juriDict
Zoektips
Zo verfijnt u uw zoekopdracht:
- alle woorden moeten voorkomen
- exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
- minstens één van beide woorden
- sluit een woord uit
- woorden die zo beginnen
- arrestnummer
- datum van het arrest
- Niveau 1Vreemdelingenzaken▤5 §0 Σ3.133✕
- Niveau 2Uitlevering▤6 §0 Σ43✕
- Niveau 3Weigeringsgronden▤3 §3 Σ19✕
- Niveau 4Eerlijk proces▤0 §9 Σ9✕
Rechtspunten
11Arrest n° 263.114
Verzoeker XXXXArtikel 6 van het EVRM is niet van toepassing op geschillen betreffende de verwijdering van vreemdelingen, zoals het beroep tot nietigverklaring van een beslissing waarmee de uitlevering van een vreemdeling wordt toegestaan.Arrest n° 263.114
Verzoeker XXXXVerzoeker steunt de voorgehouden schending van de redelijke termijn van het procesverloop in België op het feit dat het auditoraatsverslag hem pas zes en een half jaar na zijn laatste procesdaad werd meegedeeld. Daargelaten de vraag welk nadeel verzoeker daardoor heeft geleden – zo wordt niet betwist dat de bestreden beslissing ook na de verwerping van de vordering tot schorsing nooit werd uitgevoerd – ontslaat de gebeurlijke overschrijding van de redelijke termijn de Raad van State niet van zijn plicht uitspraak te doen over verzoekers beroep tot nietigverklaring. Dergelijke overschrijding verplicht de Raad van State er ook niet toe het beroep tot nietigverklaring gegrond te verklaren.Arrest n° 250.090
Verzoeker ALBAKOVDe betrokkene dient substantiële redenen aan te tonen die erop wijzen dat hij in de verzoekende staat daadwerkelijk een risico loopt dat fundamenteel afbreuk wordt gedaan aan de waarborgen van artikel 6 EVRM. De beschikking van 27 september 2018 waarnaar verzoeker verwijst en waaruit hij afleidt dat het vermoeden van onschuld is geschonden, blijkt op het eerste gezicht een “ordonnance d’inculpation” te zijn waarin enkel wordt beslist om verzoeker te beschuldigen (“inculper”) op grond van de daarin aangehaalde feiten. Uit niets blijkt dat verzoeker daarmee op voorhand schuldig wordt bevonden. Het middel waarin de schending wordt aangevoerd van artikel 2bis van de Uitleveringswet van 15 maart 1874 en van artikel 6 van het EVRM is niet ernstig.Arrest n° 244.061
Verzoeker LUKMANOVIn de BB wordt verwezen naar het gunstig advies van de K.I. en de verwerping van het cassatieberoep tegen het exequaturarrest dat het door verzoeker ingestelde hoger beroep tegen de aanvankelijke exequaturbeschikking ongegrond heeft bevonden. Ook wordt erin uitdrukkelijk en omstandig ingegaan op de door verzoeker in algemene zin geuite potentiële schending van artikel 3 van het EVRM of het bestaan van een ernstig of reëel risico op flagrante rechtsweigering. Los van het gegeven dat in het uitleveringsverzoek uitdrukkelijk wordt bevestigd en verzekerd dat verzoeker de rechten zal kunnen genieten die hij kan ontlenen aan de artikelen 3 en 5 van het EVRM, wordt in de BB hieromtrent uitvoerig gemotiveerd. Hij toont geen elementen aan die zouden aantonen dat in zijn concreet geval een risico zou zijn op een schending van de (...)…Arrest n° 235.606
Verzoeker DEMIRIEr ligt geen bewijs voor dat verzoeker tijdens de periode waarin hij op effectieve wijze zijn in artikel 2, lid 1, van het zevende Protocol bij het EVRM bepaalde recht kon uitoefenen, op regelmatige wijze kennis heeft genomen van de bij verstek gewezen rechterlijke uitspraak die tegen hem was uitgesproken, opdat hij aldus in de mogelijkheid was geweest om tijdig een rechtsmiddel in te stellen tegen dat veroordelend vonnis - en aldus het onherroepelijk karakter ervan had kunnen voorkomen. In de huidige stand van het geding lijkt de bestreden beslissing, door de uitlevering onvoorwaardelijk toe te staan op grond van een definitief geworden veroordelend verstekvonnis, in strijd te zijn met de essentie van verzoekers recht om zijn veroordeling opnieuw te doen beoordelen door een hoger gerecht, zodat ze artikel 2, eerste lid, (...)…Arrest n° 232.044
Verzoeker AKIn de mate dat verzoeker de schending van art. 6 EVRM ziet in het feit dat hij niet in staat zou zijn na inzage van het advies van de KI een nieuw middel aan te voeren, lijkt hij de schending van art. 6 te situeren in het raam van de uitleveringsprocedure gevoerd in België. Te dezen is het vaste rechtspraak van het EHRM dat dergelijke geschillen betreffende een procedure tot uitlevering niet onder de toepassing vallen van artikel 6 van het EVRM.Arrest n° 232.000
Verzoeker ASHRAFDe verw.p. heeft onderzocht of er in de verzoekende Staat een ernstig risico bestaat op flagrante rechtsweigering, inzonderheid in het licht van verzoekers argument m.b.t. de gebruikte opsporingsmethoden. Ondanks het bestaan in de verzoekende Staat van een andere rechtsopvatting omtrent politionele provocatie, toont verzoeker niet aan dat de verw.p. buiten haar wettelijke beoordelingsmarge is getreden door te overwegen dat geen overtuigende elementen voorliggen die tot de conclusie leiden dat verzoeker geen eerlijk proces zal kunnen krijgen in de verzoekende Staat.Arrest n° 232.000
Verzoeker ASHRAFHet bestaan van ernstige risico's op flagrante rechtsweigering als bedoeld in artikel 2bis, tweede lid, van de Uitleveringswet van 15 maart 1874, ingevoegd bij artikel 4 van de wet van 15 mei 2007, houdt in dat de uitgeleverde persoon in de verzoekende Staat met enige graad van waarschijnlijkheid het voorwerp zal uitmaken van de meest ernstige schendingen van de artikelen 5 en 6 EVRM, dit rekening houdend met de evoluerende rechtspraak van het EHRM.Arrest n° 222.048
Verzoeker STEYLAERTSHet EHRM legt de lat om te kunnen spreken van een schending van artikel 6 van het EVRM hoog door te vereisen dat het gaat om een "flagrante" schending die niet kan geremedieerd worden door een adequaat verhaal of rechtsmiddel in de zin van artikel 13 van het EVRM. Met de eenvoudige bewering dat Oekraïne niet de nodige garanties biedt dat zij een eerlijk proces zal krijgen, maakt de verzoekster niet aannemelijk dat er sprake zou zijn van een flagrante schending van artikel 6 van het EVRM en slaagt zij er niet in om de vaststelling in de BB dat er geen gegronde redenen zijn om aan te nemen dat zij een ernstig risico zou lopen op een schending van artikel 6 EVRM te ontkrachten.Arrest n° 154.954
Verzoeker OROSZDe verzoeker toont niet met concrete elementen aan dat hij bij zijn uitlevering aan Roemenië geen eerlijk proces zal krijgen. Het EVRM is in Roemenië op 20 juni 1994 in werking getreden zodat het land gehouden is om eenieder, die onder zijn rechtsmacht ressorteert, de rechten en vrijheden die zijn vastgesteld in het EVRM te verzekeren.Arrest n° 91.101
Verzoeker XXXXDe verzoeker voert aan dat de beschikking van de Raadkamer van de Rechtbank van eerste aanleg, die de basis vormt van de bestreden beslissing tot uitlevering, in het Nederlands aan hem werd betekend, hoewel hij het Engels als procestaal had gekozen en hij om de bijstand had verzocht van een Engelse tolk, zodat de tenuitvoerlegging van het besluit tot uitlevering, een schending van artikel 6.3.e van het EVRM uitmaakt. Uit het administratief dossier blijkt dat de verzoeker in alle fasen van de procedure de bijstand bekwam van een Engelstalige tolk. Aan de RvS is geen bepaling bekend die de verwerende partij zou verplichten om haar beslissing in het Engels ter kennis te brengen aan de verzoeker. Uit de inhoud van het ingediende verzoekschrift blijkt dat de verzoeker de betekenis en de draagwijdte van de bestreden beslissing (...)…