Naar hoofdinhoud

juriDict

Zoektips

Zo verfijnt u uw zoekopdracht:

  • alle woorden moeten voorkomen
  • exacte woordgroep tussen aanhalingstekens
  • minstens één van beide woorden
  • sluit een woord uit
  • woorden die zo beginnen
  • arrestnummer
  • datum van het arrest
  1. Niveau 1Vreemdelingenzaken5 0 3.133✕
  2. Niveau 2Toegang, verblijf, vestiging en verwijdering5 0 2.823✕
  3. Niveau 3Materiële vreemdelingenrecht5 0 491✕
  4. Niveau 4Niet asiel6 0 222✕
  5. Niveau 5Gezinshereniging met Unieburgers en Belgen5 11 102✕
  6. Niveau 6Weigering verblijf3 0 44✕
  7. Niveau 7Termijn0 10 10✕

Rechtspunten

15
Arrest n° 258.197 Verzoeker XXXXArtikel 42, § 1, van de vreemdelingenwet stelt als algemene regel dat een erkenning van het recht op verblijf van meer dan drie maanden dient te gebeuren binnen de zes maanden volgend op de datum van de indiening van de aanvraag en dat de Koning de voorwaarden voor de erkenning en de duur van het verblijfsrecht bepaalt. Het vormt aldus de correcte omzetting van artikel 10.1 van richtlijn 2004/38. Net als deze richtlijnbepaling, voorziet het voornoemde artikel 42, § 1, niet welke de gevolgen zijn indien de voormelde termijn van 6 maanden wordt overschreden. Evenmin geeft het de Koning de bevoegdheid om de gevolgen van een overschrijding van die termijn te bepalen.Arrest n° 258.197 Verzoeker XXXXArtikel 52, § 4, van het vreemdelingenbesluit met de daarin voorziene verplichte afgifte van een verblijfskaart indien geen beslissing is genomen binnen de zes maanden na de aanvraag, vindt geen rechtsgrond in artikel 42 van de vreemdelingenwet. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen vermocht dan ook met toepassing van artikel 159 van de Grondwet op wettige wijze te oordelen dat artikel 52, § 4, van het vreemdelingenbesluit niet kan worden toegepast omdat het in strijd is met artikel 42 van de vreemdelingenwet. Het is hierbij niet relevant dat de huidige zaak betrekking heeft op een situatie die valt onder het Unierecht en dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen daar eveneens naar verwijst. De beschouwingen in het bestreden arrest over de theorie van de onbestaande rechtshandeling en verzoekers kritiek daarop doen (...)…Arrest n° 258.197 Verzoeker XXXXDe verwijzing in het bestreden arrest naar een richtlijnconforme interpretatie van artikel 42 van de vreemdelingenwet houdt geenszins in dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen een verticale directe werking zou geven aan artikel 10 van richtlijn 2004/38 door artikel 52, § 4, van het vreemdelingenbesluit met toepassing van artikel 159 van de Grondwet buiten toepassing te laten omdat het in strijd is met artikel 42, § 1, eerste lid, van de vreemdelingenwet als hogere rechtsnorm.Arrest n° 258.197 Verzoeker XXXXDe verwerende partij verliest, na het verstrijken van de in artikel 42, § 1, van de vreemdelingenwet voorziene termijn van zes maanden, geenszins haar bevoegdheid om de aanvankelijk bestreden beslissing (weigering van een verblijfskaart als familielid van een Unieburger) te nemen.Arrest n° 237.044 Verzoeker XXXXDe in art. 42, § 1, van de vreemdelingenwet bedoelde termijn van zes maanden is een vervaltermijn en het gaat enkel om een termijn voor het nemen van de "beslissing". Noch in de wettekst, noch in de voorbereidende werken, noch in de rechtspraak van het GwH komt de termijn van de kennisgeving aan bod. Ook in artikel 52, § 4 van het vreemdelingenbesluit, dat mede uitvoering geeft aan artikel 42, § 1, eerste lid, van de vreemdelingenwet, is geen sprake van een termijn voor de kennisgeving van de beslissing. Hoe dan ook zou deze uitvoeringsbepaling geen afbreuk kunnen doen aan artikel 42 van de vreemdelingenwet als hogere norm. Tot slot kunnen ook de in het formulier "bijlage 19ter" voorziene bewoordingen geen afbreuk doen aan het voorgaande.Arrest n° 237.044 Verzoeker XXXXNoch uit de wettekst zelf noch uit de voorbereidende werken blijkt enig verband tussen de in artikel 42 van de vreemdelingenwet bepaalde termijn van zes maanden en een onderzoek naar mogelijk gevaar voor de openbare orde in hoofde van de aanvrager. Dergelijk verband kan alleszins niet worden afgeleid uit de formulering in de wettekst "zo snel mogelijk en ten laatste zes maanden volgend op de datum van de aanvraag".Arrest n° 237.042 Verzoeker XXXXDe in art. 42, § 1, van de vreemdelingenwet bedoelde termijn van zes maanden is een vervaltermijn. Volgens het GwH moet de termijn van zes maanden immers "in elk geval" worden nageleefd. Er wordt geen onderscheid gemaakt naargelang het gemeentebestuur dan wel de federale overheid een beslissing neemt, noch naargelang het een erkennings- dan wel een weigeringsbeslissing betreft. Voorts voorziet betreffend artikel geen situatie waarop de vervaltermijn van zes maanden niet van toepassing zou zijn en artikel 52 van het vreemdelingenbesluit vermag er als lagere norm niet mee in strijd te zijn.Arrest n° 220.740 Verzoeker XXXXArtikel 51, § 3, van het vreemdelingenbesluit, dat ten tijde van de aanvankelijk BB bepaalde dat de minister in de andere gevallen dan deze bedoeld in § 1 en § 2 een beslissing neemt binnen de vijf maanden te rekenen vanaf de indiening van de aanvraag, is geschonden doordat het bestreden arrest stelt dat de in die bepaling voorziene vervaltermijn wel van toepassing was, terwijl het in casu om een in § 2 van dat artikel bedoeld geval gaat. De gemeente had immers eerst een beslissing genomen tot weigering van verblijf zonder bevel om het grondgebied te verlaten, met de mededeling dat de betrokkene over een bijkomende termijn van een maand beschikt om alsnog de vereiste documenten over te maken.Arrest n° 217.526 Verzoeker XXXXVermits de echtgenoot van de huidige verweerster geen verblijfsrecht als Unieburger had, kon de verweerster zelf niet worden beschouwd als de echtgenote van een Unieburger met verblijfsrecht in België. Bijgevolg kon geen toepassing worden gemaakt van artikel 52 van het vreemdelingenbesluit en is de in artikel 52, § 4, van dit besluit voorziene termijn van vijf maanden in casu niet van toepassing.Arrest n° 216.848 Verzoeker XXXXArtikel 51, § 3, van het vreemdelingenbesluit, dat bepaalt dat de minister in de andere gevallen dan deze bedoeld in § 1 en § 2 een beslissing neemt binnen de vijf maanden te rekenen vanaf de indiening van de aanvraag, is geschonden door in het bestreden arrest te stellen dat de in die bepaling voorziene vervaltermijn wel van toepassing was, terwijl te dezen de gemeente eerst een beslissing heeft genomen tot weigering van verblijf zonder bevel om het grondgebied te verlaten, met de mededeling dat de betrokkene over een bijkomende termijn van een maand beschikt om alsnog de vereiste documenten over te maken en aldus een toepassing van artikel 51, § 2, van het vreemdelingenbesluit maakt.Arrest n° 216.321 Verzoeker XXXXDe RvV kon niet op wettige wijze vaststellen dat de verzoeker pas vanaf het ogenblik dat hem een verblijfskaart van een burger van de Unie werd gegeven, als familielid werd ingeschreven en pas vanaf dan in de hoedanigheid van een familielid van een burger van de Unie in België verbleef. De in artikel 42quater, § 1, van de vreemdelingenwet voorziene termijn is beginnen te lopen vanaf het ogenblik dat de aanvrager zich als een familielid van een burger van de Unie heeft kenbaar gemaakt, nl. vanaf de vestigingsaanvraag en het ogenblik dat de verzoeker in het bezit werd gesteld van een attest van immatriculatie.Arrest n° 216.320 Verzoeker XXXXHet huwelijk met een burger van de Unie vormt op zichzelf niet het vertrekpunt van de in artikel 42quater, § 1, van de vreemdelingenwet voorziene termijn. Die termijn is beginnen te lopen vanaf het ogenblik dat de aanvrager zich als een familielid van een burger van de Unie heeft kenbaar gemaakt, namelijk vanaf de aanvraag tot vestiging, wanneer de verweerder in het bezit werd gesteld van een attest van immatriculatie.Arrest n° 216.320 Verzoeker XXXXDe afgifte van een BIVR naar aanleiding van een aanvraag om machtiging tot verblijf op basis van het oude artikel 9, derde lid, van de Vreemdelingenwet staat volledig los van het verblijfsrecht van de burgers van de Unie en hun familieleden en kan de in artikel 42quater, § 1, van de vreemdelingenwet bedoelde termijn dus niet hebben doen ingaan.Arrest n° 216.205 Verzoeker XXXXDe termijn waarbinnen met toepassing van artikel 42ter van de vreemdelingenwet het verblijfsrecht van de huidige verweerster kon worden beëindigd, is beginnen lopen vanaf de datum van haar inschrijving in het vreemdelingenregister, en niet vanaf de datum van de afgifte van de E-kaart.Arrest n° 216.010 Verzoeker XXXXHet verblijfsrecht ontstaat niet door de afgifte van de verblijfstitel, maar reeds voordien. De afgifte van de F-kaart vormt slechts de vaststelling dat de betrokkene voldoet aan de voorwaarden die door de relevante bepalingen van het recht van de Unie worden opgelegd. De RvV heeft in het bestreden arrest terecht geoordeeld dat de in artikel 42quater, § 1, van de vreemdelingenwet voorziene termijn is beginnen te lopen vanaf het ogenblik dat de aanvrager zich als familielid van een Unieburger heeft kenbaar gemaakt, nl. vanaf de vestigingsaanvraag.