juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
- Niveau 1Economie, financiën en varia▤11 §0 Σ4.757✕
- Niveau 2Economisch contentieux▤10 §17 Σ219✕
- Niveau 3Energie▤1 §47 Σ59✕
- Niveau 4Bevoegdheid RvS▤0 §16 Σ16✕
Rechtspunten
20Arrest n° 256.373
Verzoeker MICHIELSDe bestreden beslissing vindt rechtsgrond in artikel 3.1.4/3 van het Energiedecreet van 8 mei 2009 op grond waarvan de VREG met een gemotiveerde, bindende beslissing klachten kan beslechten "met betrekking tot de verplichtingen van een netbeheerder, warmte- of koudenetbeheerder of beheerder van een gesloten distributienet uit hoofde van de titels IV, IV/1, V, VI en de hoofdstukken I tot en met IV van titel VII van dit decreet of haar uitvoeringsbepalingen". Het werkelijke en rechtstreekse voorwerp van het geschil betreft de uitvoering van een overeenkomst voor het leveren van energie. De rechtsmacht om kennis te nemen van een dergelijk geschil komt toe aan de hoven en rechtbanken van de rechterlijke orde. Ambtshalve wordt vastgesteld dat de Raad van State niet over de vereiste rechtsmacht beschikt. De omstandigheid dat (...)…Arrest n° 252.438
Verzoeker BV SOLAMIUit artikel 5.1.3 van het Energiedecreet, artikel 57 van de gecoördineerde wetten op de Rijkscomptabiliteit en artikel 13 van de wet van 16 mei 2003 volgt dat de bestreden beslissingen tot stopzetting van de uitbetaling van GSC's en tot terugvordering van de onterecht uitgekeerde steun, genomen werden op grond van een louter gebonden bevoegdheid. De Raad van State is bijgevolg zonder rechtsmacht om van de vorderingen kennis te nemen.Arrest n° 250.288
Verzoeker REYNDERS e.a.De toekenning van GSC’s voor elektriciteit, geproduceerd uit hernieuwbare energiebronnen, is een subjectief recht dat rechtstreeks aan de rechthebbende toekomt indien deze aan de wettelijke en reglementaire voorwaarden voldoet. Artikel 6.1.3 van het Energiebesluit van 19 november 2010 bepaalt in dit verband dat GSC’s “worden” toegekend voor de elektriciteit, opgewekt in installaties die uitsluitend gebruikmaken van hernieuwbare energiebronnen. In voorliggende zaak vormt de vaststelling van bedrog bij de keuring van de installaties, het decisieve motief voor de definitieve stopzetting en de terugvordering van de minimumsteun. Het oordeel of er al dan niet sprake is van bedrog, kan niet los worden gezien van de vraag of de eerste verzoekende partij aanspraak kan maken op een subjectief recht tot toekenning van GSC’s. De (...)…Arrest n° 250.288
Verzoeker REYNDERS e.a.Als rechtsgrond voor de definitieve stopzetting van de uitbetaling van GSC’s en de terugvordering van de onterecht uitgekeerde steun, verwijst de bestreden beslissing naar artikel 5.1.3 van het Energiedecreet. Volgens deze bepaling moet de netbeheerder bepaalde handelingen ondernemen om energiefraude te voorkomen, te detecteren en vast te stellen. Voormelde bepaling die de netbeheerders in duidelijk dwingende bewoordingen aanzet om bepaalde handelingen te “ondernemen” in geval van de vaststelling van energiefraude, laat er geen twijfel over bestaan dat de bevoegdheid van de verwerende partij bij het nemen van de bestreden beslissing volledig gebonden was.Arrest n° 247.574
Verzoeker XXXXIn de bestreden beslissing wordt vastgesteld dat het diploma van "bachelor of science in de industriële wetenschappen, bouwkunde" niet vermeld staat in artikel 10.1.3, tweede lid, 16° van het Energiedecreet, en evenmin gelijkwaardig, laat staan gelijkgesteld is met de diploma's "bachelor in de Bouw(kunde)" en "master in de Industriële Wetenschappen". Doordat verzoeker deze objectieve vaststelling betwist omdat zijn diploma beschouwd zou moeten worden als een gelijkwaardig of gelijkgesteld diploma, beroept hij zich op een welbepaalde juridische verplichting die een regel van objectief recht rechtstreeks aan de verwerende partij oplegt en bij de nakoming waarvan hij belang heeft. De bevoegdheid van de verwerende partij is daarbij volledig gebonden. Aldus betreft het werkelijk en rechtstreeks voorwerp van het beroep een (...)…Arrest n° 247.426
Verzoeker BV SOLAMIDe toekenning van GSC's voor elektriciteit, geproduceerd uit hernieuwbare energiebronnen, is een subjectief recht dat rechtstreeks aan de rechthebbende toekomt indien deze aan de wettelijke en reglementaire voorwaarden voldoet. Artikel 6.1.3 van het Energiebesluit van 19 november 2010 bepaalt in dit verband dat GSC's worden toegekend voor de elektriciteit, opgewekt in installaties die uitsluitend gebruikmaken van hernieuwbare energiebronnen. In voorliggende zaak vormt de vaststelling van bedrog bij de keuring van de installaties, het decisieve motief voor de definitieve stopzetting en de terugvordering van de minimumsteun. Het oordeel of er al dan niet sprake is van bedrog, kan niet los worden gezien van de vraag of de verzoekende partij aanspraak kan maken op een subjectief recht tot toekenning van GSC's. Gelet op het (...)…Arrest n° 242.319
Verzoeker NV VPK PAPEREen beroep tot nietigverklaring moet krachtens artikel 14, § 1, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State een administratieve rechtshandeling tot voorwerp hebben. Onder rechtshandeling in de zin van de voormelde bepaling wordt een handeling verstaan waarbij wordt beoogd rechtsgevolgen te doen ontstaan of te beletten dat zij tot stand komen, met andere woorden waarbij wordt beoogd wijzigingen aan te brengen in een bestaande rechtsregel of rechtstoestand, dan wel zodanige wijziging te beletten. Om ontvankelijk te zijn, moet het beroep een handeling tot voorwerp hebben die zelf rechtsgevolgen heeft en die onmiddellijk en rechtstreeks nadeel berokkent aan de verzoekende partij. De vaststelling dat de verzoekende partij bij het VEA geen formele vraag tot verlenging van de steunperiode voor GSC's als bedoeld artikel (...)…Arrest n° 241.311
Verzoeker NV ASPIRAVIHet VEA beslist over de aanvraag van de verzoekende partij tot verlenging van de steunperiode voor haar productie-installatie. Deze verlenging gaat gepaard met de toekenning van een bandingfactor. Voor de berekening van deze bandingfactor moet het VEA een inschatting maken van bepaalde parameters waarbij het Energiebesluit van 19 november 2010 in sommige gevallen een keuzemogelijkheid laat. De uiteindelijk toegekende bandingfactor is deels het resultaat van de uitoefening door het VEA van een discretionaire bevoegdheid. De bandingfactor is een wezenlijk niet-afsplitsbaar onderdeel van de bestreden beslissing. De omstandigheid dat het bestuur ten aanzien van andere onderdelen van dezelfde beslissing louter over een gebonden bevoegdheid beschikt, impliceert niet dat het werkelijke en rechtstreekse voorwerp van het geschil (...)…Arrest n° 238.446
Verzoeker VZW ZONSTRAAL e.a.De aanduiding van hof van beroep te Brussel (thans: Marktenhof) als bevoegd rechtscollege om kennis te nemen van beroepen tegen onder meer tarifaire beslissingen van de CREG inzake elektriciteit, is geen zaak van de uitoefening van het energiebeleid, zoals bedoeld in art. 6, § 1, VII, eerste lid, BWHI. De bevoegdheidsverdelende regels tussen de federale overheid en de gewesten in acht genomen, heeft de bijzondere wet van 6 januari 2014 noch het decreet van 14 maart 2014 meegebracht dat wat betreft de in de Elektriciteitswet vastgestelde beroepsmogelijkheid - hoewel deze wet uitwerking blijft hebben zolang ze niet is gewijzigd of opgeheven - elke verwijzing naar de CREG impliciet werd vervangen door of aangevuld met de VREG. T.a.v. beslissingen van de VREG is artikel 14, § 1, RvS-wet bijgevolg onverkort van toepassing (...)…Arrest n° 238.446
Verzoeker VZW ZONSTRAAL e.a.De gewesten kunnen o.g.v. de impliciete bevoegdheden die zij ontlenen aan artikel 10 BWHI de door de Grondwet aan de federale wetgever voorbehouden aangelegenheden regelen. Op 27 november 2015 heeft het Vlaams parlement het decreet houdende diverse bepalingen inzake energie aangenomen waarbij het hof van beroep te Brussel bevoegd wordt gemaakt voor betwistingen inzake de tariefbeslissingen van de VREG. Aangezien die nieuwe regeling pas in werking is getreden op 10 december 2015, is ze niet van toepassing op voorliggend geschil.Arrest n° 235.405
Verzoeker NV ASPIRAVIDe VREG stelt in de eerste beslissing vast dat de productie-installatie niet langer in aanmerking komt voor de toekenning van groenstroomcertificaten en dat de verzoekende partij voor de productie vanaf 1 augustus 2012 geen certificaten meer zal krijgen. De VREG verantwoordt de stopzetting van de toekenning in de tweede beslissing omdat ze de vervanging van de stortgasmotor beschouwt als een wijziging van een bestaande installatie en een nieuwe installatie niet samengesteld kan zijn uit tweedehandsonderdelen. De bestreden beslissingen zijn niet beperkt tot het verstrekken van informatie over een nieuwe decretale regeling maar houden een wijziging in van de rechtstoestand van de verzoekende partij.Arrest n° 234.002
Verzoeker DE INTERCOMMUNALE VERENIGING HOOGE MAEYDe bestreden beslissing werd niet genomen op grond van de louter gebonden toepassing of interpretatie van reglementair vastgestelde voorwaarden, maar op grond van een eigen beoordeling of invulling door de verwerende partij van het begrip "productie-installatie", die via een "mededeling" aan de betrokkenen ter kennis werd gebracht. De verwerende partij heeft derhalve bij het nemen van de bestreden beslissing gehandeld in de uitoefening van een discretionaire bevoegdheid. Zulks volstaat opdat de Raad van State bevoegd is om kennis te nemen van voorliggende betwisting.Arrest n° 231.280
Verzoeker GELDHOFArtikel 6.1.3, eerste lid, van het besluit van de Vlaamse regering van 19 november 2010 houdende algemene bepalingen over het energiebeleid bepaalt dat groenestroomcertificaten worden toegekend voor de elektriciteit, opgewekt in installaties die uitsluitend gebruikmaken van hernieuwbare energiebronnen. De toekenning van groenestroomcertificaten voor de elektriciteit, geproduceerd uit hernieuwbare energiebronnen, is een subjectief recht dat rechtstreeks aan de rechthebbende toekomt indien deze aan de wettelijke en reglementaire voorwaarden voldoet. De bevoegdheid van de verwerende partij ter zake is volledig gebonden. De beslissing om de toekenning van groenestroomcertificaten op te schorten in afwachting van een verklaring voor de vastgestelde afwijkende meterstand, stoelt niet op de uitoefening van enige discretionaire (...)…Arrest n° 224.243
Verzoeker NV INFRABEL e.a.De berekeningsmethode van de maandelijkse bijdrage opgelegd aan de houders van een leveringsvergunning (artikel 26 Elektriciteitsordonnantie) en van de jaarlijkse retributie opgelegd aan de netbeheerders op grond van artikel 28 van de Gasordonnantie ligt wettelijk vast. Ter zake beschikt de verw. p. over geen enkele vrije beoordelingsmarge. Ook de wettelijk vastgestelde ontheffingsgrond van de bijdrageplichtige en begrenzing van de bijdrage voor de elektriciteit die bestemd is voor het spoorweg-, tram- of metronet, is geen zaak van appreciatie door de overheid, maar gebeurlijk enkel van interpretatie van de toepasselijke rechtsregels. Deze uitsluitend gebonden bevoegdheid impliceert dat, in geval van betwisting, de justitiële rechter in het kader van een betwisting over een subjectief recht kan statueren omtrent de (...)…Arrest n° 217.062
Verzoeker BOOMSMet het oog op een nieuwe geschillenregeling heeft de wet van 27 juli 2005 tot organisatie van de mogelijkheden tot beroep tegen de beslissingen genomen door de Commissie voor de Regulering van de Elektriciteit en het Gas nieuwe bepalingen ingevoegd in de Electriciteitswet met als gevolg dat er tegen de beslissingen van de CREG genomen met toepassing van artikel 23, §2, tweede lid, 14° betreffende de goedkeuring van de tarieven luidens artikel 29bis, §1, 6° van de Electriciteitswet bij het Hof van Beroep te Brussel een beroep kan worden ingesteld dat uitspraak doet met volle rechtsmacht. De exclusieve bevoegdheid van het Hof van Beroep te Brussel sluit te dezen de bevoegdheid van de Raad van State uit.Arrest n° 209.602
Verzoeker NV TESSENDERLO CHEMIEDe berekeningswijze van het aantal groenestroomcertificaten dat in een bepaald jaar aan de VREG moet worden voorgelegd, is wettelijk vastgesteld in artikel 23 van het elektriciteitsdecreet. Terzake beschikt de VREG over geen enkele vrije beoordelingsmarge. Aldus komt de door de eerste bestreden beslissing aan de verz. p. opgelegde verplichting tot het indienen van 26.830 groenestroomcertificaten dan ook louter neer op de mathematische uitkomst van de in het decreet vastgestelde berekeningswijze. Deze uitsluitend gebonden bevoegdheid van de VREG impliceert dat, in geval van betwisting, de justitiële rechter in het kader van een betwisting over een subjectief recht kan bepalen hoeveel groenestroomcertificaten de betrokken toegangshouder moet voorleggen en dat de Raad van State overeenkomstig artikel 144 van de Grondwet (...)…Arrest n° 200.284
Verzoeker RWE TRADING GmbHDe bestreden beslissing betreft het opleggen van een administratieve geldboete aan de verz. partij omdat zij het overeenkomstig art. 23 van het elektriciteitsdecreet vastgelegd aantal groenestroomcertificaten niet aan de verw. partij heeft voorgelegd. Art. 37, §2, van het elektriciteitsdecreet, moet voor de onderhavige zaak gelezen worden als een bepaling die losstaat van art. 37, §1 van het decreet. Dit betekent dat de VREG niet over een discretionaire bevoegdheid beschikt ten aanzien van administratieve geldboeten voor het niet-indienen van groenestroomcertificaten, maar zich moet beperken tot het toetsen van een concreet dossier aan de in art. 23 vermelde criteria, dienovereenkomstig het aantal verschuldigde groenestroomcertificaten berekenen en in geval van niet overlegging de in het decreet bepaalde geldboete ter (...)…Arrest n° 197.672
Verzoeker RWE SOLUTIONS AKTIENGESELLSCHAFT, vennootschap naar Duits rechtDe bestreden beslissing betreft het opleggen van een administratieve geldboete aan de verz. p. omdat zij het overeenkomstig het decreet van 17 juli 2000 (betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt) vastgesteld aantal groenestroomcertificaten niet aan de verw. partij voorgelegd heeft. Volgens de verw. partij oefende het bestuur een gebonden bevoegdheid uit; volgens de verz. partij niet. Art. 37 van het decreet is onduidelijk geredigeerd. Zonder dat die bedoeling bij de decreetgever voorlag, houdt de redactie van § 2, door melding te maken van "onverminderd § 1", de mogelijkheid in § 2 te lezen als een annex van § 1, wat dan betekent dat er voor het bestuur, ook wanneer het toepassing maakt van artikel 37, § 2, van het decreet, geen absolute verplichting bestaat om een geldboete op te leggen, maar dat het er (...)…Arrest n° 197.672
Verzoeker RWE SOLUTIONS AKTIENGESELLSCHAFT, vennootschap naar Duits rechtBeslissingen over administratieve geldboeten, opgelegd overeenkomstig artikel 37, § 1, van het decreet van 17 juli 2000 (betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt), zijn door een uitdrukkelijke wetsbepaling -met name art. 569, 33°, van het Ger. W.- aan de bevoegdheid van de RvS onttrokken. Dergelijke wetsbepaling is niet voorhanden met betrekking tot de betwistingen omtrent beslissingen die toepassing maken van artikel 37, § 2, van het decreet. Evenwel, artikel 37, § 1, is zo algemeen gesteld -het betreft het in gebreke blijven van de naleving van "specifieke bepalingen van dit decreet"- en artikel 37, § 2, is zo specifiek toegespitst op het bedrag van de administratieve boete voor de overtreding van artikel 23, § 1, dat uit de samenhang van die bepalingen onmiskenbaar volgt dat de rechtsgrond voor elke (...)…Arrest n° 197.672
Verzoeker RWE SOLUTIONS AKTIENGESELLSCHAFT, vennootschap naar Duits rechtMet het decreet van 7 mei 2004 (houdende wijziging van het decreet van 17 juli 2000 betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt) heeft de wetgever artikel 37, § 2, van het elektriciteitsdecreet geïnterpreteerd, door te stellen dat "onverminderd" begrepen moet worden als "met uitsluiting van". Het GwH heeft evenwel met zijn arrest 25/2005 van 2 februari 2005 deze interpretatieve bepaling -waardoor de administratieve geldboeten voor het niet indienen van de groenestroomcertificaten hun rechtsgrond gingen vinden in artikel 37, § 2, van het decreet en het bestuur geen discretionaire bevoegdheid meer bezat- vernietigd in zoverre zij terugwerkte tot de kalenderjaren vóór 2004. De onderhavige zaak situeert zich in het jaar 2003. Er dient dus ten volle rekening gehouden te worden met de tekst van artikel 37 in zijn (...)…