juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Omvang voorwerp
0 subrubrieken 9 rechtstreekse arresten 9 arresten in totaalRechtspunten
10Arrest n° 253.390
Verzoeker VAN DE PUTTEAls tweede BB geeft verzoeker aan: "De nota nr. 19-50147420 van de CHOD van onbekende datum, die beslist om over te gaan tot benoeming in de graad van Adjudant-Chef van de volgende [zestien] onderofficieren, gepubliceerd op 21 juni 2019 […]". Het notanummer betreft dit van de kennisgevingsnota waarbij de lijst van benoemingen van adjudant-chef in een nieuwsbrief op het intranet van Defensie wordt bekendgemaakt. De beslissing zelf heeft een ander notanummer. Echter, uit het verzoekschrift blijkt duidelijk dat verzoeker de nietigverklaring beoogt van de beslissing waarbij de Chef Defensie zestien, door verzoeker met naam vermelde kandidaten in de graad van adjudant-chef benoemt. De verwerende partij is als auteur van die beslissing er goed mee bekend en zij is allerminst in de war gebracht door de verwijzing naar de (...)…Arrest n° 252.279
Verzoeker XXXXDe BB van de raad van beroep heeft betrekking op zowel de preventieve schorsing, als op de tuchtmaatregel van het ontslag. De verwerende partij meent dat het beroep weliswaar is beperkt tot de tuchtbeslissing aangezien verzoeker de beslissing tot preventieve schorsing als ordemaatregel niet betwist. Verwerende partij kan evenwel vooralsnog niet worden bijgevallen. Immers, uit de feitelijke gegevens van de zaak blijkt dat de preventieve schorsing in de loop van de administratieve procedure pas haar intrede heeft gedaan met het voorstel van de onmiddellijke chef om verzoeker de tuchtmaatregel van het ontslag op te leggen. Tijdens het verdere verloop van die procedure is de preventieve schorsing van verzoeker telkens beoordeeld en uiteindelijk ook opgelegd in het licht van “de ernst van de feiten” en “[i]n afwachting van (...)…Arrest n° 248.155
Verzoeker LOWET e.a.Het BB betreft het KB van 20 juni 2019 'tot wijziging van de geldelijke rechtspositie van het personeel van de politiediensten'. De verzoekers vorderen de nietigverklaring van dat besluit. De toevoeging "meer in het bijzonder in de mate dat verzoekende partijen vanaf 1 juli 2019 geen aanspraak meer kunnen maken op de vergoeding voor de werkelijke onderzoekskosten en evenmin het recht op deze vergoeding kunnen openen voor 1 november 2022", benadrukt wat hen vooral grieft, maar doet op zich niet besluiten dat de verzoekers aldus het voorwerp van het beroep hebben willen beperken tot het artikel 19 van het BB. Overigens blijkt niet dat de omschrijving door de verzoekers van het voorwerp in het verzoekschrift, aanleiding heeft gegeven tot verwarring in hoofde van de verwerende partij, nu die in de memorie van antwoord geen (...)…Arrest n° 248.155
Verzoeker LOWET e.a.Het BB, namelijk het KB van 20 juni 2019 'tot wijziging van de geldelijke rechtspositie van het personeel van de politiediensten', is een reglementair besluit. Het is derhalve in beginsel één en ondeelbaar. Dit impliceert dat wanneer de Raad van State heeft vastgesteld dat in een ontvankelijk annulatieberoep een gegrond middel wordt aangevoerd, hij in beginsel het BB in zijn geheel vernietigt. Wanneer, in afwijking van het voornoemde beginsel wordt overgegaan tot een gedeeltelijke vernietiging van het BB, moet aan twee voorwaarden worden voldaan. In de eerste plaats moet blijken dat de gedeeltelijke vernietiging aan verzoeker volledige genoegdoening geeft in het licht van het door hem aangevoerde belang. Vervolgens moet komen vast te staan dat het vernietigde gedeelte kan worden afgesplitst van de rest van het BB en dat (...)…Arrest n° 238.641
Verzoeker THIENPONTAangezien het enige door verzoeker aangevoerde middel uitsluitend gericht is tegen de individuele toewijzing aan verzoeker van de functie van dossierbeheerder taxatie erfbelasting, wordt het besluit van de administrateur-generaal van 29 maart 2016 hierna geacht met het voorliggende beroep slechts bestreden te zijn voor zover het die individuele toewijzing regelt.Arrest n° 233.393
Verzoeker SCHUERMANSVerzoekster vraagt om art. 48, § 3, tweede lid, 2, van het KB van 1 april 2003 buiten toepassing te laten, maar de overige bepalingen van dit KB wel verder van toepassing te laten. Een beroep op art. 159 GW is niet ontvankelijk indien het neerkomt op een vordering tot buitentoepassingverklaring van een deel van een besluit dat onafscheidbaar is van de rest van dit besluit. De beperking van de geldelijke anciënniteit tot zeven jaar, zoals bepaald in voornoemd art. 48, § 3, tweede lid, 2, hangt onlosmakelijk samen met het KB van 1 april 2003 in zijn geheel - of toch minstens met de gehele regeling inzake het geldelijk statuut, zoals opgenomen in hoofdstuk VI van dit besluit. Verzoekster maakt niet aannemelijk dat de overheid ook zonder de beperking van de anciënniteit, voor het overige hetzelfde besluit zou hebben genomen (...)…Arrest n° 232.844
Verzoeker DE BRANDTVerzoeker beoogt slechts een gedeeltelijke nietigverklaring van de bestreden beslissing. Een individuele beslissing is in beginsel één en ondeelbaar. De beslissing omvat twee beslissingen. Het spreekt voor zich dat verzoeker geen belang heeft bij een vernietiging van het voor hem gunstige deel van de bestreden beslissing, op grond waarvan verzoeker definitief vrijgesteld is van de proeven tot meting van de potentialiteit en de vaardigheid inzake management bij een eventuele latere deelname aan een selectie. Dit onderdeel heeft een eigen finaliteit, brengt onderscheiden rechtsgevolgen met zich mee en is niet onlosmakelijk verbonden met het voor verzoeker ongunstig deel van de bestreden beslissing. Dit onderdeel is bijgevolg afsplitsbaar van de bestreden beslissing aangezien het niet mede de inhoud bepaalt van het gedeelte (...)…Arrest n° 232.440
Verzoeker DE SAEDELEERIndien een eventuele nietigverklaring tot art. 178, 51°, van het KB van 25 oktober 2013, zou worden beperkt, zou het KB van 19 maart 2008 herleven. Dit zou betekenen dat met toepassing van het KB van 19 maart 2008 de vlakke loopbaan in uitdoving van verzoeker verder zou worden gewaarborgd en hij dus wel degelijk de daarin bepaalde weddeschaalverhoging zou kunnen genieten. Doordat de opheffing van het KB van 19 maart 2008, de opheffing betreft van een geldelijke regeling waarin specifiek is voorzien voor ambtenaren die voorheen bekleed waren met een graad in uitdoving en doordat de koning met het BB de regeling van de geldelijke loopbaan van de personeelsleden van het federaal openbaar ambt in het algemeen heeft beoogd, mag worden aangenomen dat art. 178, 51°, afsplitsbaar is van de rest van het BB. Een eventuele (...)…Arrest n° 226.252
Verzoeker WAUTERSHet beroep is onontvankelijk in zoverre het gericht is tegen de eerste bestreden beslissing tot overplaatsing, aangezien deze door de tweede bestreden beslissing tot overplaatsing vervangen werd. De tweede bestreden beslissing is geen loutere bevestiging van de eerste bestreden beslissing aangezien zij tot stand gekomen is na onderzoek van de argumenten van verzoeker en deze argumenten in de besluitvorming werden betrokken. De tweede bestreden beslissing heeft aldus de eerste bestreden beslissing opgeslorpt zodat deze uit het rechtsverkeer verdwenen is.Arrest n° 224.017
Verzoeker DE SMETVerzoeker vraagt de nietigverklaring van de beslissing van de korpschef waarbij hij uit zijn functies van diensthoofd communicatie en perswoordvoerder van het korps ontheven wordt. Alhoewel de functies van diensthoofd communicatie en perswoordvoerder van het korps niet als één functie kan beschouwd, is de bijkomende opdracht als perswoordvoerder, in het geval van de verzoeker zo nauw verbonden was met zijn functie van diensthoofd communicatie dat zij, wat de afloop van dit geschil betreft, hetzelfde lot moet volgen. Onwettigheden vastgesteld ten aanzien van de verwijdering van de verzoeker uit de dienst communicatie, werken door naar de ontneming van het perswoordvoerderschap en in die zin is er reden om beide beslissingen wegens hun feitelijke verbondenheid, toch als een geheel te behandelen.