juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Gezinshereniging met derdelanders
0 subrubrieken 17 rechtstreekse arresten 17 arresten in totaalRechtspunten
20Arrest n° 260.818
Verzoeker XXXXVoor zover het middel zo begrepen kan worden dat onvoldoende rekening is gehouden met vezoekers privéleven mist het feitelijke grondslag. De RvV merkt immers op dat het geen gevestigde vreemdeling doch een eerste toegang betreft, en dat een privéleven dat tot stand is gekomen in illegaal/precair verblijf volgens het EHRM slechts in zeer uitzonderlijke omstandigheden aanleiding kan geven tot een positieve verplichting. De RvV merkt dienaangaande op dat verzoeker met het enkel verwijzen naar een privéleven in België met zijn wettelijk samenwonende partner geenszins aantoont dat er zeer uitzonderlijke omstandigheden zijn waardoor zijn privéleven alsnog had moeten leiden tot een positieve verplichting en dat hij met de loutere en vage verwijzing naar een tewerkstelling en een integratie niet aantoont dat er onoverkomelijke (...)…Arrest n° 259.135
Verzoeker XXXXDe RvV schendt artikel 42, § 1, tweede lid, van de vreemdelingenwet door te oordelen, dat de verzoekende partij (de Belgische Staat) voor het maken van de behoefteanalyse inlichtingen had moeten inwinnen bij verweerster (de verzoekende vreemdeling) zodat zij rekening kon houden met de inkomsten van de inwonende meerderjarige zoon. Immers, de behoefteanalyse die moet worden uitgevoerd als het referentiebedrag van de bestaansmiddelenvoorwaarde bedoeld in artikel 40ter, § 2, tweede lid, 1°, van de vreemdelingenwet niet wordt bereikt, strekt er niet toe om bestaansmiddelen die niet in aanmerking komen, zoals de voormelde inkomsten van de zoon, toch in aanmerking te nemen. De bestaansmiddelenvoorwaarde geldt in hoofde van de gezinshereniger zelf.Arrest n° 259.135
Verzoeker XXXXBij de behoefteanalyse (artikel 42, §1, tweede lid, vreemdelingenwet) wordt op basis van de behoeften van de gezinshereniger en zijn familieleden nagegaan of bestaansmiddelen die lager zijn dan het referentiebedrag (bedoeld in artikel 40ter, § 2, tweede lid, 1°, van de vreemdelingenwet) toch volstaan opdat de gezinshereniger zichzelf en zijn familieleden kan onderhouden zonder dat zij ten laste komen van het sociale bijstandsstelsel.Arrest n° 257.271
Verzoeker XXXXArtikel 42, § 1, van de vreemdelingenwet stelt als algemene regel dat een erkenning van het recht op verblijf van meer dan drie maanden dient te gebeuren binnen de zes maanden volgend op de datum van de indiening van de aanvraag en dat de Koning de voorwaarden voor de erkenning en de duur van het verblijfsrecht bepaalt. Het vormt aldus de correcte omzetting van artikel 10.1 van richtlijn 2004/38. Net als deze richtlijnbepaling en anders dan verzoeker voorhoudt, voorziet het voornoemde artikel 42, § 1, niet welke de gevolgen zijn indien de voormelde termijn van 6 maanden wordt overschreden. Evenmin geeft het de Koning de bevoegdheid om de gevolgen van een overschrijding van die termijn te bepalen. Artikel 52, § 4, van het vreemdelingenbesluit met de daarin voorziene verplichte afgifte van een verblijfskaart indien geen (...)…Arrest n° 255.600
Verzoeker XXXXAl behoort het tot de soevereine beoordelingsbevoegdheid van de feitenrechter om te oordelen waar de derdelander daadwerkelijk verbleef op het ogenblik dat hij heeft verzocht om de burger van de Unie te begeleiden of zich bij hem te voegen, uit de enkele vaststelling dat de derdelander in een bepaald land illegaal verbleef, kan niet op wettige wijze worden afgeleid dat dit land niet mag worden beschouwd als land van herkomst. Door desalniettemin te aanvaarden dat “dat het land van herkomst, voorafgaand aan de aanvraag gezinshereniging, niet Nederland is aangezien verzoeker niet afdoende aantoont dat hij er legaal verbleef”, heeft de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen artikel 47/1, 2°, van de vreemdelingenwet geschonden.Arrest n° 255.275
Verzoeker XXXXArtikel 42, § 1, van de vreemdelingenwet stelt als algemene regel dat een erkenning van het recht op verblijf van meer dan drie maanden dient te gebeuren binnen de 6 maanden volgend op de datum van de indiening van de aanvraag en dat de Koning de voorwaarden voor de erkenning en de duur van het verblijfsrecht bepaalt. Deze bepaling voorziet echter niet welke de gevolgen zijn indien de voormelde termijn van 6 maanden wordt overschreden, noch geeft ze de Koning de bevoegdheid om de gevolgen van een overschrijding van die termijn te bepalen. Artikel 52, § 4, van het koninklijk besluit van 8 oktober 1981 'betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen' vindt derhalve geen rechtsgrond in artikel 42 van de vreemdelingenwet. Het is hierbij niet relevant of in de (...)…Arrest n° 254.820
Verzoeker XXXXDe RvV vermag na te gaan of in de aanvankelijk bestreden beslissing op wettige wijze werd geoordeeld of de aangevoerde door de referentiepersoon maandelijks ontvangen stortingen van 500 euro al dan niet als stabiele en regelmatige bestaansmiddelen kunnen worden beschouwd, hetgeen tot de beoordeling van de zaak zelf behoort, doch hij vermag niet zonder schending van artikel 40ter iuncto 42 van de vreemdelingenwet deze bedragen uit te sluiten, enkel omdat ze afkomstig zijn van de broer van de referentiepersoon die geen deel uitmaakt van het gezin van de referentiepersoon. Het stabiele en regelmatige karakter van de bestaansmiddelen dient immers te worden beoordeeld in hoofde van de referentiepersoon, die ze ontvangt.Arrest n° 246.628
Verzoeker XXXXVoor de toepassing van artikel 74/20, § 1, van de vreemdelingenwet is wel degelijk de intentie om te schaden vereist. De RvV heeft in strijd hiermee overwogen dat de verwerende partij geen wil om te bedriegen diende aan te tonen in hoofde van verzoeker. Het enige middel is in die mate gegrond en deze vaststelling volstaat voor de cassatie van het bestreden arrest.Arrest n° 246.327
Verzoeker XXXXVerzoeker houdt in essentie voor dat het niet afgeven van een bevel om het grondgebied te verlaten niet volstaat om te besluiten dat artikel 11, § 2, vijfde lid, van de vreemdelingenwet niet werd geschonden. Verzoeker gaat er echter aan voorbij dat de RvV ook opmerkt dat het feit van een gezin te vormen in België geen reden is om de betrokkenen automatisch te ontslaan van de verplichting om te voldoen aan de voorwaarden voor een verlenging van de verblijfskaart.Arrest n° 241.565
Verzoeker XXXXDe tewerkstelling in het kader van artikel 60, § 7, van de OCMW-wet is een vorm van maatschappelijke dienstverlening met een residuair karakter en gefinancierd als een aanvullend bijstandsstelsel. Deze vorm van maatschappelijke dienstverlening heeft per definitie een zeer tijdelijk karakter en wordt slechts gegeven totdat de betrokkene recht heeft op een gewone sociale uitkering waarvan het bedrag minstens gelijk is aan dat van het leefloon. Het gaat om inkomsten waardoor de betrokkene ten laste van de openbare overheden is en niet om inkomsten waardoor zulks wordt vermeden. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen heeft derhalve met het bestreden arrest artikel 10, § 5, tweede lid, 2°, van de vreemdelingenwet geschonden door te oordelen dat de inkomsten uit een tewerkstelling op grond van artikel 60, § 7, van de OCMW-wet (...)…