Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest
  1. Niveau 1Economie, financiën en varia11 0 4.757✕
  2. Niveau 2Overige materies23 10 1.580✕
  3. Niveau 3Justitie4 3 261✕
  4. Niveau 4Strafinrichting / gevangenen2 3 238✕
  5. Niveau 5Tuchtsanctie6 33 218✕
  6. Niveau 6Basiswet0 41 41✕

Rechtspunten

52
Arrest n° 249.288 Verzoeker XXXXOvereenkomstig artikel 137, § 2, van de basiswet dient de directeur de gedetineerde die opgesloten is in een strafcel, dagelijks te bezoeken om zich te vergewissen van diens toestand en situatie om na te gaan of de gedetineerde geen klachten of opmerkingen te formuleren heeft. Het gesprek dat de directeur had met de gedetineerde kadert aldus binnen deze verplichting en niet binnen de tuchtprocedure. De basiswet voorziet niet dat er bij deze dagelijkse bezoeken een raadsman dient aanwezig te zijn.Arrest n° 247.211 Verzoeker VANDERHEIDENHet middel heeft uitsluitend betrekking op de beslissing om verzoeker drie punten op te leggen in het kader van het systeem van het tussenregime van de gevangenis van Leuven-Centraal. Het beroep tegen deze ordemaatregel is niet-ontvankelijk. Aangezien niet blijkt dat de tweede bestreden beslissing een verdoken tuchtsanctie uitmaakt, kan evenmin een schending van de artikelen 124 en 126 van de basiswet en het algemene rechtsbeginsel van ne bis in idem worden aangenomen.Arrest n° 247.057 Verzoeker PIETERSEr wordt vastgesteld dat met de bestreden beslissing aan verzoeker enkel een tuchtsanctie wordt opgelegd, namelijk de tijdelijke afzondering in de aan de gedetineerde toegewezen verblijfsruimte. De bestreden beslissing houdt geen beslissing in tot het toekennen van een aantal punten in het kader van een puntensysteem met betrekking tot een tussenregime. Er blijkt voorts geen andere beslissing voor te liggen waarin aan verzoeker voor dezelfde feiten reeds een straf werd opgelegd, noch een beslissing waaruit blijkt dat verzoeker op grond van de feiten die ten grondslag liggen aan de tuchtsanctie, in een tussenregime wordt geplaatst. In de mate zou worden aangenomen dat in de bestreden beslissing de impliciete beslissing besloten ligt tot het toekennen van drie punten in het kader van het puntensysteem dat zou worden (...)…Arrest n° 245.343 Verzoeker IPEKCIHet onpartijdigheidsbeginsel moet in acht worden genomen door de gevangenisdirecteur optredend in zijn hoedanigheid van tuchtrechtelijke bevoegd orgaan van het actief bestuur, zij het dat de toepassing ervan er niet mag toe leiden dat het nemen van een regelmatige beslissing onmogelijk wordt, met name doordat dit beginsel het optreden van het beslissend orgaan van actief bestuur onmogelijk zou maken. Uit de behandeling van het tweede en derde middel blijkt dat verzoekers kritiek op de wijze van voorstelling van de feiten en op de feitenvinding, ongegrond wordt bevonden. Aangezien verzoekers kritiek faalt in de feiten, kan hieruit in elk geval evenmin het bestaan van een (subjectieve) partijdigheid in hoofde van de gevangenisdirecteur worden afgeleid.Arrest n° 245.343 Verzoeker IPEKCIInzake het argument dat de directeur van de gevangenis geen "onafhankelijk en onpartijdig gerecht" is bij de beoordeling van het tuchtrapport, op grond van het feit dat hij meerdere functies binnen een gevangenis cumuleert, gaat het om de functionele of structurele onpartijdigheid van de gevangenisdirecteur. Het enkele gegeven dat de gevangenisdirecteur is belast met het lokaal bestuur van een gevangenis en dat er derhalve een hiërarchische verhouding bestaat tussen de gevangenisdirecteur en de penitentiaire beambten, en dat het hem toekomt de bewijswaarde van een tuchtverslag van een penitentiair beambte te beoordelen, volstaat niet om te doen veronderstellen dat de gevangenisdirecteur bij de uitoefening van de in artikel 127, § 1, van de basiswet van 12 januari 2005 bepaalde bevoegdheid tot het opleggen van (...)…Arrest n° 238.432 Verzoeker ROUSSEAUDe hoorplicht is niet van toepassing indien zoals te dezen in de betrokken regelgeving expliciet een procedure inzake de hoorplicht is voorzien. Uit de stukken van het administratief dossier blijkt dat verzoeker overeenkomstig art. 144 van de Basiswet werd uitgenodigd om te worden gehoord, doch zelf heeft geweigerd om gehoord te worden. Wanneer de tuchtrechtelijk vervolgde er voor kiest om uiteindelijk toch niet voor de tuchtoverheid te verschijnen of zich te laten vertegenwoordigen, kan hij nadien niet aanvoeren dat zijn hoorrecht is miskend.Arrest n° 237.799 Verzoeker DEVRIENDTHoewel verzoeker geen geschonden geachte bepaling aangeeft, mag worden aangenomen dat hij de schending aanvoert van de formelemotiveringsplicht vervat in art. 8, § 1, eerste lid, van de basiswet, al dan niet samen gelezen met art. 6 van de wet van 29 juli 1991.Arrest n° 237.799 Verzoeker DEVRIENDTHet legaliteitsbeginsel vervat in art. 124, § 1, van de basiswet impliceert dat geen andere tuchtrechtelijke overtreding mag worden erkend of tuchtsanctie mag worden toegemeten dan diegene die in de basiswet worden opgesomd. Art. 130 van de basiswet, zoals gewijzigd bij wet van 1 juli 2003, vermeldt het niet naleven van de door het huishoudelijk reglement voorgeschreven bepalingen als tuchtrechtelijke inbreuken van de tweede categorie. Het meenemen en verbergen van dvd-r's in een werkhuis heeft tot gevolg dat het huishoudelijk reglement niet werd nageleefd. Er blijkt niet dat verzoeker tuchtrechtelijk gestraft zou zijn voor een andere inbreuk dan die welke omschreven wordt door de wet.Arrest n° 237.799 Verzoeker DEVRIENDTVerzoeker voert de schending aan van art. 126 van de basiswet en van het beginsel non bis in idem. Uit de stukken van het administratief dossier blijkt dat beide tuchtstraffen betrekking hebben op verschillende inbreuken op het huishoudelijk reglement. Aldus blijkt niet dat verzoeker voor één en dezelfde tuchtrechtelijke inbreuk tweemaal zou zijn gestraft.Arrest n° 237.490 Verzoeker RALDe door de basiswet voorziene controlemaatregelen inzake de briefwisseling betreffen maatregelen van inwendige orde met het oog op de ordehandhaving en veiligheid waartegen in principe geen annulatieberoep openstaat.Arrest n° 237.220 Verzoeker HELLEMANSUit de bestreden beslissing blijkt niet dat de directeur zich op de resultaten van de fouillering op het lichaam steunde om aan verzoeker een tuchtmaatregel op te leggen. De bestreden tuchtsanctie is bijgevolg niet gesteund op bevindingen die het gevolg zijn van een mogelijks onwettige fouillering, noch op de weigering van verzoeker om mee te werken aan een onwettige fouillering. De beweerde onwettigheid kan niet tot de nietigheid van de bestreden tuchtmaatregel leiden.Arrest n° 237.220 Verzoeker HELLEMANSVerzoeker leest ten onrechte in artikel 109 van de basiswet de verplichting om aan de gedetineerde voorafgaand aan de celcontrole een individueel mandaat hiervoor mede te delen waarbij de redenen voor de celcontrole worden vermeld, net zoals een huiszoekingsbevel afgeleverd door de onderzoeksrechter. Net zoals dat het geval is voor een onderzoek aan de kledij op grond van artikel 108, § 1, van de basiswet, is voor een celcontrole geen voorafgaande, afzonderlijke beslissing van de gevangenisdirecteur vereist.Arrest n° 237.220 Verzoeker HELLEMANSDe beslissing om de computer van verzoeker te ontnemen dient als een ordemaatregel te worden opgevat. Het is een loutere gevolgtrekking van het niet naleven van de voorwaarden betreffende de aankoop en het gebruik van een computersysteem op cel, wat door verzoeker werd ondertekend. Inzake het puntensysteem betreffende het tussenregime, maakt de verw.p. aannemelijk dat dat systeem is ingegeven door overwegingen om de goede orde en het goede klimaat in de gevangenis te bewaren. Nu beide voornoemde beslissingen ordemaatregelen uitmaken, is er geen schending van de door verzoeker ingeroepen wetsbepalingen en beginselen.Arrest n° 236.513 Verzoeker VAN DEN BOSCHDe gedetineerde wordt binnen vierentwintig uur mondeling en schriftelijk in kennis gesteld van de beslissing en van de beweegredenen waarop zij steunt en van de motieven die de keuze en de maat van de sanctie hebben bepaald. Een mogelijk gebrek betreft een onwettigheid in de kennisgeving van de tuchtbeslissing en kan niet tot de nietigverklaring van de bestreden beslissing leiden.Arrest n° 236.063 Verzoeker KEERSSEMEECKERSArt. 144, § 7, van de basiswet betreft de kennisgeving van de tuchtbeslissing. Een onwettigheid in deze kennisgeving kan niet tot nietigverklaring van de bestreden tuchtbeslissing leiden. Overigens betwist verzoeker niet tijdig in kennis te zijn gesteld van de BB.Arrest n° 235.721 Verzoeker LADJALIArt. 108, § 2, van de basiswet (zoals gewijzigd door de wet van 1 juli 2013 'tot wijziging van de basiswet van 12 januari 2005 betreffende het gevangeniswezen en de rechtspositie van gedetineerden') garandeert aan de gedetineerde dat een fouillering op het lichaam slechts kan plaatsvinden na een individuele, desgevallend mondelinge beslissing daartoe van de gevangenisdirecteur en laat toe dat het individueel bevel tot fouillering op het lichaam schriftelijk aan de gedetineerde wordt bezorgd uiterlijk vierentwintig uur nadat de fouillering plaatsvond. De wettelijke mogelijkheid om die beslissing pas schriftelijk aan de gedetineerde te bezorgen uiterlijk vierentwintig uren nadat de fouillering heeft plaatsgevonden, betreft de wijze van kennisgeving door de gevangenisdirecteur van deze beslissing en niet het nemen door de (...)…Arrest n° 235.588 Verzoeker ZAOUADDe BB betreft een regeling van het bezoek, zoals bepaald in art. 60, § 3, van de basiswet. De basiswet plaatst op het eerste gezicht het bezoeken aan een gedetineerde in een lokaal voorzien van een transparante wand niet in een bestraffend maar in een veiligheidskader. Uit de BB waaruit op het eerste gezicht een beoordeling in concreto van de individuele situatie van verzoeker blijkt, kan niet worden afgeleid dat de maatregel is genomen om verzoeker (disciplinair) te bestraffen. In tegenstelling tot wat verzoeker beweert, namelijk dat er sprake is van een verdoken tuchtmaatregel, moet de BB duidelijk als een maatregel van inwendige orde worden beschouwd waarmee de goede werking van de instelling wordt verzekerd. Verzoeker maakt ook niet aannemelijk dat de BB in werkelijkheid uitsluitend of hoofdzakelijk ertoe strekt hem (...)…Arrest n° 235.571 Verzoeker LAGOUIREHLuidens art. 144, § 6, tweede lid, van de basiswet kan de gedetineerde alleen schuldig worden verklaard aan de hem ten laste gelegde tuchtrechtelijke inbreuk wanneer de directeur, op grond van al het bewijsmateriaal waarover hij beschikt, de ten laste gelegde feiten bewezen acht en de daarvoor ter verantwoording geroepen gedetineerde daaraan schuldig acht. Bij de beoordeling van het bewezen zijn van het aan verzoeker ten laste gelegde tuchtvergrijp, oefent de gevangenisdirecteur een discretionaire bevoegdheid uit. Hij mag zich daarbij steunen op bekentenissen of vaststaande bewijzen, maar ook op getuigenissen, vermoedens, enzovoort.Arrest n° 235.570 Verzoeker EL MASSOUDIUit art. 132, eerste lid, 3°, van de basiswet volgt dat de maximale duur van de straf dertig dagen bedraagt wat de inbreuk van de eerste categorie betreft. In zijn spraakgebruikelijke betekenis is de duur van een dag vierentwintig uur. Hieruit volgt dat, aangezien de wijze van berekening van deze tuchtstraf niet is bepaald in de basiswet, deze wordt berekend van uur tot uur. Ook uit de instructie, vervat in de collectieve brief nr. 124 van 6 september 2013 'betreffende het tuchtregime van gedetineerde', blijkt dat tuchtstraffen als de voorliggende, van uur tot uur worden berekend. De maximale termijn van dertig dagen is te dezen niet overschreden.Arrest n° 234.396 Verzoeker ABDOArt. 144, § 5, tweede lid, van de basiswet, voorziet niet in een sanctie voor het geval de termijn van 72 uur om te worden gehoord niet wordt gerespecteerd. Het betreft geen vervaltermijn. Uit het adm. dossier blijkt dat verzoeker zich akkoord heeft verklaard met de verplaatsing van de hoorzitting; verzoeker heeft betreffende stukken niet van valsheid beticht. Hij maakt bijgevolg niet aannemelijk dat hij op enigerlei wijze in zijn belangen is geschaad doordat hij niet binnen de vooropgestelde termijn van 72 uur werd gehoord.