Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest

Rechtspunten

12
Arrest n° 260.501 Verzoeker XXXXDe Belgische wetgever heeft ervoor geopteerd om aparte regelingen uit te werken voor de gezinshereniging met onderdanen van derde landen enerzijds (artikelen 10 en verder van de vreemdelingenwet), en voor de gezinshereniging met (statische) Belgen anderzijds (artikel 40ter en verder van de vreemdelingenwet). Uit het bestreden arrest blijkt dat de Belgische echtgenoot geen gebruik heeft gemaakt van zijn rechten van vrij verkeer als burger van de Europese Unie en aldus een statische Belg is. In deze situatie komt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen terecht tot de conclusie dat artikel 40ter van de vreemdelingenwet geldt.Arrest n° 259.251 Verzoeker XXXXArtikel 42, § 1, van de vreemdelingenwet stelt als algemene regel dat een erkenning van het recht op verblijf van meer dan drie maanden dient te gebeuren binnen de 6 maanden volgend op de datum van de indiening van de aanvraag en dat de Koning de voorwaarden voor de erkenning en de duur van het verblijfsrecht bepaalt. Deze bepaling voorziet echter niet welke de gevolgen zijn indien de voormelde termijn van 6 maanden wordt overschreden, noch geeft ze de Koning de bevoegdheid om de gevolgen van een overschrijding van die termijn te bepalen. Artikel 52, § 4, van het vreemdelingenbesluit vindt derhalve geen rechtsgrond in artikel 42 van de vreemdelingenwet en kan derhalve niet zonder schending van die laatste bepaling worden toegepast.Arrest n° 258.849 Verzoeker XXXXVerzoeker wijst op het in artikel 10, § 1, 7°, van de vreemdelingenwet vervatte recht op gezinshereniging met “de ouders van een vreemdeling die erkend werd als vluchteling in de zin van artikel 48/3 of die de subsidiaire bescherming geniet, voor zover zij met hem komen samenleven en op voorwaarde dat hij jonger is dan achttien jaar en het Rijk binnengekomen is zonder begeleiding van een krachtens de wet verantwoordelijke meerderjarige vreemdeling en vervolgens niet daadwerkelijk onder de hoede van een dergelijke persoon gestaan heeft, of zonder begeleiding werd achtergelaten nadat hij het Rijk is binnengekomen”. Door de leeftijdsbeslissing zou hij niet in aanmerking komen voor deze gunstige regeling. Echter, het karakter van de bestreden beslissing (waarbij verzoeker als ouder dan 18 jaar wordt beschouwd en geen voogd (...)…Arrest n° 258.293 Verzoeker XXXXNaar luid van artikel 47/1, 2°, van de vreemdelingenwet worden als “andere familieleden van de burger van de Unie” beschouwd “de niet in artikel 40bis, § 2, bedoelde familieleden die, in het land van herkomst, ten laste zijn of deel uitmaken van het gezin van de burger van de Unie”. Uit artikel 47/3, § 2, van de vreemdelingenwet volgt dat deze “andere familieleden” moeten bewijzen “dat zij ten laste zijn van de burger van de Unie die zij willen begeleiden of bij wie zij zich willen voegen of dat zij deel uitmaken van zijn gezin”. Deze bepalingen vormen de omzetting van, wat de huidige zaak betreft, artikel 3.2, a), van richtlijn 2004/38. Het Hof van Justitie van de Europese Unie brengt in zijn arrest van 12 maart 2014 in de zaak C-456/12, O. en B. tegen Nederland, in herinnering dat artikel 21, lid 1, van het VWEU en (...)…Arrest n° 257.271 Verzoeker XXXXArtikel 42, § 1, van de vreemdelingenwet stelt als algemene regel dat een erkenning van het recht op verblijf van meer dan drie maanden dient te gebeuren binnen de zes maanden volgend op de datum van de indiening van de aanvraag en dat de Koning de voorwaarden voor de erkenning en de duur van het verblijfsrecht bepaalt. Het vormt aldus de correcte omzetting van artikel 10.1 van richtlijn 2004/38. Net als deze richtlijnbepaling en anders dan verzoeker voorhoudt, voorziet het voornoemde artikel 42, § 1, niet welke de gevolgen zijn indien de voormelde termijn van 6 maanden wordt overschreden. Evenmin geeft het de Koning de bevoegdheid om de gevolgen van een overschrijding van die termijn te bepalen. Artikel 52, § 4, van het vreemdelingenbesluit met de daarin voorziene verplichte afgifte van een verblijfskaart indien geen (...)…Arrest n° 255.275 Verzoeker XXXXArtikel 42, § 1, van de vreemdelingenwet stelt als algemene regel dat een erkenning van het recht op verblijf van meer dan drie maanden dient te gebeuren binnen de 6 maanden volgend op de datum van de indiening van de aanvraag en dat de Koning de voorwaarden voor de erkenning en de duur van het verblijfsrecht bepaalt. Deze bepaling voorziet echter niet welke de gevolgen zijn indien de voormelde termijn van 6 maanden wordt overschreden, noch geeft ze de Koning de bevoegdheid om de gevolgen van een overschrijding van die termijn te bepalen. Artikel 52, § 4, van het koninklijk besluit van 8 oktober 1981 'betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen' vindt derhalve geen rechtsgrond in artikel 42 van de vreemdelingenwet. Het is hierbij niet relevant of in de (...)…Arrest n° 241.179 Verzoeker XXXXHet is juist dat een richtlijnconforme interpretatie van een nationale bepaling aan de orde is, onder meer in gevallen waarin de feiten van het hoofdgeding weliswaar niet binnen de directe werkingssfeer van het Unierecht vallen, maar de bepalingen van dat recht van toepassing zijn op grond van de nationale wettelijke regeling waarin ten aanzien van situaties waarvan alle aspecten zich binnen één lidstaat afspelen, is gekozen voor dezelfde aanpak als in het Unierecht. Bij gebrek aan aanknoping met de bepalingen van het Unierecht kan verzoekster niet dienstig verwijzen naar de rechtspraak van het HvJ en de interpretatie van richtlijn 2004/38.Arrest n° 240.917 Verzoeker XXXXDe beslissing tot weigering van verblijf en het bevel om het grondgebied te verlaten vormen afzonderlijke beslissingen. Al houdt de beoordeling met toepassing van de artikelen 40bis iuncto 40ter van de vreemdelingenwet in zekere zin een beoordeling van de gezinsbanden in, te dezen is de aanvraag tot gezinshereniging slechts verworpen op grond van bepaalde - financiële - elementen, meer bepaald betreffende de bestaansmiddelen van de referentiepersoon. Dat dergelijk onderzoek en de weigering op die gronden van een verblijfsrecht op basis van gezinshereniging niet strijdig zijn met art. 8 van het EVRM, betekent niet dat hieruit noodzakelijk een voldoende rekening houden met het privé- en gezinsleven van huidige verweerder blijkt om hem een bevel om het grondgebied te verlaten te geven en aldus een einde te maken aan een (...)…Arrest n° 237.044 Verzoeker XXXXVerzoekers aanvraag tot gezinshereniging is gesteund op artikel 40ter van de vreemdelingenwet. Het blijkt geenszins dat bij de wijziging van artikel 40 e.v. van de vreemdelingenwet met de wet van 8 juli 2011 werd gekozen voor dezelfde aanpak voor gezinshereniging van een derdelander met een zgn. "statische" Belg als met een andere Unieburger. Bij gebrek aan aanknoping met de bepalingen van het Unierecht is een interpretatie van artikel 42, § 1, eerste lid van de vreemdelingenwet overeenkomstig artikel 10, lid 1 van richtlijn 2004/38, zoals door verzoeker voorgesteld, te dezen niet aan de orde. Om dezelfde reden is een prejudiciële vraag aan het HvJ evenmin aan de orde."Arrest n° 237.043 Verzoeker XXXXDe onmiddellijke toepassing van de wet houdt in dat het bestuur in de regel de nieuwe wet dient toe te passen zoals deze geldt op het ogenblik dat het zijn beslissing neemt, dus ook voor een reeds voordien ingediende aanvraag. Het GwH heeft onder meer in zijn arrest nr. 123/2013 overwogen dat uit de parlementaire voorbereiding van de wet van 8 juli 2011 blijkt dat de wetgever immigratie via gezinshereniging heeft willen beperken om de migratiedruk te beheersen en misbruiken heeft willen ontmoedigen. Vreemdelingen die een toelating tot verblijf willen verkrijgen, dienen er volgens het Hof mee rekening te houden dat de immigratiewetgeving van een Staat om redenen van algemeen belang kan worden gewijzigd. In die context acht het Hof de onmiddellijke inwerkingtreding van de wet niet zonder redelijke verantwoording.Arrest n° 237.043 Verzoeker XXXXVoor zover er sprake is van een verblijfsrecht met een declaratief karakter, wordt verzoekster geacht dit verblijfsrecht te genieten vanaf het ogenblik van de aanvraag van dit recht, doch op voorwaarde dat dit verblijfsrecht door de bevoegde overheid wordt toegekend na onderzoek van de voorwaarden waaraan dient te zijn voldaan. Uit het loutere indienen van de aanvraag volgt niet dat verzoekster reeds bij het indienen van die aanvraag een onherroepelijk vastgesteld en "zeker" verblijfsrecht had. Dit heeft tot gevolg dat de overheid sedert de inwerkingtreding van de wet van 8 juli 2011 het gewijzigde artikel 40ter van de vreemdelingenwet moest toepassen bij het nemen van een beslissing betreffende verzoeksters eerder ingediende aanvraag tot gezinshereniging.Arrest n° 198.115 Verzoeker XXXXDe RvV heeft in het bestreden arrest niet op onwettige wijze vastgesteld dat de betwisting niet over het opmaken en het houden van akten van de burgerlijke stand gaat en dat artikel 164 van de Grondwet geen betrekking heeft op het al dan niet erkennen van buitenlandse akten. Derhalve moest niet worden ingegaan op de verhouding tussen artikel 27 WIPR en artikel 164 van de Grondwet.