchtwet) door van de bestreden beslissing (waarbij de zware tuchtstraf van het ontslag van ambtswege wordt opgelegd) kennis te geven via een gerechtsdeurwaardersexploot. Luidens artikel 14, § 1, tweede lid, van de RvS-wet geven de in artikel 14, § 1, eerste lid, van die wet bedoelde onregelmatigheden, zoals de schending van substantiële vormvereisten, slechts aanleiding tot een nietigverklaring als ze, in dit geval, een invloed konden uitoefenen op de draagwijdte van de genomen beslissing, de betrokkenen een waarborg hebben ontnomen of als gevolg hebben de bevoegdheid van de steller van de handeling te beïnvloeden. Verzoeker maakt niet (...)…Arrest n° 260.381 Verzoeker XXXXDe in haar laatste memorie door de verwerende partij opgeworpen exceptie dat verzoeker geen belang heeft bij diens enig middel, raakt de openbare orde. Hieruit volgt dat deze in beginsel door de verwerende partij in elke stand van het geding kan worden ontwikkeld en desnoods door de Raad van State ambtshalve wordt onderzocht. Het voorgaande staat er evenwel niet aan in de weg dat van de verwerende partij, die in die omstandigheden een nieuwe exceptie opwerpt, een loyale procesvoering moet worden verwacht. Voorts is het de verwerende partij toegelaten elementen die haar niet bekend waren op het ogenblik van het indienen van de voorafgaande procedurestukken en die pas aan het licht zijn gekomen nadien, voor het eerst in haar navolgende procedurestuk aan te voeren.Arrest n° 260.380 Verzoeker M.E.Verzoeker weerspreekt niet dat de taalkaders effectief zijn vastgesteld voordat het aanstellingsbesluit is genomen. Verzoeker levert op de koninklijke besluiten waarbij de taalkaders zijn vastgesteld geen wettigheidskritiek. Hij formuleert enkel kritiek op de terugwerkende kracht van het bestreden aanstellingsbesluit. Volgens verzoeker kan dit besluit niet terugwerken tot een periode die aan de vaststelling van de taalkaders voorafgaat. De inwilliging van dit middelonderdeel zou enkel betekenen, dat het aanstellingsbesluit moet worden vernietigd in de mate waarin het terugwerkt tot vóór die datum. Het aanstellingsbesluit blijft in ieder geval in de toekomst bestaan. Het is dus een middel dat verzoeker geen uitzicht geeft op een kans om zelf in de betrekking te worden benoemd en ze effectief te bekleden. Een (...)…Arrest n° 260.380 Verzoeker M.E.Verzoeker beweert dat CL een “onverklaarbaar voordeel van voorkennis” genoot bij de mondelinge proef, meer bepaald bij de casus die moest worden voorbereid. Daargelaten of die bewering klopt, berust die beweerde voorkennis ingevolge de keuze van de casus ofwel op toeval, ofwel is de casus met die voorkennis in gedachten bewust opgesteld om CL een voordeel te verschaffen. In het eerste geval legt verzoeker niet uit op grond van welke regel dat toevallig voordeel de test vitieert. In het tweede geval is er sprake van machtsafwending, die verzoeker evenwel niet aanvoert noch aantoont. Deze kritiek kan dus niet slagen.Arrest n° 260.047 Verzoeker XXXXVerzoeker stelt uitdrukkelijk dat de voorschriften van boek I, titel 4, hoofdstuk IV van de codex over het welzijn op het werk zijn geschonden doordat hij niet werd uitgenodigd door de preventieadviseur-arbeidsarts om de mogelijkheden van zijn re-integratie na te gaan en doordat hij geen re-integratieplan heeft ontvangen. Daarnaast bekritiseert verzoeker ook de motieven van de bestreden beslissing. Die uiteenzetting, zoals ze door verzoeker in het verzoekschrift nader wordt uitgewerkt, volstaat om als een ‘middel’ te kunnen worden beschouwd. Uit de memorie van antwoord blijkt overigens dat de verwerende partij het middel ook in die zin heeft begrepen én heeft kunnen beantwoorden. De exceptie obscuri libelli wordt verworpen.Arrest n° 260.047 Verzoeker XXXXOnder ‘middel’ in de zin van artikel 2, § 1, 3°, van het algemeen procedurereglement moet worden verstaan: de voldoende duidelijke omschrijving van de overtreden rechtsregel en van de wijze waarop die regel door de bestreden rechtshandeling wordt geschonden. Uit de plicht om de middelen in het verzoekschrift uiteen te zetten – met uitzondering van elementen die raken aan de openbare orde of de gegevens waarvan de verzoekende partij slechts ná het indienen van dat verzoekschrift kennis kon nemen – volgt dat een verzoekende partij in een later stadium van de procedure de juridische grondslag van een middel niet mag uitbreiden, noch de draagwijdte ervan wijzigen door nieuwe inbreuken op de geschonden geachte rechtsregel aan te voeren.Arrest n° 260.010 Verzoeker XXXXDe verwerende partij heeft geen memorie van antwoord ingediend. In de mate dat de verwerende partij in haar laatste memorie aanvoert wat zij reeds in de memorie van antwoord had kunnen aanvoeren, wordt die argumentatie niet in aanmerking genomen. De laatste memorie, die wezenlijk ertoe strekt de partijen de kans te bieden te reageren op het auditoraatsverslag, wordt immers oneigenlijk gebruikt en het normale verloop van de rechtsgang wordt verstoord indien zou worden aangenomen dat ze kan worden aangewend om de inhoud van een eerder niet of niet-regelmatig ingediend processtuk, dat de auditeur-verslaggever niet in zijn onderzoek van de zaak heeft kunnen betrekken, alsnog mede tot voorwerp van het tegensprekelijke debat te maken.Arrest n° 260.005 Verzoeker XXXXDe verwerende partij toont niet aan dat er op verzoekster een stelplicht rustte om haar grieven inzake partijdigheid voorafgaand aan de procedure voor de beroepscommissie te doen kennen. Overigens blijkt uit zowel het verslag van het functioneringsgesprek als uit de evaluatie duidelijk dat verzoekster de objectiviteit van haar evaluator alsdan wel degelijk in vraag heeft gesteld. Er is derhalve geen reden om tot de onontvankelijkheid van het middel te besluiten.Arrest n° 260.003 Verzoeker B.Het verval van het recht om onregelmatigheden als middel aan de rechter voor te leggen is evenwel een zware sanctie die slechts uitzonderlijk kan worden toegepast. De bewijslast berust daarenboven bij wie zich op de kwade trouw beroept. In dit geval gaat de verwerende partij aan die bewijsvoering voorbij. Zij werpt enkel op dat verzoeker de grief die het voorwerp uitmaakt van het eerste middel niet heeft voorgelegd aan de raad van beroep. Dat is een feitelijke vaststelling. Hoe hieruit een opzettelijk én bedrieglijk verzuim moet blijken, toont zij niet aan.Arrest n° 259.596 Verzoeker D.B.De verwerende partij en de tussenkomende partij leiden uit het feit dat verzoeker zijn beroep heeft ingesteld vóór de aanvang van de beroepstermijn af, dat het ontbreken van bepaalde stukken om de middelen nuttig te ontwikkelen aan verzoeker is te wijten en dat de aangevoerde middelen daarom geheel of minstens ten dele onontvankelijk zijn. De Raad van State verwerpt deze exceptie. Ten eerste omdat verzoeker met de bekendmaking bij uittreksel van de bestreden beslissing in het Belgisch Staatsblad over geen extra informatie beschikt om hem in staat te stellen de in het verzoekschrift aangevoerde middelen nader te stofferen. Verzoeker geeft overigens een redelijke verantwoording voor zijn proceshouding door erop te wijzen dat de verwerende partij in andere dossiers soms verwijst naar de publicatie op intranet en hij reeds (...)…Arrest n° 259.596 Verzoeker D.B.Het middel, ontleend aan de schending van de formelemotiveringsplicht, is niet langer ontvankelijk. Immers, verzoeker betrekt in zijn memorie van wederantwoord de hem - na de indiening van zijn annulatieberoep - bekend geworden motieven in zijn middel en geeft uitvoerig kritiek op de hem toegekende scores, zodat moet aangenomen worden dat hij verzaakt aan het middel in de mate waarin het afgeleid wordt uit de schending van de formelemotiveringswet.Arrest n° 259.596 Verzoeker D.B.Met verzoeker moet worden vastgesteld dat het bestreden benoemingsbesluit hem niet in staat stelt om na te gaan of de hem toegekende plaats in de rangschikking verantwoord is. Stukken die hem dat inzicht wel geven, ontving verzoeker pas nadat hij zijn beroep had ingesteld. Bijgevolg heeft verzoeker in zijn inleidend verzoekschrift niet de dragende motieven van de bestreden beslissing aan kritiek kunnen onderwerpen. Aan verzoeker kan dan ook niet het belang worden ontzegd om in het inleidend verzoekschrift de schending van de formelemotiveringsplicht aan te voeren. Dat verzoeker niet de bekendmaking van het bestreden besluit in het Belgisch Staatsblad heeft afgewacht, doet niet anders besluiten. De stukken die volgens de verwerende partij ertoe leiden dat het normdoel van de formelemotiveringswet is bereikt, werden immers (...)…Arrest n° 259.596 Verzoeker D.B.Het doel van de formelemotiveringsplicht sluit in principe uit dat verzoeker vrede zou moeten nemen met een mededeling van de motieven nádat hij één van die rechtsmiddelen – in casu het annulatieberoep bij de Raad van State – heeft aangewend en met de mogelijkheid die zich dan aandient om een nieuw verzoekschrift op te stellen. De neerlegging in het administratief dossier of de kennisgeving in het kader van de openbaarheid van bestuur kan de miskenning van artikel 3 van de formelemotiveringswet niet zomaar goedmaken. Verzoeker kan immers, na de neerlegging van die essentiële stukken en tenzij hij zou verkiezen alsdan een nieuw beroep in te stellen met de daarmee gepaard gaande inspanningen en tijdverlies, nog alleen in een memorie van wederantwoord de weerslag ervan op zijn middelen bespreken. De verwerende partij heeft (...)…Arrest n° 259.596 Verzoeker D.B.Verzoeker kan worden bijgevallen, dat hij ten tijde van het instellen van zijn beroep niet kon beschikken over de noodzakelijke gegevens om de schending van de materiëlemotiveringsplicht en van het gelijkheidsbeginsel uit te werken, zodat hij terecht voorbehoud mocht maken om dat te doen nadat hij kennis kon krijgen van het administratief dossier.Arrest n° 259.392 Verzoeker XXXXIn een vierde middel voert verzoeker aan dat de bevoegdheidsbepalende regels zijn miskend. Hij beroept zich op de onbevoegdheid van de steller van de akte omdat de betrokken adviseur-generaal na de vernietiging van zijn benoeming door de Raad van State, niet bevoegd is om verzoeker te evalueren voor de periode vóór 1 april 2015. Verzoeker weerspreekt in zijn aanvullende laatste memorie terecht niet de vaststelling dat dit middel niet dienstig is, omdat het niet is gericht tegen het overgebleven voorwerp van zijn beroep en niet de onwettigheid van de thans nog in geding zijnde beslissing van de beroepscommissie vermag aan te tonen. Het middel is niet ontvankelijk.Arrest n° 258.900 Verzoeker XXXXOp grond van artikel 2, § 1, eerste lid, 3°, van het algemeen procedurereglement staat het aan verzoeker om in het verzoekschrift een “uiteenzetting van […] de middelen” te geven. Het valt aan verzoeker toe om een middel – zowel de omschrijving van de rechtsregel of het rechtsbeginsel waarvan de schending wordt ingeroepen, alsook van de wijze waarop die rechtsregel of dat rechtsbeginsel door de bestreden beslissing concreet wordt geschonden – voldoende duidelijk uiteen te zetten, zodat de verwerende partij en nadien het auditoraat en de Raad van State, geen veronderstellingen moeten maken over de juiste bedoelingen van verzoeker en zo ertoe worden gebracht om in de plaats van verzoeker het middel te redigeren. Het is niet de taak van de bestuursrechter om een middel in de plaats van een verzoekende partij te construeren. (...)…Arrest n° 258.900 Verzoeker XXXXVerzoeker beperkt zich in het zesde middel tot het aanvoeren van de schending van “de vaste administratieve praktijk inzake het vergelijken van personeelsleden op basis van hun anciënniteit”. Daarmee duidt hij niet concreet aan welke rechtsregel of welk rechtsbeginsel hij hiermee precies bedoelt, wat in strijd is met artikel 2, § 1, eerste lid, 3°, van het algemeen procedurereglement. Verzoekers verwijzing in zijn memorie van wederantwoord naar randnummer 22 van zijn verzoekschrift waarin wordt vermeld “schending artikel 22 Personeelsstatuut” maakt dit zesde middel nog niet ontvankelijk. Randnummer 22 is immers opgenomen onder zijn uiteenzetting van het tweede middel. Het valt aan een verzoeker toe, wanneer hij er in zijn verzoekschrift voor opteert om verschillende middelen aan te voeren, voor elk aangevoerd middel (...)…Arrest n° 258.659 Verzoeker RAESDe verwerende partij heeft voor dagen waarvoor geen aanvraag is gedaan, noch een voorafgaande toestemming voor verlof of dienstvrijstelling is verkregen, noch een aanvraag tot telewerk werd ingediend en waarop verzoekster al evenmin op kantoor van de verwerende partij aanwezig was, aan verzoekster de mogelijkheid en eigenlijk de gunst verleend om deze dagen te beschouwen als jaarlijks verlof. Bij een eventuele nietigverklaring op grond van het door verzoekster aangehaalde argument (verzoekster stelt dat ze op die dagen wel degelijk heeft gewerkt), zou de verwerende partij er in het kader van het rechtsherstel na nietigverklaring toe gehouden zijn om verzoekster voor die dagen in non-activiteit te plaatsen. Die dagen zouden dan immers als ongewettigde afwezigheid moeten worden beschouwd op grond van de op verzoekster (...)…Arrest n° 258.614 Verzoeker XXXXDe vraag of het beantwoorden van de grieven uit het beroepschrift van die aard kan zijn dat besloten moet worden dat de toekenning van de vermelding ‘onvoldoende’ onterecht was, en bijgevolg de vraag of de vernietiging wegens schending van de formelemotiveringsplicht een invloed kan uitoefenen op de draagwijdte van de genomen beslissing (artikel 14, §1, tweede lid, RvS-wet), hangt samen met het onderzoek van de andere middelen die door verzoekster tegen de bestreden beslissing worden ingebracht. Deze middelen hebben immers betrekking op de vraag of de bestreden beslissing een miskenning inhoudt van het recht op redelijke aanpassingen voor personen met een handicap, en op de vraag of de bestreden beslissing een schending inhoudt van artikel 8, tweede lid, 1° en 2°, van artikel 13, § 1, of van artikel 15 van het (...)…Arrest n° 258.404 Verzoeker XXXXIn zoverre verzoeker in de laatste memorie zeer uitvoerig het feitelijke relaas over de “situationele context” dat de “heksenjacht” op hem moet aantonen, uitbreidt, waarbij verzoeker “in eerste instantie” ook nog verwijst naar een bij die laatste memorie gevoegde uiteenzetting van 220 pagina’s, wordt opgemerkt dat een laatste memorie van een verzoeker die in het auditoraatsverslag in het ongelijk wordt gesteld, ertoe strekt die verzoeker de gelegenheid te geven om zijn standpunt te doen kennen, zowel ten aanzien van de voorstelling die het bevoegde lid van het auditoraat geeft van de feitelijke en de juridische toedracht van de zaak, als ten aanzien van de oplossing van de opgeworpen rechtsvragen die het auditoraat voorstelt. De laatste memorie doet aldus de laatste stand kennen van de stellingen en argumenten van (...)…Arrest n° 258.222 Verzoeker ALBERTVerzoeker werd in het kader van een aan de tuchtprocedure voorafgaand vooronderzoek verhoord door zijn functionele chef en zijn hiërarchisch meerdere. De dag na dat verhoor is aan verzoeker een ordemaatregel opgelegd. Verzoekers kritiek dat die ordemaatregel aan hem is opgelegd zonder dat hij daarover voorafgaandelijk nuttig is gehoord, is onontvankelijk. Immers, het voorwerp van het huidig beroep betreft een opgelegde tuchtsanctie en niet de bedoelde ordemaatregel die geen deel uitmaakt van de tuchtprocedure.Arrest n° 258.203 Verzoeker XXXXHet in artikel 3 van de wet van 24 maart 1999 ‘tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakverenigingen van het personeel van de politiediensten’ vervatte substantieel vormvereiste dat de bevoegde overheden alleen na onderhandeling met de representatieve vakorganisaties in het daartoe opgerichte comité, onder meer de grondregelen met betrekking tot het administratief statuut kunnen vaststellen, verleent een prerogatief aan iedere representatieve vakorganisatie. Verzoekster toont evenwel niet aan dat dit substantieel vormvereiste ook een rechtstreekse waarborg biedt aan haar als personeelslid. Als personeelslid wordt zij bij die onderhandelingen immers niet betrokken.Arrest n° 258.203 Verzoeker XXXXVerzoeksters standpunt kan worden bijgevallen dat, indien er een onderhandeling in plaats van een overleg had plaatsgevonden, die tot een intensere vorm van betrokkenheid had geleid en de kans inhield om tot een andere, mogelijk gunstigere regeling te komen. De miskenning van het substantieel vormvereiste van de verplichte onderhandeling met de representatieve vakorganisaties kon aldus een invloed uitoefenen op de draagwijdte van het bestreden KB van 7 november 2021 ‘tot vaststelling van de weging van de functies van niveau A van de Algemene Inspectie van de federale politie en van de lokale politie’, zodat verzoekster overeenkomstig artikel 14, § 1, tweede lid, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State over het vereiste belang beschikt bij het middel dat de schending van die substantiële vormvereiste aanvoert.Arrest n° 258.125 Verzoeker VANDENBERGHEDe formelemotiveringsplicht heeft precies tot doel, ten opzichte van degene ten aanzien van wie de beslissing genomen wordt, hem een zodanig inzicht te geven in de motieven van die beslissing dat hij in staat is terdege te oordelen of het zin heeft zich tegen de beslissing op het stuk van haar motieven te verweren met de middelen die het recht hem ter beschikking stelt. De verwerende partij heeft echter aan verzoeker geen volledig zicht gegeven op de besluitvorming, zodat hij zich in het inleidend verzoekschrift enkel op basis van onvolledige informatie en gissingen tegen de materiële motieven van het besluit heeft kunnen verzetten. Aan verzoeker kan dan ook niet het belang worden ontzegd om in het inleidend verzoekschrift de schending van de formelemotiveringsplicht aan te voeren.Arrest n° 258.125 Verzoeker VANDENBERGHEHet doel van de formelemotiveringsplicht sluit in principe uit dat verzoeker vrede zou moeten nemen met een mededeling van de motieven nádat hij een van de rechtsmiddelen – in casu het annulatieberoep bij de Raad van State – heeft aangewend en met de mogelijkheid die zich dan aandient om een nieuw verzoekschrift op te stellen. De neerlegging in het administratief dossier of de kennisgeving in het kader van de openbaarheid van bestuur kan de miskenning van artikel 3 van de formelemotiveringswet niet zomaar goed maken. Verzoeker kan immers, na de neerlegging van die essentiële stukken en tenzij hij zou verkiezen alsdan een nieuwe vordering in te dienen met de daarmee gepaard gaande inspanningen en tijdverlies, nog alleen in een memorie van wederantwoord de weerslag ervan op zijn middelen bespreken. De verwerende partij (...)…Arrest n° 257.662 Verzoeker XXXXVerzoeker voert in het middel in essentie aan dat de bestreden beslissing de (formele- en materiële)motiveringsplicht schendt doordat de hogere tuchtoverheid voor vaststaand aanneemt dat verzoeker een bevel van een overste heeft geweigerd, hetgeen een tuchtvergrijp is dat overeenkomstig artikel 8 van de tuchtwet slechts gesanctioneerd kan worden met een zware tuchtstraf, terwijl te dezen de lichte tuchtstraf van de waarschuwing werd opgelegd. Een eventuele vernietiging van de bestreden beslissing op deze grond, kan verzoeker echter geen voordeel verschaffen. In de lezing die verzoeker aan artikel 8 van de tuchtwet geeft – en daargelaten de vraag of deze interpretatie in rechte kan worden bijgevallen – zou bij een eventuele vernietiging op grond van die interpretatie, de tuchtoverheid bij de herneming van de procedure (...)…Arrest n° 256.613 Verzoeker CALUWÉ e.a.Zoals te lezen is in het auditoraatsverslag en niet is weersproken door de verzoekers in een laatste memorie, vergt het "enig puzzelwerk" om te begrijpen bij welke (categorieën van) personen de betrokken regelgeving volgens de verzoekers precies een ongelijkheid zou teweegbrengen en om welke redenen. Ook de memorie van wederantwoord is in dat opzicht van geen nut, aangezien de verzoekers zich daarin beperken tot het louter herhalen van de uiteenzetting in het verzoekschrift, zonder zich de minste inspanning te getroosten om te reageren op het verweer in de memorie van antwoord. Het middel wordt dan ook onderzocht zoals eerst de verwerende partij en vervolgens de auditeur het hebben begrepen.Arrest n° 256.056 Verzoeker PELEMANIn zoverre verzoeker betoogt dat de mogelijkheid dat gegevens uit de tuchtprocedure zouden kunnen worden gebruikt in de strafprocedure, de vrije uitoefening van zijn zwijgrecht in de tuchtprocedure in de weg staat, komt zijn kritiek er in essentie op neer, niet dat hij gedwongen werd om zijn zwijgrecht te doorbreken, maar wel dat hij zich niet vrij voelde om te spreken, vanuit de vrees dat wat hij zou zeggen, tegen hem zou worden gebruikt in de strafprocedure. Verzoeker is de betwiste tuchtstraf opgelegd omwille van feiten die objectief zijn vastgesteld, zonder dat daartoe zijn medewerking was vereist. Het is dan ook niet duidelijk – en verzoeker blijft in gebreke om aan te voeren, laat staan aan te tonen – hoe het feit dat hij zich niet vrij zou hebben gevoeld om zijn medewerking te verlenen aan een tuchtverhoor, van (...)…Arrest n° 255.566 Verzoeker XXXXIndien het middel waarin hij de manifeste onwettigheid van de beslissing van de raad van beroep aanvoert, gegrond is, impliceert dit dat aan verzoeker ten onrechte een beoordeling, door de raad van beroep voor de diensten van de Vlaamse overheid, van zijn beroep ten gronde is ontnomen, mogelijk resulterend in een met eenparigheid genomen gunstige eindbeslissing of, bij gemis aan eenparigheid, in een toch nog gunstig advies aan de beslissende tuchtoverheid. In tegenstelling tot wat de verwerende partij opwerpt, heeft verzoeker dan ook belang bij het middel.Arrest n° 255.565 Verzoeker DUQUETIn het inleidend verzoekschrift voert verzoeker de schending aan van het redelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel. In zoverre verzoeker in zijn memorie van wederantwoord voor het eerst gewag maakt van een schending van de materiële- en de formelemotiveringsplicht, gaat hij het kader te buiten van het middel zoals dat ondubbelzinnig werd aangevoerd en ontwikkeld in het inleidend verzoekschrift. Het gaat dan ook om een nieuw middel, minstens om een nieuwe grondslag van het enige middel, hetgeen niet op ontvankelijke wijze voor het eerst in een memorie van wederantwoord kan worden aangevoerd. In die mate is het middel niet ontvankelijk. Dit gegeven impliceert dat verzoeker geacht moet worden de motieven van de beslissing niet aan kritiek te onderwerpen. Het redelijkheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel (...)…Arrest n° 255.536 Verzoeker VAN ITTERBEEKHet betrokken personeelslid behoudt ook na zijn uitdiensttreding een moreel belang bij de nietigverklaring van een tuchtmaatregel. Een evaluatiebeslissing is in beginsel te onderscheiden van een tuchtbeslissing en heeft geen grievend oogmerk dat het behoud van een belang na een uitdiensttreding kan verantwoorden. Verzoeker voert evenwel in een eerste middel aan dat de bestreden evaluatiebeslissing (evaluatie onvoldoende) een verdoken tuchtmaatregel betreft. Hij heeft er dan ook een actueel belang bij dat alleszins dat middel wordt onderzocht.Arrest n° 255.440 Verzoeker XXXXVerzoeker heeft geen belang bij het middel, waarin hij aanvoert dat vijf van de tweeëntwintig feiten die het tuchtfeit illustreren niet bewezen zijn en dat aldus de materiëlemotiveringsplicht geschonden is. Indien zoals te dezen een algemeen gedrag als tuchtfeit wordt verweten aan een personeelslid, is immers voldaan aan de materiëlemotiveringsplicht indien het feitelijk bestaan van dit gedrag naar behoren is bewezen. Te dezen bekritiseert verzoeker vijf "verwijten en beschuldigingen" die volgens de hogere tuchtoverheid dit laakbaar gedrag illustreren, maar hij maakt niet aannemelijk dat, indien de vijf feiten waarvan volgens hem het feitelijk bestaan niet naar behoren is bewezen buiten beschouwing moeten worden gelaten, de resterende zeventien "beschuldigen en verwijten" die het tuchtfeit illustreren en die niet worden (...)…Arrest n° 255.403 Verzoeker XXXXHet 'transparantiebeginsel' - ter controle op de naleving van het gelijkheidsbeginsel bij de gunning van overheidsopdrachten - is een beginsel van aanbestedingsrecht en geen algemeen beginsel van behoorlijk bestuur. In die mate is het middel niet ontvankelijk.Arrest n° 255.212 Verzoeker PROOT e.a.Verzoeker is door de jury opgenomen op de lijst van de voor het interview in aanmerking te nemen kandidaten, dit zijn de kandidaten die zij "het meest geschikt acht om de te begeven functie uit te oefenen". Die lijst is vreemd aan de latere rangschikking. Ze geeft de erin opgenomen kandidaten enkel een uitnodiging om te verschijnen voor de jury en uitzicht op de latere rangschikking. De waardering van de kandidaten, de vergelijking van hun titels en verdiensten met het oog op hun finale rangschikking gebeurt - en moet gebeuren - na en mede op grond van het interview. Wat de jury ertoe heeft gebracht om de kandidaten te selecteren voor het interview, is dan niet meer relevant. De rangschikking heeft een autonome motivering. Verzoeker is door de sluis van de preselectie geraakt; hij toont niet aan welk nadeel hij heeft (...)…Arrest n° 254.379 Verzoeker DE BACKERArtikel 2, § 1, van hoofdstuk XII van het personeelsstatuut heeft betrekking op de verjaring van rechtsvorderingen, waarbij partijen bepaalde rechten op grond van het statuut erkend willen zien of willen afdwingen. Ze heeft niets te maken met de termijn waarbinnen de tuchtprocedure moet worden afgehandeld. Als zodanig is ze niet dienstig. Het middel is, voor zover het steunt op die bepaling, niet ontvankelijk.Arrest n° 254.378 Verzoeker XXXXKrachtens de overgangsbepaling van artikel 483 van de rechtspositieregeling van 21 maart 2018 is in beginsel deze rechtspositieregeling niet van toepassing op de stage van verzoekster, maar wel de rechtspositieregeling van 27 maart 2014. Verzoekster kan dan ook niet dienstig de schending van artikel 70 van de rechtspositieregeling van 21 maart 2018. Voor zover verzoekster voorts beoogt te doen gelden dat zelfs indien in dit geval niet de rechtspositieregeling van 21 maart 2018, maar wel de rechtspositieregeling van 27 maart 2014 van toepassing is, de secretaris-generaal en de adjunct-secretaris-generaal hoe dan ook de beslissing van de kamer van beroep niet terzijde vermochten te schuiven, geeft zij in het middel niet aan welke andere rechtsregel of welk ander rechtsbeginsel dan geschonden zou zijn. Het middel is (...)…Arrest n° 254.378 Verzoeker XXXXVerzoekster voert in het middel de schending aan van het besluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering van 27 maart 2014 ‘houdende het administratief statuut en de bezoldigingsregeling van de ambtenaren van de instellingen van openbaar nut van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest’, in het bijzonder van de artikelen 59 tot 79. Het beoogde besluit en de in het bijzonder beoogde bepalingen daarvan zijn evenwel niet van toepassing op verzoekster die personeelslid is van de Gewestelijke Overheidsdienst Brussel en in die hoedanigheid onderworpen is aan de rechtspositieregeling van 27 maart 2014 die voor de ambtenaren van het ministerie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest werd uitgevaardigd. Voor zover het middel steunt op het voormelde besluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering dat de rechtspositieregeling van de (...)…Arrest n° 254.378 Verzoeker XXXXIn de artikelen 61 en 62, eerste lid, van de rechtspositieregeling van 27 maart 2014 is bepaald dat de stagebegeleider “[a]an het begin van de stage” een eerste gesprek heeft met de stagiair waarbij een aantal punten worden verduidelijkt en dat met het oog op de voorbereiding van dat gesprek de stagebegeleider vooraf overleg pleegt met de functionele chef van de stagiair en met de dienst HRM. Er is geen precieze termijn bepaald waarbinnen dat gesprek moet plaatsvinden, noch een specifieke sanctie die daaraan is verbonden. Verzoekster toont niet aan en beweert zelfs niet dat zij in haar belangen is geschaad doordat het eerste gesprek met haar stagebegeleider pas plaatsvond toen ze al een drietal maanden tot de stage was toegelaten. Minstens vanaf dat ogenblik wist zij wat van haar werd verwacht. Bovendien heeft (...)…Arrest n° 254.378 Verzoeker XXXXHet feit dat de stage van verzoekster langer heeft geduurd dan de in artikel 64 van de rechtspositieregeling voorgeschreven termijn van één jaar, brengt allerminst met zich mee dat zij erop mocht vertrouwen te zullen worden benoemd. Bij het verstrijken van de reglementair bepaalde termijn van de proeftijd behoudt het op proef aangestelde personeelslid immers nog de hoedanigheid van stagiair totdat het bestuur een besluit neemt over de benoeming in vast verband dan wel het ontslag. Het verstrijken van de proeftijd op zich plaatst de stagiair niet in een andere hoedanigheid tegenover het bestuur. Het blijkt met andere woorden niet dat de stagetermijn van verzoekster van één jaar een vervaltermijn was waarbinnen een beslissing over haar beroepsgeschiktheid moest worden genomen. Overigens is het verzoekster zelf die in haar (...)…Arrest n° 254.378 Verzoeker XXXXVerzoekster laat in haar inleidend verzoekschrift na om precies aan te geven waaruit de schending van artikel 70 van de rechtspositieregeling van 27 maart 2014 bestaat. Zij vermeldt weliswaar dat “er geen rekening is gehouden met alle gunstige feiten”, maar zij laat in het ongewisse welke die feiten zouden zijn en hoe ze de ongunstige vaststellingen waarop de bestreden beslissing steunt, zouden vermogen te ontkrachten. Voor zover zij in haar memorie van wederantwoord in dat verband doet gelden dat zij “na het verslag van de achtste maand een volledig dossier [heeft] ingediend met opmerkingen en weerleggingen van de feiten, maar er […] geen gevolg aan [werd] gegeven”, doet zij dat laattijdig. Dit middelonderdeel is niet ontvankelijk.