Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest
  1. Niveau 1Algemeen deel10 0 6.241✕
  2. Niveau 2Algemene bestuursrechtelijke kwesties11 2 1.305✕
  3. Niveau 3EVRM7 16 120✕
  4. Niveau 4Verbod foltering0 8 8✕

Rechtspunten

11
Arrest n° 261.810 Verzoeker XXXXArt. 3 EVRM bepaalt dat niemand mag worden onderworpen aan folteringen of aan onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen. De verz. partijen komen met betrekking tot de aangevoerde schending van deze bepaling niet verder dan de stelling dat “[i]n het licht van alle elementen die in [het] verzoekschrift en in de bijlagen naar voor gebracht worden”, de nieuwe normen en het toelaten van nieuwe (5G-)technologie die van nieuwe zendfrequenties gebruik maakt, beschouwd moet worden als een vorm van elektromagnetische foltering en/of een onmenselijke behandeling. Zij maken daarmee, mede in het licht van de bovenstaande bespreking, niet aannemelijk dat er sprake zou kunnen zijn van foltering, dat overigens een - in dit geval niet aangetoond - bijzonder opzet vereist, dan wel van onmenselijke behandeling.Arrest n° 253.529 Verzoeker XXXXDe aanvankelijk bestreden beslissing houdende bevel om het grondgebied te verlaten, terugleiding naar de grens en vasthouding met het oog verwijdering, maakt een beslissing uit tot verwijdering. De verzoekende partij gaat uit van de verkeerde premisse dat het te dezen niet om een verwijderingsmaatregel zou gaan en dat er nog geen voornemen zou zijn om over te gaan tot verwijdering. Waar het ook te dezen gaat over een verwijderingsmaatregel, heeft de RvV met de enkele zin dat volgens het EHRM voor een grondig onderzoek in het licht van de artikelen 2 en 3 iuncto 13 van het EVRM het land van bestemming duidelijk moet zijn, geen betekenis gegeven aan het arrest van 15 april 2014 van het EHRM in de zaak Asalya tegen Turkije die niet overeenstemt met de bewoordingen of de inhoud ervan. Verder betreft de voorgehouden schending (...)…Arrest n° 252.800 Verzoeker XXXXHet valt in principe de betrokkene toe om de nodige elementen bij te brengen ter staving van het voorgehouden werkelijk risico op een gevaar voor behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM. Te dezen verwijst verzoeker naar een zes jaar oud rapport van Amnesty International dat hij reeds aanhaalde in zijn conclusie voor het hof van Beroep en gaat hij voorbij aan de door hem niet weerlegde motivering in de thans bestreden beslissing dat de toestand van verdachten thans niet van die aard is om te besluiten tot een ernstig gevaar op foltering.Arrest n° 252.800 Verzoeker XXXXHet EHRM heeft herhaaldelijk bevestigd dat de uitlevering naar een daartoe verzoekende staat een probleem ten aanzien van artikel 3 van het EVRM kan opleveren, en dus de uitleverende staat verantwoordelijk kan stellen, wanneer er ernstige en bewezen motieven bestaan om aan te nemen dat de betrokkene in de verzoekende staat een reëel gevaar loopt om te worden onderworpen aan behandelingen die in strijd zijn met artikel 3 van het EVRM. Om het bestaan van dergelijk gevaar voor een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM te onderzoeken, moet volgens het EHRM rekening worden gehouden met de algemene situatie in het land van bestemming en met de omstandigheden eigen aan het geval van de betrokkene. Het EHRM hecht wat het onderzoek van de algemene situatie in een land betreft, vaak belang aan informatie vervat in (...)…Arrest n° 252.800 Verzoeker XXXXM.b.t. de door verzoeker aangevoerde flagrante rechtsweigering merkt de BB (waarbij de uitlevering van verzoeker aan Marokko wordt toegestaan) terecht op dat onder flagrante rechtsweigering wordt begrepen dat het strafproces manifest in strijd is of kan zijn met art. 6 EVRM of met de daarin vervatte principes, dat in uitleveringszaken het EHRM tot dusver nooit het bestaan van een dergelijk risico vond en dat in de 22 jaar sinds het arrest Soering (1989) het EHRM in uitleverings- of expulsiezaken geen schending van artikel 6 EVRM vaststelde. Verzoeker beperkt zich tot een herhaling van de argumenten die hij reeds in het kader van de adviesprocedure voorlegde zonder concreet aan te tonen dat er in zijn geval een risico zou bestaan op flagrante rechtsweigering. Deze argumenten en de aangehaalde bronnen blijven beperkt tot (...)…Arrest n° 252.121 Verzoeker SADATVerzoeker toont in het geheel niet aan waarom het door hem in het kader van een leeftijdsschatting ondergane medisch onderzoek een onmenselijke of vernederende behandeling in de zin van artikel 3 van het EVRM zou vormen. Hij zet evenmin uiteen welk risico aan dergelijk onderzoek zou zijn verbonden waardoor sprake zou zijn van een onmenselijke of vernederende behandelingArrest n° 250.205 Verzoeker XXXXDe commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen is in de aanvankelijk BB uitvoerig ingegaan op elk door verzoeker ingediend document en hij heeft omstandig gemotiveerd waarom deze documenten niet van aard zijn om de teloorgegane geloofwaardigheid van verzoekers asielrelaas te kunnen herstellen noch om het persoonlijk risico te staven dat verzoeker zou lopen. In zijn met toepassing van artikel 39/73 van de vreemdelingenwet genomen beschikking steunt de RvV de verwerping van verzoekers beroep op de vaststelling dat verzoeker het weliswaar niet eens is met de motieven van de aanvankelijk BB doch dat hij in wezen niet verder komt dan het volharden in eerder afgelegde verklaringen en het tegenspreken en bekritiseren van de gevolgtrekkingen van de commissaris-generaal, waarmee hij de gedane bevindingen van deze (...)…Arrest n° 250.090 Verzoeker ALBAKOVVerzoeker gaat voorbij aan de motivering in de bestreden beslissing i.v.m. zijn argumentatie betreffende een reëel risico op een behandeling die in strijd is met artikel 3 van het EVRM,. Evenmin maakt verzoeker op het eerste gezicht enig verband aannemelijk tussen zijn eigen situatie (verdacht van deelname aan terroristische activiteiten in Syrië) en de aangehaalde gevallen van uitlevering van verdachten van deelname aan de Tsjetsjeense rebellie. Het middel waarin de schending wordt aangevoerd van artikel 2bis van de Uitleveringswet van 15 maart 1874 en artikel 3 van het EVRM is niet ernstig.Arrest n° 222.320 Verzoeker ZARMAEVDe minister van Justitie overweegt volledig in de lijn van de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens dat de rapporten, die zonder de minste twijfel de problematische mensenrechtensituatie in Tsjetsjenië aantonen, niet volstaan om tot de vaststelling van een schending van het EVRM te komen, maar dat er ook specifieke, voor de zaak en de betrokken persoon, concrete elementen, noodzakelijk zijn. De eenvoudige mogelijkheid op een slechte behandeling is op zich niet voldoende om de schending van artikel 3 van het EVRM aan te tonen.Arrest n° 222.320 Verzoeker ZARMAEVUit het arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens van 21 januari 2011 in de zaak M.S.S. v. België en Griekenland blijkt niet dat het in het ongewisse blijven omtrent een eventuele uitlevering volstaat om de schending van artikel 3 van het EVRM aan te tonen, maar dat de gehele context moet worden bekeken.Beschikking n° 15.190 Verzoeker XXXXUit de overweging in het bestreden arrest dat verzoeker "met zijn uiteenzetting in zijn verzoekschrift, niet aantoont dat de beslissing tot beëindiging van het verblijf op zich tot gevolg heeft dat hij een ernstig risico loopt om te worden gefolterd of te worden onderworpen aan onmenselijke of vernederende behandelingen of straffen", blijkt duidelijk waarom de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen van oordeel is dat verzoeker geen schending van artikel 3 van het EVRM door de beslissing tot beëindiging van het verblijf aantoont