juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
- Niveau 1Sociale zaken▤2 §0 Σ216✕
- Niveau 2Sociale zekerheid▤7 §4 Σ197✕
- Niveau 3Algemeen▤2 §25 Σ58✕
Subrubrieken
Rechtspunten
35Arrest n° 237.945
Verzoeker DE CLERCQ e.a.Het bestreden art. 5 van het KB van 31 mei 2012 regelt de toekenning van een onderbrekingsuitkering voor de vierde maand ouderschapsverlof of een ander gelijkwaardig regime ingevoerd door dit KB in art. 2, § 1, van het KB van 29 oktober 1997 'tot invoering van een recht op ouderschapsverlof in het kader van de onderbreking van de beroepsloopbaan'. Nu het KB van 29 oktober 1997 niet op verzoeker van toepassing is, heeft hij noch de vereiste hoedanigheid, noch het vereiste persoonlijk belang bij de nietigverklaring van voornoemd art. 5. Voor zover verzoekers het beroep hebben ingesteld in naam van hun minderjarige kinderen, dient te worden vastgesteld dat ook de kinderen geen rechtstreekse adressaat zijn van het KB Ouderschapsverlof of het KB Onderbrekingsuitkeringen. Zij hebben slechts een onrechtstreeks belang bij de (...)…Arrest n° 216.936
Verzoeker TACKIngevolge de bepalingen van het koninklijk besluit van 3 mei 2007 tot regeling van het conventioneel brugpensioen in het kader van het generatiepact moet de werkgever die een werknemer op brugpensioen stelt, deze in beginsel vervangen door een uitkeringsgerechtigde volledig werkloze. De minister van Werk kan evenwel na advies van de bevoegde adviescommissie een vrijstelling verlenen voor deze vervangingsplicht aan de onderneming die een vermindering van personeelsbestand kent, wanneer wordt aangetoond dat het een structurele vermindering van het personeelsbestand betreft en dat door het verlenen van de afwijking het ontslag van niet-bruggepensioneerden kan worden vermeden. Bij het bepalen van het personeelsbestand kan geen rekening worden gehouden met de verminderde arbeidsprestaties ingevolge ziekte van een (...)…Arrest n° 205.494
Verzoeker VLAAMSE GEMEENSCHAPHet GwH heeft in zijn arrest nr. 179/2009 van 12 november 2009 gesteld dat de bescherming van de gezondheid van de werknemer op het werk een wezenlijk element is van het welzijn van de werknemer en behoort tot de federale bevoegdheid inzake de arbeidsbescherming. De uitoefening van die federale bevoegdheid mag evenwel de bevoegdheid van de Gemeenschappen op het vlak van de activiteiten en diensten op het vlak van de preventieve gezondheidszorg -inzonderheid de arbeidsgeneeskundige controle, belast met de erkenning van de bedrijfsgeneeskundige diensten en met de controle van het ARAB- niet onmogelijk of overdreven moeilijk maken. In casu komt het aan de verzoekende partij toe concreet aan te tonen welke maatregelen dit wel zouden doen.Arrest n° 189.765
Verzoeker VLAAMSE GEMEENSCHAPDe verz. spitst in het middel de bevoegdheidsoverschrijding van de federale regelgeving toe op de regeling ingesteld voor de bijzondere categorie in het bestreden KB van 28 mei 2003 (betreffende het gezondheidstoezicht), betreffende de jongeren op het werk. Daaronder worden begrepen alle werknemers, alsook alle personen verbonden door een leerovereenkomst, stagiairs en studenten-werknemers, die de leeftijd van 21 jaar nog niet hebben bereikt. De regeling heeft echter duidelijk betrekking op het gezondheidstoezicht in het kader van een arbeidsrechtelijke relatie en de verz. toont niet aan op welke wijze de verw. partij met die regeling op het aan de gemeenschappen voorbehouden domein van het onderwijs getreden zou zijn.Arrest n° 170.869
Verzoeker VZW BOUCKENBORGH, Jongeren- en CultuurcentrumDe bestreden beslissing, waarbij geen vrijstelling wordt gegeven van betaling van dagbedragen met betrekking tot het loon en de sociale bijdragen van de aan de verz. partij toegekende DAC-werknemers, bevat een interne tegenspraak. Enerzijds wordt opgeworpen dat er geen vrijstelling kan worden gegeven voor het verleden, terwijl anderzijds de eerdere beslissing van 6 februari 1992 integraal, dus ook voor de periode vóór 1 januari 1989 bevestigd wordt. Het argument dat de bevoegdheid over de tewerkstellingsprogramma's slechts vanaf 1 januari 1989 geregionaliseerd is, waardoor het Vlaams Gewest voor de periode daarvoor geen uitspraak kon doen, kan niet worden gevolgd, omdat de regionalisering geen cesuur heeft tot stand gebracht in de toepassing van de reglementering, maar enkel een andere overheid heeft bevoegd gemaakt om (...)…Arrest n° 170.869
Verzoeker VZW BOUCKENBORGH, Jongeren- en CultuurcentrumDe bestreden beslissing, waarbij de vrijstelling van de dagbedragen op het loon en op de sociale lasten wordt geweigerd, is gebaseerd op het motief dat de vrijstelling de uitzondering is en de verplichte betaling de regel, Art. 15 van het K.B. nr. 25 van 24 maart 1982 (tot opzetting van een programma ter bevordering van de werkgelegenheid in de niet-commerciële sector) verplicht de werkgever dagbedragen te betalen, maar art. 17 van hetzelfde K.B. voorziet in de mogelijkheid om (gedeeltelijke) vrijstelling te bekomen, wanneer aan de gestelde voorwaarden is voldaan. Nergens wordt bepaald dat de aanvraag tot vrijstelling geen betrekking mag hebben op periodes, die de datum van aanvraag of de beslissing voorafgaan en dit houdt evenmin verband met het feit dat het verlenen van een vrijstelling de uitzondering is. Er is dan (...)…Arrest n° 169.000
Verzoeker de VZW het HEILIG-HARTZIEKENHUIS ROESELAREDe bestreden beslissing is een louter bevestigende beslissing alleszins wat betreft de weigering van een planningsvergunning van het zorgprogramma "reproductieve geneeskunde B" in het ziekenhuis van eerste verzoekster (art. 3, 3° programmatiebesluit). In het bestreden ministerieel besluit wordt op dit luik van de aanvraag helemaal niet meer teruggekomen, en uit niets blijkt dat verweerder terzake een nieuwe beslissing nam na een heronderzoek, wel integendeel. De bestreden beslissing is enkel een bevestigende beslissing van een eerdere definitief geworden beslissing.Arrest n° 169.000
Verzoeker de VZW het HEILIG-HARTZIEKENHUIS ROESELAREEerste verzoekster kan geen baat hebben bij de vernietiging van het bestreden ministerieel besluit in zoverre zij slaat op de associatie met het U.Z. K.U.L., want gelet op de tekst van art. 3, 2° van het programmatiebesluit kan zij op grond van die bepaling toch geen vergunning bekomen, vermits het U.Z. K.U.L. op grond van art. 3, 1° van het programmabesluit een definitief verworven vergunning bekwam om een zorgprogramma "reproductieve geneeskunde" B te organiseren. Uit het administratief dossier blijkt trouwens dat het U.Z. K.U.L. afzag van een vergunning op basis van de associatie met eerste verzoekster en de voorkeur gaf aan een vergunning op basis van art. 3, 1° van het programmatiebesluit. Eerste verzoekster bestrijdt het desbetreffende onderdeel van het bestreden ministerieel besluit niet, waardoor dit definitief (...)…Arrest n° 169.000
Verzoeker de VZW het HEILIG-HARTZIEKENHUIS ROESELAREOp grond van art. 70, 70bis en 71 van de Gec. Ziekenhuiswet moet het zorgprogramma "reproductieve geneeskunde" aan bepaalde erkenningsvoorwaarden voldoen. Daarnaast moet evenwel ook aan programmatiecriteria worden voldaan. Het is niet omdat een zorgprogramma aan de erkenningsnormen voldoet dat meteen de programmatiecriteria terzijde geschoven kunnen worden. De artt. 23 en 24 van de Gec. Ziekenhuiswet zouden volstrekt onledig worden indien het zou volstaan enkel aan de erkenningsnormen te voldoen. Wetsbepalingen dienen te worden uitgelegd in de zin dat ze gevolgen kunnen hebben, veeleer dan dat ze geen gevolgen kunnen hebben. Art. 71, tweede lid, van de Gec. Ziekenhuiswet stelt expliciet dat tevens moet voldaan zijn aan de programmatiecriteria.Arrest n° 169.000
Verzoeker de VZW het HEILIG-HARTZIEKENHUIS ROESELAREVerweerder voert aan dat het in het programmatiebesluit besloten "één niet-universitair zorgprogramma per provincie" bezwaarlijk als een programmatiecriterium kan worden beschouwd in de zin van art. 23 van de Gec. Ziekenhuiswet, vermits onder zo'n criterium moet worden begrepen de "forfaitaire, rekenkundige regelen of formules bestemd om behoeften te meten". In artikel 3 van het programmatiebesluit zijn concrete, cijfermatige criteria opgenomen die een programmatie toelaten. Doordat daarin vooral per provincie gewerkt wordt, wordt impliciet rekening gehouden met de geografische spreiding en met de billijke verdeling. De artt. 23 en 24 van de Gec. Ziekenhuiswet vereisen niet dat op een uiterst mathematische en gedetailleerde wijze allerlei formules worden vastgelegd aan de hand waarvan de programmatie dient te geschieden. (...)…Arrest n° 167.134
Verzoeker LANDSBOND VAN DE NEUTRALE ZIEKENFONDSENDe bestr. besl. betreft de beslissing van het Comité voor de Dienst voor geneeskundige controle van het RIZIV waarbij wordt vastgesteld dat de inlichtingen die de verz. p. aan het RIZIV had verstrekt niet toelaten om de erkenning van adviserend geneesheer (aan een bepaalde dokter die door de verz. p. reeds werd ontslagen) in te trekken. Klaarblijkelijk wil de verz. p. van de R.v.St. een arrest bekomen dat, in haar voordeel, stelt dat de ontslagbeperking te dezen niet van toepassing is om haar voor de arbeidsrechter ingenomen stelling kracht bij te zetten. Dit is een onrechtstreeks belang.Arrest n° 162.582
Verzoeker de UNIVERSITAIRE INSTELLING ANTWERPEN (thans UZA)Gelet op art. 5, §1, I, 1°, d BWHI, is de programmatie inzake gezondheidsbeleid een aan het Rijk voorbehouden bevoegdheid. De "programmatie" houdt de beheersing in van het aanbod in de gezondheidszorg, m.a.w. de kostenbeheersing en de vaststelling van het aantal en de spreiding van de zorginstellingen of -diensten. Het bestr. KB van 12 februari 2001 tot wijziging van het KB van 9 juli 2000 houdende vaststelling van het maximum aantal diensten radiotherapie dat mag uitgebaat worden, vindt zijn rechtsgrond in art. 44ter van de Ziekenhuiswet . De Koning is hierbij binnen Zijn institutionele bevoegdheid gebleven. De Koning heeft zijn bevoegdheid niet op een kennelijke onevenredige wijze uitgeoefend derwijze dat de Gemeenschappen hun bevoegdheden inzake het gezondheidsbeleid en in het bijzonder inzake het beleid betreffende (...)…Arrest n° 162.582
Verzoeker de UNIVERSITAIRE INSTELLING ANTWERPEN (thans UZA)Het bestr. besluit betreft het KB van 12 februari 2001 tot wijziging van het KB van 9 juli 2000 houdende vaststelling van het maximum aantal diensten radiotherapie dat mag uitgebaat worden. Dit KB maakt een onderscheid tussen zelfstandige radiotherapiediensten (die zich exclusief in één ziekenhuis bevinden) en radiotherapiediensten in samenwerkingsverband (die zich in meerdere ziekenhuisdiensten bevinden waarbij slechts aan één ziekenhuis de erkenning wordt verleend). De artt. 44 en 44ter van de Ziekenhuiswet sluiten dergelijk onderscheid niet uit.Arrest n° 162.582
Verzoeker de UNIVERSITAIRE INSTELLING ANTWERPEN (thans UZA)Het bestr. besluit betreft het KB van 12 februari 2001 tot wijziging van het KB van 9 juli 2000 houdende vaststelling van het maximum aantal diensten radiotherapie dat mag uitgebaat worden. Dit KB maakt geen onderscheid tussen universitaire ziekenhuizen en niet-universitaire ziekenhuizen, noch tussen universitaire ziekenhuizen onderling. Er is geen schending van het gelijkheidsbeginsel, ook al omdat het moratorium op het aantal radiotherapiediensten geen onevenredig middel is t.a.v. het beoogde doel dat erin bestaat de kosten van de gezondheiszorg binnen de perken te houden. Er is ook geen sprake van een schending van de vrijheid van onderwijs (art. 24 G.W.). Uit art. 4 van de Ziekenhuiswet kan niet worden afgeleid dat universitaire ziekenhuizen geen nadelige gevolgen mogen ondergaan van beperkende programmatiecriteria (...)…Arrest n° 162.582
Verzoeker de UNIVERSITAIRE INSTELLING ANTWERPEN (thans UZA)Het bestr. besluit betreft het KB van 12 februari 2001 tot wijziging van het KB van 9 juli 2000 houdende vaststelling van het maximum aantal diensten radiotherapie dat mag uitgebaat worden. Er was geen verplichting om dit besluit aan het voorafgaand advies van de Nationale Raad voor ziekenhuisvoorzieningen te onderwerpen.Arrest n° 160.434
Verzoeker VZW ONZE-LIEVE-VROUWZIEKENHUISPer provincie kan slechts één niet-universitair zorgprogramma reproductieve geneeskunde B worden erkend (art. 3, 3° programmatiebesluit). De bestr. besl. betreft de planningsvergunnng voor een samenwerkingsverband tussen het OLV ziekenhuis van Aalst (verz. p.) en het Jan Palfijn ziekenhuis te Gent, dit onder de voorwaarde dat alle activiteiten van het zorgprogramma reproductieve geneeskunde B binnen het jaar worden gelokaliseerd binnen één en dezelfde campus. Ondertussen werden de associatie én het zorgprogramma reeds erkend (zij het enkel voor een periode in het verleden) terwijl tegen deze erkenningsbesluiten geen annulatieberoep werd ingsteld. Daarenboven is momenteel de programmatorische ruimte voor de provincie Oost-Vlaanderen reeds volzet omdat één en ander ertoe heeft geleid dat het Jan Palfijnziekenhuis een (...)…Arrest n° 155.475
Verzoeker de BV MERCK SHARP & DOHME, vennootschap naar Nederlands rechtDe terugbetaling van de specialiteit Lipitor is thans definitief ten gevolge het KB van 18 februari 2002. Een gebeurlijke vernietiging voor de periode in het verleden kan aan de verz. p. geen rechtstreeks voordeel meer opleveren, ook al heeft de bestreden regeling in het verleden uitwerking gehad. De vorderingen zijn niet ontvankelijk bij gebrek aan actueel belang. De kosten komen wel ten laste van de verw. p.Arrest n° 140.123
Verzoeker WISANTO e.a.Schending gelijkheidsbeginsel: Art. 25 van het bestreden besluit brengt met zich mee dat enkel een ziekenhuis dat reeds de activiteiten van een zorgprogramma uitoefent een erkenning voor een zorgprogramma reproductieve geneeskunde B kan bekomen. Verw. p. toont niet aan dat de beperking van het aantal zorgprogramma's en het waarborgen van de kwaliteit deze ongelijke behandeling verantwoordt.Arrest n° 138.980
Verzoeker ALENUSWeigering nieuw onderzoek beslissing van de Herzieningscommissie -Voor de gevallen waarin op 31 december 1972 geen geschil bij de herzieningscommissie hangende was, heeft het KB van 8 april 1969 bepaald dat de herzieningscommissie hun activiteiten beëindigen op 31 december 1972, zodat de minister van Landsverdediging niet over een juridische basis beschikte om de vraag van verzoeker aan de herzieningscommissie voor te leggen; bij gebrek aan wettelijke regeling en aangezien de R.v.St. geen algemeen rechtsbeginsel ter zake bekend is, de omstandigheid dat de beslissing van de Herzieningscommissie -een rechtscollege- gesteund zou zijn op een dwaling, aan die vaststelling niets afdoet.Arrest n° 132.004
Verzoeker de BELGISCHE VERENIGING VAN ZIEKENHUISAPOTHEKERS e.a.Vaststelling van de normen waaraan een ziekenhuisapotheek dient te voldoen om te worden erkend - na inwinnen van het advies van de Nationale Raad voor Ziekenhuisvoorzieningen werden nog substantiële wijzigingen aangebracht aan ontwerp, na advies van de Raad van State - substantieel vormvereiste - aangevoerd gebrek aan enige beleidsvrijheid - opmerkingen van Raad van State, noch de aangevoerde Europese richtlijnen zijn van aard beleidsvrijheid verw. partij zeer ernstig te beperken - de aangebrachte wijzigingen aan het oorspronkelijke ontwerp zijn substantieel - middel gegrond.