Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest
  1. Niveau 1Vreemdelingenzaken5 0 3.133✕
  2. Niveau 2Toegang, verblijf, vestiging en verwijdering5 0 2.823✕
  3. Niveau 3Materiële vreemdelingenrecht5 0 491✕
  4. Niveau 4Asiel2 10 167✕
  5. Niveau 5Gegrondheid asielaanvraag5 1 141✕
  6. Niveau 6Vluchtelingenstatus4 19 49✕
  7. Niveau 7Geloofwaardigheid asielrelaas0 22 22✕

Rechtspunten

32
Arrest n° 267.329 Verzoeker XXXXDe in artikel 48/6, § 1, van de vreemdelingenwet bedoelde samenwerkingsplicht, waaraan verzoeker refereert, staat er niet aan in de weg dat de bewijslast in de eerste plaats rust op de verzoeker om internationale bescherming, die zelf alle essentiële elementen dient aan te brengen voor de beoordeling van zijn beschermingsverzoek. Artikel 17, § 2, van het koninklijk besluit van 11 juli 2003 heeft enkel betrekking op tegenstrijdigheden tussen de verklaringen die de verzoeker om internationale bescherming heeft afgelegd. Er bestaat evenwel geen wettelijke bepaling die de protection officer of het CGVS ertoe verplicht om de verzoeker om internationale bescherming attent te maken op gebeurlijke twijfels over zijn verklaring of hem te confronteren met een gebrek aan detaillering en/of aannemelijkheid van de elementen waarop (...)…Arrest n° 267.329 Verzoeker XXXXNet omdat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen het niet aannemelijk acht dat verzoeker een gegronde vrees voor vervolging heeft of een reëel risico op het lijden van ernstige schade loopt omwille van elementen eigen aan zijn persoon, kon hij zonder schending van artikel 48/6, § 5, van de vreemdelingenwet oordelen dat het EASO-rapport “Country Guidance” van januari 2023 informatie van louter algemene aard is en geen betrekking heeft op verzoekers persoon en bijgevolg niet volstaat om aan te tonen dat verzoeker bij een terugkeer naar zijn land van herkomst daadwerkelijk dreigt te worden geviseerd of vervolgd.Arrest n° 262.216 Verzoeker XXXXVerzoeker geeft nergens aan op welke wijze artikel 48/6, § 4, van de vreemdelingenwet geschonden is. Verzoeker legt diverse stukken neer ter staving van zijn bekering tot het christendom en voert aan dat bewijskracht van deze stukken geschonden is, terwijl voornoemde bepaling enkel van toepassing is wanneer verzoeker bepaalde aspecten van zijn verklaringen niet staaft met schriftelijke of andere bewijzen. Artikel 48/6, §4 van de vreemdelingenwet is niet geschonden.Arrest n° 262.216 Verzoeker XXXXWaar verzoeker aanvoert dat “de bewijslast is verdeeld” tussen de verzoeker om internationale bescherming en de autoriteit belast met het onderzoek, gaat hij eraan voorbij dat het arrest van het Hof van Justitie van 22 november 2012 in de zaak C-277/11, M.M. t. Ierland verwijst naar “een samenwerkingsplicht” op grond waarvan de betrokken lidstaat actief met de verzoeker moet samenwerken om alle elementen te verzamelen die het verzoek om internationale bescherming kunnen staven, “indien de door verzoeker aangevoerde elementen om welke reden ook niet volledig, actueel of relevant zijn”. Verzoeker verduidelijkt in dat verband niet welke wettelijke bepalingen geschonden zouden zijn.Arrest n° 261.177 Verzoeker XXXXDe Raad voor Vreemdelingenbetwistingen stelt vast dat er geen geloof kan worden gehecht aan de voorgehouden persoonlijke vervolging. Hij gaat na of de verzoekende partijen, gelet op hun individuele omstandigheden en in het licht van de objectieve landeninformatie, het risico lopen te zullen worden blootgesteld aan vervolging of ernstige schade bij een terugkeer naar Honduras. De Raad wijst er onder meer op dat hun verblijf in België voor de duur van de asielprocedure als dusdanig niet resulteert in bijzondere kenmerken waardoor zij identificeerbaar zouden zijn als personen die in het buitenland hebben verbleven of dat zij als terugkeerders meer zichtbaar zouden zijn omwille van uiterlijke kenmerken of omdat zij bepaalde gewoontes of een accent zouden hebben overgenomen.Arrest n° 260.107 Verzoeker XXXXDoor zich enkel op partiële gegevens te baseren en geen rekening te houden met de andere elementen uit het landenrapport, onder meer dat volgens de sharia enkel mannen recht hebben op echtscheiding en dat gescheiden vrouwen sociaal geïsoleerd worden en geweld ondergaan, heeft de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen een onvoldoende zorgvuldig onderzoek gevoerd in het licht van artikel 3 EVRM en artikel 48/6, § 5, van de vreemdelingenwet. In het licht van deze informatie is met name onvoldoende onderzocht of de overheden van het land van herkomst de nodige bescherming bieden voor gescheiden vrouwen tegen geweld van niet statelijke actoren.Arrest n° 260.102 Verzoeker XXXXHet arrest van het EHRM van 5 september 2013 in de zaak 61204/09, I. tegen Zweden, betreft een geval waarin de met medische stukken bewezen littekens van een verzoeker om internationale bescherming onbetwist het gevolg zijn van foltering en waarin wordt ingegaan op de inschatting van het risico dat bij een terugkeer naar het land van herkomst opnieuw een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM zal plaatsvinden. In het bestreden arrest wordt aangegeven dat en waarom het asielrelaas ongeloofwaardig wordt geacht en de bijgebrachte medisch attesten geen element vormen dat de kans aanzienlijk groter maakt op erkenning als vluchteling of toekenning van de subsidiaire beschermingsstatus.Arrest n° 260.102 Verzoeker XXXXWat de voorgehouden ondergane verkrachting en gewelddaden betreft, blijkt dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen verzoeksters asielrelaas niet op onwettige wijze ongeloofwaardig heeft bevonden, zodat in die mate geen sprake is van een in het verleden ondergane vervolging. Wat verzoeksters voorgehouden vrees voor herbesnijdenis betreft, geeft de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen de in artikel 48/7 van de vreemdelingenwet bedoelde goede gronden aan waarom de vrouwelijke genitale verminking zich niet opnieuw zal voordoen bij een terugkeer naar Guinee en waarom de vrees voor herbesnijdenis geen nieuw element is dat de kans op erkenning als vluchteling of toekenning van de subsidiaire beschermingsstatus aanzienlijk groter maakt. De Raad van State is als cassatierechter niet bevoegd om deze beoordeling over te doen. Nu (...)…Arrest n° 260.102 Verzoeker XXXXHet arrest van het EHRM van 9 maart 2010 in de zaak 41827/07, R.C. tegen Zweden, heeft betrekking op medische bewijsstukken die een asielrelaas bevestigen dat over het algemeen consistent was, niettegenstaande enkele onzekere aspecten die echter niet de algemene geloofwaardigheid van dat relaas ondermijnen. Uit het bestreden arrest blijkt daarentegen dat verzoeker zich beroept op medische attesten met als oogmerk de reeds vastgestelde ongeloofwaardigheid van het asielrelaas te herstellen.Arrest n° 258.524 Verzoeker XXXXUit het bestreden arrest blijkt dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zich geenszins louter baseert op de ongeloofwaardig bevonden bekering van haar oom en tante, maar wel degelijk een individueel onderzoek heeft gevoerd naar verzoeksters concrete situatie om na te gaan of zij bij een terugkeer naar Iran een gegronde vrees voor vervolging of een reëel risico op ernstige schade zou lopen omwille van haar beweerde bekering tot het christendom en religieuze activiteiten in Europa. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen blijkt grondig en nauwgezet te hebben onderzocht of verzoeksters bekering tot het christendom oprecht is en is ingegeven vanuit een dieperliggende overtuiging, doch hij oordeelt dat ze een opportunistisch karakter heeft. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen heeft hierbij rekening gehouden met (...)…Arrest n° 258.524 Verzoeker XXXXArtikel 48/2, § 2, van de vreemdelingenwet definieert daden van vervolging in de zin van artikel 1A van het vluchtelingenverdrag. Artikel 48/2, § 4, van de vreemdelingenwet verduidelijkt met welke elementen rekening moet worden gehouden bij de beoordeling van de gronden van vervolging. Artikel 48/3, § 3, van de vreemdelingenwet stelt dat er een verband moet zijn tussen de gronden van vervolging en de daden van vervolging of het ontbreken van bescherming tegen deze daden. Verzoekster verduidelijkt niet hoe de motivering van het bestreden arrest gronden van vervolging verwart met daden van vervolging en waarom die motivering te dezen in strijd zou zijn met artikel 48/3 van de vreemdelingenwet. Het middelonderdeel is in die mate onnauwkeurig en onduidelijk. In de mate dat de kritiek erop zou neerkomen dat de motivering geen (...)…Arrest n° 258.524 Verzoeker XXXXVerzoekster stelt dat de commissaris-generaal niet betwistte dat zij naar de huiskerk in Iran ging, doch dat het bestreden arrest dit zonder enige motivering wel lijkt te betwisten. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zou niet motiveren waarom hij tot een andere conclusie komt dan de commissaris-generaal. De verwijzing naar verzoeksters huiskerkgang in de aanvankelijk bestreden beslissing tot weigering van de vluchtelingenstatus en de subsidiaire beschermingsstatus, betreft slechts de weergave van verzoeksters eigen verklaringen, doch hieruit blijkt geenszins dat de commissaris-generaal daarmee ook geloof hecht aan de beweerde huiskerkgang in Iran. Integendeel, de commissaris-generaal verwijst zelfs expliciet naar “de vastgestelde ongeloofwaardigheid van jouw bekering in Iran.”. Het middelonderdeel mist feitelijke (...)…Arrest n° 257.584 Verzoeker XXXXIndien de bestreden beslissing waarbij wordt beslist verzoeker te beschouwen als ouder dan 18 jaar en dat hij geen voogd zal krijgen, ertoe zou leiden dat in een beslissing omtrent het verzoek om internationale bescherming verzoekers verklaarde leeftijd niet wordt aanvaard en dit zou worden beschouwd als een tegenindicatie voor de algemene geloofwaardigheid van het asielrelaas, kan verzoeker daartegen alsnog de rechtsmiddelen uitputten waarover hij beschikt, met de mogelijkheid van een beroep met hervormingsbevoegdheid bij de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen en van een cassatieberoep bij de Raad van State tegen de arresten van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.Arrest n° 256.791 Verzoeker XXXXDe met het bestreden arrest van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen bevestigde beslissingen tot intrekking van de vluchtelingenstatus zijn niet genomen "ten aanzien van de vreemdeling wiens status werd erkend op grond van feiten die hij verkeerd heeft weergegeven of achtergehouden, van valse verklaringen of van valse of vervalste documenten die doorslaggevend zijn geweest voor de erkenning van de status" (dus wiens status werd erkend op grond van bedrog) in de zin van artikel 55/3/1, § 2, 2°, van de vreemdelingenwet maar wel "ten aanzien van de vreemdeling wiens persoonlijke gedrag later erop wijst dat hij geen vervolging vreest" in de zin van diezelfde bepaling. De kritiek van de verzoekende partijen betreffende het bewijs dan wel het tegenbewijs en het in aanmerking nemen van de medewerkingsplicht voor wat betreft (...)…Arrest n° 256.791 Verzoeker XXXXMet het bestreden arrest wordt de vluchtelingenstatus van de eerste en de tweede verzoekende partij ingetrokken op grond van de vaststelling dat zij kort na hun erkenning als vluchteling zijn teruggekeerd naar hun land van herkomst, dat zij er jarenlang hebben verbleven en dat dit verblijf niet clandestien van aard was. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen oordeelt dat een dergelijke terugkeer naar het land van herkomst moet worden beschouwd als persoonlijk gedrag in de zin van artikel 55/3/1, § 2, 2°, van de Vreemdelingenwet en dat dit gedrag later erop wijst dat zij van bij het begin geen vervolging vreesden. Dit volstaat voor de intrekking van de vluchtelingenstatus. Dat daarnaast ook wordt vastgesteld dat de eerste en de tweede verzoekende partij zowel bij hun verzoek om internationale bescherming als tijdens de (...)…Arrest n° 256.791 Verzoeker XXXXDe verzoekende partijen verwijzen naar artikel 55/3, eerste lid, van de vreemdelingenwet, dat op zijn beurt verwijst naar artikel 1.C van het internationaal verdrag betreffende de status van vluchtelingen, ondertekend te Genève op 28 juli 1951. Zij viseren concreet de in artikel 1.C.4, van dit verdrag bedoelde hypothese van de vluchteling die "zich vrijwillig opnieuw heeft gevestigd in het land dat hij had verlaten of waarbuiten hij uit vrees voor vervolging verblijf hield". Noch in het bestreden arrest noch in de aanvankelijk bestreden beslissingen wordt echter geoordeeld dat de verzoekende partijen zich opnieuw hebben "gevestigd" in hun land van herkomst. Er is enkel sprake van een jarenlang "verblijf" in Rusland, dat volgens de verzoekende partijen zelf niet geregistreerd zou zijn. De verzoekende partijen tonen dan (...)…Arrest n° 255.371 Verzoeker XXXXVerzoeker voert aan dat hij niet werd gevolgd door een arts voor zijn psychische problemen voordat hij in België aankwam en dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen weliswaar uitlegt op welke wijze daarmee rekening werd gehouden in het kader van zijn verklaringen in België, maar niet verklaart hoe in het kader van de analyse van zijn verklaringen in Polen, toen hij nog geen gezondheidszorg ontving, rekening werd gehouden met zijn grote psychologische kwetsbaarheid. Echter blijkt dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen overweegt dat, aangezien verzoekers verklaringen bij de dienst Vreemdelingenzaken en bij het commissariaat-generaal voor wat de kernelementen van zijn relaas betreft in grote lijnen coherent waren, kon worden verwacht dat hij ook in Polen zijn asielrelaas op een gedegen wijze kon uiteenzetten. Aldus (...)…Arrest n° 255.199 Verzoeker XXXXUit de omstandige motivering in het bestreden arrest blijkt dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen ingaat op de door verzoeker voorgelegde documenten. Verzoeker toont niet concreet aan welke door hem overgelegde documenten niet in de voormelde motivering zouden zijn betrokken. Zo stelt de RvV dat de omstandigheid dat de door verzoeker neergelegde filmpjes als dusdanig niet allemaal apart werden besproken in de aanvankelijk bestreden beslissing (de beslissing van de commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen waarin wordt besloten dat verzoeker niet als vluchteling kan worden erkend en niet in aanmerking komt voor de subsidiaire bescherming), geen afbreuk doet aan de omstandige motivering aangaande het geheel van het door verzoeker neergelegde beeldmateriaal en dat hetzelfde geldt voor de video's van (...)…Arrest n° 252.889 Verzoeker XXXXWat verzoekers voorgehouden minderjarigheid betreft, stelt de RvV eerst vast dat uit het administratief dossier blijkt dat hij ongeloofwaardige verklaringen over zijn leeftijd heeft afgelegd, nu uit de beslissing van dienst Voogdij van de FOD Justitie blijkt dat hij 20,6 jaar oud is met een standaarddeviatie van 2 jaar en het dus uitgesloten is dat verzoeker minderjarig zou zijn. Vervolgens wordt in het bestreden arrest vastgesteld dat verzoeker de asielinstanties bewust tracht te misleiden door ook tijdens zijn volgend verzoek om internationale bescherming en in zijn beroepschrift vast te houden aan zijn ongeloofwaardig geachte geboortedatum. Anders dan verzoeker voorhoudt, stelt de RvV niet enkel vast dat verzoeker misleidende verklaringen over zijn leeftijd aflegt, maar hij oordeelt ook dat, zelfs rekening houdend met (...)…Arrest n° 252.889 Verzoeker XXXXDe Afghaanse documenten worden met het bestreden arrest niet “sowieso van elke bewijswaarde […] ontdaan”, zoals verzoeker voorhoudt. Wat verzoekers taskara betreft wordt immers gewezen op onregelmatigheden in het stuk zelf en op tegenstrijdigheden in verzoekers verklaringen. Wat de brief van de dorpsoudsten en de imam betreft oordeelt de RvV in de eerste plaats dat daarmee verzoekers voorgehouden recent verblijf in de regio van herkomst niet wordt bewezen en wijst hij slechts bijkomstig (“bovendien”) op de wijdverbreide corruptie bij het verkrijgen van Afghaanse documenten.