Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Wettigheid

0 subrubrieken 37 rechtstreekse arresten 37 arresten in totaal

Rechtspunten

40
Arrest n° 260.951 Verzoeker XXXXWaar verzoeker in het verzoekschrift tot annulatie heeft aangevoerd dat uit de wet “niet” blijkt dat de uitzonderingsgronden van artikel 42quater, § 4, eerste lid, 1° van de Vreemdelingenwet telkens overeenkomen met een grond tot beëindiging, beantwoordt de RvV enkel verzoekers argumentatie door te motiveren waarom dit volgens hem wel uit de wet blijkt, namelijk omdat het gebruik van het woord “of” erop wijst “dat het gaat om drie, naast elkaar bestaande, onderscheiden uitzonderingsgronden, die overeenkomen met de drie onderscheiden beëindigingsgronden in artikel 42quater, §1, eerste lid, 4°, van de Vreemdelingenwet”. Daarmee oordeelt de RvV niet ultra petita.Arrest n° 259.251 Verzoeker XXXXIn het bestreden arrest wordt, wat de voorwaarde van het “ten laste” zijn betreft, enkel gemotiveerd omtrent de vraag of verweerder (de verzoekende vreemdeling) al dan niet ten laste van de referentiepersoon was in het land van herkomst en wordt geoordeeld dat de verzoekende partij (de Belgische Staat) ten onrechte eist dat verweerder bewijzen van afhankelijkheid ten aanzien van de referentiepersoon in het land van herkomst bijbrengt en dat de verzoekende partij (de Belgische Staat) voorbijgaat aan de bewoordingen van artikel 40bis, § 2, eerste lid, 3°, van de vreemdelingenwet waarin bepaald wordt dat de aanvrager “te hunnen laste” moet zijn, met andere woorden ten laste van de Belg en van diens echtgenote of partner. Omtrent het motief in de aanvankelijk bestreden beslissing dat op grond van de voorgelegde loonfiches (...)…Arrest n° 258.519 Verzoeker XXXXTe dezen aanvaardt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen dat in een beslissing houdende bevel om het grondgebied te verlaten rekening moet worden gehouden met de persoonlijke situatie van de betrokkene. Het gaat om de in artikel 74/13 van de vreemdelingenwet bedoelde belangenafweging. Waar verzoeker wat dat betreft ook een schending van de in de wet van 29 juli 1991 bedoelde formelemotiveringsplicht had ingeroepen, verwijst de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen naar en citeert hij uit een interne nota van de verwerende partij die zich in het administratief dossier bevindt, die de aanvankelijk bestreden beslissing houdende bevel om het grondgebied te verlaten voorafgaat en waarvan niet wordt aangetoond dat verzoeker er kennis van had, om te besluiten dat daaruit de door artikel 74/13 van de vreemdelingenwet vereiste (...)…Arrest n° 258.197 Verzoeker XXXXDe verwijzing in het bestreden arrest naar een richtlijnconforme interpretatie van artikel 42 van de vreemdelingenwet houdt geenszins in dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen een verticale directe werking zou geven aan artikel 10 van richtlijn 2004/38 door artikel 52, § 4, van het vreemdelingenbesluit met toepassing van artikel 159 van de Grondwet buiten toepassing te laten omdat het in strijd is met artikel 42, § 1, eerste lid, van de vreemdelingenwet als hogere rechtsnorm.Arrest n° 256.804 Verzoeker XXXXHet is een algemeen rechtsbeginsel dat de toepassing van overmacht de strengheid van de wet kan milderen. Overmacht veronderstelt een buiten de wil van de betrokkene gelegen feit of gebeurtenis die hij niet kon voorzien of vermijden. De bewijslast van overmacht rust op degene die er zich op wil beroepen. De Raad van State treedt als cassatierechter niet in de beoordeling van de zaak zelf en hij onderzoekt dus niet of een bepaald feit al dan niet overmacht vormt in hoofde van degene die ze inroept. Wel kan hij desgevraagd nagaan of de feitenrechter het begrip juist heeft geïnterpreteerd of niet. Te dezen blijkt dat verzoeker zich voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen heeft beroepen op overmacht, namelijk zijn onterechte opsluiting in Zwitserland vanaf 12 december 2016 (nadat hij er werd aangehouden toen hij van een (...)…Arrest n° 254.822 Verzoeker XXXXUit het rechtsplegingsdossier blijkt dat de met toepassing van artikel 3 van het KB nr. 19 van 5 mei 2020 'met betrekking tot de verlenging van de termijnen van de rechtspleging bij de RvV en de schriftelijke behandeling van de zaken' genomen beschikking van 11 mei 2020, met de uitnodiging om "een pleitnota over te maken binnen de 15 dagen na de verzending van de beschikking", niet op 11 mei 2020 maar op 12 mei 2020 elektronisch naar verzoeker werd gestuurd. Uit het rechtsplegingsdossier blijkt verder, hetgeen overigens in het bestreden arrest wordt vastgesteld, dat verzoeker op 27 mei 2020 een pleitnota heeft ingediend. Die pleitnota is dus ingediend op de 15de dag na de verzending op 12 mei 2020 van de beschikking van 11 mei 2020. De RvV kon derhalve niet zonder schending van artikel 3 van het KB nr. 19 van 5 mei 2020, (...)…Arrest n° 254.821 Verzoeker XXXXUit het rechtsplegingsdossier van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen blijkt dat de in artikel 39/73, §2 en 3, van de vreemdelingenwet bedoelde beschikking van 5 augustus 2020 met een ter post aangetekende brief van 6 augustus 2020 naar de verzoekende partijen werd gestuurd. Het rechtsplegingsdossier bevat echter geen verzoek om te worden gehoord. De verzoekende partijen voegen bij het verzoekschrift tot cassatie wel het bewijs van een op 20 augustus 2020 naar de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen verstuurde aangetekende brief evenals een kopie van een verzoek om te worden gehoord. De verwerende partij voert geen enkel verweer en betwist deze feiten derhalve niet. Aldus tonen de verzoekende partijen aan dat zij wel binnen de 15 dagen een verzoek om te worden gehoord hebben ingediend. Door geen rekening te houden met (...)…Arrest n° 254.820 Verzoeker XXXXDe RvV vermag na te gaan of in de aanvankelijk bestreden beslissing op wettige wijze werd geoordeeld of de aangevoerde door de referentiepersoon maandelijks ontvangen stortingen van 500 euro al dan niet als stabiele en regelmatige bestaansmiddelen kunnen worden beschouwd, hetgeen tot de beoordeling van de zaak zelf behoort, doch hij vermag niet zonder schending van artikel 40ter iuncto 42 van de vreemdelingenwet deze bedragen uit te sluiten, enkel omdat ze afkomstig zijn van de broer van de referentiepersoon die geen deel uitmaakt van het gezin van de referentiepersoon. Het stabiele en regelmatige karakter van de bestaansmiddelen dient immers te worden beoordeeld in hoofde van de referentiepersoon, die ze ontvangt.Arrest n° 254.427 Verzoeker XXXXOp grond van het arrest nr. 227.252 van 9 oktober 2019 van de RvV was een nieuwe analyse van het dossier in het licht van artikel 48/4, § 2, c) van de vreemdelingenwet vereist. In tegenstelling tot hetgeen verzoeker beweert, heeft de RvV de door verzoeker aangevoerde individuele, persoonlijke omstandigheden wel degelijk beoordeeld in het licht van artikel 48/4, § 2, c), van de Vreemdelingenwet. Te dezen blijkt immers dat door de commissaris-generaal, daarin gevolgd door de RvV, is onderzocht “of de situatie aldaar dermate gewijzigd is dat er heden in hoofde van de verzoekende partij sprake is van een lokale vatbaarheid die tot gevolg kan hebben dat zij een verhoogd risico loopt om het slachtoffer te worden van willekeurig geweld waardoor er geen sprake meer is van een redelijk vestigingsalternatief in de stad Kaboel”. (...)…Arrest n° 254.195 Verzoeker XXXXMet het bestreden arrest van de RvV wordt verzoeker niet uitgesloten van de subsidiaire beschermingsstatus. Wel wordt geoordeeld - na te hebben vastgesteld dat hij, gelet op het arrest nr. 216.094 van 30 januari 2019, onder de toepassing valt van artikel 55/4, § 1, eerste lid, c) van de vreemdelingenwet, dat hij “geen nieuwe elementen aan[brengt] die de kans aanzienlijk groter maken dat hij voor de erkenning als vluchteling in de zin van artikel 48/3 of voor subsidiaire bescherming in de zin van artikel 48/4 in aanmerking komt” en dat de verwerende partij in de aanvankelijk BB (waarbij de commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen een volgend verzoek om internationale bescherming van verzoeker niet-ontvankelijk verklaart) “ten aanzien van verzoeker terecht [heeft] besloten tot de niet-ontvankelijkheid (...)…Arrest n° 254.171 Verzoeker XXXXUit het rechtsplegingsdossier blijkt dat de met toepassing van artikel 39/73 van de vreemdelingenwet genomen beschikking van 5 juni 2020, met de vermelding dat een pleitnota kan worden overgemaakt op het in die beschikking vermelde e-mailadres, op dezelfde dag ter kennis werd gebracht van verzoeker. Uit de door verzoeker bijgebrachte afdruk blijkt dat verzoekers advocaat op (maandag) 22 juni 2020 per e-mail een pleitnota heeft gestuurd naar het in de beschikking van 5 juni 2020 vermelde e-mailadres. De RvV kon derhalve niet zonder schending van artikel 39/73 van de vreemdelingenwet, te dezen gelezen samen met artikel 3 van het KB nr. 19 van 5 mei 2020 ‘met betrekking tot de verlenging van de termijnen van de rechtspleging bij de Raad voor vreemdelingenbetwistingen en de schriftelijke behandeling van de zaken’, zoals het (...)…Arrest n° 253.446 Verzoeker XXXXDe RvV stelt in het bestreden arrest vast dat verzoeker niet binnen de acht dagen de in artikel 39/76, § 1, van de vreemdelingenwet bedoelde replieknota (i.v.m. het schriftelijke verslag van de Commissaris-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen over het onderzoek naar nieuwe elementen) heeft ingediend en dus wordt geacht in te stemmen met het standpunt van de commissaris-generaal. Vermits blijkt (uit een aangetekende brief en een e-mail met ontvangstmelding aan de RvV) dat verzoeker binnen de voorgeschreven termijn van acht dagen na de kennisgeving van het schriftelijk verslag van de commissaris-generaal een replieknota heeft ingediend, kon de RvV niet zonder schending van artikel 39/76, § 1, van de vreemdelingenwet vaststellen dat verzoeker geen replieknota heeft ingediend en dat hij moet worden geacht in te (...)…Arrest n° 253.373 Verzoeker XXXXDe verzoeksters houden in essentie voor dat bij de toepassing van artikel 40ter, § 1, 1°, iuncto artikel 40bis, § 2, eerste lid, 3°, van de vreemdelingenwet, met name bij de beoordeling van de voorwaarde van het “ten laste zijn”, geen rekening mag worden gehouden met het werk van de aanvrager in het gastland na het indienen van de aanvraag tot gezinshereniging. De verzoeksters beschikten op het ogenblik van het indienen van de aanvraag echter niet over een onherroepelijk of zeker recht op verblijf. Er is slechts sprake van een onherroepelijk vastgesteld recht indien de overheid heeft vastgesteld dat de wettelijke voorwaarden zijn vervuld en zij aldus het verblijfsrecht heeft erkend, hetgeen op het ogenblik van het indienen van de aanvraag nog niet het geval is. Het volstond dus niet dat eerste verzoekster op het ogenblik (...)…Arrest n° 252.889 Verzoeker XXXXHet is niet in strijd met de artikelen 48/3 en 48/4 van de vreemdelingenwet om te oordelen dat, indien een verzoeker zijn recent verblijf in de voorgehouden regio van herkomst niet aannemelijk maakt, die verzoeker zich niet kan steunen op de ingeroepen asielmotieven die zich zouden hebben voorgedaan tijdens dat verblijf. Al is voor de toepassing van artikel 48/4, § 2, c), van de vreemdelingenwet geen individuele bedreiging vereist, een verzoeker die om internationale bescherming vraagt, dient minstens enig verband met zijn persoon aannemelijk te maken. Na te hebben vastgesteld dat het gewapend conflict in Afghanistan zich niet uitstrekt over het gehele grondgebied en dat verzoeker het recente verblijf in zijn voorgehouden regio van herkomst niet aannemelijk maakt (hetgeen inhoudt dat verzoeker ook in eender welke andere (...)…Arrest n° 251.566 Verzoeker XXXXArtikel 41, § 1, van de bestuurstaalwet bepaalt dat de centrale diensten voor hun betrekkingen met de particulieren gebruikmaken van die van de drie talen waarvan de betrokkenen zich hebben bediend. Het blijkt dat verzoekster niet de vaststelling uit het bestreden arrest ontkracht dat zij zich van het Nederlands heeft bediend voor de aanvraag om haar verblijfstitel te verlengen, aanvraag die heeft geleid tot de beslissing van de verwerende partij van 14 februari 2018. De RvV kon dan ook op wettige wijze vaststellen dat de verwerende partij het Nederlands diende te gebruiken voor deze beslissing. Dat verzoekster voordien het Frans zou hebben gebruikt voor een eerdere aanvraag die tot een andere beslissing heeft geleid, doet hieraan geen afbreuk. Het middel is kan niet tot cassatie leiden.Arrest n° 251.422 Verzoeker XXXXArtikel 12.1, a), van richtlijn 2011/95 stemt overeen met artikel 1, D, van het vluchtelingenverdrag. Het HvJ heeft in zijn arrest van 13 januari 2021 in de zaak C-507/19, XT tegen Duitsland, met verwijzing naar onder meer zijn arrest van 25 juli 2018 in de zaak C-585/16, Alheto tegen Hongarije, net als in zijn eerder arrest El Kott, gesteld dat de voornoemde bepaling van toepassing is “wanneer op basis van een individuele beoordeling van alle relevante factoren blijkt dat de betrokken staatloze Palestijn in een persoonlijke situatie van ernstige onveiligheid verkeert en de UNRWA, die door de betrokkene om bijstand is gevraagd, niet in staat is in dat gebied levensomstandigheden te bieden die stroken met de opdracht waarmee deze organisatie is belast, waardoor deze staatloze wegens omstandigheden buiten zijn wil (...)…Arrest n° 251.420 Verzoeker XXXXDe fiche ‘Niet begeleide minderjarige vreemdeling’ (NBMV) maakt deel uit van het administratief dossier en vervolgens van het rechtsplegingsdossier bij de RvV. Geen van de door verzoeker aangehaalde nationale en inter- of supranationale bepalingen, voor zover deze laatste althans rechtstreekse werking in het Belgische recht hebben, verbiedt op algemene wijze dat een fiche NBMV mede wordt betrokken bij de beoordeling van een verzoek om internationale bescherming. Het belang van het kind als een essentiële overweging houdt immers niet in dat het de enige overweging zou mogen vormen bij de beoordeling van een verzoek om internationale bescherming en dat ieder stuk of element dat tot een afwijzing van dat verzoek zou kunnen leiden, buiten beschouwing dient te worden gelaten. In het bestreden arrest wordt omstandig en (...)…Arrest n° 250.710 Verzoeker XXXXMet toepassing van artikel 57/6/1, § 1, van de vreemdelingenwet kan de commissaris-generaal in de in die bepaling vermelde gevallen “een verzoek om internationale bescherming volgens een versnelde procedure behandelen”. In die gevallen geldt een beslissingstermijn van 15 werkdagen. Overeenkomstig artikel 39/57, § 1, tweede lid, van de vreemdelingenwet bedraagt de termijn om tegen dergelijke beslissing beroep aan te tekenen bij de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen 10 dagen, dit in plaats van de gewone beroepstermijn van 30 dagen. De voornoemde beslissingstermijn van 15 dagen is een termijn van orde waarvan de overschrijding enkel tot gevolg heeft dat niet meer de verkorte doch de gewone beroepstermijn van 30 dagen van toepassing is. Uit de niet betwiste gegevens van de zaak blijkt dat de aanvankelijk bestreden (...)…Arrest n° 250.710 Verzoeker XXXXUit de overschrijding van de in artikel 57/6/1, § 1, van de vreemdelingenwet bepaalde beslissingstermijn van 15 werkdagen volgt dat niet de in artikel 39/57 bepaalde verkorte beroepstermijn van 10 dagen maar de gewone beroepstermijn van 30 dagen geldt. Verzoekers kritiek faalt wat dat betreft naar recht. Ten overvloede blijkt dat verzoeker wel degelijk binnen de 10 dagen beroep heeft aangetekend tegen de aanvankelijk bestreden beslissing zodat hij zelfs geen belang heeft bij zijn kritiek. In het licht van het voorgaande heeft verzoeker geen belang bij zijn kritiek betreffende de beoordeling in het bestreden arrest van de precieze omstandigheden waarop de toepassing van de in artikel 57/6/1, § 1, van de vreemdelingenwet bedoelde versnelde procedure was gesteund.Arrest n° 250.422 Verzoeker XXXXDe RvV verwijst in het bestreden arrest naar de diverse door de verwerende partij aangehaalde verslagen en analyses en oordeelt dat de verwerende partij in redelijkheid tot het besluit is gekomen dat (het persoonlijk gedrag van) verzoeker een ernstige bedreiging vormt voor de nationale veiligheid. De RvV oordeelt in het bestreden arrest dat deze vaststelling steun vindt in de verslagen en de analyses van verschillende gespecialiseerde diensten. Als administratieve cassatierechter treedt de RvS niet in de beoordeling van de zaak zelf en het komt hem dus niet toe in de plaats van de annulatierechter zelf het gevaar voor de nationale veiligheid te beoordelen. Verzoeker toont niet aan dat de RvV met de in het bestreden arrest vermelde overwegingen de artikelen 44bis en 45, § 2, van de vreemdelingenwet schendt in de zin dat (...)…