juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
- Niveau 1Vreemdelingenzaken▤5 §0 Σ3.133✕
- Niveau 2Voogdij niet-begeleide minderjarigen▤5 §0 Σ212✕
- Niveau 3Voogdijwet en -besluit▤0 §54 Σ54✕
Rechtspunten
75Arrest n° 262.923
Verzoeker XXXXUit dit feitenrelaas blijkt dat verzoeker een voogd kreeg toegewezen tot op het moment waarop hij, volgens zijn eigen oorspronkelijke verklaringen, 18 jaar werd en verder dat hij ouder dan 18 jaar was op het ogenblik waarop de bestreden beslissing (waarbij wordt beslist verzoeker te beschouwen als ouder dan 18 jaar en dat verzoeker niet terug een voogd zal krijgen) aan hem werd betekend. Aangezien blijkt dat verzoeker de onwettigheid van de bestreden beslissing en daarmee van de vaststelling dat hij ouder is dan 18 jaar, niet aantoont, vermocht de verwerende partij de bestreden beslissing wel degelijk rechtstreeks aan verzoeker te betekenen.Arrest n° 262.923
Verzoeker XXXXVerzoekers kritiek dat de bestreden beslissing zijn leeftijd verandert, mist feitelijke grondslag. De bestreden beslissing (waarbij wordt beslist verzoeker te beschouwen als ouder dan 18 jaar en dat verzoeker niet terug een voogd zal krijgen) heeft niet het karakter van een leeftijdsbepaling (waarvoor immers de gewone rechtbanken en hoven bevoegd zijn) maar slechts van een leeftijdsschatting om na te gaan of verzoeker al dan niet in aanmerking komt voor de bescherming die is voorzien voor een niet-begeleide minderjarige vreemdeling. Bovendien wordt verzoeker als ouder dan 18 jaar beschouwd op basis van zijn eigen, eerdere verklaringen, zodat de dienst Voogdij door te beslissen verzoekers document (taskara) niet te aanvaarden zijn leeftijd niet verandert.Arrest n° 262.923
Verzoeker XXXXArtikel 7 van de voogdijwet is niet geschonden doordat er geen medisch onderzoek werd uitgevoerd. Immers, er blijkt niet dat de dienst Voogdij dan wel enige andere overheid, bevoegd voor asiel, toegang tot het grondgebied, verblijf en verwijdering twijfel heeft geuit omtrent verzoekers leeftijd. Het volstaat niet om een document voor te leggen aan de dienst Voogdij opdat twijfel zou ontstaan omtrent verzoekers leeftijd. Uit de bestreden beslissing (waarbij wordt beslist verzoeker te beschouwen als ouder dan 18 jaar en dat verzoeker niet terug een voogd zal krijgen) blijkt dat de dienst Voogdij nooit heeft getwijfeld over verzoekers leeftijd en zich steeds heeft gebaseerd op diens oorspronkelijke verklaringen om hem vanaf 28 februari 2024 als ouder dan 18 jaar te beschouwen. Met de bestreden beslissing motiveert de dienst (...)…Arrest n° 262.923
Verzoeker XXXXVerzoeker zet niet uiteen, minstens niet anders dan met de ongegrond bevonden kritiek, op welke wijze artikel 3, eerste lid, van het koninklijk besluit van 22 december 2003 zou zijn geschonden met de bestreden beslissing beslissing (waarbij wordt beslist verzoeker te beschouwen als ouder dan 18 jaar en dat verzoeker niet terug een voogd zal krijgen). Hij beroept zich op het voordeel van de twijfel, doch het blijkt dat noch de dienst Voogdij, noch een andere overheid, bevoegd voor asiel, toegang tot het grondgebied, verblijf en verwijdering, twijfel uitte omtrent verzoekers leeftijd.Arrest n° 262.135
Verzoeker XXXXHet recht op eerbiediging van het privéleven, vervat in artikel 8 van het EVRM, houdt onder meer in, dat iedereen het recht heeft om vooraf geïnformeerd te worden over iedere vorm van medische behandeling of medisch onderzoek. Die geïnformeerde toestemming geldt ook voor het medisch onderzoek om na te gaan of de betrokken vreemdeling al dan niet jonger is dan 18 jaar, zoals bedoeld in artikel 7, § 1, eerste lid, van de voogdijwet. Te dezen blijkt niet dat verzoeker op geïnformeerde wijze zijn toestemming verleende. De betrokken rubriek in de “fiche niet-begeleide minderjarige” is immers doorstreept (en dus niet ingevuld).Arrest n° 260.144
Verzoeker A.Gelet op de duidelijke conclusie van het leeftijdsonderzoek diende verzoeker niet “het voordeel van de twijfel” te genieten waarop hij zich beroept en was de verwerende partij er niet toe gehouden “een gesprek” te organiseren met verzoeker of om informatie in te winnen via de diplomatieke posten van verzoekers land van herkomst.Arrest n° 258.991
Verzoeker XXXXVerzoeker vermeldt in het opschrift van het middel artikel 2 van de voogdijwet doch hij zet niet uiteen op welke wijze deze bepaling zou zijn geschonden met de bestreden beslissing. Bovendien legt deze bepaling iedere federale overheid op “met spoed de door de niet-begeleide minderjarigen ingediende verzoeken” te behandelen, terwijl het te dezen geen beslissing over een door de betrokkene ingediend verzoek betreft.Arrest n° 258.924
Verzoeker XXXXDe dienst Voogdij beschikt, wat de beoordeling van de bewijswaarde van de hem voorgelegde stukken betreft, over een discretionaire beoordelingsbevoegdheid.Arrest n° 258.487
Verzoeker XXXXAnders dan verzoeker voorhoudt, is het resultaat van het medisch onderzoek (en daarmee de bestreden beslissing) niet enkel gesteund op het resultaat van één onderzoek. Er wordt immers aangegeven welke de minimumleeftijd is die kan worden afgeleid uit het orthopantomogram (ouder dan 16 jaar) en uit de radiografie van de sleutelbeenderen (minstens 18 jaar), waarbij duidelijk wordt uiteengezet dat en waarom het niet mogelijk is uit die twee onderzoeken af te leiden hoeveel ouder dan 16 of 18 jaar verzoeker is. Er wordt ook aangegeven dat dit wel kan worden afgeleid uit de radiografie van de sleutelbeenderen. Daarmee wordt eveneens duidelijk gemaakt waarom de eindconclusie overeenstemt met het resultaat van de radiografie van de sleutelbeenderen.Arrest n° 258.442
Verzoeker SAFIOm de leeftijdsschatting te bekritiseren gaat verzoeker nog in op de betekenis van het begrip normaalverdeling in de statistiek. De in het leeftijdsonderzoek toegepaste standaardafwijking geeft echter de correctie (in jaren) weer die moet worden toegepast op de geschatte leeftijd om tot de jongste (of minimum-)leeftijd te besluiten. Verzoekers betoog doet geen afbreuk aan de toegepaste en nader toegelichte schattingen en correcties in het medisch verslag. Verzoeker mag het dan “bijzonder opmerkelijk” vinden dat op korte tijd meerdere gevallen voorkomen van een vertraagde ontwikkeling van de wijsheidstanden bij Afghaanse jongeren, daarmee maakt hij niet de onjuistheid van de desbetreffende vaststellingen in het medisch verslag aannemelijk.Arrest n° 257.742
Verzoeker HAZRATIIn de mate dat verzoeker aanklaagt dat hem nog geen voogd werd toegewezen, betreft het een mogelijk gebrek in de uitvoering van de bestreden beslissing maar geen onwettigheid die kan leiden tot de nietigverklaring ervan. Bijgevolg kan verzoeker wat dat betreft niet dienstig een schending van artikel 8 van de voogdijwet inroepen.Arrest n° 257.584
Verzoeker XXXXVerzoeker vermeldt in het opschrift van het middel artikel 2 van de voogdijwet doch hij zet niet uiteen op welke wijze deze bepaling zou zijn geschonden met de bestreden beslissing. Bovendien legt deze bepaling iedere federale overheid op "met spoed de door de niet-begeleide minderjarigen ingediende verzoeken" te behandelen, terwijl het te dezen geen beslissing over een door de betrokkene ingediend verzoek betreft.Arrest n° 257.584
Verzoeker XXXXVerzoeker beroept er zich op dat artikel 25.5 van richtlijn 2013/32 een appreciatiebevoegdheid inhoudt omdat de lidstaten "kunnen" overgaan tot een leeftijdsonderzoek terwijl artikel 7 van de voogdijwet de dienst Voogdij ertoe verplicht een medisch onderzoek uit te voeren indien twijfel wordt geuit over de leeftijd van de betrokkene. Uit de term "kunnen" blijkt reeds de discretionaire marge die aan de lidstaten wordt gegeven om in het kader van een verzoek om internationale bescherming de leeftijd te laten vaststellen aan de hand van een medisch leeftijdsonderzoek. Dat in artikel 7, § 1, eerste lid, van de voogdijwet geen sprake is van het woord "kunnen", maar dat erin wordt bepaald dat de dienst Voogdij onmiddellijk een medisch onderzoek door een arts laat uitvoeren teneinde na te gaan of deze persoon al dan niet (...)…Arrest n° 257.584
Verzoeker XXXXDe te dezen gemaakte toepassing van artikel 7 van de voogdijwet voldoet aan de in artikel 25.5 van richtlijn 2013/32 gestelde waarborgen, voor zover deze richtlijnbepaling van toepassing zou zijn. Zo blijkt uit de "fiche niet-begeleide minderjarige" betreffende verzoeker dat de twijfel aan de opgegeven leeftijd is gesteund op verzoekers fysieke verschijning en gelaatstrekken, dat hem die twijfel werd meegedeeld, dat de dienst Vreemdelingenzaken heeft gevraagd een leeftijdsonderzoek uit te voeren, dat verzoeker een document heeft ontvangen betreffende het verloop van het leeftijdsonderzoek (in een voor verzoeker begrijpelijke taal, met alle informatie, ook over de gevolgen van (een weigering van) het leeftijdsonderzoek en dat verzoeker geen bezwaar heeft uitgeoefend tegen het uitvoeren van dergelijk onderzoek. Uit het (...)…Arrest n° 257.584
Verzoeker XXXXArtikel 48/6 van de vreemdelingenwet heeft uitsluitend betrekking op de door "een verzoeker om internationale bescherming" bij te brengen "elementen ter staving van zijn verzoek" en dit bij de "met het onderzoek van het verzoek belaste instanties". De bestreden beslissing is niet genomen door dergelijke instantie en houdt ook geen verband met het voorgaande doch betreft slechts een voorafgaande schatting of verzoeker al dan niet de leeftijd van 18 jaar heeft bereikt en aldus al dan niet in aanmerking komt voor de bescherming die is voorzien voor een niet-begeleide minderjarige vreemdeling.Arrest n° 256.469
Verzoeker XXXXIn het arrest nr. 232.244 van 5 februari 2020 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen wordt het uitvoeren van medische testen om de leeftijd te bepalen absoluut niet bekritiseerd, maar wel het feit dat uit de medische testen geen eenduidig meerderjarige leeftijd kon worden afgeleid op het ogenblik dat de betrokkene zijn verzoek om internationale bescherming indiende. De feiten in verzoekers zaak zijn evenwel geenszins vergelijkbaar, vermits het medisch onderzoek op datum van 30 maart 2022 een leeftijdsschatting van 20,8 jaar aangeeft, met een standaarddeviatie van 1,7 jaar en hij hoe dan ook op dat ogenblik en op het ogenblik van het indienen van zijn verzoek om internationale bescherming meerderjarig was.Arrest n° 256.466
Verzoeker XXXXAnders dan hoe verzoeker het ziet, kan uit artikel 7 van de voogdijwet echter niet worden afgeleid dat de dienst Voogdij, indien de betrokkene volgens het medisch onderzoek jonger zou kunnen zijn dan achttien jaar, uit dit onderzoek geen andere conclusie zou mogen afleiden dan dat de betrokkene jonger is dan achttien jaar en dat zijn voorgehouden leeftijd in dergelijk geval als vaststaand zou dienen te worden beschouwd. Artikel 7 van de voogdijwet stelt het medisch onderzoek immers in om te bepalen of de betrokkene “al dan niet” jonger is dan 18 jaar. Deze bewoordingen houden geenszins in dat de dienst Voogdij uit de conclusie van het medisch onderzoek, te dezen dat verzoeker “een leeftijd heeft ouder dan 18 jaar, waarbij 19 jaar met een standaarddeviatie van een 1.5 jaar een goede schatting is”, uitsluitend zou mogen (...)…Arrest n° 256.466
Verzoeker XXXXNu de wet zelf het medisch onderzoek als bewijsmiddel heeft ingesteld wanneer twijfel over de leeftijd van de betrokkene bestaat en uit artikel 7 van de voogdijwet geenszins kan worden afgeleid dat de dienst Voogdij de voorgehouden leeftijd dient te laten primeren op de door het medisch onderzoek vastgestelde (jongste) leeftijd indien daarin wordt vastgesteld dat de betrokkene ook minderjarig zou kunnen zijn. Er kan dan ook niet worden besloten dat de dienst Voogdij zijn bevoegdheid te buiten zou zijn gegaan door op grond van de conclusie van het medisch verslag een einddatum van de voogdij op te nemen in de bestreden beslissing.Arrest n° 254.502
Verzoeker RAHIMIWat de situatie betreft waarin de leeftijd bij het medisch onderzoek wordt geschat tussen 17,5 en 18,5 jaar, zoals in casu het geval is, wordt in de bestreden beslissing de jongste leeftijd overeenkomstig de standaarddeviatie in acht genomen. Naar luid van artikel 24, § 3, van de voogdijwet “stelt de dienst Voogdij het einde van de voogdij vast en brengt de voogd, de gewezen pupil, de vrederechter, en indien grond daartoe staat, de overheden met welke de voogd contact had in verband met de betrokken minderjarige hiervan per brief op de hoogte”. Net om het einde van de voogdij te kunnen vaststellen, kon de dienst Voogdij derhalve zonder zijn bevoegdheid te overschrijden in de bestreden beslissing verwijzen naar een geboortedatum “om te weten wanneer jouw voogdij eindigt”.Arrest n° 254.501
Verzoeker STANIKZAIDat de namen van de artsen niet bij elk deelonderzoek worden vermeld doet niet ter zake. Verzoeker wijst geen dergelijke rechtsplicht aan.