Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest
  1. Niveau 1Vreemdelingenzaken5 0 3.133✕
  2. Niveau 2Voogdij niet-begeleide minderjarigen5 0 212✕
  3. Niveau 3Internationaal / Europees recht0 36 36✕

Rechtspunten

66
Arrest n° 267.958 Verzoeker XXXXVerzoeker meent uit artikel 67.3 van verordening 2024/1348 het recht op een rechtsmiddel met “een volledig onderzoek ex nunc van zowel de feitelijke als de juridische gronden” te kunnen putten. Dat volledig onderzoek ex nunc is echter voorbehouden voor de in artikel 67.1 van verordening 2024/1348 vermelde beslissingen. Het voorliggend afzonderlijk beroep tegen een beslissing inzake leeftijdsbeoordeling lijkt daar niet onder te vallen. Verder heeft het EHRM in zijn arrest van 6 maart 2025 in de zaak 47836/21, F.B. tegen België, bevestigd dat een beroep bij de RvS een afdoende en effectief rechtsmiddel is.Arrest n° 267.958 Verzoeker XXXXOp het eerste gezicht moet bij de leeftijdsbeoordeling van een verzoeker om internationale bescherming die zichzelf minderjarig verklaart het hoger belang van het kind in aanmerking worden genomen. Geen bepaling van verordening 2024/1348 verplicht de verw. p. op afzonderlijke en uitdrukkelijke wijze dat hoger belang vast te stellen. Zij is o.g.v. het door haar gevoerde onderzoek door een deskundigencomité, tot het besluit gekomen dat er geen twijfel bestaat over verzoekers meerderjarigheid, zodat de in artikel 25.2 voorziene situatie van twijfel die blijft, gevolgd door de mogelijkheid van een medisch onderzoek “als laatste uitweg”, te dezen niet van toepassing is. Verzoekers stelling dat zijn specifieke leeftijd de duur van de toegang tot beschermingsmaatregelen voor de minderjarige beïnvloedt, is te dezen niet (...)…Arrest n° 267.958 Verzoeker XXXXHet aangeven van een foutmarge (margin of error) om de afwijkingen die kunnen bestaan door verzoekers origine en specifieke kenmerken, in de eindconclusie te verrekenen, vormt prima facie te dezen geen verplichting. De verwerende partij besluit immers op omstandig gemotiveerde wijze dat verzoeker meerderjarig moet zijn geweest op de dag dat hij zijn verzoek om internationale bescherming deed. Er bestaat volgens de BB dus geen twijfel aan het feit dat verzoeker ouder is dan 18 jaar, zonder dat een medisch onderzoek is uitgevoerd. Een gebeurlijke onwettigheid bij de vaststelling van de exacte geboortedatum doet verder geen afbreuk aan het feit dat hij in de eerste plaats als meerderjarig wordt beschouwd, waarna het niet meer relevant is hoeveel ouder dan 18 jaar hij precies is.Arrest n° 267.958 Verzoeker XXXXVerzoeker voert aan dat een leeftijdsbepaling evidence based moet zijn en moet steunen op een objectief-wetenschappelijke methodiek. Dat de betrokken deskundigen zich behalve op het verslag van het leeftijdsbeoordelingsgesprek ook hebben gebaseerd op andere gegevens in het bestuur, betekent niet dat zij zich niet op objectieve gegevens hebben gesteund of op “een reeds gevormde opinie naar aanleiding van het persoonlijk onderhoud”, zoals verzoeker voorhoudt. Verder legt geen van de door verzoeker aangevoerde bepalingen of beginselen de verwerende partij op om een beschrijving van de toegepaste methodiek op te nemen in de BB.Arrest n° 267.958 Verzoeker XXXXVerzoeker voert aan dat de Eurodac-I-verordening enkel zou hebben voorzien in de opslag van vingerafdrukken en niet van de naam of geboortedatum van de betrokkene, doch dit neemt niet weg dat deze gegevens in Oostenrijk zijn opgenomen in het dossier en zijn meegedeeld aan de Belgische autoriteiten. Verzoeker toont in de huidige stand van het geding niet aan dat foutieve gegevens zouden zijn meegedeeld, noch dat de meegedeelde gegevens verkeerd zouden zijn geïnterpreteerd. Hij gaat ook voorbij aan de vaststelling door de deskundigen, die in de BB wordt geciteerd, dat verzoeker in Zwitserland bij het afnemen van zijn vingerafdrukken een meerderjarige leeftijd heeft opgegeven en dat hij ook in Frankrijk een meerderjarige leeftijd heeft opgegeven.Arrest n° 267.958 Verzoeker XXXXMet verwijzing naar artikel 25 van verordening 2024/1348 voert verzoeker aan dat zijn taskara als echt moet worden beschouwd, tenzij het tegendeel wordt bewezen, doch dat de verwerende partij nalaat dit te doen. De RvS stelt echter vast dat de verwerende partij duidelijk aangeeft waarom zij verzoekers taskara niet aanvaardt als bewijs van zijn voorgehouden leeftijd. Hieraan moeten worden toegevoegd de overwegingen betreffende verzoekers verklaringen over zijn leven in Afghanistan, zijn reisweg, zijn vingerafdrukken en persoonlijke informatie in andere landen en verzoekers uiterlijke kenmerken en gedragingen, evenals de vaststellingen van het deskundigencomité. Uit dit alles blijkt op het eerste gezicht duidelijk dat en waarom de verwerende partij verzoekers taskara niet als echt beschouwt. Dat verzoeker ter zake een (...)…Arrest n° 267.958 Verzoeker XXXXVerzoeker richt zich tegen de overweging van de deskundigen dat zijn voorgehouden reisweg en elfjarige leeftijd minder aansluiten bij zijn minderjarigheid. Uit statistieken van de EU blijkt volgens verzoeker echter dat duizenden Afghaanse jongens van minder dan 14 jaar, waaronder ook elfjarigen, hun land ontvluchten. Hij acht aldus artikel 25 van verordening 2024/1348 en de motiveringsplicht geschonden. De RvS oordeelt dat voor zover in de BB wordt aangegeven dat verzoekers verklaring als zou hij helemaal alleen op tien- of elfjarige leeftijd Afghanistan hebben verlaten, niet overtuigt, slechts om één vaststelling gaat die geen determinerend motief vormt doch samen met andere vaststellingen moet worden gelezen, zoals de overweging dat verzoeker volgens zijn eigen leeftijdsverklaring slechts twaalf jaar oud zou zijn (...)…Arrest n° 267.958 Verzoeker XXXXIn de BB staat vermeld en uit het administratief dossier blijkt dat verzoeker tijdens het leeftijdsbeoordelingsgesprek werd bijgestaan door een tolk die het Pashtou machtig is en dat zijn tijdelijke voogd tijdens het hele gesprek aanwezig was. Hiermee is voldaan aan de in het voormelde artikel 23.6 van verordening 2024/1348 vermelde vereiste van bijstand tijdens het leeftijdsbeoordelingsgesprek. Geen enkele bepaling lijkt te vereisen dat reeds bij het eerste contact met de DVZ een (voorlopige) voogd of raadsman aanwezig zou zijn. In dit verband blijkt overigens dat de motieven van de BB terug te vinden zijn in het verslag van het leeftijdsbeoordelingsgesprek doch niet zijn gesteund op verzoekers eerste contact met de DVZ.Arrest n° 267.930 Verzoeker XXXXDe omstandigheid dat de inschatting van de leeftijd vanaf 12 juni 2026 verloopt volgens de Verordening (EU) 2024/1348, toont op zich niet aan dat de bestreden beslissing op het ogenblik dat ze is genomen (22 april 2026), onder toepassing van het Unierecht viel, a-fortiori niet dat het onderzoek naar de leeftijd diende te gebeuren overeenkomstig deze Verordening.Arrest n° 267.930 Verzoeker XXXXIn het arrest F.B. tegen België van 6 maart 2025 wordt niet de verplichting tot het aanstellen van een voogd en/of raadsman opgelegd alvorens tot een medische test wordt overgegaan.Arrest n° 267.930 Verzoeker XXXXDe vermeende verschillende behandeling met niet-begeleide minderjarigen sinds 12 juni 2026 is het gevolg van een gewijzigde praktijk van de verwerende partij naar aanleiding van de inwerkingtreding van Verordening 2024/1348 op die datum. Het gelijkheidsbeginsel verhindert niet dat een overheid haar beleid in die omstandigheden wijzigt. Verzoeker toont geen schending aan van het gelijkheidsbeginsel.Arrest n° 267.930 Verzoeker XXXXVoor zover verzoeker verwijst naar “nieuwe documenten” die dateren van na de bestreden beslissing, blijkt dat noch artikel 25.5 van richtlijn 2013/32, noch enige andere bepaling voorziet in de vereiste van een rechtsmiddel met een ex nunc beoordeling tegen een beslissing zoals de thans bestreden beslissing. Tevens blijkt dat de beoordeling van deze documenten intussen het voorwerp heeft uitgemaakt van een nieuwe beslissing van 23 juli 2026, waartegen verzoeker een beroep tot schorsing- en nietigverklaring heeft ingediend (ingeschreven onder het rolnummer 249.230) zodat het recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel met betrekking tot de beoordeling van die nieuwe documenten gegarandeerd is.Arrest n° 264.975 Verzoeker XXXXIn het arrest van het EHRM van 6 maart 2025 in de zaak 47836/21 F.B. tegen België, heeft het EHRM het besluitvormingsproces dat heeft geleid tot een beslissing van de dienst Voogdij in die zaak om de betrokkene te beschouwen als ouder dan 18 jaar en hem geen voogd toe te wijzen, getoetst aan artikel 8 van het EVRM. Het Hof overweegt in die zaak in de eerste plaats dat de betrokkene behoorlijk moet worden geïnformeerd over zijn rechten in het kader van de uitvoering van het drievoudig medisch leeftijdsonderzoek, hetgeen des te belangrijker is indien de betrokkene, die nog wordt geacht een niet-begeleide minderjarige te zijn en een verzoeker om internationale bescherming is, niet wordt vergezeld door een vertegenwoordiger of een raadsman. De betrokkene moet worden ingelicht over de noodzaak van zijn instemming met het (...)…Arrest n° 263.842 Verzoeker XXXXHet beginsel van loyale samenwerking tussen lidstaten van de Europese Unie evenals artikel 4 van het VEU en artikel 78 van het VWEU hebben betrekking op de beoordeling van verzoeken om internationale bescherming. De bestreden beslissing (waarbij wordt beslist verzoeker te beschouwen als ouder dan 18 jaar en dat verzoeker geen voogd zal krijgen), die louter een leeftijdsschatting inhoudt en niet is genomen door een asielinstantie, valt daar niet onder.Arrest n° 263.803 Verzoeker XXXXHet besluitvormingsproces dat heeft geleid tot de bestreden beslissing lijkt niet de vereiste waarborgen te bieden in het licht van artikel 8 van het EVRM (arrest van 6 maart 2025 in de zaak 47836/21, F.B. tegen België). Immers, op het eerste gezicht blijkt niet dat dat verzoekster de nodige informatie heeft gekregen over het medisch leeftijdsonderzoek (en haar rechten in dat kader) noch dat haar expliciet werd gevraagd of zij instemde met dat onderzoek, met de verduidelijking dat haar eventuele weigering geen gevolgen zou hebben voor de beoordeling van haar verzoek om internationale bescherming. Ook lijkt uit geen enkel stuk van het administratief dossier te kunnen worden afgeleid dat de betrokken ambtenaar van de dienst Voogdij – van wie niet duidelijk is of deze speciaal is opgeleid in de omgang met minderjarigen - (...)…Arrest n° 262.923 Verzoeker XXXXUit de bestreden beslissing blijkt dat verzoeker meer dan 18 jaar oud is. Aangezien verzoeker de onwettigheid van deze vaststelling niet aantoont, kan hij zich niet dienstig beroepen op het hoger belang van het kind. Dit geldt eveneens voor wat artikel 24 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 22bis van de Grondwet betreft. Bovendien volgt uit voormelde vaststelling dat de bestreden beslissing, gelet op verzoekers leeftijd, wel degelijk rechtstreeks aan hem kon worden betekend.Arrest n° 262.923 Verzoeker XXXXIn de mate dat verzoeker verwijst naar de artikelen 6 van het EVRM en 14 van het IVBPR om te stellen dat zijn recht op een eerlijk proces geschonden is, dient te worden vastgesteld dat deze bepalingen niet van toepassing zijn op de bestreden administratieve beslissing (waarbij wordt beslist verzoeker te beschouwen als ouder dan 18 jaar en dat verzoeker niet terug een voogd zal krijgen), die het karakter heeft van een leeftijdsschatting.Arrest n° 262.135 Verzoeker XXXXHet recht op eerbiediging van het privéleven, vervat in artikel 8 van het EVRM, houdt onder meer in, dat iedereen het recht heeft om vooraf geïnformeerd te worden over iedere vorm van medische behandeling of medisch onderzoek. Die geïnformeerde toestemming geldt ook voor het medisch onderzoek om na te gaan of de betrokken vreemdeling al dan niet jonger is dan 18 jaar, zoals bedoeld in artikel 7, § 1, eerste lid, van de voogdijwet. Te dezen blijkt niet dat verzoeker op geïnformeerde wijze zijn toestemming verleende. De betrokken rubriek in de “fiche niet-begeleide minderjarige” is immers doorstreept (en dus niet ingevuld).Arrest n° 260.300 Verzoeker B.Richtlijn 2013/32/EU beoogt in haar artikel 1 uitdrukkelijk “de vaststelling van gemeenschappelijke procedures voor de toekenning of intrekking van internationale bescherming”. De voogdijwet vormt niet de omzetting van deze richtlijn. De voogdijwet dateert van vóór de richtlijn en maakt geen onderscheid naargelang de betrokkenen “de erkenning van de hoedanigheid van vluchteling hebben gevraagd” dan wel “niet voldoen aan de voorwaarden inzake toegang tot en verblijf op het grondgebied vastgesteld in de wetten betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen”. Het in de voogdijwet voorziene leeftijdsonderzoek heeft enkel tot doel in geval van twijfel na te gaan of de betrokkenen al dan niet de leeftijd van 18 jaar hebben bereikt en hen dus al dan niet een voogd (...)…Arrest n° 260.300 Verzoeker B.Daargelaten de vraag naar de rechtstreekse werking van artikel 12 van het internationaal verdrag inzake de Rechten van het Kind in het Belgische recht, blijkt uit het medisch onderzoek en de bestreden beslissing dat verzoeker meer dan 18 jaar oud is. Verzoeker toont de onwettigheid van deze vaststelling niet aan, zodat hij zich niet kan beroepen op die verdragsbepaling. Dit laatste geldt eveneens voor wat artikel 24 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie betreft. Dat het VN-Kinderrechtencomité hierover een ander standpunt zou hebben ingenomen, doet geen afbreuk aan het voorgaande.