juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
Beslissing
0 subrubrieken 28 rechtstreekse arresten 28 arresten in totaalRechtspunten
41Arrest n° 262.023
Verzoeker XXXXVerzoekers verwijzing naar het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 25 juli 2008 in de zaak C-127/08, Metock e.a. tegen Ierland is niet dienstig. Dit arrest verzet zich tegen de voorwaarde dat een derdelander, die de echtgenoot is van een Unieburger die in een andere lidstaat verblijft dan deze van zijn nationaliteit, voor zijn komst naar de gastlidstaat legaal heeft verbleven in een andere lidstaat. In dit geval is verzoeker de neef van de Unieburger en verzoeker ontkracht de volgende overwegingen van het bestreden arrest van de RvV niet: "Echter blijkt uit de motieven van de eerste bestreden beslissing niet dat aan de verzoeker het verblijfsrecht wordt geweigerd omdat zijn verblijf in Nederland geen wettig verblijf was. Evenmin blijkt dat uit de motieven van de eerste bestreden beslissing dat de (...)…Arrest n° 260.674
Verzoeker XXXXDe aanvraag van verweerder (de vreemdeling) voor een verblijfskaart als familielid van een burger van de Unie werd met de aanvankelijk bestreden beslissing afgewezen omdat hij geen geldig paspoort met geldig visum kon voorleggen. Verweerder behoort tot de in artikel 47/1 van de vreemdelingenwet bedoelde “andere familieleden van een burger van de Unie”. De RvS oordeelt dat, voor zover de RvV oordeelt dat de aanvankelijk bestreden beslissing de artikelen 40bis, §4 en 41, §2 juncto artikel 47/2 van de Vreemdelingenwet schendt door naast een geldig paspoort tevens een geldig visum te vereisen, de RvV de artikelen 47/1, gelezen samen met de artikelen 40bis, § 4, en 41, § 2, van de vreemdelingenwet schendt.Arrest n° 260.505
Verzoeker XXXXDe enkele vaststelling dat de referentiepersoon, verzoekers halfzus van Nederlandse nationaliteit, haar recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend vermits zij sedert oktober 2010 in België verblijft, volstaat niet als dragend motief voor de aanvankelijk bestreden beslissing (weigering verblijf als ander familielid van een Unieburger met bevel om het grondgebied te verlaten). De beoordeling in het bestreden arrest van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen dat de Unieburger die zijn recht van vrij verkeer heeft uitgeoefend en verblijft in het gastland (te dezen België) zich niet meer kan laten vervoegen door een “ander” familielid, enkel en alleen door het uitoefenen van dat recht op vrij verkeer, houdt immers in dat het uitoefenen van het recht op vrij verkeer net zou verhinderen dat gezinshereniging met de Unieburger in (...)…Arrest n° 260.348
Verzoeker XXXXHet bestreden arrest en de aanvankelijk bestreden beslissing hebben betrekking op verzoeksters aanvraag tot gezinshereniging met haar echtgenoot van Belgische nationaliteit die geen gebruik heeft gemaakt van zijn recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten van de Europese Unie. Het betreft dus een zuiver interne situatie, waarop het Unierecht niet van toepassing is. Bij gebrek aan aanknoping met de bepalingen van het Unierecht kan verzoekster niet dienstig verwijzen naar de bepalingen van richtlijn 2003/86 en evenmin naar de rechtspraak dienaangaande van het Hof van Justitie van de Europese Unie.Arrest n° 260.348
Verzoeker XXXXDat, zoals in de aanvankelijk bestreden beslissing en het bestreden arrest wordt geoordeeld, ingevolge het verkrijgen van de Belgische nationaliteit door verzoeksters echtgenoot bij de behandeling van verzoeksters aanvraag tot gezinshereniging enkel rekening kan worden gehouden met de inkomsten van verzoeksters echtgenoot en niet van haarzelf, vloeit voort uit artikel 40ter, § 2, tweede lid, 1°, van de vreemdelingenwet. Hierin wordt bepaald dat de familieleden bedoeld in het eerste lid, 1°, van dit artikel, moeten bewijzen dat de Belg “beschikt over stabiele, toereikende en regelmatige bestaansmiddelen”. Het Grondwettelijk Hof heeft in zijn arresten 121/2013 van 26 september 2013, 167/2013 van 19 december 2013 en 149/2019 van 24 oktober 2019 aanvaard dat in die gevallen enkel rekening wordt gehouden met de inkomsten van (...)…Arrest n° 260.348
Verzoeker XXXXWaar verzoekster een schending opwerpt van artikel 20 VWEU, dient te worden opgemerkt dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen aanvaardt dat “indien uit de feitelijke omstandigheden van een concreet geval zou blijken dat de weigering om aan een van zijn familieleden een verblijfsrecht te verlenen in het kader van de gezinshereniging, ertoe zou leiden een Belg het genot te ontzeggen van de voornaamste door zijn status van burger van de Unie verleende rechten, doordat hij de facto ertoe zou worden verplicht het grondgebied van de Europese Unie te verlaten, de bepaling krachtens welke een dergelijk recht op gezinshereniging zou worden geweigerd, buiten toepassing zou dienen te worden gelaten”, doch hij oordeelt dat “dergelijke uitzonderlijke omstandigheden […] door verzoekster in casu niet [worden] aangetoond”. (...)…Arrest n° 260.348
Verzoeker XXXXOm te verantwoorden dat het verschil in behandeling van een derdelander als echtgenote van een gezinshereniger-derdelander met onbeperkt verblijf in België dan wel als echtgenote van een gezinshereniger van Belgische nationaliteit geen schending vormt van de artikelen 8 en 14 van het EVRM en de artikelen 7 en 21 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, verwijst de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen naar de arresten 121/2013 van 26 september 2013, 167/2013 van 19 december 2013 en 149/2019 van 24 oktober 2019 van het Grondwettelijk Hof. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen heeft, met verwijzing naar die rechtspraak van het Grondwettelijk Hof, op wettige wijze geoordeeld dat de door verzoekster aangehaalde bepalingen met betrekking tot het recht op gezinsleven (artikel 40ter, tweede lid, van de (...)…Arrest n° 260.194
Verzoeker XXXXAnders dan verzoeker voorhoudt, stelt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen vast dat wel een onderzoek ten gronde is gebeurd en dat verzoekers aanvraag tot gezinshereniging wordt afgewezen op grond van het bestaan van een inreisverbod en van de vaststelling na onderzoek ten gronde dat er in hoofde van verzoeker geen sprake is van een zodanige afhankelijkheidsrelatie met zijn Nederlandse neef, de referentiepersoon, dat hem een afgeleid verblijfsrecht zou moeten worden toegekend. Om van een verblijfsrecht te kunnen genieten, moet de aanvrager-derdelander noodzakelijkerwijze het recht hebben om het Belgisch grondgebied binnen te komen. De erkenning van het verblijfsrecht vereist derhalve niet alleen dat voldaan is aan de voorwaarden voorzien in de artikelen 47/1 e.v. iuncto 40bis, en 41 van de vreemdelingenwet maar ook dat (...)…Arrest n° 260.194
Verzoeker XXXXDe beslissingen houdende bevel om het grondgebied te verlaten en tot het opleggen van een inreisverbod in hoofde van verzoeker kunnen niet worden geacht impliciet te zijn ingetrokken door de afgifte van een “bijlage 19ter” bij het indienen van zijn aanvraag tot gezinshereniging. Het bestreden arrest van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen wijst er dienaangaande terecht op dat in artikel 1/3 van de vreemdelingenwet wordt gesteld dat het indienen van een verblijfsaanvraag door een vreemdeling die reeds het voorwerp uitmaakt van een verwijderingsmaatregel, het bestaan van deze maatregel niet aantast en dat de afgifte van een attest van immatriculatie de uitvoerbaarheid van een verwijderingsmaatregel slechts opschort in afwachting van een beslissing inzake de verblijfsaanvraag.Arrest n° 260.194
Verzoeker XXXXIn de mate dat verzoeker laat gelden dat hij niet zou vallen onder de toepassing van het arrest van 8 mei 2018 van het Hof van Justitie in de zaak C-82/16 K.A. tegen België en hij daartoe ook verwijst naar een arrest van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen waarin zijn standpunt zou worden bevestigd, dient te worden opgemerkt dat het gaat om een voor de eerste maal in de graad van cassatie opgeworpen en derhalve niet ontvankelijke kritiek. Ook de aanvankelijk bestreden beslissing is immers uitdrukkelijk gesteund op de toepassing van het arrest K.A., zodat verzoeker niet aantoont dat hij niet in de mogelijkheid was zich reeds voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen te richten tegen de desbetreffende beoordeling. Dit klemt des te meer nu verzoeker voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen veeleer een tegenstrijdig (...)…Arrest n° 260.194
Verzoeker XXXXIn antwoord op verzoekers kritiek dat hij bij het indienen van de in het geding zijnde verblijfsaanvraag niet de kans zou hebben gekregen zijn dossier te actualiseren, overweegt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen dat de aanvankelijk bestreden beslissing een antwoord vormt op verzoekers vierde verblijfsaanvraag zodat verzoeker bezwaarlijk kan stellen dat hij niet de kans kreeg om aan te tonen dat de relatie met zijn neef dusdanig is dat de weigering om hem toe te laten tot verblijf tot gevolg zou hebben dat deze neef zijn recht van vrij verkeer niet zal kunnen uitoefenen. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen vervolgt dat verzoeker ook niet aantoont dat hij enig stuk heeft waaruit zou kunnen worden afgeleid dat de weigering van verblijf enige impact kan hebben op de verblijfsrechtelijke situatie van zijn neef, van (...)…Arrest n° 260.109
Verzoeker XXXXArtikel 39/56 van de vreemdelingenwet bepaalt dat de beroepen bedoeld in artikel 39/2 van de vreemdelingenwet voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen kunnen worden gebracht door de vreemdeling die doet blijken van een benadeling of een belang. Verzoekster toont geen schending aan van de voormelde bepaling nu de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen haar beroep tot nietigverklaring niet verwerpt bij gebrek aan belang. Enkel met betrekking tot het eerste onderdeel van verzoeksters enige middel wordt in het bestreden arrest geoordeeld dat niet blijkt welk belang verzoekster heeft bij haar kritiek dat de aanvankelijk bestreden beslissing niet de vorm heeft van een “bijlage 20” en dat de grief met betrekking tot de vorm en de titulatuur van de aanvankelijk bestreden beslissing dan ook niet kan leiden tot de vernietiging van (...)…Arrest n° 260.109
Verzoeker XXXXAnders dan verzoekster voorhoudt, heeft de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen wel degelijk haar kritiek beantwoord dat de aanvankelijk bestreden beslissing niet werd genomen in de vorm van een “bijlage 20”. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen overweegt dat onder de weigering van erkenning van een verblijfsrecht elke beslissing dient te worden begrepen tot afwijzing van een aanvraag om gezinshereniging, ongeacht de benaming ervan, en dat de aanvankelijk bestreden beslissing dus dient te worden beschouwd als een beslissing waarmee de verwerende partij het recht op verblijf niet erkent. Hij wijst er vervolgens op dat voor het nemen van een dergelijke beslissing normaliter, conform artikel 52, laatste lid van het vreemdelingenbesluit, een “bijlage 20” dient te worden gebruikt, doch dat dit slechts de vormgeving betreft (...)…Arrest n° 260.109
Verzoeker XXXXHet bestreden arrest van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen schendt artikel 40ter vreemdelingenwet en artikel 52 vreemdelingenbesluit – gelezen in het licht van de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie, meer bepaald het arrest van 8 mei 2018 in de zaak C-82/16, K.A. tegen België – niet, door vast te stellen dat verzoeksters inreisverbod wel degelijk een reden kan vormen om haar verblijfsaanvraag af te wijzen op voorwaarde dat, zoals de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen te dezen vaststelt, tevens is onderzocht of er in hoofde van haar geen sprake is van een zodanige afhankelijkheidsrelatie met haar Belgische partner dat haar een afgeleid verblijfsrecht zou moeten worden toegekend. In het bestreden arrest wordt vastgesteld dat de Belgische partner hierdoor niet wordt gedwongen het grondgebied van (...)…Arrest n° 260.109
Verzoeker XXXXDe Raad voor Vreemdelingenbetwistingen geeft duidelijk aan waarom hij uit het arrest “HvJ 17 september 2020, JZ, C-806/18” niet afleidt dat bij de beoordeling van verzoeksters aanvraag tot gezinshereniging geen rekening zou kunnen worden gehouden met een aan haar opgelegd inreisverbod alvorens zij het grondgebied van de lidstaten van de Unie heeft verlaten. Verzoekster toont wat dat betreft geen schending aan van de jurisdictionele motiveringsplicht als vormvereiste.Arrest n° 260.109
Verzoeker XXXXHet arrest van het Hof van Justitie van 17 september 2020, JZ, in de zaak C-806/18, heeft enkel betrekking op de strafbaarstelling van een illegaal verblijf van een derdelander jegens wie de stappen van de bij richtlijn 2008/115 ingestelde terugkeerprocedure zijn doorlopen zonder dat de betrokkene het grondgebied van de lidstaten daadwerkelijk heeft verlaten. Het Hof van Justitie oordeelt in dit arrest dat, in een situatie waarin de betrokkene het gastland na de vaststelling van het terugkeerbesluit niet heeft verlaten en aan de daarbij opgelegde terugkeerverplichting bijgevolg nooit is voldaan, deze betrokkene zich bevindt in een illegale situatie die voortvloeit uit een oorspronkelijk illegaal verblijf en niet uit een later illegaal verblijf dat het gevolg is van een overtreding van een inreisverbod in de zin van (...)…Arrest n° 260.108
Verzoeker XXXXIn het licht van het door de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen als determinerend beschouwde motief dat verzoeker niet had aangevochten (gebrek aan schending van het recht op vrij verkeer van de referentiepersoon), is verzoekers kritiek wat de overige motieven betreft, namelijk dat hij niet heeft bewezen ten laste te zijn geweest van de referentiepersoon, niet ontvankelijk. Het betreft immers motieven uit de aanvankelijk bestreden beslissing die niet werden onderzocht door de eerste rechter en waarvan in het bestreden arrest wordt geoordeeld dat het overtollige motieven zijn in het licht van het niet-aangevochten determinerend motief. Uit de motivering van het bestreden arrest blijkt derhalve ook duidelijk waarom de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen verzoekers kritiek niet onderzoekt betreffende de vaststelling dat (...)…Arrest n° 258.293
Verzoeker XXXXDe Raad voor Vreemdelingenbetwistingen overweegt in het bestreden arrest omstandig dat en waarom verzoeker te dezen geen aanspraak kan maken op een afgeleid verblijfsrecht als ander familielid van een Unieburger omwille van het feit dat hij niet samen met de referentiepersoon in een andere lidstaat heeft verbleven, te dezen destijds het Verenigd Koninkrijk. Vervolgens argumenteert hij waarom de door verzoeker aangehaalde rechtspraak van de Raad van State niet tot een ander besluit kan leiden. Hiermee geeft de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen duidelijk aan op welke gronden hij verzoekers argumentatie verwerpt. Minstens toont verzoeker niet aan in welke mate deze motivering niet zou volstaan als antwoord op zijn voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen aangevoerde kritiek.Arrest n° 258.196
Verzoeker XXXXDe Raad voor Vreemdelingenbetwistingen schendt de artikelen 74/11 en 74/12 van de vreemdelingenwet iuncto artikel 11 van richtlijn 2008/115/EG door te oordelen dat deze bepalingen geen valabele rechtsgrond kunnen vormen om de aanvraag van een verblijfskaart niet in aanmerking te nemen en dat “de procedure, voorzien in artikel 52 van het Vreemdelingenbesluit en in artikel 40bis van de Vreemdelingenwet, […] alleen aanleiding kan geven tot een F kaart ofwel een weigering in de vorm van een bijlage 20”.Arrest n° 255.939
Verzoeker XXXXUit verzoekers kritiek blijkt geen schending van het gelijkheidsbeginsel of het rechtszekerheidsbeginsel, enkel omdat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen aanneemt dat de verwerende partij, wanneer zij na een gebeurlijke vernietiging van de aanvankelijk bestreden beslissing opnieuw moet beslissen over de aanvraag tot gezinshereniging, de aanvraag moet verwerpen omdat de Belgische referentiepersoon ondertussen meerderjarig is en dit hoewel de referentiepersoon nog minderjarig was op het ogenblik van het indienen van de aanvraag en op het ogenblik dat de verwerende partij een eerste (door de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen vernietigde) weigeringsbeslissing heeft genomen.