Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Evenredigheidsbeginsel

0 subrubrieken 9 rechtstreekse arresten 9 arresten in totaal

Rechtspunten

21
Arrest n° 266.407 Verzoeker XXXXVerzoeker beperkt zich in het verzoekschrift tot het opwerpen dat uit de motivering van de bestreden beslissing de motieven voor de strafmaat moeten blijken en dat die straf ook proportioneel moet zijn in relatie tot de feiten en de opgeworpen contextuele omstandigheden. Daarmee verzuimt verzoeker om op voldoende concrete wijze uiteen te zetten waarom er tussen de in aanmerking genomen feiten en de opgelegde sanctie geen redelijk verband van evenredigheid bestaat. Het komt voorts niet aan de Raad van State toe om deze beoordeling te maken.Arrest n° 265.037 Verzoeker XXXXHet loutere gegeven dat de tuchtvergrijpen geen strafrechtelijke inbreuken inhouden, toont op zich de onevenredigheid van de opgelegde tuchtsanctie niet aan.Arrest n° 265.037 Verzoeker XXXXDat het feiten uit de privésfeer betreft, toont op zich de onevenredigheid van de opgelegde tuchtsanctie niet aan.Arrest n° 264.441 Verzoeker XXXXIn het licht van de autonomie van het tuchtrecht ten opzichte van het strafrecht (GwH 16 februari 2012, nr. 20/2012, punt B.2), dient de tuchtoverheid weliswaar rekening te houden met de beoordeling van de feiten door de strafrechter, doch ten aanzien van de beoordeling van de strafmaat en de keuze van de tuchtstraf heeft de strafrechter geen enkele bevoegdheid en hij mag er dan ook geen uitspraak over doen. De hogere tuchtoverheid is bijgevolg op geen enkele wijze gebonden door de uitspraak van de strafrechter over de straftoemeting en de motieven ervoor uiteengezet in de strafrechtelijke uitspraak. Hieruit volgt voorts dat de straftoemeting door de strafrechter en zelfs het verlenen van de gunst van de opschorting – wat te dezen niet aan de orde is –, er niet aan in de weg staat dat de hogere tuchtoverheid kan (...)…Arrest n° 264.441 Verzoeker XXXXIn tegenstelling tot wat verzoeker aanneemt, is de voorlopige schorsing een louter preventieve ordemaatregel in het belang van de dienst en zonder een uitspraak te doen over enige schuldvraag. Verzoeker maakt geenszins aannemelijk dat te dezen de voorlopige schorsing een verkapte tuchtstraf zou zijn. De voorlopige schorsing kan dan ook niet worden beschouwd als een vorm van bestraffing die bij de straftoemeting in tuchtzaken in mindering moet worden gebracht.Arrest n° 262.612 Verzoeker XXXXEen tuchtstraf is niet onevenredig om de enkele reden dat ze streng is of omdat de feiten ook met een lichtere straf hadden kunnen worden bestraft.Arrest n° 262.523 Verzoeker XXXXHet volstaat dat de hogere tuchtoverheid motiveert waarom zij aan de bewezen en ten laste gelegde feiten een bepaalde straf verbindt. Het komt vervolgens aan verzoeker toe om – indien hij meent dat het evenredigheidsbeginsel is geschonden – aannemelijk te maken dat de hogere tuchtoverheid niet in redelijkheid tot die strafmeting is kunnen komen. Verzoeker doet dit prima facie niet door de loutere verwijzing naar het aantal tuchtfeiten of naar de vermindering van het aantal ten laste gelegde feiten lopende de tuchtprocedure.Arrest n° 262.523 Verzoeker XXXXDat er positieve elementen in verzoekers dossier zijn die in aanmerking kunnen worden genomen, is een zaak, maar een andere zaak is of dat dit – gelet op de formele motivering van de strafmaat – inhoudt dat het ondenkbaar is dat een andere overheid in dezelfde omstandigheden tot dezelfde besluitvorming zou zijn gekomen. Met zijn uiteenzetting over zijn staat van dienst maakt verzoeker prima facie niet aannemelijk dat de hogere tuchtoverheid de grenzen van een redelijke uitoefening van haar beoordelingsvrijheid inzake de keuze van de strafmaat te buiten is gegaan.Arrest n° 262.523 Verzoeker XXXXIn de mate dat verzoeker meent dat de bestreden beslissing onevenredig is omdat, naar zijn mening, de in de bestreden beslissing in aanmerking genomen elementen onvoldoende of niet bewezen zijn, geeft verzoeker prima facie aan het evenredigheidsbeginsel een draagwijdte die dit beginsel niet heeft. Die kritiek betreft immers niet de evenredigheid van de bestreden beslissing die enkel betrekking heeft op het redelijk en evenredig aanwenden van de beleidsvrijheid en niet op de deugdelijkheid van de motieven van de strafmaat of de zorgvuldige vinding ervan. De schending van het evenredigheidsbeginsel is immers enkel aan de orde als vaststaat dat de bestreden beslissing steunt op deugdelijke (materiële) gronden, zodat kritiek op de deugdelijkheid van die grondslagen, niet kan worden ingepast in het evenredigheidsbeginsel.Arrest n° 262.523 Verzoeker XXXXVerzoeker voert als argument ter adstructie van de aangevoerde schending van het evenredigheidsbeginsel aan dat ook de Tuchtraad oordeelde dat de strafmaat niet in verhouding staat tot de ten laste gelegde feiten. Verzoeker betrekt in zijn uiteenzetting evenwel niet het gegeven dat de Tuchtraad adviseerde dat slechts twee tuchtfeiten ten laste konden worden gelegd, terwijl de bestreden beslissing verzoeker tuchtrechtelijk straft voor vijf tuchtfeiten, en dus ook voor drie bijkomende feiten. Verzoeker betrekt evenmin in zijn uiteenzetting het gegeven dat twee van de drie feiten die de hogere tuchtoverheid bijkomend ten opzichte van de Tuchtraad ten laste legt, volgens de bestreden beslissing volstaan om elk op zich reeds tot een onherstelbare vertrouwensbreuk te leiden, zodat “een verdere werkrelatie bij de politie voor (...)…