Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Wettigheid

0 subrubrieken 37 rechtstreekse arresten 37 arresten in totaal

Rechtspunten

40
Arrest n° 250.422 Verzoeker XXXXDe RvV heeft onmiskenbaar onderzocht of de verwerende partij bij het nemen van de aanvankelijk bestreden beslissingen aan de toepassingsvoorwaarden van artikel 8 van het EVRM heeft voldaan en of zij in voorkomend geval een belangenafweging heeft gemaakt. In zoverre verzoeker aanvoert dat de informatie volgens dewelke er geen gezin bestond tussen hem en zijn kinderen en hij vanaf 4 maart 2015 weer van zijn kinderen gescheiden leefde onjuist is, nu hij nog tot in september 2016 met zijn kinderen heeft samengeleefd, strekt het middel ertoe de feitelijke beoordeling over te doen, hetgeen niet tot de bevoegdheid van de RvS als administratieve cassatierechter behoort. Wat de voorgehouden schending van artikel 7 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie betreft, wijst de RvV erop dat deze bepaling overeenstemt (...)…Arrest n° 249.459 Verzoeker XXXXInkomensgarantie voor Ouderen (IGO) is te kwalificeren als een vorm van maatschappelijke dienstverlening. Dergelijke dienstverlening, die een systeem van aanvullende bijstand vormt, geldt als een vorm van financiële maatschappelijke dienstverlening. Het aldus verworven inkomen vermag derhalve niet in rekening worden gebracht als een bestaansmiddel en dit op grond van artikel 40ter, tweede lid, van de vreemdelingenwet. Dat de IGO als dusdanig niet voorkomt in de OCMW-wet, doet geen afbreuk aan het voorgaande vermits deze laatste wet niet algemeen en exclusief bepaalt wat moet worden begrepen als financiële maatschappelijke dienstverlening. De RvV heeft derhalve met het bestreden arrest artikel 40ter, tweede lid, van de vreemdelingenwet geschonden door te oordelen dat de IGO niet mag worden uitgesloten als in aanmerking te (...)…Arrest n° 247.140 Verzoeker XXXXBij het bestreden arrest weigert de RvV de vluchtelingenstatus aan verweerster doch kent hij haar wel de subsidiaire beschermingsstatus toe. Eén van de cumulatief opgesomde voorwaarden in artikel 48/6, § 4, van de vreemdelingenwet vormt "de algemene geloofwaardigheid" van de verzoeker om internationale bescherming. Vermits uit het bestreden arrest zelf blijkt dat niet is voldaan aan de voorwaarde van die algemene geloofwaardigheid, kon de RvV niet op wettige wijze toepassing maken van het door die bepaling voorziene voordeel van de twijfel op grond van slechts één aspect van het asielrelaas, namelijk verweersters Syrische nationaliteit.Arrest n° 244.961 Verzoeker XXXXIn het bestreden arrest wordt vastgesteld dat de aanvankelijk BB houdende bevel om het grondgebied te verlaten als "nationaliteit: Eritrea" vermeldt voor verweerster en dat dit met zich meebrengt dat die beslissing "op zich reeds een titel inhoudt om verzoekster naar Eritrea te verwijderen, los van de vraag of de verwerende partij de intentie daartoe heeft, gelet op de niet-terugleidingsclausule opgenomen in de beslissing van de commissaris-generaal van 9 december 2016". De RvV stelt ook vast dat de aanvankelijk BB verweerster "wel degelijk verplicht om het Belgische grondgebied en dat van de Schengenstaten binnen de vijftien dagen te verlaten" en dat "de vraag […] dan ook [rijst] naar welk ander land [verweerster] dan wel kan terugkeren". Vermits de aanvankelijk BB effectief Eritrea opgeeft als nationaliteit van (...)…Arrest n° 244.959 Verzoeker XXXXVermits de RvV de door verzoeker in Irak gepleegde misdrijven niet heeft beschouwd als een dwingend motief om verzoeker enkel op die grond uit te sluiten van de gunst van artikel 9bis van de vreemdelingenwet, zonder de andere elementen van de aanvraag te behandelen, is het voornoemde artikel 9bis wat dat betreft niet geschonden met het bestreden arrest.Arrest n° 244.697 Verzoeker XXXXNu verzoeksters asielaanvraag en haar erkenning als vluchteling waren gebaseerd op dezelfde motieven als die van haar echtgenoot en nu diens erkenning als vluchteling werd ingetrokken omdat zijn persoonlijk gedrag na de erkenning als vluchteling erop wijst dat hij geen vervolging vreest, vermocht de RvV zonder schending van artikel 57/6, eerste lid, 7°, van de vreemdelingenwet zich eveneens hierop te beroepen om verzoeksters erkenning als vluchteling in te trekken.Arrest n° 244.696 Verzoeker XXXXIn de mate dat het artikel 17, § 2, van het KB van 11 juli 2003 'tot regeling van de werking van en de rechtspleging voor het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen' zou zijn geschonden met de aanvankelijk bestreden beslissing door verzoeker niet te confronteren met de voorgehouden tegenstrijdigheden tussen zijn eigen verklaringen en die van zijn echtgenote, dient te worden opgemerkt dat dergelijke onregelmatigheid de wettigheid van het bestreden arrest niet kan aantasten. Gezien de devolutieve werking van het beroep bij de RvV, heeft verzoeker immers uitgebreid standpunt kunnen innemen betreffende de in de aanvankelijk bestreden beslissing aangenomen tegenstrijdigheden. Verzoeker heeft derhalve geen belang bij het middel in de mate dat het betrekking heeft op een schending van artikel 17, § 2, van (...)…Arrest n° 241.290 Verzoeker XXXXGeen van de door verzoeker aangehaalde bepalingen houdt in dat anonieme bronnen verboden zouden zijn, noch dat de identiteit van de bronnen aan verzoeker of zijn raadsman zou moeten worden meegedeeld, zonder zelfs een vraag in die zin. Verzoekers kritiek faalt in die zin ook naar recht.Arrest n° 239.838 Verzoeker XXXXDe voorwaarde van het ten laste "zijn" in artikel 40ter iuncto 40bis § 2, eerste lid, 3°, van de vreemdelingenwet houdt in dat het om een bestaande toestand moet gaan. In artikel 40ter is uitdrukkelijk sprake van familieleden "die de Belg begeleiden of zich bij hem voegen", en het begeleiden van of het zich voegen bij de Belg houdt in dat de vreemdeling uit het buitenland komt of is gekomen. De eerste rechter heeft op wettige wijze geoordeeld dat het gaat om een toestand die in het land van herkomst moet bestaan. Indien daaraan niet is voldaan, hoeven de nadere voorwaarden betreffende het ten laste zijn in België niet te worden onderzocht. De eerste rechter heeft zonder schending van de wet of toevoeging van een voorwaarde aan de wet geoordeeld dat verzoekers aanvraag met de aanvankelijk bestreden beslissing kon worden (...)…Arrest n° 238.570 Verzoeker XXXXDoor aan te nemen dat artikel 3 van het EVRM een uitdrukkelijke motivering in de aanvankelijk bestreden bevelen om het grondgebied te verlaten vereist en enkel op grond van het ontbreken van dergelijke motivering, zonder nader onderzoek van het dossier, een schending van artikel 3 van het EVRM aan te nemen, schendt de RvV die verdragsbepaling. De RvV kon derhalve niet wettig besluiten tot een schending van de materiëlemotiveringsplicht, enkel op grond van het ontbreken van uitdrukkelijke motieven in de aanvankelijk bestreden bevelen om het grondgebied te verlaten.Arrest n° 238.373 Verzoeker XXXXWat de vermelding in de aanvankelijk BB van "art 25/2, § 1, C)" van het vreemdelingenbesluit betreft, wordt in het bestreden arrest op wettige wijze overwogen dat de onjuiste vermelding van de toepasselijke reglementaire bepaling niet betekent dat de aanvankelijk BB inhoudelijk niet correct is geformuleerd.Arrest n° 238.150 Verzoeker XXXXVolgens het bestreden arrest moest het advies van de CG niet samen met de aanvankelijk BB aan verzoeker ter kennis worden gebracht "aangezien de bestreden beslissing zelf de motieven voor de weigering van verblijf bevat". Verzoeker voert niet aan dat de RvV met zijn beoordeling een inhoud geeft aan de aanvankelijk BB die niet strookt met de bewoordingen ervan. Waar de RvV van oordeel is dat de aanvankelijk BB zelf de motieven voor de weigering van verblijf bevat, vormt het geen schending van de formelemotiveringsplicht om te oordelen dat in dat geval geen kennisgeving van het volledige advies van de CG was vereist.Arrest n° 235.045 Verzoeker XXXXDe bewijskracht van een stuk is geschonden wanneer de rechter aan een stuk een uitlegging geeft die niet verenigbaar is met de bewoordingen of de inhoud ervan. Door in het bestreden arrest te stellen dat de ambtenaar-geneesheer op geen enkele wijze concreet toelicht op welke basis hij de duidelijke vaststellingen van de behandelende arts naast zich neerlegt, wordt in het bestreden arrest voorbijgegaan aan de overwegingen van de ambtenaar-geneesheer en wordt de inhoud van zijn adviezen miskend. Daarnaast miskent de RvV ook de inhoud van het standaard medisch verzoekschrift.Beschikking n° 15.166 Verzoeker XXXXDe Raad voor Vreemdelingenbetwistingen blijkt de voor hem aangevochten beslissing (weigering gezinshereniging) te hebben getoetst aan het criterium dat "een zodanige afhankelijkheidsverhouding [moet] bestaan dat het kind feitelijk gedwongen zou zijn om het grondgebied van de Unie te verlaten als de vreemdeling een verblijfsrecht wordt geweigerd" om na te gaan of al dan niet een verblijfsrecht moet worden toegekend op grond van artikel 20 VWEU (cf. arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 mei 2018 in de zaak C-82/16, K.A. en anderen tegen België). Dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen dergelijke gevallen waarin het afgeleid verblijfsrecht moet worden toegekend "bijzondere situaties" noemt of verwijst naar een "bijzondere afhankelijkheid", betekent op zich echter niet dat hij daarmee een te (...)…Beschikking n° 15.048 Verzoeker XXXXHet blijkt dat verzoekster (met verblijfsmachtiging om au-pair te zijn bij één welbepaald gezin) geen schending heeft ingeroepen van een bestaande vaste gedragslijn van de overheid. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen merkt op dat het bestuur te dezen nooit concrete toezeggingen of beloftes heeft gedaan aan verzoekster. In het bestreden arrest wordt de voorgehouden schending van het vertrouwensbeginsel aldus beantwoord zonder schending van de inhoud van dit beginsel. Waar verzoekster aanvoert dat zij het bestuur wel mocht vertrouwen in de zin dat het bestuur ingevolge haar aangekondigde wil om van statuut te veranderen niet meteen een beslissing houdende bevel om het grondgebied te verlaten zou nemen, vraagt zij in wezen een nieuwe beoordeling van de zaak zelf, waarvoor de Raad van State als administratieve (...)…Beschikking n° 15.047 Verzoeker XXXXDe Raad voor Vreemdelingenbetwistingen leidt uit de duidelijke bewoordingen van artikel 42quater, § 1er, 4°, van de vreemdelingenwet af dat, binnen de vijf jaar na de erkenning van het verblijfsrecht van het familielid van de burger van de Unie, een einde kan worden gesteld aan dat verblijfsrecht wanneer er geen gezamenlijke vestiging meer is. Het verlies van het verblijfsrecht is niet beperkt tot het geval van ontbinding van het huwelijk. In die mate blijkt derhalve geen schending van het voornoemde artikel 42quater, § 1, 4°. In de mate dat verzoeker erop wijst dat er geen sprake is van een ontbinding van het huwelijk, dat het huwelijk integendeel “nog lopende” is en dat er nog steeds “een minimum aan relatie tussen de echtgenoten bestaat”, toont hij dan ook niet de onwettigheid aan van de motieven van het bestreden (...)…Beschikking n° 15.046 Verzoeker XXXXDoor te verwijzen naar de mogelijkheid om na het vragen van inzage in het administratief dossier alsnog in de loop van de beroepsprocedure voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen bijkomende middelen op te werpen indien de grondslag ervan pas na het indienen van het beroep aan het licht zou komen, heeft de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen op grond van de feitelijke omstandigheden van de zaak soeverein geoordeeld dat de verzoekers een effectieve en efficiënte verdediging konden organiseren.Beschikking n° 15.044 Verzoeker XXXXBij de aanvankelijk bestreden beslissing wordt een einde gesteld aan verzoekers duurzame verblijf in België met bevel om onmiddellijk het grondgebied te verlaten en een inreisverbod voor 15 jaar. Die beslissing is ingegeven door ernstige en actuele redenen van openbare orde en nationale veiligheid (de sociale contacten van verzoeker spelen zich hoofdzakelijk af binnen het salafistische extremistische milieu, verzoeker wendt zijn functie als imam aan voor het verspreiden van extremisme en hij is betrokken bij activiteiten van inmenging en spionage voor de Marokkaanse inlichtingendiensten). Het blijkt dat de RvV wel degelijk heeft onderzocht of de verwerende partij de door artikel 8 van het EVRM vereiste proportionaliteitstoets heeft uitgevoerd. Verzoeker (die verblijft in Nederland waar hij een verblijfsaanvraag indiende (...)…Beschikking n° 15.044 Verzoeker XXXXBij de aanvankelijk bestreden beslissing wordt een einde gesteld aan verzoekers duurzame verblijf in België met bevel om onmiddellijk het grondgebied te verlaten en een inreisverbod voor 15 jaar. Die beslissing is ingegeven door ernstige en actuele redenen van openbare orde en nationale veiligheid (de sociale contacten van verzoeker spelen zich hoofdzakelijk af binnen het salafistische extremistische milieu, verzoeker wendt zijn functie als imam aan voor het verspreiden van extremisme en hij is betrokken bij activiteiten van inmenging en spionage voor de Marokkaanse inlichtingendiensten). Het blijkt dat de RvV wel degelijk heeft onderzocht of de verwerende partij de vereiste proportionaliteitstoets heeft uitgevoerd in het licht van de door verzoeker ingeroepen vrijheid van meningsuiting en godsdienstvrijheid. Verzoeker (...)…Beschikking n° 15.041 Verzoeker XXXXVerzoekster toont niet aan dat het niet gaat om een voldoende nauwgezet en grondig onderzoek door de RvV, zoals vereist door artikel 3 van het EVRM en dit overeenkomstig de rechtspraak van het EHRM. Het EHRM acht in zijn arrest van 19 september 2013 in de zaak nr. 10499/11, R.J. tegen Frankrijk, onvoldoende de motivering in een vonnis dat een medisch attest het bestaan van een oorzakelijk verband tussen de medische vaststellingen en de verklaringen van de verzoeker niet rechtvaardigt. Het EHRM verwijst naar het recente en ernstige karakter van de verwondingen die op gedetailleerde wijze zijn weergegeven in het medisch attest van R.J. en die overeenstemmen met het asielrelaas. Het EHRM is in die zaak van oordeel dat de sterke vermoedens over de oorsprong van de verwondingen van de betrokkene niet worden weggenomen door (...)…